0111-KDIB1-3.4010.623.2024.2.JKU

Interpretacja indywidualna – stanowisko jest nieprawidłowe Szanowni Państwo, stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest nieprawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 5 października 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy m.in. podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia, czy: -   wypłaty zysku dla Wnioskodawcy przez Spółkę z o. o. zgodnie z opisaną w stanie faktycznym niniejszego wniosku o interpretację umową z 9 listopada 2023 r. o nabycie udziału w zyskach z eksploatacji dzieła filmowego powinny być sklasyfikowane jako przychody z udziału w zyskach o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a w konsekwencji czy powinny podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych w miesiącu ich faktycznej wypłaty na rzecz Wnioskodawcy (w jaki sposób określić moment uzyskania przychodu) (pytanie oznaczone we wniosku nr 2); -   Wnioskodawca może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu wydatki w kwocie netto w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wynikające z wystawionej dla niego faktury VAT z 9 listopada 2023 r. przez Spółkę z o. o. opisanej w stanie faktycznym wniosku o interpretację (a zatem czy wydatek ten jest celowy, uzasadniony ekonomicznie i nie znajduje się w katalogu wyłączeń z art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych) oraz jakim rodzajem kosztu są te wydatki i kiedy Wnioskodawca powinien je rozpoznać (pytanie oznaczone we wniosku nr 4). Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego Wnioskodawca jest spółką komandytową mającą siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i tym samym podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (polski rezydent podatkowy). Wnioskodawca jest również czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT i posiadał taki status w dacie zawierania opisanych w niniejszym wniosku o interpretację umów i w dacie otrzymania opisanej w niniejszym wniosku faktury VAT. Wnioskodawca nie planuje w najbliższym czasie zaprzestania wykonywania czynności opodatkowanych w VAT, a zatem planuje zachować status czynnego zarejestrowanego podatnika podatku VAT w momencie gdy będą mu wypłacane zyski na podstawie opisanej w niniejszym wniosku umowy z 9 listopada 2023 r. Przeważający przedmiot działalności Spółki to sprzedaż detaliczna prowadzona przez domy sprzedaży wysyłkowej lub internet (PKD 47.91.Z). Pozostała działalność Wnioskodawcy to: -      Działalność związana z doradztwem w zakresie informatyki (PKD 62.02.Z); -      Działalność związana z oprogramowaniem (PKD 62.01.Z); -      Działalność związana z zarządzaniem urządzeniami informatycznymi (PKD 62.03.Z); -      Pozostała działalność usługowa w zakresie informacji, gdzie indziej niesklasyfikowana (PKD 63.99.Z); -      Pozostała działalność usługowa w zakresie technologii informatycznych i komputerowych (PKD 62.09.Z); -      Pozostała sprzedaż detaliczna prowadzona w niewyspecjalizowanych sklepach (PKD 47.19.Z); -      Przetwarzanie danych; zarządzanie stronami internetowymi (hosting) i podobna działalność (PKD 63.11.Z); -      Sprzedaż hurtowa sprzętu elektronicznego i telekomunikacyjnego oraz części do niego (PKD 46.52.Z); -      Kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek (PKD 68.10.Z); -      Wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi (PKD 68.20.Z); -      Zarządzanie nieruchomościami wykonywane na zlecenie (PKD 68.32.Z). Wnioskodawca 24 czerwca 2022 r. zawarł z inną spółką z ograniczoną odpowiedzialnością umowę inwestycyjną o finansowanie produkcji serialowej. W umowie tej Wnioskodawca został określony jako „Inwestor”, a druga strona umowy jako „Spółka”. Przedmiotem tej umowy było współfinansowanie produkcji filmowej. Z treści umowy wynika, cyt.: „§1 1. Współfinansowanie przez INWESTORA Przedsięwzięcia polegającego na produkcji serialu fabularnego („dzieło serialowe”) pod roboczym tytułem „...”, przeznaczonego do dystrybucji w Polsce i poza granicami Polski, którego opis stanowi załącznik nr 1 do Umowy. Harmonogram produkcji dzieła serialowego, określający m.in. planowaną datę premiery, stanowi załącznik nr 4 do Umowy. 2. SPÓŁKA oświadcza, iż obok INWESTORA będącego stroną niniejszej Umowy, SPÓŁKA zawarła lub będzie zawierać z innymi inwestorami „Umowy inwestycyjne o finansowanie produkcji serialowej” na takich samych zasadach w zakresie rozliczeń jak określone w niniejszej Umowie, przy czym kwota finansowania może się różnić pomiędzy inwestorami. Jako INWESTOR może występować też sama SPÓŁKA - działając zarówno na własny rachunek jak i na rachunek osób trzecich. 3. SPÓŁKA w ramach realizacji niniejszej Umowy zobowiązuje się do podejmowania wszelkich czynności niezbędnych dla zapewnienia finansowania Przedsięwzięcia, produkcji dzieła serialowego, jego powstania i skierowania do rozpowszechniania, pozyskiwania przychodów z rozpowszechniania i przeprowadzenia rozliczeń finansowych z Inwestorami, w tym rozliczeń przychodów uzyskanych z Przedsięwzięcia, z należytą starannością. 4. SPÓŁKA w ramach obowiązków, o których mowa w ust. 3 powyżej, w szczególności działa na rzecz prawidłowej realizacji Przedsięwzięcia poprzez podejmowanie działań w zakresie opracowania konstrukcji prawnej, aranżacji finansowania, marketingu, promocji i dystrybucji dzieła serialowego i z uwzględnieniem zasad wskazanych w Dokumencie Informacyjnym stanowiącym załącznik nr 3 do niniejszej Umowy. 5. SPÓŁKA zobowiązuje się informować INWESTORA, drogą mailową na wskazany w niniejszej umowie adres e-mail INWESTORA, o produkcji dzieła serialowego, którego dotyczy niniejsza Umowa oraz o przebiegu jego realizacji, a także o istotnych zmianach w przebiegu realizacji produkcji dzieła serialowego, jeżeli w jej ocenie mają one wpływ na wynik finansowy Przedsięwzięcia — w tym także udzieli takowych informacji na każde uzasadnione na piśmie wezwanie INWESTORA. 6. Przewidywany budżet produkcji dzieła serialowego wraz z estymacją zysków INWESTORA według stanu na dzień zawarcia Umowy stanowi załącznik nr 2 do niniejszej Umowy. INWESTOR niniejszym potwierdza i akceptuje, że zawarte w załączniku nr 2 do Umowy informacje i dane dot. przewidywanych wpływów z realizacji dzieła serialowego oraz przewidywanego zysku INWESTORA stanowią jedynie wynik symulacji, w związku z czym finalny zysk INWESTORA może różnić się od wskazanego w załączniku nr 2 do niniejszej Umowy, a INWESTOROWI nie będą z tego tytułu przysługiwać żadne dodatkowe roszczenia wobec SPÓŁKI. 7. SPÓŁKA oświadcza, a INWESTOR to oświadczenie przyjmuje, iż w stosunkach zewnętrznych, w szczególności w zakresie czynności prawnych podejmowanych z podmiotami nie będącymi STRONAMI niniejszej Umowy SPÓŁKA działa we własnym imieniu i na rzecz swoją, jak również na rzecz wszystkich INWESTORÓW. §2 1. INWESTOR przekaże tytułem zobowiązania do współfinansowania Przedsięwzięcia, tj. produkcji dzieła serialowego kwotę (…) (słownie: (…) złotych) na rachunek bankowy prowadzony dla SPÓŁKI w banku (…), w ciągu 7 dni od zawarcia niniejszej Umowy. (...) 3. Sposób rozdziału uzyskanych przez SPÓŁKĘ od wszystkich Inwestorów w okresach rozrachunkowych, o którym mowa w § 4 Umowy, kwot z tytułu współfinansowania Przedsięwzięcia należy do SPÓŁKI, z zachowaniem zasad opisanych § 3. Spółka nie ma prawa do wykorzystania środków na cele inne niż określone niniejszą Umową, tj. produkcję dzieła serialowego przeznaczonego do dystrybucji. Naruszenie powyższego postanowienia upoważnia INWESTORA do wypowiedzenia niniejszej Umowy za 2 tygodniowym okresem wypowiedzenia i żądania zwrotu całej kwoty inwestycji. 4. W zamian za udzielone finansowanie, INWESTOR nabywa na podstawie niniejszej Umowy prawo do uzyskania kwoty stanowiącej udział w nadwyżce finansowej z realizacji Przedsięwzięcia, jaką SPÓŁKA osiągnie z realizacji produkcji dzieła serialowego, dla którego pozyskano finansowanie na podstawie niniejszej Umowy, na zasadach opisanych w § 3 Umowy. § 3 1. Kwota odpowiadająca udziałowi w nadwyżce finansowej (stracie) z realizacji dzieła serialowego, dla którego pozyskano finansowanie na podstawie niniejszej Umowy, zostaje ustalona według następujących zasad: 1) INWESTOR będzie uczestniczyć w bieżącym wyniku finansowym Przedsięwzięcia w taki sposób, że wynik przypadający na wszystkich Inwestorów, o których mowa w § 1 ust. 2 Umowy, stanowić będzie 50% wyniku Przedsięwzięcia w danym okresie. Natomiast ta część wyniku, która będzie przypadać na INWESTORA, zostanie obliczona na podstawie formuły: (Wkład pochodzący od INWESTORA (§ 2 ust. 1-2) / Suma wkładów od wszystkich Inwestorów) x 50% wyniku finansowego wygenerowanego przez Przedsięwzięcie. 2) Część równa 50% wyniku finansowego będzie przypadać na SPÓŁKĘ. 2. Przyjmuje się, że Inwestorzy uczestniczą w przychodach i kosztach realizacji dzieła serialowego zgodnie z zasadą określoną w ust. 1, tj. będą one odpowiednio uzyskiwane i ponoszone przez Inwestorów oraz Spółkę w takich samych proporcjach, które zostały ustalone dla celów alokacji nadwyżki finansowej zgodnie z ust. 1. Proporcje te będą ustalane każdorazowo dla każdego z okresów rozrachunkowych (określonych w § 4 ust. 4) z osobna w rachunku narastającym. Zmiany, wynikające w szczególności ze wahań relacji „Wkład pochodzący od INWESTORA/Suma wkładów od wszystkich Inwestorów”, będą uwzględniane począwszy od następnego okresu rozrachunkowego. 3. Żadnemu z inwestorów nie przysługuje jakiekolwiek prawo pierwszeństwa lub uprzywilejowanie innego rodzaju w stosunku do innych inwestorów, w zakresie otrzymywania zwrotu kapitału zainwestowanego lub nadwyżki finansowej. 4. Inwestorami w rozumieniu niniejszej Umowy nie są podmioty, które uczestniczą w finansowaniu kosztów realizacji dzieła serialowego, wnosząc środki pieniężne, środki niepieniężna lub świadcząc usługi, jeżeli w zamian otrzymują od SPÓŁKI wyłącznie ekwiwalentne świadczenie niepieniężne. Podmioty te nie uczestniczą w podziale nadwyżki finansowej, a wartość ich świadczeń stanowi dochód SPÓŁKI, przy czym może zostać przez SPÓŁKĘ odliczona od wartości kosztu realizacji dzieła serialowego. §4 1. SPÓŁKA jest zobowiązana do dokonywania wypłat po upływie okresów rozrachunkowych, ze źródeł określonych w niniejszej Umowie jako źródła autoryzowane, tj. uprawniające INWESTORA do partycypowania w wyniku Przedsięwzięcia (z produkcji i eksploatacji dzieła serialowego). 