I SA/Sz 826/22

WyrokWSA w Szczecinie2023-02-01

Skład orzekający: Anna Sokołowska, Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka, Marzena Kowalewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wartość bonifikaty udzielonej przy nabyciu lokalu mieszkalnego od Lasów Państwowych na podstawie art. 40a ustawy o lasach stanowi przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
Ratio decidendi
Nabycie nieruchomości na preferencyjnych warunkach, w tym z bonifikatą udzieloną na podstawie przepisów ustawy o lasach, nie stanowi przychodu z tytułu nieodpłatnego świadczenia. Ustawodawca ustala krąg osób uprawnionych oraz warunki i wielkość obniżenia ceny, co nie jest wyrazem wolnej woli zbywcy ani nie stanowi świadczenia skierowanego do konkretnej osoby. Ponadto, bonifikata może mieć warunkowy charakter, a Lasy Państwowe mają roszczenie o jej zwrot, co wyklucza jej całkowicie nieodpłatny charakter.
Stan faktyczny
Skarżąca, była pracowniczka Lasów Państwowych, nabyła lokal mieszkalny od Nadleśnictwa R. z 95% bonifikatą, zgodnie z art. 40a ustawy o lasach. Urząd Skarbowy uznał różnicę między wartością rynkową a ceną zakupu za przychód podlegający opodatkowaniu. Skarżąca wniosła o wydanie interpretacji indywidualnej, argumentując, że bonifikata nie stanowi przychodu. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał stanowisko skarżącej za nieprawidłowe, uznając bonifikatę za nieodpłatne świadczenie. Skarżąca wniosła skargę do WSA w Szczecinie.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną i zasądził od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Sokołowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka, Sędzia WSA Marzena Kowalewska po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 1 lutego 2023 r. sprawy ze skargi G. K. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] września 2022 r. nr [...] w przedmiocie zastosowania przepisów prawa podatkowego I. uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną, II. zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz skarżącej G. K. kwotę [...]([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi jest wydana na wniosek [...] (dalej: Wnioskodawczyni lub Skarżąca) interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej także organ interpretacyjny) z dnia 15 września 2022 r. nr 0113-KDIPT2-2.4011.561.2022.3.KR dotycząca podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych udzielenia bonifikaty przy nabyciu nieruchomości. W dniu 9 czerwca 2022 r. Wnioskodawczyni złożyła wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Opisując we wniosku (uzupełnionym na wezwanie organu interpretacyjnego) zaistniały stan faktyczny Wnioskodawczyni podała, że przepracowała jako były pracownik - emeryt w Lasach Państwowych 21 lat nabywając prawa do zakupu lokalu mieszkalnego zgodnie z art. 40a ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach. Lasy Państwowe przekazały do sprzedaży dla pracowników i byłych pracowników lokale mieszkalne uznane jako nieprzydatne dla Lasów Państwowych. Dnia 24 lutego 2021 r. Wnioskodawczyni nabyła lokal mieszkalny - pustostan od Nadleśnictwa R. . Lokal wyceniony został przez Rzeczoznawcę majątkowego na kwotę [...]zł. Sprzedaż odbyła się na podstawie art. 40a ustawy o lasach z bonifikatą jako nieodpłatne świadczenie. Sprzedaż odbyła się w drodze przetargu ograniczonego, w wyniku którego Wnioskodawczyni zakupiła lokal za kwotę [...]zł przy udzielonej bonifikacie 95% przez Lasy Państwowe. Sprzedaż lokalu została potwierdzona aktem notarialnym stwierdzającym zakup lokalu po zastosowaniu bonifikaty w wysokości 95% stosownie do art. 40a ust. 4 ww. ustawy. Wyrażając wolę udzielenia bonifikaty organ samorządu terytorialnego nie wykonuje na