II SA/Kr 35/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie: Sędzia WSA Monika Niedźwiedź Sędzia WSA Sebastian Pietrzyk (spr.) Protokolant: sekretarz sądowy Katarzyna Cyganik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 marca 2024 r. sprawy ze skargi J. O., E. Z., A. T., M. K., J. G., E. G., J. K., M. N., M. H., G. B., M. K.1, A. R., M. J., D. J., Z. S., U. M., E. W., M. K. 2, W. B., H. N., S. K., J. K. 1, K. J., C. D., J. K. 2, M. P., S. P., J. S., J. B., B. B., S. D., R. S., M. B., J. K. 3, I. K., M. W., M. P. 1, M. P. 2, A. K., P. K., M. B. 1, A. N., N. C., M. O., A. P., K. D. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 13 listopada 2023 r., znak WS-VI.7534.3.100.2022.BK w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. zasądza od Wojewody na rzecz J. O., E. Z., A. T., M. K., J. G., E. G., J. K., M. N., M. H., G. B., M. K. 1, A. R., M. J., D. J., Z. S., U. M., E. W., M. K. 2, W. B., H. N., S. K., J. K. 1, K. J., C. D., J. K.2, M. P., S. P., J. S., J. B., B. B., S. D., R. S., M. B., J. K. 3, I. K., M. W., M. P. 1, M. P. 2, A. K., P. K., M. B.1, A. N., N. C., M. O., A. P., K. D. solidarnie kwotę 1462 zł (słownie: jeden tysiąc czterysta sześćdziesiąt dwa) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Przedmiotem skargi jest decyzja Wojewody Małopolskiego z dnia 13 listopada 2023 roku, znak: WS-VI.7534.3.100.2022.BK uchylająca decyzję Starosty Krakowskiego z 2 maja 2022 r. znak: GN-II.6821.1.32.2019.BL i orzekająca o odmowie zwrotu nieruchomości oznaczonych jako działki: nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...] i nr [...], pol. w obr. [...] jedn. ewid.. m. K. oraz części działek: nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...] i nr [...], poł. w obr[...] jedn. ewid.. m. K., w granicach działki nr [...], obr. [...], dz. adm. P. , b. gm. kat. W. D., na rzecz: M. B., A. K., E. Z., A. T., M. K., J. G., E. G., J. K., K. D., M. N., M. H., G. B., J. O., J. B., C. D., K. J., D. J., M. K. 1, A. R., M. J., U. M., S. K., J. K. 1, Z. S., J. K. 2, J. K. 3, M. B. 1, I. K., B. B., E. W., R. S., S. D., P. K., P. K., M. K., M. P. 2, A. P., M. W., M. P. 1, W. B., M. P. , S. P., J. S., H. N., A. N., N. C. i M. O.. Powyższa decyzja została wydana w następujących okolicznościach. Po rozpoznaniu wniosku Dyrekcji Rozbudowy Miasta Krakowa IV z dnia 14 lutego 1983 roku złożonego zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego Krakowskiego Zespołu Miejskiego zatwierdzonym uchwałą Rady Narodowej m. Krakowa nr VI/33/77 z dnia 23 czerwca 1977 roku, Urząd Dzielnicy K. P. na podstawie art. 21 ustawy z dnia 24 października 1974 roku Prawo budowlane (Dz. U. Nr 38, poz. 22) oraz § 18 rozporządzenia Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 20 lutego 1975 roku w sprawie nadzoru urbanistyczno – budowlanego (Dz. U. Nr 8, poz. 48) decyzją z dnia 6 maja 1983 roku, znak: GP.VII-8332/29/83 zatwierdził plan realizacyjny Osiedla [...] łącznie z projektami budowlanymi budynków mieszkalnych 1 – 16, pawilonu handlowo – usługowego, stacji wymienników , hydroforni I i II ze stacją trafo. Następnie na wniosek Dyrekcji Rozbudowy Miasta K. IV z dnia 30 lipca 1983 roku decyzją z dnia 2 grudnia 1983 roku Urząd Dzielnicy K. P. na podstawie art. 21 ustawy z dnia 24 października 1974 roku Prawo budowlane (Dz. U. Nr 38, poz. 22) oraz § 18 rozporządzenia Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 20 lutego 1975 roku w sprawie nadzoru urbanistyczno – budowlanego (Dz. U. Nr 8, poz. 48) zatwierdził aneks do planu realizacyjnego Osiedla [...] we wskazanym w tej decyzji zakresie (por. k. 151 – 167 a.a Tom II). Pismem z lipca 1983 roku (brak daty dziennej na piśmie – pismo k. 38 a.a. Tom II) Dyrekcji Rozbudowy Miasta K. IV działając w trybie art. 6 ustawy z dnia 12 marca 1958 roku o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości (t.j. Dz.U. z 1974, Nr 10, poz. 64) skierowano ofertę w sprawie nabycia części nieruchomości do współwłaścicieli nieruchomości składającej się z działki, według dotychczasowego oznaczenia katastralnego nieruchomości, numer [...] o powierzchni 55658 m2. Dotychczasowa działka nr [...] według oznaczeń po nabyciu miała dzielić się na działki nr [...] o powierzchni 54339 m2 i działkę nr [...] o powierzchni 1319 m2. Ponadto oferta ta dotyczyła również nieruchomości składającej się z działki, według dotychczasowego oznaczenia katastralnego nieruchomości, numer [...] o powierzchni 10787 m2. Dotychczasowa działka nr [...] według oznaczeń po nabyciu miała dzielić się na działki nr [...], [...] i [...]. Zgodnie z treścią oferty przewidziana do nabycia część nieruchomości nr [...] obejmowała działki nr [...] o powierzchni 108 m2 oraz z działki nr [...] o powierzchni 68 m2. Przy dotychczasowych współwłaścicielach miała pozostać działka nr [...] o powierzchni 10611 m2. W związku z tym, że postępowanie ofertowe ("ugodowe") nie zakończyło się zawarciem stosownych umów, pismem z dnia 22 sierpnia 1983 roku Dyrekcja Rozbudowy Miasta K. IV złożyła wniosek o wywłaszczenie nieruchomości położonych w b. gm. kat. W. D. obr[...] na cele os. [...] Wśród zaznaczonych do wywłaszczenia nieruchomości wskazano m.in. działkę, według dotychczasowego oznaczenia katastralnego nieruchomości, numer [...] o powierzchni 10787 m2 (objętą lwh KW [...]). Dotychczasowa działka nr [...] według oznaczeń po nabyciu miała dzielić się na działki nr [...] i [...], przy czym wywłaszczona miała być dz. nr [...] o powierzchni 54339 m2 (k. 45 – 46 a.a. Tom II). W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wnioskowane do wywłaszczenia nieruchomości są niezbędne dla celów realizacji os. [...] zgodnie z decyzją z dnia 6 maja 1983 roku o zatwierdzeniu planu realizacyjnego. Po rozpatrzeniu wniosku Dyrekcji Rozbudowy Miasta K. z dnia 22 sierpnia 1983 roku nr P2/51031/27/83 (k. 53 a.a. Tom II) Naczelnik Dzielnicy K. – P. decyzją z dnia 12 października 1983 r. znak: DZGT-8221/1/04/30/83 na podstawie art. 3, 8, 12 i art. 15 ustawy z dnia 12 marca 1958 roku o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości (t.j. Dz. U. z 1974 roku, Nr 10, poz. 64) i art. 104 K.p.a. (t.j. Dz. U. z 1980 roku, Nr 9, poz. 26) orzekł o wywłaszczeniu na rzecz Państwa na cele budowy osiedla mieszkaniowego [...], nieruchomości położonych w K., b. gm. kat. W. wymienionych w wykazie dołączonym do tej decyzji. W wykazie tym wskazano, że wywłaszczeniu podlegają m.in. nieruchomości składające się z działki nr [...] o powierzchni 108 m2, działki nr [...] o powierzchni 68 m2 oraz działki nr [...] o pow. 54 449 m2, poł. w obr. [...]