I SA/Po 456/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Jaśniewicz Sędziowie WSA Katarzyna Wolna-Kubicka WSA Roman Wiatrowski (spr.) Protokolant stażysta Anna Zys-Ruszkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 września 2010 r. sprawy ze skargi T. K. na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej - organu upoważnionego przez Ministra Finansów do wydawania interpretacji z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych I. uchyla zaskarżoną interpretację, II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz T. K. kwotę [...]zł ([...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. /-/ R.Wiatrowski /-/ M.Jaśniewicz /-/ K.Wolna-Kubicka W dniu 12 stycznia 2010 r. T.K. złożył wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wniesienia przedsiębiorstwa do spółki jawnej. W złożonym wniosku wnioskodawca przedstawił zdarzenie przyszłe wskazując, iż prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, z której dochody opodatkowuje na zasadach ogólnych wg liniowej stawki podatku. Do prowadzenia działalności gospodarczej chciałby włączyć żonę i dwójkę dorosłych dzieci. W tym celu zamierza zawiązać spółkę jawną, której przedmiot działalności będzie zbieżny z przedmiotem działalności firmy jednoosobowej, a wspólnicy opodatkują osiągane z niej dochody na zasadach ogólnych. Z uwagi na czas niezbędny na rejestrację, zawarcie spółki nastąpi na niewielkim kapitale pieniężnym, a następnie, po zarejestrowaniu spółki jawnej w KRS i urzędzie skarbowym, nastąpi wniesienie prowadzonego przez wnioskodawcę przedsiębiorstwa do spółki w formie aportu. Z uwagi na okoliczność, że w skład przedsiębiorstwa wchodzą nieruchomości, czynność ta zostanie dokonana w formie aktu notarialnego. Na tle tak przedstawionego stanu faktycznego wnioskodawca zadał następujące pytania: Czy czynność wniesienia aportu w postaci przedsiębiorstwa do spółki jawnej spowoduje powstanie u wnioskodawcy przychodu (dochodu) podlegającego opodatkowaniu? Jeśli odpowiedź na pytanie pierwsze byłaby pozytywna to co stanowi podstawę opodatkowania dla tej czynności? Wnioskodawca przedstawił własne stanowisko, z którego wynika, że wniesienie aportu w postaci przedsiębiorstwa do spółki jawnej nie spowoduje u wnoszącego powstania przychodu (dochodu) z tytułu tej czynności. Czynność ta nie stanowi bowiem żadnego źródła przychodów wymienionych w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm. – dalej powoływana jako: "u.p.d.o.f."). W związku z powyższym, w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych, czynność ta jest podatkowo neutralna. W wydanej w dniu [...] interpretacji indywidualnej nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu - uznał stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe. W uzasadnieniu interpretacji organ podatkowy powołał się na art. 5a pkt 3 u.p.d.o.f., zgodnie z którym ilekroć w ustawie jest mowa o przedsiębiorstwie - oznacza to przedsiębiorstwo w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm. – dalej powoływana jako: "Kodeks cywilny"). Organ wskazał również, iż katalog elementów (składników) przedsiębiorstwa, ujęty w art. 55¹ Kodeksu cywilnego nie ma charakteru zamkniętego, o czym świadczy użyte w nim sformułowanie "w szczególności", a zgodnie z art. 55² Kodeksu cywilnego, czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych. Mając na uwadze powyższe organ stwierdził, że przedsiębiorstwo - dla celów prawa podatkowego - należy rozumieć jako ogół praw podmiotowych, stosunków faktycznych oraz różnych innych wartości, jakie prowadzący przedsiębiorstwo sam lub ze współpracującymi osobami wiąże w zorganizowany zespół majątkowy. Przy czym definitywnej oceny przedmiotu czynności prawnej dokonuje sam podatnik, który jest w pełni zorientowany, czy składniki majątku będące przedmiotem czynności prawnej stanowią przedsiębiorstwo, o którym mowa w przytoczonych powyżej przepisach Kodeksu cywilnego. Organ stwierdził ponadto, że wniesienie do spółki osobowej wkładu niepieniężnego spowoduje przeniesienie własności rzeczy lub prawa będącego przedmiotem wkładu na spółkę. Na mocy art. 50 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 – dalej powoływana jako: "ksh"), wnoszący wkład