2. Autoryzowanymi źródłami, o których mowa w ust. 1, są w szczególności: 1) Dystrybucja dzieła serialowego w platformach vod, svod, tvd, realizowana poprzez dystrybutorów, właścicieli platform, bądź producenta. 2) Dystrybucja dzieła serialowego w serwisach internetowych. 3) Dystrybucja dzieła serialowego utrwalonego na nośnikach takich jak płyty video, dvd i inne o podobnym charakterze materiały związane z serialem, realizowana przez wydawnictwa jeżeli zawarto odpowiednie umowy tworzące takie źródło przychodów, 4) Sprzedaż prawa do rozpowszechniania dzieła serialowego nadawcom telewizyjnym, we Free TV i Pay TV i w innych kanałach dystrybucji, jeżeli zawarto odpowiednie umowy tworzące takie źródło przychodów.” W związku z wyżej wskazaną umową Wnioskodawca wpłacił Spółce kwotę (…) zgodnie z § 2 ust. 1 umowy. Wskazana powyżej umowa uległa rozwiązaniu w 9 listopada 2023 r. i Wnioskodawca zawarł z inną spółką z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Producent”) w dniu 9 listopada 2023 r. nową umowę o nabycie udziału w zyskach Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z tytułu eksploatacji dzieła filmowego pod tytułem „...” (dalej: „Umowa”). Nazwa dzieła, która była wskazana w pierwotnej umowie zmieniła się w stosunku do nazwy dzieła, które ostatecznie zostało stworzone. W umowie z 9 listopada 2023 r. Wnioskodawca został określony jako „Inwestor”, a druga strona umowy jako „Spółka”. Przedmiotowa umowa zawiera między innymi zapisy o następującej treści: „§1 1. Przedmiotem umowy jest nabycie przez Inwestora udziału w zyskach SPÓŁKI (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z tytułu eksploatacji Dzieła filmowego pod tytułem „...” (eksploatacja Dzieła filmowego zwana jest również dalej: „Przedsięwzięciem”), przeznaczonego do dystrybucji w Polsce i poza granicami Polski, którego opis stanowi załącznik nr 1 do Umowy. Harmonogram planowanej dystrybucji Dzieła filmowego, określający m. in. planowaną datę premiery, stanowi załącznik nr 4 do Umowy. 2. SPÓŁKA oświadcza, iż jest producentem Dzieła filmowego „...” zrealizowanego z innych środków finansowych przed zawarciem niniejszej Umowy. 3. SPÓŁKA oświadcza, iż obok INWESTORA będącego stroną niniejszej Umowy, SPÓŁKA zawarła lub będzie zawierać z innymi inwestorami „Umowy o nabycie udziału w zyskach (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z tytułu eksploatacji Dzieła filmowego pod tytułem „...” na takich samych zasadach w zakresie rozliczeń jak określone w niniejszej Umowie, przy czym wielkość udziałów poszczególnych Inwestorów w zyskach przypadających SPÓŁCE może się różnić pomiędzy Inwestorami. Jako udziałowiec zysków SPÓŁKI może występować też sama SPÓŁKA — działając zarówno na własny rachunek jak i na rachunek osób trzecich. 4. SPÓŁKA w ramach realizacji niniejszej Umowy zobowiązuje się do podejmowania wszelkich czynności niezbędnych do skierowania Dzieła filmowego „...” do dystrybucji, redystrybucji, sprzedaży, umożliwiającego pozyskiwanie przychodów z rozpowszechniania (eksploatacji) i przeprowadzenia rozliczeń finansowych z Inwestorami, w tym rozliczeń zysków przypadających SPÓŁCE uzyskanych z Przedsięwzięcia, z należytą starannością. 5. SPÓŁKA w ramach obowiązków, o których mowa w ust. 4 powyżej, w szczególności działa na rzecz prawidłowej realizacji Przedsięwzięcia poprzez podejmowanie działań w zakresie opracowania konstrukcji prawnej, aranżacji marketingu, promocji i pozyskania dystrybutora, bądź dystrybutorów, redystrybutora lub redystrybutorów, bądź agentów sprzedaży Dzieła filmowego „...”, z uwzględnieniem zasad wskazanych w Dokumencie Informacyjnym stanowiącym załącznik nr 3 do niniejszej Umowy. 6. SPÓŁKA zobowiązuje się informować INWESTORA o planie eksploatacji Dzieła filmowego „…”, oraz o przebiegu eksploatacji Dzieła filmowego „...”, którego dotyczy niniejsza Umowa, a także o istotnych zmianach w przebiegu eksploatacji Dzieła filmowego „...”, jeżeli w jej ocenie mają one wpływ na wynik finansowy Przedsięwzięcia - w tym także udzieli takowych informacji na każde uzasadnione na piśmie wezwanie INWESTORA. 7. Przewidywana estymacja zysków INWESTORA według stanu na dzień zawarcia Umowy stanowi załącznik nr 2 do niniejszej Umowy. INWESTOR niniejszym potwierdza i akceptuje, że zawarte w załączniku nr 2 do Umowy informacje i dane dotyczące przewidywanych zysków przypadających SPÓŁCE z eksploatacji Dzieła filmowego „....” oraz przewidywanego zysku INWESTORA stanowią jedynie wynik symulacji, w związku z czym finalny zysk INWESTORA może różnić się od wskazanego w załączniku nr 2 do niniejszej Umowy, a INWESTOROWI nie będą z tego tytułu przysługiwać żadne roszczenia wobec SPÓŁKI. 8. SPÓŁKA oświadcza, a INWESTOR to oświadczenie przyjmuje, iż w stosunkach zewnętrznych, w szczególności w zakresie czynności prawnych podejmowanych z podmiotami nie będącymi STRONAMI niniejszej Umowy SPÓŁKA działa we własnym imieniu i na swoją rzecz. Wszystkie działania SPÓŁKA podejmuje w interesie powodzenia całego Przedsięwzięcia dla dobra INWESTORÓW i SPÓŁKI. INWESTOR w żadnym wypadku nie odpowiada za żadne zobowiązania SPÓŁKI. § 2 1. INWESTOR przekaże tytułem nabycia prawa do udziału w zyskach przypadających SPÓŁCE z tytułu eksploatacji Dzieła filmowego pod tytułem „...” kwotę (…) zł (słownie: (…)). INWESTOR oświadcza, że korzystając z instytucji przekazu upoważnił i zobowiązał do wpłacenia na rzecz SPÓŁKI kwoty wskazanej w zdaniu poprzednim spółkę „...” sp. z o.o., która zobowiązała się dyspozycję INWESTORA wykonać. Wpłata nastąpi przelewem na rachunek bankowy prowadzony dla SPÓŁKI w (...) w ciągu 7 dni od zawarcia niniejsze] Umowy. 2. Strony dopuszczają możliwość zwiększenia określonej w ust. 1 kwoty finansowego udziału INWESTORA w Przedsięwzięciu za pisemną zgodą SPÓŁKI. 3. Sposób rozdziału uzyskanych przez SPÓŁKĘ od wszystkich Inwestorów kwot z tytułu nabycia prawa do udziału w zyskach przypadających SPÓŁCE należy do SPÓŁKI. SPÓŁKA ma prawo do wykorzystania środków na cele związane z produkcją własną bądź zleconą przez SPÓŁKĘ innych dzieł filmowych i/lub dzieł serialowych i/lub innych projektów z obszaru entertainment. 4. W zamian za wkład finansowy wniesiony przez INWESTORA w zamian za nabycie udziału w zyskach „...” sp. z o.o. z tytułu eksploatacji Dzieła filmowego „...” INWESTOR nabywa na podstawie niniejszej Umowy prawo do uzyskania 1,1396 % udziału w zyskach z realizacji Przedsięwzięcia, jaki SPÓŁKA może osiągnąć z tytułu eksploatacji Dzieła filmowego „...” na zasadach opisanych w § 3 Umowy. §3 1. Kwota odpowiadająca udziałowi INWESTORA w wyniku finansowym SPÓŁKI z Przedsięwzięcia (zysk/strata), która powstanie z tytułu eksploatacji Dzieła filmowego „...” na podstawie niniejszej Umowy zostaje ustalona według następujących zasad: 1) INWESTOR będzie uczestniczyć w bieżącym wyniku finansowym Przedsięwzięcia w taki sposób, że wynik przypadający na wszystkich Inwestorów, o których mowa w § 1 ust. 2 Umowy, stanowić będzie 100 % zysków przypadających SPÓŁCE z tytułu eksploatacji Dzieła filmowego „...” w danym okresie, przy czym SPÓŁKA uczestniczy w zysku z eksploatacji Dzieła filmowego „...” po rozliczeniu kosztów produkcji (wytworzenia) Dzieła filmowego „...”. Natomiast ta część wyniku, która będzie przypadać na INWESTORA, zostanie obliczona na podstawie formuły: (pochodzący od INWESTORA wkład finansowy wniesiony w zamian za nabycie udziału w zyskach „...” sp. z o.o. z tytułu eksploatacji Dzieła filmowego „...” (§ 2 ust. 1-2) / kwotę (…)). 2. Żadnemu z Inwestorów nie przysługuje jakiekolwiek prawo pierwszeństwa lub uprzywilejowanie innego rodzaju w stosunku do innych Inwestorów, w zakresie udziałów w zysku SPÓŁKI mogącym powstać z tytułu eksploatacji Dzieła filmowego „...”. 3. Inwestorami w rozumieniu niniejszej Umowy nie są osoby, bądź podmioty, które uczestniczą w finansowaniu kosztów produkcji Dzieła filmowego „...”. 4. Możliwe jest dodatkowe finansowanie kosztów realizacji Przedsięwzięcia przez podmioty nie będące Inwestorami w rozumieniu tej Umowy, a więc podmioty, które nie partycypują w jakikolwiek sposób w wyniku finansowym Przedsięwzięcia. Podmioty te uczestniczą w pokrywaniu części kosztów realizacji Przedsięwzięcia wnosząc środki pieniężne, środki niepieniężne, lub świadcząc usługi, otrzymując w zamian od SPÓŁKI jedynie i wyłącznie ekwiwalentne świadczenia niepieniężna takie, jak na przykład prawo umieszczenia logo/brandu w materiałach marketingowych, prawo do lokowania produktu w ramach Przedsięwzięcia. § 4 1. SPÓŁKA jest zobowiązana do dokonywania wypłat po upływie okresów rozrachunkowych, ze źródeł określonych w niniejszej Umowie jako źródła autoryzowane, tj. uprawniające INWESTORA do partycypowania w udziale w zyskach SPÓŁKI przypadających SPÓŁCE z Przedsięwzięcia (tj. z tytułu eksploatacji Dzieła filmowego „...”). 2. Autoryzowanymi źródłami, o których mowa w ust. 1, są w szczególności: 1) Eksploatacja Dzieła filmowego „...” w kinach na terytorium świata. 2) Eksploatacja Dzieła filmowego „...” w platformach vod. 3) Eksploatacja Dzieła filmowego „...” w platformach svod. 4) Eksploatacja Dzieła filmowego „...” w platformach tvod. 5) Eksploatacja Dzieła filmowego „...” w serwisach internetowych. 6) Eksploatacja Dzieła filmowego „...” utrwalonego na nośnikach takich jak płyty video, dvd i inne o podobnym charakterze materiały związane z Działem filmowym „...”, realizowana przez wydawnictwa, jeżeli zawarto odpowiednie umowy tworzące takie źródło przychodów, 7) Sprzedaż prawa do rozpowszechniania Dzieła filmowego „...” nadawcom telewizyjnym, we TV i TV. 8) Sprzedaż prawa do rozpowszechniania Dzieła filmowego „...” w innych kanałach dystrybucji, jeżeli zawarto odpowiednie umowy tworzące takie źródło przychodów. 9) Dystrybucja Dzieła filmowego „...” w innych kanałach dystrybucji na terytorium świata i wszechświata (przesyłu za pośrednictwem satelitów) które w tym momencie nie są znane, a które mogą zostać odkryta w trakcie obowiązywania Umowy. 