II SA/Go 334/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Pauter Sędziowie Sędzia WSA Jarosław Piątek (spr.) Sędzia WSA Michał Ruszyński Protokolant st. sekr. sąd. Małgorzata Zacharia-Gardzielewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lutego 2025 r. sprawy ze skargi B. R. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej i umorzenia postępowania odwoławczego oddala skargę. Decyzją z [...] listopada 2023 r., nr [...] Wojewoda [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2, art. 138 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 775 ze zm., dalej: k.p.a.) oraz art. 11c i art. 11g ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1363 w brzmieniu obowiązującym do 18 września 2020 r., dalej jako specustawa drogowa), po rozpatrzeniu odwołania B. R. oraz po przeprowadzeniu oceny legitymacji procesowej do złożenia odwołań przez Ł. O., M. M. i T. M. od decyzji Prezydenta Miasta [...] nr [...] z [...] lutego 2022 r. (znak: [...]) o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej polegającej na budowie trasy tramwajowej w ul. [...] (droga powiatowa) na odcinku od ul. [...] do ul. [...] wraz ze skrzyżowaniem z ul. [...] i [...], realizowanej w ramach projektu pn. "Program Centrum - etap II - budowa trasy tramwajowej wraz z uspokojeniem ruchu samochodowego w ul. [...]", orzekł, co następuje: I. Uchylił i orzekł w rozstrzygnięciu zaskarżonej decyzji, znajdujący się w punkcie I.3. na stronie 2.: 1) w wierszu 25., licząc od dołu strony z pominięciem stopki, zapis; "(ulicy [...]) - klasy L", 2) w wierszu 24., licząc od dołu strony z pominięciem stopki, zapis: "(ulicy [...]) - klasy L", 3) w wierszach 8. i 14., licząc od dołu strony z pominięciem stopki, zapis; "nr [...], klasy L", 4) w wierszach 6.-7. i 12., licząc od dołu strony z pominięciem stopki, zapis: "nr [...], klasy L", i orzekł poprzez ustalenie, w miejsce ww. uchyleń, nowych zapisów: 1) "(ulicy [...]) - klasy Z2) "(ulicy [...]) - klasy Z", 3) "nr [...], klasy Z", 4) "nr [...], klasy Z"; II. Uchylił i orzekł poprzez zastąpienie w punkcie II.1. na stronie 3. (w wierszach 2-3., licząc od góry strony z pominięciem nagłówka) zaskarżonej decyzji, zapisu: "linię rozgraniczającą teren (linia przerywana koloru pomarańczowego) oznaczoną" zapisem: "linie rozgraniczające teren (linia przerywana koloru pomarańczowego i linia przerywana koloru brązowego) oznaczone".; III. Uchylił załącznik nr 1 do zaskarżonej decyzji - mapę z zaznaczonymi liniami rozgraniczającymi teren (rys. nr 1.2) i orzekł poprzez ustalenie, w miejsce uchylenia, nowej mapy z zaznaczonymi liniami rozgraniczającymi teren (rys. nr 1.2), która stanowi załącznik nr 1 do niniejszej decyzji; IV. Orzekł poprzez dodanie do zaskarżonej decyzji po punkcie II.1. nowego punktu o następującej treści: "la. Liniami rozgraniczającymi teren objęte są następujące nieruchomości: 1) nieruchomości położone w całości w granicach projektowanego pasa drogowego, stanowiące własność Miasta [...], oznaczone w tabeli: – obr. [...], ark. 5, nr działki [...], – obr. [...], ark. 5, nr działki [...], – obr. [...], ark. 5, nr działki [...], – obr. [...], ark. 5, nr działki [...], – obr. [...], ark. 5, nr działki [...], – obr. [...], ark. 5, nr działki [...], – obr. [...], ark. 5, nr działki [...], – obr. [...], ark. 5, nr działki [...], – obr. [...], ark. 5, nr działki [...], – obr. [...], ark. 5, nr działki [...], – obr. [...], ark. 5, nr działki [...], – obr. [...], ark. 42, nr działki [...], – obr. [...], ark. 42, nr działki [...], – obr. [...], ark. 42, nr działki [...], – obr. [...], ark. 43, nr działki [...], – obr. [...], ark. 43, nr działki [...], – obr. [...], ark. 43, nr działki [...], – obr. [...], ark. 43, nr działki [...], – obr. [...], ark. 43, nr działki [...], – obr. [...], ark. 45, nr działki [...], – obr. [...], ark. 45, nr działki [...], – obr. [...], ark. 45, nr działki [...], – obr. [...], ark. 46, nr działki [...], – obr. [...], ark. 46, nr działki [...], – obr. [...], ark. 46, nr działki [...], – obr. [...], ark. 46, nr działki [...], – obr. [...], ark. 46, nr działki [...], – obr. [...], ark. 46, nr działki [...], – obr. [...], ark. 46, nr działki [...], – obr. [...], ark. 46, nr działki [...], – obr. [...], ark. 46, nr działki [...], 2) nieruchomości położone w części w granicach istniejącego pasa drogowego, stanowiące własność Miasta [...] lub Skarbu Państwa, dla których wnioskodawca przedłożył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, oznaczone w tabeli: – obr. [...], ark. 5, nr działki [...], – obr. [...], ark. 5, nr działki [...], – obr. [...], ark. 5, nr działki [...], – obr. [...], ark. 45, nr działki [...], – obr. [...], ark. 45, nr działki [...], – obr. [...], ark. 45, nr działki [...], – obr. [...], ark. 46, nr działki [...], – obr. [...], ark. 46, nr działki [...], – obr. [...], ark. 46, nr działki [...], – obr. [...], ark.46, nr działki [...], 3) nieruchomości powstałe w wyniku podziału, oznaczone pogrubioną czcionką w tabeli w pkt. V. decyzji; 4) nieruchomość, która w całości staje się z mocy prawa własnością Miasta [...], oznaczona w tabeli w pkt. VI.2. decyzji. V. Orzekł poprzez dodanie do zaskarżonej decyzji, w punkcie 11.2. na stronie 3., po zapisie: "Linia rozgraniczająca teren", zapisu: "(linia przerywana koloru pomarańczowego)". VI. Uchylił w tabeli, znajdującej się w punkcie VI.2. na stronie 5. zaskarżonej decyzji, wiersze o następującej treści: – [...], 5, [...], – [...], 46, [...], – [...], 46, [...] VII. Uchylił zaskarżoną decyzję w zakresie, w jakim zatwierdzono następujące elementy projektu budowlanego, stanowiącego załącznik nr 3 do zaskarżonej decyzji: - w części 3.01 Projekt zagospodarowania terenu: stronę tytułową, fragmenty części techniczno-formalnej i opisu technicznego (str. 7.-18. i 333.-336.) oraz rys. nr 2 (ark. 0-3) o nazwach: Oznaczenia planu sytuacyjnego i Projekt zagospodarowania terenu; - w części 3.02 Projekt architektoniczno-budowlany. Roboty drogowe: stronę tytułową, fragmenty opisu technicznego (str. 27.-28. i 31.-32.), rys. nr 2 (ark. 0-3) o nazwach: Oznaczenia planu sytuacyjnego i Plan sytuacyjny oraz rys. nr 4 o nazwie Przekroje normalne; - w części 3.07 Projekt architektoniczno-budowlany. Oświetlenie uliczne: stronę tytułową; - w części 3.15 Projekt architektoniczno-budowlany. Projekt przebudowy przejść podziemnych: stronę tytułową i orzekł poprzez zatwierdzenie, w miejsce ww. uchyleń, nowych dokumentów projektowych: - dla części 3.01 Projekt zagospodarowania terenu: strony tytułowej, fragmentów części techniczno-formalnej i opisu technicznego (str. 7.-18. i 333.-336.) oraz rys. nr 2 (ark. 0-3) o nazwach: Oznaczenia planu sytuacyjnego i Projekt zagospodarowania terenu; - dla części 3.02 Projekt architektoniczno-budowlany. Roboty drogowe: strony tytułowej, fragmentów opisu technicznego (str. 27.-28. i 31.-32.), rys. nr 2 (ark.0-3) o nazwach: Oznaczenia planu sytuacyjnego i Plan sytuacyjny oraz rys. nr 4 o nazwie Przekroje normalne; - dla części 3.07 Projekt architektoniczno-budowlany. Oświetlenie uliczne: strony tytułowej; - dla części 3.15 Projekt architektoniczno-budowlany. Projekt przebudowy przejść podziemnych: strony tytułowej, które stanowią odpowiednio załączniki nr 2-10 do niniejszej decyzji. VIII. Orzekł poprzez zatwierdzenie w projekcie budowlanym, stanowiącym załącznik nr 3 do zaskarżonej decyzji, w części 3.01 Projekt zagospodarowania terenu, po stronach: 85., nowych, dodatkowych stron 85a.