otrzymuje udział kapitałowy, równy wartości wkładu określonej w umowie spółki, który stanowi podstawę do określenia praw lub obowiązków wspólnika. Zatem z punktu widzenia prawa cywilnego dochodzi do odpłatnego zbycia rzeczy lub prawa. W niniejszej sprawie będzie to odpłatne zbycie przedsiębiorstwa, którego wartość określona w umowie spółki (stanowiąca podstawę do ustalenia udziału) stanowi, w rozumieniu przepisu art. 14 u.p.d.o.f., przychód z działalności gospodarczej wnoszącego wkład do spółki. Pismem z dnia 13 kwietnia 2010 r. T. K. wezwał organ podatkowy do usunięcia naruszenia prawa, zarzucając naruszenie prawa poprzez uznanie stanowiska wnioskodawcy za nieprawidłowe oraz nieustosunkowanie się do pytania 2 przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji. W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa organ podatkowy stwierdził brak podstaw do zmiany interpretacji indywidualnej w przedmiotowej sprawie. W skardze skarżący reprezentowany przez pełnomocnika wniósł o uchylenie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 25 marca 2010 r. oraz o zasądzenie od Ministra Finansów kosztów postępowania, zarzucając naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 14 ust. 1 i art. 14 ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.f. polegające na przyjęciu, że: 1. wniesienie do spółki osobowej wkładu w postaci przedsiębiorstwa w zamian za udział w tej spółce, stanowi czynność odpłatną - odpłatne zbycie przedsiębiorstwa, 2. czynność ta podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, 3. stanowi u wnoszącego aport w postaci przedsiębiorstwa przychód z działalności gospodarczej. W skardze zarzucono też naruszenie przepisów postępowania poprzez: 1. uznanie w zaskarżonej interpretacji stanowiska przedstawionego we wniosku za nieprawidłowe, podczas gdy stanowisko to jest prawidłowe, 2. nie zamieszczenie w zaskarżonej interpretacji stanowiska i uzasadnienia w przedmiocie odpowiedzi na pytanie 2 zawarte we wniosku o interpretację. W uzasadnieniu skarżący wskazał na liczne orzeczenia sądów administracyjnych: wyrok WSA w Warszawie z dnia 17 lutego 2009 r. w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 2926/08, wyrok WSA w Warszawie z dnia 14 kwietnia 2009 r. w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 3103/08, wyrok WSA w Warszawie z dnia 7 sierpnia 2009 r. w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 384/09, wyrok WSA w Kielcach z dnia 29 kwietnia 2009 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Ke 121/09, wyrok WSA w Szczecinie z dnia 19 listopada 2009 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Sz 693/09, wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 30 marca 2010 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Bd 70/10. W jego ocenie wniesienie przedsiębiorstwa do spółki jawnej, jako wkładu niepieniężnego do spółki osobowej, nie pociąga za sobą otrzymania przez osobę dokonującą takiego przeniesienia odpłatności. Nie wiąże się z nim także otrzymanie od spółki osobowej czegokolwiek w zamian, inaczej niż ma to miejsce w przypadku spółek kapitałowych. Udziałowiec spółki osobowej, w tym jawnej, nie otrzymuje od spółki żadnego ekwiwalentu z tytułu wniesionego wkładu. Nie sposób też ustalić co jest przychodem w takim przypadku, jaką wartość osoba wnosząca wkład niepieniężny otrzymuje lub ma otrzymać w zamian. Oczywistym bowiem jest, że wartość wkładu nie jest tym, co wspólnik wnoszący wkład otrzymuje za jego wniesienie do spółki osobowej. Wniesienie wkładu niepieniężnego o określonej wartości, jako takie, nie może być jednoznacznie uznane za zwrotne otrzymanie przychodu w wysokości wartości tegoż wkładu. Osoba wnosząca taki wkład, tu w postaci przedsiębiorstwa, nie otrzymuje za nie zapłaty, jedynie "przekształca" je na wkład, według którego uczestniczy między innymi w zyskach i stratach tej spółki. Skarżący zwrócił uwagę, że gdyby wniesienie aportów, w tym w postaci przedsiębiorstwa, do wszystkich spółek (kapitałowych i osobowych) ustawodawca kwalifikował jako przychód z działalności gospodarczej znajdujący swoją prawną podstawę w art. 14 ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.f., przepisy art. 17 ust. 1 pkt 9 i art. 17 ust. 1a