10) Dystrybucja Dzieła filmowego „...” w innych kanałach dystrybucji na terytorium świata i wszechświata (przesyłu za pośrednictwem satelitów), które w tym momencie nie istnieją, a które powstaną w trakcie obowiązywania Umowy. 11) Sprzedaż prawa do rozpowszechniania Dzieła filmowego „...” w innych kanałach dystrybucji na terytorium świata i wszechświata (przesyłu za pośrednictwem satelitów), które w tym momencie nie są znane. a które mogą zostać odkryte w trakcie obowiązywania Umowy. 12) Sprzedaż prawa do rozpowszechniania Dzieła filmowego „...”w innych kanałach dystrybucji na terytorium świata i wszechświata (przesyłu za pośrednictwem satelitów), które w tym momencie nie istnieją, a które powstaną w trakcie obowiązywania Umowy. 13) Sprzedaż praw zależnych Dzieła filmowego „...”na potrzeby ewentualnego stworzenia Dzieła serialowego „...” dla platform svod, i/lub vod, i/Iub tvod, i/lub pay tv, i/lub free tv, i/lub do dystrybucji w innych kanałach dystrybucji na terytorium świata i wszechświata (przesyłu za pośrednictwem satelitów). 3. SPÓŁKA może ustanowić inne autoryzowane źródła, oprócz wymienionych w ust. 2 powyżej dla, jeżeli będzie to możliwe i niezbędne dla zapewnienia Inwestorom możliwości uzyskania zysków z tytułu eksploatacji Dzieła filmowego „...”. 4. Okresy rozrachunkowe, o których mowa w ust. 1, są następujące: 1) Pierwszym okresem rozrachunkowym jest okres kończący się 45 dnia od dnia po dacie uzyskania zysków SPÓŁKI z tytułu pierwszej otrzymanej należności z eksploatacji Dzieła filmowego „...” (tj. od właścicieli kin i/lub właściciela platformy, serwisu, bądź telewizji free tv, lub pay tv (a rozpoczynający się w tej właśnie dacie). 2) Drugim okresem rozrachunkowym jest okres 60 dni następujących po dacie zakończenia pierwszego okresu rozrachunkowego. 3) Trzecim okresem rozrachunkowym jest okres 60 dni następujących po dacie zakończenia drugiego okresu rozrachunkowego. 4) Każdy kolejny okres rozrachunkowy odpowiada kwartałowi kalendarzowemu: przy czym pierwszy z nich zaczyna się w dacie zakończenia trzeciego okresu rozrachunkowego i dlatego jego długość może przekraczać 3 miesiące (lecz nie może przekroczyć 4 miesięcy). 5. INWESTOR będzie uprawniony do udziału w zyskach SPÓŁKI osiągniętych z eksploatacji Dzieła filmowego „...” na zasadach opisanych niniejszą Umową przez okres 5 lat od jego pierwszej premiery na dowolnym polu eksploatacji. 6. Płatności wynikające z uprawnień INWESTORA określonych w niniejszej Umowie następują w terminach czternastodniowych biegnących od upływu okresów rozrachunkowych. 7. SPÓŁKA ma obowiązek udostępnienia na żądanie INWESTOROWI następujących informacji bieżących i okresowych: 1) Zestawienia prezentującego zyski przypadające SPÓŁCE z tytułu eksploatacji Dzieła filmowego „...” w terminach, które niniejsza Umowa przewiduje dla płatności po upływie poszczególnych okresów rozrachunkowych, 2) Informacji o wpływach, w okresie 3 miesięcy od premiery Dzieła filmowego „...”, przekazywanych w miarę otrzymywania od i/lub redystrybutora i/lub agenta sprzedaży i/lub podmiotu nabywającego prawa zależne do Dzieła filmowego „...” i/lub właściciela platformy, serwisu, bądź telewizji free tv, lub pay tv, odpowiednich danych. 3) Informacji o ustanowieniu i aktywowaniu autoryzowanych źródeł przychodów, określonych w ust. 2 pkt 2-3 i ust. 3. § 5 1. Zysk SPÓŁKI z eksploatacji Dzieła filmowego „...”, przeznaczony do podziału pomiędzy Inwestorów zgodnie z zasadami określonymi w szczególności w § 3 (wynik finansowy), stanowi kwotę równą przychodowi netto ze źródeł autoryzowanych, pomniejszonemu o wszelkie koszty bezpośrednio lub pośrednio związane z realizacją Przedsięwzięcia w danym okresie rozrachunkowym, a w szczególności: ·      koszty promocji, marketingu, reklamy, dystrybucji, redystrybucji Dzieła filmowego „...” ·      koszty obsługi prawnej i prawno-finansowej oraz księgowej, ·      koszty usług agencji lub usług pośrednictwa innego rodzaju lub koszty wynikające z powierzenia określonych czynności innym podmiotom, z czego SPÓŁKA może korzystać w celu uzyskiwania wpływów z Przedsięwzięcia. 2. SPÓŁKA oświadcza, że Inwestorzy nie są zobowiązani do dokonywania jakichkolwiek dopłat w przyszłości, w toku realizacji Przedsięwzięcia. Tym samym maksymalna ekspozycja INWESTORA na ryzyko inwestycyjne, wyrażona kwotowo, to nominalna wartość kwoty przekazanej przez INWESTORA, zgodnie z § 2 ust. 1 Umowy. 3. Inwestorzy reprezentujący łącznie co najmniej 75% wartości wpłat dokonanych w celu pokrycia kosztów Przedsięwzięcia mają prawo zażądać od SPÓŁKI zlecenia przez nią niezależnej firmie audytorskiej zajmującej się rewizją ksiąg handlowych i badaniem sprawozdań finansowych, przeglądu prawidłowości rozliczeń finansowych między SPÓŁKA a Inwestorami, to jest ich zgodności ze stanem faktycznym i ze stanem zobowiązań SPÓŁKI wobec Inwestorów w świetle niniejszej Umowy. SPÓŁKA udostępnia sprawozdanie audytora z badania w tym zakresie wszystkim Inwestorom. Koszt zlecenia w przedmiocie sporządzenia badania jest pokrywany przez SPÓŁKĘ z autoryzowanych źródeł przychodów, z których wpływy przypadają Inwestorom. § 6 Wypłaty na poczet udziału INWESTORA w zyskach SPÓŁKI będą dokonywane przelewami na wskazany przez niego rachunek bankowy (...). § 7 STRONY składają następujące zapewnienia i oświadczenia: 1. STRONY potwierdzają i oświadczają, że SPÓŁCE jako producentowi Dzieła filmowego „...” przysługują wszystkie prawa autorskie producenta, przy czym STRONY wyraźnie potwierdzają, że niniejsza Umowa w żadnym zakresie nie dotyczy etapu działalności SPÓŁKI z okresu produkcji Dzieła filmowego „...” i odnosi się wyłącznie do etapu eksploatacji Dzieła filmowego „...”. 2. STRONY potwierdzają i oświadczają, że z tytułu zawarcia niniejszej Umowy INWESTOR nie nabywa żadnych praw do majątku SPÓŁKI, w tym żadnych praw majątkowych i niemajątkowych w tym żadnych praw autorskich do Dzieła filmowego „...” wyprodukowanego przez SPÓŁKĘ i żadnych praw dystrybucyjnych do Dzieła filmowego „...”. 3. Strony oświadczają, że INWESTOR nie ponosi żadnej odpowiedzialności za zobowiązania SPÓŁKI. 4. STRONY zgodnie ustalają, iż za przekazanie do dystrybucji Dzieła filmowego „...”, w tym za pozyskanie dystrybutora bądź dystrybutorów, redystrybutora lub agentów sprzedaży Dzieła Filmowego „...” w oraz podejmowanie działań w tym zakresie wyłącznie odpowiedzialna jest SPÓŁKA i to wyłącznie SPÓŁKA jest uprawniona do podejmowania wszelkich decyzji merytorycznych i promocyjnych dotyczących eksploatacji Dzieła filmowego „...”. 5. STRONY zwolnione są od wszelkich wzajemnych zobowiązań wynikających z Umowy bez obowiązku wypłacenia odszkodowania i pokrycia strat, jeżeli wykonanie tych zobowiązań stało się niemożliwe na skutek zdarzenia pochodzącego z zewnątrz o charakterze nadzwyczajnym, którego nie można było przewidzieć ani mu zapobiec, nawet przy dołożeniu najwyższego stopnia staranności (siła wyższa), a które miało znaczący wpływ na eksploatację Dzieła filmowego „...”. 6. INWESTOR oświadcza, że żadne osoby trzecie nie zgłosiły INWESTOROWI jakichkolwiek podstaw do podważenia zawarcia Umowy bądź wykonania jakichkolwiek zobowiązań z niej wynikających ani do wystąpienia z roszczeniami lub wszczęcia jakiegokolwiek postępowania służącego podważeniu powyższych, w tym w szczególności na podstawie art. 59 bądź art. 527-534 Kodeksu cywilnego. Zawarcie Umowy nie będzie stanowiło podstawy dla osób trzecich do wystąpienia wobec INWESTORA lub SPÓŁKI roszczeniami lub wszczęcia postępowań, o których mowa w zdaniu poprzednim. 7. INWESTOR oświadcza, że dysponuje środkami pieniężnymi w kwocie wskazanej w § 2 ust. 1 Umowy, które to środki pochodzą z legalnego źródła, a ich pochodzenie nie łamie postanowień przepisów Rzeczypospolitej Polskiej oraz Unii Europejskiej w zakresie przeciwdziałania wprowadzaniu do obrotu finansowego wartości majątkowych pochodzących z nielegalnych lub nieujawnionych źródeł, w szczególności przepisów ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu. INWESTOR niniejszym przyjmuje do wiadomości, że prawdziwość i kompletność niniejszego oświadczenia jest fundamentalna dla zawarcia i wykonywania niniejszej Umowy przez SPÓŁKĘ. 8. INWESTOR niniejszym oświadcza, że jest w pełni świadomy ryzyka inwestycyjnego związanego z nabyciem udziału w zyskach SPÓŁKI i z eksploatacją Dzieła filmowego „...” w szczególności, że SPÓŁKA nie gwarantuje osiągnięcia przez INWESTORA zysków, jak również, że w wyniku inwestycji INWESTOR może potencjalnie ponieść stratę (nie wyższą jednak niż wysokość zainwestowanych przez INWESTORA środków). Opis głównych ryzyk związanych z Inwestycją dokonywaną przez INWESTORA na podstawie niniejszej Umowy został zawarty w treści załącznika nr 3 do Umowy — Dokument Informacyjny.” W kwestiach nie uregulowanych powyższą umową strony stosują przepisy kodeksu cywilnego. W związku z zawarciem powyższej umowy nie doszło do przeniesienia autorskich praw majątkowych do powstałego utworu. Wnioskodawca nabył prawa do udziału w zysku z eksploatacji utworu opisanego w umowie. Wpłata na poczet pierwszej zawartej przez strony umowy została instytucją „przekazu” zaliczona na poczet zawartej umowy z dnia 09.11.2023 r. W umowie z 09.11.2023 r. bowiem znalazł się zapis, cyt.: „INWESTOR oświadcza, że korzystając z instytucji przekazu upoważnił i zobowiązał do wpłacenia na rzecz SPÓŁKI kwoty wskazanej w zdaniu poprzednim spółkę „...” sp. z o.o., która zobowiązała się dyspozycję INWESTORA wykonać.” W związku z powyższym, tj. w związku z zawarciem umowy z dnia 09.11.2023 r. Producent (Spółka) wystawił Wnioskodawcy fakturę z dnia 09.11.2023 r. z tytułu „sprzedaży udziału w zyskach z eksploatacji filmu pt. „...” zgodnie z umową z dnia 09.11.2023 r.” Na fakturze tej Wnioskodawca został określony jako nabywca. Kwota (…) zł na fakturze została określona jako kwota brutto, w którą był wliczony podatek VAT w stawce 23%. Do dnia sporządzenia niniejszego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej żadne wypłaty z tytułu udziału w zyskach z tytułu eksploatacji