I SA/Go 233/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Skowrońska- Pastuszko Sędziowie Sędzia WSA Alina Rzepecka Sędzia WSA Dariusz Skupień (spr.) Protokolant sekretarz sądowy Alicja Rakiej po rozpoznaniu w dniu 22 września 2016 r. na rozprawie sprawy ze skargi P.D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej . z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 rok z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości oddala skargę. P.D. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 rok z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości. Z akt sprawy wynika, że na podstawie aktu notarialnego z dnia [...] czerwca 2005 r., Rep. A nr [...] P.N. (obecnie D.) wraz z mężem M.N. nabyli nieruchomość położoną w [...], stanowiącą działkę numer [...] o powierzchni 2100 m2. Zgodnie z § 4 cena nieruchomości wyniosła 70.000,00 zł, na jej poczet małżonkowie zapłacili kwotę 20.000,00 zł, pozostałą kwotę 50.000,00 zł uiścili sprzedającym z tytułu kredytu mieszkaniowego na podstawie umowy kredytowej nr [...] z dnia [...] czerwca 2005 roku. Ww. nieruchomość małżonkowie nabyli na zasadach wspólności ustawowej małżeńskiej. Koszty tego aktu ponieśli sprzedający. Na podstawie aktu notarialnego z dnia [...] lutego 2007 r. Rep. A nr [...] małżonkowie N. dokonali podziału majątku wspólnego, w ten sposób, że Skarżąca nabyła na wyłączną własność ww. nieruchomość położoną w [...], bez obowiązku spłat bądź dopłat na rzecz byłego męża. W myśl § 2 pkt c) i d) przedstawione zostały zaświadczenia z [...] z dnia [...] stycznia 2007r. o wyrażeniu zgody na przejęcie przez P.N. całości spłaty zadłużenia zabezpieczonej hipoteką ww. nieruchomości oraz zaświadczenie z dnia [...] stycznia 2007r. stwierdzające stan zadłużenia z tytułu kredytu udzielonego na ww. nieruchomość w kwocie 46.631,00 zł. Koszty tego aktu w wysokości 1.729,88 zł poniosła P.N. (D.). W dniu [...] września 2010 r. aktem notarialnym Rep A nr [...] P.D. sprzedała ww. nieruchomości za kwotę 290.000,00 zł. Koszt sporządzenia aktu notarialnego i towarzyszące opłaty ponieśli nabywcy. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2016 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w sprawie określenia P.D. wysokości zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, które zakończyło się wydaniem przez niego w dniu [...] marca 2016 r. decyzji określającej zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych w wysokości 27.221,00 zł z tytułu odpłatnego zbycia w 2010 r. udziału do ½ części własności położnej w [...], przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie. Organ podatkowy przyjął, że sprzedaż ww. nieruchomości dokonana w dniu [...] września 2010 r., w części odpowiadającej udziałowi nabytemu w dniu [...] lutego 2007 r. w wyniku umowy o podział majątku wspólnego, podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008 r. Zdaniem organu, Skarżąca nie spełniła warunków do zwolnienia z opodatkowania przychodu, określonych w art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. pomimo zameldowania na okres dłuższy niż 12 miesięcy, nie złożyła w ustawowym terminie oświadczenia o spełnieniu warunków do skorzystania z tzw. ulgi meldunkowej. Tym samym ustalono przychód z tytułu sprzedaży nieruchomości w wysokości 145.000 zł, stanowiącej ½ kwoty ceny należnej wynikającej z umowy sprzedaży z dnia [...] września 2010 r. Pomimo wezwania organu, skarżąca nie udokumentowała kosztów odpłatnego zbycia ww. nieruchomości. W konsekwencji organ pierwszej instancji pomniejszył przychód Skarżącej o koszty sporządzenia aktu notarialnego o podział majątku w kwocie 1.729,88 zł. Podstawa opodatkowania wyniosła więc 143.270 zł, a podatek dochodowy od osób fizycznych obliczono w wysokości 27.221 zł (19% podstawy opodatkowania). Od powyższej decyzji Skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła odwołanie. Wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz umorzenie postępowania zarzuciła naruszenie art. 10 ust. 1 pkt 8, art. 22 ust. 6 c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 ze zm. zw. dalej "u.p.d.o.f."). Ponadto, z ostrożności procesowej, w przypadku nie uznania powyższego zarzutu za zasadny, zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie art. 22 ust. 6c u.p.d.o.f. poprzez