u.p.d.o.f. byłyby zbędne, nie można bowiem zakładać nieracjonalności ustawodawcy w tworzeniu prawa. Skarżący podkreślił, że przepisy obu ustaw regulujących opodatkowanie podatkiem dochodowym opisują wyłącznie opodatkowanie dochodów z wkładów niepieniężnych wnoszonych do spółek mających osobowość prawną (por. art. 12 ust. 1 pkt 7 i ust. 1b u.p.d.o.f. oraz art. 17 ust. 1 pkt 9 i ust. 1a u.p.d.o.f.). W obu ustawach brak jest przepisów, które dotyczyłyby wkładów niepieniężnych wnoszonych do spółek osobowych. W konsekwencji, wniesienie wkładu niepieniężnego do spółki osobowej należy uznać za zdarzenie niepowodujące powstania obowiązku podatkowego u wnoszącego wkład. Zgodnie bowiem z art. 217 Konstytucji RP, podatek może być należny wyłącznie w przypadku, gdy istnieje ustawowa podstawa do jego nałożenia. Skarżący wskazał w tym miejscu na interpretację Dyrektora IS w Warszawie z dnia 18 września 2009 r., sygn. IPPB3/423-365/09-2/MS oraz interpretację Dyrektora IS w Bydgoszczy z dnia 31 lipca 2009 r., sygn. ITPB3/423-357/09/DK. W ocenie skarżącego gdyby przyjąć, że w sprawie ma zastosowanie przytaczany przez organ interpretujący art. 14 ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.f., to należy udzielić odpowiedzi, jakiej brak w interpretacji, do jakiej kategorii składników majątku tam wymienionych Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu zalicza: a) wierzytelności, b) zobowiązania, c) tajemnicę przedsiębiorstwa, d) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, e ) opisywane w interpretacji stosunki faktyczne oraz różne inne wartości, jakie prowadzący przedsiębiorstwo sam lub ze współpracującymi osobami wiąże w zorganizowany zespół majątkowy, stanowiące element zarówno definicji przedsiębiorstwa jak i jego wartości, która legnie u podstaw określenia wartości tego przedsiębiorstwa w umowie spółki. Skarżący zarzucił, że organ podatkowy nie udzielił odpowiedzi na pytanie 2 przedstawione we wniosku o wydanie interpretacji, a ograniczył się jedynie do stwierdzenia, że "Wartość wnoszonego przedsiębiorstwa określona w umowie spółki (stanowiąca podstawę do ustalenia udziału) stanowi, w rozumieniu przepisu art. 14 u.p.d.o.f., przychód z działalności gospodarczej wnoszącego wkład do spółki". Z treści interpretacji nie wynika zdaniem skarżącego, czy w ocenie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu tenże przychód stanowi podstawę opodatkowania. W odpowiedzi na skargę organ podatkowy wniósł o jej oddalenie podnosząc argumenty zawarte w interpretacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna. Kontroli Sądu poddana została interpretacja indywidualna w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. Kwestią budzącą wątpliwości Skarżącego było w pierwszej kolejności to, czy wniesienie przez niego do spółki jawnej aportu w postaci przedsiębiorstwa, będzie stanowiło przychód ( dochód) podlegający opodatkowaniu. W przypadku odpowiedzi twierdzącej wnioskodawca wystąpił jednocześnie o wskazanie co stanowi podstawę opodatkowania dla takiej czynności? Skarżący uważa, że z czynność powyższa nie spowoduje osiągnięcia przychodu w momencie wniesienia wkładu do spółki, ponieważ czynność ta nie stanowi żadnego źródła przychodu o którym mowa w art. 10 ust.1 u.p.d.o.f. Zdaniem Organu, ponieważ wniesienie wkładu niepieniężnego skutkuje przeniesieniem własności na spółkę jawną, a wnoszący wkład otrzymuje w zamian udział kapitałowy, wniesienie wkładu ma charakter odpłatnego zbycia. Przepis art. 14 ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.f. do przychodów z działalności gospodarczej zalicza również przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej składników majątku będących: a) środkami trwałymi, b) składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1.500 zł, c) wartościami niematerialnymi i prawnymi - ujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym także przychody z odpłatnego zbycia składników majątku wymienionych w lit. b, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego lub udziału w takim prawie nieujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio. Zdaniem Sądu, w opisanym przez Wnioskodawcę zdarzeniu przyszłym przepisy te nie znajdują zastosowania. Okolicznością