rzecz kupującego żadnego świadczenia zaś kupujący świadczenia nie otrzymuje. Zakup nieruchomości z bonifikatą na podstawie art. 40a ustawy o lasach został zwolniony z opłat podatku dochodowego zgodnie z wyrokiem Sądu NSA z dnia 16 stycznia 2019 r., sygn. akt II FSK138/17. Po dokonanym zakupie Nadleśnictwo R. wystawiło Wnioskodawczyni PIT-11 wykazując przychód z zaznaczeniem nabycia pustostanu po preferencyjnej cenie w wysokości [...] zł, stanowiącej różnicę pomiędzy wyceną rzeczoznawcy [...] zł a faktyczną kwotą zakupu [...] zł. W dniu 16 maja 2022 r. Urząd Skarbowy w P. poinformował Wnioskodawczynię o obowiązku wpłaty kwoty [...]zł podatku należnego z zeznania rocznego PIT-37 za 2021 r. od kwoty [...]zł. W uzupełnieniu wniosku wskazano, że Wnioskodawczyni wygrała przetarg ograniczony na sprzedaż lokalu mieszkalnego oferując wyższą cenę sprzedaży niż druga osoba przystępująca do przetargu. Oferowana wyższa cena bez uwzględnienia zniżek wpłynęła na wynik przetargu. Wnioskodawczyni nie była najemcą lokalu mieszkalnego w chwili jego sprzedaży. Była pracownikiem innej jednostki Lasów Państwowych (Nadleśnictwa M.), niż jednostka zbywająca przedmiotowy lokal - Nadleśnictwo R. . Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. wszczął postępowanie podatkowe w zakresie zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym ustalając kwotę podatku z zeznania rocznego PIT-37 za 2021 r. automatycznie zaakceptowanego w ramach usługi Twój - e-PIT (Pismo zn. spr. [...] z dnia 16 maja 2022 r.). Postępowanie zostało wstrzymane do momentu uzyskania interpretacji indywidualnej. Na tle tak opisanego stanu faktycznego Wnioskodawczyni zadała pytanie, czy wartość odpowiadająca obniżeniu ceny sprzedaży prawa do lokalu nabytego na podstawie art. 40 ust. 4 ustawy o lasach, stanowiąca różnicę między zapłaconą ceną za lokal a jego wartością rynkową, stanowi przychód podlegający opodatkowaniu? Prezentując własne stanowisko w sprawie Wnioskodawczyni wskazała, że udzielając bonifikaty Lasy Państwowe nie wykonały na jej rzecz żadnego świadczenia, a świadczenia nie otrzymała, co w rezultacie nie uzyskała przychodu. Udzielenie bonifikaty zgodnie z art. 40a ustawy o lasach jest neutralne podatkowo. Sprzedaż lokalu z bonifikatą nie mieści się w zakresie pojęcia nieodpłatnego świadczenia, a ponadto wskutek tej czynności prawnej nie następuje otrzymanie nieodpłatnego świadczenia. Wskazała również, że podobne sytuacje zakupu lokali mieszkalnych na tych samych zasadach od Lasów Państwowych miały miejsce w innych jednostkach Lasów Państwowych, gdzie nabywcy byli/zostali zwolnieni z opłat podatku. Urzędy Skarbowe odstąpiły od poboru podatku dochodowego zgodnie z wyrokiem Sądu NSA z dnia 16 stycznia 2019 r., sygn. akt II FSK 138/17, zwalniającym z poboru podatku dochodowego od sprzedaży lokalu na preferencyjnych warunkach zgodnie z udzieloną bonifikatą przez Lasy Państwowe na podstawie art. 40a ustawy o lasach. W uzupełnieniu wniosku wskazano, że naliczony podatek przez Urząd Skarbowy w P. został niesłusznie naliczony, gdyż sprzedaż lokalu z bonifikatą nie jest nieodpłatnym świadczeniem. Udzielenie bonifikaty nie stanowi przychodu, od którego naliczany jest podatek. W rezultacie Wnioskodawczyni nie uzyskała przychodu podlegającego opodatkowaniu. Zgodnie art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychody uzyskane z odpłatnego zbycia nieruchomości są zwolnione z podatku. W wymienionej na wstępie interpretacji indywidualnej organ interpretacyjny uznał stanowisko Wnioskodawczyni za nieprawidłowe. W uzasadnieniu organ interpretujący przywołał treść art. 9 ust. 1, art. 10 ust. 1 pkt 9, art. 12 ust. 1, art. 20 ust. 1, art. 11 ust. 1, 2, 2a pkt 4, 2b ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.; dalej: u.p.d.o.f.) oraz art. 40a ust. 1-4 i ust. 9 ustawy z dnia 28 września 1991 o lasach (Dz.U. z 2021 r. poz. 1275; dalej: u.o.l.) i stwierdził, że na skutek opisanej we wniosku transakcji Wnioskodawczyni otrzymała nieodpłatne świadczenie, będące przychodem z innego źródła (art. 10 ust. 1 pkt 9 i art. 20 ust. 1 u.p.d.o.f.), podlegające opodatkowaniu podatkiem od osób fizycznych. Zdaniem organu interpretującego, zakup przez Wnioskodawczynię przedmiotowego lokalu mieszkalnego (pustostanu) po cenie preferencyjnej spełnia kryterium wystąpienia po jej stronie przysporzenia majątkowego (korzyści). Gdyby bowiem nie możliwość zakupu po cenie preferencyjnej - wynikającej z art. 40a ust. 1-4 i ust. 9 u.o.l., Wnioskodawczyni musiałaby ponieść koszty zakupu przedmiotowego lokalu mieszkalnego w pełnej wysokości. Niewątpliwie zatem dokonując zakupu z bonifikatą Wnioskodawczyni uzyskała wymierną korzyść w postaci wymiernego zaoszczędzenia wydatku - 95% bonifikaty od wartości ustalonej przez rzeczoznawcę majątkowego. Oferta nabycia nieruchomości z bonifikatą jest kierowana do konkretnych osób. Nieodpłatne świadczenie jest przychodem Wnioskodawczyni, gdyż zostało spełnione za jej zgodą, tj. wyrażając chęć nabycia lokalu poprzez zgłoszenie się do przetargu skorzystała ona z niego w pełni dobrowolnie. Ponadto przedmiotowa korzyść jest wymierna i przypisana indywidualnej osobie – Wnioskodawczyni, tj. nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów. W analizowanym stanie faktycznym przychodem jest różnica pomiędzy ceną rynkową nabytej nieruchomości, a odpłatnością za tę nieruchomość poniesioną przez Wnioskodawczynię. Ponadto organ interpretacyjny zauważył, że z uwagi na fakt, że Wnioskodawczyni nie była najemcą lokalu mieszkalnego, o którym mowa we wniosku, w rozpatrywanej sprawie nie znajdzie zastosowania zwolnienie przedmiotowe wynikające z art. 21 ust. 1 pkt 93 ww. ustawy. W skardze na ww. interpretację indywidualną Skarżąca zarzuciła: 1. naruszenie przepisów postępowania, które miały wpływ na wynik postępowania tj.: - art. 120 i art. 121 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm., dalej O.p.), w związku z art. 14h O.p., w związku z art. 20 ust. 1 i art. 10 ust. 1 pkt 9 oraz art. 11 i art. 21 ust. 1 pkt 93 u.p.d.o.f. w związku z art. 40a ust. 1-4 i ust. 9 u.o.l., przez przyjęcie przez organ interpretacyjny, że zgodnie z przepisami prawa: - sytuacja prawna nabywców nieruchomości jest zróżnicowana - powstanie przychodu jest uzależnione od podstawy prawnej bonifikaty lub kręgu uprawnionych, czy też braku konieczności zwrotu bonifikaty; - nabycie lokalu z bonifikatą stanowi przychód Skarżącej z innych źródeł, tj. z nieodpłatnego świadczenia lub ze świadczenia częściowo odpłatnego oraz - Skarżąca z chwilą nabycia lokalu z bonifikatą uzyskuje przychód w wysokości wartości otrzymanego nieodpłatnego świadczenia lub świadczenia częściowo odpłatnego, - nabycie lokalu z bonifikatą stanowi przychód byłego pracownika Lasów Państwowych, który nie był najemcą tego lokalu i nie jest wolny od podatku dochodowego od osób fizycznych, oraz 2. przepisów prawa materialnego, przez dopuszczenie się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny, co do zastosowania przepisu materialnoprawnego: - art. 20 ust. 1, w związku z art. 10 ust. 1 pkt 9 u.p.d.o.f. w związku z art. 40a ust. 1-4 i ust. 9 u.o.l. przez uznanie, że nabycie lokalu z bonifikatą stanowi przychód skarżącego z innych źródeł, tj. z nieodpłatnego świadczenia lub ze świadczenia częściowo odpłatnego, oraz - art. 11 ust. 1, w związku z art. 11 ust. 2b i ust. 2a pkt 4 u.p.d.o.f., w związku z art. 40a ust. 1-4 i ust. 9 u.o.l., przez przyjęcie, że skarżący z chwilą nabycia lokalu z bonifikatą