0114-KDIP3-1.4011.958.2021.2.MZ

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części nieprawidłowe i w części prawidłowe Szanowni Państwo, stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie ustalenia czy: podejmowana przez Spółkę działalność stanowi działalność badawczo-rozwojową - jest prawidłowe;można uznać za koszty kwalifikowalne o których mowa jest w art. 26e ust. 2 i 3 updof, poniesione na działalność badawczo-rozwojową następujące wydatki: 1.    wynagrodzenia pracowników zatrudnionych w oparciu o umowy o pracę, obejmujące również wynagrodzenia za czas choroby oraz urlopu, a także za godziny nadliczbowe, nagrody, dodatki, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop, wraz z kosztami związanymi z ubezpieczeniami społecznymi, ponoszonymi zarówno po stronie pracownika, jak i pracodawcy oraz wpłaty na Pracownicze Plany Kapitałowe, które Spółka będzie zobowiązana dokonywać, w części dotyczącej: ·         wynagrodzenia za czas choroby, urlopu oraz kosztów składek od tych wynagrodzeń , a także kosztów składek na ubezpieczenia społeczne w części finansowanej przez pracownika – jest nieprawidłowe, ·         w pozostałej części – jest prawidłowe; 2.    wynagrodzenia osób wykonujących usługi na rzecz Spółki na podstawie umów cywilnoprawnych wraz z kosztami związanymi z ubezpieczeniami społecznymi oraz wpłatami na Pracownicze Plany Kapitałowe – jest prawidłowe; 3.    odpisy amortyzacyjne dokonywane od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności tj. stacji graficznych, laptopów, serwerów oraz licencji oprogramowania CAD (m in (...)) – jest prawidłowe; 4.    zakup materiałów (np. śruby, łożyska itp.), koszty wytwarzania i montażu prototypu, koszty zabudowy w pojeździe testowym– jest prawidłowe; 5.    nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, w postaci opłat kwartalnych lub rocznych „maintenance” oprogramowania CAD jak (...)– jest nieprawidłowe.   Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej   20 października 2021 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy ustalenia możliwości korzystania z ulgi badawczo-rozwojowej. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem : z 29 grudnia 2021 r. (data wpływu 31 grudnia 2021 r.).   Treść wniosku wspólnego jest następująca:   Zainteresowani, którzy wystapili z wnioskiem   1)    Zainteresowany będący stroną postępowania: R. O. 2)    Zainteresowany niebędący stroną postępowania: I. S. 3)    N. K.   Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego   Wnioskodawcy, tj. wspólnicy R. O., I. S. i N. K. prowadzą działalność gospodarczą pod firmą A. Spółka Jawna od 4 marca 2021 r. zarejestrowaną pod adresem ul. (...), wpisaną do KRS pod numerem: (...) pod numerem NIP: (...) i numerem REGON: (...), pod kodami PKD: 71.12.Z, 70.22.Z, 62.02.Z, 62.09.Z, 47.41.Z, 29.31.Z, 29.32.Z, 45.32.Z, 45.11.Z, 45.31.Z, dalej jako Spółka. Przed 4 marca 2021 r. Spółka ta funkcjonowała jako spółka komandytowa pod firmą A. Spółka Komandytowa, którą Wnioskodawcy prowadzili od 3 listopada 2015 r. Wnioskodawcy w ramach Spółki mają nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1387, dalej zwana „ustawą o PIT”) i rozliczają się na podstawie ksiąg rachunkowych.   Spółka nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego określonego w ustawie z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1402).   Spółka korzysta z dofinansowania uzyskanego z Narodowego Centrum Badań i Rozwoju, dalej jako NCBiR, w zakresie nieobejmującym opisywanych we wniosku inwestycji. Wnioskodawcy mają świadomość, że w części w jakiej Spółka korzysta z dofinansowania nie zostaną objęci ulgą badawczo-rozwojową. Jednocześnie poniższy stan faktyczny i rozważania Wnioskodawców w ramach Spółki nie uwzględniają jakichkolwiek dofinansowań, a wyłącznie koszty pokrywane ze środków własnych. Dodatkowo, działalność Spółki nie jest prowadzona na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz.U. z 2019 r. poz. 482).   Wnioskodawcy w ramach Spółki zainteresowani są skorzystaniem z ulgi badawczo-rozwojowej za lata 2018, 2019, 2020 i kolejne. Podkreślenia jednak wymaga fakt, że Wnioskodawcy będą chcieli rozliczać się z uwzględnieniem ulgi B+R również w przyszłości, o ile w dalszym ciągu będą w ich działalności występować przedsięwzięcia tożsame lub podobne do dotychczasowych, które ich zdaniem wypełniają cechy działalności badawczo-rozwojowej.   Na wstępie Wnioskodawcy zaznaczają, że we wniosku posługują się różnymi określeniami dla oznaczenia usług inżynierskich i wytworów ich działalności. Mianowicie, jeśli we wniosku używają następujących określeń: konstrukcja, projekt, maszyny, wytwory, produkty, podzespoły to mają na myśli usługi inżynierskie i wytwory ich działalności.   Przedmiotowa działalność gospodarcza Wnioskodawców w ramach Spółki dotyczy świadczenia usług inżynierskich polegających na konstruowaniu paneli drzwiowych, desek rozdzielczych lub innych podzespołów wykończenia zewnętrznego (np. zderzaki, nadkola, listwy i nadproża) lub wewnętrznego (np. konsola środkowa, podsufitka, pokrycia słupków) do nowo konstruowanych samochodów dla kontrahenta (...) z siedzibami w Niemczech, Słowacji i Włoch. Wykonywane w jej ramach czynności dotyczą wytworzenia od podstaw spersonalizowanej na zlecenie poszczególnych podmiotów dokumentacji technicznej i technologicznej służącej do zbudowania prototypu oraz późniejszego wdrożenia części wykończenia wnętrz do samochodów. Wnioskodawcy w ramach Spółki do pracy wykorzystują komputery graficzne wyposażone w specjalistyczne oprogramowanie inżynierskie CAD (ang. Computer Aided Design). Efektem tych prac jest zapis numeryczny części, służący do zbudowania prototypu, przeprowadzenia badań, testów i obliczeń, a w dalszej kolejności do wytworzenia narzędzi produkcyjnych i - na finalnym etapie - do produkcji seryjnej samochodu. Usługi swoje świadczą głównie na bazie zleceń miesięcznych lub kwartalnych, a wyniki ich prac przekazywane są na bieżąco przy wykorzystaniu internetowego transferu danych ich klientom.   Praca nad projektem rozpoczyna się od zapytania ofertowego, w którym określony zostaje rodzaj projektu, czas jego trwania, ilość konstruktorów na konkretnych stanowiskach, niezbędnych do jego sfinalizowania. Na jego bazie sporządzana jest oferta wykonania zlecenia, która obejmuje numer projektu, określenie fazy prototypowej bądź seryjnej, czas jego trwania wraz z wyszczególnieniem zakładanego czasu pracy dla każdego pracownika wynikającego z liczby dni roboczych w danym miesiącu. Inżynierowie są wyszczególnieni imieniem i nazwiskiem wraz z przypisanymi im stanowiskami, którym towarzyszy stawka godzinowa. Gotowa oferta w formie pliku komputerowego przesyłana jest do klienta drogą mailową. Po otrzymaniu akceptacji i zamówienia (ang. Purchase Order) od klienta, otrzymywane są od niego również pliki bazowe, określające zewnętrzny kształt fragmentu samochodu w formie powierzchni zewnętrznych, tzw. strak. Obejmuje on zapis przestrzenny obrysu samochodu z zewnątrz i wewnątrz, a także obrysy konstruowanych równolegle przez klienta innych elementów, by nowo projektowane prototypy mogły być odpowiednio wkomponowane we współtworzoną całość. Otrzymywane są również pliki wcześniej zaprojektowanych części zastosowanych w innym samochodzie jak np. klamka otwierania drzwi, które stanowią integralną część projektowanego podzespołu, ale nie wchodzą one do prac konstrukcyjnych przy projekcie (są to tzw. części carry-over, nieobjęte pracami konstrukcyjnymi). Dodatkowo, przedstawione zostają im pliki informacyjne programów excel, word, power point, zawierające informację o stosowanych technologiach, materiałach, z których ma być wykonana dana część, rodzaj pokryć jak np. skóra, folia PCV, tkanina syntetyczna, rodzaj tworzywa sztucznego jak ABS, PPPA, kolory tapicerki i inne. Definiowane są w nich także wymagania, które muszą zostać spełnione podczas konstruowania, m in. normy bezpieczeństwa, normy wytrzymałościowe, warunki minimalnych odległości od sąsiadujących części, wstępne grubości materiałów i maksymalne ciężary projektowanych podzespołów. W dalszej kolejności kierownik danego projektu definiuje zakres obowiązków i prac a następnie przydziela je odpowiedniemu pracownikowi. Podział obowiązków jest dopasowany do kompetencji poszczególnych projektantów poprzez uwzględnienie poziomu skomplikowania danych elementów podzespołu. Następnie konstruktorzy przystępują do prac projektowych przy użyciu stacji roboczych i oprogramowania CAD. W oparciu o dane wyjściowe mają skonstruować część, na bazie której powstanie forma do produkcji wielkoseryjnej.   Zadaniem konstruktorów jest dobór elementów odpowiedniej grubości, zdefiniowanie i skonstruowanie mocowań między elementami, zachowanie minimalnych odległości między sąsiadującymi podzespołami, konstruowanie innych elementów funkcyjnych takich jak np. mocowania do kabli, oświetlenie LED, skonstruowanie lokatorów, mocowań wstępnych, elementów wzmacniających, jak i odciążających, zapewnienie prawidłowego montażu. W zależności od rodzaju części, konstruktor wykonuje także różne warianty danego podzespołu, np. element „Beltline” z roletą przeciwsłoneczną lub bez niej, czy też z oświetleniem LED lub bez niego. Ze względu na to, że występują różne rodzaje poszyć zewnętrznych, projektuje się je wieloma rodzajami pokryć wcześniej określonych przez klienta np. w skórze, folii, tkaninie tekstylnej etc. Cel dla konstruktora jest zdefiniowany, jednakże w jego kompetencjach leży dobranie metod i sposobów jego realizacji. W czasie pracy pracownik ten bazuje na doświadczeniu i wiedzy inżynierskiej. Powstające części do nowych aut są nowatorskie i nie powtarzają się z wcześniej już wykonanymi, mimo że ich wygląd zewnętrzny może być łudząco podobny, co wynika z aktualnego stylu i trendu danej marki. Bardzo często w danym podzespole używane są części z innych aut (części carry-over), np. klamka otwierania drzwi. W takim przypadku projektowane są jedynie prace związane z ich wkomponowaniem i zamocowaniem w podzespole.   Nierozłączną częścią prac nad poszczególnymi konstrukcjami jest udział managera projektu, a także pracowników w licznych konsultacjach z klientami, podczas których zatwierdzany jest postęp prac, rodzą się nowe rozwiązania stosowane przy budowie konstrukcji, definiowane są nowe kierunki zmian oraz zapewniony jest stały przepływ informacji z konstruktorami. Wymaga podkreślenia, że podczas konsultacji z klientem, zarówno tych osobistych w jego siedzibie, jak również tych za pośrednictwem wideokonferencji, dochodzi do wymiany informacji, bez których prowadzenie prac projektowych nie byłoby możliwe. Co więcej, w ich czasie wytwarzane są konkretne rozwiązania przelewane na arkusze papieru, pliku PowerPoint lub innych plików pomocniczych, doprecyzowane i modyfikowane, następnie przenoszone do programu CAD. Klient już w trakcie trwania projektu może dokonywać modyfikacji wcześniej sprecyzowanych wymagań lub koncepcji, które wynikają z powstających równolegle zmian powierzchni zewnętrznych.   Wszelkie zmiany w projektach są przedstawiane klientowi poprzez przesłanie odpowiednich plików. Uaktualniane dane trafiają do innych podwykonawców klienta, np. projektantów foteli czy poszyć blaszanych (karoserii). Zdarza się, że konstruktorzy, na wniosek klienta, są także oddelegowani do prac na terenie jego zakładu, a także poza granicami kraju. Taki model pracy, wymagający by wszyscy konstruktorzy byli zgromadzeni w jednej lokalizacji, jest w stanie zapewnić nieustanny postęp w prowadzonych pracach, integrację współtworzonych ze sobą podzespołów oraz utrzymanie projektu w poufności. Delegowanie pracowników do wspólnej pracy jest także niezbędne do tego, by w trakcie montażu poszczególnych podzespołów w integralną całość w postaci kompletnego prototypu auta, znajdywać i rozwiązywać bieżące problemy wykryte podczas montażu prototypu, powstałe w fazie projektowej. Ponadto, w trakcie tych działań odkrywane są nowe funkcjonalności, do których dojście nie byłoby możliwe bez integralnego, zespołowego wysiłku. Należy dodać, że w obecnej sytuacji pandemicznej na świecie konstruktorzy A. i klienta mogą pracować zdalnie.   Po kilkumiesięcznej pracy i nieustannej wzajemnej wymianie informacji oraz danych dochodzi do zdania projektu w formie przestrzennych plików 3D wszystkich części podzespołu. Na zlecenie klienta, w następstwie zakończenia etapu prac nad dokumentacją przestrzenną konstruktorzy sporządzają dokumentację projektu w formie rysunków technicznych zapisywanych w formatach oprogramowania C. bądź N. oraz w ogólnie akceptowanym formacie PDF. Do podjęcia prac nad projektem niezbędne jest wykorzystywanie specjalistycznego sprzętu IT i wyposażenia biurowego takiego jak: -          routery sieciowe, serwery licencji oraz danych, switche sieciowe, ups-y i inne urządzenia zapewniające sprawne działanie sieci w przedsiębiorstwie, zapisywanie danych, możliwość pracy zdalnej i wymianę danych przez Internet, -          stacje graficzne stacjonarne i przenośne (laptopy) wraz z takimi elementami peryferyjnymi jak monitory, klawiatury myszy, space mouse, stacje dokujące, -          specjalistyczne oprogramowanie CAD, jak (...) i inne, -          telefony, oprogramowanie pomocnicze Windows, Office, antywirusowe itp. -          wyposażenie stanowisk pracy, jak biurka, krzesła i kontenery biurkowe, -          wyposażenie sali konferencyjnej, jak projektor, ekran, dotykowy monitor interaktywny o dużej przekątnej, kamerka internetowa, telefon konferencyjny, hub, -          serwer, oprogramowanie poczty elektronicznej, komunikatory i programy umożliwiające współdzielenie ekranu jak (...).   W działaniach Spółki można wyróżnić sytuację, która wymaga zaangażowania jej we wszystkie fazy stworzenia podzespołu - od fazy akwizycyjnej przez prototypową, seryjną, finalne zmiany technologiczne aż po uruchomienie produkcji. Niemniej jednak, powyższe uzależnione jest od zakresu zadań i etapów prac jej zlecanych przez klientów. Istnieje bowiem możliwość zaangażowania Spółki i jej pracowników wyłącznie w pewien zakres czynności, bez ingerencji w pozostałe etapy produkcji np. wykonanie jedynie fazy prototypowej podzespołu. Nie może jednak zostać zbagatelizowane, że niezależnie od zakresu zleconych i podejmowanych przez Spółkę prac, jej działania każdorazowo są innowacyjne i niepowtarzalne. Każdy projekt, w który zaangażowana jest w części lub w pełni, oparty jest na nierutynowych i nieokresowych pracach. Działania Spółki są zaplanowane, lecz z uwagi na proces realizacji projektów, istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia modyfikacji do uprzednio zaproponowanych rozwiązań celem dostosowania ich do potrzeb klientów. Powyższe wskazuje, że w działaniach Spółki nie może być mowy o przewidywalności, bowiem praca nad niewystępującymi w przedsiębiorstwie rozwiązaniami, wiąże się z niepewnością efektu końcowego oraz ewentualnym ryzykiem wystąpienia nieprzewidywalnych okoliczności, które mają wpływ na cały proces wytwórczy. Spółka zobligowana jest bowiem do wykorzystywania i rozwijania w podejmowanych przez nią działaniach wiedzy i umiejętności oraz łączenia, kształtowania i modyfikowania istniejących rozwiązań konstrukcyjnych, technicznych i produkcyjnych.   W związku z powyższym można wskazać, że nawiązanie współpracy z klientami powiązane jest z etapami działania Spółki od momentu złożenia zapytania ofertowego do wytworzenia prototypu panelu drzwiowego, deski rozdzielczej lub innych elementów wykończenia zewnętrznego i wewnętrznego samochodów. Fazy te można przedstawić w następujący sposób: faza akwizycyjna, która obejmuje przyjęcie zapytania ofertowego od zleceniodawcy Spółki, złożenie oferty przez Spółkę, otrzymanie od zleceniodawcy Spółki zamówienia, na bazie którego realizowane są prace, wysłuchanie problemów zleceniodawcy związanych ze zleconym projektem wraz z przygotowaniem ogólnych założeń technicznych i technologicznych, zdefiniowanie wszystkich wymagań połączone z doborem materiałów, co skutkuje powstaniem projektu koncepcyjnego.faza prototypowa, która dotyczy podziału produktu na części funkcjonalne, budowy wirtualnego projektu 3D wraz z przeprowadzeniem weryfikacji technicznej i badań symulacyjnych, budowy rzeczywistego prototypu. Faza ta wykorzystywana jest do budowy makiet samochodów, stworzenia obliczeń i wyciągnięcia wniosków, które uwzględnione zostaną podczas kolejnych etapów działalności. Modele prototypowe są uproszczone, ale każdorazowo spełniają wszelkie wymagania postawione na tym etapie prac.faza seryjna, która odnosi się do fazy testów i sprawdzenia przebiegu wszystkich procesów produkcji, realnej symulacji uderzenia bocznego, a także optymalizacji procesów produkcyjnych. Na tym etapie dokonywane są również testy zderzeniowe i klimatyczne oraz próby montażu. Uwzględnia bardziej szczegółowe przedstawienie modelu aniżeli dokonano tego w fazie prototypowej. Istotne są wszelkie detale, bowiem na podstawie tych działań konstruowane będą formy produkcyjne do niezbędnej do wytworzenia skonstruowanych podzespołów w produkcji wielkoseryjnej.faza zmian technologicznych, która zawiera zmiany w podzespołach pozwalające na pełną zdolność technologicznego wytworzenia podzespołu przez maszynę. Na tym etapie możliwe jest dokonanie ostatnich bardzo skrupulatnych i szczegółowych poprawek w  stworzonych podzespołach do samochodu.faza wysokoseryjna, która obejmuje uruchomienie produkcji. Podkreślić trzeba, że powyżej opisane fazy odzwierciedlają pewien standardowy model czynności dokonywanych przez osoby zaangażowane w wytworzenie podzespołu do samochodu. Kolejność i specyfika poszczególnych faz może ulec modyfikacji ze względu na wymagania i preferencje poszczególnych zleceniodawców Spółki. Dodatkowo, tak jak wskazane zostało powyżej, Spółka może zostać zaangażowana wyłącznie w niektóre fazy, co uwzględniane jest w konkretnych zleceniach jej klientów.   Zespół Spółki odpowiedzialny jest za zaprojektowanie panelu drzwiowego, deski rozdzielczej lub innych podzespołów, części zewnętrznych lub wewnętrznych samochodów (np. zderzaki, podsufitki itp.) i sfinalizowanie zleconego zadania. Każdy projekt cechuje się innowacyjnością, twórczością oraz niepowtarzalnością rozwiązań, bowiem dostosowywany jest do potrzeb i wskazówek zleceniodawców nowoprojektowanych samochodów. Podjęcie prac nad nim wymaga determinacji, skupienia, pełnego zaangażowania i współpracy zespołu. W ramach świadczonych usług oferowana jest również pomoc w optymalizacji zmian założeń projektowych w celu dostosowania wytwarzanego prototypu do założeń holistycznych konstruowanego auta.   Spółka w prowadzonej działalności wykorzystuje zaawansowane technologie dostępne na rynku, które pozwalają na poszerzenie spektrum jej działalności technologicznych. W działaniach projektowych stosuje oprogramowanie CAD: (...), Solid Edge. Podkreślenia wymaga również fakt, że wspomniane powyżej programy stanowią nierozerwalne narzędzie pracy pracowników i zleceniobiorców Spółki. Każdy z nich musi mieć stały dostęp do licencjonowanych programów, ponieważ wykorzystywane są one rotacyjnie. Opłaty licencyjne pozwalają na posiadanie bieżących aktualizacji, co w konsekwencji doprowadza do dostosowywania cyfrowego zapisu podzespołów do indywidualnych preferencji klientów, zapotrzebowania rynkowego oraz wytwarzanie nowych, twórczych, a przede wszystkim niepowtarzalnych projektów i konstrukcji. Co więcej, licencjonowane oprogramowanie CAD pozwala na projektowanie podzespołów najbardziej zaawansowaną metodą konstrukcyjną stosowaną we współczesnym świecie. To oprogramowanie wspomagające pracę konstruktora wyeliminowało całkowicie deski kreślarskie z konstrukcji pojazdów, a także innych nowoprojektowanych urządzeń, jak np. sprzęt AGD czy też innych maszyn i urządzeń.   W ostatnich latach Spółka zaangażowana jest w szereg projektów, których celem jest stworzenie prototypu panelu drzwiowego, deski rozdzielczej lub innych podzespołów wraz z kompletną dokumentacją techniczną i technologiczną. Przykładowymi projektami podejmowanymi w ramach działalności spółki są m.in.: „Projekt wyposażenia wnętrza nowego BMW serii 5 (G60)”, „Projekt wyposażenia wnętrza nowego Mercedesa EQE (V295)”. Realizowane projekty opierają się na specjalistycznej wiedzy inżynierskiej i konstruktorskiej. W celu przybliżenia charakteru prac poniżej Wnioskodawcy opiszą zakres działań podejmowanych w ramach powyższych projektów.   „Projekt wyposażenia wnętrza nowego BMW serii 5 (G60)” realizowany jest w okresie od czerwca 2019 roku do grudnia 2021 roku. Przedmiotem i nadrzędnym celem tych działań jest opracowanie dokumentacji technicznej, technologicznej, zbudowanie prototypu oraz wdrożenie do produkcji seryjnej paneli drzwiowych oraz deski rozdzielczej do nowopowstającego modelu BMW serii 5 i wprowadzenia go do produkcji seryjnej. Opiera się na wykwalifikowanej wiedzy pracowników, szeregu badań, analizie zapotrzebowania rynku. Głównym założeniem innowacji jest przystosowanie projektowanych elementów do trzech platform samochodów: 1.       napęd konwencjonalny - ICE; 2.       napęd elektryczny - BEV; 3.       napęd hybrydowy - PHEV.   