. adm. P. (k. 52 – 56 a.a Tom II). W uzasadnieniu do tej decyzji wskazano, że wymienione w wykazie nieruchomości są przeznaczone na budowę Osiedla [...], zgodnie z decyzją Naczelnika Dzielnicy K. z dnia 6 maja 1983 roku o zatwierdzeniu plan realizacyjnego. Zaznaczono, że starania wnioskodawcy Dyrekcji Rozbudowy Miasta Krakowa IV o nabycie nieruchomości w trybie art. 6 ustawy z dnia 12 marca 1958 roku o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości nie przyniosło skutku, w związku z tym należało orzec o ich wywłaszczeniu. Wskazano też, że odszkodowanie zostało ustalone zgodnie z art. 8 pkt. 1) i pkt. 13) ustawy z dnia 12 marca 1958 roku o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości w oparciu o opinię biegłego. Następnie decyzją z 7 lutego 1984 r. znak: DZGT-8221/1/04/8/84 Naczelnik Dzielnicy K. uchylił ww. decyzję z 12 października 1983 r. i orzekł o wywłaszczeniu na rzecz Skarbu Państwa nieruchomości składającej się z działki nr [...] o pow. 5,4449 ha. Wedle uzasadnienia ww. decyzji, wywłaszczenia dokonano pod budowę osiedla [...] Pismem z dnia 21 lutego 2019 roku J. O. reprezentowany przez pełnomocnika radcę prawnego A. D. - G. o zwrot udziału wynoszącego [...] części nieruchomości oznaczonej w chwili wywłaszczenia jako działka nr [...], poł. w obr[...], dz. adm. P.. Pismem z dnia 24 czerwca 2019 r. radca prawny A. D. - [...], działając w imieniu Państwa: E. Z., Z. B., M. K., J. G., E. G., B. K., M. N., M. H., G. B., M. K.1, A. R., M. J., D. J., D. P. (pełnomocnika Z. S.), U. M., E. W., M.K. 2, W. B. i H. N., złożył wniosek o zwrot udziału wynoszącego łącznie [...] cz. w części nieruchomości oznaczonej w chwili wywłaszczenia jako działka nr [...], poł. w obr. [...] dz. adm. P. . Następnie pismem z dnia 18 listopada 2019 r. radca prawny A. D. [...], działając w imieniu S. K., J. K. 1, K. J., C. D., J. K.2, M. P., S. P., J. S., złożył wniosek o zwrot udziału wynoszącego łącznie [...] cz. w części nieruchomości oznaczonej w chwili wywłaszczenia jako działka nr [...], poł. w obr[...], dz. adm. P. . Z kolei pismem z dnia 4 maja 2020 r. radca prawny A. D., wystąpił w imieniu J. B. o zwrot udziału wynoszącego [...] cz. w części nieruchomości oznaczonej w chwili wywłaszczenia jako działka nr [...], poł. w obr. [...], dz. adm. P. . Natomiast pismem z dnia 14 czerwca 2021 r. radca prawny A. - [...], wystąpił w imieniu B. B. o zwrot udziału wynoszącego [...] części nieruchomości oznaczonej w chwili wywłaszczenia jako działka nr [...], poł. w obr. [...] dz. adm. P. Ponadto z wnioskiem o zwrot nieruchomości położonych w obr. [...], dz. adm. P. , wywłaszczonych decyzją Naczelnika Dzielnicy K. - P. nr DZGT 8221/1/04/8/84 wystąpili: M. P.1 (pismo z dnia 2 grudnia 2019 r.) i M. W. (pismo z dnia 2 stycznia 2020 r.). W toku postępowania wyjaśniającego Starosta Krakowski ustalił, że decyzją nr DZGT-8221/1/04/30/83 z dnia 12 października 1983 r. Naczelnik Dzielnicy K. - P. orzekł o wywłaszczeniu na rzecz Skarbu Państwa, na cele budowy osiedla mieszkaniowego [...] nieruchomości położonych w K., b. gm. kat. W. D., w tym składającej się z działki nr [...] o pow. 5,4449 ha, poł. w obr. [...], dz. adm. P. . Następnie decyzją nr DZGT-8221/1/04/8/84 z dnia 7 lutego 1984 r. Naczelnik Dzielnicy K. - P. uchylił własną decyzję nr DZGT-8221/1/04/30/83 z dnia 12 października 1983 r. i orzekł o wywłaszczeniu na rzecz Skarbu Państwa na cele budowy osiedla mieszkaniowego [...] nieruchomości składającej się z działki nr [...] o pow. 5,4449 ha, poł. w obr. [...], dz. adm.. . Powyższa decyzja z dnia 7 lutego 1984 r. stała się ostateczna z dniem 15 marca 1984 r. Zgodnie z "Kompilacją - naniesieniem granic wywłaszczonych działek na mapę ewidencyjną", wykonaną przez geodetę uprawnionego A. G. z Przedsiębiorstwa Usług Inżynieryjno-Budowlanych [...], wywłaszczona działka nr [...] poł. w obr. 47, dz. adm. Podgórze odpowiada aktualnie m. in. działkom: nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...] i nr [...], poł. w obr. [...], jedn. ewid.. , m. K. oraz częściom działek: nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...] i nr [...], poł. w obr. [...], jedn. ewid. P. , m. K.. W dacie wywłaszczenia działka nr [...], poł. w obr. [...], dz. adm. P. objęta była księgą wieczystą nr [...], gdzie prawo własności ujawnione było na rzecz: A. G. c. E. i M. w [...] cz., E. S., Z. M., A. O., K. D., M. G., E. K., W. D. i A. K. - dzieci M. i M. - po [...] cz., E. W., I. W., J. S. i A. G. - dzieci S. i M. - po [...] cz., Z. N. i L. N. - dzieci H. - po [...] cz., E. D. s. W. i W. w [...] cz. Organ wskazał, że na gruncie przedmiotowej sprawy bezspornym jest, iż pierwsze dwie przesłanki zwrotu zostały spełnione, gdyż ze stosownym wnioskiem wystąpili poprzedni współwłaściciele oraz spadkobiercy poprzednich współwłaścicieli nieruchomości, a wywłaszczenie działki nr [...], obr. [...] b. dz. adm. P. nastąpiło indywidualną decyzją administracyjną, wydaną na podstawie przepisów ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości, regulującej tryb przymusowego odjęcia prawa rzeczowego do nieruchomości w związku z realizacją celu publicznego. Do stwierdzenia, czy i trzecia przesłanka zwrotu nieruchomości została spełniona, należało na gruncie rozpatrywanej sprawy dokonać oceny zbędności działek: nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...] i nr [...], poł. w obr. [...], jedn. ewid. P. , m. K. oraz części działek: nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...] i nr [...], poł. w obr. [...], jedn. ewid. P. , m. K., w granicach działki nr [...], obr. [...] dz. adm. P. b. gm. kat. W. D., dla celu ich wywłaszczenia, określonego w orzeczeniu o wywłaszczeniu, w świetle uregulowań zawartych w art. 137 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Wskazano, że cel wywłaszczenia musi być interpretowany ściśle, a jego ustalenie następuje poprzez przywołanie celu podanego w decyzji o wywłaszczeniu nieruchomości lub w umowie sprzedaży, z uwzględnieniem jego doprecyzowania w planie realizacyjnym inwestycji, dla urzeczywistnienia której nastąpiło wywłaszczenie. Dalej organ wskazał, że wedle uzasadnienia ostatecznej decyzji Naczelnika Dzielnicy K. - P. nr [...] z dnia 7 lutego 1984 r. wywłaszczenia na rzecz Skarbu Państwa nieruchomości oznaczonej m. in. jako działka nr [...] o pow. 5,4449 ha, objętej księgą wieczystą nr [...], dokonano pod budowę osiedla [...], zgodnie z decyzją Urzędu Dzielnicowego K. - P. Wydział Gospodarki Przestrzennej i Architektury nr GP.VII/8332/291/03 z dnia 6 maja 1983 r., zatwierdzającą plan realizacyjny tej inwestycji. Z treści pozyskanego do akt niniejszej sprawy odpisu wynika, że decyzja Naczelnika Urzędu Dzielnicowego K. - P. Wydział Gospodarki Przestrzennej i Architektury nr GP.VII/8332/291/83 z dnia 6 maja 1983 r., zatwierdzała pod względem urbanistycznym i architektonicznym plan realizacyjny Osiedla [...]B łącznie z projektami budowlanymi budynków mieszkalnych 1-16, pawilonu handlowo - usługowego, stacji wymienników, hydroforni I i II ze stacją trafo. Opisowa część planu realizacyjnego osiedla [...], Stadium: założenia techniczno - ekonomiczne, lokalizowała przedmiotową inwestycję na terenach graniczących: z terenami OTK i zajezdni MPK (od północy), z ul. [...], a obecnie ul. [...] (od wschodu), z ul. [...] (od południa), z terenami zabudowy jednorodzinnej zlokalizowanej przy ul. [...] (od zachodu). Wedle przyjętych w planie rozwiązań główną funkcją planowanej inwestycji miało być mieszkalnictwo wielorodzinne z usługami podstawowymi, tj.: szkołą, przedszkolem, pawilonem handlowo - usługowym, parkingiem wielopoziomowym, wymiennikownią ciepła i hydrofornią. Teren miał być wyposażony w sieć wodociągową, kanalizację sanitarną i kanalizację opadową, drenaż, sieć centralnego ogrzewania, gazociąg i sieć elektroenergetyczną, sieć telekomunikacyjną i oświetlenie. Ponadto " Od strony północnej zaprojektowano pas zieleni izolacyjnej od bazy zaplecza techniczno- garażowego OTK i zajezdni autobusowej MPK. W pasie zieleni zlokalizowano parking wielopoziomowy, jako rezerwę terenu." Obsługa komunikacyjna zabudowy przewidziana została z ulic zewnętrznych przez drogi pieszo-jezdne i chodniki. Analiza graficznej części planu realizacyjnego osiedla [...] sporządzonego na mapie sytuacyjno-wysokościowej w skali 1:1000 wykazała, że działka nr [...], poł. w obr. [...], jedn. ewid. P. , m. K., w całości znajdowała się w granicach przedmiotowej inwestycji, natomiast obszar zawnioskowanych do zwrotu nieruchomości, oznaczonych jako działki: nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...] i nr [...], poł. w obr. [...], jedn. ewid. P. , m. K. oraz jako części działek: nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...] i nr [...], poł. w