nie uznanie za koszt uzyskania przychodu kosztów nabycia przedmiotowej nieruchomości, wbrew bezpośredniemu brzmieniu przepisu prawa. Powołując się na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego Skarżąca podniosła, że nabyciem nie jest przyznanie rzeczy na wyłączną własność jednemu z małżonków w wyniku podziału majątku wspólnego pod warunkiem, jeżeli podział taki - tak jak miało to miejsce w rozpoznawanej sprawie - jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty. Powołany zatem w decyzji wyrok NSA z dnia 16 lipca 2015 r., sygn. akt. II FSK 932/13 nie ma zastosowania; odwołuje się bowiem do innego stanu faktycznego, w którym podział majątku nie był ekwiwalentny. Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpatrzeniu odwołania i zebranego w sprawie materiału dowodowego, decyzją z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] uchylił w całości decyzję organu pierwszej instancji i określił wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych na kwotę 20.021 zł. Za prawidłowe uznał stanowisko organu pierwszoinstancyjnego dotyczące zakwalifikowania uzyskanego przez Skarżącą przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. Uwzględniając zarzut pominięcia kosztów, o których mowa w art. 22 ust. 6c u.p.d.o.f., odwołując się do aktu notarialnego z [...] czerwca 2005 r. Rep. A nr [...], Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że ½ ceny nabycia przedmiotowej nieruchomości, która nie została uwzględniona w decyzji organu pierwszej instancji, stanowiła koszt uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia. W konsekwencji organ odwoławczy pomniejszył przychód Skarżącej o koszty zakupu nieruchomości (½ ceny zakupu wynikającej z aktu notarialnego) oraz koszty sporządzenia aktu notarialnego o podział majątku, które po waloryzacji, na podstawie art. 22 ust. 6f u.p.d.o.f., wyniosły 39.625,93 zł. Podstawa opodatkowania wyniosła 105.374 zł, a podatek dochodowy od osób fizycznych obliczono w wysokości 20.021 zł (19% podstawy opodatkowania). W złożonej w ustawowym terminie skardze na powyższą decyzję P.D. wniosła o uchylenie przedmiotowej decyzji w całości i zasądzenie od strony przeciwnej kosztów postępowania, zarzucając naruszenie: -art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. poprzez uznanie, iż odpłatne zbycie nieruchomości nastąpiło przed upływem pięciu lat od jego nabycia; -art. 22 ust 1 ww. ustawy poprzez nieuwzględnienie jako kosztu uzyskania przychodu odsetek od kredytu zaciągniętego na zakup nieruchomości i w konsekwencji zawyżenie przez organ podatkowy podstawy opodatkowania; -art. 191 Ordynacji podatkowej poprzez zaniechanie przeprowadzenia postępowania dowodowego w postępowaniu podatkowym przed organem II instancji pomimo istnienia przesłanek, że zgromadzony materiał dowodowy jest nie pełny i wymaga uzupełnienia; -art. 120 ww. ustawy przez określenie zobowiązania podatkowego niezgodnie z zasadą wyrażoną w ustawie podatkowej. W uzasadnieniu powtórzyła argumentację zawartą w odwołaniu od decyzji organu I instancji i dodała, że w zakupionej wspólnie z małżonkiem nieruchomości poniosła znaczne nakłady zwiększające wartość nieruchomości do 290.000,00 zł. Jednakże, z uwagi na fakt, iż stale przebywa poza terytorium kraju, nie mogła ustosunkować się do wezwania organu do przedłożenia stosownych dokumentów. Nie zgodziła się również ze stanowiskiem organów niezaliczenia do kosztów uzyskania przychodu wydatków poniesionych na spłatę kredytu w części odsetkowej, w oparciu o przepis art. 22 ust. 1 u.p.d.o.f. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji, wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Kontroli Sądu w rozpoznawanej sprawie poddana została decyzja Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca 2016r. uchylająca decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] marca 2016 r. (którą ustalono P.D. zobowiązanie podatkowe w wysokości 27.221,00 zł w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia w 2010 r. udziału do ½ części własności nieruchomości) i jednocześnie ustalająca zobowiązanie podatkowe w tym podatku w niższej wysokości, tj. na kwotę 20.021,00 zł. Podstawą materialnoprawną ww. decyzji stanowił art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) u.p.d.o.f., w myśl