II FSK 3154/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Anna Dumas po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej F. [...] s.c. A. i W. N. w C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 8 czerwca 2015 r., sygn. akt I SA/Gl 471/15 w sprawie ze skargi F. [...] s.c. A. i W. N. w C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia 16 lutego 2015 r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2013 r. postanawia: oddalić skargę kasacyjną. II FSK 3154/15 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 8 czerwca 2015 r., sygn. akt I SA/Gl 471/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę F. [...] s.c. A. i W. N. w C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia 16 lutego 2015 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2013 r. Z uzasadnienia tego postanowienia wynika, że spółka, reprezentowana przez pełnomocnika, będącego radcą prawnym, wniosła skargę na ww. decyzję Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 maja 2015 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braku formalnego skargi na powyższą decyzję przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi albo odpisu pełnomocnictwa z dnia 9 stycznia 2014 r. w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka polecona z dnia 13 maja 2015 r., skierowana do pełnomocnika strony skarżącej i zawierająca m.in. wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, została doręczona jej adresatowi w dniu 18 maja 2015 r. Przy piśmie z dnia 25 maja 2015 r. pełnomocnik strony skarżącej złożył m.in. odpis pełnomocnictwa z dnia 9 stycznia 2014 r. Przesyłka zawierająca powyższe pismo wraz z odpisem pełnomocnictwa została nadana w dniu 25 maja 2015 r. za pośrednictwem operatora InPost S.A. i wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w dniu 28 maja 2015 r. W zaskarżonym postanowieniu WSA w Gliwicach podniósł, że termin do usunięcia braku formalnego skargi, liczony od dnia doręczenia wezwania, czyli od dnia 18 maja 2015 r., upłynął z dniem 25 maja 2015 r. Sąd zauważył, że wprawdzie pełnomocnik strony skarżącej nadał przesyłkę zawierającą odpis pełnomocnictwa w dniu 25 maja 2015 r., lecz uczynił to za pośrednictwem InPost S.A., nadanie zaś przesyłki zawierającej pismo za pośrednictwem operatora, jakim jest Inpost S.A., nie może być uznane, jak wyżej wskazano, za równoznaczne z wniesieniem pisma do sądu, gdyż na dzień dzisiejszy InPost S.A. nie jest "operatorem wyznaczonym" w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe i nie był nim w dacie nadania przez pełnomocnika przesyłki zawierającej odpis pełnomocnictwa. W związku z powyższym uznano, że w rozpatrywanej sprawie dniem usunięcia braku formalnego skargi jest dzień wpływu odpisu pełnomocnictwa do sądu. Odpis pełnomocnictwa wpłynął do sądu w dniu 28 maja 2015 r., a więc już po upływie ustawowego terminu przewidzianego dla dokonania tej czynności. W skardze kasacyjnej od ww. postanowienia pełnomocnik spółki zaskarżył je w całości, wnosząc o jego uchylenie w całości i rozpoznanie na posiedzeniu niejawnym, zarzucając naruszenie przepisów postępowania: 1. art. 46 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a." – poprzez niewłaściwe jego zastosowanie, tj. odrzucenie skargi z powołaniem się na brak uzupełnienia jej braków formalnych w terminie – złożenie pełnomocnictwa, w sytuacji, gdy bezspornym jest, że pełnomocnik od momentu wszczęcia postępowania, tj. jeszcze przed wniesieniem skargi – reprezentował stronę skarżącą na podstawie złożonego już do aktu administracyjnych pełnomocnictwa; 2. art. 49 § 1 p.p.s.a. – poprzez niewłaściwe jego zastosowanie, tj. uznanie, że skarga nie mogła otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych takich jak pełnomocnictwo, i wzywania pełnomocnika do jego uzupełnienia i odrzucenia skargi z powołaniem się na brak uzupełnienia jej braków formalnych w terminie – złożenie pełnomocnictwa, podczas gdy bezspornym jest, że pełnomocnik od momentu wszczęcia postępowania – tj. jeszcze przed wniesieniem skargi – reprezentował stronę skarżącą na podstawie złożonego już do akt administracyjnych pełnomocnictwa. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna, rozpoznana w granicach wyznaczonych jej zarzutami (art. 183 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a.), nie zasługiwała na uwzględnienie. Wbrew skardze kasacyjnej i powołanym tam orzeczeniom, należy podzielić dominującą w orzecznictwie NSA wykładnię art. 37 § 1 p.p.s.a., w myśl której nie zwalnia od obowiązku przedłożenia pełnomocnictwa w postępowaniu sądowoadministracyjnym fakt, że stosowny dokument został już dołączony do akt administracyjnych sprawy (por. np. orzeczenia z dnia: 16 grudnia 2015 r., sygn. akt I FSK 1967/15; 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt FSK 1551/04; 7 października 2005 r., FSK 2137/04; 4 stycznia 2006 r., I FSK 334/05; 26 maja 2006 r., II FSK 322/05; 15 czerwca 2007 r., II FSK 707/06; 22 sierpnia 2008 r., II FSK 829/07; 23 września 2008 r., I FSK 347/08; 13 lutego 2009 r., II FSK 1692/07; 26 maja 2009 r., II FSK 413/09; 27 listopada 2009 r., II FSK 430/09, z 17 grudnia 2013 r., II FSK 3487/13; z 11 lutego 2014 r., II FSK 3769/13; 7 sierpnia 2014 r., I FSK 1175/14 - publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zgodnie z dyspozycją art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Jednocześnie na podstawie art. 46 § 3 p.p.s.a. (w brzmieniu sprzed 15 sierpnia 2015 r.) do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli wnosi je pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Następnie w myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli wskutek niezachowania wymogów formalnych pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku nieuzupełnienia we wskazanym wyżej terminie braków formalnych skargi sąd stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. odrzuca skargę. Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik skarżącej, składając skargę do Sądu pierwszej instancji, nie przedłożył pełnomocnictwa do zastępowania swojej spółki. Sąd pierwszej instancji wezwał go do usunięcia ww. braku formalnego skargi w terminie siedmiu dni. Pouczył także stronę o konsekwencjach nieusunięcia tego braku. Pełnomocnik, pomimo wyznaczenia mu tego terminu, pełnomocnictwa tego nie przedłożył w terminie. W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd pierwszej instancji w sposób prawidłowy zastosował przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i odrzucił skargę skarżącej. Postawione zarzuty naruszenia należało zatem uznać za nieuprawnione. Złożenie pełnomocnictwa na etapie postępowania administracyjnego, wbrew twierdzeniom autora skargi kasacyjnej, nie czyni bezcelowym wezwania do wykazania umocowania dla pełnomocnika na etapie postępowania przed sądem. Nie jest również możliwe, by umocowanie pełnomocnika potwierdzać, niejako "przy najbliższej okazji". Proces sądowy to sformalizowany ciąg zdarzeń procesowych, w tym czynności procesowych, które by postępowanie mogło się toczyć, muszą być podejmowane w sposób zgodny z prawem, przez legitymowane (upoważnione) podmioty. Nieważność pojedynczej czynności może bowiem skutkować nieważnością całego procesu. Z tego też względu pełnomocnik, już przy pierwszej czynności w sprawie sądowoadministracyjnej, musi wykazać swoje umocowanie. Końcowo zauważyć można, że kwestia nadania przesyłki zawierającej pełnomocnictwo za pośrednictwem operatora Inpost S.A. – wobec braku stosownego zarzutu jak i braku stosownego uzasadnienia w treści skargi kasacyjnej – nie podlegała w niniejszej sprawie kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.