I SA/Kr 1560/12

Sygn. akt I SA/Kr 1560/12 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 stycznia 2013r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Maja Chodacka, Sędziowie: WSA Piotr Głowacki, WSA Agnieszka Jakimowicz (spr.), Protokolant: Bożena Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 stycznia 2013r., sprawy ze skargi W. S., na interpretację indywidualną Ministra Finansów, z dnia 12 czerwca 2012r. nr [...], w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych, I. skargę oddala, II. zarządza zwrot z kasy tutejszego Sądu na rzecz skarżącego kwoty 300 zł (trzysta złotych) tytułem nadpłaconego wpisu od skargi. Podatnik W.S. zwrócił się z wnioskiem o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kwalifikacji do źródeł przychodów odsetek od lokat typu "O" oraz lokat terminowych. Przedstawiając stan faktyczny wnioskodawca wyjaśnił, że posiada rachunek bankowy służący wyłącznie do obsługi prowadzonej działalności gospodarczej. Wolne środki lokowane są na lokatach typu "O" oraz lokatach terminowych. Odsetki od lokat wpływają na rachunek bankowy służący działalności gospodarczej. Środki uzyskane z odsetek są wykorzystywane do działalności gospodarczej. Bank nie pobiera podatku od odsetek uzyskanych z lokat. Dla lokat typu "O" oraz lokat terminowych bank tworzy odrębny pomocniczy rachunek bankowy. W związku z powyższym zadano następujące pytanie, czy podatek dochodowy z tytułu uzyskanych odsetek od lokat, powinien zapłacić wnioskodawca na "zasadach ogólnych" (przychód z działalności gospodarczej), czy płatnikiem zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów z kapitałów pieniężnych (odsetek uzyskiwanych z lokat terminowych oraz lokat typu "O") dla osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą powinien być podmiot prowadzący rachunek. Zdaniem wnioskodawcy, przychody osiągane z odsetek od lokat terminowych oraz lokat typu "O", założonych przez przedsiębiorcę, na które przeznaczane są środki wykorzystywane w prowadzonej działalności gospodarczej należy uznać za przychody uzyskiwane w związku z prowadzoną pozarolniczą działalnością gospodarczą, od których przedsiębiorca powinien zapłacić zaliczkę na podatek dochodowy na tzw. zasadach ogólnych. W interpretacji indywidualnej z dnia 12 czerwca 2012 r. nr [...] stanowisko wnioskodawcy uznano za nieprawidłowe. W uzasadnieniu wyjaśniono, że zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają co do zasady wszelkiego rodzaju dochody. Zgodnie natomiast z art. 10 ust. 1 ww. ustawy, odrębnymi źródłami przychodów są m.in. określone w pkt 3 i 7 tego przepisu pozarolnicza działalność gospodarcza, kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a)-c). Podział ten ma istotny wpływ nie tylko na sposób prowadzenia dokumentacji finansowej, ustalenie podstaw opodatkowania, ale także na sposób opodatkowania i jego wysokość. Zgodnie z definicją zawartą w art. 5a pkt 6 cyt. działalność gospodarcza albo pozarolnicza działalność gospodarcza to działalność zarobkowa wytwórcza, budowlana, handlowa, usługowa, polegająca na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, polegająca na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych prowadzona we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9. Wyłączenie zawarte w art. 10 ust. 1 pkt 7 5a pkt 6 cyt. ustawy obejmuje m.in. kapitały pieniężne, zdefiniowane jako odrębne źródło przychodów, wymienione w art. ww. ustawy, których poszczególne kategorie wymieniono w art. 17 tej ustawy. Stosownie do treści art. 17 ust. 1 pkt 2 cyt. ustawy za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się m.in. przychody z odsetek od wkładów oszczędnościowych i środków na rachunkach bankowych lub w innych formach oszczędzania, przechowywania lub inwestowania, z wyjątkiem środków pieniężnych związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą. Natomiast zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 5 ww. ustawy, przychodem z działalności gospodarczej są również odsetki od środków na rachunkach bankowych utrzymywanych w związku z wykonywaną działalnością. Zdaniem organu chodzi tu o rachunki za pośrednictwem których przyjmowane są i z których dokonywane są wszelkiego rodzaju płatności. Z faktem tym wiąże się przetrzymywanie środków pieniężnych na tych rachunkach i tylko z faktem uzyskiwania wynagrodzenia w postaci odsetek na takich rachunkach wiąże się obowiązek zaliczenia ich do przychodów z działalności gospodarczej. Wolne środki pieniężne przechowywane na lokatach bankowych nie stanowią zaś środków pieniężnych