Dodatkowym i niezbędnym kryterium jest spełnienie rygorystycznych, nowoobowiązujących norm bezpieczeństwa czynnego i biernego, dotyczących wszystkich rynków globalnych takich jak np. EURO NCAP, IIHS, C-NCAP oraz nowych norm emisji spalin EURO 7, nie tylko pod względem emisji substancji szkodliwych, ale także procesu produkcji i recyklingu. Celem projektu jest wprowadzenie do seryjnej produkcji nowopowstającego samochodu opartego na zupełnie nowej linii stylistycznej i technologicznej, spełniającego obecnie, jak i w przyszłości przez cały cykl produkcji, obowiązujące normy bezpieczeństwa oraz gwarantującego rynkowy sukces komercyjny. Głównymi wyznacznikami kierunku podejmowanych prac jest sprostanie wizji klienta pod względem estetycznym i funkcjonalnym, spełnienie globalnych norm bezpieczeństwa. Dzięki wprowadzanym w projektach innowacyjnych rozwiązaniach, produkty przedsiębiorstwa znacząco wyróżniają się na światowych rynkach. Wnioskodawcy realizując w ramach Spółki to zadanie są zobligowani do podejmowania innowacyjnych działań, z którymi nie mieli dotychczas styczności. Niejednokrotnie ich zespół musiał konfrontować się z szeregiem wyzwań badawczych, do których można zaliczyć m. in.: (...) Nieodłącznym elementem prac nad projektem jest ryzyko niepowodzenia sprzedaży projektowanego produktu. Prawdą jest, że projekt zostanie wprowadzony do produkcji, jednakże jego sprzedaż z uwagi na zagrożenie epidemiczne spowodowane Koronawirusem bądź mniejszym zainteresowaniem z uwagi na jego konkurencyjność, może osiągnąć poziom niższy niż zakładany. Kolejnym projektem Spółki jest „Projekt wyposażenia wnętrza nowego Mercedesa EQE (V295)” realizowany w okresie od września 2018 roku do grudnia 2021 roku. Przedmiotem projektu jest opracowanie dokumentacji technicznej, technologicznej, zbudowanie prototypu oraz wdrożenie do produkcji seryjnej paneli drzwiowych do nowopowstającego modelu Mercedesa EQE. Elementy innowacji stanowią tu napęd elektryczny, stylistyka oraz futurystyczne wykończenie elementów wewnętrznych, których zadaniem jest stworzenie komfortowych warunków prowadzenia pojazdu, co wpływa na poprawę jego bezpieczeństwa. Prace polegają także na uwzględnieniu założeń i wizji klienta. Wyniki przeprowadzonych prac są implementowane i interpretowane w formie wirtualnych modeli 3D przez wykwalifikowany zespół inżynierów i konstruktorów przedsiębiorstwa. Stanowią one podstawę wytworzenia realnych elementów składowych paneli drzwiowych. Nadrzędnym wyznacznikiem w podejmowanych działaniach, poza sprostaniem wizji Kontrahenta, jest spełnienie globalnych norm bezpieczeństwa (FMVSS, IIHS, ECE, ECE-R21, CIASI, TRIASS, OP5 i innych) oraz redukcja wagi projektowanych elementów poprzez zastosowanie ultralekkich konstrukcji i nowych materiałów. Dodatkowo zwraca się również uwagę na współpracę z ośrodkami R&D znajdującymi się na terenie m.in. Niemiec, Słowacji, Chin, USA które stanowią fundamentalną część podejmowanych prac, bez których prace projektowe i koordynacyjne nie mogłyby się toczyć. Realizując powyższy projekt, Spółka stosuje następujące rozwiązania innowacyjne: (...) By sprostać wyzwaniom stawianym przez klientów, Wnioskodawcy w ramach Spółki wraz z szybkim tempem rozwoju techniki i technologii nieustannie muszą dostosowywać wiedzę i umiejętności inżynierskie. Niewątpliwym jest, że począwszy od systemów wspomagania komputerowego CAD stanowiących podstawowe narzędzie w rękach inżynierów i konstruktorów, a skończywszy na systemach PLM, gdzie są zawarte wszelkie informacje na temat cyklu życia produktu, widoczny jest wpływ na wytworzenie i rozwój konstrukcji. Każdy pracownik jest zobowiązany do pracy w najwyższym standardzie, by modele były tworzone oraz archiwizowane w sposób zdefiniowany przez klienta, spełniały wymogi translacji danych do innych języków maszynowych, a także były stabilne i łatwo modyfikowalne. Inżynier odpowiedzialny za rozwój produktu jest zobowiązany w późniejszych etapach do wzięcia udziału w próbach uruchomienia narzędzi oraz maszyn wytwarzających daną część i posiadać wiedzę pozwalającą na znalezienie kompromisu koniecznego przy wprowadzanych zmianach. W kolejnych etapach projektu zachodzi potrzeba uczestnictwa inżyniera w testach na realnych częściach w siedzibie klienta np. w Słowacji lub w Niemczech. W razie wyniku negatywnego powinien on znaleźć rozwiązanie niekolidujące z innymi współpracującymi częściami, procesami produkcji i montażu. Wszelkie badania na konstruowanych bądź już rzeczywistych częściach muszą zachować normy homologacyjne obowiązujące w kraju, w którym gotowy pojazd będzie sprzedawany. Na etapie prac konstrukcyjno-rozwojowych ich nieodłącznym elementem jest ryzyko wynikające z różnic między idealnym, zero-jedynkowym środowiskiem komputerowym, a weryfikującą go rzeczywistością, przejawiających się: nieuwzględnieniem szczegółów wykonalności w fazie ustaleń stylistycznych i związanych z tym możliwymi zmianami narzędzi oraz opóźnienia w późniejszych fazach wdrażania produktu do produkcji;trudnościami w idealnym dopasowaniu realnych części związanymi z tolerancją wykonania, różnorodnością technologiczną oraz wariantami wyposażenia;nieprzewidzianymi zachowaniami się rzeczywistego produktu poddanego warunkom atmosferycznym np. wygięcia, wyboczenia;niepożądanymi hałasami wytworzonych części, wynikającymi z drgań mechanicznych oraz częstotliwości dźwięków nagłośnienia pojazdu.   Ryzyka te na etapie konstrukcji i rozwoju są minimalizowane poprzez systemy wspomagania komputerowego oraz dostępny zespół fachowców mających wiedzę i doświadczenie w poszczególnych dziedzinach wytwarzania - AME (Advance Manufacturing Engineering) – po to, by jakość wytwarzanego produktu była zgodna z oczekiwaniami klienta, a Start Produkcji (SOP) odbył się w zdefiniowanym na początku terminie.   Ponadto, Spółka zaangażowana jest w projekt pt. „Elektromechaniczny, trakcyjny zespół napędowy o bezstopniowej regulacji przełożenia do samochodów elektrycznych i hybrydowych o DMC < 3.5t” dofinansowany przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju. W jego ramach dochodzi do opracowania i wykonania prototypu trakcyjnego zespołu napędowego o bezstopniowej regulacji przełożenia. Całość projektu podzielona została na cztery fazy, dwie pierwsze były realizowane w ramach badań przemysłowych, a pozostałe dwie jako prace rozwojowe. W jego skład wchodzą dwa układy napędowe zintegrowane w obudowie, z których każdy złożony jest z dwuwirnikowego synchronicznego silnika elektrycznego z magnesami trwałymi oraz dedykowanej przekładni planetarnej. Każdy z nich napędza niezależnie jedno z kół pojazdu, a całością systemu steruje jednostka nadrzędna. Kluczową cechą napędu będzie możliwość płynnej regulacji przełożeni. Porównywalne cechy użytkowe i funkcjonalne możliwe są do uzyskania w chwili obecnej przez cały szereg współpracujących ze sobą urządzeń - silnika, automatycznej skrzyni biegów, mechanizmu różnicowego z blokadą i przekładni głównej.   Dodatkowo należy zwrócić uwagę, że proponowane rozwiązanie w ramach projektu współfinansowanego przez NCBiR eliminuje wady typowej bezstopniowej skrzyni biegów CVT związane z ograniczoną zdolnością do przekazywania dużych momentów obrotowych, niską trwałością i małą szybkością zmiany przełożenia. Przedstawione rozwiązanie dedykowane jest głównie dla pojazdów dostawczych i terenowych o DMC<3.5 t., wymagających często wysokiego momentu obrotowego i niskiej prędkości jazdy w długim przedziale czasowym. Stosowane obecnie rozwiązania układów napędowych w samochodach dostawczych są najczęściej powieleniem napędów samochodów osobowych, których jednak specyfika pracy i charakter eksploatacji jest znacząco różny. Koniecznym wydaje się również podkreślenie, że jeden z Wnioskodawców, będący Wspólnikiem Spółki, jest w posiadaniu praw własności intelektualnej do rozwiązania będącego przedmiotem projektu dofinansowanego przez NCBiR. Prawo do własności intelektualnej zostało zgłoszone do ochrony w Urzędzie Patentowym RP (zgłoszenie patentowego z dnia (...) maja 2015 roku). W trakcie trwania projektu przewiduje się jednak złożenie dalszych wniosków o ochronę patentową, nowatorskich rozwiązań zastosowanych w elektromechanicznym zespole napędowym. W prace nad trakcyjnym zespołem napędowym o bezstopniowej regulacji przełożenia zaangażowane były osoby na stanowiskach kierownika projektu oraz konstruktorów. Do obowiązków kierownika należy przede wszystkim prowadzenie prac merytorycznych związanych z wykonaniem projektu, nadzór nad pracownikami projektowymi, a także prowadzenie uzgodnień ze wszystkimi podwykonawcami biorącymi udział w projekcie. Ponadto, kierownik ponosi odpowiedzialność za realizację i osiągnięcie rezultatu w projekcie. Do obowiązków konstruktorów należy przede wszystkim projektowanie komponentów dla przemysłu motoryzacyjnego w oparciu o systemy CAD, a także wykonywanie innych prac związanych z trakcyjnym zespołem napędowym, które zostały zlecone im przez kierownika projektu.   Wnioskodawcy w ramach Spółki w związku z realizacją opisywanego powyżej projektu dofinansowanego przez NCBiR partycypują w wydatkach niezbędnych do osiągnięcia celu w postaci trakcyjnego zespołu napędowego o bezstopniowej regulacji przełożenia. Świadomi są, że fundusze uzyskane z NCBiR na stworzenie w/w produktu nie będą uwzględniane w ramach ulgi badawczo-rozwojowej, dlatego też wszystkie wydatki przedstawione w niniejszym wniosku pokrywane są wyłącznie z funduszy przedsiębiorstwa. Podstawowymi kosztami, które Wnioskodawcy ponoszą na prowadzenie działalności w ramach Spółki, są: -          koszty czynszu i opłaty za media; -          koszty delegacji; -          wynagrodzenia pracowników zatrudnionych na podstawie umów o pracę oraz umów cywiInoprawnych; -          składki ZUS; -          koszty podwykonawców; -          koszty administracyjne i biurowe; -          koszty licencji oprogramowania CAD, w tym (...), Solid Edge; -          koszty opłat kwartalnych i rocznych, „maintenance” oprogramowania CAD, takich jak (...); -          najem biura i innych pomieszczeń; -          usługi doradczo-konsultacyjne; -          usługi telekomunikacyjne; -          opłaty leasingowe; -          sprzęt komputerowy i wyposażenie biura, w tym zakup komputerów, laptopów, serwerów, wyposażenia IT, wyposażenia serwerowni i biura; -          szkolenia pracowników, w tym kursy językowe i szkolenia w programach CAD; -          amortyzacja środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych; -          koszty budowy prototypu oraz związanych z nim materiałów (np. śruby, łożyska), koszty wytwarzania i montażu prototypu, koszty zabudowy w pojeździe testowym; -          opłaty leasingowe maszyn i samochodów; -          polisy ubezpieczeniowe, -          koszt audytu, -          pozostałe koszty operacyjne, m.in. usługi transportowe, część odsetkowa leasingu, opłaty pocztowe, pozostałe przyrządy i narzędzia, usługi telekomunikacyjne.   W ramach prowadzonej działalności, Wnioskodawcy w ramach Spółki zatrudniają pracowników, zajmujących następujące stanowiska: Kierownik prac badawczo-rozwojowych - do jego kompetencji należy koordynowanie i nadzór prac związanych z projektem budowy napędu elektrycznego współfinansowanego przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju.Engineering Manager (inżynier manager) - do jego kompetencji należy przede wszystkim proponowanie i zarządzanie budżetami projektów, nadzorowanie pracy wielu zespołów, planowanie strategii i realizowanie projektu zgodnie z harmonogramem, badanie i opracowywanie projektów i produktów. Ponadto określa potrzeby szkoleniowo-rozwojowe, zatrudnia wykonawców i podwykonawców. W celu realizacji zadań projektowych zapewnia wsparcie produktowe ze strony kierownictwa wyższego szczebla, dostarcza jasne i klarowne instrukcje zespołom inżynierów, mierzy postępy na różnych fazach projektu. Jednym z najważniejszych obowiązków Engineering Managera jest branie udziału w licznych konsultacjach i uzgodnieniach projektowych, bez których postęp prac oraz osiągnięcie kompatybilności z równolegle projektowanymi podzespołami nowopowstającego samochodu byłoby niemożliwe.Leed Engineer (kierownik projektu) - jego zadaniem jest weryfikacja i zabezpieczenie celów projektu pod względem terminu, kosztów i wydajności. Ponadto zapewnia niezbędną komunikację między grupami pracującymi nad danym projektem, a także rejestruje i raportuje aktualny stan prac oraz przeprowadza ich kontrole, bierze udział w konsultacjach i uzgodnieniach projektowych. Rozwiązuje problemy projektowe, koordynuje prace konstruktorów i rozdziela obowiązki, zarządza eskalacją krytycznych projektów oraz dostarcza jasnych i zwięzłych instrukcji zespołom inżynierów.Product Engineer (inżynier produktu) - jego zadaniem jest rozwiązywanie problemów technicznych i technologicznych, dostarczanie i weryfikacja prototypów, a także projektowanie komponentów przeznaczonych do precyzyjnego badania produktu. Koordynuje również prace projektowe z inżynierami produkcji, nadzoruje zespół przeprowadzający testy produktowe oraz pracuje nad nowymi modelami testów w celu nieustannej i dokładnej weryfikacji postępu prac, a także zapewnia komunikację z zespołem R&D.Design Engineer (konstruktor) - jego zadaniem jest tworzenie konstrukcji z tworzyw sztucznych, wspieranie rozwoju wyposażenia pojazdu począwszy od fazy koncepcyjnej na fazie produkcyjnej skończywszy. Na potrzeby projektu opracowuje dokumenty w technologii 2D (w tym GD&T), odpowiada za weryfikację zgodności projektu z wymogami homologacyjnymi i wykonalności produktu oraz opracowuje koncepty części wykonywanych metodą wtryskową. Tworzy analizy konstrukcyjne i na ich podstawie wprowadza konieczne zmiany. W celu wykonania wskazanych zadań Wnioskodawcy w ramach Spółki zatrudniają obecnie 12 osób na podstawie umowy o pracę oraz korzystają z usług osób, które świadczą je w ramach własnej działalności gospodarczej (tj. na podstawie kontraktów B2B). W działalności Spółki usługi świadczone były również przez osoby w ramach umów cywilnoprawnych, nie wyklucza więc ona możliwości angażowania w przyszłości w swoje działania osób na podstawie tychże umów.   Charakter podejmowanych przez Wnioskodawców czynności, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, wskazuje na ich twórczość. Wynika to zarówno z faktu, że efektem prowadzonych prac jest każdorazowo odmienny od poprzednich produkt, jak i ze względu na cały proces wytwarzania odpowiednich rozwiązań, produktów. Konieczne jest bowiem ustalenie założeń, które ma spełnić każdy z realizowanych projektów, zaprojektowanie – w oparciu o konsultacje z klientem oraz o posiadaną wiedzę i umiejętności - przewidywanego efektu końcowego oraz procesów, w trakcie których ma być on osiągnięty, a także przydzielenie odpowiednich zadań pracownikom zajmującym się konkretnymi czynnościami.   Dopiero wtedy możliwe jest przejście do fazy właściwego wytwarzania produktu. Choć etap ten został zaprojektowany tak, by był możliwy do odtworzenia w jak najszerszym zakresie przy każdym z projektów, jednak ze względu na wysoki stopień zindywidualizowania każdej realizacji, pracownicy oraz osoby odpowiedzialne za koordynowanie ich prac niejednokrotnie są zmuszeni do wprowadzenia w nim modyfikacji, gwarantujących prawidłowe wykonanie zadań.   Prowadząc swoją działalność, Wnioskodawcy regularnie podejmują czynności mające na celu zaprojektowanie oraz wytworzenie prototypów zupełnie nowych produktów. Jest to oczywista konsekwencja podejmowania prac zmierzających w kierunku rozwoju oferty przedsiębiorstwa Spółki, jednak nie zawsze wytworzone prototypy są potem przeznaczane do masowej produkcji. Powody tego są różne - może to być zarówno nieopłacalność produkcji, jak i odłożenie realizacji projektu w czasie. Jednakże, każdorazowo prace prowadzone są w sposób metodyczny, tj. w oparciu o ustalony plan, zaś ich efekt jest niemożliwy do przewidzenia na początkowych etapach tworzenia, natomiast ostatecznie możliwy do odtworzenia.   W związku z realizacją każdego z projektów, Wnioskodawcy w ramach Spółki ponoszą następujące koszty, niezbędne z punktu widzenia wykonywania przedmiotowych prac: wynagrodzenia pracowników zatrudnionych w oparciu o umowy o pracę, obejmujące również wynagrodzenia za czas choroby oraz urlopu, a także za godziny nadliczbowe, nagrody, dodatki, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop, wraz z kosztami związanymi z ubezpieczeniami społecznymi, ponoszonymi zarówno po stronie pracownika, jak i pracodawcy oraz wpłaty na Pracownicze Plany Kapitałowe, które Spółka będzie zobowiązana dokonywać,wynagrodzenia osób wykonujących usługi na rzecz Spółki na podstawie umów cywilnoprawnych wraz z kosztami związanymi z ubezpieczeniami społecznymi oraz wpłatami na Pracownicze Plany Kapitałowe,koszty odpisów amortyzacyjnych dokonywanych od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności tj. stacji graficznych, laptopów, serwerów oraz licencji oprogramowania CAD (m.in. ...),koszty materiałów (np. śruby, łożyska itp.), koszty wytwarzania i montażu, koszty zabudowy w pojeździe testowym,koszty nabycia niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, w postaci opłat kwartalnych lub rocznych „maintenance’’ oprogramowania CAD jak (...). Osoby zaangażowane w przygotowanie każdego projektu oraz wytworzenie prototypowych modeli paneli drzwiowych i desek rozdzielczych, niewątpliwie wpływają na rozwój działalności Spółki oraz jej produktów. Dokonują oni konkretnych modyfikacji w stosunku do wstępnych założeń, które przekładają się bezpośrednio na usprawnienie działań przy tworzeniu projektu - poprzez uwzględnianie uwag i wskazówek zleceniodawców oraz dostosowywanie ich do realizowanego projektu. Dzięki pracom inżynierów (Engineering Manager, Leed Engineer,) możliwe jest nadzorowanie prac wielu zespołów, planowanie strategii realizacji projektów, rejestrowanie i raportowanie przebiegu realizacji projektu. Podkreślenia wymaga, że udział pracowników w konferencjach i spotkaniach, odbywających się często poza granicami kraju, pozwala rozwiązywać bieżące problemy konstruktorskie, a także dochodzić do rozwiązań optymalizujących prace na projektem.   Tym samym, bez takiej aktywności, tworzenie, doskonalenie rozwiązań stosowanych przy wytwarzaniu i doskonaleniu prototypów jest trudne do wyobrażenia. Z kolei zaangażowanie Product Engineerów i Design Engineerów umożliwia rozwiązywanie problemów technicznych i technologicznych, a przede wszystkim projektowanie komponentów, podzespołów, wytworzenie dokumentacji w technologii 2D, a także weryfikację zgodności z wymogami homologacyjnymi i założeniami projektowymi. Powyższe wskazuje, że gdyby Wnioskodawcy w ramach Spółki nie ponosili kosztów związanych z wynagrodzeniami osób świadczących pracę na jej rzecz, nie byliby w stanie stworzyć konstrukcji paneli drzwiowych i desek rozdzielczych dostosowanych do preferencji jej nabywców. Podstawowymi narzędziami pracy przy projektowaniu konstrukcji poszczególnych podzespołów samochodów, wykorzystywanymi przez Wnioskodawców w ramach Spółki, są stacje graficzne wyposażone w konstrukcyjne oprogramowanie specjalistyczne CAD. Wiąże się to z zakupem sprzętu IT tj. komputerów, serwerów, laptopów, wyposażenia IT, serwerowni oraz biura, a także ponoszeniem kwartalnych opłat maintenance, które umożliwiają dostęp do stale uaktualnianych wersji oprogramowania CAD (...), Solid Edge oraz programu do konstruowaniu elementów samochodu, dzięki którym Wnioskodawcy mają możliwość świadczenia usług projektowych. Zapewnienie dostępu do najnowszych wersji oprogramowania jest niezbędne na każdym etapie prac nad projektem. Pozwala to na osiągnięcie stałej synchronizacji danych, wytworzenia łączności z projektantami pracującymi nad częściami niebędącymi przedmiotem zlecenia oraz zapewnienia finalnej kompatybilności wytwarzanych przez przedsiębiorstwo Wnioskodawców elementów ze wszystkimi komponentami nowopowstającego samochodu, w szczególności pokryć blaszanych.   Z uwagi na fakt, iż powyżej przedstawione narzędzia stanowią środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne, bez poniesionych z tego tytułu kosztów amortyzacyjnych, prowadzenie przez Spółkę prac nad każdym z projektów byłoby niemożliwe. Ponadto w opinii Wnioskodawców „maintenance” oprogramowania CAD (jak (...)) stanowi w działalności Spółki sprzęt specjalistyczny, bez którego niemożliwym byłoby dostosowanie wymagań klientów do możliwości technicznych podzespołów wykończenia zewnętrznego lub wewnętrznego nowopowstających samochodów osobowych czy elektromechanicznego zespołu napędowego. Każdy z ich klientów posiada najnowsze wersje tychże oprogramowań, dlatego też nieuaktualnianie ich po stronie Wnioskodawców uniemożliwiłoby im prawidłową współpracę, a w konsekwencji ukończenie projektowanych konstrukcji wszelkich podzespołów do nowopowstających samochodów. Co więcej, działalność Spółki nie miałaby racji bytu bez ponoszenia kosztów na nabycie materiałów (np. śrub, łożysk itp.), zabudowy do pojazdów testowych, jak i implementacji ich do wytwarzania i montażu samochodów. Stanowią one nieodzowne elementy wykorzystywane do konstrukcji prototypu napędu elektrycznego, bowiem bez nich niemożliwe byłoby jego ukończenie, ani późniejszy jego montaż.   