obr. [...], jedn. ewid. P. , m. K., w granicach działki nr [...], obr. [...] dz. adm. P. b. gm. kat. W. D., znajdował się w północnej części projektowanego osiedla, w terenach przeznaczonych pod zieleń publiczną (oznaczonych na planie symbolem ZP) otaczających rezerwę terenu przeznaczoną pod parkingi wielopoziomowe (oznaczona na planie symbolem KS) oraz - w niewielkiej części - w terenie ulic ruch wolnego (oznaczonym na planie symbolem KV-V). Na analizowanym obszarze nie zaprojektowano żadnych obiektów kubaturowych, za wyjątkiem dwóch osłon śmietnikowych na pojemniki. Następnie przy pomocy pozyskanych z Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii w Warszawie odbitek zdjęć lotniczych ustalono, następujący stan zagospodarowania nieruchomości objętych wnioskiem o zwrot. Przed wywłaszczeniem za wnioskowane do zwrotu nieruchomości nie były w żaden sposób trwale zagospodarowane. Znajdowały się w terenach o funkcji rolniczej, o czym świadczy obraz uwidoczniony na zdjęcia z dnia 4 maja 1982 r. Obszar zawnioskowanej do zwrotu nieruchomości porastała trawa i kilka pojedynczych drzew. Zdjęcia lotnicze wykonane: w dniu 24 września 1993 r., w dniu 9 maja 1998 r oraz w dniu 15 kwietnia 2003 r., ukazują obszar zawnioskowanych do zwrotu nieruchomości jako teren w przeważającej części zielony, okalający, od wschodu i zachodu, zlokalizowany w północnej części powstałego osiedla mieszkaniowego kompleks garażowy. Południowe fragmenty części działki nr [...], obr. [...], jedn. ewid. P. , m. K. w granicach działki nr [...], obr[...], dz. adm. P. , zajęte zostały pod drogę wewnątrzosiedlową, prowadzącą do rzeczonego kompleksu garażowego. Wschodnią część działki nr [...], obr[...], jedn. ewid. P. , m. K. w granicach działki nr [...], obr[...], dz. adm. P. pokrywa nisko rosnący trawnik w obrębie którego - na odbitce zdjęcia wykonanego w dniu 15 kwietnia 2003 r. - widoczny jest zarys placu zabaw. Z kolei zachodnia część działki nr [...], obr. [...], jedn. ewid.. , m. K. w granicach działki nr [...], obr. [...], dz. adm. P. oraz kompleks obejmujący działki: nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...] i nr [...], poł. w obr. [...], jedn. ewid. P. m. K. oraz części działek: nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...] i nr [...], poł. w obr. [...], jedn. ewid.. , m. K., w granicach działki nr [...], obr. [...] dz. adm. P. , a także działka nr [...], poł. w obr. [...], jedn. ewid. P. , m. K., stanowiły teren zielony, porośnięty trawą, pocięty wydeptanymi ścieżkami, na którym, z upływem czasu pojawiły się pojedyncze drzewa. Ponadto w południowo-środkowej części działki nr [...], poł. w obr. [...], jedn. ewid. P. m. K., widoczna jest wiata śmietnikowa. W dniu 15 września 2021 r. przeprowadzono rozprawę administracyjną połączoną z oględzinami, podczas której, obecny na rozprawie geodeta uprawniony dokonał w terenie geodezyjnego okazania granic zawnioskowanej do zwrotu nieruchomości. W okazanych geodezyjnie granicach stan zagospodarowania nieruchomości przedstawiał się następująco. Wschodnia część działki nr [...] w granicach działki nr [...] zagospodarowana jest jako plac zabaw, rekreacji i wypoczynku dzieci i młodzieży szkolnej za wyjątkiem północnego fragmentu wzdłuż ul. [...], który to porośnięty jest nisko rosnącym trawnikiem i pojedynczymi drzewami liściastymi. W południowej części tego terenu przebiega droga wewnątrzosiedlowa - wjazd do kompleksu garażowego, zlokalizowanego na działkach niestanowiących przedmiotu postępowania o zwrot, a także znajdują się miejsca postojowe (parkingi). Działka nr [...] oraz zachodnia część działki nr [...] w granicach działki nr [...] zagospodarowana jest jako wjazdy do kompleksu garażowego, zlokalizowanego na działkach niebędących przedmiotem postępowania o zwrot, oraz jako droga wewnątrzosiedlowa wraz z parkingiem, schodami prowadzącymi w stronę bloków mieszkalnych i zieleń osiedlowa (trawnik). W północnej części tego obszaru zlokalizowana jest wiata śmietnikowa. Pozostała zachodnia część działki nr [...] w granicach działki nr [...] oraz kompleks działek obejmujący: część działki nr [...], działki nr [...] - [...] i część działki nr [...]; działki nr [...] - [...] i część działki nr [...] oraz część działki nr [...]; działki nr [...] - [...] i część działki nr [...] oraz część działki nr [...]; działki nr [...] - [...] i część działki nr [...], a także działki: nr [...] i nr [...], porośnięte były wysoką trawą i kępkami drzew liściastych. Od strony osiedla mieszkaniowego w stronę ul. [...] przebiegała wydeptana ścieżka. Obecny na rozprawie geodeta zwrócił uwagę, że kompleks garaży, zlokalizowany na działkach niestanowiących przedmiotu postępowania o zwrot, jest przesunięty na głębokości od 1-2 m w stronę północną w ten sposób, że garaże częściowo posadowione są na działce nr [...]. Obecny na rozprawie przedstawiciel Zarządu Zieleni Miejskiej w K. oświadcza, że teren będący przedmiotem oględzin w części zachodniej jest w tzw. utrzymaniu interwencyjnym. Wedle informacji przekazanej przez Miejskie Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej S. A. w K. w piśmie nr RDP/669/3732/2021 z dnia 20 kwietnia 2021 r., w obrębie działek: nr [...], nr [...] i nr [...], obr. [...], jedn. ewid.. , m. K., posadowiona jest infrastruktura ciepłownicza o parametrach: 2 x Dn 600, 2 x Dn 125 i 2x Dn 80, przekazane na majątek M. S. A. dokumentami: [...] z dnia 5 października 1988 r. i OT nr [...] z dnia 31 grudnia 2001 r. Ponadto na działkach: nr [...] i nr [...], obr. [...], jedn. ewid. P. m. K., aktem notarialnym Rep. A nr [...] z dnia 2 października 2014 r. ustanowiona została służebność przesyłu na rzecz M. S.A. w K.. Natomiast na działkach: nr [...] - nr [...], nr [...] - nr [...], nr [...] - nr [...], nr [...] - nr [...], nr [...] - nr [...], obr. [...], jedn. ewid. P. m. K., M. S.A. w K. nie posiada i nie eksploatuje żadnej infrastruktury ciepłowniczej. Zgodnie z pismem T. D. S. A. nr [...] z dnia 4 listopada 2020 r. przez teren przebiega sieć niskiego napięcia zasilająca zespół garaży (rok budowy 1991) i dwa kable niskiego napięcia wybudowane z 2019 r. i w 2020 r. Dodatkowo przez teren przebiegają kable średniego napięcia pomiędzy stacjami: [...], wybudowane w 1987 r. Zgodnie z pismem Wodociągów Miasta K. S. A. w K. nr ITD.6260.336.2020 z dnia 29 października 2020 r., na działce nr [...], obr. [...], jedn. ewid. P. , m. K., znajduje się sieć kanalizacyjna 0 300 beton (PTK1754). Na pozostałych działkach objętych postępowaniem zwrotowym ww. spółka nie posiada sieci wodociągowej i kanalizacyjnej. Zgodnie z pismami: [...]j Spółki Gazownictwa sp. z o.o. Oddział Zakład Gazowniczy w K. nr PSGKR.ZMSM.763.1034087.1.20 z dnia 28 października 2020 r. oaz O. S. A. nr [...] z dnia 16 listopada 2020 r. w obszarze zawnioskowanych do zwrotu nieruchomości ww. przedsiębiorstwa nie posiadają i nie eksploatują właściwej im infrastruktury przesyłowej. Zgodnie z pismem Zarządu Zieleni Miejskiej w K. nr NG.65.2.21.MG2 z dnia 29 stycznia 2021 r., działka nr [...], obr. [...], jedn. ewid. P. , m. K., w udziale wynoszącym [...] cz. pozostaje w trwałym zarządzie tamt. Jednostki na podstawie decyzji Prezydenta Miasta Krakowa nr GS-02.6844.3.23.2016.DS z dnia 30 maja 2017 r., w zakresie zlokalizowanego w części wschodniej ogródka jordanowskiego i otaczającego go zieleńca. W utrzymaniu pozostaje również pozostała część działki w zakresie zieleni, z wyłączeniem drogi wewnętrznej, parkingu i wjazdów do posesji sąsiednich. Teren ten nie był obciążany przez ZZM prawami obligacyjnymi ani rzeczowymi na rzecz podmiotów trzecich. Z kolei według informacji udzielonej przez Urząd