związanych z wykonywaną działalnością, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 2 ustawy. Odnosząc powyższe przepisy do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego stwierdzono, że odsetek od odrębnych lokat utworzonych dla lokowania wolnych środków pieniężnych, nawet przez bank prowadzący rachunek bieżący wnioskodawcy, nie można utożsamiać z odsetkami od środków na rachunkach bankowych utrzymywanych w związku z wykonywaną działalnością gospodarczą, gdyż rachunki lokat nie stanowią rachunków związanych z bieżącą działalnością gospodarczą, nie dokonuje się na nich operacji gospodarczych, tj. nie dokonuje się z nich płatności za zakupione towary, usługi, czy też na te rachunki nie spływają środki za sprzedane towary, usługi. W związku z powyższym, w przypadku odsetek od tego typu lokat, nie mamy do czynienia z sytuacją objętą dyspozycją art. 14 ust. 2 pkt 5 cyt. ustawy. Z tej też przyczyny przychód ten zaliczyć należy do przychodów z kapitałów pieniężnych, tj. do przychodów o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy. Konsekwencją powyższego jest brak możliwości zaliczenia przychodu z odsetek od lokat typu "O" oraz lokat terminowych do przychodów z działalności gospodarczej, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy. Przychód ten podlega opodatkowaniu wg zasad określonych w art. 30a ust. 1 pkt 3 cyt. ustawy, zgodnie z którym, 19% zryczałtowany podatek dochodowy, z zastrzeżeniem art. 52a, pobiera się m.in. od uzyskanych dochodów (przychodów) z odsetek lub innych przychodów od środków pieniężnych zgromadzonych na rachunku podatnika lub w innych formach oszczędzania, przechowywania lub inwestowania, prowadzonych przez podmiot uprawniony na podstawie odrębnych przepisów, z wyjątkiem środków pieniężnych związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą. Zgodnie natomiast z art. 30a ust. 7 ww. ustawy, dochodów (przychodów), o których mowa w ust. 1, tj. m.in. z odsetek, nie łączy się z dochodami opodatkowanymi na zasadach określonych w art. 27. Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a i 13 oraz art. 30a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 4d, 5 oraz 10 (art. 41 ust. 4 ww. ustawy). Płatnicy przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do dnia 20 miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jednakże w przypadku, gdy podatek został pobrany zgodnie z art. 30a ust. 2a, płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego podatku na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych. Wnioskodawca wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa. Jego zdaniem przesłanką rozstrzygnięcia powinno być ustalenie, czy dane środki pieniężne są związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. W związku z tym wskazano, że wnioskodawca skorzystał jako przedsiębiorca z produktów finansowych adresowanych i oferowanych przez bank jedynie prowadzącym działalność gospodarczą przedsiębiorcom. O związku środków pieniężnych z działalnością gospodarczą powinno się mówić ze względu na cel ich przeznaczenia, a nie ze względu na rachunek, na którym są gromadzone. Organ nie znalazł podstaw do zmiany zaskarżonej interpretacji. Konsekwentnie stanął na stanowisku, że odsetki od lokat opisanych we wniosku nie są objęte dyspozycją art. 14 ust. 2 pkt 5 ustawy podatkowej, lecz należy je zaliczyć do przychodów określonych w art. 17 ust. 1 pkt 2 tej ustawy. Na powyższą interpretację wnioskodawca złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zarzucając naruszenie: 1. art. 17 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych polegające na przyjęciu, że za przychód z kapitału pieniężnego uznaje się odsetki od wkładów oszczędnościowych i środków na rachunkach bankowych lub w innych formach oszczędzania, przechowywania lub inwestowania wraz ze środkami pieniężnymi związanymi z wykonywaną działalnością gospodarczą, 2. art. 14 ust. 2 pkt 5 oraz art. 30a ust. 1 pkt 3 cyt. ustawy polegające na przyjęciu, że za środki pieniężne związane z działalnością gospodarczą uznaje się jedynie te, które przedsiębiorca gromadzi na rachunkach, z których dokonuje płatności lub za które płatności otrzymuje. W uzasadnieniu skargi zakwestionowano wykładnię przepisów prawa dokonaną przez organ w zaskarżonej interpretacji i stwierdzono, że organ niesłusznie zawęził pojęcie środków pieniężnych związanych z działalnością gospodarczą do tych, które przedsiębiorca gromadzi na rachunkach, z których dokonuje płatności lub na które płatności otrzymuje, co jest sprzeczne z wykładnią gramatyczną