Dla zapewnienia najwyższej jakości oferowanych produktów, Wnioskodawcy w ramach Spółki wykorzystują dostępne źródła wiedzy w celu zdobycia oraz pogłębienia koniecznych kompetencji, a także wykorzystują wcześniej posiadane informacje wraz z umiejętnościami dla udoskonalenia całego procesu wytwórczego. Dodatkowo, każdy z wytwarzanych produktów jest odmienny od poprzednich, zarówno ze względu na zindywidualizowanie preferencji zlecających, jak i proces angażujący poszczególne rozwiązania w ich pracy. Niewątpliwie działalność Wnioskodawców opiera się na autorskich i innowacyjnych rozwiązaniach. To w ramach Spółki Wnioskodawców pracownicy podejmują się działań i rozwiązań, których są autorami i realizatorami, a zatem kreacja leży po stronie przedsiębiorstwa. Podejmowana przez Spółkę Wnioskodawców działalność obejmuje aktywność nastawioną na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym - przede wszystkim w prowadzonym przedsiębiorstwie, ale nie jest wykluczone, że również w skali branży, w której działa Spółka. Co równie istotne, w ramach prac przedsiębiorstwa regularnie dochodzi do zaprojektowania i wytworzenia zupełnie nowych produktów bądź też takich, które obecnie znajdują się w jego ofercie, ale zostały istotnie ulepszone. Nie można wskazać, by produkty były przeznaczone do produkcji masowej, lecz z uwagi na ustalony plan, efekt końcowy nie jest możliwy do przewidzenia na samym początku podejmowanych czynności. Niewątpliwie prowadzona przez Wnioskodawców w ramach Spółki działalność cechuje się twórczością. Co istotne, analiza potrzeb preferencji klientów Spółki oraz sposobów ich zaspokajania w postaci wytworzenia i budowania prototypów oraz późniejszego wdrożenia części wykończenia wnętrz do samochodów, świadczone są przy wykorzystaniu nowej technologii. Nie jest to również działalność, która posiadałaby miano okresowej i rutynowej. Opisywana działalność podejmowana jest regularnie, jednak nie ma tu mowy o rutynowości, ponieważ każdorazowo Wnioskodawcy podejmują się działań umożliwiających tworzenie nowych rozwiązań i tym samym produktów, które ze względu na swoją innowacyjność w sposób definitywny odróżniają się od już oferowanych. Brak przewidywalności oraz rutynowości w przedsiębiorstwie podkreśla fakt, że każdy produkt jest wytworem inwencji, pomysłów oraz efektem połączenia wiedzy i umiejętności projektowych, konstrukcyjnych i mechanicznych. Nie chodzi bowiem tylko o wiedzę na temat wyboru materiałów, ale również technik wyrobu. Cały proces wytworzenia produktu jest systematycznie udoskonalany, co podkreśla fakt, że nie można odnaleźć tam cechy rutynowości.   Z pracownikami zaangażowanymi w przedstawione powyżej prace podpisany zostanie aneks, który m.in. w swoich zapisach uaktualni zajmujące przez nich stanowiska pracy. Jak wynika z podziału obowiązków i zajmowanych stanowisk pracy wskazanych w umowach o pracę i umowach cywilnoprawnych, a także ich aneksów, prace pracowników Spółki mają charakter rozwojowy. Dodatkowo, pracownicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji czasu pracy poświęconego w ramach swoich obowiązków na prace rozwojowe. Jednocześnie Wnioskodawcy w ramach Spółki wprowadzają w prowadzonym przedsiębiorstwie Politykę Prac Rozwojowych. Jeżeli w toku rozwoju działalności Spółka Wnioskodawców zatrudni kolejnego pracownika o analogicznym zakresie prac, jego umowa będzie zawierać analogiczne zapisy.   W związku z wejściem w życie ustawy z dnia 4 października 2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych, a także tym, że Spółka zatrudnia pracowników, będzie zobowiązana do podjęcia działań związanych z utworzeniem Pracowniczych Planów Kapitałowych. Jako pracodawca, o ile zatrudnione przez nią osoby nie złożą deklaracji o rezygnacji z dokonywania wpłat do PPK, Spółka Wnioskodawców będzie zobowiązana do wpłacania co miesiąc kwoty w wysokości 1,5% wynagrodzenia pracownika, a w przypadku zadeklarowania wpłaty dodatkowej - w wysokości 2,5% wynagrodzenia pracownika.   W związku z prowadzoną przez Wnioskodawców działalnością opisaną powyżej, zamierzają oni dokonać odliczenia, o którym mowa w art. 26e ust. 1 ustawy o PIT, tj. dokonać odliczenia kosztów ponoszonych na działalność badawczo-rozwojową.   Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego.   Wnioskodawcy oświadczają, iż są zainteresowani skorzystaniem z ulgi B+R zarówno za okres dotyczący stanu prawnego obowiązującego do dnia 31 grudnia 2021 roku, jak i planują rozliczać ulgę na podstawie wydanej przez Organ interpretacji również w latach przyszłych, przy jednoczesnym założeniu, iż stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe zawarte we wniosku nie ulegną zmianie. Wnioskodawcy oświadczają, iż Spółka nie jest płatnikiem podatku CIT. Wnioskodawcy oświadczają, iż każdy z Zainteresowanych ma nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o PIT. Jeśli chodzi o to, czy opisana we wniosku działalność obejmuje badania naukowe, czy też prace rozwojowe, Wnioskodawcy pragną wskazać, że nie są do tej deklaracji kompetentni bez podparcia swoich twierdzeń treścią wydanej wcześniej interpretacji indywidualnej, aby jednoznacznie oraz wiążąco określić charakter prowadzonej działalności - stanowiłoby to swego rodzaju auto-kwalifikację, która bezzasadnym czyniłaby występowanie z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej. Choć Wnioskodawcy zdają sobie sprawę z faktu, iż ustawa o PIT odsyła bezpośrednio do przepisów ustaw pozapodatkowych, to zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą sądów administracyjnych, niewątpliwie Organ jest zobowiązany do tego aby się do nich ustosunkować. Jak wskazuje wyrok NSA z dnia 7 kwietnia 2016 r., o sygn. I GSK 789/14, „pojęcia „przepisów prawa podatkowego”, o którym mowa w art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej nie można ograniczać wyłącznie do ustaw, które w swoim tytule zawierają takie pojęcie, lecz chodzi o rzeczywistą treść zawartych w ustawach regulacji mających wpływ na opodatkowanie”.   W podobnym kontekście wypowiedziały się sądy administracyjne w innych orzeczeniach, m.in. NSA w wyroku z dnia 14 listopada 2014 r., sygn. II FSK 2524/12 stwierdził, że: „Trzeba również zauważyć, że mimo, iż instytucja indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego odnosi się głównie do regulacji z zakresu prawa daninowego, jakim jest prawo podatkowe, to nie można jednak tracić z pola widzenia, że prawo podatkowe określa konsekwencje prawnopodatkowe w związku ze zdarzeniami regulowanymi przez inne dziedziny prawa. Nie funkcjonuje ono w oderwaniu od innych gałęzi prawa, zwłaszcza tych, które normują stosunki społeczne zaistniałe pomiędzy podmiotami cywilnymi, głównie zaś pomiędzy podmiotami gospodarczymi. Prawo podatkowe jest zatem ściśle związane z obrotem prawnym, w tym gospodarczym, bez zaistnienia którego, nie powstałyby stosunki podatkowoprawne. Podczas interpretacji przepisów prawa podatkowego nie można zatem nie uwzględnić regulacji prawnych, które normują stosunki z zakresu obrotu gospodarczego. Ograniczenie interpretacji przepisów prawa podatkowego wyłącznie do sfery podatkowej - narusza przepisy regulujące wydawanie indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego (por. wyrok NSA z 27 stycznia 2009 r., I FSK 1871/07)”.   Podobnie wskazał WSA z Poznania w wyroku z dnia 20 grudnia 2018 r., sygn. I SA/Po 795/18, argumentując, że „trzeba w tym miejscu szczególnie podkreślić, że pojęcia "przepisy prawa podatkowego", o którym mowa w art. I4b § 1 O.p., nie można ograniczać wyłącznie do ustaw, które w swoim tytule zawierają takie pojęcie, lecz chodzi o rzeczywistą treść zawartych w ustawach regulacji mających wpływ na opodatkowanie (por. wyrok NSA z 7 kwietnia 2016 r., I GSK 789/14). Zgodnie zatem z utrwalonymi już w orzecznictwie poglądami, które tut. Sąd w pełni podziela, organy podatkowe, dokonując interpretacji przepisów prawa podatkowego, zobowiązane są do posiłkowania się przepisami z innych dziedzin prawa dla wyjaśnienia znaczenia występujących w przepisach ustaw podatkowych pojęć i instytucji z tych innych dziedzin prawa (zob. np. wyroki: NSA z dnia 4 listopada 2011 r. sygn. akt II FSK 1019/09, z dnia 14 listopada 2014 r. sygn. akt II FSK 2524/12, i z dnia 20 sierpnia 2014 r., sygn. akt II FSK 2108/12). Wynika to stąd, że przepisy prawa podatkowego jakkolwiek stanowią autonomiczną dziedzinę prawa, to jednak nie są całkowicie odrębne, niezależne i niepowiązane z innymi dziedzinami systemu prawnego, a wręcz przeciwnie, wraz z przepisami innych gałęzi prawa stanowią część jednego porządku prawnego obowiązującego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej". Zgodnie z powyższym, Wnioskodawcy mają prawo zadać pytanie, czy prowadzona przez nich działalność dotyczy działalności badawczo-rozwojowej, której jednym z wymogów jest prowadzenie badań naukowych lub prac rozwojowych, definiowanych na gruncie ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. poz. 1668, z późn. zm.) oraz mogą oczekiwać wydania w tym zakresie interpretacji indywidualnej. Skoro bowiem Ustawodawca posłużył się w treści art. 26e ust. 1 u.p.d.o.f. pojęciem działalności badawczo-rozwojowej, zaś w art. 5a pkt 38 oraz związanych z nim punktach 39 i 40 tego artykułu, odwołuje się do jej rozumienia w kontekście ustawy pozapodatkowej, to oczywistym jest, że Organ uprawniony jest do interpretowania charakteru prowadzonej działalności odnosząc się do tej ustawy.   Takie odesłanie wskazuje bowiem na fakt, że pojęcie badań naukowych oraz prac rozwojowych powinno być rozumiane - na potrzeby podatku dochodowego - w ściśle określony sposób. Samo odwołanie się do definicji z innej ustawy nie zmienia natomiast faktu, że odwołanie to funkcjonuje na gruncie prawa podatkowego, a tym samym definicje te, ze względu na ich niezmienność, stają się również elementem systemu prawa podatkowego, a tym samym mogą być rozpatrywane w ramach instytucji interpretacji indywidualnej. Jednocześnie Wnioskodawcy chcą wskazać, że dotychczas Organ interpretacyjny nie uchylał się od wydawania interpretacji indywidualnych w sytuacjach, gdy podatnicy składali wnioski zawierające pytanie o możliwość uznania ich działalności za badawczo-rozwojową, gdy jednocześnie nie wskazywali (zarówno we wniosku, jak i na etapie jego uzupełnienia - co wynika z treści wydanych interpretacji) czy prowadzą badania naukowe, czy też prace rozwojowe.   Poniżej Wnioskodawcy chcą wskazać sygnatury przykładowych interpretacji, w których Organ ocenił charakter prowadzonej działalności, bez wymogu samodzielnego, bezsprzecznego stwierdzenia przez podatnika, czy działalność ta obejmuje prace rozwojowe lub badania naukowe: - 0111-KDIB1-1.4010.157.2020.2.ŚS, - 0111-KDIB1-3.4010.339.2020.2.MBD, - 0114-KDIP3-1.4011.358.2020.2.LZ, - 0113-KDIPT2-3.4011.329.2020.2.AC, - 0115-KDIT1.4011.323.2020.3.MST, - 0113-KDIPT2-2.4011.381.2020.3.MK, - 0113-KDIPT2-3.4011.472.2020.2.GG, - 0113-KDIPT2-3.4011.430.2020.2.SJ, - 0113-KDIPT2-1.4011.464.2020.2.MM. - 0113-KDIPT2-1.4011.31.2020.2.AP; - 0113-KDIPT2-1.4011.34.2020.2.MAP; - 0113-KDIPT2-1.4011.42.2020.2.KO; - 0113-KDIPT2-1.4011.50.2020.2.MM; - 0113-KJDIPT2-1.4011.55.2020.2.DJD; - 0113-KDIPT2-1.4011.57.2020.2.MAP; - 0113-KDIPT2-1.4011.66.2020.2.MA; - 0113-KDIPT2-1.4011.74.2020.2.MM; - 0113-KDIPT2-1.4011.633.2019.3.MAP; - 0113-KDIPT2-1.4011.711.2019.2.MM; - 0113-KDIPT2-1.4011.738.2019.2.MD; - 0113-KDIPT2-1.4011.748.2019.2.MAP; - 0113-KDIPT2-3.4011.24.2020.2.AC; - 0113-KDIPT2-3.4011.26.2020.3.JŚ; - 0113-KDIPT2-3.4011.54.2020.2.PR; - 0113-KDIPT2-3.4011.69.2020.2.ST; - 0113-KDIPT2-3.4011.73.2020.2.MS; - 0113-KDIPT2-3.4011.94.2020.2.AC; - 0113-KDIPT2-3.4011.238.2020.2.GG; - 0113-KDIPT2-3.4011.656.2019.2.PR; - 0113-KDIPT2-3.4011.702.2019.2.PR; - 0113-KDIPT2-3.4011.736.2019.2.SJ; - 0113-KDIPT2-3.4011.759.2019.2.JŚ; - 0114-KDIP3-1.4011.303.2020.2.MZ, - 0114-KDIP2-1.4011.38.2020.3.KS, - 0114-KDIP3-2.4011.679.2019.3.JK2, - 0114-KDIP3-1.4011.380.2020.2.MZ, - 0114-KDIP3-1.4011.571.2019.2.MK1, - 0111-KDIB1-1.4011.33.2020.2.NL; - 0111-KDIB1-1.4011.87.2020.2.DK; - 0111-KDIB1-2.4011.55.2020.2.DP; - 0111-KDIB1-3.4011.7.2020.2.JKT; - 0111-KDIB1-3.4011.10.2020.2.APO; - 0111-KDIB1-3.4011.52.2020.2.PC; - 0111-KDIB2-1.4011.18.2020.2.MK; - 0112-KDIL2-1.4011.2.2020.3.MKA; - 0112-KDIL2-1.4011.379.2020.2.KF; - 0112-KDIL2-2.4011.20.2020.2.IM; - 0112-KDIL2-2.4011.27.2020.2.MC; - 0112-KDIL2-2.4011.44.2020.2.AA; - 0112-KDIL2-2.4011.52.2019.2.MW; - 0112-KDIL2-2.4011.52.2020.2.IM; - 0112-KDIL2-2.4011.53.2019.3.WS; - 0112-KDIL2-2.4011.52.2020.2.IM; - 0112-KDIL2-2.4011.53.2019.3.WS; - 0112-KDIL2-2.4011.56.2019.2.AA; - 0112-KDIL2-2.4011.60.2020.2.MC; - 0112-KDIL2-2.4011.65.2019.2.MW; - 0112-KDIL2-2.4011.69.2020.2.MM; - 0112-KDIL2-2.4011.70.2019.2.AA; - 0112-KDIL2-2.4011.73.2020.2.MM; - 0112-KDIL2-2.4011.79.2020.2.IM; - 0112-KDIL2-2.4011.98.2019.2.MC; - 0112-KDIL2-2.4011.107.2019.2.IM; - 0112-KDIL2-2.4011.115.2020.2.MW; - 0112-KDIL2-2.4011.119.2019.2.AA; - 0112-KDIL2-2.4011.126.2019.2.MC; - 0112-KDIL2-2.4011.139.2019.2.MM; - 0112-KDIL2-2.4011.143.2019.2.MM; - 0112-KDIL2-2.4011.144.2019.2.WS; - 0112-KDIL2-2.4011.161.2019.2.MC; - 0112-KDIL2-2.4011.194.2020.2.MW; - 0112-KDIL2-2.4011.269.2020.2.KP; - 0112-KDIL2-2.4011.337.2020.2.KP; - 0112-KDIL3-3.4011.412.2019.2.MM.   Wnioskodawcy mogą natomiast wskazać, że dokonując analizy działalności będącej przedmiotem wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, nosi ona cechy charakterystyczne dla prac rozwojowych - nie zaś dla badań naukowych. Przede wszystkim. Spółka prowadzi działania obejmujące nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności - zaplanowanie rozwiązań technologicznych oraz sposobu ich wykorzystania, ujęcie ich w projekcie, a także samo stworzenie takiego projektu, zwiększają zasób wiedzy pracowników Spółki, umożliwiając tym samym późniejsze stosowanie przy pracach mających na celu kolejne ulepszenia czy poszerzenie oferty o nowe produkty.   Co więcej, przed podjęciem prac również konieczne jest posiadanie odpowiedniej wiedzy, umożliwiającej przeprowadzanie procesów projektowych i ulepszeniowych. To połączenie wiedzy posiadanej i nabywanej prowadzi do wytworzenia konstrukcji każdorazowo odmiennych, powodując tym samym ukształtowanie się nowych umiejętności oraz informacji, ponownie możliwych do zastosowania przy następnych projektach. Jednocześnie nie jest to działalność obejmująca rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów Spółki, bowiem wprowadzenie zupełnie nowych produktów bądź też ulepszenie ich w taki sposób, by posiadały cechy umożliwiające nowy sposób ich wykorzystywania, nie nosi w sobie w cech rutynowości. Każdy realizowany projekt wymaga indywidualnego podejścia, szeregu działań, w trakcie których powstają jego poszczególne elementy, a końcowy efekt wyróżnia się na tle wcześniejszych produktów oferowanych przez Spółkę.   Reasumując, Wnioskodawcy oświadczają, iż działalność, którą prowadzą w zakresie usług inżynierskich polegających na konstruowaniu paneli drzwiowych, desek rozdzielczych lub innych podzespołów wykończenia zewnętrznego lub wewnętrznego nie polega ich zdaniem na badaniach naukowych, ponieważ w swojej działalności nie odnajdują oni cech takich badań. Prowadzona bezpośrednio przez Wnioskodawców działalność w ww. zakresie obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia nowych funkcjonalności (ulepszania lub powstawania nowych produktów). Dodatkowo Wnioskodawcy wskazują, iż nie świadczą usług polegających na wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian. Wnioskodawcy bez wątpienia w ramach Spółki prowadzą w sposób systematyczny, zaplanowany i metodyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych produktów, odpowiadających potrzebom i wymaganiom Klientów.   Przede wszystkim, twórczość podejmowanej działalności wynika z podejmowanych w ramach Spółki prac. W wyniku podejmowanych czynności powstają autorskie projekty danych elementów, komponentów czy nawet całości konstrukcji. Choć ostatecznie dany produkt musi być kompatybilny z pojazdem, dla którego jest dedykowany - i temu służą spotkania projektowe z kontrahentami - to zastosowane rozwiązania są wynikiem twórczej, samodzielnej pracy pracowników Spółki. Jednocześnie poszczególne prace są podejmowane w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Każdorazowo bowiem, przed przystąpieniem do prac, odpowiedzialni za to pracownicy opracowują plan działania i harmonogram ich wykonywania. Choć plany te mogą, w zależności od okoliczności, ulec zmianie, nie będą to modyfikacje wpływające na przebieg czynności w takim stopniu, w którym prowadziłyby do całkowitego przeorganizowania prac. Istotnym jest natomiast to, że takie uporządkowanie, przejawiające się nie tylko we wskazanych harmonogramach, ale też np. w przydzieleniu poszczególnych prac konkretnym osobom czy ustaleniu kierownika projektu, wypełnia przesłanki systematyczności.   Odnosząc się natomiast do celu w postaci zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania ich do tworzenia nowych zastosowań, to niewątpliwie działania podejmowane w ramach Spółki ukierunkowane są na zwiększenie zasobów posiadanej wiedzy oraz jej dalsze wykorzystywanie w celu opracowania, zaprojektowania i wytworzenia nowych produktów czy procesów produkcji. W tak szybko zmieniającej się branży, w której działa Spółka Wnioskodawców, wręcz niezbędne jest ukierunkowanie swoich dążeń na rozwój posiadanych zasobów wiedzy i umiejętności, stanowiące cel sam w sobie. Efektem tego jest nieustanna praca nad nowymi elementami, wykorzystywanymi w coraz to nowszych modelach pojazdów.   Zdaniem Wnioskodawców, biorąc pod uwagę przedstawiony we wniosku stan faktyczny, jak i kryteria niezbędne do uznania działalności za działalność badawczo rozwojową oraz to, iż prowadzona przez Zainteresowanych działalność spełnia te kryteria - co starali się Oni wykazać w treści stanu faktycznego oraz uzasadnienia własnego stanowiska - zdaniem Wnioskodawców prowadzą Oni działalność badawczo-rozwojową. Same prace, które w opinii Wnioskodawców mogą być uznane za działalność badawczo-rozwojową, są podejmowane od początku prowadzenia działalności, czyli od 2008 roku - niezależnie od tego w jakiej formie taka działalność była prowadzona.   Wskazać więc należy, że czynności wykonywane przez Wnioskodawców są związane z nabywaniem, łączeniem, kształtowaniem i wykorzystywaniem aktualnie dostępnej wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do tworzenia i projektowania nowych, zmienionych lub ulepszonych produktów, lub procesów. Wnioskodawcy oświadczają również, iż ww. czynności nie stanowią rutynowych i okresowych zmian.   Bez wątpienia działalność Wnioskodawców polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej w ich przedsiębiorstwie nic miały miejsca. Konstruowanie paneli drzwiowych, desek rozdzielczych lub innych podzespołów wykończenia zdecydowanie ulepsza wcześniej stosowane mechanizmy, czy też kreuje całkowicie nowe funkcjonalności, które nie występowały dotychczas w praktyce gospodarczej podmiotu. Usługi inżynierskie świadczone przez Wnioskodawców wykonywane są bowiem w ramach niezwykle kreatywnej branży, wymagającej coraz to nowych rozwiązań.   Wnioskodawcy informują, iż opis wykonanych prac został zawarty we wniosku. Opis ten jednoznacznie wskazuje na to, iż czynności wykonywane przez Wnioskodawców są/będą związane z nabywaniem, łączeniem, kształtowaniem i wykorzystywaniem aktualnie dostępnej wiedzy i umiejętności Wnioskodawców do tworzenia i projektowania nowych, zmienionych lub ulepszonych produktów lub procesów.   Wnioskodawcy oświadczają, iż ich zdaniem, nic prowadzą oni badań podstawowych, zdefiniowanych w art. 5a pkt 39 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż podejmowane w ramach Spółki działania nie wypełniają cech badań podstawowych. Wnioskodawcy oświadczają, iż działalność Spółki związana z konstruowaniem paneli drzwiowych, desek rozdzielczych lub innych podzespołów wykończenia zewnętrznego lub wewnętrznego do nowo konstruowanych samochodów nie miała oraz nie będzie miała charakteru prac obejmujących rutynowe i okresowe zmiany.   Działalność będąca przedmiotem wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej jest ukierunkowana na działalność nowatorską, tj. taką, która umożliwia pozyskanie nowej wiedzy, w szczególności w kontekście rozwoju nowych koncepcji i pomysłów związanych z projektowaniem nowych produktów lub procesów. Takie nowe koncepcje i pomysły, przekładające się na projekt, a ostatecznie na konstrukcję, są na tyle innowacyjne w stosunku do poprzednich wytworów, że odróżniają się od nich w sposób bezproblemowo dostrzegalny dla osób związanych z branżą. Zaplanowane rozwiązania nie tylko pozwolą na poszerzenie oferty oraz podniesienie jakości świadczonych usług, ale także wpłyną na opracowywanie kolejnych technologii. Zaplanowane i podejmowane działania oparte są na twórczości - podejmowana przez Zainteresowanych działalność obejmuje aktywność nastawioną na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym - przede wszystkim w przedsiębiorstwie prowadzonej Spółki, ale nie jest wykluczone, że również w skali branży, w której działa.   