Miasta Krakowa w piśmie nr GS-11.6821.36.2019.KB z dnia 27 stycznia 2021 r. decyzją Prezydenta Miasta Krakowa nr GS-02.6844.3.23.2016.DS z dnia 30 maja 2017 r. ustanowiono na czas nieoznaczony trwały zarząd na rzecz Zarządu Zieleni Miejskiej w K. na udziale wynoszącym [...] cz. w nieruchomości stanowiącej działkę nr [...], obr. [...], jedn. ewid. P. m. K., natomiast aktem notarialnym Rep. A nr [...] z dnia 5 lipca 2019 r., na przedmiotowej działce ustanowiona została służebność przesyłu na rzecz T. D. S.A. Ocena zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego pozwala stwierdzić, że cel, dla którego dokonano wywłaszczenie nieruchomości objętych roszczeniem o zwrot został na nich zrealizowany, zgodnie z założeniami planu realizacyjnego Osiedla [...] zatwierdzanego decyzją Naczelnika Urzędu Dzielnicowego K. - P. Wydział Gospodarki Przestrzennej i Architektury nr GP.VII/8332/291/03 z dnia 6 maja 1983 r. W wyniku przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego ustalono bowiem, że zawnioskowane do zwrotu działki znajdowały się na północnych obrzeżach ww. osiedla mieszkaniowego, i w ramach tej inwestycji, w przeważającej części przeznaczone zostały pod zieleń publiczną, określoną w opisowej części planu realizacyjnego jako "(...) pas zieleni izolacyjnej od bazy zaplecza techniczno- garażowego OTK i zajezdni autobusowej MPK", a ponadto pod wewnątrzosiedlową drogę dojazdową do garaży oraz wiatę śmietnikową. Znajdujące się w obszarze zawnioskowanych do zwrotu nieruchomości obiekty takie jak: plac zabaw, rekreacji i wypoczynku dzieci i młodzieży szkolnej (działka nr [...]), wewnątrzosiedlowa droga prowadząca do kompleksu garażowego (działka nr [...]), zieleń osiedlowa - trawniki (działka nr [...] i działki nr [...]), miejsca postojowe - parkingi (działka nr [...]), czy wiata śmietnikowa (część działki nr [...]), bez wątpienia stanowią infrastrukturę osiedlową, podobnie zresztą jak będące w utrzymaniu interwencyjnym Zarządu Zieleni Miejskiej w K. obszary zieleni - trawa i drzewa (kompleks działek, obejmujący: cz. dz. nr [...], działki nr [...] - [...] i cz. dz. nr [...]; działki nr [...] - [...] i cz. dz. nr [...] oraz cz. dz. nr [...]; działki nr [...] - [...] i cz. dz. nr [...] oraz cz. dz. nr [...]; działki nr [...] - [...] i cz. działki nr [...], a także działki: nr [...] i nr [...]), które w tym przypadku spełniają również funkcję zieleni izolacyjnej dla powstałego osiedla mieszkaniowego, najpierw od bazy zaplecza techniczno- garażowego OTK i zajezdni autobusowej MPK, a obecnie od drogi publicznej ul. [...]. Odwołanie od ww. decyzji Starosty Krakowskiego złożył radca prawny A. D.-[...] w imieniu: J. O., E. Z., M. K., J. G., E. G., M. N., M. H., G. B., M. K., A. R., M. J., D. J., Z. S., U. M., E. W., M. K., W. B., H. N., S. K., J. K., K. J., C. D., J. K., M. P., S. P., J. S., J. B., B. B. oraz B. K., w miejsce której wstąpili spadkobiercy zmarłej - J. K. i K. D., a także Z. B., w miejsce której wstąpiła spadkobierczyni zmarłej - A. T., zarzucając jej: "1. naruszenie art. 77 § 1 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i brak wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego, w tym niewyciągnięcie prawidłowych wniosków z ustalonych okoliczności niewykorzystania Nieruchomości na cel wywłaszczenia; 2. naruszenie art. 136 ust. 1 w zw. z art. 137 ust. 1 u.g.n. poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie i nieprawidłowe przyjęcie, że na Nieruchomości został zrealizowany cel wywłaszczenia. Dodatkowo wnoszę o przeprowadzenie dowodu z dokumentu załączonego do niniejszego odwołania". Odwołanie od decyzji Starosty Krakowskiego z 2 maja 2022 r. złożył również P. K., wnosząc o: "uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Jednocześnie uważam, iż cele na jakie przedmiotowe nieruchomości zostały wywłaszczone nie zostały zrealizowane a zatem nieruchomości winny zostać zwrócone". Rozpatrując sprawę w wyniku wniesionego odwołania Wojewoda Małopolski decyzją z dnia 13 listopada 2023 roku uchylił decyzję Starosty Krakowskiego z 2 maja 2022 r. orzekł o odmowie zwrotu nieruchomości oznaczonych jako dziatki: nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...] i nr [...], pol. w obr[...], jedn. ewid. P. m. K. oraz części działek: nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...] i nr [...], poł. w obr. [...], jedn. ewid. P. m. K., w granicach działki nr [...], obr[...], dz. adm. P. , b. gm. kat. W. D., na rzecz: M. B., A. K., E. Z., A. T., M. K., J. G., E. G., J. K., K. D., M. N., M. H., G. B., J. O., J. B., C. D., K. J., D. J., M. K., A. R., M. J., U. M., S. K., J. K. - D., Z. S., J. K., J. K., M. B., I. K., B. B., E. W., R. S., S. D., P. K., P. K., M. K., M. P., A. P., M. W., M. P., W. B., M. P., S. P., J. S., H. N., A. N., N. C. i M. O.. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że postępowanie wyjaśniające przeprowadzone przez organ I instancji w zakresie ustalenia faktów związanych z realizacją celu wywłaszczenia, należy ocenić pozytywnie. Podkreślił, że w niniejszej sprawie cel wywłaszczenia został określony jako budowa osiedla mieszkaniowego [...] a uszczegółowienie tej inwestycji znalazło się na planie realizacyjnym zatwierdzonym decyzją Urzędu Dzielnicowego K. - P. Wydział Gospodarki Przestrzennej i Architektury nr GP.VII/8332/291/83 z 6 maja 1983 r. według którego wywłaszczona nieruchomość stanowić miała pas zieleni izolacyjnej, na której części planowany był także parking wielopoziomowy. Jak wynika z akt sprawy, wywłaszczona nieruchomość stanowi zieleń izolacyjną powstałego osiedla mieszkaniowego, a w miejscu planowanego parkingu powstały garaże (widoczne są na fotografii z roku 1993), które bez wątpienia stanowią część inwestycji określonej jako budowa osiedla mieszkaniowego, stanowiąc nieistotną z punktu widzenia art. 136 w związku z art. 137 ust. 1 u.g.n., dopuszczalną modyfikację celu pierwotnego. Ponadto część wywłaszczonej nieruchomości zagospodarowana została również: placem zabaw, drogą wewnątrzosiedlową prowadzącą do kompleksu garażowego, miejscami postojowymi (parkingami) i wiatą śmietnikowa, czyli infrastrukturą typową dla osiedla mieszkaniowego. Nie można zatem zgodzić się z zarzutem odwołujących, iż: "Należy wskazać, że lewa (zachodnia) część Nieruchomości nie nosi śladów jakiegokolwiek zagospodarowania - tak obecnie, jak i na zdjęciach archiwalnych, podczas gdy część prawa (wschodnia) jest jedynie w części zabudowana placem zabaw, a w pozostałej części również nie nosi śladów zagospodarowania, co przesądza o braku realizacji na Nieruchomości celu wywłaszczenia. W szczególności zaś Organ I instancji realizacji takiego celu nie wykazał". Wbrew twierdzeniom odwołujących, również status prawny przedmiotowej nieruchomości na tle nieruchomości sąsiednich nie potwierdza zbędności na cel wywłaszczenia. Dla oceny, czy zachodzą przesłanki do zwrotu wywłaszczonej nieruchomości nie ma większego znaczenia jaki podmiot (inwestor) ostatecznie zrealizował na działce cel wywłaszczenia, tj. czy była to spółdzielnia mieszkaniowa, czy też Dyrekcja Inwestycji Miejskich, czy też działania wykonywane były w ramach "czynów społecznych", bowiem istotne jest tylko to, że służą one mieszkańcom osiedla do dziś. Analogicznie, fakt, że nieruchomość nie została przekazana spółdzielni mieszkaniowej w użytkowanie, nie ma znaczenia dla oceny jej zbędności na cel wywłaszczenia. Mając zatem na uwadze powyższe stwierdzić należy, że zasadnie organ i instancji uznał, że ww. nieruchomość nie stała się zbędna na cel wywłaszczenia i nie może podlegać zwrotowi na rzecz wnioskodawców. W tym miejscu wskazać również należy, iż jak wynika ze zgromadzonego