-85f.; 202., nowej, dodatkowej strony 202a.; 273., nowych, dodatkowych stron 273a.-273h.; 322., nowych, dodatkowych stron 322a.-322b., które stanowią załącznik nr 11 do niniejszej decyzji. IX. Uchylił i orzekł poprzez zastąpienie w punkcie VII. na stronie 6. (w wierszach 13.-l4., licząc od góry strony z pominięciem nagłówka) zaskarżonej decyzji, zapisu: "3.11 - Projekt przebudowy sieci gazowej 3.12 - Projekt przebudowy sieci wodociągowej (części 1/2, 2/2)" zapisem: "3.11 - Projekt przebudowy sieci gazowej (części 1/2, 2/2) 3.12 - Projekt przebudowy sieci wodociągowej" X. Uchylił zapis zawarty w punkcie VII. na stronie 8. (w wierszach l.-7., licząc od góry strony z pominięciem nagłówka) zaskarżonej decyzji, i orzekł poprzez ustalenie, w miejsce uchylenia, następującego zapisu: "Ustalam obowiązek zachowania warunków i wymagań określonych w: - postanowieniu Prezydenta Miasta [...] z [...] kwietnia 2021 r. (znak: [...]) udzielającym zgody na odstępstwo od przepisów: § 43 ust. 5, § 51 pkt 2, § 61, § 66 ust. 3 pkt 3, § 67 ust. 3 pkt 3 i § 140 ust 8 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz.U. z 2016 r. poz. 124 ze zm.), - postanowieniu Prezydenta Miasta [...] z [...] kwietnia 2023 r. (znak: [...]) udzielającym zgody na odstępstwo od przepisów: § 71 pkt 2 i § 140 ust. 8 ww. rozporządzenia." XI. Uchylił w całości tabelę znajdującą się w punkcie Vlll.3. na stronie 8. zaskarżonej decyzji i orzekł poprzez ustalenie, w miejsce uchylenia, następującej tabeli: – obręb [...], ark. 42, nr działki [...], rodzaj obiektu: rozbiórka sieci gazowej, – obręb [...], ark. 45, nr działki [...], rodzaj obiektu: rozbiórka przejścia podziemnego rozbiórka sieci elektroenergetycznej rozbiórka sieci teletechnicznej, – obręb [...], ark. 45, nr działki [...], rodzaj obiektu: rozbiórka sieci elektroenergetycznej, – obręb [...], ark. 46, nr działki [...], rodzaj obiektu: rozbiórka sieci gazowej rozbiórka sieci teletechnicznej XII. W tabeli, znajdującej się w punkcie VIII.5. na stronach 9.-11. zaskarżonej decyzji: 1) uchylił wiersze o następującej treści: – obręb [...], ark. 5, nr działki [...], branża teletechniczna branża elektroenergetyczna, – obręb [...], ark. 5, nr działki [...], branża trakcyjna, – obręb [...], ark. 5, nr działki [...], branża elektroenergetyczna branża teletechniczna branża gazowa branża wodno-kanalizacyjna, – obręb [...], ark. 42, nr działki [...], branża gazowa, – obręb [...], ark. 45, nr działki [...], branża wodno-kanalizacyjna branża trakcyjna, – obręb [...], ark. 45, nr działki [...], branża elektroenergetyczna, – obręb [...], ark. 46, nr działki [...], branża gazowa branża teletechniczna 2) uchylił wiersze: wiersze: 14. (licząc od dołu tabeli na stronie 9.), 9, i 11. (licząc od dołu tabeli na stronie 10.) oraz 5. (licząc od dołu tabeli na stronie 11.) i orzekł poprzez ustalenie, w miejsce ww. uchyleń, nowych wierszy o następującej treści: – obręb [...], ark. 45, nr działki (nr działki po podziale) [...], rodzaj zajęcia nieruchomości: branża wodno-kanalizacyjne, – obręb [...], ark. 45, nr działki (nr działki po podziale) [...], rodzaj zajęcia nieruchomości: branża wodno-kanalizacyjne, – obręb [...], ark. 46, nr działki (nr działki po podziale) [...], rodzaj zajęcia nieruchomości: branża wodno-kanalizacyjne, XIII. Orzekł poprzez dodanie do zaskarżonej decyzji, w punkcie VIII.5 na stronie 11., pod tabelą zapisu: "- określenie sieci uzbrojenia terenu zgodnie z projektem budowlanym dla poszczególnych branż". XIV. W tabeli znajdującej się w punkcie VIII.6. na stronie 11. zaskarżonej decyzji, uchylił wiersz o następującej treści: [...], 43, [...], droga gminna nr [...]