Wnioskodawcy wskazują, że: ·         wszystkie prace wykonywane przez Wnioskodawców oraz pracowników w ramach świadczonych przez Spółkę usług, w związku z którymi Wnioskodawcy chcieliby zastosować ulgę B+R, to czynności wypełniające katalog cech charakterystycznych dla działalności rozwojowej, tj. czynności związane wyłącznie z nabywaniem, łączeniem, kształtowaniem i wykorzystywaniem aktualnie dostępnej wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do tworzenia i projektowania nowych, zmienionych lub ulepszonych produktów lub procesów; ·        czynności będące przedmiotem wniosku nie stanowią i nie będą stanowić rutynowych i okresowych zmian, które wprowadzane są w uprzednio opracowanych rozwiązaniach, bowiem dotyczą wdrożenia takich rozwiązań, które nie były wcześniej wykorzystywane w działalności podmiotu. Nie chodzi również Wnioskodawcom o zakwalifikowanie jako działalność badawczo-rozwojowa czynności wdrożeniowych w zakresie opracowywanych już produktów, bowiem z tym można mieć do czynienia dopiero wtedy, gdy wytworzenie produktu zostanie całkowicie opracowane i przetestowane (to zaś ma miejsce po sprawdzeniu działania zastosowanej techniki w kompatybilności z pojazdem, tj. gdy znane są już wszystkie konieczne parametry czy też elementy wymagające poprawki); ·        nie może być mowy o etapach produkcji seryjnej czy produkcji komercyjnej w Spółce, ponieważ w działalności Wnioskodawców przygotowywane są projekty, konstrukcje oraz rozwiązania dotyczące nowych, prototypowych elementów, realizowane w oparciu o precyzyjne i specjalistyczne wymagania Klienta, do którego trafia finalna wersja produktu. Bieżąca działalność Spółki nie powinna być zatem łączona z produkcją seryjną oraz komercyjną, ponieważ świadczenie danych usług w jej ramach następuje dopiero wtedy, gdy zamknięte zostaną etapy analizy rynku, możliwości przedsiębiorstwa, opracowywania założeń oraz ich testowania w praktyce; ·        czynności będące przedmiotem wniosku nie są również innymi pracami spoza prac B+R nienoszącymi znamion działalności badawczo-rozwojowej, a także nie są czynnościami dokonywanymi po zakończeniu prac badawczo-rozwojowych; ·        czynności wykonywane przez Spółkę, takie jak: testowanie produktów, wykonanie badań produktów, czy ocena produktów, w związku z którymi Wnioskodawcy chcieliby zastosować ulgę B+R, nie są wykonywane na podstawie opinii blogerów, testerów', bądź innych tego typu prac, dokonywanych już po zakończeniu prac, spełniających cechy charakterystyczne dla działalności badawczo-rozwojowej w ramach danego Projektu. Podsumowując, charakter działalności realizowanej w ramach Spółki nie pozwala na realizowanie powyższych etapów, ponieważ po stronie Spółki jest każdorazowo wytworzenie konstrukcji bazowej, która dopiero przez inne podmioty jest poddawana czynnościom typowo wdrożeniowym.   Wnioskodawcy wskazują, że koszty, które zamierzają odliczyć w ramach ulgi badawczo-rozwojowej, tj. koszty, które zamierzają wykazać w zeznaniach podatkowych składanych za poszczególne lata podatkowe (2018, 2019, 2020 i kolejne), stanowiły, stanowią oraz będą stanowić koszty uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w tym w formie odpisów amortyzacyjnych.   Licencje na oprogramowanie komputerowe wykorzystywane przez pracowników stanowią wartość niematerialną i prawną Spółki Wnioskodawców. Wnioskodawcy ponownie wskazują, że samodzielnie nie nazwali swojej działalności, przedstawionej we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, badawczo-rozwojową - kwestia ta jest bowiem przedmiotem pytania oznaczonego we wniosku numerem 1. Niemniej, w opinii Wnioskodawców opisana przez nich działalność spełnia cechy ww. działalności.   Środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne, które zostały wskazane we wniosku, wykorzystywane są przez pracowników Spółki wyłącznie do świadczenia usług inżynierskich polegających na konstruowaniu paneli drzwiowych, desek rozdzielczych lub innych podzespołów wykończenia zewnętrznego (np. zderzaki, nadkola, listwy i nadproża) lub wewnętrznego (np. konsola środkowa, podsufitka, pokrycia słupków) do nowo konstruowanych samochodów. Biorąc pod uwagę wcześniejsze odpowiedzi Wnioskodawców, a także informacje zawarte w samym wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji, właśnie takie usługi Wnioskodawcy chcieliby uznać za badawczo-rozwojowej, w związku z czym, jeśli mogłyby być one uznane za realizowane w ramach działalności badawczo-rozwojowej, to też wyłącznie w takiej działalności ww. środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne byłyby wykorzystywane.   W oparciu o prowadzoną ewidencję działań pracowniczych możliwe jest odzwierciedlenie do jakich prac wykorzystywane były, są i będą w przyszłości środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne przedsiębiorstwa. Jednocześnie Wnioskodawcy nie wykluczają, że w przedsiębiorstwie funkcjonować będą inne dokumenty, jak np. ewidencja użytkowania środków trwałych oraz WNiP.   Działalność opisana we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, nie jest prowadzona na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz.U. z 2019 r. poz. 482). W związku z tym, Wnioskodawcy nie korzystają ze zwolnień podatkowych, o których mowa jest w art. 21 ust. 1 pkt 63b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.   Wnioskodawcy na wstępie podkreślają, że koszty materiałów, wytwarzania i montażu, zabudowy w pojeździe testowym ponoszone są w ramach działalności współfinansowanej przez NCBiR. Istotnym jest jednak, że w ramach ulgi B+R chcieliby rozliczyć wyłącznie tę część kosztów, która nie została pokryta w ramach dofinansowania. Z uwagi na fakt, iż wskazane przez Organ pojęcia, którymi posłużyli się we wniosku Wnioskodawcy nie stanowią (prawie w każdym przypadku) pojęć prawnych czy prawniczych, celem ich wytłumaczenia skorzystać trzeba z definicji ogólnodostępnych i powszechnych.   W przypadku materiałów, choć brak jest definicji na gruncie prawa podatkowego, pewną wskazówkę odnaleźć można w pracach przedstawicieli doktryny, m.in. w komentarzu do ustawy o rachunkowości (Ustawa o rachunkowości. Komentarz, wyd. V, red. E. Walińska, Warszawa 2018 r.), gdzie materiały rozumie się jako „składniki majątku inicjujące realizację całego cyklu operacyjnego, które jednostka nabywa w celu ich całkowitego zużycia na własne potrzeby, w tym m.in. na potrzeby wytwarzania produktów, świadczenia usług czy realizacji działalności ogólnoadministracyjnej.   Do materiałów zaliczyć można także pewne składniki majątkowe wytwarzane przez jednostkę we własnym zakresie (zazwyczaj w ramach działalności pomocniczej), a także różnego rodzaju odzyski, posiadające wartość użytkową, a pochodzące np. z likwidowanych środków trwałych, inwentarz żywy przeznaczony do uboju, części zamienne, półfabrykaty obcej produkcji, paliwa, opakowania itp.”   Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN rzeczownik „materiały” definiowany jest jako zbiór przedmiotów używanych do wykonywania jakiejś pracy. „Materiał” określany jest jako: ·        to, z czego się wytwarza lub z czego się składają albo powstają jakieś rzeczy lub obiekty, ·        tkanina lub dzianina, ·        zbiór wiadomości i danych z jakiejś dziedziny.   Przechodząc z kolei do „kosztów wytwarzania i montażu”, w ocenie Wnioskodawców powinien być rozumiany (zgodnie ze wskazaniem Encyklopedii Zarządzania) jako koszty produkcji dóbr, suma jednostek pieniężnych płaconych za korzystanie z czynników wytwórczych. Koszt wytwarzania jest zależny od przyjętej technologii, nakładów poniesionych przez przedsiębiorstwo niezbędnych do wytwarzania danej produkcji przy każdej jej wielkości, w tym ilości potrzebnych dla produkcji czynników wytwórczych oraz wydatków na zakup potrzebnych czynników. Koszt wytwarzania produktu składa się z kosztów pośrednich i bezpośrednich.   Kosztami bezpośrednimi są koszty ściśle związane z produkcją, na przykład surowce i materiały potrzebne na wytworzenie dobra, koszty będące wynikiem doprowadzenia dobra do należytej postaci dla dalszego zbytu, jak również nakłady poniesione w wyniku transportu produktu końcowego w dniu sprzedaży. Zaś kosztami pośrednimi jest uzasadniona część kosztów stałych przy normalnym poziomie wykorzystania zdolności produkcyjnych, którą jest średnia zwykłej dla danego przedsiębiorstwa wielkości produkcji za dany okres czasowy. Odnosząc się do „montażu” nie można pominąć, iż jest to rodzaj pracy polegającej na stosowaniu połączeń różnych przedmiotów ze sobą. Zgodnie z definicją SJP PWN montażem jest: -          składanie maszyn, aparatów, urządzeń itp. z gotowych części, -          zakładanie instalowanie urządzeń technicznych, -          łączenie oddzielnych części filmu, audycji itp. w jedną artystyczną, kompozycyjną całość etc.   Pojęcie zabudowy w pojeździe testowym nie jest przez SJP PWN definiowane bezpośrednio. W związku z tym, w celu uniknięcia dwuznacznego zrozumienia omawianych zagadnień oraz w wyniku występowania wyłącznie pojęć zawartych w materii dwuczłonowej, Wnioskodawcy na potrzeby uzyskania maksymalnie ostrej definicji postanowili rozdzielić człony, tak aby każde słowo poddane zostało osobnej interpretacji. W związku z tym, „zabudowa” definiowana jest jako zabudowanie lub zabudowywanie jakiegoś terenu lub powierzchni lub budynki znajdujące się na jakimś terenie. Jest to zespół (więcej niż jedno) obiektów architektury. „Pojazd” to urządzenie do transportu lądowego. „Testowy” jest przymiotnikiem od rzeczownika „test”, które definiowane jest jako zestaw punktowanych pytań lub zadań sprawdzających czyjąś wiedzę, inteligencję itp.; też: taki sprawdzian oraz próba, której poddaje się urządzenie, produkt, preparat itp. w celu sprawdzenia jego składu, właściwości i działania; też: to, co służy do przeprowadzenia takiej próby. Konkludując, zabudowa pojazdu testowego to zespół obiektów i części, które swoimi fizycznymi atrybutami przyjmują kształt urządzenia do transportu umożliwiający sprawdzenie funkcjonalności wytworzonego produktu.   W ramach tak przytoczonych definicji kosztów Wnioskodawcy wskazują, że w ich ramach ponoszą następujące wydatki: -          surowce - stal, w tym stopowa i ulepszana cieplnie oraz stopy aluminium służące do wyrobu części składowych prototypu metodą obróbki skrawaniem; -          narzędzia do obróbki skrawaniem, w tym noże tokarskie, frezy itp.; -          materiały eksploatacyjne do obrabiarek w tym chłodziwa, oleje i smary; -          narzędzia pomiarowe - suwmiarki, śruba mikrometryczna, wysokościomierz, głębokościomierz itp.; -          standardowe elementy konstrukcyjne - łożyska, elementy złączne, pierścienie uszczelniające i osadcze sprężyny itp.; -          specjalistyczne elementy konstrukcyjne sprzęgła jednokierunkowe, sprzęgła kłowe, koła zbite; -          farby, lakiery, rozpuszczalniki do tworzenia powłok antykorozyjnych; -          materiały eksploatacyjne używane do spawania - drut spawalniczy, gazy techniczne; -          koszt konstrukcji oraz wykonania zabudowy w pojeździe; -          elementy łączące ramę samochodu testowego z obudową zespołu napędowego; -          elementy standardowe - wibroizolatory i śruby.   Koniecznym jest jednak wskazanie, że powyżej przywołana lista nie obrazuje wszystkich użytych materiałów. Prowadząc działalność gospodarczą Wnioskodawcy ponoszą wiele kosztów, które w skrócie można skompresować do w/w. Nie jest jednak możliwe, by wszystkie koszty zostały przywołane bezpośrednio z nazwy - krótki okres na przygotowanie odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia, konieczność prowadzenia ciągłych i niezakłóconych prac oraz wielość kosztów powiązanych z tą kategorią wpływa na niemożność ich enumeratywnego wyliczenia. Co więcej, Wnioskodawcy nie są w stanie przedstawić kosztów, które chcieliby rozliczyć w ramach ulgi B+R, a które zostaną dopiero poniesione w przyszłości. Mogą one różnić się nazwą. Wnioskodawcy zapewniają jednak, że w ramach tychże kosztów ponoszone są wydatki na materiały, narzędzia, surowce, elementy konstrukcyjne, które są uzupełnieniami wyżej wymienionych.   Charakterystyka prac nie pozwala na kwalifikację do kategorii kosztowej, o którą zapytał Organ, kosztów odbiegających specyfikacją od tych wymienionych przez Wnioskodawców powyżej.   Działalność będąca przedmiotem wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej jest ukierunkowana na działalność nowatorską, tj. taką, która umożliwia pozyskanie nowej wiedzy, w szczególności w kontekście rozwoju nowych koncepcji i pomysłów związanych z projektowaniem nowych produktów lub procesów. Zaplanowane rozwiązania nie tylko pozwolą na poszerzenie oferty oraz podniesienie jakości świadczonych usług, ale także wpłyną na opracowywanie kolejnych technologii. Zaplanowane i podejmowane działania oparte są na twórczości - podejmowana przez Zainteresowanych działalność obejmuje aktywność nastawioną na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym - przede wszystkim w przedsiębiorstwie prowadzonej Spółki, ale nie jest wykluczone, że również w skali branży, w której Zainteresowani działają. Jak wskazano już w odpowiedziach na wcześniejsze pytania, nie są to działania rutynowe czy odtwórcze, a jeśli dokonywane są zmiany w usłudze, to nie są to modyfikacje aktualizacyjne, zaś oparte na dodaniu zupełnie nowych elementów, składających się końcowo na wcześniej nieoferowaną czynność.   Zainteresowani prowadzą działalność będącą przedmiotem wniosku w warunkach niepewności. To oznacza, że choć konkretne działania są zaplanowane, to brak jest pewności czy zakończą się one sukcesem, a nowe rozwiązania technologiczne oraz powstałe w wyniku ich wdrożenia i wykorzystania usługi będą funkcjonować prawidłowo. Nie zmienia to jednak faktu, że Zainteresowani dołożyli starań do prawidłowego zaplanowania koniecznych prac, a koszty związane z przeprowadzeniem innowacji zostały uwzględnione w budżecie - spełnia to wymogi działalności systematycznej, tj. przeprowadzanej w sposób zaplanowany, przy użyciu określonych zasobów ludzkich i finansowych. Nie ulega również wątpliwości, że taka działalność prowadzi do uzyskania wyników, które mogą być powtórzone. Na początku Wnioskodawcy chcą wskazać, że nie są władni samodzielnie uznać swojej działalności za badawczo-rozwojową, w związku z czym skierowali we wniosku pytanie numer 1, dotyczące tej kwestii. Koszty, o których mowa jest we wniosku, ponoszone przez Spółkę Wnioskodawców - w tym w ramach działalności, która ich zdaniem spełnia cechy działalności badawczo- rozwojowej - nie były dotychczas odliczane od podstawy obliczenia podatku. Jednocześnie Wnioskodawcy wskazują, że zgodnie z ich obecną wiedzą, takie odliczenie nastąpi wyłącznie wtedy, gdy będą oni wykorzystywali ulgę badawczo-rozwojową, swoim mechanizmem wymagającą ponownego odliczenia tzw. kosztów kwalifikowanych. Jeśli jednak chodzi o inne rodzaje odliczenia od podstawy obliczenia podatku, to jak już wyżej wskazano, nie miało to miejsca i Wnioskodawcy tego nie planują.   Wnioskodawcy wskazują, że pisząc we wniosku „wynagrodzenia osób wykonujących usługi na rzecz Spółki na podstawie umów cywilnoprawnych wraz z kosztami związanymi z ubezpieczeniami społecznymi oraz wpłatami na Pracownicze Plany Kapitałowe” mieli na myśli przyszłe wynagrodzenia osób wykonujących usługi na rzecz Spółki na podstawie umów cywilnoprawnych wraz z kosztami związanymi z ubezpieczeniami społecznymi oraz wpłatami na Pracownicze Plany Kapitałowe. W chwili obecnej Wnioskodawcy w ramach Spółki nie ponoszą tych kosztów, jednakże przewidują nawiązanie współpracy w takiej formie w przyszłości, na analogicznych do tych spotykanych przy umowach o pracę stanowiskach. Osoby te, jeśli będą świadczyć usługi na ich rzecz na podstawie umów cywilnoprawnych, będą otrzymywać wynagrodzenia na podstawie umów zlecenia lub umów o dzieło. Wynagrodzenia te będą stanowić wyłącznie należności ze źródła określonego w treści art. 13 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.   W chwili obecnej Wnioskodawcy zatrudniają pracowników (umowy o pracę) oraz osoby na podstawie umów cywilnoprawnych, które wykonują usługi na rzecz ich i Spółki w ramach własnych działalności gospodarczych. Niemniej jednak Wnioskodawcy znając warunki, które umożliwiają skorzystanie z ulgi badawczo-rozwojowej są świadomi, że koszty ponoszone na wynagrodzenia osób świadczących usługi na ich rzecz w ramach własnych działalności gospodarczych nie mogą być rozliczane w ramach ulgi B+R. Tym samym wniosek o indywidualną interpretację oraz niniejsze pismo uzupełniające swoim zakresem nie obejmują takich wydatków.   Wnioskodawcy również podkreślają, że w momencie składania wniosku, w chwili uzupełniania pisma ani w przyszłości nie będą chcieli uznać takich kosztów jako koszty kwalifikowanych ulgi B+R. Opłata kwartalna lub roczna „maintenance” oprogramowania CAD jak (...) obejmuje głównie dostęp do nowych wersji oprogramowania, czyli aktualizację i rozwijanie oprogramowania. Nie są to koszty obejmujące konserwację i utrzymanie. Wnioskodawcy nie mają również wiedzy, by w ramach tych opłat mogli korzystać z innych usług. Wnioskodawcy również wskazują, że koszty opłat kwartalnych lub rocznych „maintenance” oprogramowania CAD jak (...) są wykazywane w pełnej księgowości - w księgach handlowych - i zaliczane są bezpośrednio do kosztów prowadzenia działalności gospodarczej. W związku z tym nie stanowią one wartości niematerialnych i prawnych oraz nie są ponoszone po ich przyjęciu do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.   Jak Wnioskodawcy wskazywali w treści odpowiedzi na wcześniejsze pytania, odnoszące się zarówno do kwestii twórczości podejmowanych działań, obejmowania swoim zakresem badań naukowych lub prac rozwojowych, jak i systematyczności oraz celu podejmowanych działań, tak i w przypadku czynności wykonywanych przez pracowników Spółki mogą oni wskazać następująco: ·         czynności wykonywane przez pracowników Spółki, przedstawione we wniosku, miały i mają charakter twórczy. Wynika to z faktu, że w wyniku podejmowanych przez nich prac (z naciskiem na pracowników zajmujących stanowiska Engineering Manager, Leed Engineer, Product Engineer oraz Design Engineer) powstają autorskie projekty danych elementów, komponentów czy nawet całości konstrukcji. Choć ostatecznie dany produkt musi być kompatybilny z pojazdem, dla którego jest dedykowany – i temu służą spotkania projektowe z kontrahentami - to zastosowane rozwiązania są wynikiem twórczej, samodzielnej pracy pracowników Spółki; ·         czynności wykonywane przez pracowników Spółki, przedstawione we wniosku, zdaniem Wnioskodawców, obejmują prace rozwojowe, nie zaś badania naukowe. Przede wszystkim, w toku podejmowanych przez nich prac podejmowane są działania obejmujące nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności - każdy nowy projekt (będący efektem prac pracowników Spółki), w postaci paneli drzwiowych, desek rozdzielczych lub innych podzespołów wykończenia zewnętrznego (np. zderzaków, nadkoli, listew i nadproży) lub wewnętrznego (np. konsoli środkowych, podsufitek, pokrycia słupków) do nowokonstruowanych samochodów, zwiększa zasób wiedzy pracowników Wnioskodawców, umożliwiając tym samym późniejsze jej stosowanie przy pracach mających na celu kolejne ulepszenia czy poszerzenie oferty o nowe produkty. Zdobywana oraz wykreowana w ten sposób wiedza nie tylko służy zaprojektowaniu oraz wykonaniu prototypów (a ostatecznie produktów), ale również opracowywaniu nowych sposobów produkcji (kształtując tym samym nową wiedzę). Jednocześnie nie jest to działalność obejmująca rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, bowiem wytworzenie zupełnie nowego produktu bądź też ulepszenie go w taki sposób, by posiadał cechy umożliwiające nowy sposób użytkowania, nie nosi w sobie w cech rutynowości. Każdy realizowany projekt wymaga indywidualnego podejścia pracowników oraz szeregu ich działań, w trakcie których powstają jego poszczególne elementy, a końcowy produkt wyróżnia się na tle wcześniejszych produktów oferowanych przez Spółkę; ·         czynności wykonywane przez pracowników Spółki, przedstawione we wniosku, były i są podejmowane w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedz} do tworzenia nowych zastosowań. Przemawia za tym fakt, że każdorazowo, przed przystąpieniem do prac, odpowiedzialni za to pracownicy opracowują plan działania i harmonogram wykonywania poszczególnych prac. Choć plany te mogą, w zależności od okoliczności, ulec zmianie, nie będą to modyfikacje wpływające na przebieg czynności w takim stopniu, w którym prowadziłyby do całkowitego przeorganizowania prac. Istotnym jest natomiast to, że takie uporządkowanie, przejawiające się nie tylko we wskazanych harmonogramach, ale też np. w przydzieleniu poszczególnych prac konkretnym osobom czy ustaleniu kierownika projektu, wypełnia przesłanki systematyczności. Odnosząc się natomiast do celu w postaci zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania ich do tworzenia nowych zastosowań, to obok oczywistego zamiaru, którym jest uzyskanie możliwie wysokiego przychodu (a w efekcie dochodu), niewątpliwie działania podejmowane przez pracowników Spółki ukierunkowane są na zwiększenie zasobów posiadanej wiedzy oraz jej dalsze wykorzystywanie w celu opracowania, zaprojektowania i wytworzenia nowych produktów czy procesów produkcji. W tak szybko zmieniającej się branży, w której działa Spółka Wnioskodawców, wręcz niezbędne jest ukierunkowanie swoich dążeń na rozwój posiadanych zasobów wiedzy i umiejętności, stanowiące cel sam w sobie. Efektem tego jest nieustanna praca nad nowymi elementami, wykorzystywanymi w coraz to nowszych modelach pojazdów.   