materiału dowodowego, celem wywłaszczenia przedmiotowych nieruchomości była budowa kompleksowo zaprojektowanego osiedla mieszkaniowego wymagającego dla swojego prawidłowego funkcjonowania powstania również infrastruktury technicznej. Jak ustalił organ I instancji, na przedmiotowej nieruchomości posadowiona jest infrastruktura ciepłownicza, przekazana na majątek M. S. A. w październiku 1988 r. i w grudniu 2001 r., wybudowana na potrzeby osiedla mieszkaniowego, której realizacja nastąpiła zarówno przed złożeniem wniosku o zwrot (2019 r.), jak i przed 22 września 2004 r. Z kolei zgodnie z pismem spółki T. D. S.A. z 4 listopada 2020 r. przez teren działek przebiega sieć kablowa niskiego napięcia zasilająca zespół garaży (rok budowy 1991) i kable średniego napięcia pomiędzy stacjami: 33481[...], wybudowane w 1987 r. Zgodnie z pismem Wodociągów Miasta K. S.A. w K. z 29 października 2020 r., na działce nr [...], obr. [...], jedn. ewid. P. , m. K. znajduje się sieć kanalizacyjna o 300 beton (PTK1754). Z powyższego wynika zatem, iż powstanie infrastruktury technicznej osiedla było także celem wywłaszczenia i wobec tego faktu, zdaniem organu odwoławczego zrealizowanie takiego elementu osiedla mieszkaniowego również stanowi realizację celu wywłaszczenia na przedmiotowej nieruchomości. Skargę na powyższą decyzję wnieśli J. O., E. Z., A. T., M. K., J. G. E. G., J. K., M. N., M. H., G. B., M. K. 1, A. R., M. J., D. J., Z. S., U. M., E. W., M. K.2, W. B., H. N., S. K., J. K. - [...], K. J., C. D., J. K., M. P., S. P., J. S., J. B., B. B., S. D., R. S., M. B., J. K., I. K., M. W., M. P. 1, M. P. 2, A. K., P. K., M. B. 1, A. N., N. C., M. O., A. P., K. D. reprezentowani przez pełnomocnika radcę prawnego A. D. – [...], podnosząc zarzuty: 1. naruszenie prawa materialnego art. 137 ust. 1 u.g.n. poprzez jego błędną wykładnię i nieprawidłowe przyjęcie, że przesłanka "zrealizowania" celu wywłaszczenia może oznaczać również niepodjęcie żadnych pozytywnych działań i tym samym być spełniona w razie pozostawienia wywłaszczonego terenu bez jakiejkolwiek ingerencji; 2. naruszenie prawa materialnego art. 137 ust. 1 u.g.n. w zw. z art. 21 Konstytucji RP poprzez ich błędną wykładnię i nieprawidłowe przyjęcie, że samo pozostawienie zieleni na wywłaszczonym terenie może oznaczać spełnienie przesłanki "celu wywłaszczenia", jeśli celem wywłaszczenia określonym w decyzji wywłaszczeniowej jest budowa na takim wywłaszczonym terenie konkretnego osiedla, w tym poprzez taką błędną wykładnię, która nie wzięła pod uwagę wymogu wąskiego, ścisłego rozumienia "celu wywłaszczenia"; 3. naruszenie przepisu postępowania art. 77 ust. 1 k.p.a. poprzez wydanie wyroku z nieuwzględnieniem akt sprawy oraz bez jej dostatecznego wyjaśnienia, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż akta sprawy nie dostarczały dowodów na rzecz zrealizowania na Nieruchomości celu wywłaszczenia, a Organ II instancji w sprawie nie wziął tych akt sprawy pod uwagę. Powołując się na powyższe wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz przyznanie skarżącym zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów wynagrodzenia pełnomocnika będącego radcą prawnym, według norm prawem przewidzianych, w tym z uwzględnieniem art. 202 § 1 i art. 205 § 2 p.p.s.a., przy uwzględnieniu proporcji ich udziałów w wywłaszczonej Nieruchomości. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Małopolski wniósł o jej oddalenie z racji jej bezzasadności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył co następuje. Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy wojewódzki sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). W myśl art. 145 § 1 pkt 1) p.p.s.a. uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy, gdy sąd stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi Sąd oddala skargę w oparciu o art. 151 p.p.s.a. Zgodnie natomiast z art. 134 § 2 p.p.s.a. sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności. Wskazać również należy, że zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a. Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy. Orzekanie "na podstawie akt sprawy" oznacza, iż sąd przy ocenie legalności decyzji bierze pod uwagą okoliczności, które z akt tych wynikają i które legły u podstaw zaskarżonego aktu. Podstawą orzekania przez sąd administracyjny jest zatem materiał dowodowy zgromadzony przez organ administracji publicznej w toku postępowania, na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia (por. uzasadnienie do wyroku NSA z dnia 9 lipca 2008 r., sygn. II OSK 795/07). Skarga zawiera usprawiedliwione podstawy. Przedmiotowa sprawa dotyczy odmowy zwrotu wywłaszczonej nieruchomości oznaczonych jako działki: nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...] i nr [...], pol. w obr[...], jedn. ewid. P. m. K. oraz części działek: nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...] i nr [...], poł. w obr. [...], jedn. ewid. P. m. K., w granicach działki nr [...], obr[...], dz. adm. P. , b. gm. kat. W. D. Zgodnie z art. 136 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2023 roku, poz. 344) – dalej jako "u.g.n., poprzedni właściciel lub jego spadkobierca mogą żądać zwrotu wywłaszczonej nieruchomości lub udziału w tej nieruchomości albo części wywłaszczonej nieruchomości lub udziału w tej części, jeżeli, stosownie do przepisu art. 137, nieruchomość lub jej część stała się zbędna na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu. Z wnioskiem o zwrot występuje się do starosty, wykonującego zadanie z zakresu administracji rządowej, który zawiadamia o tym właściwy organ gospodarujący zasobem nieruchomości. Warunkiem zwrotu wywłaszczonej nieruchomości lub udziału w tej nieruchomości albo części wywłaszczonej nieruchomości lub udziału w tej części jest zwrot przez poprzedniego właściciela lub jego spadkobiercę odszkodowania lub nieruchomości zamiennej stosownie do art. 140. Stosownie do art. 137 u.g.n.: 1. Nieruchomość uznaje się za zbędną na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu, jeżeli: 1) pomimo upływu 7 lat od dnia, w którym decyzja o wywłaszczeniu stała się ostateczna, nie rozpoczęto prac związanych z realizacją tego celu albo 2) pomimo upływu 10 lat od dnia, w którym decyzja o wywłaszczeniu stała się ostateczna, cel ten nie został zrealizowany. 2. Jeżeli w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, cel wywłaszczenia został zrealizowany tylko na części wywłaszczonej nieruchomości, zwrotowi podlega pozostała część. Z kolei przepis art. 216 u.g.n. stanowi, iż przepisy ustawy o zwrocie wywłaszczonych nieruchomości stosuje się odpowiednio do nieruchomości przejętych lub nabytych na rzecz Skarbu Państwa na podstawie art. 6 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości (Dz. U. z 1974 r. Nr 10, poz. 64 oraz z 1982 r. Nr 11, poz. 79). Zgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z 13 marca 2014 r., sygn. akt P 38/11, art. 137 ust. 1 pkt 2 u.g.n. - w zakresie, w jakim za nieruchomość zbędną uznaje nieruchomość wywłaszczoną przed 27 maja 1990 r., na której w dniu złożenia wniosku o zwrot, a nie później niż przed 22 września 2004 r., zrealizowano cel określony w decyzji o wywłaszczeniu - jest niezgodny z art. 2 w związku z art. 165 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Skutkiem powołanego orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego - jak wskazuje się w orzecznictwie - jest to, że przepisów art. 137 ust. 1 pkt 1 i 2 u.g.n. - w zakresie wskazanych tam terminów - nie powinno stosować się do spraw o zwrot nieruchomości wywłaszczonych przed wejściem w życie - odpowiednio - ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tj. przed 