. XV. Uchylił i orzekł poprzez zastąpienie w punkcie VIII.9 na stronie 12. zaskarżonej decyzji, zapisu: "Na potrzeby związane z rozbiórką/budową/przebudową, o których mowa w punkcie VIII.3., VIII.5. i VIII.7. decyzji Prezydent Miasta [...] ogranicza korzystanie z nieruchomości przedstawionych w poniższej tabeli na czas realizacji ww. rozbiórek/budów/przebudów, jednak nie dłużej niż do dnia złożenia zawiadomienia o zakończeniu budowy obiektu budowlanego lub wniosku o udzielenie pozwolenia na użytkowanie inwestycji." zapisem: "Ograniczam sposób korzystania z nieruchomości przedstawionych w poniższej tabeli, poprzez udzielenie Prezydentowi Miasta [...] zezwolenia na: - rozbiórkę istniejących obiektów budowlanych nieprzewidzianych do dalszego użytkowania na nieruchomościach, o których mowa w punkcie VIII.3. decyzji, - budowę/przebudowę sieci uzbrojenia terenu na nieruchomościach, o których mowa w punkcie VIII.5. decyzji, - przebudowę zjazdów na nieruchomościach, o których mowa w punkcie VIII.7. decyzji na czas realizacji ww. rozbiórek/budów/przebudów, jednak nie dłużej niż do dnia złożenia zawiadomienia o zakończeniu budowy obiektu budowlanego lub wniosku o udzielenie pozwolenia na użytkowanie inwestycji. Nie ograniczam sposobu korzystania z nieruchomości, o których mowa w punkcie VIII.6. decyzji, dla realizacji obowiązku przebudowy innych dróg publicznych." XVI. W tabeli, znajdującej się w punkcie Vlll.9. na stronach 12.-14. zaskarżonej decyzji: 1) uchylił wiersze o następującej treści: – [...], 5, [...], branża teletechniczna branża elektroenergetyczna, – [...], 5, [...], branża trakcyjna, – [...], 5, [...], branża elektroenergetyczna branża teletechniczna branża gazowa branża wodno-kanalizacyjna, – [...], 45, [...], branża wodno-kanalizacyjna branża trakcyjna, – [...] 45, [...], branża elektroenergetyczna, 2) uchylił wiersze 1, 6, 8, i 16. (licząc od dołu tabeli na stronie 13.) oraz 6. (licząc od dołu tabeli na stronie 14.) i orzekł poprzez ustalenie, w miejsce ww. uchyleń, nowych wierszy, o następującej treści: – [...], 42, [...], branża gazowa (rozbiórka) przebudowa zjazdu, – [...], 45, [...], branża elektroenergetyczna (rozbiórka) branża teletechniczna (rozbiórka) branża wodno-kanalizacyjna rozbiórka przejścia podziemnego, – [...] 45, [...], branża elektroenergetyczna (rozbiórka) branża wodno-kanalizacyjna, – [...] 46, [...], branża gazowa (rozbiórka) branża teletechniczna (rozbiórka), – [...] 46, [...], branża wodno-kanalizacyjna. XVII. W pozostałej części zaskarżoną decyzję organ II instancji utrzymał w mocy. XVIII. Umorzył postępowanie odwoławcze w zakresie odwołań wniesionych przez: Ł. O., M. M. i T. M. Decyzja Wojewody [...] oraz poprzedzająca ją decyzja Prezydenta Miasta [...] z [...] lutego 2022 r., nr [...] zostały wydane w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych: Wnioskiem z [...] lutego 2021 r. Prezydent Miasta [...] – działając jako zarządca dróg miasta [...], reprezentowany przez pełnomocnika, złożył wniosek o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej polegającej na budowie trasy tramwajowej w ul. [...] (droga powiatowa) na odcinku od ul. [...] do ul. [...] wraz ze [...] skrzyżowaniem z ul. [...] i [...], realizowanej w ramach projektu pn. "Program Centrum - etap II - budowa trasy tramwajowej wraz z uspokojeniem ruchu samochodowego w ul. [...]". Wniosek zawierał również prośbę o nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Pismem z [...] lutego 2021 r. organ I