art. 14 ust. 2 op. cit. ustawy oraz art. 30a ust. 1 pkt 3 op. cit. ustawy. Zdaniem pełnomocnika skarżącego, pochodzenie środków i ich późniejsze przeznaczenie determinuje fakt, że są związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, nie zaś to, na jakim rachunku są gromadzone. Wskazano również, że zasadnym jest, aby wszystkie związane ze sobą przychody stanowiące pewną całość zostały rozliczone według tego samego źródła i jednolitych zasad. Na poparcie stanowiska skarżącego pełnomocnik przytoczył orzeczenia sądów administracyjnych, jego zdaniem potwierdzających tezy wyartykułowane w skardze. W konsekwencji wniesiono o uchylenie zaskarżonej interpretacji w całości i zasądzenie kosztów postępowania. Dyrektor Izby Skarbowej, działający z upoważnienia Ministra Finansów wniósł w odpowiedzi na skargę o jej oddalenie. Podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej interpretacji stwierdził, że błędne jest stanowisko skarżącego, zgodnie z którym wszystkie związane ze sobą przychody powinny być zaliczane do tego samego źródła, a rozbijanie przychodów związanych z działalnością gospodarczą jest nielogiczne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na mocy przepisu § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. nr 163, poz. 1016). Zgodnie z art. 1 § 1 oraz art. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez m. in. kontrolę administracji publicznej. Kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem wydawanych przez nią decyzji, postanowień bądź innych aktów. Stosownie zaś do art. 3 § 1 i § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m. in. na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Sąd uwzględniając skargę na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego uchyla taką interpretację (art. 146 § 1 cytowanej ustawy). Mając powyższe na uwadze, a także okoliczność, że zgodnie z art. 134 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, co oznacza, iż Sąd zobowiązany jest dokonać oceny legalności zaskarżonej decyzji niezależnie od zarzutów podniesionych w skardze stwierdzić należy, że zaskarżona interpretacja indywidualna nie narusza przepisów prawa w sposób powodujący konieczność jej wyeliminowania z porządku prawnego, a zatem skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Spór w sprawie niniejszej dotyczy klasyfikacji przychodów osiąganych przez skarżącego (przedsiębiorcę) z tytułu odsetek od środków zgromadzonych przez niego na odrębnym od rachunku firmowego rachunku bankowym (odsetki od lokat terminowych i typu "O"). Zdaniem skarżącego, odsetki od środków na takim rachunku należy zaliczyć do przychodów z działalności gospodarczej, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 oraz art. 14 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361 z późn. zm.). W ocenie organu natomiast, odsetki od tego typu lokat przedsiębiorcy należy zaliczyć do przychodów z kapitałów pieniężnych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 oraz art. 17 ust. 1 pkt 2 cytowanej ustawy. W pierwszym rzędzie wskazać należy, że zgodnie z ugruntowanym już orzecznictwem Naczelnego sądu Administracyjnego, że w przypadku, gdy ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych kwalifikuje dany przychód do źródła innego niż pozarolnicza działalność gospodarcza, przychód ten stanowi przychód z tego innego źródła, a nie z pozarolniczej działalności gospodarczej, niezależnie od faktu, iż zdarzenie powodujące powstanie tego przychodu nastąpiło w ramach działalności przedsiębiorstwa prowadzonego przez podatnika (por. wyroki z dnia 14 sierpnia 2008 r., sygn. akt II FSK 735/07, z dnia 9 grudnia 2009 r., sygn. akt II FSK 1145/08, z dnia 18 maja 2010 r., sygn. akt II FSK 47/09 z dnia 14 sierpnia 2008 r., sygn. akt II FSK 678/08 oraz II FSK 1437/07). Stąd należy przyznać rację Dyrektorowi Izby Skarbowej, który w odpowiedzi na skargę stwierdził, że błędne jest stanowisko skarżącego, zgodnie z którym wszystkie związane ze sobą przychody powinny być zaliczane do tego samego źródła, a rozbijanie przychodów związanych z działalnością gospodarczą jest nielogiczne. Po drugie, zarysowana na wstępie kwestia sporna była przedmiotem zainteresowania w najnowszym orzecznictwie. W wyrokach z dnia 1 sierpnia 2012 r.: sygn. akt II FSK 1026/11 oraz II FSK 2644/10 dostępnych w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, NSA zaznaczył, że: "Stosownie (...) do art. 17 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się odsetki od wkładów oszczędnościowych i środków na rachunkach bankowych lub w