dzieła filmowego zgodnie z umową z 9 listopada 2023 r. nie zostały przekazane na rzecz Wnioskodawcy. Wnioskodawca jako inwestor nie jest wspólnikiem spółki, w której nabył prawo do udziału w zyskach z tytułu eksploatacji dzieła filmowego (czyli nie jest wspólnikiem spółki z o. o. z którą zawarł wyżej opisane umowy). Pytania 1. Czy wypłaty zysku dla Wnioskodawcy przez Spółkę z o. o. zgodnie z opisaną w stanie faktycznym niniejszego wniosku o interpretację umową z 9 listopada 2023 r. o nabycie udziału w zyskach z eksploatacji dzieła filmowego powinny być sklasyfikowane jako przychody z udziału w zyskach o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a w konsekwencji czy powinny podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych w miesiącu ich faktycznej wypłaty na rzecz Wnioskodawcy (w jaki sposób określić moment uzyskania przychodu)? (pytanie oznaczone we wniosku nr 2) 2. Czy Wnioskodawca może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu wydatki w kwocie netto w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wynikające z wystawionej dla niego faktury VAT z 9 listopada 2023 r. przez Spółkę z o. o. opisanej w stanie faktycznym wniosku o interpretację (a zatem czy wydatek ten jest celowy, uzasadniony ekonomicznie i nie znajduje się w katalogu wyłączeń z art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych) oraz jakim rodzajem kosztu są te wydatki i kiedy Wnioskodawca powinien je rozpoznać? (pytanie oznaczone we wniosku nr 4) Państwa stanowisko w sprawie Ad. 1. W ocenie Wnioskodawcy, wypłaty zysku dla Wnioskodawcy przez Spółkę zgodnie z opisaną w stanie faktycznym niniejszego wniosku o interpretację umową z 9 listopada 2023 r. o nabycie udziału w zyskach z eksploatacji dzieła filmowego powinny być sklasyfikowane jako przychody z udziału w zyskach, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a w konsekwencji powinny podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych (moment uzyskania przychodu) w miesiącu ich wypłaty na rzecz Wnioskodawcy. Powyższe wynika z następujących okoliczności. Istota zawartej pomiędzy Wnioskodawcą a Spółką umowy polega na tym, że Producent (Spółka) wypracuje zysk, który następnie zostanie przekazany Inwestorom (w tym Wnioskodawcy) wg. zasad określonych w umowie. Nie dochodzi przy tym do nabycia praw majątkowych w dziele filmowym - Inwestor (Wnioskodawca) nie nabywa praw do filmu a jedynie prawo do udziału w zysku z jego eksploatacji. W ocenie Wnioskodawcy, jego przychody z tytułu udziału w zyskach z eksploatacji dzieła filmowego powinny być kwalifikowane jako przychody z zysków kapitałowych - przychody z udziału w zyskach osób prawnych. Art. 7b ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: u.p.d.o.p.) stanowi, że za przychody z zysków kapitałowych uważa się: 1) przychody z udziału w zyskach osób prawnych, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 1 pkt 4b, stanowiące przychody faktycznie uzyskane z tego udziału, w tym: a) dywidendy, nadwyżki bilansowe w spółdzielniach oraz otrzymane przez uczestników funduszy inwestycyjnych lub instytucji wspólnego inwestowania dochody tego funduszu lub tej instytucji, w przypadku gdy statut przewiduje wypłacanie tych dochodów bez odkupywania jednostek uczestnictwa albo wykupywania certyfikatów inwestycyjnych, b) przychody z umorzenia udziału (akcji) lub ze zmniejszenia ich wartości, c) przychody z wystąpienia wspólnika ze spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3, które następuje w inny sposób niż określony w lit. b, d) przychody ze zmniejszenia udziału kapitałowego wspólnika w spółce, o której mowa w art. 1 ust. 3, które następuje w inny sposób niż określony w lit. b, e) wartość majątku otrzymanego w związku z likwidacją osoby prawnej lub spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3, f) równowartość zysku osoby prawnej oraz spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3, przeznaczonego na podwyższenie jej kapitału zakładowego, równowartość nadwyżki bilansowej spółdzielni przeznaczonej na podwyższenie funduszu udziałowego oraz równowartość kwot przekazanych na ten kapitał (fundusz) z innych kapitałów (funduszy) takiej osoby prawnej lub spółki, g) dopłaty otrzymane w przypadku połączenia lub podziału podmiotów lub, h) przychody wspólnika spółki dzielonej, z wyjątkiem podziału przez wyodrębnienie, jeżeli majątek przejmowany na skutek podziału, a przy podziale przez wydzielenie - majątek przejmowany na skutek podziału lub majątek pozostający w spółce, nie stanowią zorganizowanej części przedsiębiorstwa, i) zapłata, o której mowa w art. 12 ust. 4d, j) wartość niepodzielonych zysków w spółce oraz wartość zysku przekazanego na inne kapitały niż kapitał zakładowy w spółce przekształcanej - w przypadku przekształcenia spółki w spółkę niebędącą osobą prawną, z tym że osiągnięcia zysku przez tę osobę prawną lub spółkę lub od wysokości tego zysku (pożyczka partycypacyjna), m) przychody uzyskane w następstwie przekształceń, łączenia lub podziałów podmiotów, w tym: -      przychody osoby prawnej lub spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3, przejmującej w następstwie łączenia lub podziału majątek lub część majątku innej osoby prawnej lub spółki, -      przychody wspólnika spółki łączonej lub dzielonej, -      przychody spółki dzielonej, n) przychód ze zmniejszenia kapitału akcyjnego w prostej spółce akcyjnej. Katalog przychodów zawartych w art. 7b ust. 1 pkt 1 u.p.do.p. jest katalogiem otwartym, co potwierdza ugruntowana linia orzecznicza sądów administracyjnych, np. tak wynika z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 28 września 2021 r., sygn. I SA/Kr 765/21, cyt.: „Zawarte w art. 7b ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p. wyliczenie nie tworzy katalogu zamkniętego. Przeciwnie, użycie przez ustawodawcę zwrotu „w tym” świadczy o otwartym (przykładowym) charakterze wprowadzonej w ustawie enumeracji. Wymienione w powołanym przepisie zdarzenia są jedynie sytuacjami przykładowymi i nie mogą być traktowane jako wyczerpujące przedstawienie wszystkich sytuacji, z którymi ustawodawca wiąże powstanie obowiązku podatkowego. Kształtując określone konstrukcje prawa podatkowego, ustawodawca uwzględnia właściwości języka etnicznego, operując poszczególnymi zwrotami w konkretnym kontekście. Analiza tego ostatniego dowodzi, że operując zwrotem „w tym” wyodrębniono najbardziej typowe przypadki, pozostawiając organom stosującym prawo oraz dokonującym jego wykładni zadanie sprecyzowania znaczenia normy prawnej na tle danego stanu faktycznego. Powyższe stanowisko zostało ugruntowane w dotychczasowym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. wyroki NSA: z dnia 8 czerwca 2016 r., sygn. akt ; z dnia 29 maja 2012 r., sygn. akt II FSK 2362/10; z dnia 18 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 935/08; z dnia 13 stycznia 2010 r., sygn. akt II FSK 1155/08; z dnia 15 stycznia 2009 r., sygn. akt ; z dnia 8 sierpnia 2008 r., sygn. akt II FSK 871/08; z dnia 3 lutego 2009 r., sygn. akt II FSK 277/08). Wprawdzie powyższe wyroki zapadły na tle podatku dochodowego od osób fizycznych, niemniej jednak konstrukcja przepisów dotyczących udziału w zyskach osób prawnych jest analogiczna, co uzasadniało przyjęcie tez w wyrokach tych wyrażonych. Jak już wyżej wspomniano, w art. 7b ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p. przykładowo wyliczono przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych. Użycie w tym przepisie, przed wyliczeniem konkretnych stanów faktycznych (żaden z nich nie obejmował stanu faktycznego występującego w analizowanej sprawie) zwrotu „w tym” oznacza, że ustawodawca nakazał uznać za przychody faktycznie uzyskane przychody z zysku osoby prawnej, które nie mieszczą się w tym pojęciu. Konsekwencją tego jest przyjęcie, że ewentualny przychód musi odpowiadać ogólnym zasadom wyrażonym w u.p.d.o.p., czyli musi pochodzić z udziału w zyskach osoby prawnej i zostać faktycznie uzyskany. Zastosowanie przez ustawodawcę otwartego katalogu dochodów gwarantuje, że opodatkowane będą wszystkie dochody, które mogą być przypisane do danego źródła (por. wyrok NSA z dnia 7 marca 2018 r., sygn. akt II FSK 569/16). Z przytoczonego przepisu wynika, że przychodem z udziału w zyskach osób prawnych (z pewnymi zastrzeżeniami) jest dochód faktycznie uzyskany z tego udziału (akcji) oraz inne dochody wymienione w punktach a-n przepisu. Te inne dochody nie mają w większości przypadków źródła finansowania w zysku osoby prawnej, lecz powiązane są z posiadaniem udziału lub akcji spółki kapitałowej. Nie znajduje więc uzasadnienia w treści art. 7b ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p. stanowisko organu, który wydając zaskarżoną interpretację indywidualną uznał, iż dochodem z udziału w zyskach osób prawnych są tylko te dochody, których źródłem finansowania jest zysk netto osób prawnych. Zważywszy na wymienione w tym przepisie źródła powstania przychodu, np. z umorzenia udziałów (akcji) - pkt b, ze zmniejszenia udziału kapitałowego wspólnika w spółce - pkt d - za uprawnione należy uznać powiązanie przychodu z udziału w zyskach osób prawnych z posiadaniem udziału lub akcji, a nie wyłącznie z zyskiem, jak czyni to organ. Analiza art. 7b ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p. prowadzi do wniosku, że przychód z udziału w zyskach osób prawnych jest pojęciem zawierającym w swej treści wszelkie dochody, jakie powstają w następstwie posiadania przez podatnika prawa do udziału w zyskach osoby prawnej (por. wyroki NSA: z 15 lutego 2017 r.; z 20 stycznia 2005 r., sygn. akt FSK 1065/04). Podobne stanowisko przedstawił NSA w wyroku z 14 stycznia 2014 r., sygn. akt II FSK 187/12, gdzie stwierdził, że analizowany przepis obejmuje zatem swym zakresem te przychody, które pozostają w związku z prawem do otrzymania udziału w zyskach osób prawnych (stanowią wynik partycypacji w zyskach osób prawnych).” W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego możemy odczytać iż, cyt.: „Nie do przyjęcia jest - w świetle tej konstatacji - teza autora skargi kasacyjnej, iż wyłącznie użycie zwrotu „w szczególności” można byłoby zakwalifikować jako przykładowe wyliczenie stanów faktycznych, których zaistnienie rodzi obowiązek podatkowy. Wprowadzając określone konstrukcje prawa podatkowego, ustawodawca uwzględnia właściwości języka etnicznego wyrażającego zgodnie z ogólnie przyjętymi regułami ich sens i znaczenie. Nie sposób przypisywać mu uchybienia rozumianego jako schematyzm semantyczny, polegającego na tym, iż pewien stan rzeczy może być wysłowiony tylko w ściśle określony sposób. Niezależnie od tego, trzeba dodać, że wszelkie zwroty prawne muszą być rozpatrywane w powiązaniu z kontekstem ich użycia. Ten ostatni jednoznacznie przekonuje o funkcji wymienionych słów „w tym również” oraz „w tym także”.” Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony stan faktyczny stwierdzić należy, że przychód jaki będzie uzyskiwał Wnioskodawca z tytułu zawartej umowy o udziału w zyskach z eksploatacji dzieła filmowego należy zakwalifikować do przychody z zysków kapitałowych - z udziału w zyskach osób prawnych. Po pierwsze świadczy o tym treść umowy. Już chociażby z tytułu umowy wynika, iż zamiarem stron było przekazywanie inwestorowi czyli Wnioskodawcy zysków z eksploatacji dzieła filmowego. Również postanowienia umowy jednoznacznie wskazują, że przedmiotem umowy jest przekazywanie zysków z eksploatacji dzieła filmowego. Zyski generowane są przez spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością (stronę umowy), który zajęła się pozyskaniem tych zysków poprzez podjęcie szeregu działań marketingowych związanych z eksploatacją dzieła filmowego. Okoliczności te wynikają z treści zawartej umowy z 9.11.2023 r. Zatem wykładnia literalna treści umowy jednoznacznie potwierdza powyższe okoliczności. Chociaż wypłata zysków na podstawie umowy z 9.11.2023 r. nie stanowi wypłaty dywidendy, która wprost jest wymieniona w art. 7b ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, uwzględniając fakt, iż katalog przychodów określonych w tym przepisie jest katalogiem otwartym, uznać należy, że przychód jaki będzie uzyskiwał Wnioskodawca z tytułu zawartej umowy o udziału w zyskach z eksploatacji dzieła filmowego należy zakwalifikować do przychody z zysków kapitałowych - z udziału w zyskach osób prawnych, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Ad. 2. W ocenie Wnioskodawcy, może on zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu wydatki w kwocie netto w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wynikające z wystawionej dla niego faktury VAT z 09.11.2023 r. przez Spółkę z o. o. opisanej w stanie faktycznym niniejszego wniosku o interpretację albowiem wydatek ten jest celowy, uzasadniony ekonomicznie i nie znajduje się w katalogu wyłączeń z art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a koszty, które powinien rozpoznać Wnioskodawca to koszty pośrednie możliwe do rozliczenia w dacie ich zaksięgowania. Powyższe wynika z następujących okoliczności. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. Definicja kosztów uzyskania przychodów sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem powinna być jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wyłącza możliwość zaliczenia go do kosztów uzyskania przychodów. W pozostałych przypadkach podatnik jest zobowiązany zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania. Wydatek może zostać uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowo-skutkowy. Z ugruntowanego podejścia prezentowanego w doktrynie i orzecznictwie w zakresie interpretacji art. 15 ust. 1 ustawy o CIT wynika, że aby uznać wydatek za koszt uzyskania przychodów, muszą być spełnione łącznie następujące warunki: a) wydatek został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika; b) wydatek jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona; c) wydatek pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą; d) wydatek został poniesiony w celu uzyskania przychodów, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów; e) wydatek został właściwie udokumentowany; f) wydatek nie znajduje się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT nie uważa się za koszty uzyskania przychodów. Aby uznać kwotę netto z faktury otrzymanej przez Wnioskodawcę jako koszt uzyskania przychodów konieczne jest spełnienie wszystkich wyżej wymienionych przesłanek. Poniżej znajduje się analiza w tym zakresie, w stosunku do faktury otrzymanej przez Wnioskodawcę (Inwestora): a) wydatek został poniesiony z zasobów majątkowych Inwestora, co udokumentowane jest bankowym potwierdzeniem przelewu, b) wydatek jest definitywny (rzeczywisty) - wartość poniesionego wydatku nie została Wnioskodawcy w jakikolwiek sposób zwrócona ani nie zostanie zwrócona. Inwestor otrzyma jedynie udział w zyskach Producenta z tytułu eksploatacji dzieła filmowego, którego dotyczył wydatek, c) wydatek pozostaje w związku z prowadzoną przez Inwestora działalności gospodarczą - został dokonany w ramach działalności, w celu osiągnięcia zysku, d) wydatek został poniesiony w celu uzyskania przychodów w postaci zysku z eksploatacji dzieła filmowego, e) wydatek został udokumentowany fakturą, f) wydatek nie znajduje się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT nie uważa się za koszty uzyskania przychodów. Zgodnie z ugruntowaną linią orzeczniczą sądów administracyjnych każdy koszt, który ma na celu uzyskanie przychodu, jest kosztem uzyskania przychodu: -   Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 23 maja 2024 r., sygn. I SA/Po 174/24: „Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o p.d.o.p., kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez N. B. P. z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu. Za kierunkowe kryterium wykładni przytoczonego przepisu przyjmuje się kryterium celu poniesionego kosztu. Wiąże się ono z zamiarem działania podatnika zdeterminowanym na osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie ich źródła, tym samym z istnieniem związku przyczynowego, który wyraża się we wpływie (bezpośrednim lub pośrednim) ponoszonego kosztu na powstanie lub zwiększenie osiąganego przychodu lub we wpływie na zachowanie albo zabezpieczenie jego źródła (tak: uchwała NSA z 1 lutego 2016 r., II FPS 5/15). Zwrot „poniesiony w celu” należy rozumieć jako racjonalne działanie podatnika nakierowane na uzyskanie przychodu, zabezpieczenie źródła przychodu lub zachowanie źródła przychodów, nawet jeśli przychód taki nie zostanie ostatecznie uzyskany. Zasadniczo zatem każdy wydatek (koszt) pozostający w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością i obiektywnie mogący mieć wpływ na uzyskanie przychodów albo zachowanie lub zabezpieczenia tego źródła powinien być zaliczony do kosztów uzyskania przychodów i uwzględniony przy obliczaniu dochodu (tak: wyrok NSA z 20 kwietnia 2023 r., II FSK 2588/20).” -   Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 16 stycznia 2024 r., sygn. III SA/Wa 596/23: „Podatnik musi więc potrafić wykazać związek kosztu z przychodem (potencjalnym) lub z zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów i w tym zakresie jego stanowisko może podlegać ocenie. Uznanie wydatków za koszt uzyskania przychodów jest możliwe tylko wtedy, gdy z prawidłowo i rzetelnie udokumentowanych zdarzeń wynika, że są to wydatki celowe i racjonalnie uzasadnione w tym znaczeniu, że potencjalnie przysparzać one będą konkretne przychody lub też zachowają (zabezpieczą) źródło przychodów. Za kierunkowe kryterium wykładni art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p. przyjąć trzeba kryterium celu poniesionego kosztu. Wiąże się ono z zamiarem działania podatnika zdeterminowanym na osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie ich źródła, tym samym z istnieniem związku przyczynowego, który wyraża się we wpływie (bezpośrednim lub pośrednim) ponoszonego kosztu na powstanie lub zwiększenie osiąganego przychodu lub we wpływie na zachowanie (np. również w stanie polegającym na wyeliminowaniu, czy też ograniczeniu generowania strat pomniejszających przychód) albo zabezpieczenie jego źródła. W tym więc kontekście istotne jest, aby ocena zachowania podatnika, kwalifikującego określony koszt jako koszt podatkowy, dokonywana była również z perspektywy związku tego wydatku z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz wiedzy o związkach przyczynowych, tj. w tym zakresie, że dany wydatek (koszt) może obiektywnie przyczynić się do realizacji pożądanego celu - osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia jego źródła - co jednak oczywiście nie oznacza, że cel ten zostanie osiągnięty. Użyty w art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p. termin „w celu”, oznacza pozostawanie wydatku w takim związku z przychodem lub zachowaniem albo zabezpieczeniem ich źródła, że poniesienie go ma lub może mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodów, tzn. czy z punktu widzenia obiektywnych przesłanek racjonalne jest poniesienie wydatku jako mające na celu dążenie do osiągnięcia przychodu, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodu.” -   Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 stycznia 2018 r., sygn. II FSK 86/16: „Istotne jest więc, aby kwalifikując dany wydatek jako koszt podatkowy uwzględniać również kwestię logicznego ciągu zdarzeń determinujących określone i konkretne działania podatnika, począwszy od momentu zawarcia wszystkich umów składających się na określone zdarzenie gospodarcze. Należy zatem oceniać w tym przypadku racjonalność określonego działania dla osiągnięcia przychodu. Podkreślić należy, że tam, gdzie występują koszty pośrednio związane z przychodami oraz dotyczące całokształtu działalności podatnika, można nierzadko w przypadku zapłaty odszkodowań powiązać je z zabezpieczeniem źródła przychodu. Można także wskazać na szereg wyroków NSA, w których za koszt zabezpieczenia przychodów uznano odszkodowania, kary umowne, odsetki od zwróconych dotacji (por. wyroki o sygn. akt: II FSK 1728/12 z 28 marca 2014 r.; II FSK 2486/10 z 19 czerwca 2012 r.; II FSK 2192/11, z 27 czerwca 2013 r.; II FSK 2298/11 z 11 lipca 2013 r.; II FSK 478/12 z 11 grudnia 2013 