Na pytanie: Czy w prowadzonych księgach rachunkowych, Spółka wyodrębnia koszty działalności badawczo-rozwojowej (koszty kwalifikowane), tj. czy Spółka prowadzi ewidencję zgodnie z art. 24a ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pozwalającą wyodrębnić koszty działalności badawczo-rozwojowej? Proszę wskazać od kiedy?   Udzielono odpowiedzi: W związku z tym, że Wnioskodawcy nie zastosowali jeszcze w swojej działalności ulgi badawczo-rozwojowej, której dotyczy wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, nie dokonywali oni jeszcze stosownego wyodrębnienia w prowadzonych przez nich księgach. Niemniej, zdają sobie oni sprawę z tego, że jest to wymóg konieczny, dlatego stosowne wyodrębnienie zostanie dokonane na podstawie interpretacji indywidualnej, którą Wnioskodawcy mają nadzieję otrzymać.   Wnioskodawca poniżej przedstawia dane kontrahenta (…) z siedzibami w Niemczech, Słowacji i we Włoszech (…) Wnioskodawcy podkreślają, że oni, jako Wspólnicy spółki jawnej, są obywatelami Rzeczypospolitej Polskiej i obowiązki podatkowe wykonują na jej terenie.   Pytania   1.      Czy podejmowana przez Wnioskodawców w ramach Spółki działalność w zakresie projektowania konstrukcji paneli drzwiowych, desek rozdzielczych lub innych podzespołów wykończenia zewnętrznego lub wewnętrznego do nowopowstających samochodów osobowych oraz elektromechanicznego zespołu napędowego, w całości lub w którejś z części, stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 26e ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych w zw. z art. 5a pkt 38-40 tej ustawy? 2.      Czy wydatki na: 1)    wynagrodzenia pracowników zatrudnionych w oparciu o umowy o pracę, obejmujące również wynagrodzenia za czas choroby oraz urlopu, a także za godziny nadliczbowe, nagrody, dodatki, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop, wraz z kosztami związanymi z ubezpieczeniami społecznymi, ponoszonymi zarówno po stronie pracownika, jak i pracodawcy oraz wpłaty na Pracownicze Plany Kapitałowe, które Spółka będzie zobowiązana dokonywać, 2)    wynagrodzenia osób wykonujących usługi na rzecz Spółki na podstawie umów cywilnoprawnych wraz z kosztami związanymi z ubezpieczeniami społecznymi oraz wpłatami na Pracownicze Plany Kapitałowe, 3)    odpisy amortyzacyjne dokonywane od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności tj. stacji graficznych, laptopów, serwerów oraz licencji oprogramowania CAD (m in (...)), 4)    zakup materiałów (np. śruby, łożyska itp.), koszty wytwarzania i montażu prototypu, koszty zabudowy w pojeździe testowym 5)    nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, w postaci opłat kwartalnych lub rocznych „maintenance” oprogramowania CAD jak (...), można uznać za kwalifikowalne koszty poniesione na działalność badawczo-rozwojową Wnioskodawców, o których mowa jest w art. 26e ust. 2 oraz 3 ustawy o PIT?   Stanowisko Zainteresowanych w sprawie   Ad. 1 W ramach Spółki projektowane oraz wytwarzane są prototypy zupełnie nowych produktów bądź takich, które obecnie znajdują się w ofercie Wnioskodawców, ale zostały istotnie ulepszone. Zgodnie z Podręcznikiem Frascati, prototypem jest oryginalny model skonstruowany w sposób pozwalający na uwzględnienie w nim wszystkich danych technicznych i osiągów nowego produktu. Według podręcznika, projektowanie takich prototypów, a także ich konstruowanie i testowanie stanowi prace o charakterze badawczo-rozwojowym, niezależnie od tego, czy konstruowany jest jeden, czy więcej prototypów i czy są one tworzone równocześnie, czy też w odstępach czasu. Wynika to z faktu, że proces ich tworzenia charakteryzuje się wymaganymi cechami, tj. nowatorskością oraz twórczością - na tę cechę wskazuje nawet w swoich objaśnieniach podatkowych z 15 lipca 2019 roku Minister Finansów, poprzez wskazanie, że twórczym charakterem prac może być w szczególności także opracowywanie prototypów i projektów pilotażowych, które można wykorzystać do celów komercyjnych, w przypadku, gdy prototyp lub projekt pilotażowy stanowi produkt końcowy gotowy do wykorzystania komercyjnego, a jego produkcja wyłącznie do celów demonstracyjnych i walidacyjnych jest zbyt kosztowna. Prace te prowadzone są w sposób metodyczny, a ich efekt jest niemożliwy do przewidzenia na początkowych etapach tworzenia, natomiast możliwy do odtworzenia. Dlatego, zdaniem Wnioskodawców, działalność w zakresie projektowania konstrukcji paneli drzwiowych, desek rozdzielczych lub innych podzespołów wykończenia zewnętrznego lub wewnętrznego do nowopowstających samochodów osobowych oraz elektromechanicznego zespołu napędowego, w której mogą być opracowywane oraz wytwarzane prototypy, może być uznana za działalność badawczo-rozwojową.   Artykuł 5a pkt 38 ustawy o PIT normuje działalność badawczo-rozwojową jako działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Natomiast, w odniesieniu do definicji badań naukowych oraz prac rozwojowych, ustawa o PIT odwołuje się do ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. I tak, badaniami naukowymi są więc: 1. badania podstawowe, które w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce są rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowanych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne, 2. badania aplikacyjne, które w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce są rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.   Odnosząc się zaś do pojęcia prac rozwojowych, zgodnie z art. 5a pkt 40 ustawy o PIT w związku z art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, jest to działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.   Wnioskodawcy zdają sobie sprawę, że ustawa o PIT odsyła bezpośrednio do przepisów ustaw pozapodatkowych, natomiast zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą sądów administracyjnych, Organ jest zobowiązany do tego aby się do nich ustosunkować. Jak wskazuje wyrok NSA z dnia 7 kwietnia 2016 r., o sygn. I GSK 789/14, „pojęcia „przepisów prawa podatkowego", o którym mowa w art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej nie można ograniczać wyłącznie do ustaw, które w swoim tytule zawierają takie pojęcie, lecz chodzi o rzeczywistą treść zawartych w ustawach regulacji mających wpływ na opodatkowanie”. Podobnie orzekają sądy administracyjne, m.in WSA z Poznania w wyroku z dnia 20 grudnia 2018 r., sygn. I SA/Po 795/18, argumentował, że „trzeba w tym miejscu szczególnie podkreślić, że pojęcia "przepisy prawa podatkowego", o którym mowa w art. 14b § 1 O.p., nie można ograniczać wyłącznie do ustaw, które w swoim tytule zawierają takie pojęcie, lecz chodzi o rzeczywistą treść zawartych w ustawach regulacji mających wpływ na opodatkowanie (por. wyrok NSA z 7 kwietnia 2016 r., I GSK 789/14). Zgodnie zatem z utrwalonymi już w orzecznictwie poglądami, które tut. Sąd w pełni podziela, organy podatkowe, dokonując interpretacji przepisów prawa podatkowego, zobowiązują się do posiłkowania się przepisami z innych dziedzin prawa dla wyjaśnienia znaczenia występujących w przepisach ustaw podatkowych pojęć i instytucji z tych innych dziedzin prawa (zob. np. wyroki: NSA z dnia 4 listopada 2011 r. sygn. akt II FSK 1019/09, z dnia 14 listopada 2014 r. sygn. akt II FSK 2524/12, i z dnia 20 sierpnia 2014 r., sygn. akt II FSK 2108/12). Wynika to stąd, że przepisy prawa podatkowego jakkolwiek stanowią autonomiczną dziedzinę prawa, to jednak nie są całkowicie odrębne, niezależne i niepowiązane z innymi dziedzinami systemu prawnego, a wręcz przeciwnie, wraz z przepisami innych gałęzi prawa stanowią część jednego porządku prawnego obowiązującego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.” Powyższe zatem wskazuje, że Wnioskodawcy mają możliwość skierowania do Organu pytania, które nie odnosi się wyłącznie do ustaw regulujących materię prawnopodatkową i żądać na nie odpowiedzi.   Koniecznym jest również podkreślenie, że przed 1 października 2018 r. definicja badań naukowych i prac rozwojowych znajdowała się bezpośrednio w samej ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Obecna treść przepisów ustawy podatkowej odsyła do przepisów ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, jednakże podstawa ich interpretacji pozostaje niezmieniona. Nowelizacja tych przepisów nie miała na celu wskazania, że organ podatkowy nie jest kompetentnym do definiowania działalności badawczo-rozwojowej obejmującej badania naukowe lub prace rozwojowe (czyli utraty cech przepisu podatkowego poszczególnych definicji), ale wynikała z faktu konieczności uporządkowania systemu prawa. Ówczesny stan prawny w art. 5a pkt 38 ustawy o PIT normował działalność badawczo-rozwojową jako działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W samej tej ustawie natomiast znajdowała się definicja badań naukowych i prac rozwojowych.   Przed 1 października 2018 roku, zgodnie z ustawą PIT, badania naukowe obejmowały: a) badania podstawowe, czyli oryginalne prace badawcze, eksperymentalne lub teoretyczne podejmowane przede wszystkim w celu zdobywania nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne. b) badania stosowane, czyli prace badawcze podejmowane w celu zdobycia nowej wiedzy, zorientowane przede wszystkim na zastosowanie w praktyce, c) badania przemysłowe, czyli badania mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności w celu opracowania nowych produktów, procesów i usług lub wprowadzania znaczących ulepszeń do istniejących produktów, procesów i usług: badania te uwzględniają tworzenie elementów składowych systemów złożonych, budowę prototypów w środowisku laboratoryjnym lub w środowisku symulującym istniejące systemy, szczególnie do oceny przydatności danych rodzajów technologii, a także budowę niezbędnych w tych badaniach linii pilotażowych, w tym do uzyskania dowodu w przypadku technologii generycznych.   Z kolei art. 5a pkt 40 ustawy o PIT brzmiał następująco: Ilekroć w ustawie jest mowa o (...) pracach rozwojowych, oznacza to nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności z dziedziny nauki, technologii i działalności gospodarczej oraz innej wiedzy i umiejętności do planowania produkcji oraz tworzenia i projektowania nowych, zmienionych lub ulepszonych produktów, procesów i usług, z wyłączeniem prac obejmujących rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, linii produkcyjnych, procesów wytwórczych, istniejących usług oraz innych operacji w toku, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń, w szczególności: a) opracowywanie prototypów i projektów pilotażowych oraz demonstracje, testowanie i walidację nowych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług w otoczeniu stanowiącym model warunków rzeczywistego funkcjonowania, których głównym celem jest dalsze udoskonalenie techniczne produktów, procesów lub usług, których ostateczny kształt nie został określony. b)     opracowywanie prototypów i projektów pilotażowych, które można wykorzystać do celów komercyjnych, w przypadku gdy prototyp lub projekt pilotażowy stanowi produkt końcowy gotowy do wykorzystania komercyjnego, a jego produkcja wyłącznie do celów demonstracyjnych i walidacyjnych jest zbyt kosztowna.   Z powyższego zatem wynika, że definicja działalności badawczo-rozwojowej rozumiana była w sposób dużo bardziej szczegółowy. Ustawodawca posłużył się dodatkowo wyliczeniem otwartym poprzez użycie sformułowania „w szczególności” przy określaniu znaczenia prac rozwojowych, a tym samym wskazane w nim „opracowania prototypów i projektów pilotażowych” nie musiały być spełnione, by działalność została uznana za działalność badawczo-rozwojową. Ponadto, wykluczenie tych definicji z ustawy podatkowej miało na celu uporządkowanie systemu prawnego, a skrócenie doprowadzić powinno do poszerzenia sytuacji, które upoważniają podatników do zakwalifikowania przedsiębranych przez nich prac w kontekście działalności badawczo-rozwojowej. Bazując dodatkowo na praktyce interpretacyjnej, wskazać należy, że „w ramach prac rozwojowych następuje połączenie wyników prac badawczych z wiedzą techniczną w celu wprowadzenia do produkcji nowego lub zmodernizowanego wyrobu, nowej technologii czy nowego systemu organizacji. Innymi słowy, prowadzone systematyczne prace opierają się na istniejącej wiedzy, uzyskanej w wyniku działalności badawczej oraz/lub doświadczeń praktycznych i mają na celu wytworzenie nowych materiałów, produktów lub urządzeń, inicjowanie nowych i znaczące udoskonalenie już istniejących procesów, systemów i usług ” (interpretacja indywidualna z dnia 12 października 2020 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.285. 2020.2.MBD).   Biorąc pod uwagę powyższe przepisy, niezbędne jest wyodrębnienie pewnych cech dotyczących możliwości zakwalifikowania działalności prowadzonej przez Wnioskodawców w ramach Spółki jako prac badawczo-rozwojowych. Odnosząc się do interpretacji indywidualnej o sygnaturze 0114-KDIP3-1.4011.318.2019.3.MG i stanowiska wnioskodawcy, które zostało w niej przedstawione oraz zaaprobowane przez Organ interpretacyjny, działalność badawczo-rozwojowa powinna: obejmować badania naukowe lub prace rozwojowe, mieć twórczy charakter, być podejmowana w sposób systematyczny oraz być podejmowana w celu zwiększenia zasobów wiedzy i wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W działalności B+R następuje odniesienie do kryteriów z tzw. Podręcznika Frascati (OECD (2018), Podręcznik Frascati 2015: Zalecenia dotyczące pozyskiwania i prezentowania danych z zakresu działalności badawczej i rozwojowej, Pomiar działalności naukowo-technicznej i innowacyjnej, OECD Publishing, Paris/GUS, Warsaw, https://doi.org/10.1787/9788388718977-pl). Według niego, działalność badawczo-rozwojowa musi być: nowatorska, twórcza, nieprzewidywalna, metodyczna oraz możliwa do przeniesienia lub odtworzenia.   Zdaniem Wnioskodawców w ramach Spółki, biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny jak i kryteria niezbędne do uznania działalności za działalność badawczo-rozwojową, ich działalność spełnia cechy takowej: a)     nowatorskość i twórczość: charakter działalności prowadzonej przez Wnioskodawców w ramach Spółki wskazuje na jej twórczość - zarówno pod kątem przebiegu procesu wykonywania prac, jak i ich efektów. Każde z opisanych we wniosku działań prowadzi do wytworzenia zupełnie nowych paneli drzwiowych i desek rozdzielczych w przedsiębiorstwie Wnioskodawców w ramach Spółki, a tym samym również w działalności klientów, na rzecz których podejmowane są prace. Nawet jeśli do ich podjęcia wykorzystywane są wcześniej opracowane oraz wykorzystywane rozwiązania, to ostateczny wynik podjętych prac jest czymś oryginalnym. Wynika to z faktu, że zarówno opracowanie planu działania, jak i poszczególne etapy wdrażania danych procesów oraz opracowywania i wytwarzania paneli drzwiowych i desek rozdzielczych, wymagają i wymagać będą twórczego działania w postaci planowania oraz projektowania. Jednocześnie warto w tym miejscu zaznaczyć, że zgodnie z Objaśnieniami podatkowymi Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącymi preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP BOX, „uznać należy, iż na potrzeby działalności badawczo-rozwojowej, w stopniu minimalnym, wystarczające jest działanie twórcze na skalę przedsiębiorstwa, tzn. przedsiębiorca we własnym zakresie (w ramach prowadzonych prac badawczo-rozwojowych) opracowuje nowe lub ulepszone produkty, procesy, usługi, nawet jeżeli podobne rozwiązanie zostało już opracowane przez inny podmiot. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika". Do twórczości, jako cechy warunkującej możliwość zakwalifikowania działalności jako badawczo-rozwojowej, odniósł się również Naczelny Sąd Administracyjny w swoim wyroku z dnia 9 października 2019 r., sygn. II FSK 3589/17. Wskazał w nim, że „zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego należy przyjąć, że legislator podatkowy miał na celu to drugie znaczenie [twórczości], które związane jest nie tylko z nabywaniem i stosowaniem nowych technologii, ale także z ich tworzeniem lub co najmniej współtworzeniem. Wskazuje na to egzemplifikacyjne wyliczenie zawarte w ppkt a) i b) z art. 4a pkt 28) u.p.d.o.p., które za prace rozwojowe uznaje takie, które polegają na opracowywaniu prototypów i projektów pilotażowych oraz demonstracje, testowanie i walidację nowych lub ulepszonych produktów, a dodatkowo ich celem ma być dalsze ulepszenie procesów lub usług, których ostateczny kształt nie został określony. Mając zatem na uwadze charakter ulgi podatkowej uregulowanej w art. 18d u.p.d.o.p., która zakłada poniesienie tzw. wydatków kwalifikowanych stwierdzić należy, że ma ona na celu aktywizację przedsiębiorców w kierunku finansowania polskiej nauki, także w przypadku nowatorskich prac rozwojowych ”. Zgodnie z powyższymi rozważaniami, należy uznać że podejmowane przez Wnioskodawców w ramach Spółki działania mają twórczy charakter, bowiem w wymierny sposób powodują stworzenie zupełnie nowych bądź też znacznie ulepszonych paneli drzwiowych, desek rozdzielczych lub innych podzespołów zewnętrznych i wewnętrznych samochodu. b)     nieprzewidywalność: skutek prowadzonych prac, mających na celu wytworzenie nowych paneli drzwiowych, desek rozdzielczych lub innych podzespołów zewnętrznych i wewnętrznych samochodu, co do zasady jest zaplanowany. Jednakże sam proces realizacji danych projektów, pomimo korzystania z istniejących metod, powoduje wytworzenie całkowicie nowego rozwiązania, lub znaczną modyfikację dawnych rozwiązań, stosowanych oraz wytwarzanych uprzednio w praktyce Wnioskodawców. Już sam tego fakt powoduje, że nie może być mowy o przewidywalności, bowiem wytwarzanie czegoś wcześniej niewystępującego w danym środowisku - w tym przypadku w przedsiębiorstwie Wnioskodawców - wiąże się z niepewnością efektu końcowego oraz ryzykiem wystąpienia nieprzewidzianych okoliczności, mających wpływ na proces wytwórczy. c)     metodyczność: pracownicy zatrudnieni przez Wnioskodawców w ramach Spółki, jak i oni sami, zobowiązani są w ramach umowy z nimi do ścisłej, zgodnej z harmonogramem pracy, którą zobowiązani są należycie udokumentować oraz wykonywać zgodnie z oczekiwaniami Wnioskodawców i uchwaloną polityką B+R. Jednocześnie charakterystyka podejmowanych przez Wnioskodawców czynności, mających jego zdaniem charakter prac rozwojowych, wymaga ich realizowania według określonego schematu. Wytwarzanie zupełnie nowych, bądź też znacznie zmienionych w stosunku do tych wcześniej opracowanych, paneli drzwiowych i desek rozdzielczych lub innych podzespołów zewnętrznych i wewnętrznych samochodu nie może odbywać się bez odpowiedniego planu, jeśli ma zakończyć się zgodnie z oczekiwaniami. W przypadku pracowników, którzy zaangażowani są w wykonywanie prac o charakterze badawczo-rozwojowym, są oni dodatkowo zobowiązani do prowadzenia odpowiedniej ewidencji czasu pracy poświęconego na wykonywanie prac rozwojowych. Służy to nie tylko celom skorzystania z ulgi, o której mowa jest w art. 26e ust. 1 ustawy o PIT, ale również monitorowaniu postępów oraz zaangażowania poszczególnych pracowników w podejmowane działania. d)     możliwość przeniesienia lub odtworzenia: oprócz wytworzenia zaprojektowanego produktu, stanowiącego novum w działalności Spółki oraz jej klientów, Wnioskodawcy w jej ramach dążą również do tego, by wytworzone rozwiązania mogły być przez nich odtwarzane i wykorzystywane również w późniejszym czasie. Jest to skutek nieustannej potrzeby udoskonalania rozwiązań stosowanych w przedsiębiorstwie, wynikającej z uwarunkowania rynku oraz konieczności pozostawania konkurencyjnym. Dlatego też podejmowane prace, jak np. te będące przedmiotem wniosku, są dokumentowane w sposób, który umożliwia późniejsze odtworzenie i zwielokrotnienie wdrożonych rozwiązań.   W dotychczas wydanych interpretacjach indywidualnych działalność opierająca się na projektowaniu oraz konstruowaniu różnego rodzaju elementów - nawet jeśli rodzajowo są one zbieżne, ale różnią się posiadanymi cechami lub funkcjonalnościami - uznawana była za badawczo-rozwojową. Wymogiem było, oczywiście, spełnienie cech tego rodzaju działalności, jednakże Wnioskodawcy wykazali już, że w ich przypadku ma to miejsce. Bazując na utrwalonej linii interpretacyjnej, jako przykłady rozstrzygnięć, w których stan faktyczny był adekwatny do występującego w sytuacji Wnioskodawców, wskazać można m.in. interpretację indywidualną z dnia 21 maja 2021 r., sygn. 0114-KDIP2-1.4010.65.2021.2.JS, zgodnie z którą „stwierdzić należy, że podejmowana przez Spółkę działalność w części odnoszącej się do konstruowania i produkcji maszyn, urządzeń oraz linii produkcyjnych, oraz modyfikacji istniejących już produktów poprzez wprowadzenie znaczących zmian, stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26-28 w zw. z art. 18d ust. 1 updop (...).   