instancji wystąpił do Zarządu Geodezji i Katastru Miejskiego G. o uproszczony wypis z rejestru gruntów dla nieruchomości objętych postępowaniem. Pismem z [...] lutego 2021 r. Prezydent Miasta [...] wezwał pełnomocnika zarządcy drogi do usunięcia braków formalnych wniesionego podania. Na podstawie złożonego wniosku Prezydent Miasta [...] wszczął postępowanie administracyjne i zawiadomił pisemnie wnioskodawcę oraz właścicieli lub użytkowników wieczystych nieruchomości objętych wnioskiem (pismo z [...] kwietnia 2021 r.), zgodnie z danymi widniejącymi w katastrze nieruchomości (wypis z rejestru gruntów z [...] lutego 2021 r.). Pozostałe strony zawiadomiono w drodze obwieszczenia z [...] kwietnia 2021 r. W związku z ww. zawiadomieniem, strony postępowania lub ich pełnomocnicy zwracali się o wydanie kopii materiałów projektowych lub udzielenie informacji odnośnie inwestycji, a także składali pełnomocnictwa do reprezentowania w sprawie. Organ I instancji sukcesywnie udzielał stronom stosownych informacji i przesyłał m.in. rysunek projektu zagospodarowania terenu bądź kopie materiałów projektowych i wybranych dokumentów z akt sprawy (zapisanych na dysku CD). W toku postępowania, wnioski, uwagi lub zastrzeżenia dotyczące planowane) inwestycji wnieśli m.in.: 1) B. R. - pisma z: [...] kwietnia 2021 r. i [...] maja 2021 r.; 2) Ł. O. - pisma z: [...] kwietnia 2021 r. i [...] czerwca 2021 r.; 3) D. K., jako pełnomocnik A. sp. z o.o. - pisma z: [...] kwietnia 2021 r. I [...] czerwca 2021 r.; 4) K. D. - pismo z [...] kwietnia 2021 r.; 5) M. M. i T. M. - pismo z [...] kwietnia 2021 r. W zakresie ww. wniosków, uwag i zastrzeżeń, na podstawie art. 50 § 1 k.p.a., odpowiednio pismami z: [...] kwietnia 2021 r., [...] maja 2021 r., [...] czerwca 2021 r. i [...] czerwca 2021 r., organ I instancji wezwał pełnomocnika zarządcy drogi do ich rozważenia i przedstawienia stanowiska, który udzielił odpowiedzi. Pismem z [...] maja 2021 r. organ I instancji poinformował Ł. O., K. D., M. M. i T. M., że prawo wglądu w akta sprawy przysługuje stronie postępowania i muszą wykazać swój interes prawny, czego ww. osoby nie uczyniły. Postanowieniem z [...] kwietnia 2021 r. Prezydent Miasta [...] zobowiązał inwestora do usunięcia nieprawidłowości w projekcie budowlanym. Skorygowany projekt budowlany oraz wyjaśnienia i uzupełnienia zostały przekazane organowi I instancji przy piśmie pełnomocnika zarządcy drogi z [...] maja 2021 r. Pismem z [...] maja 2021 r. organ I instancji wezwał ww. do udzielenia kolejnych wyjaśnień i uzupełnienia dokumentacji projektowej, które wpłynęły w piśmie z [...] czerwca 2021 r. Pismem z [...] czerwca 2021 r. organ I instancji wezwał pełnomocnika zarządcy drogi do złożenia wyjaśnień na okoliczność zbieżności zakresu przedmiotowego wniosku (w odniesieniu do linii rozgraniczającej teren w ul. [...]) z zakresem udzielonego zezwolenia na realizację inwestycji drogowej polegającej na rozbudowie ul. [...] pomiędzy ul. [...] i [...] w [...] (decyzja Prezydenta Miasta [...] nr [...] z [...] lipca 2017 r.). W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik zarządcy drogi zwrócił się najpierw o wydłużenie terminu na złożenie wyjaśnień i następnie zawnioskował o zawieszenie postępowania administracyjnego w sprawie. Prezydent Miasta [...] zawiesił postępowanie postanowieniem z [...] lipca 2021 r. W dniu [...] grudnia 2021 r. (tj. w okresie zawieszenia postępowania) do organu I instancji wpłynął skorygowany wniosek o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej (pismo z [...] listopada 2021 r., znak: [...]). Pismem z [...] grudnia 2021 r. organ I instancji wezwał pełnomocnika zarządcy