WR 215/87

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia płk E. Zawiłowski (sprawozdawca). Sędziowie: płk E. Olczak, ppłk E. Matwijów.Prokurator Naczelnej Prokuratury Wojskowej: ppłk J. Obara.Uzasadnienie faktyczneSąd Najwyższy po rozpoznaniu w dniu 25 maja 1987 r. na rozprawie sprawy Zbigniewa R. nieprawomocnie skazanego za popełnienie przestępstw określonych w:1) art. 244 k.k. - na karę 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności, którą na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 17 lipca 1986 r. o szczególnym postępowaniu wobec sprawców niektórych przestępstw (Dz. U. Nr 26, poz. 126) złagodzono do 10 miesięcy pozbawienia wolności, oraz karę 180.000 zł grzywny,2) art. 244 k.k. i art. 60 § 1 u.k.s. w zw. z art. 11 § 1 k.k. i art. 6 § 1 u.k.s. - na karę 2 lat pozbawienia wolności, którą na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 2 powołanej ustawy z dnia 17 lipca 1986 r. złagodzono do 1 roku pozbawienia wolności, oraz karę 300.000 zł grzywny i na podstawie art. 60 § 1 u.k.s. w zw. z art. 12 § 1 k.k. 120.000 zł grzywny i degradację,3) art. 239 § 1 k.k. - na karę 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności, którą na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 2 powołanej ustawy z dnia 17 lipca 1986 r. złagodzono do 8 miesięcy pozbawienia wolności, oraz karę 120.000 zł grzywny -łącznie na kary 2 lat pozbawienia wolności i 450.000 zł grzywny wraz z karą dodatkową podania wyroku do publicznej wiadomości, a ponadto wobec którego umorzono postępowanie karne o przestępstwo określone w art. 205 § 1 k.k. na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 21 lipca 1984 r. o amnestii (Dz. U. Nr 36, poz. 192),z powodu rewizji wniesionych przez prokuratora na niekorzyść oskarżonego oraz obrońcę od wyroku Wojskowego Sądu Garnizonowego w N. z dnia 31 marca 1987 r.,częściowo uwzględniając rewizję prokuratora oraz obrońcy, zmienił zaskarżony wyrok przez wyeliminowanie z kwalifikacji prawnej czynu - określonego w art. 244 k.k. i art. 60 § 1 u.k.s. w zw. z art. 11 § 1 k.k. oraz art. 6 § 1 u.k.s. - art. 60 § 1 u.k.s. w zw. z art. 11 § 1 k.k. i art. 6 § 1 u.k.s. oraz uchylenie orzeczenia o karze grzywny wymierzonej na podstawie art. 60 § 1 u.k.s. w zw. z art. 12 § 1 k.k. -i z tymi zmianami w pozostałej części wyrok ten utrzymał w mocy (...).(...) Od tego wyroku rewizje złożyli prokurator i obrońca.Prokurator w rewizji zarzucił m.in. błędne zastosowanie w kwalifikacji prawnej czynu opisanego w pkt 2 zaskarżonego wyroku art. 11 § 1 k.k. w zw. z art. 60 § 1 u.k.s. wskutek bezzasadnego uznania, że oskarżony usiłował uczestniczyć w niedozwolonym obrocie dewizowym.W związku z tym prokurator wniósł o poprawienie kwalifikacji prawnej czynu określonego w art. 244 i 11 § 1 k.k. w zw. z art. 60 § 1 u.k.s. przez wyeliminowanie z niej art. 11 § 1 k.k. w zw. z art. 60 § 1 u.k.s.Obrońca oskarżonego natomiast m.in. zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na uznaniu - na podstawie zeznań świadka Sławomira U. - że oskarżony oprócz kwoty 50.000 zł, którą przyjął, żądał od niego ponadto 100 dolarów USA, mimo że zeznania tego świadka są niespójne oraz niejednolite i nie powinny stanowić w sprawie dowodu, co miało wpływ na uwzględnienie w kwalifikacji prawnej czynu art. 60 § 1 u.k.s. (...).W związku z tym zarzutem wniósł m.in. o poprawienie kwalifikacji prawnej czynu opisanego w pkt 2 zaskarżonego wyroku przez wyeliminowanie art. 60 § 1 u.k.s. (...).W toku rozprawy rewizyjnej przedstawiciel Naczelnej Prokuratury Wojskowej poparł rewizję prokuratora oraz w części rewizję obrońcy, a mianowicie w kwestii wyeliminowania z kwalifikacji prawnej czynu opisanego w pkt 2 zaskarżonego wyroku art. 11 § 1 k.k. w zw. z art. 60 § 1 u.k.s., a w pozostałej części wniósł o jej oddalenie. Obrońca natomiast poparł własną rewizję oraz częściowo rewizję prokuratora w kwestii wyeliminowania z kwalifikacji prawnej czynu art. 11 § 1 w zw. z art. 60 § 1 u.k.s., a w pozostałej części wniósł o jej oddalenie.Uzasadnienie prawnePo wysłuchaniu przedstawiciela Naczelnej Prokuratury Wojskowej i obrońcy Sąd Najwyższy zważył, co następuje:I. Rewizja prokuratora jest częściowo słuszna, a mianowicie w części dotyczącej błędnego zakwalifikowania, opisanego w pkt 2 zaskarżonego wyroku, czynu z art. 244 k.k. i art. 60 § 1 u.k.s. w zw. z art. 11 § 1 i art. 6 § 1 u.k.s.Sąd pierwszej instancji stwierdził w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, że oskarżony żądając kwoty 100 dolarów USA usiłował dokonać "innego" w rozumieniu art. 60 § 1 u.k.s. obrotu wartościami dewizowymi, nie mając do tego wymaganego zezwolenia i wbrew przepisom prawa dewizowego, i dlatego kwalifikacja jego czynu z art. 244 k.k. uzupełniona powinna być art. 11 § 1 k.k. w zw. z art. 60 § 1 u.k.s.Tego rodzaju stanowisko sądu pierwszej instancji słusznie kwestionuje prokurator, gdyż żądanie wartości dewizowych nie może być uznane za usiłowanie obrotu tymi wartościami w rozumieniu art. 11 § 1 k.k. Zachowanie takie zmierza wprawdzie do takiego obrotu, jednakże jest ono jeszcze zbyt odległe, by można było mówić, iż zmierza ono bezpośrednio do dokonaniu zamierzonego czynu, polegającego na obrocie, o którym mowa w art. 60 § 1 u.k.s. Na marginesie zauważyć trzeba, że ostatecznie oskarżony nie otrzymał żadnych dolarów USA, jak też nie próbowano mu ich wręczyć.W tej sytuacji należało odpowiednio skorygować kwalifikację prawną tego czynu oskarżonego (...).