III SA/Łd 824/24

Dnia 3 kwietnia 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wyporska-Frankiewicz, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Alberciak (spr.), Sędzia WSA Paweł Dańczak, , Protokolant asystent sędziego Krystyna Adamczewska-Reguła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 kwietnia 2025 roku sprawy ze skargi B. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 20 sierpnia 2024 roku nr SKO.4113.77.2024 w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego od 1 maja 2024 roku. oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi decyzją z 20 sierpnia 2024 r. o nr SKO.4113.77.2024 - po rozpoznaniu odwołania B. S. od decyzji Prezydenta Miasta Łodzi z 25 czerwca 2024 r. w sprawie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego od 1 maja 2024 r., na podstawie m.in. art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 572 ze zm.), art. 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 1335) - utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W sprawie ustalono następujący stan faktyczny i prawny. W dniu 25 kwietnia 2024 r. B. S. wystąpiła z wnioskiem o przyznanie dodatku mieszkaniowego. Decyzją z 25 czerwca 2024 r. Prezydent Miasta Łodzi odmówił wnioskodawczyni przyznania dodatku mieszkaniowego od 1 maja 2024 r., bowiem w dniu składania wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego nie posiadała tytułu prawnego do lokalu mieszkalnego ani też nie zachodziła sytuacja uregulowana w art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, tzn. nie zajmowała lokalu mieszkalnego bez tytułu prawnego, oczekując na przysługujący jej lokal zamienny lub socjalny najem lokalu. Wnioskodawczyni wniosła odwołanie od powyższej decyzji, wskazując, że umowa najmu lokalu mieszkalnego nie została jej nigdy skutecznie wypowiedziana, w związku z czym dodatek mieszkaniowy, o który wnosi powinien jej zostać przyznany. Ponadto wskazała, że wyrok sądu powszechnego nie jest prawomocny. Wniosła o załączenie do akt postępowania administracyjnego akt postepowania prowadzonego przed Sądem Okręgowym o sygn. [...]. Zaskarżoną decyzją SKO utrzymało w mocy powyższą decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwołał się do treści art. 2 ustawy o dodatkach mieszkaniowych i stwierdził, że strona 25 kwietnia 2024 r. złożyła w organie I instancji wniosek o przyznanie dodatku mieszkaniowego z tytułu korzystania z lokalu mieszkalnego nr [...], położonego w Ł. przy ul. P. 11. Kolegium wyjaśniło, że z uwagi, że do ww. wniosku wnioskodawczyni nie załączyła żadnych dokumentów, a w jego treści nie wskazała żadnych informacji, o których mowa w art. 7 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, organ I instancji wzywał ją do uzupełnienia wniosków o przyznanie dodatku mieszkaniowego (w terminie 14 dni od jego otrzymania) przez przedłożenie m.in. deklaracji o dochodach, dokumentów potwierdzających wysokość ponoszonych wydatków związanych z zajmowaniem lokalu mieszkalnego pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. 17 czerwca 202 r. B. S. nadesłała: odpis umowy najmu lokalu mieszkalnego, deklarację o dochodach gospodarstwa domowego z dnia 11 czerwca 2024 r., odpis pisma z 12 kwietnia 2024 r. skierowanego do właściciela nieruchomości A. T., oświadczenie o posiadanych dochodach, zaświadczenie o zgłoszeniu do obowiązkowych ubezpieczeń z 12 czerwca 2024 r. Umowa najmu lokalu mieszkalnego nr [...] położonego w Ł. przy ul. P. 11 zawarta w dniu 1 sierpnia 2001 r., którą to wnioskodawczyni przedłożyła, jako dowód w postępowaniu o ustalenie prawa do dodatku mieszkaniowego, uległa rozwiązaniu z dniem 31 grudnia 2015 r. Zarządca budynku, w którym znajduje się ww. lokal mieszkalny, pismem z dnia 13 grudnia 2012 r. o symbolu [...] wypowiedział stronie powyższą umowę. Ponadto Kolegium wyjaśniło, że zgodnie z wyrokiem Sądu Rejonowego dla [...