I SA/Gd 252/16

Dnia 8 marca 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Kraus po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. SKA z siedzibą w G. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 13 listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych postanawia: odrzucić skargę. Zaskarżoną interpretacją indywidualną z dnia 13 listopada 2015 r. Minister Finansów, z upoważnienia którego działa Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) stwierdził, że stanowisko A Sp. z o.o. SKA z siedzibą w G. – dalej jako "Skarżąca", przedstawione we wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, jest nieprawidłowe. Nie zgadzając się z treścią wydanej interpretacji, Skarżąca wezwała Ministra Finansów do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, Minister Finansów stwierdził brak podstaw do zmiany interpretacji indywidualnej z dnia 13 listopada 2015 r. Organ pouczył Skarżącą, że przysługuje jej prawo do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Organ wyjaśnił, że skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń. Odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa doręczono Skarżącej w dniu 14 grudnia 2015 r. Pismem z dnia 11 stycznia 2016 r. Skarżąca wniosła skargę do tut. Sądu za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy na adres Biura Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, na adres ul. 1-go maja 10, 09-402 Płock (data wpływu do organu 14 stycznia 2016 r.). Pismem z dnia 15 stycznia 2016 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku przekazał skargę Dyrektorowi Izby Skarbowej w Bydgoszczy na adres Biura Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu (data wpływu do organu 19 stycznia 2016 r.). Skarga wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w dniu 15 lutego 2016 r. i została zarejestrowana pod sygn. akt I SA/Gd 252/16. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działający w imieniu Ministra Finansów wniósł o jej odrzucenie, z uwagi na niezachowanie ustawowego terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej w skrócie zwana "p.p.s.a.", w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i § 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa (...). Stosownie natomiast do art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, wobec okoliczności, że odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa została doręczona Skarżącej w dniu 14 grudnia 2015 r. (zgodnie z adnotacją zamieszczoną na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, znajdującym się w aktach administracyjnych), termin do złożenia skargi upływał z dniem 13 stycznia 2016 r. Dla skutecznego dotrzymania tego terminu niezbędnym było zatem złożenie skargi do dnia jego upływu, tj. do dnia 13 stycznia 2016 r. włącznie, przy czym skarga powinna być wniesiona za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy, jako organu, który wydał zaskarżoną interpretację indywidualną. Skarżąca nadała skargę do WSA w Gdańsku za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy, a jako adresata wskazano Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku (ul. 1-go maja 10, 09-402 Płock), zamiast Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu (ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń). Przedmiotowa przesyłka wpłynęła do Izby Skarbowej w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku w dniu 14 stycznia 2016 r. (prezentata – karta 3 akt sądowych), natomiast organ niewłaściwy – Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie pismem z dnia 15 stycznia 2016 r. (data stempla pocztowego – karta 43 akt sądowych) przekazał skargę Dyrektorowi Izby Skarbowej w Bydgoszczy na adres Biura Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu (data wpływu do organu 19 stycznia 2016 r.). Sąd podziela stanowisko zaprezentowane w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 1016/08, w myśl którego: "(...) w przypadku zaskarżenia do sądu administracyjnego indywidualnej interpretacji prawa podatkowego wydanej przez dyrektora izby skarbowej wskazanego w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r., to wymieniony dyrektor izby skarbowej, nie zaś Minister Finansów powinien być stroną przeciwną postępowania przed sądem administracyjnym pierwszej instancji. Przywoływany dyrektor izby skarbowej wydaje wprawdzie interpretacje w imieniu Ministra Finansów, czyni to jednak w ramach wykonania upoważnienia normatywnego, w granicach wynikającej z niego własnej kompetencji - właściwości rzeczowej i miejscowej - określonej przepisami obowiązującego prawa. (...) w rozumieniu art. 32 p.p.s.a. posiadający prawo do wydawania interpretacji indywidualnych Minister Finansów oraz upoważniony normatywnie do wydawania indywidualnych interpretacji prawa podatkowego dyrektor izby skarbowej, nie są jednym, czy też tym samym, tożsamym podmiotem. Nie można więc w przypadku wydania interpretacji przez upoważnionego normatywnie dyrektora izby skarbowej i zaskarżenia tejże interpretacji do sądu administracyjnego oceniać i postępować tak, jakby interpretację wydał Minister Finansów (orzeczenie dostępne w elektronicznej bazie orzeczeń sądów administracyjnych: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego lub za pośrednictwem niewłaściwego organu administracji publicznej, sąd ten lub organ powinien przekazać ją właściwemu organowi, a o zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 2 p.p.s.a., decyduje data nadania skargi przez sąd lub organ pod adres właściwego organu (por. postanowienie NSA z dnia 29 maja 2008 r. sygn. akt I FSK 631/08, postanowienie NSA z dnia 15 kwietnia 2008 r., sygn. akt II GSK 295/08, postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 31 marca 2008 r., sygn. akt I SA/Gl 155/08, postanowienie WSA w Warszawie z dnia 18 maja 2007 r., sygn. akt III SA/Wa 290/07 – www.orzeczenia. nsa.gov.pl). Podobnie ukształtowało się na gruncie art. 54 § 1 p.p.s.a. orzecznictwo sądów administracyjnych, w którym problem zachowania terminu do wniesienia skargi przy skierowaniu jej do organu niewłaściwego wystąpił (por. przykładowo postanowienia NSA: z dnia 21 grudnia 2011 r., II FSK 2691/11; z dnia 30 stycznia 2008 r., II FSK 1724/06; z dnia 24 czerwca 2008 r., II OSK 338/08; z dnia 16 lipca 2013 r. II FSK 1775/13 dostępne: http://orzeczenia.nsa.gov.pl.) Mając na uwadze wskazane przepisy, Sąd stwierdził, że złożenie skargi nastąpiło z przekroczeniem ustawowego, trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia, albowiem termin do wniesienia skargi upływał z dniem 13 stycznia 2016 r., tymczasem organ niewłaściwy przekazał skargę organowi właściwemu pismem z dnia 15 stycznia 2016 r. W tej sytuacji, na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a., Sąd odrzucił skargę.