III SA/Gl 76/25

WyrokWSA w Gliwicach2025-12-10

Skład orzekający: Magdalena Jankiewicz, Adam Pawlyta, Adam Gołuch

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja o zatrzymaniu prawa jazdy, wydana na podstawie wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji o przekroczeniu 24 punktów karnych, może obejmować wszystkie kategorie uprawnień, nawet jeśli naruszenia dotyczyły tylko niektórych z nich?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że decyzja o zatrzymaniu prawa jazdy, wydana na podstawie wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji o przekroczeniu 24 punktów karnych, jest decyzją związaną i organ administracji nie ma kompetencji do weryfikacji prawidłowości przypisanych punktów ani do ograniczania zatrzymania do konkretnych kategorii uprawnień. Organ jest związany informacją o przekroczeniu punktów, a wszelkie zastrzeżenia powinny być kierowane do Komendanta Policji lub w drodze odrębnego postępowania.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi P.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy decyzję Starosty o zatrzymaniu prawa jazdy i skierowaniu na egzamin sprawdzający kwalifikacje. Decyzje te zostały wydane na podstawie wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji o przekroczeniu przez skarżącego 25 punktów karnych w okresie od sierpnia 2023 r. do sierpnia 2024 r. Skarżący kwestionował prawidłowość ustalenia liczby punktów oraz zakres zatrzymania prawa jazdy, domagając się uchylenia decyzji.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, Sędziowie Asesor WSA Adam Pawlyta, Sędzia WSA Adam Gołuch (spr.), Protokolant Ewelina Cyroń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi P. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 18 listopada 2024 r. nr SKO.K/41.3/2111/2024/17620/MM w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z 18 listopada 2024 r., nr SKO.K/41.3/2111/2024/17620/MM, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach (dalej: organ odwoławczy, SKO, Kolegium) po rozpatrzeniu odwołania P. S. (dalej: strona, skarżący) od decyzji Starosty [...] (dalej: organ I instancji) z dnia 18 września 2024 r. (błędnie oznaczonej datą 18 sierpnia 2024 r.) Nr [...]. w przedmiocie: 1. Zatrzymania stronie prawa jazdy kat. A, B,C, CE, T nr [...] wydanego przez Starostę [...] do czasu uzyskania pozytywnego wyniku egzaminu sprawdzającego kwalifikacje; 2. skierowania strony na egzamin sprawdzający kwalifikacje w zakresie posiadanych uprawnień z części teoretycznej i praktycznej, utrzymało w mocy ww. decyzję. Zaskarżoną decyzję wydano na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 572, dalej jako "k.p.a.") oraz art. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 570). Decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym. Decyzją dnia 18 września 2024 r. (błędnie oznaczoną datą 18 sierpnia 2024 r.) Nr [...] organ I instancji orzekł o zatrzymaniu stronie prawa jazdy kat. A, B, C, CE, T nr [...] wydanego przez Starostę [...] do czasu uzyskania pozytywnego wyniku egzaminu sprawdzającego kwalifikacje oraz o skierowaniu strony na egzamin sprawdzający kwalifikacje w zakresie posiadanych uprawnień z części teoretycznej i praktycznej, w oparciu o wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji w K., ze względu na przekroczenie liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Od tej decyzji skarżący wniósł odwołanie pismem z dnia 9 października 2024 r. W treści zakwestionował datę zaskarżonej decyzji oraz wyjaśnił, że nałożone zaskarżoną decyzją wymagania są niewspółmierne do popełnionego wykroczenia, wskazując przy tym na okoliczności zdarzenia. Skarżący zaznaczył też, że stan punktów karnych na dzień wszczęcia postępowania nie przekraczał ilości 24 oraz wskazał na negatywny wpływ zatrzymania prawa jazdy na zobowiązania zawodowe. Do odwołania załączył wypis ze szpitala i orzeczenie psychologiczne. Wobec powyższego skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji. Po rozpatrzeniu odwołania skarżącego i przeprowadzeniu postępowania Kolegium utrzymało w mocy ww. decyzję organu I instancji. W wydanej zaskarżonej decyzji Kolegium przedstawiło obowiązujące w sprawie przepisy prawne. Ustalając stan faktyczny sprawy Kolegium wskazało, że wnioskiem z 19 sierpnia 2024 r. Komendant Wojewódzki Policji w K. zwrócił się o poddanie skarżącego kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji do kierowania pojazdami w ramach posiadanych uprawnień w związku z czym pismem Starosty z 18 września 2024r. poinformowano stronę o ww. obowiązku. W pierwszej kolejności Kolegium dostrzegło, że decyzja Starosty [...] z dnia 18 września 2024 r. Nr [...] formalnie stanowi jeden dokument, jednakże w znaczeniu materialnym zawiera dwie decyzje administracyjne, albowiem rozstrzyga dwie indywidualne sprawy administracyjne w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy oraz skierowania na egzamin sprawdzający kwalifikacje. Stąd też, Kolegium uznało za konieczne rozpatrzenie zasadności wydania każdego z tych rozstrzygnięć odrębnie. Zdaniem Kolegium w rozpoznawanej sprawie wystąpiła ww. przesłanka zatrzymania stronie prawa jazdy. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy jednoznacznie wskazuje, że skarżący przekroczył liczbę 24 punktów za naruszenia przepisów ruchu drogowego. Ze znajdujących się w aktach sprawy wniosków Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia 19 sierpnia 2024 r. nr [...] wprost wynika, że w okresie od dnia 30 sierpnia 2023 r. do dnia 14 sierpnia 2024 r. skarżący uzyskał łącznie 25 pkt za naruszenia przepisów ruchu drogowego. Okoliczność ta ma charakter bezsporny. Wykroczenia oraz przypisane punkty zostały szczegółowo opisane przez Komendanta, w szczególności wskazano datę i miejsce popełnienia wykroczeń, rodzaj pojazdu, którym je popełniono oraz przypisaną im liczbę punktów. Organ odwoławczy wyjaśnił, że wniosek organu policji jest dokumentem urzędowym, a zatem - w myśl art. 76 § 1 k.p.a. - stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo poświadczone. Na moc dowodową tego dokumentu zwracano wielokrotnie uwagę w orzecznictwie sądowo administracyjnym, zgodnie z którym ani starosta (prezydent miasta na prawach powiatu), ani samorządowe kolegium odwoławcze, prowadząc postępowania w sprawie dotyczącej uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi, nie mają kompetencji do samodzielnego ustalania i badania, czy organy kontroli ruchu drogowego dokonały właściwej kwalifikacji zachowań kierowcy, ani też, czy stwierdzonym naruszeniom przepisów ruchu drogowego przypisano właściwą liczbę punktów. To ostatnie uprawnienie przysługuje bowiem komendantowi wojewódzkiemu Policji, którego działanie może być poddane jedynie kontroli sądu administracyjnego w drodze wniesienia skargi na czynności tego organu. Reasumując, SKO wskazało, że starostę (prezydenta miasta na prawach powiatu) oraz samorządowe kolegium odwoławcze wiąże wniosek komendanta wojewódzkiego Policji w zakresie stwierdzonych w nim faktów. SKO zaznaczyło, że biorąc pod uwagę związany charakter decyzji oraz zgromadzony w sprawie materiał dowodowy Kolegium nie mogło odstąpić w rozpatrywanej sprawie od wydania decyzji o zatrzymaniu stronie prawa jazdy. Tak jak wskazano powyżej, w przypadku otrzymania wniosku komendanta wojewódzkiego Policji w związku z przekroczeniem 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1, czyli za naruszenia przepisów ruchu drogowego, starosta (prezydent miasta na prawach powiatu) zobligowany jest wydać decyzję o zatrzymaniu kierowcy prawa jazdy. Kolegium przypomniało przy tym, że wszelkie zastrzeżenia odnośnie treści wniosków winny być kierowane do Komendanta Wojewódzkiego Policji w K., który jest wyłącznie właściwy do udzielania wyjaśnień w tym zakresie oraz ewentualnie dokonania korekty ilości punktów widniejących w ewidencji. Z kolei, w razie skorygowania ilości ujętych we wniosku punktów za naruszenia przepisów ruchu drogowego, w ten sposób, że łącznie nie przekroczą ilości 24 bądź zostaną całkowicie usunięte, zaistnieje podstawa do rozważenia możliwości wznowienia postępowania w rozpoznawanej sprawie. Skarżący 27 grudnia 2024r. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na ww. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie zatrzymania jego prawa jazdy. Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił: 1. naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na jej treść, a to art. 10 ust. 1 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i niezapewnienie skarżącej możliwości czynnego udziału w postępowaniu przez umożliwienie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów przed wydaniem decyzji, 2. naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na jej treść, a to art. 7 k.p.a. i art. 77 § 1 k.p.a. i art. 80 k.p.a. poprzez brak wszechstronnej i wnikliwej oceny całego materiału dowodowego sprowadzające się do nieustalenia, czy skarżący przekroczył 24 punkty za naruszenie przepisów prawa o ruchu drogowym w odniesieniu do uprawnień posiadanych w ściśle określonej kategorii prawa jazdy, naruszenie przepisów prawa materialnego, a to art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy — Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw poprzez jego błędną Wykładnię polegającą na przyjęciu, że zakres zastosowania tego przepisu obejmuje zatrzymanie prawa jazdy co do wszystkich kategorii uprawnień wskazanych w treści prawa jazdy, podczas gdy odnosi się on jedynie do kategorii, co do których doszło do naruszenia przepisów prawa o ruchu drogowego, za które przekroczono 24 punkty. 4. naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na jej treść, a to art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez jego zastosowanie i utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji Starosty [...], podczas gdy decyzja ta powinna zostać uchylona, a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania przez Starostę [...]. Mając na uwadze powyższe, skarżący wniósł o: 1) na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. — uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i poprzedzającej jej decyzji Starosty [...] z dnia 18 września 2024 r, wydanej w sprawie o oznaczeniu [...] oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, 2) zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego i opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, według norm prawem przepisanych bądź według spisu kosztów, o ile zostanie złożony, 3) wyznaczenie rozprawy, 4)uwzględnienie skargi w całości przez Samorządowe Kolegium Odwoławczego w Katowicach w ramach procedury samokontroli. W uzasadnieniu skargi m.in. wskazał, że w toku postępowania administracyjnego organy były zobowiązane do jednoznacznego ustalenia, czy w odniesieniu do ściśle określonej kategorii uprawnień wynikających z prawa jazdy skarżący przekroczył prawem przewidzianą granicę punktów karnych. Dopiero w przypadku odpowiedzi twierdzącej, organ mógłby zastosować sankcję przewidzianą w tym przepisem, ale wyłącznie do wskazanej kategorii, a nie całościowo. Nadto skarżący wskazał, że organy obu instancji nie prawidłowo przeprowadziły postępowanie dowodowe i doszły do błędnych wniosków, które w sposób oczywisty rzutują na sytuację skarżącego. Zdaniem strony zaskarżona decyzja administracyjna powoduje utrzymanie w mocy decyzji ją poprzedzającej, na mocy której skarżącemu zatrzymano prawo jazdy kilku kategorii do czasu uzyskania pozytywnego wyniku egzaminu sprawdzającego kwalifikacje. Odnosi się to do wszystkich posiadanych uprawnień, a nie ewentualnie tych, co do których nastąpiło przekroczenie granicy 24 punktów. W związku z tym pozbawieniem skarżącego możliwości. kierowania pojazdami znacznemu pogorszeniu ulega jego sytuacja, albowiem do tej pory pracował on jako kierowca zawodowy, co stanowiło główne źródło utrzymania jego i członków jego rodziny. Bez możliwości wykonywania obowiązków pracowniczych nie będzie on mógł utrzymać siebie i swojej rodziny, co stanowi zbyt daleko idącą sankcję. Jednocześnie stan zdrowia skarżącego wymaga częstych wizyt u lekarzy, co bez możliwości kierowania pojazdem mechanicznym jest praktycznie uniemożliwione. Następstwa te będą więc dla skarżącego nieodwracalne, ponieważ czynności te muszą być podejmowane na bieżąco, a nie po ewentualnie pozytywnym rozpoznaniu niniejszej skargi, co może nastąpić po upływie pewnego okresu czasu, którego z góry nie da się przewidzieć. W odpowiedzi na skargę Kolegium podtrzymując swoje stanowisko w sprawie wniosło o oddalenie skargi. Kolegium stwierdziło, że zebrany w aktach sprawy materiał dowodowy wskazuje na zaistnienie w przypadka strony przesłanki z art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r. poz. 541 ze zm.), co do wydania przez starostę decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem w przypadku przekroczenia liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 4, to jest ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (t j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1251). Zgodnie z treścią ww. przepisu, przedmiotowy obowiązek spoczywa na staroście do dnia wskazanego w komunikacie, który minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej, określającego termin wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzenie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych o naruszeniach, o których mowa rozdziale 15 ustawy zmienianej w art. 5 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw tj. ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1210), Do dnia dzisiejszego ww. komunikat nie został jeszcze wydany. Ponadto, jak wskazano szerzej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, w przypadku otrzymania wniosku komendanta wojewódzkiego Policji o sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w związku z przekroczeniem 24 punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego, starosta (prezydent miasta na prawach powiatu) zobligowany jest wydać decyzję o zatrzymaniu kierowcy prawa jazdy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach stwierdził, co następuje. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi przepisami prawa, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Uwzględnienie skargi skutkujące wyeliminowaniem zaskarżonej decyzji lub postanowienia z obrotu prawnego w ramach sądowej kontroli może nastąpić wyłącznie przy spełnieniu warunków określonych w art. 145 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.). Przepis ten obliguje sąd do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli miało ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub gdy zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności wymienione w art. 156 KPA lub w innych przepisach (por. wyrok WSA w Poznaniu z 25 marca 2021 r., sygn. akt I SA/Po 839/20). Jednocześnie, zgodnie z przepisem art. 134 § 1: p.p.s.a, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to między innymi, że sąd administracyjny nie musi w ocenie legalności zaskarżonego postanowienia ograniczać się tylko do zarzutów sfor-mułowanych w skardze, ale może wadliwości kontrolowanego aktu podnosić z urzędu (patrz: T. Woś, Postępowanie sądowo-administracyjne, Warszawa 1996 r., s. 224). W tym celu sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszeń prawa w stosunku do aktów i czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne do końcowego jej załatwienia (art. 135: p.p.s.a.). Sąd administracyjny, rozpatrujący skargę na orzeczenie organu administracji publicznej orzeka na podstawie akt sprawy (art. 134 § 1 : p.p.s.a.). Nie prowadzi - co do zasady - postępowania dowodowego, dokonując subsumpcji prawnej na podstawie analizy tych aktów organów i dokumentów, które stanowią owe "akta sprawy". W badanej sprawie zaskarżoną decyzją z 18 listopada 2024 r. Kolegium utrzymało w mocy decyzję z 18 września 2024 r. Starosty o zatrzymaniu skarżącemu prawa jazdy kategorii: Przedmiotem sporu jest kwestia oceny prawidłowości decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy w zakresie wszystkich uprawnień. Sąd dokonując kontroli zaskarżonej decyzji stwierdził, że nie narusza ona prawa. Przechodząc do kontroli zaskarżonej decyzji wskazać należy, że nie ma racji skarżący zarzucając jej obrazę art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2015 r. poz. 541). Przepis ten stanowi, że do dnia wskazanego w komunikacie, który minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej, określającego termin wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzenie, przekazywanie, groma-dzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych o naruszeniach, o których mowa rozdziale 15 ustawy zmienianej w art. 5 - starosta wydaje decyzję administracyjną o zatrzymaniu prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem w przypadku przekroczenia liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 4, to jest ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz.U z 2023 r. poz. 1047 ze zm.; dalej: PrDrog). Z kolei przepis art. 130 ust. 1 PrDrog, do którego odsyła ustawa zmieniająca z 2015 r., został uchylony z dniem 4 czerwca 2018 r. Przed jego uchyleniem stanowił on, że Policja prowadzi ewidencję kierowców naruszających prze-pisy ruchu drogowego. Określonemu naruszeniu przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 0 do 10 i wpisuje się do tej ewidencji. Uchylenie art. 130 PrDrog z dniem 4 czerwca 2018 r. nastąpiło na podstawie art. 125 pkt 13 w zw. z art. 139 pkt 3 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz.U. z 2011 r. poz. 151). Jednocześnie, w dniu 4 czerwca 2018 r. wszedł w życie art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r. poz. 957 z późn. zm., dalej: ustawa zmieniająca z 2018 r.), zgodnie z którym przepis art. 130 PrDrog, w brzmieniu dotychczasowym, stosuje się do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzenie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych o naruszeniach, o których mowa w art. 130 PrDrog W myśl art. 16 ust. 2 ustawy zmieniającej z 2018 r., Minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w ust. 1. Komunikat ogłasza się w terminie co najmniej 3 miesięcy przed dniem wdrożenia rozwiązań technicznych określonym w tym komunikacie. Następnie w ustawie z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy -Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2021 