r., II FSK 703/15 z 20 kwietnia 2017 r.). Jak wynika z powołanych orzeczeń istotne jest istnienie związku przyczynowego, który wyraża się we wpływie (bezpośrednim lub pośrednim) ponoszonego kosztu na powstanie lub zwiększenie osiąganego przychodu lub we wpływie na zachowanie albo zabezpieczenie źródła tego przychodu. W tym więc kontekście istotne jest, aby ocena zachowania podatnika, kwalifikującego określony koszt jako koszt podatkowy, dokonywana była również z perspektywy związku tego wydatku z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz wiedzy o związkach przyczynowych. Chodzi zatem o racjonalne rozstrzygniecie w tym zakresie, czy dany wydatek (koszt) może obiektywnie przyczynić się do realizacji pożądanego celu (osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia jego źródła), co jednak oczywiście nie oznacza, że cel ten zostanie osiągnięty. Postuluje się przy tym interpretowanie prawa podatkowego w oparciu o tzw. wykładnię gospodarczą, tzn. taką która przewiduje, m.in. przyjęcie, że podatnik działa i powinien działać w sposób typowy dla podmiotów prowadzących działalność gospodarczą, tj. przykładowo dążyć do osiągnięcia zysku a nie strat (por. uchwała NSA z 25 czerwca 2012 r., II FPS 2/12 dostępna w CBOSA). W przywołanej uchwale z 25 czerwca 2012 r., II FPS 2/12, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że działając w warunkach rynkowych podatnik musi podejmować racjonalne z jego punktu widzenia, oparte na ekonomicznych analizach i kalkulacjach, działania zmierzające do uzyskania możliwie największej efektywności ekonomicznej. Działania te mogą również polegać na dokonywaniu określonych oszczędności, zmniejszeniu kosztów i wydatków, minimalizowaniu strat z określonych segmentów działalności, czy też eliminowaniu nieopłacalnych przedsięwzięć. Gdyby podatnik działań takich nie podejmował, mógłby nie sprostać konkurencji, a prowadzona przez niego działalność mogłaby stać się nierentowna i zacząć przynosić straty. Tym samym zagrożone byłoby źródło przychodów, jakim jest prowadzenie działalności gospodarczej w jej całokształcie. W tym sensie, co do zasady, każde tego rodzaju przedsięwzięcie zmierzające do zapobieżenia powstania takiej sytuacji, powinno być postrzegane jako prowadzące do zachowania bądź zabezpieczenia źródła przychodów, a związane z tym koszty, jako koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p.” W podsumowaniu powyższych rozważań należy wskazać, iż koszt poniesiony przez Inwestora, udokumentowany fakturą VAT tytułem sprzedaży udziału w zyskach z eksploatacji filmu stanowi dla Inwestora koszt uzyskania przychodu. Zdaniem Wnioskodawcy, koszty poniesione z tytułu wpłaty na realizację dzieła filmowego będą stanowiły koszty pośrednie i należy je rozpoznać je w dacie poniesienia. Jeżeli chodzi o moment poniesienia kosztów, ustawodawca m.in. uregulował, iż za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodu, (z zastrzeżeniem art. 15 ust. 4a oraz ust. 4f-4h u.p.d.o.p.), uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku) z wyjątkiem sytuacji, gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszt rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów (art. 15 ust. 4e u.p.d.o.p.). Trudność może stwarzać sformułowanie „dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych”. Kwestia ta stanowiła przedmiot wyroków NSA, który wskazał, iż dniem poniesienia kosztu jest „(...) dzień, w którym zaksięgowano (koszt) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku) albo innego dowodu w razie jej braku”. Moment potrącenia kosztów uzyskania przychodów zależy od tego, czy koszty te są bezpośrednio związane z przychodami oraz od momentu ich poniesienia. Mając na względzie zarówno kategorię kosztów jak i moment ich potrącenia należy wskazać: 1) Koszty bezpośrednio związane z przychodami a) U podatników prowadzących księgi rachunkowe koszty bezpośrednio związane z przychodami poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody. b) Koszty bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po zakończeniu tego roku podatkowego do dnia: - sporządzenia sprawozdania finansowego, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia zeznania, jeżeli podatnicy są zobowiązani do złożenia takiego sprawozdania, albo - złożenia zeznania, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia tego zeznania, jeżeli podatnicy, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie są obowiązani do sporządzenia sprawozdania finansowego. Koszty w powyższych przypadkach są potrącalne w roku podatkowym, w którym zostały osiągnięte odpowiadające im przychody. c) Koszty bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po dniu, o którym mowa w poprzednim punkcie, są potrącalne w roku podatkowym następującym po roku, za który sporządzane jest sprawozdanie finansowe lub składane jest zeznanie. 2) Koszty uzyskania przychodów, inne niż związane bezpośrednio z przychodami są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą. Odnosząc powyższe do niniejszego wniosku należy stwierdzić, iż koszty poniesione przez Inwestora stanowią koszty pośrednie, ponieważ nie można ich przyporządkować bezpośrednio do osiągniętych zysków, ponieważ te mogą być wypłacane z różną częstotliwością lub mogą nie zostać wygenerowane w żadnej wysokości. Kwestia momentu potrącenia kosztów uzyskania przychodów jest uzależniona od tego czy dany koszt stanowi koszt bezpośrednio czy jedynie pośrednio związany z przychodem. Zasadniczo, z kosztem bezpośrednio związanym z przychodem mamy do czynienia wówczas, gdy poniesienie kosztu jest niezbędne aby w ogóle uzyskać dany przychód, gdyż istnieje między poniesieniem tego kosztu a uzyskanym przychodem nierozerwalny i bezpośredni związek. W ocenie Wnioskodawcy, koszty, które zostały opisane w pytaniu nie są kosztami bezpośrednio związanymi z przychodami, albowiem ich poniesienie nie warunkuje uzyskanie przychodu. Co więcej, wcale nie jest pewne, czy taki przychód powstanie. W związku z powyższym przedmiotowe koszty, należy zaliczyć do kosztów pośrednio związanych z przychodami. Oznacza to, że moment potrącenia takich kosztów należy ustalić w oparciu o art. 15 ust. 4d ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych. Zgodnie z tym przepisem, koszty pośrednio związane z przychodem są potrącane w dacie ich poniesienia. Zgodnie zaś z ust. 4e tego artykułu, za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury lub rachunku. Stanowisko to potwierdzają organy skarbowe, np. interpretacja Dyrektora KIS z dnia 14 września 2020 r. (0111-KDIB1-2.4010.293.2020.1.ANK), w której czytamy: „W zakresie wszelkich wydatków stanowiących na gruncie u.p.d.o.p. pośrednie koszty uzyskania przychodów, które w momencie poniesienia, dla celów księgowych, są ujmowane na innych kontach niż kosztowe (tj. nie są księgowane jako koszt), podatnik jest uprawniony do rozpoznania ich w kosztach podatkowych w dacie, pod którą dany wydatek zostanie ujęty w księgach rachunkowych bez względu na rodzaj konta, na jakim zostanie dokonany zapis księgowy, z wyjątkiem sytuacji, gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów. Należy bowiem zauważyć, że istnieje taka grupa wydatków (kosztów) poniesionych przez podatnika, które stanowią koszt poniesiony w rozumieniu art. 15 ust. 4e u.p.d.o.p., a rachunkowo nie będą ujęte na koncie kosztowym wcale albo będą ujęte z opóźnieniem. W związku z powyższym, jeżeli podatnik poniósł dany wydatek (koszt), który ujęty został w księgach rachunkowych i zgodnie z u.p.d.o.p. można go uznać za koszt pośredni, to data ujęcia w księgach rachunkowych tego wydatku będzie momentem poniesienia kosztu podatkowego. W świetle powyższego należy uznać, że faktyczna data dokonania zapisu w księgach rachunkowych (tj. ujęcie danego wydatku „jako koszt” w księgach rachunkowych - ujęcie wydatku na koncie kosztowym) nie może zmieniać kwalifikacji danego wydatku i wpływać na moment zaliczenia go jako kosztu uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 4e u.p.d.o.p. Potwierdzeniem powyższego podejścia są liczne wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego m.in. wyroki: z 9 czerwca 2015 r., sygn. akt II FSK 1236/13; z 6 maja 2015 r., sygn. akt II FSK 1071/13; z 1 kwietnia 2015 r., sygn. akt II FSK 1604/13; z 20 maja 2014 r., sygn. akt II FSK 1443/12; z 4 kwietnia 2014 r., sygn. akt II FSK 1112/12; z 2 grudnia 2014 r., sygn. akt II FSK 188/13; z 31 października 2012 r., sygn. akt II FSK 480/11; z 9 grudnia 2011 r., sygn. akt II FSK 1091/10; z 20 lipca 2011 r. sygn. akt II FSK 717/13; z 20 lipca 2011 r., sygn. akt II FSK 414/10 - wszystkie publ. CBOSA).” W świetle powyższego należy uznać, że koszt pośredni rozliczany w momencie poniesienia, powinien być potrącony dla potrzeb podatkowych jednorazowo w dacie, pod którą dany wydatek został ujęty w księgach rachunkowych podatnika i to bez względu na rodzaj konta, na jakim został dokonany zapis księgowy. Jeżeli jednak Dyrektor KIS uzna, że koszt poniesiony przez Inwestora stanowi koszt bezpośredni, to Wnioskodawca uważa, że koszt ten należy zaliczyć proporcjonalnie do wartości uzyskiwanych zysków w dacie i wartości ich otrzymania. Dlatego też, stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Ad. 1. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2805 ze zm.; dalej: „ustawa o CIT”): przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód. W myśl art. 7 ust. 2 ustawy o CIT: dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów. Należy zauważyć, że od 2018 r. w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych przychody podatników zostały rozdzielone na dwa źródła: -  z zysków kapitałowych oraz -  z innych źródeł. Istotą wprowadzonych zmian jest wyodrębnienie źródła przychodów w postaci zysków kapitałowych i oddzielenie dochodów uzyskiwanych z tego tytułu od pozostałych dochodów uzyskiwanych przez podatników podatku dochodowego od osób prawnych. Wydzielając odrębne źródło przychodów – z zysków kapitałowych na gruncie ustawy o CIT ustawodawca zamieścił w ustawie katalog, który określił listę przychodów zaliczanych do tego źródła. Oznacza to konieczność rozdzielania źródeł przychodów na „przychody operacyjne” i „zyski kapitałowe” nie ma zastosowania jedynie do określonych przychodów zajmujących działalność finansową. W przypadku takich podmiotów kategorie przychodów ze źródła „zyski kapitałowe” stanowią podstawowy rodzaj działalności (są de facto działalnością operacyjną). Wydzielając odrębne źródło przychodów - z zysków kapitałowych na gruncie ustawy o CIT, Ustawodawca zamieścił w ustawie katalog, w którym określił listę przychodów zaliczanych do tego źródła. Katalog ten został zawarty w art. 7b ustawy o CIT. Zgodnie z art. 7b ust. 1 ustawy o CIT: za przychody z zysków kapitałowych uważa się: 1) przychody z udziału w zyskach osób prawnych, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 1 pkt 4b, stanowiące przychody faktycznie uzyskane z tego udziału, w tym: a) dywidendy, nadwyżki bilansowe w spółdzielniach oraz otrzymane przez uczestników funduszy inwestycyjnych lub instytucji wspólnego inwestowania dochody tego funduszu lub tej instytucji, w przypadku gdy statut przewiduje wypłacanie tych dochodów bez odkupywania jednostek uczestnictwa albo wykupywania certyfikatów inwestycyjnych, b) przychody z umorzenia udziału (akcji) lub ze zmniejszenia ich wartości, c) przychody z wystąpienia wspólnika ze spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3, które następuje w inny sposób niż określony w lit. b, d) przychody ze zmniejszenia udziału kapitałowego wspólnika w spółce, o której mowa w art. 1 ust. 3, które następuje w inny sposób niż określony w lit. b, e) wartość majątku otrzymanego w związku z likwidacją osoby prawnej lub spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3, f) równowartość zysku osoby prawnej oraz spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3, przeznaczonego na podwyższenie jej kapitału zakładowego, równowartość nadwyżki bilansowej spółdzielni przeznaczonej na podwyższenie funduszu udziałowego oraz równowartość kwot przekazanych na ten kapitał (fundusz) z innych kapitałów (funduszy) takiej osoby prawnej lub spółki, g) dopłaty otrzymane w przypadku połączenia lub podziału podmiotów lub h) przychody wspólnika spółki dzielonej, z wyjątkiem podziału przez wyodrębnienie, jeżeli majątek przejmowany na skutek podziału, a przy podziale przez wydzielenie - majątek przejmowany na skutek podziału lub majątek pozostający w spółce, nie stanowią zorganizowanej części przedsiębiorstwa, i) zapłata, o której mowa w art. 12 ust. 4d, j) wartość niepodzielonych zysków w spółce oraz wartość zysku przekazanego na inne kapitały niż kapitał zakładowy w spółce przekształcanej - w przypadku przekształcenia spółki w spółkę niebędącą osobą prawną, z tym że przychód określa się na dzień przekształcenia, k) odsetki od udziału kapitałowego, wypłacane na rzecz wspólnika przez spółkę, o której mowa w art. 1 ust. 3, l) odsetki od pożyczki udzielonej osobie prawnej lub spółce, o której mowa w art. 1 ust. 3, jeżeli wypłata odsetek od takiej pożyczki lub ich wysokość uzależnione są od osiągnięcia zysku przez tę osobę prawną lub spółkę lub od wysokości tego zysku (pożyczka partycypacyjna), m) przychody uzyskane w następstwie przekształceń, łączenia lub podziałów podmiotów, w tym: - przychody osoby prawnej lub spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3, przejmującej w następstwie łączenia lub podziału majątek lub część majątku innej osoby prawnej lub spółki, - przychody wspólnika spółki łączonej lub dzielonej, - przychody spółki dzielonej, n) przychód ze zmniejszenia kapitału akcyjnego w prostej spółce akcyjnej. przychody uzyskane w następstwie przekształceń, łączenia lub podziału podmiotów; 1b) przychody uzyskane w następstwie likwidacji spółki niebędącej osobą prawną, wystąpienia wspólnika z takiej spółki lub zmniejszenia udziału kapitałowego w takiej spółce, jeżeli Rzeczpospolita Polska traci prawo do opodatkowania dochodów ze zbycia otrzymanych składników majątku; 2) przychody z tytułu wniesienia do osoby prawnej lub spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3, wkładu niepieniężnego; 3) inne, niż określone w pkt 1 i 2, przychody z udziału (akcji) w osobie prawnej lub spółce, o której mowa w art. 1 ust. 3, w tym: a) przychody ze zbycia udziału (akcji), w tym ze zbycia dokonanego celem ich umorzenia, b) przychody uzyskane w wyniku wymiany udziałów; 4) przychody ze zbycia ogółu praw i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną; 5) przychody ze zbycia wierzytelności uprzednio nabytych przez podatnika oraz wierzytelności wynikających z przychodów zaliczanych do zysków kapitałowych; 6) przychody: a) z praw majątkowych, o których mowa w art. 16b ust. 1 pkt 4-7, z wyłączeniem przychodów z licencji bezpośrednio związanych z uzyskaniem przychodów niezaliczanych do zysków kapitałowych oraz praw wytworzonych przez podatnika, b) z papierów wartościowych i pochodnych instrumentów finansowych, z wyłączeniem pochodnych instrumentów finansowych służących zabezpieczeniu przychodów albo kosztów, niezaliczanych do zysków kapitałowych, c) z tytułu uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych lub instytucjach wspólnego inwestowania, d) z najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnych charakterze dotyczącej praw, o których mowa w lit. a-c, e) ze zbycia praw, o których mowa w lit. a-c, f) z wymiany waluty wirtualnej na środek płatniczy, towar, usługę lub prawo majątkowe inne niż waluta wirtualna lub z regulowania innych zobowiązań walutą wirtualną. Ustawa o CIT nie zawiera legalnej definicji przychodu podatkowego. Ustawodawca ograniczył się w tym zakresie do wskazania w art. 12 ust. 1 tej ustawy przykładowych przysporzeń, zaliczanych do tej kategorii. W myśl art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy CIT: przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe. Stosownie do art. 12 ust. 3 ustawy CIT: za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. Objęte powyższą regulacją przychody muszą być zatem następstwem prowadzonej działalności gospodarczej, stąd też między przychodem a działalnością gospodarczą musi istnieć związek skutkujący powstaniem przychodu. Określenie „związane z działalnością gospodarczą” pojmuje się dość szeroko uznając tym samym, iż przychodami z tego źródła są nie tylko przychody będące bezpośrednim wynikiem tej działalności, ale także przychody z każdej innej działalności z nią związanej, w tym w szczególności z tytułu niektórych operacji finansowych. Przychody należne to wszelkiego rodzaju przychody, co do których przysługuje podatnikowi uprawnienie do ich dochodzenia, czyli takie, które wynikają z konkretnego stosunku prawnego. „Należność” wynika z treści stosunku prawnego, a odnosi się zarówno do możliwości dochodzenia konkretnego świadczenia oraz do powinności jego spełnienia. Oznacza to, że powstanie przychodów należnych związane jest z powstaniem wierzytelności. Ponieważ wierzytelność to termin wywodzący się z prawa cywilnego, to przychodami należnymi są przychody wymagalne w rozumieniu prawa cywilnego, tj. możliwe do prawnie skutecznego ich dochodzenia. Ogólną zasadę ustalania momentu uzyskania przychodu związanego z działalnością gospodarczą określa przepis art. 12 ust. 3a ustawy CIT. Stanowi on, że: za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 3c-3g oraz 3j-3m, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień: 1. wystawienia faktury albo 2. uregulowania należności. W świetle ww. przepisu, o powstaniu przychodu podatkowego decyduje zaistnienie najwcześniejszego momentu w nim wyznaczonego, a więc dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi (częściowego wykonania usługi). Jeżeli jednak podatnik przed tym dniem wystawił fakturę lub otrzymał należność to przychód powstaje w tym dniu. Przepis ten wprowadza ogólną zasadę decydującą o dacie powstania przychodu. Powstanie przychodu następuje w dniu zaistnienia ww. zdarzeń, a jeżeli wystąpią one po dniu wystawienia faktury, czy po dniu dokonania zapłaty należności, o momencie powstania przychodu decydują te dni, a nie fakt zaistnienia konkretnego zdarzenia. Natomiast, na podstawie art. 12 ust. 3c ustawy o CIT: jeżeli strony ustalą, iż usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych, za datę powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w roku. W myśl art. 12 ust. 4d ustawy o CIT: przepis ust. 3c stosuje się odpowiednio do dostawy energii elektrycznej, cieplnej oraz gazu przewodowego. Zgodnie z art. 12 ust. 4e ustawy o CIT: W przypadku otrzymania przychodu, o którym mowa w ust. 3, do którego nie stosuje się ust. 3a, 3c, 3d i 3f, za datę powstania przychodu uznaje się dzień otrzymania zapłaty. Państwa wątpliwości dotyczą m.in. ustalenia, czy wypłaty zysku dla Wnioskodawcy przez Spółkę z o.o. zgodnie z opisaną umową z 9 listopada 2023 r. o nabycie udziału w zyskach z eksploatacji dzieła filmowego powinny być sklasyfikowane jako przychody z udziału w zyskach o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, a w konsekwencji czy powinny podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych w miesiącu ich faktycznej wypłaty na rzecz Wnioskodawcy. Z opisu sprawy wynika, że zgodnie z zawartą umową z 9 listopada 2023 r. zobowiązali się Państwo do przekazania kwoty (…) zł tytułem nabycia prawa do udziału w zyskach przypadających Producentowi z tytułu eksploatacji dzieła filmowego. Korzystając z instytucji przekazu upoważnili i zobowiązali Państwo spółkę, z którą zawarli Państwo poprzednią umowę, a która uległa rozwiązaniu, do wpłacenia na rzecz Producenta ww. kwoty. W związku z powyższym nabyli Państwo prawo do udziału w zysku z eksploatacji dzieła filmowego. Odnosząc się do Państwa wątpliwości wskazać należy, że przepis art. 7b ust. 1 ustawy o CIT, zawiera zamknięty katalog przychodów, które należy zakwalifikować do przychodów z zysków kapitałowych. Wskazane zostały w nim konkretne transakcje gospodarcze kreujące przychód podatkowy z zysków kapitałowych co oznacza, że wszelkie inne przychody niewymienione w tym przepisie nie będą zaliczane do tej kategorii przychodów. Ustawodawca wydzielając od 1 stycznia 2018 roku odrębne źródło przychodów - z zysków kapitałowych na