III SA/Gl 1309/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marzanna Sałuda po rozpoznaniu w dniu 24 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osoby trzeciej w kwestii wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] r. J. C. reprezentowany przez adwokata J. J. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] r., nr [...] określającą skarżącemu odpowiedzialność jako osobie trzeciej za zaległość podatkową Spółki z o.o. "A" w B. w podatku od towarów i usług w łącznej kwocie [...] zł wraz z odsetkami. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, argumentując, że natychmiastowe wykonanie decyzji spowoduje ujemne skutki dla rodziny skarżącego, jako że pozbawi rodzinę skarżącego środków utrzymania. Pełnomocnik wskazał, iż jedynym źródłem utrzymania skarżącego jest emerytura w wysokości [...] zł. Z uwagi na to, iż skarżący spłaca kredyt hipoteczny w wysokości [...] zł miesięcznie obciążający go solidarnie z żoną oraz kredyt gotówkowy z miesięczną ratą [...] zł., środki które pozostają mu po zapłacie raty kredytowej wystarczają jedynie na konieczne bieżące środki utrzymania ( [...] zł ). Żona skarżącego posiada emeryturę w wysokości [...] zł oraz pracuje na pół etatu zarabiając [...] zł, z czego po zapłacie z kredytu hipotecznego pozostaje [...] zł. Wykonanie decyzji uniemożliwi skarżącemu wywiązywanie się ze zobowiązań kredytowych, co niewątpliwie wyrządzi mu szkodę. Skarżący ma problemy kardiologiczne, przeszedł dwa zawały, ma też zator w lewym oku, cierpi na nadciśnienie tętnicze i chorobę wieńcową. Zdaniem pełnomocnika Strony skarżącej, natychmiastowa wykonalność decyzji skutkowała będzie szkodą w sferze utrzymania skarżącego i jego żony, ale i stanowi sytuację bardzo stresująca dla skarżącego, co wpływa bardzo negatywnie na stan jego zdrowia, a co jest szczególnie niebezpieczne przy schorzeniach kardiologicznych. Pełnomocnik Strony odniósł, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu wydania ostatecznego wyroku przez Naczelny Sąd Administracyjny, nie narusza dbałości o interes Skarbu Państwa, gdyż w wypadku jeżeli zaskarżona decyzja jest słuszna to organ podatkowy będzie ją realizował, w takim wypadku wstrzymanie wykonania decyzji spowoduje jedynie odroczenie jej realizacji w czasie, a biorąc pod uwagę, że zaskarżona decyzja dotyczy obowiązku zapłaty zobowiązań za spółkę powstałych w 2010 r. i 2011 r. wstrzymanie jej wykonania o okres kilku miesięcy nie godzi w interes Skarbu Państwa. Nadto wskazano, że skarżącemu przysługuje świadczenie stałe. Do wniosku o wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji dołączono poświadczone za zgodność z oryginałem kopie następujących dokumentów: -umowy kredytu gotówkowego - porozumienia w sprawie kredytu hipotecznego - karty wypisowa ze szpitala z dnia [...] r - karty wypisowa ze szpitala z dnia [...] r. - karty informacyjna ze szpitala z dnia [...] r - decyzji o waloryzacji emerytury skarżącego - decyzji o waloryzacji emerytury żony skarżącego - umowy o pracę żony skarżącego Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. - zwanej dalej P.p.s.a.) sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przepis ten wymienia dwie przesłanki pozytywne, których wystąpienie może uzasadniać wydanie orzeczenia w sprawie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie poglądem przesłankę wyrządzenia znacznej szkody należy interpretować jako szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Sytuacja taka wystąpi w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie miałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. (post. NSA z dnia 20.12. 2004r., GZ 138/04, CBOSA; post. NSA z 20.01.2012, II FZ 819/11 CBOSA; post. NSA z 06.03.2014r., I OZ 150/14 CBOSA). Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Orzecznictwo podkreśla, że uiszczenie kwoty pieniężnej ma charakter odwracalny (post. NSA z 31.03.2009r., I OZ 271/09, CBOSA; post. NSA z 05.03.2014r., I FZ 37/14, CBOSA ). Rozpoznając wniosek sąd nie ocenia legalności zaskarżonej decyzji ( post. NSA z 25.10.2011r., II OZ 1019/11, CBOSA ). Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku konkretnych okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, bowiem brak uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczna ocenę (post. NSA z 04.03.2010r., II OZ 178/10, CBOSA; post. NSA z 18.05.2004r., FZ 65/04, CBOSA). Przy czym przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. nakłada na stronę ciężar uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, a nie ich udowodnienia. Odnosząc powyższe rozważania do rozpatrywanej sprawy Sąd stwierdza, że złożony przez Stronę skarżącego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie może zostać uwzględniony. Sąd stanął na stanowisko, iż Strona skarżąca nie uprawdopodobniła przesłanek wstrzymania zaskarżonej decyzji. Nie wskazała konkretnych, zindywidualizowanych okoliczności uzasadniających wydanie orzeczenia o wstrzymaniu zaskarżonej decyzji. Wskazano, iż skarżący otrzymuje emeryturę w kwocie [...] zł, a jego żona oprócz emerytury w wysokości [...] zł pracuje na pół etatu zarabiając [...] zł (do kwoty tej dolicza się 10 % premii oraz 20% dodatku stażowego) oraz podniesiono, iż J. C. wraz z żoną spłaca kredyty w łącznej kwocie [...] zł., jednakże przedstawiona sytuacja finansowa Strony skarżącej w ocenie Sądu, nie wystarcza do przyjęcia, że wykonanie skarżonej decyzji pociągnie za sobą trudne do odwrócenia skutki lub niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Jak bowiem należy domniemywać, to właśnie zła kondycja finansowa J. C. miałaby stanowić podstawę uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podkreślić należy, iż sama szkoda powstała z tytułu wykonania świadczenia publicznoprawnego ma charakter restytucyjny, ponieważ wiąże się świadczeniem pieniężnym, które ze swej natury jest świadczeniem odwracalnym. Oznacza to, że w razie ewentualnego prawomocnego uwzględnienia skargi, po merytorycznym rozpoznaniu sprawy, jeśli strona poniesie szkodę z powodu niezgodnego z prawem działania organu, ma roszczenie o jej naprawienie. Zbyt niski zwrot pobranych należności, uwzględniając dodatkowe odsetki, uzasadnia dochodzenie stosownego odszkodowania. W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, iż skoro strona skarżąca nie uprawdopodobniła niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody, to nie można przyjąć twierdzenia, że wykonanie decyzji spowodowałoby taką szkodę, a co więcej "znaczną szkodę". Strona nie wykazała istnienia argumentów przemawiających za tym, że wykonanie decyzji mogłoby rodzić niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd rozpatrujący niniejszą sprawę podziela w pełni pogląd wyrażony w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 października 2010 r. (I FZ 389/10, CBOSA), w którym stwierdzono, iż wywieranie skutków finansowych dla strony jest normalną konsekwencją egzekucji administracyjnej. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, bowiem wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie służy zabezpieczeniu strony przed jakimikolwiek skutkami egzekucji, lecz jedynie przed takimi, których ewentualne wygranie sporu sądowego by nie naprawiło. W tym stanie rzeczy, Sąd na mocy art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.