I SA/Gl 1105/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Pindel (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 września 2015 r. sprawy ze skargi K. F. na postanowienie Poczty Polskiej S.A. Centrum Obsługi Finansowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym w następstwie złożenia przez skarżącą wniosku z dnia 4 czerwca 2015 r. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. W dniu 9 lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił wyżej wskazaną skargę, stwierdziwszy, że skarżąca wniosła ją po terminie do dokonania tej czynności. W motywach tego rozstrzygnięcia wyjaśniono, że skutek wniesienia skargi wysłanej bezpośrednio do sądu następuje w momencie nadania tej skargi przez sąd na adres organu, za pośrednictwem którego powinno nastąpić jej wniesienie. Odnosząc następnie tę uwagę do niniejszej sprawy, zaznaczono, że skargę, którą skarżąca wysłała bezpośrednio do Sądu w dniu 1 września 2014 r., skierowano do Poczty Polskiej S.A. Centrum Obsługi Finansowej w K. w dniu 9 września 2014 r., a więc po terminie do jej wniesienia, który upłynął z dniem 1 września 2014 r. Odpis tego orzeczenia pełnomocnik skarżącej odebrał w dniu 6 marca 2015 r. W piśmie datowanym na 4 czerwca 2015 r. a wniesionym w dniu 5 czerwca 2015 r. za pośrednictwem Poczty Polskiej S.A. Centrum Obsługi Finansowej w K. skarżąca zażądała "wznowienia postępowania w sprawie o przywrócenie terminu". Zarazem wyjaśniła, że uchybienie terminu do wniesienia skargi zostało spowodowane oczywistą omyłką w postaci błędnego oznaczenia adresata przesyłki. Wyraziła też przekonanie, że okoliczność ta nie może pozbawiać jej prawa do rozstrzygnięcia sprawy. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach z dnia 30 lipca 2015 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do wyjaśnienia w terminie siedmiu dni charakteru powyższego pisma skarżącej, a w szczególności do wskazania, czy stanowi ono skargę o wznowienie postępowania w niniejszej sprawie, czy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wezwanie to doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 17 sierpnia 2015 r. W piśmie z dnia 19 sierpnia 2015 r. pełnomocnik skarżącej wystąpił o przedłużenie terminu do wykonania wezwania o kolejne siedem dni, zaznaczając, że dotychczasowe próby skontaktowania się ze skarżącą okazały się bezowocne. Zarazem zaznaczył, że w razie nieuwzględnienia tej prośby wnosi o uznanie omawianego pisma skarżącej za wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Załączył przy tym odpis tej skargi. Oznajmił, że okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu skarżąca podała w swym piśmie. Podkreślił też, że żądanie to skarżąca zgłosiła w terminie siedmiu dni od kiedy powzięła wiedzę o tym, że uchybiła terminowi do wniesienia skargi. Dodatkowe wyjaśnienia w tej sprawie jak dotąd nie zostały złożone. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Analiza zaprezentowanego stanu faktycznego nie pozostawia wątpliwości co do konieczności zakwalifikowania pisma skarżącej z dnia 4 czerwca 2015 r. jako wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Z tego względu odnotować trzeba, że w myśl art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), następnie powoływanej w skrócie: p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli jednak strona nie dokonała tej czynności w terminie bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu na podstawie art. 86 § 1 zd. 1 p.p.s.a. Stosownie natomiast do art. 87 §§ 1-4 p.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Należy w nim uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu i równocześnie dokonać czynności, której nie dokonano w terminie. Przyjmując w niniejszej sprawie najbardziej korzystną dla skarżącej interpretację, stwierdzić należy, że wymogi formalne wniosku, jak również termin i tryb jego złożenia zostały zachowane. Nie uprawdopodobniono jednak okoliczności wskazujących na brak winy skarżącej w uchybieniu terminu i stąd zgłoszone przez nią żądanie należało oddalić. Trzeba bowiem mieć na uwadze, że uchybienie terminu jest niezawinione wtedy, gdy mimo zachowania należytej staranności strona nie może w terminie dopełnić czynności procesowej. Mowa tu zatem o przeszkodzie niemożliwej do przezwyciężenia nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. m. in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 września 2014 r., sygn. akt I OZ 784/14, dostęp: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Do okoliczności takich bez wątpienia nie należy błędne oznaczenie adresata przesyłki, które samo w sobie jest zaniedbaniem świadczącym o braku należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej (por. następujące postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 5 grudnia 2012 r., sygn. akt II OZ 1070/12, z dnia 19 września 2012 r., sygn. akt I FZ 341/12, z dnia 9 marca 2012 r., sygn. akt I OZ 139/12, z dnia 9 listopada 2011 r., sygn. akt I OZ 836/11, z dnia 28 września 2010 r., sygn. akt II GZ 262/10, z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt II GZ 160/10, z dnia 1 grudnia 2009 r., sygn. akt II FZ 432/09, dostęp: jak wyżej). Tymczasem w rozpatrywanym przypadku to właśnie takie zachowanie skarżącej spowodowało, że uchybiła ona terminowi do wniesienia skargi. Zarazem dostrzeżenia wymaga, że w uzasadnieniu badanego wniosku nie wyjaśniono, dlaczego tak się stało, w szczególności nie podano żadnego argumentu wskazującego na to, by na zaistnienie tej okoliczności skarżąca nie miała wpływu. Mając na względzie powyższe, należało odmówić skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia skargi, a uczyniono to na podstawie art. 86 § 1 zd. 2 p.p.s.a., zgodnie z którym postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.