gruncie ustawy CIT, wskazał w art. 7b ust. 1 pkt 1, że są to przychody z udziału w zyskach osób prawnych, stanowiące przychody faktycznie uzyskane z tego udziału oraz wymienił katalog przychodów, które należy zakwalifikować do przychodów z zysków kapitałowych. W przepisie tym wskazane zostały konkretne transakcje gospodarcze kreujące przychód podatkowy z zysków kapitałowych z udziału w zyskach osób prawnych. Biorąc pod uwagę literalne brzmienie tego przepisu, zauważam, że ustawodawca wiąże ten rodzaj przychodu z posiadaniem podstawy prawnej do udziału w zyskach osoby prawnej konstytuowanego przepisami ustawy – Kodeks spółek handlowych. Ma to miejsce w sytuacji gdy np. w zamian za wniesiony wkład do spółki prawa handlowego będącej osobą prawną wspólnik otrzymuje odpowiednie uprawnienia o charakterze korporacyjno-obligacyjnym, w tym do udziału w zyskach takiej spółki. Powołane przez Państwa orzecznictwo potwierdza stanowisko o definiowaniu przychodu z zysków kapitałowych, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1 ustawy CIT jako przychodów uzyskanych przez podatnika w związku posiadaniem przez Państwa prawa udziałowego w spółce (będącej osobą prawną). Natomiast w przedmiotowej sprawie źródłem Państwa przychodów z tytułu udziału w zyskach z eksploatacji dzieła filmowego jest umowa cywilnoprawna z 9 listopada 2023 r. o nabycie udziału w zyskach z eksploatacji dzieła filmowego, a nie Państwa udział w strukturach kapitałowych tej spółki uprawniający do udziału w jej zyskach, jako osoby prawnej, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1 ustawy CIT. Użycie w tytule umowy słowa „udziału w zyskach” nie przesądza o zakwalifikowaniu przychodów z niej uzyskanych do przychodów z zysków kapitałowych. W konsekwencji Państwa przychód z tego tytułu nie może zostać uznany za przychód z zysków kapitałowych, określony w tym przepisie. Natomiast, odnosząc się do momentu uzyskania przychodu wskazuję, że z zawartej 9 listopada 2023 r. umowy o nabycie udziału w zyskach z eksploatacji dzieła filmowego wynika, że wypłata zysku nie będzie stanowiła wynagrodzenia za wykonanie jakiejkolwiek usługi przez Państwa na rzecz Producenta. Zatem, w Państwa sytuacji nie następuje wydanie rzeczy, zbycie prawa majątkowego czy też wykonanie usługi. Stąd, momentem uzyskania przychodu, zgodnie z art. 12 ust. 3e ustawy o CIT, będzie dzień otrzymania zapłaty. W konsekwencji, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 (oznaczonego we wniosku nr 2) jest zatem nieprawidłowe. Ad. 2. Odnosząc się do pytania nr 2 (oznaczonego we wniosku nr 4) wskazać należy na brzmienie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, zgodnie z którym: kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. (…). Powyższe oznacza, że podatnik ma prawo do odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków, pod warunkiem, iż nie zostały one wymienione w art. 16 ust. 1 ww. ustawy, oraz że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością, a ich poczynienie ma lub może mieć wpływ na możliwość powstania przychodu (w tym zachowania lub zabezpieczenia przychodów). Przepis ten konstytuuje więc zasadę, stosownie do której pomiędzy kosztem podatkowym oraz przychodami podatnika musi wystąpić związek przyczynowo-skutkowy. Kosztem uzyskania przychodów będzie zatem taki koszt, który spełnia łącznie następujące warunki: -   został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu, podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik), -   jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona, -   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, -   poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów, -   został właściwie udokumentowany, -   nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów. Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach, należy zaś zbadać istnienie związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesieniem kosztu, a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania. Koszty ponoszone przez podatnika należy ocenić pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie jego przychodu. Do ustalenia momentu zaliczenia wydatków w ciężar kosztów uzyskania przychodów, podatnik powinien rozpoznać rodzaj powiązania kosztów z przychodami. W oparciu o kryterium stopnia tego powiązania koszty podatkowe można podzielić na: 1.  bezpośrednio związane z przychodami, których poniesienie przekłada się wprost na uzyskanie konkretnych przychodów (możliwe jest ustalenie, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód), 2.  inne niż bezpośrednio związane z przychodami, których nie można w taki sposób przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako prowadzące do ich osiągnięcia (tzw. koszty pośrednie). Za koszty bezpośrednie związane z uzyskaniem przychodu uznaje się te koszty, których poniesienie można wprost powiązać z konkretnym przychodem uzyskanym przez podatnika. Zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy o CIT: Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 4b i 4c. Stosownie do art. 15 ust. 4b ustawy o CIT: Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po zakończeniu tego roku podatkowego do dnia: 1) sporządzenia sprawozdania finansowego, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia zeznania, jeżeli podatnicy są obowiązani do sporządzania takiego sprawozdania, albo 2) złożenia zeznania, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia tego zeznania, jeżeli podatnicy, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie są obowiązani do sporządzania sprawozdania finansowego - są potrącalne w roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody. W myśl art. 15 ust. 4c ustawy o CIT: Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po dniu, o którym mowa w ust. 4b pkt 1 albo pkt 2, są potrącalne w roku podatkowym następującym po roku, za który sporządzane jest sprawozdanie finansowe lub składane zeznanie. Zatem, z art. 15 ust. 4 i 4b-c ustawy o CIT, wynika, że koszty bezpośrednie potrącalne są, co do zasady w momencie uzyskania przychodu, z którymi ich poniesienie jest związane, tzw. pomniejszają one podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym dopiero w momencie, w który zostanie uznany przychód, w celu uzyskania którego zostały poniesione, chyba że zostaną one poniesione po dniu, w którym mija termin złożenia zeznania podatkowego za rok podatkowy, w którym osiągnięto przychód. W takim przypadku, stanowią koszty uzyskania przychodu w roku następnym. Natomiast koszty pośrednie to takie koszty, których nie można powiązać bezpośrednio z uzyskaniem konkretnego przychodu, lecz ich poniesienie służy całokształtowi prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej. W myśl art. 15 ust. 4d ustawy o CIT: Koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą. Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy mogą Państwo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu wydatki w kwocie netto w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, wynikające z wystawionej dla Państwa faktury VAT z 9 listopada 2023 r. przez Spółkę z o.o. oraz jakim rodzajem kosztu są te wydatki i kiedy powinni je Państwo rozpoznać. W analizowanej sprawie ponieśli Państwo wydatki z tytułu zawartej 9 listopada 2023 r. umowy o nabycie udziału w zyskach spółki z. o.o. z tytułu eksploatacji dzieła filmowego, w kwocie netto wynikające z wystawionej dla Państwa faktury VAT z 9 listopada 2023 r. przez spółkę. Poniesione przez Państwa ww. wydatki są związane w sposób bezpośredni z przychodami, które uzyskają Państwo z tytułu zawarcia tej umowy. Bez poniesienia tych wydatków uzyskanie przychodów z ww. tytułu nie byłoby w ogóle możliwe. Zatem, nie mogę zgodzić się z Państwem, że poniesienie tych wydatków nie warunkuje uzyskania tego przychodu, w związku z czym należy je uznać za koszty pośrednio związane z przychodem. Wobec powyższego, koszty te stanowią bezpośrednie koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 4 ustawy o CIT. Generalną zasadą podatkowego rozliczania kosztów bezpośrednich jest ujęcie (potrącenie) w rachunku podatkowym kosztu bezpośrednio związanego z przychodem w roku jego związania z odpowiadającym mu przychodem, chyba że koszt bezpośredni został poniesiony po dniu sporządzenia sprawozdania finansowego po zakończonym roku podatkowym – w takim przypadku jest on potrącalny w roku podatkowym następującym po roku, którego dotyczy. Koszty bezpośrednie należy więc ujmować podatkowo w momencie wykazania odpowiadających im przychodów (proporcjonalnie do wartości zysków w dacie i wartości ich otrzymania). Odnosząc wyżej cytowane przepisy do opisu sprawy stwierdzam, że wydatki wynikające z wystawionej faktury VAT z 9 listopada 2023 r., należy rozpoznać jako bezpośrednie koszty uzyskania przychodu, tj. w momencie wykazania odpowiadających im przychodów. Zatem, nie zgadzam się z Państwem, że wskazane koszty mogą Państwo rozpoznać jako koszty pośrednie i rozliczyć w dacie ich zaksięgowania. Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 (oznaczonego we wniosku nr 4) jest nieprawidłowe. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia W zakresie podatku od towarów i usług, zostało/zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie. Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku (pytań). Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniami – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego. Odnosząc się natomiast do przywołanych przez Państwa wyroków należy zaznaczyć, że orzeczenia sądowe są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły. Natomiast Organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji -   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji. -   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)  z zastosowaniem art. 119a; 2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. -   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej jako „PPSA”. Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): -  w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo -  w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).