[ w Ł. z dnia [...], sygn. [...], nakazano B. S. opróżnienie, opuszczenie i wydanie zarządcy lokalu nr [...] położonego w Ł. przy ulicy P.11. Równocześnie orzeczono o braku uprawnienia strony do zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego. Zdaniem Kolegium skoro sąd powszechny wyrokiem (niezależnie czy prawomocnym, czy też nie) nakazał stronie opróżnienie, opuszczenie i wydanie lokalu, to wątpliwości nie budzi, że wnioskodawczyni nie posiada tytułu prawnego do przedmiotowego lokalu, bowiem w przeciwnym wypadku sąd oddaliłby powództwo wynajmującego w tej sprawie. W ocenie Kolegium wnioskodawczyni, nie posiadając tytułu prawnego do lokalu, którego dotyczą wnioski o przyznanie dodatku mieszkaniowego, nie spełnia warunku wynikające z treści art. 2 ust. 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, co w konsekwencji stanowi o konieczności odmowy przyznania wnioskowanego świadczenia. Zebrany materiał dowodowy uzasadnia stwierdzenie, że strona utraciła tytuł prawny do lokalu i nie przedłożyła na etapie prowadzonego postępowania administracyjnego żadnych dowodów, i nie wskazała okoliczności, które w sposób skuteczny mogłyby podważać poczynione ustalenia w tym zakresie. Nie budzi więc wątpliwości, że w dniu składania wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego strona nie posiadała tytułu prawnego do lokalu mieszkalnego ani też nie zachodziła sytuacja uregulowana w art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy o dodatkach mieszkaniowych. W skardze B. S. wniosła o uchylenie powyższej decyzji i wskazała, że spełnia warunki do przyznania dodatku mieszkaniowego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Postanowieniem z 14 stycznia 2025 r. sygn. III SPP/Łd 150/24 starszy referendarz sądowy przyznał skarżącej prawo pomocy przez ustanowienie adwokata z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 1267 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 tej ustawy). W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), dalej p.p.s.a, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z wymienionych przepisów wynika, że sąd bada legalność zaskarżonego aktu, czy jest on zgodny z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Przy czym sąd może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Biorąc pod uwagę tak zakreśloną kognicję, Sąd uznał, że w rozpoznawanej sprawie organy administracji nie naruszyły przepisów postępowania administracyjnego, a w szczególności art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a., a także art. 107 § 3 k.p.a., albowiem w toku postępowania wyjaśniły wszystkie okoliczności istotne dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy oraz dokonały pełnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego, wskazując w uzasadnieniu wydanych decyzji przyczyny nieuwzględnienia twierdzeń i zarzutów skarżącej. Rozważania dotyczące zasadności skargi w rozstrzyganej sprawie należy rozpocząć także przypomnieniem, że wnioski skarżącej o przyznanie dodatku mieszkaniowego za poprzednie lata były wielokrotnie przedmiotem oceny organów jak i tutejszego sądu. Obecnie przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z 20 sierpnia 2024 r. utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji z 25 czerwca 2024 r. odmawiająca przyznania dodatku mieszkaniowego od 1 maja 2024 r. Przyczyną odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego było nieposiadanie przez skarżącą tytułu prawnego do lokalu wskazanego we wnioskach, tj. lokalu nr [...] przy ul. P. 11 w Ł.. Podstawę prawną rozstrzygnięć stanowiły przepisy ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (tekst jedn. (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 1335), dalej ustawa. Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy dodatek mieszkaniowy, z zastrzeżeniem art. 7 ust. 3 i 4, przysługuje: 1) najemcom oraz podnajemcom lokali mieszkalnych; 2) osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych, do których przysługuje im spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego; 3) osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych znajdujących się w budynkach stanowiących ich własność i właścicielom samodzielnych lokali mieszkalnych; 4) innym osobom mającym tytuł prawny do zajmowanego lokalu mieszkalnego i ponoszącym wydatki związane z jego zajmowaniem; 5) osobom zajmującym lokal mieszkalny bez tytułu prawnego, oczekującym na przysługujący im lokal zamienny albo socjalny. Dodatek mieszkaniowy przysługuje na podstawie tylko jednego z tytułów wymienionych w ust. 1 (art. 2 ust. 2 ustawy). Przepisy art. 2 ust. 1 pkt 1–5 ustawy wymieniają rodzaje tytułów prawnych, pozwalających określonym w nim osobom ubieganie się o dodatek mieszkaniowy. Osoba, niemająca jednego z tytułów prawnych wymienionych w art. 2 ust. 1 pkt 1–4 ustawy lub jego ekspektatywy opisanej w art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy, nie spełnia podstawowej przesłanki warunkującej przyznanie tego dodatku. Ocena natomiast istnienia prawa do lokalu mieszkalnego dokonywana jest przez organ na podstawie dokumentów zgromadzonych w trakcie przeprowadzonego postępowania administracyjnego. W rozpoznawanej sprawie sąd podzielił stanowisko organów administracji, że skarżąca w dacie składania wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego nie spełniała przesłanek, o których mowa w powołanych przepisach, a w szczególności określonych w art. 2 ust. 1 pkt 1 i 5 ustawy. Sądowi z urzędu wiadomo, że kwestia skutecznego doręczenia skarżącej oświadczenia o wypowiedzeniu umowy najmu lokalu mieszkalnego nr [...] przy ul. P. 11 w Ł. była już przedmiotem oceny Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi zawartej w prawomocnych wyrokach z 8 grudnia 2020 r., sygn. akt III SA/Łd 220/20, z 7 października 2021 r., sygn. akt III SA/Łd 222/21, sygn. akt III SA/Łd 223/21, sygn. akt III SA/Łd 224/21, sygn. akt III SA/Łd 225/21, sygn. akt III SA/Łd 226/21, z 13 stycznia 2022 r., sygn. akt III SA/Łd 402/21 i 23 października 2024 r. sygn. III SA/Łd 284/24 oddalających skargi skarżącej na decyzje, których przedmiot stanowiły również odmowa przyznania dodatku mieszkalnego. W wyroku z 21 lutego 2023 r. sygn. IIII OSK 6986/21 Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że kserokopia ZPO z 13 grudnia 2012 roku pośrednio potwierdza fakt doręczenia skarżącej w dniu 28 grudnia 2012 roku wypowiedzenia umowy najmu z 1 sierpnia 2001 roku, a przy uwzględnieniu innych dowodów w sprawie, wiedzy, logiki oraz doświadczenia życiowego, pozwala tę okoliczność zweryfikować definitywnie. Należy zwrócić uwagę, że tak ZPO z 13 grudnia 2012 roku, jak i ZPO z 11 grudnia 2012 roku dotyczą pism, które zostały sporządzone w tym samym dniu, w którym doszło do ich nadania w urzędzie pocztowym. Dowodzi to tego, że regułą działania administratora nieruchomości było nadawanie