1 stycznia 1998 r. - art. 137 ust. 1 pkt 1) oraz ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz o zmianie niektórych innych ustaw (tj. przed 22 września 2004 r. - art. 137 ust. 1 pkt 2) (por. np. wyroki: NSA w Warszawie z 8 maja 2013 r., sygn. akt I OSK 2205/11, z 12 lutego 2014r., sygn. akt I OSK 1663/12; z 10 kwietnia 2014 r., sygn. akt I OSK 2391/12 i z 24 czerwca 2014 r., sygn. akt I OSK 2876/12 oraz wyroki WSA w Krakowie z 11 września 2014 r., sygn. akt II SA/Kr 923/14, z 9 października 2014 r., sygn. akt II SA/Kr 1048/14, z 12 listopada 2014 r., sygn. akt II SA/Kr 1066/14 i z 16 stycznia 2015 r., sygn. akt II SA/Kr 1067/14). Zarówno art. 136 u.g.n. jak i art. 137 u.g.n., posługując się pojęciem celu wywłaszczenia, utożsamiają go z celem określonym w decyzji o wywłaszczeniu będącej aktem administracyjnym wydanym w indywidualnej sprawie z zakresu administracji publicznej. Z tego właśnie względu podstawowym źródłem określenia celu wywłaszczenia w konkretnej sprawie jest decyzja wywłaszczeniowa (umowa sprzedaży) i to właśnie w tym dokumencie należy poszukiwać celu wywłaszczenia. Podstawową kwestią wymagającą ustalenia w przedmiotowej sprawie była ocena zasadności roszczenia o zwrot nieruchomości, co sprowadza się do oceny czy wywłaszczona nieruchomość była zbędna na cel, na jaki została wywłaszczona. Aby dokonać takiej oceny, w pierwszej kolejności należało zatem odkodować cel wywłaszczenia, aby móc następnie ocenić, czy cel ten został zrealizowany. Cel wywłaszczenia może wynikać już z samej treści decyzji wywłaszczeniowej, jak i również może wynikać z innych aktów poprzedzających proces wywłaszczenia, czy też mu towarzyszących (np. zezwolenia na nabycie nieruchomości, decyzji lokalizacyjnej, decyzji o zatwierdzeniu planu realizacyjnego). Realizacja celu wywłaszczenia musi być rozumiana, jako zaplanowane działanie organów lub innych uprawnionych podmiotów, mających realizować zamierzenia, dla których wywłaszczenia dokonano. Brak jakiegokolwiek zagospodarowania terenu lub zagospodarowanie go sprzecznie z choćby ogólnie nawet określonym celem wywłaszczenia, nie może być uznane za realizację celu wywłaszczenia i nie może stanowić podstawy do odmowy zwrotu nieruchomości, o ile spełnione zostaną pozostałe przesłanki, o których mowa w art. 136 u.g.n. Na gruncie niniejszej sprawy – jak ustaliły organy – przedmiotowa nieruchomość została wywłaszczona na rzecz Państwa na cele budowy osiedla mieszkaniowego [...]. Uszczegółowienie tej inwestycji znalazło się w planie realizacyjnym zatwierdzonym decyzją Urzędu Dzielnicowego K. - P. Wydział Gospodarki Przestrzennej i Architektury nr GP.VII/8332/291/83 z 6 maja 1983 r. Według tego planu, jak wskazał Wojewoda (podzielając stanowisko Starosty), wywłaszczona nieruchomość stanowić miała pas zieleni izolacyjnej, na której części planowany był także parking wielopoziomowy. Jak wynika z treści decyzji Naczelnika Dzielnicy K. – P. z dnia 12 października 1983 r. znak: DZGT-8221/1/04/30/83, wywłaszczenie nastąpiło na podstawie art. 3, 8, 12 i art. 15 ustawy z dnia 12 marca 1958 roku o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości (t.j. Dz. U. z 1974 roku, Nr 10, poz. 64). We wskazanej decyzji Naczelnik orzekł o wywłaszczeniu na rzecz Państwa, na cele budowy osiedla mieszkaniowego [...] nieruchomości położonych w K., b. gm. kat. W. D. wymienionych w wykazie dołączonym do tej decyzji. W uzasadnieniu do tej decyzji wskazano, że wymienione w wykazie nieruchomości są przeznaczone na budowę Osiedla [...], zgodnie z decyzją Naczelnika Dzielnicy K. P. z dnia 6 maja 1983 roku o zatwierdzeniu plan realizacyjnego. Zaznaczono, że starania wnioskodawcy Dyrekcji Rozbudowy Miasta K. IV o nabycie nieruchomości w trybie art. 6 ustawy z dnia 12 marca 1958 roku o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości nie przyniosło skutku, w związku z tym należało orzec o ich wywłaszczeniu. Należy zatem wskazać, że trafne są ustalenia organów, że wywłaszczenie nastąpiło na cele budowy osiedla mieszkaniowego [...] W kontekście wywłaszczenia na cele budowy osiedla mieszkaniowego, trzeba wskazać, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych "celu wywłaszczenia nieruchomości na budowę osiedla mieszkaniowego w żaden sposób nie niweczy realizacja infrastruktury tego osiedla w postaci budynków handlowych, usługowych oraz urządzeń towarzyszących, jak ciągi komunikacyjne, parkingi, boiska i inne urządzenia. Osiedle mieszkaniowe obejmuje bowiem nie tylko domy mieszkalne, lecz również jego infrastrukturę i urządzenia służące jego mieszkańcom. (por. np. uzasadnienie do wyroków: NSA z dnia 3 września 2010 r., sygn. akt I OSK 1537/09, NSA z dnia 7 września 2007 r., sygn. akt I OSK 1324/06). Zatem przy ocenie realizacji celu, jakim jest budowa osiedla mieszkaniowego, należy uwzględniać nie tylko budowę typowych obiektów mieszkalnych, ale również budowę infrastruktury osiedla (ciągi komunikacyjne, sieci wodociągowe, kanalizacyjne, ciepłownicze oraz tereny zieleni osiedlowej) niezbędnej do jego prawidłowego funkcjonowania. Nie sposób przecież wyobrazić sobie, aby rozległe tereny osiedlowe nie były poprzecinane pasami zieleni, a poszczególne bloki były budowane jeden obok drugiego bez żadnego odstępu. Osiedle mieszkaniowe jest pewnym, swego rodzaju, mikroorganizmem urbanizacyjnym, który rządzi się zasadami, uwzględniającymi potrzeby jego mieszkańców." (por. np. uzasadnienie do wyroku NSA z dnia 4 sierpnia 2015 roku, sygn. I OSK 1044/14). Podzielić zatem należy stanowisko wyrażone przez organy, że budowa osiedla mieszkaniowego obejmuje nie tylko budynki mieszkalne, lecz również jego infrastrukturę i urządzenia służące mieszkańcom. Osiedle mieszkaniowe jest bowiem pojęciem ogólnym i obejmuje zarówno budynki mieszkalne, usługowe jak i szkoły, boiska sportowe, place zabaw, garaże, parkingi, zieleń osiedlową, ciągi piesze, drogi, a także instalacje podziemne (wodociągi, gazociągi, sieć kanalizacyjną itp.) oraz nadziemne (np. linie energetyczne) umożliwiające właściwe korzystanie z takiego założenia urbanistycznego jakim jest osiedle mieszkaniowe (por. też uzasadnienie do wyroku WSA w Krakowie z dnia 2 października 2015 r. sygn. akt II SA/Kr 872/15). Wojewoda wskazał też, że – jak wynika z zebranych w aktach sprawy dokumentów – wywłaszczona nieruchomość stanowi zieleń izolacyjną powstałego osiedla mieszkaniowego, a w miejscu planowanego parkingu powstały garaże (widoczne są na fotografii z roku 1993), które bez wątpienia stanowią część inwestycji określonej jako budowa osiedla mieszkaniowego, stanowiąc nieistotną z punktu widzenia art. 136 w związku z art. 137 ust. 1 u.g.n., dopuszczalną modyfikację celu pierwotnego. Ponadto część wywłaszczonej nieruchomości zagospodarowana została również: placem zabaw, drogą wewnątrzosiedlową prowadzącą do kompleksu garażowego, miejscami postojowymi (parkingami) i wiatą śmietnikowa, czyli infrastrukturą typową dla osiedla mieszkaniowego. Podzielić należy w pełni stanowisko organów w zakresie w jakim uznają one, że zagospodarowanie nieruchomości placem zabaw, drogą wewnątrzosiedlową prowadzącą do kompleksu garażowego, miejscami postojowymi (parkingami) czy wiatą śmietnikową stanowi o realizacji celu wywłaszczenia, albowiem stanowi to typową infrastrukturę dla osiedla mieszkaniowego. Trzeba jednak wskazać, że powyższe zagospodarowanie nie obejmuje jednak całej powierzchni wskazanej do zwrotu nieruchomości. W pozostałej części nieruchomość ta stanowić miała zieleń izolacyjną dla wybudowanego osiedla. Dokonując oceny, czy doszło do realizacji celu wywłaszczenia w tym zakresie organy odwołały się do treści planu