Skoro ze złożonego wniosku wynika, że w ramach prowadzonej przez Spółkę działalności, projektowane oraz wytwarzane są prototypy produktów zupełnie nowych bądź takich, które obecnie znajdują się w jej ofercie, ale zostały istotnie ulepszone, należy zgodzić się z Wnioskodawcą, że w przypadku wytworzenia i wdrożenia przez Spółkę w ramach prowadzonej działalności prototypu, tego typu prace mogą/będą mogły być uznane za działalność badawczo-rozwojową w myśl art. 4a pkt 26-28 w zw. z 18d ust. 1 updop ”. Podobnie wskazano w interpretacji indywidualnej z dnia 23 marca 2021 r. o sygn. 0113-KDIPT2-3.4011.1082.2020.4.AC, która dotyczyła działalności zorientowanej na konstruowanie indywidualnie zaprojektowanych stanowisk zautomatyzowanych i zrobotyzowanych. Organ wskazał bowiem, że „działalność w zakresie projektowania i konstruowania urządzeń oraz stanowisk zrobotyzowanych realizowana przez Spółkę stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38-40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ działalność ta ma charakter twórczy, obejmuje prace rozwojowe, jest prowadzona w sposób systematyczny oraz nakierowana na zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystania jej do tworzenia nowych zastosowań (tu: nowych rozwiązań technologicznych). Innym przykładem działalności - choć realizowanej w ramach odmiennej branży - która również opiera się na projekcie i wytwarzaniu prototypów produktów podobnych rodzajowo, ale różniących się zastosowaniem, funkcjonalnością czy metodą wyrobu - jest działalność w zakresie prototypowania odzieży specjalistycznej, której dotyczy interpretacja indywidualna z dnia 2 sierpnia 2021 r., sygn. 0114-KJDWP.4011.113.2021.2.JCH. Choć sama gałąź produkcji nie jest tożsama z przypadkiem Spółki Wnioskodawców, to jednak w obu przedsiębiorstwach konieczne było wdrożenie odpowiednich technologii, zaprojektowanie konkretnych produktów i metod ich wytworzenia, zorganizowanie procesu wytwórczego oraz wyjściowo podjęcie prac nad elementem.   Jak wskazuje się w literaturze, „z prowadzonych badań wynika, że do sektorów gospodarki z największym udziałem przychodów z B+R w przychodach ogółem należą: 1)     branża IT; 2)     produkcja elektryczna i elektroniczna; 3)     produkcja maszyn i pojazdów; 4)     sektor chemiczny i farmaceutyczny; 5)     sektor rolny, leśny i spożywczy ” (J. Jankowski, Ulgi w CIT z tytułu działalności innowacyjnej i inwestycyjnej, Warszawa 2020 r.). Branża, w której działa Spółka Wnioskodawców, jest bezpośrednio związana z produkcją samochodów. Choć przedsiębiorstwo specjalizuje się w konkretnych elementach pojazdów, każdorazowo projekty w jego ramach realizowane muszą uwzględniać nowości technologiczne stosowane w danej gałęzi przemysłu. Zaprojektowane i wytworzone produkty muszą bowiem uwzględniać nie tylko design, ale przede wszystkim funkcjonalność oraz możliwość prawidłowego i bezpiecznego montażu elektroniki sterującej samochodem. Biorąc powyższe pod uwagę, zdaniem Wnioskodawców można stwierdzić, że prowadzona przez nich działalność spełnia kryteria działalności badawczo-rozwojowej zawarte w Podręczniku Frascati oraz art. 26e ust. 1 ustawy o PIT z dnia 26 lipca 1991 r.   Ad. 2 Zgodnie z art. 26e ust. 2 ustawy o PIT, kwalifikowanymi kosztami działalności badawczo- rozwojowej są: 1)     poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu; 1a) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt 8 lit. a i c, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu; 2)     nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową; 2a) nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, w szczególności naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz urządzeń pomiarowych; 3)     ekspertyzy, opinie, usługi doradcze i usługi równorzędne, świadczone lub wykonywane na podstawie umowy przez podmioty, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1,2 i 4-8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, a także nabycie od takiego podmiotu wyników prowadzonych przez niego badań naukowych, na potrzeby działalności badawczo- rozwojowej; 4)     odpłatne korzystanie z aparatury naukowo-badawczej wykorzystywanej wyłącznie w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli to korzystanie nie wynika z umowy zawartej z podmiotem powiązanym z podatnikiem w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT; 4a) nabycie usługi wykorzystania aparatury naukowo-badawczej wyłącznie na potrzeby prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli zakup usługi nie wynika z umowy zawartej z podmiotem powiązanym z podatnikiem w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT; 5)     koszty uzyskania i utrzymania patentu, prawa ochronnego na wzór użytkowy, prawa z rejestracji wzoru przemysłowego, poniesione na: a)     przygotowanie dokumentacji zgłoszeniowej i dokonanie zgłoszenia do Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej lub odpowiedniego zagranicznego organu, łącznie z kosztami wymaganych tłumaczeń na język obcy, b)     prowadzenie postępowania przez Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej lub odpowiedni zagraniczny organ, poniesione od momentu zgłoszenia do tych organów, w szczególności opłaty urzędowe i koszty zastępstwa prawnego i procesowego, c)      odparcie zarzutów niespełnienia warunków wymaganych do uzyskania patentu, prawa ochronnego na wzór użytkowy lub prawa z rejestracji wzoru przemysłowego zarówno w postępowaniu zgłoszeniowym, jak i po jego zakończeniu, w szczególności koszty zastępstwa prawnego i procesowego, zarówno w Urzędzie Patentowym Rzeczypospolitej Polskiej, jak i w odpowiednim zagranicznym organie, d)     opłaty okresowe, opłaty za odnowienie, tłumaczenia oraz dokonywanie innych czynności koniecznych dla nadania lub utrzymania ważności patentu, prawa ochronnego na wzór użytkowy oraz prawa z rejestracji wzoru przemysłowego, w szczególności koszty walidacji patentu europejskiego.   Zgodnie z art. 26e ust. 3 ustawy o PIT, za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.   By uznać wydatki za koszty kwalifikowane, spełnione muszą być następujące przesłanki: 1)    wydatek stanowi koszt podatkowy dla podatnika; 2)     wydatek nie został zwrócony podatnikowi w jakiejkolwiek formie lub nie został odliczony od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym jako koszt kwalifikowany; 3)     wydatek nie jest uwzględniany przy kalkulacji dochodu zwolnionego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 63a lub art. 21 ust. 1 pkt 63b ustawy PIT (przepisy o specjalnej strefie ekonomicznej lub Polskiej Strefie Inwestycji); 4)     wydatek ponoszony w ramach badań podstawowych wynika z umowy lub porozumienia z podmiotem, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1,2 i 4—8 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce; 5)     koszty kwalifikowane zostały wykazane w zeznaniu rocznym.   W związku z prowadzoną działalnością, która zdaniem Wnioskodawców w ramach Spółki spełnia kryteria konieczne dla uznania jej za działalność badawczo-rozwojową, Wnioskodawcy w ramach Spółki ponoszą wydatki na: 1.     wynagrodzenia pracowników zatrudnionych w oparciu o umowy o pracę, obejmujące również wynagrodzenia za czas choroby oraz urlopu, a także za godziny nadliczbowe, nagrody, dodatki, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop, wraz z kosztami związanymi z ubezpieczeniami społecznymi, ponoszonymi zarówno po stronie pracownika, jak i pracodawcy oraz wpłaty na Pracownicze Plany Kapitałowe, które Spółka będzie zobowiązana dokonywać, 2.     wynagrodzenia osób wykonujących usługi na rzecz Spółki na podstawie umów cywilnoprawnych wraz z kosztami związanymi z ubezpieczeniami społecznymi oraz wpłatami na Pracownicze Plany Kapitałowe, 3.     odpisy amortyzacyjne dokonywane od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności tj. stacji graficznych, laptopów, serwerów oraz licencji oprogramowania CAD (m.in. (...), 4.     zakup materiałów (np. śruby, łożyska itp.), koszty wytwarzania i montażu prototypu, koszty zabudowy w pojeździe testowym, 5.     nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, w postaci opłat kwartalnych lub rocznych „maintenance” oprogramowania CAD jak (...).   Powyższe wydatki, stanowiące dla Wnioskodawców w ramach Spółki koszt podatkowy, są niezbędne do podjęcia oraz realizowania prac projektowych oraz wytwórczych w zakresie zmienionych, ulepszonych lub nowych paneli drzwiowych, desek rozdzielczych i innych podzespołów samochodu. Jak Wnioskodawcy wskazali w stanie faktycznym, bez ich poniesienia w ogóle nie byłoby możliwe podjęcie przedmiotowych działań, z czego wynika bezpośredni związek między nimi a pracami rozwojowymi. Unikatowość projektów przedsiębiorstwa wynika przede wszystkim z zaangażowania jego całego zespołu, wykorzystania jego wiedzy i umiejętności oraz indywidualnego podejścia do każdego projektu. Podejmowane przez osoby zatrudnione działania przyczyniają się do bezpośredniego wytworzenia konceptu całego projektu od samego zalążka, usprawnienia prac w celu stworzenia projektu panelu drzwiowego, deski rozdzielczej lub innego podzespołu samochodu, jego dostosowania do indywidualnych preferencji klienta, aż po zapewnienia kompatybilności z tworzonymi równolegle innymi podzespołami nowopowstającego samochodu osobowego. Takie czynności podejmowane przez pracowników niewątpliwie wpływają na rozwojowość działań. Często są oni odpowiedzialni za weryfikację prawidłowego przebiegu prac projektowych, które obejmują wyjazdy na zagraniczne konferencje i spotkania, gdzie toczy się kompleksowa analiza bieżących projektów.   Powyższe działania z całą pewnością nie byłyby możliwe bez szerokiego asortymentu technicznego przedsiębiorstwa, które obejmuje całą gamę sprzętu IT, komputery, stacje graficzne wraz z najnowszymi wersjami oprogramowania CAD, serwerami oraz zapleczem biurowym. Powyższe środki są podstawowymi narzędziami w pracy osób zatrudnionych. Osoby zatrudnione na stanowiskach Engineering Manager, Leed Engineer, Producl Engineer, Design Engineer nie byłyby w stanie wykonywać powierzonych im zadań bez powyższych specjalistycznych narzędzi. Koniecznym jest podkreślenie, że wyżej opisywane prace nie mogłyby się odbywać bez uaktualnień w oprogramowaniach wykorzystywanych przez Wnioskodawców w ramach Spółki i podejmowanych przez nią działań o charakterze badawczo-rozwojowym. „Maintenance” oprogramowania CAD (jak …) stanowi dla Wnioskodawców sprzęt specjalistyczny, bez którego nie zaistniałaby sposobność do wykonywania podejmowanych zleceń, a ponadto nie stanowi on środka trwałego.   Ustawa o PIT wskazuje, że jeśli zatrudnione osoby wykonują prace o charakterze badawczo- rozwojowym, ich wynagrodzenia wraz ze składkami na ubezpieczenia społeczne stanowią koszty kwalifikowane poniesione w związku z działalnością badawczo-rozwojową. Art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, na który powołuje się art. 26e ust. 2 pkt 1 ustawy o PIT, wskazuje na przykładowy katalog należności, które pracodawca może w ten sposób klasyfikować. Znajdują się w nim m.in. wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, nagrody, dodatki oraz ekwiwalenty za niewykorzystany urlop. Zdaniem Wnioskodawców, mieszczą się w nim również wynagrodzenia pracowników za czas choroby oraz urlopu.   Z przepisu art. 92 Kodeksu Pracy wynika jasno, że za czas niezdolności pracownika do pracy wskutek choroby lub odosobnienia w związku z chorobą zakaźną, wypadku w drodze do pracy lub z pracy albo choroby przypadającej w czasie ciąży oraz poddania się niezbędnym badaniom lekarskim przewidzianym dla kandydatów na dawców komórek, tkanek i narządów oraz poddania się zabiegowi pobrania komórek, tkanek i narządów, pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia. Natomiast z art. 172 KP wynika, że za czas urlopu pracownikowi przysługuje wynagrodzenie, jakie by otrzymał, gdyby w tym czasie pracował. Stanowisko Wnioskodawców znajduje potwierdzenie również w orzecznictwie - w wyroku WSA w Warszawie z dnia 19 czerwca 2019 r., sygn. III SA/Wa 2665/18 podkreślono, że skoro w przedstawionym przez Wnioskodawcę stanie faktycznym i odniesionym do niego pytaniu, pracownicy B+R zajmują się wyłącznie działalnością B+R, to tym samym ich czas pracy poświęcony jest wyłącznie tej działalności. W konsekwencji, za okres przebywania na urlopie wypoczynkowym, choroby czy innej usprawiedliwionej nieobecności (np. obowiązkowych badań lekarskich) pracownik uzyskuje stosowne wynagrodzenie wypłacane mu przez pracodawcę oraz sfinansowanie przez płatnika składek z tytułu tych należności, określonych w ustawie o SUS, które jako przychód pracownika stanowi koszt uzyskania przychodów dla jego pracodawcy i jednocześnie koszt kwalifikowany z art. 18d ust. 2 pkt 1 PDOPrU. Podobnie zostało wskazane przez WSA w Szczecinie w wyroku z dnia 13 lutego 2019 r. o sygn. I SA/Sz 835/18, a mianowicie Minister Finansów w objaśnieniach „Ulga podatkowa na działalność badawczo-rozwojową" (opublikowane na stronie www.mf.gov.pl w dniu 20 czerwca 2017 r.), czyli jeszcze przed zmianą art. 18d ust. 2 pkt 1 PDOP z dniem 1 stycznia 2018 r., zwracał uwagę, że koszt kwalifikowany w rozumieniu art. 18d ust. 2 pkt 1 UDOP należy odnieść do należności pracownika zatrudnionego w celu realizacji działalności B R.   Minister Finansów podał, że „mając na uwadze, że przepisy podatkowe dają możliwość uznania za koszty kwalifikowane należności z tytułu wynagrodzeń pracowników, którzy realizują wskazany cel (tj. działalność badawczo-rozwojową), należy przyjąć, że to faktyczne wykonywanie określonych czynności w zakresie działalności badawczo-rozwojowej przesądza, że to wynagrodzenie (w całości bądź części) stanowi koszt kwalifikowany. W przypadku więc, gdy pracownik w ramach świadczonej pracy wykonuje obowiązki nie tylko związane z działalnością badawczo-rozwojową, zasadne jest wyodrębnienie (wyłączenie z ulgi B R) tej części wynagrodzenia, która nie jest związana z realizacją działalności BR”.   Z powyższego jasno wynika, że decydujące jest wykonywanie przez pracownika działalności BR, a skoro jest ona wykonywana, jak podaje spółka, na podstawie umowy pracy, to wszystkie przychody podatnika związane z jego stosunkiem pracy oraz sfinansowanie przez płatnika składek z tytułu tych należności, określonych w ustawie o SUS, stanowią koszt kwalifikowany na podstawie art. 18d ust. 2 pkt 1 PDOP. Co więcej, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w indywidualnej interpretacji podatkowej o sygn. 0115-KDIT3.4011.127.2018.3 z dnia 8.03.2018 r. uznał za prawidłowe stanowisko Wnioskodawcy w zakresie uwzględnienia czasu choroby i urlopu wypoczynkowego jako elementu wynagrodzenia osób świadczących usługi na rzecz Spółki. Organ w tej interpretacji zgodził się, że dla celów ulgi badawczo-rozwojowej wydatki poniesione na wypłatę świadczeń, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o PDOF wraz ze składkami na ubezpieczenia społeczne w części finansowanej przez płatnika składek jak również wynagrodzeniem za czas choroby oraz urlopu wypoczynkowego, powinny być rozliczone zależnie od faktycznego zaangażowania pracowników w działalność badawczo- rozwojową w danym okresie rozliczeniowym, zgodnie z prowadzoną przez Spółkę dokumentacją.   W związku z wejściem w życie ustawy z dnia 4 października 2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych, podmioty zatrudniające przynajmniej jedną osobę powinny utworzyć Pracownicze Plany Kapitałowe. Wiąże się to z faktem, że zarówno podmiot zatrudniający, jak i pracownik, finansują wpłaty podstawowe z własnych środków. Spółka zatrudnia pracowników, co obliguje ją do podjęcia działań związanych z utworzeniem PPK. Jako pracodawca, o ile zatrudnione przez nią osoby nie złożą deklaracji o rezygnacji z dokonywania wpłat do PPK, będzie zobowiązana do wpłacania co miesiąc kwoty w wysokości 1,5% wynagrodzenia pracownika, a w przypadku zadeklarowania wpłaty dodatkowej - w wysokości 2,5% wynagrodzenia pracownika. Zdaniem Spółki, zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, takie wpłaty będą stanowić przychód dla zatrudnianych przez nią osób. Z tego względu Spółka uważa, że w przypadku uznania prowadzonej przez nią działalności za działalność badawczo-rozwojową, kwoty wpłacane do PPK będzie mogła uznać za koszty kwalifikowane, poniesione w związku z tą działalnością. Poprzez dokonywanie wpłat do PPK, Spółka w istocie będzie dokonywać wypłat należności na rzecz pracowników wykonujących czynności o charakterze rozwojowym, poprzez uwzględnienie ich jako część wynagrodzenia pracowników.   Takie należności mieszczą się w zakresie art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, a co za tym idzie, mogą stanowić koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 26e ust. 2 pkt 1 ustawy o PIT. Podobny pogląd znalazł uznanie w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 7 listopada 2019 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.344.2019.1.MO, w której wskazano, że należy uznać, że wpłata na PPK w części finansowanej przez pracodawcę, jako dodatkowy element wynagrodzenia pracownika wypełnia przesłankę do jej kwalifikacji do kosztów kwalifikowanych działalności B+R, jako należność z tytułu art. 12 ust. 1 ustawy o PIT na podstawie art. 18d ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT.   Jak zostało wskazane, Wnioskodawcy w ramach prowadzonej Spółki otrzymali dofinansowanie z Narodowego Centrum Badań i Rozwoju, które zostało przeznaczone na pokrycie części wynagrodzeń, składek na ubezpieczenie społeczne, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, usług doradczo-konsultacyjnych, opłat leasingowych, najmu pomieszczeń etc. Jednakże, Wnioskodawcy chcieliby zaliczyć na poczet kosztów kwalifikowanych wyłącznie tę część wynagrodzeń oraz tę część odpisów amortyzacyjnych dokonywanych od środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, które zostały pokryte z ich środków własnych. Dodatkowo, działalność Wnioskodawców nie jest prowadzona na terenie specjalnej strefy ekonomicznej ani Polskiej Strefy Inwestycji, więc koszty nie są uwzględniane przy kalkulacji dochodu zwolnionego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 63a lub art. 21 ust. 1 pkt 63b ustawy PIT.   W związku z faktem, że wskazane koszty mieszczą się w katalogu kosztów kwalifikowanych wyszczególnionym przez Ustawodawcę oraz spełniają postawione w ustawie PIT wymogi dla uznania ich za wydatki kwalifikowane, zdaniem Wnioskodawców w ramach Spółki należy uznać je za koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową.   Ocena stanowiska   Stanowisko, które przedstawiliście Państwo we wniosku jest :w zakresie ustalenia czy: - podejmowana przez Spółkę działalność stanowi działalność badawczo-rozwojową - jest prawidłowe; - można uznać za koszty kwalifikowalne o których mowa jest w art. 26e ust. 2 i 3 updof, poniesione na działalność badawczo-rozwojową następujące wydatki: 1.    wynagrodzenia pracowników zatrudnionych w oparciu o umowy o pracę, obejmujące również wynagrodzenia za czas choroby oraz urlopu, a także za godziny nadliczbowe, nagrody, dodatki, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop, wraz z kosztami związanymi z ubezpieczeniami społecznymi, ponoszonymi zarówno po stronie pracownika, jak i pracodawcy oraz wpłaty na Pracownicze Plany Kapitałowe, które Spółka będzie zobowiązana dokonywać, w części dotyczącej: ·         wynagrodzenia za czas choroby, urlopu oraz kosztów składek od tych wynagrodzeń , a także kosztów składek na ubezpieczenia społeczne w części finansowanej przez pracownika – jest nieprawidłowe, ·         w pozostałej części – jest prawidłowe; 2.    wynagrodzenia osób wykonujących usługi na rzecz Spółki na podstawie umów cywilnoprawnych wraz z kosztami związanymi z ubezpieczeniami społecznymi oraz wpłatami na Pracownicze Plany Kapitałowe – jest prawidłowe ; 3.    odpisy amortyzacyjne dokonywane od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności tj. stacji graficznych, laptopów, serwerów oraz licencji oprogramowania CAD (m in (...)) – jest prawidłowe ; 4.    zakup materiałów (np. śruby, łożyska itp.), koszty wytwarzania i montażu prototypu, koszty zabudowy w pojeździe testowym– jest prawidłowe ; 5.    nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, w postaci opłat kwartalnych lub rocznych „maintenance” oprogramowania CAD jak (...)– jest nieprawidłowe.   Uzasadnienie interpretacji indywidualnej   Zgodnie z przepisem art. 4 § 1 pkt 1 ustawy z 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1526, ze zm.): Spółka osobowa to − spółka jawna, spółka partnerska, spółka komandytowa i spółka komandytowo-akcyjna.   W myśl art. 22 § 1 ww. ustawy: Spółką jawną jest spółka osobowa, która prowadzi przedsiębiorstwo pod własną firmą, a nie jest inną spółką handlową.   Stosownie do art. 22 § 2 ww. ustawy: Każdy wspólnik odpowiada za zobowiązania spółki bez ograniczenia całym swoim majątkiem solidarnie z pozostałymi wspólnikami oraz ze spółką, z uwzględnieniem art. 31.   W myśl natomiast art. 51 § 1 Kodeksu spółek handlowych: Każdy wspólnik ma prawo do równego udziału w zyskach i uczestniczy w stratach w tym samym stosunku bez względu na rodzaj i  wartość wkładu.   Zgodnie z art. 51 § 2 ww. Kodeksu: Określony w umowie spółki udział wspólnika w zysku odnosi się, w razie wątpliwości, także do jego udziału w stratach.   Stosownie do treści art. 5b ust. 2 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.): Jeżeli pozarolniczą działalność gospodarczą prowadzi spółka niebędąca osoba prawną, przychody wspólnika z udziału w takiej spółce, określone na podstawie art. 8 ust. 1, uznaje się za przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3.   Jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.   Zgodnie z art. 8 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy: Zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat.   Przy czym stosownie do treści art. 5a pkt 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Ilekroć w ustawie jest mowa o spółce niebędącej osobą prawną - oznacza to spółkę inną niż określona w pkt 28.   Natomiast w myśl art. 5a pkt 28 ww. ustawy: Ilekroć w ustawie jest mowa o spółce - oznacza to: a) spółkę posiadającą osobowość prawną, w tym także spółkę zawiązaną na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 2157/2001 z dnia 8 października 2001 r. w sprawie statutu spółki europejskiej (SE) (Dz. Urz. WE L 294 z 10.11.2001, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 6, t. 4, str. 251), b) spółkę kapitałową w organizacji, c) spółkę komandytową i spółkę komandytowo-akcyjną mające siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, d) spółkę niemającą osobowości prawnej mającą siedzibę lub zarząd w innym państwie, jeżeli zgodnie z przepisami prawa podatkowego tego innego państwa jest traktowana jak osoba prawna i podlega w tym państwie opodatkowaniu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania, e) spółkę jawną będącą podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych.   Z opisu sprawy wynika, że prowadzicie Państwo jako osoby fizyczne działalność gospodarczą w formie spółki jawnej. Spółka ta nie jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. Dochody tej spółki nie stanowią odrębnego przedmiotu opodatkowania. Opodatkowaniu podlegają natomiast dochody poszczególnych wspólników spółki jawnej.   Zgodnie z art. 26e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych Podatnik uzyskujący przychody ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 odlicza od podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1 lub art. 30c ust. 2, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej "kosztami kwalifikowanymi". Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3.   Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którą: Przez działalność badawczo-rozwojową należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W myśl art. 5a pkt 39 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 2032 ze zm.), w stanie prawnym obowiązującym do 30 września 2018 r.: Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych, oznacza to: a.    badania podstawowe - oryginalne prace badawcze, eksperymentalne lub teoretyczne podejmowane przede wszystkim w celu zdobywania nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne, b.    badania stosowane - prace badawcze podejmowane w celu zdobycia nowej wiedzy, zorientowane przede wszystkim na zastosowanie w praktyce, c.    badania przemysłowe - badania mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności w celu opracowywania nowych produktów, procesów i usług lub wprowadzania znaczących ulepszeń do istniejących produktów, procesów i usług; badania te uwzględniają tworzenie elementów składowych systemów złożonych, budowę prototypów w środowisku laboratoryjnym lub w środowisku symulującym istniejące systemy, szczególnie do oceny przydatności danych rodzajów technologii, a także budowę niezbędnych w tych badaniach linii pilotażowych, w tym do uzyskania dowodu w przypadku technologii generycznych. Stosownie do treści art. 5a pkt 40 ww. ustawy, Ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych - oznacza to nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności z dziedziny nauki, technologii działalności gospodarczej oraz innej wiedzy i umiejętności do planowania produkcji oraz tworzenia i projektowania nowych, zmienionych lub ulepszonych produktów, procesów i usług, z wyłączeniem prac obejmujących rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, linii produkcyjnych, procesów wytwórczych, istniejących usług oraz innych operacji w toku, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń, w szczególności: a.    opracowywanie prototypów i projektów pilotażowych oraz demonstracje, testowanie i walidację nowych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług w otoczeniu stanowiącym model warunków rzeczywistego funkcjonowania, których głównym celem jest dalsze udoskonalenie techniczne produktów, procesów lub usług, których ostateczny kształt nie został określony, b.    opracowywanie prototypów i projektów pilotażowych, które można wykorzystać do celów komercyjnych, w przypadku gdy prototyp lub projekt pilotażowy stanowi produkt końcowy gotowy do wykorzystania komercyjnego, a jego produkcja wyłącznie do celów demonstracyjnych i walidacyjnych jest zbyt kosztowna.   Ustawa z dnia 3 lipca 2018 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2018 r. poz. 1669, dalej: „Ustawa wprowadzająca”), znowelizowała definicję badań naukowych oraz prac rozwojowych zawartą w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z treścią Ustawy wprowadzającej, nowelizacja powyższych pojęć weszła w życie 1 października 2018 r.   W myśl art. 5a pkt 39 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od 1 października 2018 r.: Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych - oznacza to: a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2020 r. poz. 85, 374, 695, 875 i 1086), b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2020 r. poz. 85): Badania naukowe są działalnością obejmującą: badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne; badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.   Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że Ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych -oznacza to prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.   Stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym: Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.   Zgodnie z art. 26e ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu od 1 stycznia 2018 r. do chwili obecnej: Za koszty kwalifikowane uznaje się: 1) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu; 1a) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt 8 lit. a i c, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu; 2) nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową; 2a) nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, w szczególności naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz urządzeń pomiarowych; 3) ekspertyzy, opinie, usługi doradcze i usługi równorzędne, świadczone lub wykonywane na podstawie umowy przez podmioty, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, a także nabycie od takiego podmiotu wyników prowadzonych przez niego badań naukowych, na potrzeby działalności badawczo-rozwojowej; 4) odpłatne korzystanie z aparatury naukowo-badawczej wykorzystywanej wyłącznie w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli to korzystanie nie wynika z umowy zawartej z podmiotem powiązanym z podatnikiem w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4; 4a) nabycie usługi wykorzystania aparatury naukowo-badawczej wyłącznie na potrzeby prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli zakup usługi nie wynika z umowy zawartej z podmiotem powiązanym z podatnikiem w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4; 5) koszty uzyskania i utrzymania patentu, prawa ochronnego na wzór użytkowy, prawa z rejestracji wzoru przemysłowego, poniesione na: a) przygotowanie dokumentacji zgłoszeniowej i dokonanie zgłoszenia do Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej lub odpowiedniego zagranicznego organu, łącznie z kosztami wymaganych tłumaczeń na język obcy, b) prowadzenie postępowania przez Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej lub odpowiedni zagraniczny organ, poniesione od momentu zgłoszenia do tych organów, w szczególności opłaty urzędowe i koszty zastępstwa prawnego i procesowego, c) odparcie zarzutów niespełnienia warunków wymaganych do uzyskania patentu, prawa ochronnego na wzór użytkowy lub prawa z rejestracji wzoru przemysłowego zarówno w postępowaniu zgłoszeniowym, jak i po jego zakończeniu, w szczególności koszty zastępstwa prawnego i procesowego, zarówno w Urzędzie Patentowym Rzeczypospolitej Polskiej, jak i w odpowiednim zagranicznym organie, d) opłaty okresowe, opłaty za odnowienie, tłumaczenia oraz dokonywanie innych czynności koniecznych dla nadania lub utrzymania ważności patentu, prawa ochronnego na wzór użytkowy oraz prawa z rejestracji wzoru przemysłowego, w szczególności koszty walidacji patentu europejskiego.   Stosownie do art. 26e ust. 3 ww. ustawy w brzmieniu od 1 stycznia 2018r. do chwili obecnej: Za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.   Zgodnie z art. 26e ust. 5 ww. ustawy: Koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy obliczenia podatku.   W myśl art. 26e ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2018 r. do 29 czerwca 2018 r.: Podatnikowi, który w roku podatkowym prowadził działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie zezwolenia.   Natomiast, od 30 czerwca 2018 r. ww. art. 26e ust. 6 ww. ustawy otrzymał brzmienie: Podatnikowi, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 63a lub 63b, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych przepisów.   Art. 26e ust. 7 ww. ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2018 r. do 29 kwietnia 2018 r.: Kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć: 1)    w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą, małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej – 150% kosztów, o których mowa w ust. 2-3a; 2)    w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a – 150% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1-4a i ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 5; 3)    w przypadku pozostałych podatników – 100% kosztów, o których mowa w ust. 2-3.   Natomiast, w myśl powyższego przepisu, w brzmieniu obowiązującym od 30 kwietnia 2018 r., który został zmieniony na podstawie art. 27 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo przedsiębiorców oraz inne ustawy dotyczące działalności gospodarczej (Dz. U. 2018, poz. 650): Kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć: 1)    w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą, małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców – 150% kosztów, o których mowa w ust. 2-3a; 2)    w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a – 150% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1-4a i ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 5; 3)    w przypadku pozostałych podatników – 100% kosztów, o których mowa w ust. 2-3.   Zgodnie z art. 26e ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z odliczenia.   Należy mieć na uwadze brzmienie przepisu art. 24a ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym Podatnicy prowadzący działalność badawczo-rozwojową, którzy zamierzają skorzystać z odliczenia, o którym mowa w art. 26e, są obowiązani w prowadzonej księdze albo w prowadzonych księgach rachunkowych, o których mowa w ust. 1, wyodrębnić koszty działalności badawczo-rozwojowej.   Ulga B+R polega na możliwości odliczenia od podstawy opodatkowania określonej kwoty kosztów podatkowych poniesionych przez podatnika na działalność badawczo-rozwojową, czyli tzw. „kosztów kwalifikowanych”. Oznacza to, że koszty związane z działalnością badawczo- rozwojową dwukrotnie wpływają na wysokość podstawy obliczenia podatku dochodowego u przedsiębiorcy inwestującego w taką działalność (raz jako koszty uzyskania przychodu, a drugi raz jako koszty kwalifikowane) i w efekcie znacznie pomniejszają wysokość opłacanego podatku dochodowego.   W oparciu o wskazane wyżej przepisy, należy stwierdzić, że aby podatnikowi podatku dochodowego od osób fizycznych przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu podatkowym kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym powinny być łącznie spełnione następujące warunki: 1.    podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową, 2.    koszty na działalność badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o PIT, 3.    koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 26e ust. 2 - 3 ustawy o PIT, 4.    ww. koszty uzyskania przychodów stanowiły koszty kwalifikowane w rozumieniu ustawy o PIT, przy czym, jeżeli koszty kwalifikowane zostały poniesione w ramach badań podstawowych, badania te były prowadzone na podstawie umowy lub porozumienia z jednostką naukową w rozumieniu odrębnych przepisów, 5.    jeżeli w roku podatkowym podatnik prowadził działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu, 6.    w ewidencji, o której mowa w art. 24a ust. 1b ustawy o PIT, podatnik wyodrębnił koszty działalności badawczo-rozwojowej, 7.    podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu, 8.    kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w ustawie o PIT, 9.    koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.   Z opisu sprawy można uznać, że przedstawione we wniosku działania, spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej, w rozumieniu art. 5a pkt 38-40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dla zapewnienia najwyższej jakości oferowanych produktów, wykorzystujecie Państwo w ramach Spółki dostępne źródła wiedzy w celu zdobycia oraz pogłębienia koniecznych kompetencji, a także wykorzystujecie wcześniej posiadane informacje wraz z umiejętnościami dla udoskonalenia całego procesu wytwórczego. Dodatkowo, każdy z wytwarzanych produktów jest odmienny od poprzednich, zarówno ze względu na zindywidualizowanie preferencji zlecających, jak i proces angażujący poszczególne rozwiązania w ich pracy. Działalność Państwa opiera się na autorskich i innowacyjnych rozwiązaniach. To w ramach Spółki pracownicy podejmują się działań i rozwiązań, których są autorami i realizatorami, a zatem kreacja leży po stronie przedsiębiorstwa. Podejmowana przez Państwa Spółkę działalność obejmuje aktywność nastawioną na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym - przede wszystkim w prowadzonym przedsiębiorstwie, ale nie jest wykluczone, że również w skali branży, w której działa Spółka. W ramach prac przedsiębiorstwa regularnie dochodzi do zaprojektowania i wytworzenia zupełnie nowych produktów bądź też takich, które obecnie znajdują się w jego ofercie, ale zostały istotnie ulepszone. Produkty nie są przeznaczone do produkcji masowej, lecz z uwagi na ustalony plan, efekt końcowy nie jest możliwy do przewidzenia na samym początku podejmowanych czynności. Prowadzona przez Państwa w ramach Spółki działalność cechuje się twórczością. Analiza potrzeb preferencji klientów Spółki oraz sposobów ich zaspokajania w postaci wytworzenia i budowania prototypów oraz późniejszego wdrożenia części wykończenia wnętrz do samochodów, świadczone są przy wykorzystaniu nowej technologii. Nie jest to również działalność, która posiadałaby miano okresowej i rutynowej. Opisywana działalność podejmowana jest regularnie, jednak nie ma tu mowy o rutynowości, ponieważ każdorazowo podejmują się Państwo działań umożliwiających tworzenie nowych rozwiązań i tym samym produktów, które ze względu na swoją innowacyjność w sposób definitywny odróżniają się od już oferowanych. Brak przewidywalności oraz rutynowości w przedsiębiorstwie podkreśla fakt, że każdy produkt jest wytworem inwencji, pomysłów oraz efektem połączenia wiedzy i umiejętności projektowych, konstrukcyjnych i mechanicznych. Cały proces wytworzenia produktu jest systematycznie udoskonalany, co podkreśla fakt, że nie można odnaleźć tam cechy rutynowości. Spółka prowadzi działania obejmujące nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności - zaplanowanie rozwiązań technologicznych oraz sposobu ich wykorzystania, ujęcie ich w projekcie, a także samo stworzenie takiego projektu, zwiększają zasób wiedzy pracowników Spółki, umożliwiając tym samym późniejsze stosowanie przy pracach mających na celu kolejne ulepszenia czy poszerzenie oferty o nowe produkty. Każdy realizowany projekt wymaga indywidualnego podejścia, szeregu działań, w trakcie których powstają jego poszczególne elementy, a końcowy efekt wyróżnia się na tle wcześniejszych produktów oferowanych przez Spółkę. Działalność, którą Państwo prowadzą w zakresie usług inżynierskich polegających na konstruowaniu paneli drzwiowych, desek rozdzielczych lub innych podzespołów wykończenia zewnętrznego lub wewnętrznego obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia nowych funkcjonalności (ulepszania lub powstawania nowych produktów). W ramach Spółki prowadzą Państwo w sposób systematyczny, zaplanowany i metodyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych produktów, odpowiadających potrzebom i wymaganiom Klientów.   Stanowisko Państwa w zakresie pytania nr 1 należało uznać za prawidłowe.   Wątpliwości Państwa dotyczą także możliwości uznania za kwalifikowalne koszty poniesione na działalność badawczo-rozwojową wydatków na: 1)        wynagrodzenia pracowników zatrudnionych w oparciu o umowy o pracę, obejmujące również wynagrodzenia za czas choroby oraz urlopu, a także za godziny nadliczbowe, nagrody, dodatki, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop, wraz z kosztami związanymi z ubezpieczeniami społecznymi, ponoszonymi zarówno po stronie pracownika, jak i pracodawcy oraz wpłaty na Pracownicze Plany Kapitałowe, które Spółka będzie zobowiązana dokonywać, 2)        wynagrodzenia osób wykonujących usługi na rzecz Spółki na podstawie umów cywilnoprawnych wraz z kosztami związanymi z ubezpieczeniami społecznymi oraz wpłatami na Pracownicze Plany Kapitałowe, 3)        odpisy amortyzacyjne dokonywane od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności tj. stacji graficznych, laptopów, serwerów oraz licencji oprogramowania CAD (m in (...)), 4)        zakup materiałów (np. śruby, łożyska itp.), koszty wytwarzania i montażu prototypu, koszty zabudowy w pojeździe testowym 5)        nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, w postaci opłat kwartalnych lub rocznych „maintenance” oprogramowania CAD jak (...),   W odniesieniu do możliwości zaliczenia do kosztów kwalifikowanych, wynagrodzeń pracowników zatrudnionych w oparciu o umowy o pracę stwierdzić należy, że przepisy podatkowe dają możliwość uznania za koszty kwalifikowane należności z tytułu wynagrodzeń pracownika, który realizuje wskazany cel, tj. wykonuje prace badawczo-rozwojowe.   W przypadku gdy pracownik w ramach świadczonej pracy wykonuje obowiązki nie tylko związane z działalnością badawczo-rozwojową, zasadnym jest wyodrębnienie (wyłączenie z ulgi badawczo-rozwojowej) tej części wynagrodzenia oraz świadczeń wypłaconych pracownikom zajmującym się działalnością badawczo-rozwojową, a także składek od tych przychodów, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, która nie jest związana z realizacją działalności badawczo-rozwojowej.   Ustawodawca w treści art. 26e ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odnosi się do czasu pracy przeznaczonego na realizację działalności badawczo-rozwojowej, a zatem do czasu faktycznie poświęconego na ten cel.   Stosownie do art. 12 ust. 1 ww. ustawy: Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.   Wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za nadgodziny, dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop zostały wymienione wprost w art. 12 ust. 1 ww. ustawy jako przychody ze stosunku pracy, a zatem mieszczą się w katalogu kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 26e ust. 2 pkt 1 ww. ustawy. Wynagrodzenia zasadnicze pracowników realizujących prace badawczo-rozwojowe zatrudnionych w oparciu o umowy o pracę, obejmujące również wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, nagrody, dodatki, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop, mogą stanowić dla Państwa koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 26e ust. 2 pkt 1 ustawy o PIT, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu według ustalonej proporcji i mogą podlegać odliczeniu od podstawy opodatkowania w ramach stosowania ulgi na prace badawczo-rozwojowe w proporcji wynikającej z przysługującego im prawa do udziału w zysku w Spółce.   Użyty w art. 12 ust. 1 ww. ustawy, zwrot „w szczególności” oznacza, że poszczególne kategorie przychodów zostały wymienione jedynie przykładowo. Zatem, ww. katalog jest katalogiem otwartym. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.   Pojęcie czasu pracy przeznaczonego na realizację działalności badawczo-rozwojowej, o którym mowa w art. 26e ust. 2 pkt 1 ww. ustawy, odnosi się do czasu faktycznie poświęconego. W przypadku, gdy pracownik nie wykonuje czynności w ramach prac B+R, będąc na zwolnieniu lekarskim, czy na urlopie, a w ramach należności ze stosunku pracy otrzymywał m.in.: wynagrodzenie za czas urlopu oraz inne usprawiedliwione nieobecności, itp. - zasadnym jest wyodrębnienie (wyłączenie z ulgi badawczo-rozwojowej) tej części wynagrodzenia oraz świadczeń wypłaconych pracownikom zajmującym się działalnością badawczo-rozwojową, a także składek od tych należności, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, które nie są związane z realizacją działalności B+R. Odliczeniu nie będą podlegały kwoty wynagrodzeń proporcjonalnie przypisanych do dni nieobecności pracownika tj. wynagrodzeń za czas urlopu, wynagrodzeń za czas niezdolności do pracy, wynagrodzenia za dni wolne na opiekę nad dzieckiem, oraz wynagrodzenie za inne zwolnienia od pracy. Choć ww. wynagrodzenia stanowią należności, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych to jeśli będą obejmowały okres, w którym pracownicy nie wykonywali faktycznie czynności związanych z realizacją działalności badawczo-rozwojowej, będąc np.: na urlopie, zwolnieniu lekarskim, itp. nie mogą podlegać odliczeniu, jako koszt kwalifikowany w ramach ulgi. Nieobecność pracownika oznacza, że nie wykonywał on wówczas faktycznie określonych czynności w zakresie działalności badawczo-rozwojowej.   W sytuacji, gdy w danym miesiącu pracownik otrzyma wyłącznie wynagrodzenie za czas, w którym nie będzie faktycznie realizował działalności badawczo-rozwojowej (wynagrodzenia za czas choroby oraz urlopu), wówczas ww. wynagrodzenie, nie będzie stanowiło kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 26e ust. 2 pkt 1 ww. ustawy.   Cytowane powyżej przepisy art. 26e ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazują, na możliwość zaliczenia do kosztów kwalifikowanych należności w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu.   Analogicznie koszty obliczonych od wynagrodzenia zasadniczego pracowników zatrudnionych w oparciu o umowy o pracę, obejmującego wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, nagrody, dodatki, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop składek na ubezpieczenia społeczne, w części finansowanej przez Spółkę jako pracodawcę, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu według ustalonej proporcji, stanowią koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 26e ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Koszty składek na ubezpieczenia społeczne w części finansowanej przez pracownika nie stanowią kosztów kwalifikowanych o których mowa w art. 26e ust. 2 pkt 1 ustawy.   Również składki na ubezpieczenia społeczne obliczone od wynagrodzenia za czas choroby, urlopu nie stanowią kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 26e ust. 2 pkt 1 ww. ustawy.   Od 1 stycznia 2018 r., przepisy podatkowe dają możliwość uznania za koszty kwalifikowane, poza należnościami z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 updof, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (w myśl art. 26e ust. 2 pkt 1 updof), również należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt 8 lit. a ustawy z o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (w myśl art. 26e ust. 2 pkt 1a updof).   Stosownie do art. 13 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o PIT, Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9.   Wynagrodzenia osób wykonujących usługi na rzecz Spółki na podstawie umów cywilnoprawnych wraz z kosztami związanymi z ubezpieczeniami społecznymi w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu stanowią koszt kwalifikowany o których mowa w art. 26e ust. 2 pkt 1a ww. ustawy.   Planujecie Państwo odliczyć w ramach ulgi badawczo-rozwojowej także wpłaty na pracownicze plany kapitałowe.   Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 4 października 2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych (Dz.U. z 2020 r. poz. 1342, ze zm., dalej: „ustawa PPK”): Ustawa określa zasady gromadzenia środków w pracowniczych planach kapitałowych, zwanych dalej „PPK”, zawierania umów o zarządzanie PPK i umów o prowadzenie PPK, finansowania i dokonywania wpłat do PPK oraz dokonywania wypłat transferowych, wypłat i zwrotu środków zgromadzonych w PPK.   W myśl art. 2 ust. 1 pkt 18 ustawy PPK: Przez osoby zatrudnione należy rozumieć: a) pracowników, o których mowa w art. 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 2019 r. poz. 1040, 1043 i 1495), z wyjątkiem pracowników przebywających na urlopach górniczych i urlopach dla pracowników zakładu przeróbki mechanicznej węgla, o których mowa w art. 11b ustawy z dnia 7 września 2007 r. o funkcjonowaniu górnictwa węgla kamiennego (Dz. U. z 2019 r. poz. 1821), oraz młodocianych w rozumieniu art. 190 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy, b) osoby fizyczne wykonujące pracę nakładczą, które ukończyły 18. rok życia, o których mowa w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 303 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy, c) członków rolniczych spółdzielni produkcyjnych lub spółdzielni kółek rolniczych, o których mowa w art. 138 i art. 180 ustawy z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze (Dz. U. z 2020 r. poz. 275, 568, 695 i 875), d) osoby fizyczne, które ukończyły 18. rok życia, wykonujące pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z art. 750 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny stosuje się przepisy dotyczące zlecenia, e) członków rad nadzorczych wynagradzanych z tytułu pełnienia tych funkcji, f) osoby wskazane w lit. a-d przebywające na urlopach wychowawczych lub pobierające zasiłek macierzyński lub zasiłek w wysokości zasiłku macierzyńskiego - podlegające obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym z tych tytułów w Rzeczypospolitej Polskiej, w rozumieniu ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 266, 321, 568, 695 i 875);   Natomiast, w myśl art. 2 ust. 1 pkt 21 tej ustawy, Przez podmiot zatrudniający należy rozumieć: a) pracodawcę, o którym mowa w art. 3 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy – w stosunku do osób zatrudnionych, o których mowa w pkt 18 lit. a, b) nakładcę - w stosunku do osób zatrudnionych, o których mowa w pkt 18 lit. b, c) rolnicze spółdzielnie produkcyjne lub spółdzielnie kółek rolniczych - w stosunku do osób zatrudnionych, o których mowa w pkt 18 lit. c, d) zleceniodawcę - w stosunku do osób zatrudnionych, o których mowa w pkt 18 lit. d, e) podmiot, w którym działa rada nadzorcza - w stosunku do osób zatrudnionych, o których mowa w pkt 18 lit. e;   Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 33 ww. ustawy: Przez uczestnika PPK należy rozumieć osobę fizyczną, która ukończyła 18 rok życia, w imieniu i na rzecz której podmiot zatrudniający zawarł umowę o prowadzenie PPK z instytucją finansową.   Stosownie do art. 26 ust. 1 ustawy PPK: Wpłata podstawowa finansowana przez podmiot zatrudniający wynosi 1,5% wynagrodzenia.   Natomiast, w myśl art. 27 ust. 1 ww. ustawy: Wpłata podstawowa finansowana przez uczestnika PPK wynosi 2% wynagrodzenia, z zastrzeżeniem ust. 2.   W myśl art. 27 ust. 9 ustawy PPK: Wpłaty finansowane przez uczestnika PPK są potrącane z wynagrodzenia po jego opodatkowaniu.   System PPK zakłada powszechność oraz dobrowolność, a wpłaty finansowane są ze środków własnych uczestnika i podmiotu zatrudniającego. Wpłaty na PPK finansowane przez pracodawcę są obliczane jako ustalony procent od wynagrodzenia brutto. Pracodawca realizując obowiązek ustawowy, nie może sam zrezygnować z dokonywania tej wpłaty. Nie wolno mu też potrącać tej kwoty z wynagrodzenia pracownika. Dodatkowo zgodnie z treścią materiałów informacyjnych zamieszczonych na stronie https://www.gov.pl/web/finanse/ppk-pracownicze-plany-kapitalowe „Wpłaty, które w ramach PPK finansuje pracodawca, stanowią w myśl ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychód pracownika podlegający opodatkowaniu. Pracodawca będzie zobowiązany potrącić stosowny podatek z wynagrodzenia pracownika”. Wpłaty dokonywane przez pracodawcę/zleceniodawcę stanowić będą przychód pracownika jako dodatkowy element wynagrodzenia.   Uwzględniając powyższe należy uznać, że wpłata na PPK w części finansowanej przez pracodawcę, jako dodatkowy element wynagrodzenia pracownika wypełnia przesłankę do jej kwalifikacji do kosztów kwalifikowanych działalności B+R, jako należność z tytułów o których mowa w art. 12 ust. 1 oraz art. 13 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, na podstawie art. 26e ust. 2 pkt 1 i 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.   W odniesieniu do części składki do PPK sfinansowanej przez pracownika, należy mieć na uwadze, że nie podlega ona odrębnemu (dodatkowemu) zaliczeniu do kosztów kwalifikowanych, gdyż składka taka nie została wymieniona w zamkniętym katalogu wydatków kwalifikowanych działalności B+R zawartym w art. 26e ust. 2 ustawy. W tym przypadku pracownik finansuje część składki do PPK z własnych środków, pochodzących z wynagrodzenia. Obowiązek potrącenia z wynagrodzenia składek do PPK finansowanych przez tzw. uczestnika PPK, wynika wprost z art. 27 ust. 9 ustawy o PPK, który wskazuje, że wpłaty finansowane przez uczestnika PPK są potrącane z wynagrodzenia po jego opodatkowaniu.   Jako koszt kwalifikowany w takim przypadku należy uznać jedynie wynagrodzenia (należności), o których mowa w art. 26e ust. 2 pkt 1 i 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z których po opodatkowaniu pracownik finansuje swoją część składki do PPK. Wpłaty na Pracownicze Plany Kapitałowe w części finansowanej przez pracodawcę, Spółka może uznać za koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 26e ust. 2 pkt 1 i 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.   W przypadku ponoszenia wydatków na odpisy amortyzacyjne dokonywane od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności tj. stacji graficznych, laptopów, serwerów oraz licencji oprogramowania CAD (m in (...)) należy wskazać na przepis art. 26e ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Stosownie do tego przepisu: Za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.   Choć ustawodawca nie użył w treści art. 26e ust. 3 ustawy sformułowania „wyłącznie”, to jednoznacznie wskazał, że za ww. koszty kwalifikowane podatnicy mogą uznać dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych, jak i wartości niematerialnych i prawnych, jeżeli są one wykorzystywane w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.   Powyższe sformułowanie oznacza, że odpisy amortyzacyjne od środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, w całości, stanowią koszt kwalifikowany, w myśl ww. przepisu, jeżeli składniki te są rzeczywiście wykorzystywane jedynie do działalności badawczo-rozwojowej.   Natomiast w sytuacji, gdy ww. składniki będą częściowo wykorzystywane do działalności badawczo-rozwojowej a częściowo do bieżącej działalności, to w takim przypadku koszty odpisów amortyzacyjnych będą stanowić koszty kwalifikowane, tylko w takiej części, w jakiej środki trwałe i wartości niematerialne i prawne będą służyć prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.   Można zaliczyć do kosztów kwalifikowanych w rozumieniu art. 26e ust. 3 ww. ustawy w ramach limitów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności tj. stacji graficznych, laptopów, serwerów oraz licencji oprogramowania CAD jeżeli są rzeczywiście wykorzystywane do działalności badawczo-rozwojowej prowadzonej przez Państwa.   Odnośnie kosztów zakupu materiałów (np. śruby, łożyska itp.), koszty wytwarzania i montażu prototypu, koszty zabudowy w pojeździe testowym należy wskazać, że art. 26e ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stanowi, że warunkiem uznania wydatków na nabycie materiałów i surowców jest ich bezpośredni związek z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową. Należy zwrócić uwagę, że w art. 26e ust. 2 pkt 2 ww. ustawy, ustawodawca posługuje się pojęciami „materiały” oraz „surowce”, które nie zostały zdefiniowane w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stanowiąc przy tym, że w podstawie obliczania ulgi uwzględnione mogą być wyłącznie materiały i surowce związane bezpośrednio z prowadzoną przez podatnika działalnością badawczo-rozwojową.   Jeżeli chodzi o pojęcie „surowce”, w związku z brakiem definicji przedmiotowego pojęcia na gruncie przepisów podatkowych i rachunkowych, dla celów ustalania zakresu zastosowania ulgi posłużyć należy się znaczeniem pojęcia „surowce” funkcjonującym na gruncie języka powszechnego, gdzie „surowce” to „materiały naturalne pochodzenia zwierzęcego, roślinnego lub mineralnego, służące do wytwarzania jakichś produktów lub energii” (www.sjp.pwn.pl).   Z kolei w zakresie interpretacji pojęcia „materiały”, odwołać należy się do interpretacji przedmiotowego pojęcia funkcjonującej na gruncie przepisów ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2021 r. poz. 217 ze zm., dalej: „uor”). W świetle art. 3 ust. 1 pkt 19 uor: Materiały to składniki majątku zużywane na własne potrzeby.   Powyższy pogląd znajduje również potwierdzenie w doktrynie, gdzie podkreśla się, że materiały to „składniki majątku inicjujące realizację całego cyklu operacyjnego, które jednostka nabywa w celu ich całkowitego zużycia na własne potrzeby, w tym m.in. na potrzeby wytwarzania produktów, świadczenia usług czy realizacji działalności ogólnoadministracyjnej. Do materiałów zaliczyć można także pewne składniki majątkowe wytwarzane przez jednostkę we własnym zakresie (zazwyczaj w ramach działalności pomocniczej), a także różnego rodzaju odzyski, posiadające wartość użytkową, a pochodzące np. z likwidowanych środków trwałych, inwentarz żywy przeznaczony do uboju, części zamienne, półfabrykaty obcej produkcji, paliwa, opakowania itp.” (Walińska Ewa (red.), Bek-Gaik Bogusława, Bojanowski Witold, Czajor Agnieszka, Czajor Przemysław, Gad Jacek, Idzikowska Gabriela, Janicka Anna, Jurewicz Anna, Kalinowski Jacek, Kuczyńska Iga, Mariański Adam. Michalak Marcin, Turzyński Mikołaj. Walińska Anna. Wencel Agnieszka, Wiatr Michał, Ustawa o rachunkowości. Komentarz, Wolters Kluwer, 2016).   Poniesione przez Spółkę wydatki na zakupu materiałów (np. śruby, łożyska itp.), koszty wytwarzania i montażu prototypu, koszty zabudowy w pojeździe testowym stanowią wydatki kwalifikowane mieszczące się w przepisie art. 26e ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.   W przypadku ponoszenia wydatków w postaci opłat kwartalnych lub rocznych „maintenance” oprogramowania CAD jak (...) koniecznym jest odwołanie się do przepisu art. 26e ust. 2 pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem: Za koszty kwalifikowane uznaje się nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, w szczególności naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz urządzeń pomiarowych;   Przyjmuje się, że nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, w przypadku którego istnieje możliwość przypisania go do działalności badawczo-rozwojowej, uznaje się za koszty kwalifikowane w ramach ww. działalności.   Z opisu sprawy wynika, że w opinii Wnioskodawców „maintenance” oprogramowania CAD (jak (...)) stanowi w działalności Spółki sprzęt specjalistyczny, bez którego niemożliwym byłoby dostosowanie wymagań klientów do możliwości technicznych podzespołów wykończenia zewnętrznego lub wewnętrznego nowopowstających samochodów osobowych czy elektromechanicznego zespołu napędowego. Każdy z ich klientów posiada najnowsze wersje tychże oprogramowań, dlatego też nieuaktualnianie ich po stronie Wnioskodawców uniemożliwiłoby im prawidłową współpracę, a w konsekwencji ukończenie projektowanych konstrukcji wszelkich podzespołów do nowopowstających samochodów.   W związku z brakiem definicji pojęcia sprzętu specjalistycznego na gruncie przepisów podatkowych, dla celów ustalania zakresu zastosowania ulgi posłużyć należy się znaczeniem pojęcia „sprzęt” funkcjonującym na gruncie języka powszechnego, gdzie sprzęt oznacza „1. przedmiot użytkowy 2. przedmioty używane do jakichś prac lub w jakichś okolicznościach” (www.sjp.pwn.pl). Pojęcie „specjalistyczny” wg Słownika języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego oznacza „ związany z pewną specjalnością; dotyczący specjalisty lub specjalizacji; specjalny”   Organ nie kwestionuje konieczności posiadania powyższego oprogramowania w spółce w celu prowadzenia działalności badawczo rozwojowej, gdyż w odpowiedzi na wcześniejsze pytanie wskazał, że można zaliczyć do kosztów kwalifikowanych w rozumieniu art. 26e ust. 3 ww. ustawy w ramach limitów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności tj. stacji graficznych, laptopów, serwerów oraz licencji oprogramowania CAD(m in (...)). Jednak same opłaty kwartalne lub roczne „maintenance” oprogramowania CAD jak (...) trudno uznać za sprzęt specjalistyczny. Dlatego też koszty te nie stanowią kosztu kwalifikowanego w oparciu o art. 26e ust. 2 pkt 2a ww. ustawy i nie mieszczą się w zamkniętym katalogu kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 26e ust. 2 - 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.   Odnośnie możliwości dokonania korekty złożonych deklaracji od 2018 r. w celu zastosowania ulgi badawczo-rozwojowej, wskazać należy, że zagadnienia związane z korektą deklaracji regulują przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 81 § 1 ww. ustawy, jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację. Przy czym, zgodnie z art. 3 pkt 5 tej ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o deklaracjach rozumie się przez to również zeznania, wykazy, zestawienia, sprawozdania oraz informacje, do których składania obowiązani są, na podstawie przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy i inkasenci.   W myśl art. 81 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji. Korekta deklaracji ma na celu poprawienie błędu, który został popełniony przy poprzednim jej sporządzeniu i może dotyczyć każdej jej pozycji – o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej. Skorygowanie deklaracji polega więc na ponownym – poprawnym już – wypełnieniu jej formularza z zaznaczeniem, że w tym przypadku mamy do czynienia z korektą uprzednio złożonej deklaracji. Przepisy ustawy Ordynacja podatkowa nie określają szczególnych terminów, w których przysługuje powyższe uprawnienie. Należy więc powiązać tę możliwość z zobowiązaniem podatkowym, którego deklaracja (zeznanie) dotyczy. Prawo do korekty deklaracji (zeznania) istnieje tak długo, jak długo istnieje zobowiązanie podatkowe, czyli 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku (art. 70 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa). Okoliczności skutkujące przerwaniem lub zawieszeniem biegu przedawnienia wymienione zostały w art. 70 i art. 70a ww. ustawy.   Jeżeli w złożonych zeznaniach rocznych od 2018 r. nie zastosowali Państwo ulgi badawczo-rozwojowej, to przysługuje Państwu prawo do złożenia korekt deklaracji za lata wcześniejsze mając na uwadze zmieniające się na przestrzeni lat 2018-2021 przepisy dotyczące limitów odliczenia. Mają Państwo prawo skorzystania z preferencji, oraz uwzględnienia ulgi w zeznaniu za rok 2021 i następne (przy założeniu, że Państwa sytuacja i obowiązujące prawo nie zmienią się w istotnym zakresie).   Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie ustalenia czy : -           podejmowana przez Spółkę działalność stanowi działalność badawczo-rozwojową - jest prawidłowe; -           można uznać za koszty kwalifikowalne o których mowa jest w art. 26e ust. 2 i 3 updof, poniesione na działalność badawczo-rozwojową następujące wydatki: 1.         wynagrodzenia pracowników zatrudnionych w oparciu o umowy o pracę, obejmujące również wynagrodzenia za czas choroby oraz urlopu, a także za godziny nadliczbowe, nagrody, dodatki, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop, wraz z kosztami związanymi z ubezpieczeniami społecznymi, ponoszonymi zarówno po stronie pracownika, jak i pracodawcy oraz wpłaty na Pracownicze Plany Kapitałowe, które Spółka będzie zobowiązana dokonywać, w części dotyczącej: •          wynagrodzenia za czas choroby, urlopu oraz kosztów składek od tych wynagrodzeń , a także kosztów składek na ubezpieczenia społeczne w części finansowanej przez pracownika – jest nieprawidłowe, •          w pozostałej części – jest prawidłowe; 2.         wynagrodzenia osób wykonujących usługi na rzecz Spółki na podstawie umów cywilnoprawnych wraz z kosztami związanymi z ubezpieczeniami społecznymi oraz wpłatami na Pracownicze Plany Kapitałowe – jest prawidłowe; 3.         odpisy amortyzacyjne dokonywane od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności tj. stacji graficznych, laptopów, serwerów oraz licencji oprogramowania CAD (m in (...)) – jest prawidłowe ; 4.         zakup materiałów (np. śruby, łożyska itp.), koszty wytwarzania i montażu prototypu, koszty zabudowy w pojeździe testowym– jest prawidłowe ; 5.         nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, w postaci opłat kwartalnych lub rocznych „maintenance” oprogramowania CAD jak (...) – jest nieprawidłowe. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy: ·         stanu faktycznego, który Państwo przedstawiliście i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia, oraz ·         zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawiliście i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.   Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji   ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.   ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)    z zastosowaniem art. 119a; 2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.   Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo wnieść skargę na tę interpretację indywidualną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).   Podstawa prawna dla wydania interpretacji   Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).