pism w tym samym dniu, w którym doszło do ich sporządzenia. W tym skadrowaniu, podnoszony przez skarżącą zarzut, że ZPO z 13 grudnia 2012 roku dotyczy pisma z 3 grudnia 2012 roku, nr [...] należy uznać za niezasadny. Wypowiedzenie skarżącej umowy najmu potwierdza również administrator nieruchomości, w której znajduje się lokal nr [...] przy ul. P. 11 w Ł., w karcie lokalu z 27 kwietnia 2020 roku oraz w projekcie wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego z tej samej daty. Z obu tych dokumentów wynika, że skarżąca korzysta z przedmiotowego lokalu bez tytułu prawnego i w związku z tym faktem jest zobowiązana do zapłaty odszkodowania. Zasady logiki i doświadczenia życiowego nakazują przyjąć, że administrator nieruchomości dokonał skutecznego doręczenia skarżącej wypowiedzenia umowy najmu z dnia 1 sierpnia 2001 roku w dniu 28 grudnia 2012 roku. Nie ulega zatem wątpliwości, że kwestia prawidłowości doręczenia skarżącej wypowiedzenia umowy najmu została przesądzona we wskazanym powyżej wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 lutego 2023 r. sygn. III OSK 6986/21. W prawomocnych wyrokach z 8 grudnia 2020 r., sygn. akt III SA/Łd 220/20, z 7 października 2021 r., sygn. akt III SA/Łd 222/21, sygn. akt III SA/Łd 223/21, sygn. akt III SA/Łd 224/21, sygn. akt III SA/Łd 225/21, sygn. akt III SA/Łd 226/21 i z 13 stycznia 2022 r., III SA/Łd 402/21 Sąd podzielił stanowisko organów administracji, że skarżąca w dacie składania wniosków o przyznanie dodatku mieszkaniowego nie spełniała przesłanek, o których mowa w powołanych przepisach, a w szczególności określonych w art. 2 ust. 1 pkt 1 i 5 ustawy o dodatkach mieszkaniowych. Sąd ocenił, że z treści pisma Administracji Nieruchomościami [...] "Z." z dnia 13 grudnia 2012 r. wynika, że Administracja Nieruchomościami [...] "Z.", działając w imieniu właścicieli nieruchomości przy ul. P. 11 w Ł., wypowiedziała B. S. z dniem 31 grudnia 2012 r. umowę najmu lokalu mieszkalnego nr [...] przy ul. P. 11 w Ł., zawartą 1 sierpnia 2001 r., na podstawie art. 11 ust. 3 pkt 5 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i zmianie Kodeksu cywilnego (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r., poz. 1182). Przepis ten stanowi, że nie później niż na 3 lata naprzód, na koniec miesiąca kalendarzowego, właściciel może wypowiedzieć stosunek prawny lokatorowi, o ile zamierza zamieszkać w należącym do niego lokalu, a nie dostarcza mu lokalu zamiennego i lokatorowi nie przysługuje prawo do lokalu, o którym mowa w ust. 4. Sąd za prawidłowe uznał przyjęcie przez organy administracji, że umowa najmu lokalu mieszkalnego została wypowiedziana – ze skutkiem prawnym na 31 grudnia 2015 r., gdyż taki stan wynikał z przedstawionych organowi dokumentów. Natomiast kwestia doręczenia przesyłki zawierającej wskazane powyżej wypowiedzenie umowy najmu była przedmiotem analizy Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie o sygn. akt I OSK 2519/17, toczącej na skutek skargi kasacyjnej B. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 11 maja 2017 r., III SA/Łd 942/16. W uzasadnieniu wyroku Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że skoro przesłanką skuteczności wygaśnięcia stosunku najmu lokalu mieszkalnego zajmowanego przez skarżącą jest skuteczne doręczenie jej oświadczenia o wypowiedzeniu umowy najmu, to okoliczność ta winna zostać dokładnie zbadana. W prawomocnych wyrokach z 8 grudnia 2020 r., sygn. akt III SA/Łd 220/20, z 7 października 2021 r., sygn. akt III SA/Łd 222/21, sygn. akt III SA/Łd 223/21, sygn. akt III SA/Łd 224/21, sygn. akt