realizacyjnego, wskazując że wywłaszczona nieruchomość zgodnie z tym planem stanowić miała pas zieleni izolacyjnej, wolny od zabudowy i znajdowała się w pobliżu planowanego parkingu wielopoziomowego. Z ustaleń organu wynika, że teren zawnioskowanych do zwrotu nieruchomości, które porastała trawa i kilka pojedynczych drzew, otoczony był pasmami pól uprawnych. Zdjęcia lotnicze wykonane: 24 września 1993 r., 9 maja 1998 r. oraz 15 kwietnia 2003 r., ukazują obszar zawnioskowanych do zwrotu nieruchomości jako teren w przeważającej części zielony, okalający od wschodu i zachodu, zlokalizowany w północnej części osiedla mieszkaniowego kompleks garażowy. Natomiast podczas oględzin ustalono, że północna część działki nr [...] w granicach działki nr [...] wzdłuż ul. [...] porośnięta jest nisko rosnącym trawnikiem i pojedynczymi drzewami liściastymi. Natomiast zachodnia część działki nr [...] oraz kompleks działek obejmujący: część działki nr [...], działki: nr [...] - nr [...] i cześć działki nr [...], działki nr [...] - nr [...] i część działki nr [...] oraz część działki nr [...], działki: nr [...] - nr [...] i część działki nr [...] oraz część działki nr [...], działki: nr [...] - [...] i część działki nr [...], a także działki: nr [...] i nr [...], porośnięte były wysoką trawą i kępkami drzew liściastych. Od strony osiedla mieszkaniowego w stronę ul. [...] przebiegała wydeptana ścieżka. Wskazane ustalenia w ocenie Sądu nie są jednak wystarczające. Sam tylko fakt niezabudowania nieruchomości i okoliczność, że jest ona porośnięta roślinnością nie oznacza jeszcze, że działka ta pełni funkcję zieleni izolacyjnej. Trzeba zauważyć, że jak wynika z treści planu realizacyjnego osiedla mieszkaniowego "główną funkcją jest mieszkalnictwo wielorodzinne z usługami podstawowymi: szkołą, przedszkolem, pawilonem handlowo – usługowym i parkingiem wielopoziomowym". Ponadto jak zaznaczono w planie "od strony północnej zaprojektowano pas zieleni izolacyjnej od bazy zaplecza techniczno – garażowego OTV i zajezdni autobusowej MPK. W pasie zieleni zlokalizowano parking wielopoziomowy jako rezerwę terenu". Dodatkowo "na terenie opracowania/nym/ projektuje się zieleń wysoką i niską w charakterze wnętrz mieszkaniowych, ciągów pieszych i jako zieleń izolacyjną od ulic, parkingów i obiektów uciążliwych." (por. część opisowa planu realizacyjnego – k. 151 – 163 a.a. Tom II). Jak wynika z treści przytoczonego planu realizacyjnego wskazana zieleń izolacyjną została zaprojektowana w celu oddzielenia zabudowy osiedlowej, obejmujące zarówno tereny zabudowy mieszkaniowej jak i inne tereny znajdujące sio w obrębie osiedla, od innych terenów, które są terenami uciążliwymi. W tym przypadku chodziło głównie o bazy zaplecza techniczno – garażowego OTV i zajezdni autobusowej MPK. Ocena zatem czy nieruchomość objętą roszczeniem zwrotowym została zagospodarowana zgodnie z celem wywłaszczenia, to jest pod zieleń izolacyjną, która może stanowić immanentny element osiedla, musi zostać odniesiona do zagospodarowania otoczenia osiedla od strony północnej. Aby możliwe było dokonanie oceny, czy w istocie można mówić o zieleni izolacyjnej na tym obszarze, to organy powinny dokonać ustaleń faktycznych, które pozwolą na dokonanie oceny jakie jest zagospodarowanie nieruchomości znajdujących się na północ od nieruchomości zawnioskowanych do zwrotu. To z kolei dopiero pozwoli organom na ocenę, czy w istocie objęte roszczeniem zwrotowym działki spełniają funkcję zieleni izolacyjnej dla powstałego osiedla mieszkaniowego. Na gruncie tej sprawy jednak ustalenia organów ograniczają się jednak wyłącznie do wskazania, że "zawnioskowane do zwrotu działki znajdowały się na północnych obrzeżach osiedla mieszkaniowego i w ramach tej inwestycji, w przeważającej części przeznaczone zostały pod zieleń publiczną, określoną w opisowej części planu realizacyjnego jako: "(...) pas zieleni izolacyjnej od bazy zaplecza techniczno - garażowego OTK i zajezdni autobusowej MPK", a ponadto pod wewnątrzosiedlową drogę dojazdową do garaży oraz wiatę śmietnikową. Znajdujące się w obszarze zawnioskowanych do zwrotu nieruchomości obiekty, takie jak: plac zabaw, rekreacji i wypoczynku dzieci i młodzieży szkolnej, droga wewnątrzosiedlowa prowadzącą do kompleksu garażowego, miejsca postojowe (parkingi), czy wiata śmietnikowa, bez wątpienia stanowią infrastrukturę typową dla osiedla mieszkaniowego, podobnie zresztą jak będące w utrzymaniu interwencyjnym Zarządu Zieleni Miejskiej w K. obszary zieleni - trawa i drzewa, które spełniają również funkcję zieleni izolacyjnej dla powstałego osiedla mieszkaniowego [...] najpierw od bazy zaplecza techniczno-garażowego OTK i zajezdni autobusowej MPK, a obecnie od drogi publicznej ul. [...]." Jak wynika z przy tym z treści protokołu z dnia 15 listopada 2022 roku, (k. 141 a.a. Tom IV) "wschodnia część działki nr [...] w granicach działki nr [...] zagospodarowana jest jako plac zabaw, rekreacji i wypoczynku dzieci i młodzieży szkolnej, za wyjątkiem północnego fragmentu wzdłuż ul. [...], który to porośnięty jest nisko rosnącym trawnikiem i pojedynczymi drzewami liściastymi. W południowej części tego terenu przebiega droga wewnątrzosiedlowa - wjazd do kompleksu garażowego, zlokalizowanego na działkach niestanowiących przedmiotu postępowania o zwrot, a także znajdują się miejsca postojowe (parkingi). Działka nr [...] oraz zachodnia część działki nr [...] w granicach działki nr [...] zagospodarowana jest jako wjazdy do kompleksu garażowego, zlokalizowanego na działkach niebędących przedmiotem postępowania o zwrot oraz jako droga wewnątrzosiedlowa wraz z parkingiem, schodami prowadzącymi w stronę bloków mieszkalnych i zieleń osiedlowa (trawnik). W północnej części tego obszaru zlokalizowana jest wiata śmietnikowa. Pozostała zachodnia część działki nr [...] oraz kompleks działek obejmujący: część działki nr [...], działki: nr [...] - nr [...] i cześć działki nr [...], działki nr [...] - nr [...] i część działki nr [...] oraz część działki nr [...], działki: nr [...] - nr [...] i część działki nr [...] oraz część działki nr [...], działki: nr [...] - [...] i część działki nr [...], a także działki: nr [...] i nr [...], porośnięte były wysoką trawą i kępkami drzew liściastych. Od strony osiedla mieszkaniowego w stronę ul. [...] przebiegała wydeptana ścieżka. Obecny na rozprawie geodeta zwrócił uwagę, że kompleks garaży, zlokalizowany na działkach niestanowiących przedmiotu postępowania o zwrot, jest przesunięty na głębokości od 1 - 2 m w stronę północną w ten sposób, że garaże częściowo posadowione są na działce nr [...]." Z akt sprawy jednak nie wynika jednak jak daleko od wnioskowanej do zwrotu nieruchomości znajduje się ulica [...]