r. poz. 2328 z późn. zm., dalej ustawa zmieniająca PrDrog) w art. 14 pkt 2 i 3 przewidziano, że w ustawie z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 957, z 2019 r. poz. 730, z 2020 r. poz. 1517 oraz z 2021 r. poz. 1997) wprowadza się następujące zmiany: 2) uchyla się art. 16; 3) art. 16a otrzymuje brzmienie: "Art. 16a. Do dnia wskazanego w komunikacie, o którym mowa w art. 14 ust. 2, policjant zatrzyma prawo jazdy w razie przekroczenia liczby 24 punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego wpisanych do ewidencji, o której mowa w art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 2328). Przepisy art. 135 ust. 4, art. 135a ust. 5, art. 135b i art. 136 ust. 1-3 oraz art. 139 ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się odpowiednio." Z kolei art. 17 ust. 1 i 5 ustawy zmieniającej PrDrog z 2021 r. stanowi, że: "1. Do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w komunikacie ministra właściwego do spraw informatyzacji wydanym na podstawie art. 14 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 14, Policja prowadzi ewidencję kierujących pojazdami silnikowymi, motorowerami oraz tramwajami naruszających przepisy ruchu drogowego. Określonemu naruszeniu popełnionemu przez osobę uprawnioną do kierowania pojazdem silnikowym, motorowerem lub tramwajem przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 1 do 15 i wpisuje się ją do tej ewidencji. (....) 5. Ewidencja, o której mowa w ust. 1, obejmuje także naruszenia przepisów ruchu drogowego, o których mowa w art. 130 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, popełnione przed dniem wejścia w życie art. 14 pkt 2 niniejszej ustawy. Do tych naruszeń w zakresie liczby przypisanych punktów oraz ich usuwania stosuje się przepisy dotychczasowe." W dacie wydania przez Starostę decyzji nie doszło do określenia przez Ministra Cyfryzacji terminu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzanie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych o naruszeniach. Stąd też fakt przekroczenia przez kierującego pojazdem liczby 24 punktów w wyniku naruszeń przepisów ruchu drogowego jest przesłanką do wydania przez starostę decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy. Podkreślenia wymaga, że przedmiotowa decyzja ma charakter związany, a organ je prowadzący nie ma uprawnień do weryfikacji przypisanej kierowcy liczby punktów, jest natomiast informacją o liczbie punktów związany. Powyższy pogląd jest ugruntowany w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. np. wyrok NSA z 6 lutego 2018 r. sygn. akt I OSK 1811/17; wyrok NSA z 8 lutego 2018 r., sygn. akt I OSK 1931/17; wyrok NSA z 4 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 127/13 por. wyrok WSA we Wrocławiu z 11 kwietnia 2024 r., sygn. akt III SA/Wr 261/23). Słusznie Kolegium wskazało, że to uprawnienie przysługuje komendantowi wojewódzkiemu Policji, którego działanie może być poddane jedynie kontroli sądu administracyjnego w drodze wniesienia skargi na czynności tego organu. Przechodząc zatem do meritum sprawy Sąd wyjaśnia, że przepis art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 marca 2015r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r. poz. 541) stanowi, że do dnia wskazanego w komunikacie, który minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej, określającego termin wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzenie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych o naruszeniach, o których mowa w rozdziale 15 ustawy zmienianej w art. 5 - starosta wydaje decyzję administracyjną o zatrzymaniu prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem w przypadku przekroczenia liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 4 to jest ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2021 r. poz. 450 z późn. zm.). Sąd zauważył, że w sprawie postępowanie w sprawie zatrzymania prawa zostało wszczęte na skutek informacji Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z 19 sierpnia 2024r. o przekroczeniu przez skarżącego 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego oraz wniosku o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy i o skierowanie strony na badania psychologiczne. Poza sporem pozostaje, że skarżący w okresie od 30 sierpnia 2023 r. do 14 sierpnia 2024 r. wielokrotnie naruszył przepisy ruchu drogowego, w związku z czym otrzymał łącznie 25 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Wniosek Komendanta obligował Starostę do wszczęcia postępowania o zatrzymanie prawa jazdy i w konsekwencji do wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy. Podkreślić należy, że organ administracji nie prowadzi żadnych własnych ustaleń co do naruszenia przepisów o ruchu drogowym, a jedynie opiera swoje rozstrzygnięcie na przekazanej mu informacji, która ma charakter dokumentu urzędowego, stanowiącego dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone (por.: wyrok WSA w Gliwicach z 21 sierpnia 2023 r., II SA/Gl 71/23, Legalis nr 2974919; wyrok WSA w Gliwicach z 13 marca 2020 r., II SA/Gl 1658/19, Lex nr 3027191). Mianowicie to Policja, jako podmiot uprawniony do prowadzenia ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego i przypisywania określonemu naruszeniu odpowiedniej liczby punktów, jest władna do korygowania tych punktów. Organy administracji, wydające decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy nie mają kompetencji do korygowania liczby punktów. Są one związane wpisem w ewidencji kierowców, zatem liczbą punktów podanych przez Komendanta Wojewódzkiego Policji (por. wyrok NSA z 20 grudnia 2019 r., I OSK 3495/18, Lex nr 2767991). Ilość punktów karnych może być natomiast kwestionowana w odrębnym postępowania. Dlatego też w kontrolowanej sprawie organ nie jest uprawniony do ustalania, czy liczba punktów podana w zawiadomieniu przez komendanta Policji została ustalona prawidłowo, a tym bardziej do obniżania liczby punktów (por. wyrok NSA z 26 kwietnia 2021 r., I OSK 3853/18, Lex nr 3170802). Powyższe pozwala na stwierdzenie, że zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów prawa procesowego, a mianowicie art. 7 k.p.a., art. 10 § 1 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. art. 80 k.p.a. związane z wadliwym ustaleniem stanu faktycznego sprawy lub na przeprowadzeniu przez organy administracji pierwszej i drugiej instancji niepełnego postępowania dowodowego są nietrafne. Również zarzut nieustalenia oceny przekroczenia przez skarżącego 24 punktów w kontekście posiadanych uprawnień jest chybiony. Otóż jedynym dowodem, który stanowi podstawę dla wydania decyzji w oparciu o art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy zmieniającej jest wyłącznie pismo właściwego Wojewódzkiego Komendanta Policji, w którym zawarta jest informacja o przekroczeniu 24 punktów karnych za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Ponadto nie można mówić o naruszeniu art. 130 ust. 1 u.p.r.d., zwłaszcza, że skarżący nie podważył domniemania prawdziwości dokumentu urzędowego w postaci pisma Komendanta Wojewódzkiego Policji z 19 sierpnia 2024 r. Należy przy tym zauważyć, że Kodeks postępowania administracyjnego nie wprowadza ograniczeń w odniesieniu do środków dowodowych, które organ orzekający może dopuścić w celu obalenia mocy dowodowej dokumentów urzędowych. Domniemanie zgodności z prawdą dokumentu urzędowego może być obalone wszelkimi środkami dowodowymi, jednakże strona, która zaprzecza prawdziwości dokumentu urzędowego, powinna tę okoliczność udowodnić (por. wyrok NSA z 11 lipca 2023 r., III OSK 2439/21, Legalis nr 2982174). W niniejszej sprawie skarżący dotychczas jednak tego nie uczynił. Zasadnie zatem argumentuje w odpowiedzi na skargę organ odwoławczy, że dotychczasowe działania podejmowane przez skarżącego "w celu zmiany podmiotu obciążonego taką liczbą punktów karnych", nie mają wpływu na zaskarżoną decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy dopóty, dopóki Komendant Policji nie skoryguje swojego wniosku. Dodać należy, że sąd administracyjny nie ma również kompetencji do badania, czy organy kontroli ruchu drogowego dokonały właściwej kwalifikacji zachowań kierowcy (w tym zakresie właściwy jest sąd powszechny), ani też, czy stwierdzonym naruszeniom przepisów ruchu drogowego przypisano właściwą liczbę punktów. To ostatnie uprawnienie przysługuje bowiem Komendantowi Wojewódzkiemu Policji, którego działanie może być poddane jedynie kontroli sądu administracyjnego w drodze wniesienia skargi na czynności tego organu (por.: wyrok WSA w Krakowie z 5 czerwca 2023 r. III SA/Kr 1954/22, Legalis nr 2936214; wyrok NSA z 9 sierpnia 2013 r., I OSK 855/12, Legalis nr 737490). Podsumowując, Sąd w składzie orzekającym nie stwierdził w przedmiotowej sprawie naruszenia zasad postępowania, które miałoby istotny wpływ na wynik sprawy jak również przepisów prawa materialnego, które miałoby wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Żaden z zarzutów skargi nie zasługiwał na uwzględnienie. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, co uzasadnia oddalenie skargi na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło