VI SA/Wa 1032/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Czarnecki Sędziowie Sędzia NSA Zdzisław Romanowski Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz (spr.) Protokolant Patrycja Wrońska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 sierpnia 2008 r. sprawy ze skargi W. P. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania pozwolenia na broń palną sportową oddala skargę VI SA/Wa 1032/08 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] lutego 2008 roku, Nr [...] Komendant Główny Policji po rozpatrzeniu odwołania W. P. od decyzji Komendanta Policji z dnia [...] grudnia 2007 roku, Nr [...] odmawiającej wydania pozwolenia na broń palną sportową do celów sportowych utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Powyższe decyzje zostały wydane w oparciu o następujący stan faktyczny i prawny sprawy. W dniu 14 sierpnia 2007 roku W. P. wystąpił z wnioskiem o wydanie pozwolenia na broń palną sportową – na jeden egzemplarz broni palnej bocznego zapłonu (pistolet), jeden egzemplarz broni centralnego zapłonu (pistolet) oraz gładkolufową broń śrutową (strzelbę). Złożony wniosek strona uzasadniła czynnym uprawianiem strzelectwa sportowego, przynależnością do klubu sportowego od 2004 roku, posiadaniem kwalifikacji niezbędnych do uprawiania strzelectwa sportowego oraz uprawnień sędziowskich, a także wskazała na wysoki poziom swoich umiejętności strzeleckich, umożliwiający jej udział w zawodach tak w Polsce jak i za granicą. W jej ocenie posiadanie własnej broni pozwoliłoby jej na podnoszenie własnych umiejętności w tej dziedzinie sportu albowiem obecnie macierzysty klub nie posiada własnej broni palnej sportowej, a korzystanie przez nią z broni użyczonej przez innych członków klubu jest kłopotliwe i często ze względów organizacyjnych niemożliwe. Do wniosku strona dołączyła dokumenty, potwierdzające posiadane kwalifikacje, członkostwo w klubie, a także dyplomy z zawodów organizowanych przez ten klub w okresie 2005-2007. W toku postępowania administracyjnego W. P. na żądanie organu złożył dodatkowe dowody, w tym pismo Prezesa Sekcji Strzeleckiej [...] z dnia 29 września 2007 roku potwierdzające udział strony w zawodach organizowanych przez ten klub i uzyskiwanych przez nią wynikach i lokatach w latach 2006-2007. Organ I instancji po analizie materiału dowodowego wydał decyzję odmowną albowiem uznał, że okoliczności na jakie powołał się wnioskodawca nie uzasadniają wydania pozwolenia na broń. Organ II instancji po rozpoznaniu odwołania strony orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji podzielając w całości ustalenia faktyczne i argumentację w niej zawartą. Komendant Główny Policji podkreślił, że w świetle art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 21 maja 1999 roku o broni i amunicji (tekst jednolity z 2004 roku, Dz. U. Nr 52, poz. 525 ze zm.) wydanie pozwolenia na broń może mieć miejsce w sytuacjach szczególnych, przy czym decyzja administracyjna ma charakter decyzji "związanej" tj. takiej, która przy istnieniu okoliczności faktycznych uzasadniających wydanie pozwolenia na broń i braku przesłanek negatywnych (np. art. 15 ust. 1 ustawy o broni i amunicji) winna skutkować wydaniem pozwolenia. W niniejszej sprawie, zdaniem organu odwoławczego, wnioskodawca nie wykazał, aby po jego stronie istniała ponadprzeciętna potrzeba posiadania indywidualnej broni sportowej. W. P., biorąc udział w zawodach sportowych, uzyskuje wyniki na poziomie średnim, poza tym nie uczestniczył on w zawodach o szerszym zasięgu tj. okręgowych, ogólnopolskich organizowanych przez PZSS czy też zagranicznych. Zainteresowany od niedawna jest członkiem klubu sportowego i stosunkowo krótko posiada patent strzelecki jak i licencję strzelecką. Strzelectwo sportowe strony ma zatem charakter rekreacyjny i może go uprawiać na dotychczasowych zasadach. Okoliczność, że macierzysty klub aktualnie nie posiada własnej broni palnej sportowej a użyczana stronie przez innych członków klubu broń nie spełnia jej oczekiwań nie przemawia, według oceny organu, za przyznaniem jej prawa do posiadania broni indywidualnej. Wskazać należy, że sądy administracyjne w swoich orzeczeniach wielokrotnie podnosiły, iż kluby czy towarzystwa strzeleckie istnieją nie po to, aby ich członkowie mogli, niejako w sposób automatyczny, uzyskiwać pozwolenia na broń palną sportową i to na tych podmiotach, a nie na organach Policji ciąży statutowy obowiązek stwarzania i zapewnienia swoim członkom odpowiednich warunków do uprawiania sportów strzeleckich (np. wyrok NSA z dnia 25 kwietnia 2003 roku, sygn. akt III SA 1998/01, niepubl.). Od decyzji Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2008 roku W. P. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając jej błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę decyzji wyrażający się w bezpodstawnym przyjęciu, że w odniesieniu do jego osoby nie istnieją szczególne przesłanki oraz cechy wyróżniające go na tle ogółu obywateli, uzasadniające wydanie pozwolenia na broń palną sportową do celów sportowych, podczas gdy właściwa ocena materiału dowodowego zgromadzonego w postępowaniu, przeprowadzona z dostatecznym uwzględnieniem wszelkich istotnych dla sprawy okoliczności nie daje podstaw do powzięcia wyżej opisanego wniosku i prowadzi do wniosków przeciwnych, co skutkowało naruszeniem prawa – przepisu art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 21 maja 1999 roku o broni i amunicji i art. 6 k.p.a. poprzez niewłaściwą i wykraczającą poza dopuszczalne ramy jego interpretację oraz dowolne i uznaniowe zastosowanie oraz art. 7 k.p.a. poprzez nieuzasadnione nieuwzględnienie słusznego interesu obywatela. Podnosząc powyższe zarzuty strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i utrzymanej nią w mocy decyzji Komendanta Policji z dnia [...] grudnia 2007 roku, odmawiającej wydania pozwolenia na broń palną sportową do celów sportowych. W uzasadnieniu skargi skarżący podkreślił, że organy obydwu instancji niesłusznie nie uwzględniły okoliczności związanych uprawianiem przez niego strzelectwa w formule IPSC – International Practical Schooting Confederation a mianowicie niewielką liczbę czynnych zawodników w tej dyscyplinie strzeleckiej, co wynika z wysokich kosztów uprawiania sportu strzeleckiego w tej formule. Organy pominęły również fakt, że obecnie w Polsce funkcjonują zaledwie dwie kryte strzelnice, umożliwiające całoroczne treningi. Jedną z nich prowadzi macierzysty klub wnioskodawcy [...] w B., który skupia najlepszych zawodników tej dyscypliny w kraju, co gwarantuje najwyższy krajowy poziom współzawodnictwa i treningów. Niestety klub ten nie posiada broni palnej klubowej ani pozwolenia na taką broń. To wpływa znacząco na czynione przez skarżącego postępy w rywalizacji sportowej. Posiadanie własnej broni ułatwiłoby mu podnoszenie umiejętności i poprawienie wyników w rywalizacji sportowej. Niezależnie od powyższego W. P. jest uczestnikiem kursu instruktorskiego strzelectwa sportowego organizowanego przez C., który zarejestrowany jest w Ministerstwie Sportu i Turystki i odbywa się w terminie od [...] marca do [...] maja 2008 roku. Komendant Główny Policji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podnosząc argumenty, jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów Administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne sprawują więc kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Ponadto co wymaga podkreślenia sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153 poz. 1270 - zwanej dalej p.p.s.a.). Rozpatrując skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że nie zasługuje ona na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja, jak i decyzja I instancji nie naruszają prawa. Wbrew twierdzeniom strony organy Policji, zgodnie z wymogami zawartymi w art. 7, 77 § 1 i 107 § 3 k.p.a. wyjaśniły należycie sprawę, wnikliwie oceniły materiał dowodowy i uzasadniły zajęte stanowisko w sprawie odmowy wydania skarżącemu pozwolenia na posiadanie broni palnej sportowej. Sad nie dopatrzył się również naruszenia prawa materialnego tj. ustawy o broni i amunicji. Ustawa ta ma charakter reglamentacyjny tj. nie zapewnia każdemu obywatelowi prawa do posiadania broni, ale uzależnia wydanie pozwolenia od występowania szczególnych okoliczności. Wskazuje na to art. 10 ust. 1 powyższej ustawy, który odnosi się do każdego rodzaju broni tj. broni palnej bojowej, myśliwskiej czy też sportowej. W każdym przypadku okoliczności, na które powołuje się wnioskodawca powinny uzasadniać wydanie pozwolenia na określoną kategorię broni. W niniejszej sprawie organy Policji słusznie uznały, że po stronie skarżącego brak jest szczególnych przesłanek, od których uzależnione jest wydanie pozwolenia na bron palną sportową. Sam fakt przynależności do klubu strzeleckiego nie jest okolicznością wystarczającą do wydania indywidualnego pozwolenia. Sąd podzielił stanowisko organów, iż posiadanie przez skarżącego patentu strzeleckiego i licencji Polskiego Zawiązku Strzelectwa Sportowego nie uzasadniają wydania pozwolenia albowiem są to uprawnienia niezbędne do uprawiania sportu jakim jest strzelectwo. Klub strzelecki tworzy się po to, aby umożliwić jego członkom uprawnienia strzelectwa sportowego, rekreacyjnego bądź wyczynowego a nie po to, aby określona grupa ludzi uzyskała indywidualne pozwolenia na broń. Do osób wykazujących rzeczywistą potrzebę posiadania indywidualnej broni sportowej można zaliczyć wybitnego zawodnika sportów strzeleckich czy też instruktora strzeleckiego. Do takiej kategorii nie należy skarżący, co należycie uzasadniły organy Policji wskazując na jego średnie wyniki, osiągane w zawodach strzeleckich. Okoliczność, iż W. P. w następstwie odbytego kursu, w dniu 6 czerwca 2008 roku otrzymał stopień instruktora dyscypliny sportu: strzelectwo sportowe nie mogła być uwzględniona przez sąd, który kontrolując zaskarżoną decyzję bierze pod uwagę stan prawny i faktyczny na datę jej wydania. Natomiast bezsporne jest, iż skarżący na datę orzekania przez Komendanta Głównego Policji takiego stopnia nie posiadał. Wydane decyzje w sprawie są zgodne z orzecznictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (vide: wyrok z dnia 4 kwietnia 2005 roku w sprawie VI SA/Wa 1387/04 lex nr 165926, wyrok z dnia 30 sierpnia 2005 roku w sprawie VI SA/Wa 913/05, lex 190772, wyrok z dnia 8 września 2005 roku w sprawie VI SA/Wa 535/05 lex 194972, wyrok z dnia 30 maja 2006 roku w sprawie VI SA/Wa 27/06, lex nr 283289, wyrok z dnia 24 maja 2007 roku w sprawie VI SA/Wa 611/07, lex 344553, wyrok z dnia 26 lipca 2006 roku w sprawie VI SA/Wa 1028/06 lex nr 243027, wyrok z dnia 29 listopada 2006 roku w sprawie VI SA/Wa 1801/06 lex nr 302787, wyrok z dnia 29 listopada 2006 roku w sprawie VI SA/Wa 1825/06) jak również Naczelnego Sądu Administracyjnego (wyrok z 13 października 2005 roku II OSK 97/05, lex nr 201345, wyrok z dnia 25 marca 2003 roku w sprawie III SA 1863/01 lex nr 121778). W tym stanie rzeczy wobec bezzasadności zarzutów skargi Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w wyroku.