III SA/Łd 225/21, sygn. akt III SA/Łd 226/21 i z 13 stycznia 2022 r., sygn. akt III SA/Łd 402/21 Sąd ocenił znajdujące się w aktach skany obu stron zwrotnego potwierdzenia odbioru wypowiedzenia umowy najmu z 13 grudnia 2012 r. oraz dodatkowo skan obu stron zwrotnego potwierdzenia odbioru pisma Administracji Nieruchomościami [...] "Z." z 11 grudnia 2012 r. dotyczącego udostępnienia lokalu strony skarżącej w celu usunięcia pionu kanalizacyjnego w lokalu sąsiednim. Sąd stwierdził, że z dokumentów tych wynika, że przesyłka zawierająca wypowiedzenie umowy najmu z 13 grudnia 2012 r. została nadana w placówce pocztowej w tym samym dniu, a skarżąca potwierdziła własnoręcznym podpisem odbiór przesyłki 28 grudnia 2012 r. Tego samego dnia - 28 grudnia 2012 r. - skarżąca potwierdziła odbiór przesyłki z 11 grudnia 2012 r. Sąd wskazał, że skany tych samych dokumentów - poświadczone za zgodność z oryginałem - znajdują się w aktach administracyjnych m.in. sprawy o sygn. akt III SA/Łd 220/20, dotyczącej dodatku mieszkaniowego za okres od 1 listopada 2019 r. W świetle powyższego nie budzi wątpliwości fakt skutecznego doręczenia skarżącej oświadczenia woli wynajmującego o wypowiedzeniu umowy najmu lokalu mieszkalnego nr [...] przy ul. P. 11 w Ł.. Tym samym uznać należy, że z upływem wskazanego w wypowiedzeniu umowy najmu okresu, tj. od 1 stycznia 2016r., skarżąca utraciła tytuł prawny do przedmiotowego lokalu mieszkalnego. Wypowiedzenie umowy najmu w trybie art. 11 ust. 5 ustawy o ochronie praw lokatorów mieszkaniowym zasobie gminy i zmianie Kodeksu cywilnego, z uwagi na trzyletni okres wypowiedzenia, zwalnia właściciela z obowiązku dostarczenia lokatorowi lokalu zamiennego. Rozstrzygnięcie o przyznaniu prawa do lokalu socjalnego wynika z przepisów ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego. Zgodnie z art. 14 ust. 1 tej ustawy w wyroku nakazującym opróżnienie lokalu sąd orzeka o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego, bądź o braku takiego uprawnienia wobec osób, których nakaz dotyczy. Obowiązek zapewnienia lokalu socjalnego ciąży na gminie właściwej ze względu na miejsce położenia lokalu podlegającego opróżnieniu. Użyty natomiast przez ustawodawcę w art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy zwrot "osobom oczekującym" wiąże się zatem ściśle z realnym uprawnieniem do uzyskania lokalu zamiennego albo socjalnego przez wnioskodawcę niemającego tytułu do zajmowanego lokalu. Obowiązek dostarczenia osobie uprawnionej lokalu socjalnego przez gminę aktualizuje się z momentem uprawomocnienia się wyroku nakazującego eksmisję z jednoczesnym przyznaniem prawa do lokalu socjalnego (por. m.in. wyrok NSA z 17 maja 2016 r., I OSK 81/15, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Wobec powyższego dopiero po uprawomocnieniu się takiego orzeczenia skarżąca mogłaby wystąpić o przyznanie dodatku mieszkaniowego na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy. Sąd ustalił z urzędu, że z toczących się i zakończonych spraw nie wynika, aby skarżąca w dacie wystąpienia z wnioskami, tj. 31 października 2019 r. (wyrok z 12 sierpnia 2020 r., sygn. akt III SA/Łd 220/20), 31 października 2017 r. (wyrok z 7 października 2021 r., III SA/Łd 222/21), 31 marca 2017 r. (wyrok z 7 października 2020r., sygn. akt III SA/Łd 223/21), 30 maja 2017 r. (wyrok z 7 października 2021 r., sygn. akt III SA/Łd 224/21), 30 czerwca 2017 r. (wyrok z 7 października 2020 r., sygn. akt III SA/Łd 225/21), 29 września 2017 r. (wyrok z 7 października 2020 r., sygn. akt III SA/Łd 226/21), 26 października 2020 r. (wyrok z 13 stycznia 2022 r., III SA/Łd 402/21) dysponowała prawomocnym wyrokiem eksmisyjnym zobowiązującym do opróżnienia i opuszczenia zajmowanego lokalu mieszkalnego oraz przyznającym prawo do lokalu socjalnego. W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z art. 170 p.p.s.a. orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Natomiast stosownie do art. 171 p.p.s.a., wyrok prawomocny ma powagę rzeczy osądzonej tylko co do tego, co w związku ze skargą stanowiło przedmiot rozstrzygnięcia. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że powołane powyżej przepisy zakreślają granice związania innych podmiotów prawomocnym orzeczeniem sądowym. Ratio legis tych regulacji, w szczególności wyrażona w art. 170 p.p.s.a. powszechnie obowiązująca moc wiążąca wyroku sądowego, polega na zagwarantowaniu zachowania spójności i logiki działania organów państwowych, zapobiegając funkcjonowaniu w obrocie prawnym rozstrzygnięć wzajemnie ze sobą sprzecznych. Ilekroć ocena prawna, wyrażona w prawomocnym orzeczeniu sądu administracyjnego, ma jakiekolwiek znaczenie dla oceny zgodności z prawem innego aktu administracji publicznej, badanego przez sąd administracyjny, sąd ten obowiązany jest uznać i uwzględnić to wcześniejsze, prawomocne orzeczenie. Istotą zasady "związania oceną prawną" jest to, że dotyczy wykładni prawa materialnego, jak i procesowego (por. wyrok NSA z 31 stycznia 2020 r., II FSK 795/18). W niniejszym postępowaniu z mocy powołanych wyżej art. 170 i art. 171 p.p.s.a. zawartą w prawomocnych wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 8 grudnia 2020 r., sygn. akt III SA/Łd 220/20, z 7 października 2021 r., sygn. akt III SA/Łd 222/21, sygn. akt III SA/Łd 223/21, sygn. akt III SA/Łd 224/21, sygn. akt III SA/Łd 225/21, sygn. akt III SA/Łd 226/21 i z 13 stycznia 2022 r., sygn. akt III SA/Łd 402/21 ocenę skuteczności doręczenia skarżącej 28 grudnia 2012 r. przesyłki zawierającej wypowiedzenie umowy najmu z 13 grudnia 2012 r. oraz skuteczności wypowiedzenia umowy najmu lokalu mieszkalnego ze skutkiem na 31 grudnia 2015 r. i dokonaną na gruncie tego stanu faktycznego wykładnię przepisów prawa uznać należy za wiążącą również w niniejszej sprawie. Podnieść także trzeba, że z akt sprawy nie wynika, aby skarżąca dysponowała prawomocnym wyrokiem eksmisyjnym zobowiązującym do opróżnienia i opuszczenia zajmowanego lokalu mieszkalnego oraz przyznającym prawo do lokalu socjalnego. Z akt sprawy nie wynika również, aby wystąpiła do sądu powszechnego o ustalenie, że wypowiedzenie umowy najmu było bezskuteczne i umowa ta nadal obowiązuje. Wyrokiem z 14 czerwca 2022 r. sygn. [...] Sąd Rejonowy dla [...] w Ł. nakazał skarżącej opróżnienie, opuszczenie i wydanie zarządcy lokal nr [...] położony w Ł. przy ul. P. 11 bez prawa do lokalu socjalnego. W świetle przedstawionych okoliczności faktycznych skarżąca nie spełniała zatem wymogów stawianych ustawą dla przyznania jej prawa do dodatku mieszkaniowego. Zgodnie z art. 7 ust. 5 ww. ustawy dodatek mieszkaniowy przyznaje się na okres 6 miesięcy licząc od pierwszego dnia miesiąca następującego po złożeniu wniosku. Tak więc ocena istnienia przesłanek do uzyskania dodatku dokonywana jest w momencie przyznawania dodatku na dany sześciomiesięczny okres (por. wyrok NSA z 28 kwietnia 2011 r., sygn. akt I OSK 2117/10, sygn. akt wyrok NSA z 13 kwietnia 2007r., I OSK 214/06, publ. jak wyżej). W świetle powyższych rozważań i ustaleń poczynionych z urzędu dokonana przez organ ocena jest trafna. Skoro bowiem skarżąca w dacie złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego nie posiadała tytułu prawnego do lokalu i nie oczekiwała na przydział lokalu, przyznanie dodatku mieszkaniowego, w świetle art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy, było niedopuszczalne. Ustawa zawiera przepisy bezwzględnie obowiązujące i w sposób wyczerpujący określa krąg podmiotów, które mogą otrzymać dodatek mieszkaniowy i precyzyjne wskazuje przesłanki, jakie osoby te muszą spełnić, aby dodatek mieszkaniowy otrzymać. Żadnej swobody w tym zakresie organ nie posiada. Dysponując zatem dokumentami potwierdzającymi wypowiedzenie umowy najmu, których skarżąca skutecznie nie podważyła, organ prawidłowo uznał, że nie została spełniona przesłanka określona w art. 2 ust. 1 ustawy. W ocenie sądu, organy obu instancji w swoich decyzjach poczyniły właściwe ustalenia prowadzące do wniosku, że skarżąca, na dzień złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego, tj. 25 kwietnia 2024 r. nie posiadała tytułu prawnego do zajmowanego lokalu mieszkalnego, dającego jej prawo do przyznania dodatku mieszkaniowego. Tym samym organy prawidłowo uznały, że zebrany materiał dowodowy jest wystarczający do wydania rozstrzygnięcia. Potwierdzeniem powyższego są prawomocne wyroki WSA w Łodzi oddalające skargi B. S. w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego o następujących sygnaturach: III SA/Łd 364/17 z dnia 31 sierpnia 2017 r., III SA/Łd 365/17 z 31 sierpnia 2017 r., III SA/Łd 989/17 z 2 lutego 2018 r., III SA/Łd 113/18 z 28 marca 2018 r., III SA/Łd 423/19 z 19 września 2019 r., III SA/Łd 220/20 z 8 grudnia 2020 r., III SA/Łd 725/17 z 12 marca 2021 r., III SA/Łd 727/17 z 12 marca 2021 r., III SA/Łd 729/17 z 16 marca 2021 r. , III SA/Łd 728/17 z 16 marca 2021 r., III SA/Łd 726/17 z 24 marca 2021 r., III SA/Łd 859/20 z 9 czerwca 2021 r., III SA/Łd 225/21 z 7 października 2021 r., III SA/Łd 226/21 z 7 października 2021 r., III SA/Łd 224/21 z 7 października 2021 r., III SA/Łd 223/21 z 7 października 2021 r., III SA/Łd 222/21 z 7 października 2021 r., III SA/Łd 402/21 z 13 stycznia 2022 r., III SA/Łd 642/23 z 14 marca 2024 r., sygn. III SA/Łd 284/24 z 23 października 2024 r. Z powyższych względów, sąd za niezasadne uznał zarzuty. Analiza akt sprawy potwierdza zasadność stanowiska organów, że okoliczność doręczenia skarżącej wypowiedzenia umowy najmu pismem z 13 grudnia 2012 r. została zweryfikowana zgodnie z obowiązującymi przepisami. Organy dysponują potwierdzoną za zgodność z oryginałem kserokopią pisma z 13 grudnia 2012 r. nr [...] oraz potwierdzonymi za zgodność z oryginałem kserokopiami obu stron zwrotnego potwierdzenia odbioru. Ponadto ustalono, że pismo z 13 grudnia 2012 r. zostało skutecznie doręczone skarżącej 28 grudnia 2012 r. (wyroki w sprawach III SA/Łd 220/20, III SA/Łd 221/21, III SA/Łd 223/21, III SA/Łd 224/21, III SA/Łd 225/21, III SA/Łd 226/21 i III SA/Łd 402/21, III SA/Łd 642/23). Jak już powyżej zaznaczono kwestia prawidłowości doręczenia skarżącej wypowiedzenia umowy najmu została przesądzona w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 lutego 2023 r. sygn. III OSK 6986/21. Wobec powyższego nie miało znaczenia dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, że akta administracyjne nie zawierają drugiej strony zwrotnego potwierdzenia odbioru doręczenia przesyłki zawierającej wypowiedzenie umowy najmu, bowiem okoliczność ta została przez sąd ustalona z urzędu. Poza oceną organów pozostaje zaś skuteczność wypowiedzenia, a spór między stronami umowy może rozstrzygnąć tylko sąd powszechny. Wobec powyższego, na podstawie art. 151 Sąd oddalił skargę. eg