uzyska przychód w wysokości wartości otrzymanego nieodpłatnego świadczenia lub świadczenia częściowo odpłatnego, - art. 21 ust. 1 pkt 93 u.p.d.o.f., w związku z art. 40a ust. 1-4 i ust. 9 u.o.l. przez przyjęcie, że w przypadku sprzedaży lokalu mieszkalnego na rzecz byłego pracownika Lasów Państwowych, nie będącego ostatnim najemcą tego lokalu, po cenie niższej od wartości rynkowej tego lokalu przychód w wysokości odpowiadającej różnicy między ceną rynkową tego lokalu a ceną zakupu, przychód nie będzie wolny od podatku dochodowego od osób fizycznych. Tak stawiając zarzuty, Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji oraz o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu skargi Skarżąca podtrzymała zaprezentowane we wniosku stanowisko, powołując się na orzecznictwo i poglądy wyrażone w literaturze przedmiotu. W odpowiedzi na skargę, organ interpretacyjny podtrzymał stanowisko przedstawione w zaskarżonej interpretacji i wniósł o oddalenie skargi. Sprawa została rozpoznana w trybie uproszonym na podstawie przepisów art. 119 pkt 2 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm. dalej: "p.p.s.a.") w trybie uproszczonym, na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów, gdyż Skarżąca nie zażądała przeprowadzenia rozprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna. Mając na uwadze stanowiska zawarte w skardze i zaskarżonej interpretacji indywidualnej, kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia spornej kwestii ma ustalenie, czy nabycie nieruchomości na preferencyjnych warunkach, stanowi przychód z nieodpłatnego świadczenia. Co za tym idzie - kwalifikacja do danego źródła przychodu (w przedmiotowej sprawie – z innych źródeł), ma drugorzędne znaczenie. Decydujące znaczenie dla rozstrzygnięcia sporu między stronami ma wykładnia art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f. Zgodnie z powołanym przepisem przychodami są (...) otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Z jego treści wynika, że pieniądze i wartości pieniężne są przychodami zarówno wtedy gdy są otrzymane przez podatnika, jak również wtedy, gdy są postawione do jego dyspozycji. Zasada ta nie dotyczy jednak świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, które są przychodami jedynie wówczas, gdy są otrzymane przez podatnika z wyłączeniem postawienia ich do jego dyspozycji. Z kolei pod pojęciem "innych nieodpłatnych świadczeń" kryją się wszelkiego rodzaju świadczenia, które są dokonywane bez pobierania jakiejkolwiek odpłatności (por. J Marcinuk (red.), Podatek dochodowy od osób fizycznych. Komentarz Warszawa 2014, s. 119). W uchwałach z 18 listopada 2002r., sygn. FPS 9/02 oraz z 16 października 2006 r., sygn. II FPS 1/06 Naczelny Sąd Administracyjny podjął próbę zdefiniowania pojęcia "nieodpłatnego świadczenia" na gruncie art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wskazując, że w zakres tego pojęcia wchodzą "wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i gospodarcze w działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy" (opubl. ONSA nr 2/2003, poz. 47 i ONSAiWSA nr 12/2006, poz.153). W uchwale z dnia 24 maja 2010 r, sygn. II FPS 1/10 NSA potwierdził, że przytoczone wyżej stanowisko wypracowane na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych ma zastosowanie również do podatku od osób fizycznych. (opubl. ONSAiWSA 2010/4/58, LEX nr 577354). Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podziela pogląd, że sprzedaż mieszkania z bonifikatą nie mieści się w zakresie pojęcia nieodpłatnego świadczenia, a ponadto na skutek tej czynności prawnej nie następuje "otrzymanie" nieodpłatnego świadczenia. Jednolite stanowisko doktryny prawa podatkowego, opierające się na wynikach wykładni językowej, wyraża się w przekonaniu, że użycie w art. 11 u.p.d.o.f. słowa "otrzymane" w odniesieniu do świadczeń nieodpłatnych wskazuje, że przychód powstaje, gdy można zindywidualizować świadczenie, określić jego wartość pieniężną oraz skonkretyzować odbiorcę (Marciniuk op. cit.). Podkreśla się, że ww. przepis wyraźnie różnicuje sposoby powstawania przychodu: gdy chodzi o pieniądze i wartości pieniężne przychód może powstać przez "otrzymanie lub postawienie do dyspozycji podatnika", natomiast świadczenia w naturze i inne nieodpłatne świadczenia - w przeciwieństwie do pieniędzy i wartości pieniężnych - są traktowane jako przychód wyłączenie pod warunkiem, że są "otrzymane", co ma wskazywać na bezwzględnie - w odniesieniu do tego przychodu - wymagany realny charakter świadczenia. (por. orzeczenie Trybunał Konstytucyjnego z dnia 08 lipca 2014r. Sygn. akt K 7/13 otk.trybunal.gov.pl). Zauważyć przy tym należy, że doktryna również stoi na stanowisku, że z przychodem mamy do czynienia tylko wówczas gdy podatnik otrzyma świadczenie, zaś świadczenie ma charakter nieodpłatny tylko wówczas, gdy otrzymujący w związku z wykonanym na jego rzecz świadczeniem nie świadczy niczego w zamian ani obecnie, ani też w przyszłości A. Bartosiewicz, Komentarz do art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, Lex 2015. W ocenie Sądu, zatem podmiot, który zamierza sprzedać nieruchomość z bonifikatą nie wykonuje na rzecz przyszłego kupującego żadnego świadczenia, zaś kupujący żadnego świadczenia nie otrzymuje. Zgodnie z art. 40a ust.4 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach to ustawodawca ustala krąg osób uprawnionych oraz (według wzoru określonego w cytowanym przepisie) warunki, sposób i wielkość obniżenia ceny za sprzedawane mieszkania określone w art. 40a ust. 1. W tej sytuacji przyjąć należy, że ustalenie ceny odbiegającej od wartości rynkowej, nie stanowi świadczenia na rzecz kupującego. Jest to wyrażenie woli przez ustawodawcę, który postanawia, iż realizując cele przedmiotowej regulacji, sprzeda nieruchomość po obniżonej cenie określonej kategorii nabywców. Podkreślenia wymaga, że bonifikata nie jest formą świadczenia przyznanego przez Lasy Państwowe właśnie dlatego, że warunki transakcji ustalone są ustawowo. Strony pozbawione są w związku z tym możliwości kształtowania stosunku prawnego, a przysporzenie nie jest wyrazem wolnej woli zbywcy. Ponadto, z uwagi na szeroki krąg podmiotów uprawnionych do nabycia nieruchomości na preferencyjnych warunkach nie jest także spełniony warunek skonkretyzowania odbiorcy przysporzenia majątkowego. Nie można także przy ocenie, czy doszło do otrzymania nieodpłatnego świadczenia pominąć, że Lasy Państwowe, aczkolwiek to one są stroną umowy sprzedaży, w istocie są jedynie zarządcą majątku należącego do Skarbu Państwa (art. 4 ust. 1 i ust. 3 u.o.l.). Tym samym przedmiotem sprzedaży są nieruchomości należące do Skarbu Państwa, a nie do Lasów Państwowych, które je mogą zbywać na warunkach ustalonych przez ustawodawcę. Tym samym trudno uznać, że Skarżąca otrzymuje świadczenie częściowo nieodpłatne, skoro to nie Lasy Państwowe, a ustawodawca narzucają zarówno, co może być przedmiotem sprzedaży, jak i warunki zbycia niepotrzebnego na rzecz gospodarki leśnej majątku i na innych niż ustalone w ustawie i aktach wykonawczych do niej warunkach nie jest możliwe nabycie wskazanych w art. 40a u.o.l. nieruchomości. Z tego powodu nieprzekonujący jest argument odwołujący się do art. 21 ust. 1 pkt 93 u.p.d.o.f., który dotyczy nabycia za preferencyjną cenę zakładowych budynków mieszkalnych przez ich najemców. Pojęcie zakładowych budynków mieszkalnych należy odnieść do budynków, o których mowa w ustawie z 12 października 1994 r. o zasadach