innych formach oszczędzania, przechowywania lub inwestowania, z wyjątkiem środków pieniężnych związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą. A zatem do przychodów z kapitałów pieniężnych nie będziemy zaliczali tych odsetek, które pochodzą ze środków pieniężnych związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą. W myśl natomiast art. 14 ust. 2 pkt 5 ustawy, związane z wykonywaną działalnością gospodarczą są odsetki, ale tylko te od środków na rachunkach bankowych utrzymywanych w związku z wykonywaną działalnością. Z powyższego wynika, iż przychodem z pozarolniczej działalności gospodarczej, mogą być tylko odsetki z takich rachunków bankowych, które utrzymywane są w związku z wykonywaną działalnością gospodarczą. Słowo "utrzymywanie" zawiera w sobie element stałości oraz celu (który może być jednym z celów) posiadania rachunku w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Również słowo "związek" oznacza trwałe powiązanie funkcjonalne rachunku bankowego i prowadzenia działalności gospodarczej. Jeżeli zatem osoba uzyskująca przychody z działalności gospodarczej posiada rachunek rozliczeniowy, za pomocą którego dokonuje wpłat i na który otrzymuje należności związane z prowadzoną działalnością gospodarczą - odsetki należą do źródła pozarolnicza działalność gospodarcza. Natomiast odsetki od środków zgromadzonych na pozostałych rachunkach (w tym lokatach bankowych), czy odsetki od obligacji, stanowić będą zawsze przychód z kapitałów pieniężnych". Naczelny Sąd Administracyjny w cytowanych orzeczeniach podzielił przy tym pogląd wyrażony w wyroku z dnia 26 sierpnia 2008 r. II FSK 806/07, w którym stwierdzono, że rachunek bankowy utrzymywany w związku z wykonywaną działalnością gospodarczą, to taki rachunek, który służy przedsiębiorcy do prowadzenia tejże działalności. Jest to zatem taki rachunek, za pomocą którego dokonywane są rozliczenia z tytułu zawieranych przez przedsiębiorcę transakcji. Rozchody i przychody na takim rachunku dotyczą co do zasady odpowiednio spłacanych długów i wpłat z tytułu posiadanych wierzytelności, związanych z zobowiązaniami przedsiębiorcy zaciąganymi w prowadzonej przez niego działalności gospodarczej (dostawami usług lub towarów). Dlatego też, w ocenie NSA "okoliczność, iż na lokacie gromadzone są środki pochodzące z prowadzonej przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej, nie oznacza, że odsetki od tych środków związane są z działalnością gospodarczą. Z istoty rachunku, jakim jest lokata bankowa wynika, że jest to forma inwestycji polegająca na powierzeniu środków finansowych wyspecjalizowanej instytucji finansowej, w tym przypadku bankowi. Na podstawie umowy bank zobowiązuje się wypłacić kwotę, którą zdeponował klient, po określonym czasie wraz z należnymi odsetkami. A zatem z charakteru rachunku, jakim jest lokata wynika, iż nie może ona być związana z "wykonywaną" działalnością gospodarczą, albowiem depozyt umieszczony na takim rachunku jest przez określony czas nienaruszalny. W tym czasie nie służy wykonywanej działalności przedsiębiorcy lecz bankowi, dla którego stanowi swoistą formę pożyczki w zamian za wyższe oprocentowanie. Uznanie za prawidłową interpretację Strony, skutkowałoby przyjęciem tezy, że przychody ze środków pieniężnych wypracowanych w ramach działalności gospodarczej niezależnie od sposobu inwestowania podlegałyby zawsze zakwalifikowaniu do źródła jakim jest działalność gospodarcza, a takie podejście jest sprzeczne z wykładnią systemową i funkcjonalną. Trzeba podkreślić, iż w procesie wykładni prawa nie wolno ignorować systemowej lub funkcjonalnej poprzez ograniczenie się wyłącznie do wykładni językowej pojedynczego przepisu (...) Sens przepisu należy odczytać poprzez skonfrontowanie go z innymi przepisami lub celem regulacji. Żaden przepis nie jest oderwaną jednostką lecz występuje w pewnym kontekście systemowym. Tylko bowiem odczytanie treści normy prawnej w taki sposób daje gwarancję odczytania danej instytucji w sposób prawidłowy". Powyższe stanowisko i związaną z nim argumentację orzekający w niniejszej sprawie Sąd uznaje za własne, zwłaszcza że wykładnia ta zyskała także akceptację doktryny - por. A. Bartosiewicz, R. Kubacki: Komentarz do art.10, art.14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, LEX 2010, gdzie stwierdza się: " Przepisy ustawy o swobodzie działalności gospodarczej nakładają na przedsiębiorców szereg obowiązków. Jednym z takich obowiązków jest nakaz dokonywania niektórych rozliczeń za pośrednictwem rachunków bankowych. Konsekwencją obowiązku