warunkującą zastosowanie art. 14 ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.f. jest odpłatny charakter zbycia prowadzonego przedsiębiorstwa. Oznacza to, że uznanie za przychód z działalności gospodarczej, prowadzonej przez podatnika, wniesienia do spółki osobowej wkładu niepieniężnego w postaci przedsiębiorstwa, wymaga wykazania, iż dokonanie takiej czynności pociąga za sobą otrzymanie przez osobę dokonującą takiego przeniesienia wynagrodzenia, nadającego czynności cechę odpłatności. Zdaniem Sądu opisane przez wnioskodawcę wniesienie wkładu niepieniężnego nie może być uznane za odpłatne, ponieważ osoba ta – stając się wspólnikiem – nie otrzymuje w zamian świadczenia w postaci pieniędzy czy też świadczeń w naturze. Przymiotnik "odpłatny" jakim posłużył się ustawodawca w ceku określenia opodatkowanego zbycia należy rozumieć tak, jak w języku potocznym, w którym oznacza on "taki, za który się płaci, wymagający zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny" (Słownik Języka Polskiego, pod red. M.Szymczaka; Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1988, t. II s. 467). Minister Finansów w celu wykazania "odpłatności" jako cechy wniesienia wkładu niepieniężnego do spółki jawnej odwołał się do przepisów k.s.h. Zgodnie z art. 48 § 3 k.s.h. prawa, które wspólnik zobowiązał się wnieść do spółki, uznaje się za przeniesione na spółkę. Zobowiązanie wspólnika w umowie spółki co do wniesienia wkładów oznacza, że z tą chwilą stają się one własnością spółki. Spółka może domagać się wydania przedmiotu wkładu oraz pożytków, jakie on przynosi. I chociaż nie ulega wątpliwości, iż w przepisie tym chodzi o własność w rozumieniu prawa cywilnego, do której przeniesienia będą miały zastosowanie stosowne przepisy tego prawa, to jednak przeniesienie własności samo w sobie nie musi łączyć się z odpłatnością. W piśmiennictwie wskazuje się, iż w tym przypadku nie stosuje się przepisów o sprzedaży, a właśnie k.s.h. oraz umowy spółki. Przepis art. 50 § 1 k.s.h. stanowi natomiast, że udział kapitałowy wspólnika odpowiada wartości rzeczywiście wniesionego wkładu. W piśmiennictwie przyjmuje się, że udział kapitałowy wspólnika stanowi określoną wartość księgową wyrażoną w złotych, która stanowi podstawę dla określenia praw lub obowiązków wspólnika w spółce w przypadkach przewidzianych przez ustawę lub umowę Spółki (...) Umowa może przewidywać, że udział kapitałowy jest mniejszy, równy lub większy niż wartość wkładu, przy czym udział ten inaczej niż w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością może podlegać zmianie bez konieczności zmiany umowy Spółki np. wskutek pobrania odsetek w roku obrotowym w którym Spółka nie miała zysku lub poniosła straty (S.Sołtysiński, ASzajkowski, A.Szamański, J.Szwaja, Kodeks Spółek Handlowych; Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2001; t. I s. 326). Udział kapitałowy jest zatem ściśle powiązany z wkładami wspólników. Wspólnicy nie mają prawa do udziału w całym majątku spółki. Posiadają jedynie określone przepisami kodeksu uprawnienia dotyczące majątku spółki (A.Kidyba, Kodeks spółek handlowych. Komentarz; t. I). Podobne stanowisko zajął w cytowanym wyżej komentarzu S.Sołtysiński wskazując, że w czasie trwania spółki wspólnikowi nie przysługuje żaden udział w majątku należącym do spółki i nie może on nim rozporządzać (s. 327). Używany niekiedy w języku prawniczym termin "udział spółkowy", którego używa się dla określenia ogółu praw i obowiązków wspólnika w spółce nie został użyty w art. 10 § 1-3 k.s.h. czyli w regulacji dotyczącej przenoszenia ogółu praw i obowiązków wspólników w spółce osobowej. S.Sołtsiński, wyjaśnił, że Komisja Kodyfikacyjna Prawa Cywilnego nie zdecydowała się na użycie powyższego określenia właśnie z uwagi na obawę ewentualnego zatarcia różnicy pomiędzy udziałem w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością a ogółem praw i obowiązków w spółce osobowej (opr. cit, s. 327). Zatem, że w przypadku wniesienia wkładu niepieniężnego do spółki jawnej, wspólnik nie otrzymuje udziału w majątku spółki. Przysługujący mu udział kapitałowy pozwala jedynie na określenie jego przyszłych praw, w tym prawa do udziału w zysku, który stanowić będzie