którego, źródłem przychodu jest m. in. odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, jeżeli zbycie to nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie. Zauważyć w tym miejscu należy, że kwestia wykładni pojęcia "nabycie", o którym mowa w ww. regulacji była przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego (m.in. wyroki NSA z dnia 11 lutego 2016 r. II FSK 3483/13, z 28 stycznia 2016 r. II FSK 2119/13, z 16 lipca 2015 r. II FSK 932/13, z 18 lutego 2014 r. II FSK 832/12, z 4 listopada 2010 r. II FSK 1054/09, z 3 listopada 2009 r. II FSK 1489/08, z 27 stycznia 2016 r. II FSK 2319/13 -http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Termin "nabycie", którym posługuje się ustawodawca w ww. przepisie oznacza każde przeniesienie na nabywcę własności rzeczy w ramach spadku, innej jednostronnej czynności, na podstawie aktu prawnego, umowy sprzedaży, zamiany, darowizny lub innej umowy zobowiązującej do przeniesienia własności rzeczy oznaczonej co do tożsamości. Tak więc nabycie rozumiane jest jako uzyskanie tytułu własności (nabycie własności) lub uzyskanie określonego prawa (nabycie prawa). Nabyć nieruchomość lub prawo majątkowe można np. w drodze umowy sprzedaży, pod tytułem darmym (w formie darowizny, w drodze spadku), w przypadku zaś ograniczonych praw rzeczowych, również zawierając umowę o ustanowieniu tych praw. Przy podziale majątku wspólnego małżonków także może mieć miejsce nabycie nieruchomości lub prawa w rozumieniu przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy. Wówczas data podziału majątku wspólnego małżonków będzie miała istotne znaczenie przy ustalaniu skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa przyznanego na wyłączną własność jednego z nich. Konieczne zatem staje się odniesienie w tym zakresie do przepisów ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2012 r., poz. 788 ze zm. zw. dalej "k.r.o."), które regulują stosunki majątkowe pomiędzy małżonkami. Zgodnie z art. 31 § 1 k.r.o., z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków. Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków ukształtowany został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa. Wspólność ta charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą zatem rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością - art. 35 k.r.o. Zgodnie z ogólną zasadą uregulowaną w art. 43 § 1 k.r.o., oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym. Co do zasady, wspólność majątkowa trwa tak długo jak małżeństwo. Ustawowy ustrój majątkowy między małżonkami może ulec zniesieniu lub ograniczeniu na skutek zawartej między nimi umowy (art. 47 § 1 k.r.o.), na skutek orzeczenia sądu (art. 52 § 1 k.r.o.) albo z mocy prawa np. na skutek ubezwłasnowolnienia jednego z małżonków (art. 53 k.r.o.). Zarówno w wypadku umownego wyłączenia wspólności ustawowej w czasie trwania małżeństwa, jak i w przypadku zniesienia tej wspólności przez sąd, a także w wyniku ustania małżeństwa - między małżonkami (byłymi małżonkami) ustaje wspólność ustawowa, a do majątku, który był nią objęty stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych. Natomiast w myśl art. 50¹ k.r.o., w razie ustania wspólności, udziały małżonków są równe, chyba że umowa majątkowa małżeńska stanowi inaczej. Przepis ten nie wyłącza zastosowania art. 43 § 2 i 3 k.r.o. Podsumowując, z datą ustania małżeństwa, a więc również wspólności majątkowej, współwłasność łączna - jaka istnieje między małżonkami - przekształca się we współwłasność w częściach ułamkowych. W chwili ustania małżeństwa co do zasady każdy z małżonków ma wynoszący ½ udział w majątku wspólnym, a więc w każdej rzeczy, jaka do tego majątku należy. W chwili ustania małżeństwa skarżąca była więc właścicielem wynoszącego ½ udziału we wszystkich składnikach majątku wspólnego małżonków, podobnie jak jej mąż. Zgodnie z przepisami prawa cywilnego, przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy w wyniku podziału majątku wspólnego jest nabyciem tych rzeczy. Nabyciem w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. nie jest jednak przyznanie rzeczy na wyłączną własność jednemu z małżonków w wyniku podziału majątku wspólnego, jeśli podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty lub jeżeli wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku podziału tego majątku, mieści się w udziale, jaki byłemu małżonkowi przysługuje w majątku dorobkowym małżeńskim. Tym samym za datę nabycia nieruchomości lub praw, które przypadły danej osobie w wyniku podziału majątku wspólnego, należy przyjąć datę ich nabycia w czasie trwania związku małżeńskiego (do majątku wspólnego), ale tylko wówczas, jeżeli podział był ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszyły mu spłaty i dopłaty lub jeżeli wartość otrzymanych przez daną osobę nieruchomości lub praw w wyniku tego podziału mieściła się w udziale, jaki temu małżonkowi przysługiwał w majątku dorobkowym małżeńskim. Jeżeli natomiast podział odbył się w naturze, lecz w sposób, który był nieekwiwalentny i towarzyszyły mu spłaty lub dopłaty oraz gdy wartość otrzymanych przez byłego małżonka nieruchomości lub praw przekracza jego udział w majątku wspólnym, to wówczas za datę nabycia tego udziału w nieruchomości, który przekracza udział byłego małżonka w majątku wspólnym, należy przyjąć dzień, w którym dokonano podziału majątku wspólnego nawet wówczas, jeżeli nabycie to następuje nieodpłatnie (czyli bez spłat i dopłat). Przez pojęcie "nabycie" użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku podatnika. Mając na uwadze powyższe regulacje stwierdzić należy, że w stanie faktycznym niniejszej sprawy podział majątku dokonany w dniu [...] lutego 2007 r. nie był ekwiwalentny. O ekwiwalentnym podziale w naturze mówić można jedynie wówczas, gdy w wyniku podziału majątku dorobkowego, każdy z małżonków otrzymuje na wyłączną własność majątek tej samej wartości i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty. Tymczasem w rozpatrywanej sprawie przedmiotem ostatecznego podziału majątku dorobkowego małżonków była nieruchomość jako jedyny składnik majątku objęty podziałem, którą skarżąca otrzymała w całości bez żadnych spłat na rzecz męża, co wynika z § 3 aktu notarialnego z [...] lutego 2007 r. Rep. A nr [...]. Za spłatę wbrew stanowisku zawartemu w skardze nie można uznać, przejęcie przez Skarżącą obowiązku spłaty całego kredytu udzielonego obu byłym małżonkom na zakup nieruchomości, albowiem całą nieruchomość uzyskała Skarżąca, a w przypadku braku zawarcia porozumienia pomiędzy byłymi małżonkami a Bankiem [...], to były mąż oprócz Skarżącej zobowiązany nadal byłby do spłaty kredytu udzielonego na zakup nieruchomości, której w wyniku podziału majątku nie uzyskał. Brak zawarcia tego porozumienia skutkowałby tym, że w przypadku spłaty części przez niego kredytu, to on dopłaciłby do podziału majątku a nie uzyskał z tego tytułu spłaty. Ponadto organ odwoławczy zaliczył Skarżącej do kosztów uzyskania przychodów 35.000 zł, stanowiących cenę nabycia nieruchomości, która została w znacznej części sfinansowana udzielonym kredytem ( cena zakupu tej nieruchomości wynosiła 70.000 zł, 20.000 zł uiszczono w gotówce natomiast pozostałe 50.000 zł. zostało pokryte uzyskanym kredytem). Z tych względów podzielić należy ocenę organów podatkowych, że datę [...] lutego 2007 r., w której doszło do ostatecznego podziału majątku wspólnego małżonków, należy utożsamiać z momentem nabycia przez skarżącą nieruchomości w części przekraczającej wartość jej udziału posiadanego w majątku wspólnym. Natomiast bieg 5-letniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f., należało liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym dokonano podziału. W konsekwencji sprzedając w dniu [...] września 2010 r. przedmiotową nieruchomość skarżąca, na podstawie art. 30e ust. 1 u.p.d.o.f., zobowiązana była do zapłaty podatku w wysokości 19% uzyskanego przychodu. W myśl zaś art. 30e ust. 2 u.p.d.o.f., podstawę obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw. Stosownie do art. 19 ust. 1 ww. ustawy, przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Z kolei, zgodnie z art. 22 ust. 6c, koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania. Wysokość tych nakładów ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych (art. 22 ust. 6e u.p.d.o.f.). Na podstawie art. 22 ust. 6f, koszty nabycia lub koszty wytworzenia, o których mowa w ust. 6c, są corocznie podwyższane, począwszy od roku następującego po roku, w którym nastąpiło nabycie lub wytworzenie zbywanych rzeczy lub praw majątkowych, do roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym nastąpiło ich zbycie, w stopniu odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych w okresie pierwszych trzech kwartałów roku podatkowego w stosunku do tego samego okresu roku ubiegłego, ogłaszanemu przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski". W doktrynie i orzecznictwie podkreśla się, że przez koszty odpłatnego zbycia należy rozumieć wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Mogą to być wyłącznie koszty, które muszą być ponoszone w związku ze zbyciem np. koszty notarialne, opłaty sądowe, koszty pośredników, ale także koszty związane z ponoszeniem ciężarów publicznoprawnych, w szczególności podatek od czynności cywilnoprawnych. Z kolei "koszty uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia" to udokumentowane koszty nabycia (cena określona w akcie notarialnym wraz z kosztami ) lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania. W świetle powyższego, w ocenie Sądu, za prawidłowe uznać należy stanowisko organu odwoławczego zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu, o których mowa w art. 22 ust. 6c u.p.d.o.f., jedynie ½ ceny nabycia przedmiotowej nieruchomości oraz uiszczoną przez skarżącą kwotę w związku z podziałem majątku. Trafnie organ podkreślił przy tym, że Strona nie wskazała na poniesienie kosztów odpłatnego zbycia, a także, pomimo wezwania organu, nie udokumentowała, choć leży to w jej interesie, nakładów zwiększających wartość zbywanej nieruchomości, poczynionych w czasie jej posiadania. Skarżąca również w skardze podniosła, że po zakupie przedmiotowej nieruchomości "poczyniła znaczne nakłady zwiększające jej wartość, w tym koszt nabycia materiałów oraz koszty wykonania" lecz tego w żaden materialny i wiarygodny sposób nie udowodniła. Całkowicie chybiona jest także próba usprawiedliwienia tego przez Skarżącą ze względu na utrudniony kontakt z organem podatkowym, z powodu pozostawania Skarżącej poza terytorium Polski. Wbrew przekonaniu Skarżącej, brak jest również podstaw do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości odsetek od kredytu zaciągniętego na jej zakup. W wyroku z dnia 8 lutego 2013 r., sygn. akt II FSK 1203/11, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że spłacone odsetki od kredytu zaciągniętego na poczynienie nakładów na nieruchomość nie mogą być kwalifikowane jako koszty uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości, stanowią bowiem wydatki na pozyskanie środków przeznaczonych na poczynienie nakładów na nieruchomość, nie stanowiąc jednak samych nakładów, gdyż nie zwiększają wartości nieruchomości. Przedstawiony kierunek wykładni art. 22 ust. 6c u.p.d.o.f., podzielił również Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 20 czerwca 2013 r., sygn. akt II FSK 2218/11, dodając że nie mogą być kwalifikowane jako koszty uzyskania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości także odsetki od kredytu przeznaczonego na nabycie tej nieruchomości, ponieważ nie wchodzą one w skład kosztów nabycia rozumianych jako suma pieniędzy wydatkowana na nabycie nieruchomości, wyrażona w jej cenie (tak również NSA w wyroku z dnia 3 października 2013 r., sygn. akt II FSK 2859/11). Sąd rozpoznający sprawę w niniejszym składzie w pełni podziela ocenę prawną spornego zagadnienia wyrażoną w ww. orzeczeniach. Dokonując podsumowania, za chybiony uznać należy zarzut naruszenia ww. przepisów prawa materialnego. Na uwzględnienie nie zasługują również zarzuty wskazane w skardze dotyczące naruszenia przepisów prawa procesowego, w szczególności art. 120 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613). Organy podatkowe podjęły wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym, ustalając wszystkie istotne dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności, z zachowaniem reguł prowadzenia postępowania dowodowego. Nie naruszono także zasad: zupełności postępowania podatkowego (art. 187 ww. ustawy) i swobodnej oceny dowodów (art. 191 Ordynacji podatkowej), gdyż materiał dowodowy został należycie zebrany, organy wyjaśniły zasadność przesłanek, którymi kierowały się przy załatwianiu sprawy. Mając powyższe na względzie, Sąd - na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - skargę oddalił.