przekazywania zakładowych budynków mieszkalnych przez przedsiębiorstwa państwowe (tekst jedn. Dz.U. z 2014 r. poz. 1381), które przekazywane były przez przedsiębiorstwa państwowe na rzecz spółdzielni mieszkaniowych, a następnie mogły być nabyte przez ich najemców. Dotyczyło to zatem sytuacji, gdy do nabycia lokalu (budynku) dochodziło najpierw przez spółdzielnię mieszkaniową od przedsiębiorstwa państwowego (odpłatnie lub nie), a dopiero potem, od właściciela innego niż Skarb Państwa przez najemcę, na zasadach określonych w art. 48 ustawy z 15 grudnia 2020 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 1222 ze zm.). Zasadne więc jest stanowisko Skarżącej, że nie jest spełniony warunek, aby przysporzenie było skierowane do konkretnej osoby i stanowiło wyraz wolnej woli zbywcy. W konsekwencji mimo, że nabywca nieruchomości uzyskuje niewątpliwą korzyść majątkową, to nie otrzymuje nieodpłatnego świadczenia, a w rezultacie nie uzyskuje przychodu z tego źródła. Zauważyć także należy, że przysporzenie w postaci bonifikaty ma przez określony czas charakter warunkowy, co również przeczy istocie "nieodpłatnego świadczenia". Skarżąca zobowiązała się bowiem do zwrotu zwaloryzowanej kwoty bonifikaty w przypadku zbycia nieruchomości objętej bonifikatą lub przeznaczenia jej na cele inne niż uzasadniające uzyskanie bonifikaty w okresie krótszym niż pięć lat od nabycia (zgodnie z art. 40a ust. 5b u.o.l.). Dla zabezpieczenia ewentualnej wierzytelności Skarbu Państwa na nieruchomości ustanowiono hipotekę umowną. Ponadto, przysporzenie będące nieodpłatnym świadczeniem musi mieć charakter nieodpłatny. Tymczasem z powyższego wynika, że Lasy Państwowe mają roszczenie o zwrot udzielonej bonifikaty zabezpieczone hipoteką do kwoty tej bonifikaty, co niewątpliwie stanowi formę ekwiwalentu a jednocześnie realnie obniża wartość lokalu. Reasumując, w ocenie Sądu, w stanie faktycznym opisanym we wniosku o interpretację, jakkolwiek u Skarżącej będącej nabywcą nieruchomości z bonifikatą niewątpliwie pojawia się korzyść majątkowa, to jednak przysporzenie to nie jest równoznaczne z przychodem z tytułu nieodpłatnego świadczenia, a w konsekwencji pozostaje neutralne podatkowo. Stanowisko takie jest już ugruntowane w orzecznictwie sądów administracyjnych, dotyczących bonifikat wynikających z ustawy o lasach oraz ustawy o gospodarce nieruchomościami, czego wyrazem są przykładowo wyroki NSA II FSK 129/11 z 23 sierpnia 2012 r., II FSK 728/14 z 6 kwietnia 2016 r., II FSK 731/15 z 20 kwietnia 2017 r., II FSK 138/17 z 16 stycznia 2019 r., II FSK 512/19 z 25 listopada 2021 r. W tym stanie rzeczy uznać należało, że organ interpretacyjny wydając zaskarżoną interpretację naruszył przede wszystkim art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f. w związku z art. 40a ust. 1, 2 i 4 u.o.l., w sposób mający wpływ na wynik sprawy. W toku ponowionego postępowania organ interpretacyjny uwzględni przedstawioną powyżej argumentację i wykładnię pojęcia nieodpłatnego świadczenia. Mając na względzie powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a. uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną, o czym orzekł w pkt I sentencji. O zwrocie kosztów postępowania Sąd orzekł w myśl art. 200 w związku z art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 265 z późn. zm.), w pkt II sentencji. W skład zasądzonych na rzecz Skarżącej kwoty kosztów wchodzi uiszczony wpis od skargi w wysokości [...] zł, wynagrodzenie pełnomocnika – radcy prawnego w wysokości [...] zł oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości [...] zł. Przywoływane orzeczenia sądów administracyjnych dostępne w internetowej bazie orzeczeń na stronie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · Źródło