jednak przychód opodatkowany z innego tytułu niż wniesienie wkładu do spółki. Pomimo, że spółka jawna zgodnie z art. 8 § 1 k.s.h., może nabywać prawa i zaciągać zobowiązania we własnym imieniu, wniesienie do niej wkładu niepieniężnego nie może być traktowane jako odpłatne zbycie praw majątkowych. Jak już bowiem Sąd wskazał, w wyniku wniesienia wkładu wspólnik nie otrzymuje żadnego ekwiwalentu, czy to w postaci pieniędzy, czy też świadczeń w naturze, czy też w postaci udziałów o określonej wartości nominalnej, jak ma to miejsce w przypadku wniesienia wkładów rzeczowych do kapitału spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (art. 158 § 1 ksh). Nie sposób w związku z tym ustalić co jest przychodem w takim przypadku, jaką wartość osoba wnosząca wkład niepieniężny otrzymuje lub ma otrzymać w zamian. Oczywistym bowiem jest, że wartość wkładu nie jest tym, co wspólnik wnoszący wkład otrzymuje za jego wniesienie do spółki osobowej. Wniesienie wkładu niepieniężnego o określonej wartości (umowa spółki powinna zawierać oznaczenie wkładów wnoszonych przez każdego wspólnika i ich wartość stosownie do przepisów k.s.h.) jako takie nie może być jednocześnie uznane za zwrotne otrzymanie przychodu w wysokości właśnie wartości tegoż wnoszonego wkładu. Osoba wnosząca wkład w postaci przedsiębiorstwa przenosi jego własność, ale nie otrzymuje za nie zapłaty, jedynie "przekształca" je niejako na wkład, którym uczestniczy w spółce osobowej. Wartość wnoszonego przedsiębiorstwa, staje się wartością wkładu w spółce osobowej, według którego wspólnik uczestniczy między innymi w zyskach i stratach tej spółki (por. art. 123 § 1 i § 3 Ksh). Określenie poziomu udziału w zyskach i stratach, uzależnione zostało od wkładów wniesionych oraz wkładów umówionych i nie musi być to uregulowane w umowie spółki. Wkłady wniesione to te, które zostały rzeczywiście przeniesione na spółkę lub jej udostępnione. Wkłady umówione natomiast obejmują te, na które wspólnicy umówili się w umowie spółki. Zgodnie z przepisami k.s.h., wspólnik spółki osobowej uczestniczy w zysku spółki proporcjonalnie do jego wkładu rzeczywiście wniesionego do spółki (chyba, że umowa spółki stanowi inaczej). Rzeczywiste wniesienie wkładu zwiększa poziom uczestnictwa w zysku. Przepisy art. 48-50 k.s.h. mają charakter przepisów względnie obwiązujących (ius dispositivi), a zatem od woli wspólników zależy takie a nie inne określenie wkładów do spółki osobowej. Pogląd, że wniesienie wkładu niepieniężnego do spółki osobowej nie skutkuje uzyskaniem przychodu, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, wyrażony został w szeregu orzeczeniach sądów administracyjnych (np. wyroki: WSA w Szczecinie z 9 czerwca 2010 r. sygn. akt I SA/Sz 220/10; WSA w Bydgoszczy z 10 marca 2010 r. sygn. akt I SA/Bd 70/10; WSA w Warszawie z 23 listopada 2009 r. sygn. akt III SA/Wa 1416/09, z 7 sierpnia 2009 r. sygn. akt III SA/Wa 384/09, z 27 lipca 2010r., sygn. akt III SA/Wa 60/10). Skarżący we wniosku o interpretacje zajął prawidłowe stanowisko, że wnosząc wkład niepieniężny do spółki jawnej nie uzyska przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Uznając, że w opisanym przez Wnioskodawcę, we wniosku o interpretację, stanie faktycznym powstał przychód, o którym mowa w art. 14 ust.2 pkt1 organ podatkowy naruszył ten przepis w sposób, który miał wpływ na wynik sprawy. Jedną z postaci naruszenia przepisu prawa materialnego jest dokonanie jego błędnej wykładni. Stwierdzenie powyższego naruszenia i uznanie, że wnosząc wkład niepieniężny do spółki jawnej wnioskodawca nie uzyska przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, pochłania drugi z zarzutów skargi, że organ podatkowy nie udzielił odpowiedzi na pytanie co stanowi w tym przypadku podstawę opodatkowania. Ponownie rozpatrując wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, organ podatkowy uwzględni przedstawioną wyżej ocenę prawną. W tym stanie rzeczy Sąd uchylił zaskarżoną interpretację na podstawie art.146 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a." Na wniosek strony skarżącej, Sąd zasądził na jej rzecz koszty postępowania sądowego zgodnie z art. 200 p.p.s.a. /-/ R. Wiatrowski /-/ M. Jaśniewicz /-/ K. Wolna -Kubicka