dokonywania i przyjmowania płatności za pośrednictwem rachunków bankowych jest fakt przetrzymywania środków pieniężnych na tych rachunkach. W związku z tym przedsiębiorca uzyskuje wynagrodzenie w postaci odsetek. Odsetki te stanowią przychód z działalności gospodarczej. Przychodami z działalności gospodarczej są wyłącznie odsetki od rachunków związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą (rachunki firmowe). Odsetki uzyskiwane od środków zdeponowanych na innych rachunkach bankowych stanowią przychód z kapitałów pieniężnych. Wystarczy, aby rachunek bankowy był choćby w części związany z działalnością. Okoliczność, że ten rachunek służy również innym celom, pozostaje bez znaczenia dla kwalifikacji przychodów w postaci odsetek z tego rachunku". Wskazać nadto należy, że orzeczenie, na które powołuje się pełnomocnik skarżącego, tj. wyrok NSA z dnia 5 września 2006 r., sygn. akt II FSK 1179/05, zapadło w zupełnie odmiennym, specyficznym stanie faktycznym sprawy. Chodziło w nim o możliwość zaliczenia przez przedsiębiorcę mającego status zakładu pracy chronionej do przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej odsetek od środków zgromadzonych na zakładowym funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych. Sąd I instancji uznał, że konto zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych jest utrzymywane w związku z wykonywaną działalnością gospodarczą, z uwagi na obowiązek jego posiadania przez zakłady pracy chronionej wynikający z ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych. Stanowisko to zostało podzielone przez NSA w cytowanym w skardze wyroku. Podobnie rzecz się ma jeśli chodzi o przytoczony wyrok WSA w Poznaniu z dnia 15 czerwca 2010 r., sygn. akt I SA/Po 295/10, w uzasadnieniu którego skupiono się na wykładni art. 30b ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i zawartego w tym przepisie pojęcia "w wykonywaniu działalności gospodarczej", co całkowicie nie przystaje do stanu faktycznego i prawnego rozpoznawanej sprawy. Z kolei przytaczane w skardze orzeczenie WSA w Kielcach z dnia 30 września 2010 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Ke 437/10 zostało uchylone przez NSA cytowanym wyżej wyrokiem z dnia 1 sierpnia 2012 r., sygn. akt II FSK 2644/10. Ponadto nie można podzielić twierdzenia zawartego w skardze, że orzecznictwo sądów administracyjnych jednolicie wypowiada się w spornej kwestii stając na stanowisku takim jak skarżący, choćby z uwagi na przytoczone wyżej najnowsze wyroki zarówno NSA, jak i wojewódzkich sądów administracyjnych (por. choćby wyroki WSA w Warszawie z dnia 3 marca 2011 r., sygn. akt III SA/Wa 1480/10; z dnia 16 maja 2011, sygn. akt III SA/Wa 1677/10; z dnia 30 sierpnia 2011 r., sygn. akt III SA/Wa 3095/10; z dnia 13 kwietnia 2011 r., sygn. akt VIII SA/Wa 1133/10; wyrok WSA w Kielcach z 29 grudnia 2010 r., I SA/Ke 617/10 – wszystkie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych), w których akcentuje się odmienną od poglądów skarżącego i kategoryczną tezę o możliwości zakwalifikowania do przychodów z działalności gospodarczej wyłącznie odsetek od rachunków związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą, przez które rozumie się rachunki firmowe. Odsetki uzyskiwane od środków zdeponowanych na innych rachunkach bankowych (w szczególności pochodzące z lokat bankowych różnego rodzaju) zakwalifikowane są natomiast do przychodu z kapitałów pieniężnych. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że Dyrektor Izby Skarbowej , działający z upoważnienia Ministra Finansów dokonał prawidłowej interpretacji prawa podatkowego i zasadnie uznał stanowisko podatnika za nieprawidłowe, wobec czego nie można uznać za zasadne zarzutów naruszenia zaskarżoną interpretacją art. 17 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz art. 14 ust. 2 pkt 5 i art. 30a ust. 1 pkt 3 tej ustawy. W związku z tym orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). W niniejszej sprawie – w oparciu o § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 z późn. zm.) winien zostać pobrany wpis sądowy w kwocie 200 zł, tymczasem pełnomocnik skarżącego dokonał wpłaty w kwocie 500 zł. Dlatego też Sąd zarządził zwrot na rzecz skarżącego kwoty 300 zł tytułem nadpłaconego wpisu od skargi w oparciu o treść art. 225 cytowanej ustawy, zgodnie z którym zwraca się stronie z urzędu na jej koszt m. inn. różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi. Od zwracanej kwoty będą potrącone koszty jej przekazania, chyba że zostanie odebrana w gotówce w kasie sądu.