III SA/Gl 455/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jużkow po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" sp. z o.o. w B. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: odmówić przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych skargi. Pismem z dnia [...] r. "A" sp. z o.o. w B., za pośrednictwem pełnomocnika r. pr. M. B., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] r. nr [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług. Zarządzeniem z dnia [...] r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie dokumentu określającego umocowanie dla osoby, która udzieliła pełnomocnictwa – aktualnego na dzień podpisania pełnomocnictwa odpisu KRS spółki lub odpisu pełnego, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to wraz z prawidłowym pouczeniem doręczono w dniu [...] r. – co wynikało ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach przedmiotowej sprawy. Pełnomocnik skarżącego wezwania tego nie wykonał. Pismem z [...] r., złożonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, pełnomocnik strony skarżącej złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. We wniosku tym stwierdził, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Wskazał, że w dniu [...] r. z rozmowy telefonicznej dowiedział się o wezwaniu go pismem z dnia [...] r. do uzupełnienia braków formalnych skargi. Podnosi, że [...] r. faktycznie otrzymał przesyłkę z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ale zawierała ona, jego zdaniem tylko odpis odpowiedzi na skargę, nie zawierała natomiast wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi. Pełnomocnika skarżącego podnosi również że nie miał wiedzy co znajduje się w przesyłce gdyż najpierw potwierdził odbiór przesyłki a dopiero potem ją otrzymał i mógł zweryfikować zawartość koperty. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm. – zwana dalej p.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Dlatego też w myśl art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Natomiast stosownie do art. 87 § 1 do 3 p.p.s.a. wniosek składa się do Sądu w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu i należy w nim uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W pierwszej kolejności Sąd wskazuje, że wniosek pełnomocnika skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu został złożony w terminie, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. i zasługuje na merytoryczne rozpoznanie. Z kolei oceniając brak winy w uchybieniu terminu należy uwzględnić wszystkie okoliczności konkretnej sprawy, stosując obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Z brakiem winy mamy do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu. Zatem za brak winy uważa się sytuację, gdy zainteresowany nie był w stanie pokonać przeszkody przy użyciu sił i środków normalnie dostępnych. Do takich przeszkód zalicza się, m.in. stany nadzwyczajne, problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe czy nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (postanowienie NSA z dnia 8 sierpnia 2012 r., sygn. akt II GZ 257/12). Wymaga również odnotowania, że w sprawach, w których strona jest reprezentowania przez profesjonalnego pełnomocnika, w orzecznictwie akcentuje się, że to na pełnomocniku będącym profesjonalistą spoczywa obowiązek takiej organizacji pracy i sprawowania nadzoru nad wykonywanymi czynnościami, aby nie dochodziło do zaniedbywania ciążących na nim obowiązków związanych ze świadczoną obsługą lub pomocą prawną. W sytuacjach, gdy od prawidłowego dokonania danej czynności zależy dalszy bieg powierzonej pełnomocnikowi sprawy, zasadnym jest wymaganie od tego pełnomocnika maksimum staranności. Rzetelność wykonania czynności procesowych przekładać się będzie bowiem na prawo strony do obrony swoich interesów i ochrony jej praw (postanowienia NSA: z 14 grudnia 2011 r. sygn. akt II GZ 527/11, niepubl.; z 6 grudnia 2011 r. sygn. akt II FZ 768/11, niepubl.). Dodatkowo, pełnomocnik profesjonalny, jakim jest adwokat lub radca prawny, podlega większym wymaganiom w związku z posiadaną przez siebie wiedzą z zakresu prawa oraz znajomością procedury sądowej (postanowienie NSA z dnia 11 marca 2009 r. sygn. akt I OZ 198/09, postanowienie NSA z dnia 3 marca 2009 r. sygn. akt I OZ 155/09, postanowienie NSA z dnia 9 maja 2006 r. sygn. akt II OZ 468/06). W konsekwencji w sprawach, w których stronę reprezentuje profesjonalny pełnomocnik, kryterium braku winy w uchybieniu terminu należy oceniać z uwzględnieniem miernika staranności wymaganego przy dokonywaniu czynności procesowych przez tego pełnomocnika, bez względu na to, czy przy dokonywaniu danej czynności pełnomocnik mógł posłużyć się osobami trzecimi, które walorów profesjonalizmu nie spełniają. W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik strony skarżącej jako przyczynę uchybienia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi wskazał brak w przesyłce sądowej wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi, przy jednoczesnym braku wiedzy co znajduje się w przesyłce gdyż najpierw potwierdzono odbiór przesyłki a dopiero potem zweryfikowano zawartość koperty. W ocenie Sądu, podniesiona okoliczność nie może świadczyć o braku winy w uchybieniu terminu. Nie można bowiem uznać, że nie przeczytanie informacji na zwrotnym potwierdzeniu odbioru korespondencji sądowej w sprawie było zdarzeniem nagłym czy też zdarzeniem niezależnym od pełnomocnika. Zdaniem Sądu, traktowanie korespondencji sądowej jako zwykłego pisma procesowego i przekonanie o niewystępowaniu ewentualnych braków przesłanej do sądu skargi świadczy o niedołożeniu należytej staranności przez pełnomocnika i stanowi błąd, za który winę ponosi strona. Podkreślenia wymaga, że na zwrotnym potwierdzeniu odbioru znajdującym się w aktach sprawy widnieje opis przesyłki sądowej "braki formalne skargi plus odpis odpowiedzi na skargę". Jeśliby nawet przyjąć, jak twierdzi skarżący, że wezwania w kopercie nie było, to przy zachowaniu minimum staranności należało przeczytać informację na zwrotnym potwierdzeniu odbioru i w przypadku stwierdzenia braku wezwania w kopercie zatelefonować do Sądu celem wyjaśnienia rozbieżności. Sąd jeszcze raz podkreśla, że w orzecznictwie wielokrotnie wyrażano pogląd, iż na równi z zawinionym działaniem strony traktowane jest zawinienie działającego w jej imieniu pełnomocnika i w związku z tym strona postępowania działająca przez pełnomocnika ponosi wszelkie negatywne konsekwencje jego zaniedbań (postanowienie WSA w szczecinie z dnia 24 stycznia 2006 r. sygn. akt I SA/Sz 431/05 niepubl., postanowienie WSA w Warszawie z dnia 28 lutego 2011 r. sygn. akt III SA/Wa 218/11) . Z powyższych względów Sąd na mocy art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.