II SA/Po 41/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Szaniecka po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. M. na uchwałę Rady Miejskiej w W. z dnia (...) r.. nr (...) w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność Burmistrza W. postanawia: odrzucić skargę /-/J. Szaniecka Pismem z dnia 21 grudnia 2015 r. Z. M., reprezentowany przez radcę prawnego R. Z., zaskarżył uchwałę Rady Miejskiej w W. z dnia (...) r., nr (...) w sprawie rozpatrzenia jego skargi (administracyjnej – uw. WSA) na działania Burmistrza W. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska W. wniosła o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej, względnie oddalenie skargi. Wystąpiła także o zasądzenie od skarżącego na rzecz organu kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne (pkt 1), postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2); postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu (pkt 3); inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach (pkt 4a); akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (pkt 5); akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej (pkt 6); akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego (pkt 7); bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a (pkt 8) oraz bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (pkt 9). Z. M. wniósł skargę (do Sądu) na uchwałę Rady Miejskiej W. w przedmiocie rozpatrzenia jego uprzedniej skargi na działalność Burmistrza. Uchwała ta wydana została na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. z 2015 r., poz. 1515, ze zm.) oraz art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm., dalej: K.p.a.) (obecnie tekst jednolity tej ustawy opublikowano w Dz. U. z 2016 r., poz. 23 – uw. WSA). W myśl art. 227 K.p.a. przedmiotem skargi (zwanej niekiedy "skargą powszechną", w odróżnieniu od skarg kierowanych do sądu administracyjnego) może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Skarga powszechna jest odformalizowanym środkiem obrony i ochrony różnych interesów jednostki, których naruszenie nie daje podstaw do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego. Skargi takie są załatwiane w samodzielnym I-instancyjnym postępowaniu uproszczonym, kończącym się czynnością materialno-techniczną - zawiadomieniem skarżącego o sposobie załatwienia sprawy będącej przedmiotem skargi. Zasadą jest, że organem właściwym do załatwiania skarg są organy wyższego stopnia lub organy sprawujące bezpośredni nadzór. W myśl art. 229 pkt 1 K.p.a., jeżeli przepisy szczególne nie określają innych organów właściwych do rozpatrywania skarg, organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań lub działalności wójta (burmistrza lub prezydenta) jest rady gminy. Wniesiona zatem przez skarżącego skarga w pełni odpowiada kryteriom przewidzianym dla skargi powszechnej określonej w dziale VIII K.p.a., której przedmiotem uczyniono działalność (uchwałę) Burmistrza. Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu Działu VIII K.p.a., a więc skarg związanych z krytyką należytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo ich pracowników, ani także do oceny prawidłowości prowadzonego postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII K.p.a. Sąd kontroluje bowiem działalność administracji publicznej w zakresie określonym w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a ta forma działalności administracji (skargi powszechne w rozumieniu Działu VIII K.p.a.) nie została wymieniona w powołanym wyżej art. 3 § 2 P.p.s.a. (zob. choćby postanowienia: z dnia 6 lipca 2012 r. sygn. akt II OSK 1571/12, z dnia 24 października 2008 r., sygn. akt I OSK 1300/08, z dnia 1 marca 2010 r., sygn. akt II OSK 478/09; z dnia 25 lutego 2009 r., sygn. akt II OSK 241/09; z dnia 26 stycznia 2006 r., sygn. akt I OSK 26/07 oraz wyrok z dnia 24 listopada 2011 r., sygn. akt II OSK 1961/11 - orzeczenia publ.: orzeczenia.nsa.gov.pl). Skoro więc skarga (do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu) w postępowaniu sądowoadministracyjnym została wniesiona w sprawie nie podlegającej kognicji sądu administracyjnego, podlega ona odrzuceniu z mocy art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a. Wobec odrzucenia skargi, ocenie merytorycznej Sądu nie podlegają podniesione w niej zarzuty. Odnosząc się do wniosku Rady Miejskiej o zasądzenie na jej rzecz od skarżącego kosztów postępowania Sąd wyjaśnia, że zgodnie z art. 200 oraz 201 P.p.s.a. w postępowaniu sądowoadministracyjnym przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym koszty takie przyznać można jedynie skarżącemu i to w sytuacji uwzględnienia skargi, względnie umorzenia postępowania z powodu dokonanej przez organ autokontroli. /-/ J. Szaniecka