. Ustalenie natomiast tych okoliczności pozwoliłoby rozważyć organom, czy wnioskowana do zwrotu nieruchomość w istocie może stanowić zieleń izolacyjną. Zaznaczyć też trzeba, że dokonując oceny czy obszar ten może stanowić zieleń izolacyjną organ powinien mieć na uwadze, że chodzi o zieleń izolacyjną dla osiedla w związku z tym powinien uwzględnić również skalę zamierzenia inwestycyjnego, ze względu na które doszło do wywłaszczenia. Takich ustaleń jednak organy na gruncie tej sprawy nie poczyniły. Trzeba podkreślić, że organ rozpoznając sprawę, w pierwszej kolejności powinien ustalić w sposób wyczerpujący i dokładny stan faktyczny, a następnie dokonać jego oceny prawnej (por. np. uzasadnienia do wyroków: NSA z dnia 9 lutego 2011 r., sygn. II OSK 263/10, NSA z dnia 11 czerwca 2013 r., sygn. II OSK 2417/12). Prawidłowe ustalenie stanu faktycznego sprawy stanowi warunek konieczny do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy. Niewyjaśnienie lub niedostateczne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy może prowadzić do wydania wadliwej decyzji. Realizując zasadę prawdy obiektywnej, na podstawie art. 7 i 77 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 775 z późn. zm.) - dalej jako "K.p.a.", organ jest zobowiązany do wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Zakres i przedmiot postępowania wyjaśniającego determinują przepisy prawa materialnego, bowiem to normy prawa materialnego przesądzają o przedmiocie sprawy i okolicznościach prawnie istotnych. W postępowaniu wyjaśniającym należy również uwzględnić specyfikę danej sprawy - inność i odrębność okoliczności, które stanowią o stanie faktycznym (por. np. uzasadnienie do wyroku NSA z dnia 19 maja 2021, sygn. I OSK 251/21). Organ powinien zatem w sposób adekwatny do potrzeb ustalić stan faktyczny i nie pozostawić żadnych niewyjaśnionych istotnych dla sprawy okoliczności. Dokonana natomiast przez organ ocena zgromadzonego materiału powinna zostać przeprowadzona zgodnie z zasadami swobodnej oceny dowodów (art. 80 k.p.a.), a motywy którymi kierował się organ powinny zostać szczegółowo wyjaśnione w uzasadnieniu do wydanej decyzji. W ocenie sądu organy naruszyły art. 7 K.p.a., który stanowi, iż w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli a także przepis art. 77 § 1 K.p.a., stanowiący, iż organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Organy obu instancji nie podjęły czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz nie zebrały i nie rozpatrzyły w sposób należyty materiału dowodowego. Nie poczyniły bowiem ustaleń, które mogłyby pozwolić na ocenę czy część objętych wnioskiem o zwrot wywłaszczona nieruchomość została wykorzystana na cel wywłaszczenia, a ściślej rzecz ujmując czy została wykorzystana pod zieleń izolacyjną. Sam fakt tylko niezabudowania nieruchomości oraz okoliczność, że jest ona porośnięta roślinnością nie oznacza jeszcze samo w sobie, że pełni ona funkcję zieleni izolacyjnej. Aby można mówić o zieleni izolacyjnej konieczne jest ustalenie i ocena czy faktycznie i od czego zieleń ta izoluje. W tym celu organy powinny dokonać jeszcze ustaleń dotyczących zagospodarowania terenów znajdujących się na północ od wybudowanego osiedla, a przede wszystkim interesującej w tej sprawie działki oraz odległości między istniejącą drogą, od których to teren osiedla miał być zgodnie z planem realizacyjnym izolowany zielenią. Po dokonaniu ustaleń faktycznych w tym zakresie organy ocenią, czy w istocie wywłaszczona nieruchomość spełnia funkcję zieleni izolacyjnej, czy też stanowi niezabudowaną nieruchomość, która takiej funkcji nie spełnia. Niewystarczające są również argumenty i ustalenia organów dotyczące istnienia na działkach wnioskowanych do zwrotu jeszcze przed 2004 rokiem sieci ciepłowniczej (2xDn 600) czy chociażby sieci kablowej niskiego napięcia zasilającej zespół garaży (rok budowy 1991) i kable średniego napięcia pomiędzy stacjami: 33481-33506 i 33481-34656, wybudowane w 1987 r. Organ powinien poczynić w tym zakresie odniesienie do sieci ciepłowniczej zaopatrującej osiedle. Z akt sprawy nie wynika bowiem jednoznacznie, czy istniejąca na tych działkach sieć stanowi sieć ciepłowniczą zaopatrującą osiedle, skoro – jak zdaje się wynikać, a co słusznie akcentuje Skarżący – podłączenie do sieci instalacji osiedla ma miejsce poza terenem przedmiotowej nieruchomości, to jest za narożnikiem wywłaszczanej Nieruchomości, w okolicach działki [...]. Analiza natomiast akt sprawy, w tym map zasadniczych (k. 1 – 2 a.a. tom IV) nie pozwalają jednak na wyciagnięcie pewnego wniosku, że zajęcie przez sieci przedmiotowych nieruchomości stanowi przeszkodę do ich zwrotu. Również w tym zakresie organy powinny poczynić dodatkowe ustalenia i ocenić następnie czy wskazana sieć ciepłownicza i energetyczna mogła stanowić element celu wywłaszczenia. Jeśli wskazana sieć jest związana jest z obsługą istniejącego osiedla i w związku z tym była jednym z celów, dla których dokonano wywłaszczenia, to w konsekwencji wybudowaną infrastrukturę techniczną należy uznać, za urządzenia służące mieszkańcom osiedla, a w konsekwencji za realizację celu publicznego. W tym kontekście Sąd wskazuje, że podziela wyrażane w orzecznictwie stanowisko, że "budowa infrastruktury technicznej z natury rzeczy nie koliduje ze zwrotem nieruchomości, jednakże jedynie w sytuacji, gdy ta infrastruktura techniczna nie stanowi celu wywłaszczenia, a związana jest jedynie z realizacją innej inwestycji będącej celem wywłaszczenia" (por. np. uzasadnienie do wyroku NSA z dnia 20 września 2013 roku, sygn. I OSK 643/12). Nie podziela natomiast Sąd stanowiska Skarżących, które przyjmuje, że nieprzekazanie części wywłaszczonych nieruchomości przez Skarb Państwa na rzecz spółdzielni mieszkaniowej może stanowić punkt wyjścia dla oceny czy doszło do realizacji celu wywłaszczenia. Kwestie własnościowe w tym zakresie nie mają wpływu na oceny, co do tego czy zrealizowano cel wywłaszczenia. Okoliczność, że właścicielem części nieruchomości jest Skarb Państwa, który nie przekazał spółdzielni tych terenów spółdzielni chociażby w użytkowanie jest irrelewantna z tej perspektywy. Reasumując powyższe należy wskazać, że poczynione przez organy ustalenia są niewystarczające dla potrzeb niniejszej sprawy. Konieczne jest uzupełnienie zebranego materiału stosownie do powyższych wskazań, a następnie dokonanie w oparciu o pełny materiał dowodowy oceny czy cel wywłaszczenia na wskazanej nieruchomości został zrealizowany, czy też do realizacji celu tego nie doszło. Organ ustali jak daleko od wnioskowanej do zwrotu nieruchomości znajduje się ulica [...] i z uwzględnieniem tych okoliczności rozważy, czy wnioskowana do zwrotu nieruchomość w istocie może stanowić zieleń izolacyjną. Zaznaczyć tez trzeba, że dokonując oceny czy obszar ten może stanowić zieleń izolacyjną organ powinien mieć na uwadze, że chodzi o zieleń izolacyjną dla osiedla w związku z tym powinien uwzględnić również skalę całego zamierzenia inwestycyjnego, ze względu na które doszło do wywłaszczenia. Jednocześnie Sąd podziela stanowisko organów w zakresie w jakim uznają one, że zagospodarowanie nieruchomości placem zabaw, drogą wewnątrzosiedlową prowadzącą do kompleksu garażowego, miejscami postojowymi (parkingami) czy wiatą śmietnikową stanowi o realizacji celu wywłaszczenia. Przychylić się zatem w pełni należy do poglądu wyrażonego przez organy, że budowa osiedla mieszkaniowego obejmuje nie tylko budynki mieszkalne, lecz również jego infrastrukturę i urządzenia służące mieszkańcom. Osiedle mieszkaniowe jest bowiem pojęciem ogólnym i obejmuje zarówno budynki mieszkalne, usługowe jak i szkoły, boiska sportowe, place zabaw, garaże, parkingi, zieleń osiedlową, ciągi piesze, drogi, a także instalacje podziemne (wodociągi, gazociągi, sieć kanalizacyjną itp.) oraz nadziemne (np. linie energetyczne) umożliwiające właściwe korzystanie z takiego założenia urbanistycznego jakim jest osiedle mieszkaniowe (por. też uzasadnienie do wyroku WSA w Krakowie z dnia 2 października 2015 r. sygn. akt II SA/Kr 872/15). W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c) p.p.s.a. oraz art. 135 p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. O kosztach postępowania sądowego Sąd orzekł w pkt II sentencji wyroku, na podstawie art. 200 p.p.s.a. (zgodnie z którym w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw) oraz art. 205 § 2 p.p.s.a. Na zasądzone koszty w wysokości 1462 zł składa się uiszczony przez skarżących wpis od skargi (200 zł) oraz wynagrodzenie radcy prawnego w kwocie 480 zł wraz z opłatami od pełnomocnictwa w wysokości 782 zł.