drogi do złożenia uzupełnień wniosku, które wpłynęły do organu I instancji [...] stycznia 2022 r. i [...] stycznia 2022 r. Następnie postanowieniem z [...] stycznia 2022 r. Prezydent Miasta [...] podjął zawieszone postępowanie. Przy piśmie z [...] stycznia 2022 r. pełnomocnik zarządcy drogi przekazał uzupełnienie wniosku, a pismami z [...] stycznia 2022 r. i [...] lutego 2022 r. skorygował wniosek o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. Uznając, że zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwala na wydanie rozstrzygnięcia, decyzją z [...] lutego 2022 r., Nr [...] Prezydent Miasta [...], działając na podstawie art. 104 k.p.a. oraz art. 11a ust. 1 i 3, art. 11c, art. 11e, art. 11f ust. 1 i art. 11i ust. 1 i 2, art. 12, art. 16 ust. 2, art. 17 ust. 1 i 3 specustawy udzielił zezwolenia na realizację inwestycji drogowej polegającej na budowie trasy tramwajowej w ul. [...] (droga powiatowa) na odcinku od ul. [...] do ul. [...] wraz ze skrzyżowaniem z ul. [...] i [...], realizowanej w ramach projektu pn. "Program Centrum - etap II - budowa trasy tramwajowej wraz z uspokojeniem ruchu samochodowego w ul. [...]" oraz na podstawie art. 104 i 105 § 1 k.p.a. w związku z art. 11c specustawy umorzył postępowanie w części dotyczącej realizacji inwestycji na nieruchomościach lub ich częściach: - obręb [...], arkusz 25, nr działki [...], - obręb [...], arkusz 26, nr działki [...], - obręb [...], arkusz 42, nr działki [...]. Nadając natomiast decyzji rygor natychmiastowej wykonalności, organ I instancji podzielił argumenty przedstawione przez inwestora. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji stwierdził, że inwestor do wniosku o wydanie decyzji zezwalającej na realizację inwestycji drogowej załączył (po uzupełnieniu) wymagane prawem dokumenty: - mapę przedstawiającą proponowany przebieg drogi, z zaznaczeniem terenu niezbędnego dla obiektów budowlanych oraz istniejące uzbrojenie terenu, sporządzoną na kopii mapy zasadniczej do celów projektowych w skali 1:500, przyjętej do właściwego zasobu geodezyjnego i kartograficznego; - analizę powiązania drogi z innymi drogami publicznymi; -mapy zawierające projekty podziału nieruchomości, sporządzone zgodnie z odrębnymi przepisami; -określenie nieruchomości lub ich części, które planowane są do przejęcia na rzecz jednostki samorządu terytorialnego; - określenie nieruchomości lub ich części, z których korzystanie będzie ograniczone; - określenie zmian w dotychczasowej infrastrukturze zagospodarowania terenu; - cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z uzgodnieniami i opiniami wynikającymi z przepisów szczególnych, wykonane przez osoby posiadające właściwe uprawnienia budowlane. Projekty budowlane zawierają zaświadczenia projektantów i sprawdzających o wpisie na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego; -opinię Miejskiego Konserwatora Zabytków w [...] z dnia [...] grudnia 2020 r. nie wnoszącą do przedmiotowej inwestycji zastrzeżeń z punktu widzenia ochrony konserwatorskiej; - opinię Prezydenta Miasta [...] z [...] stycznia 2021 r. nie wnoszącą do przedmiotowej inwestycji zastrzeżeń; - postanowienie Zarządu Województwa [...] z [...] września 2020 r., nr [...] pozytywnie opiniujące przedmiotową inwestycję; - opinię Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w [...] nr [...] z [...].12.2020 r. nie wnoszącą uwag do przedmiotowej inwestycji drogowej; - decyzję RDOŚ w [...] z [...] grudnia 2020 r. o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie trasy tramwajowej wraz z uspokojeniem ruchu samochodowego w ul. [...] w [...], według wariantu I, z nadanym ww. decyzji rygorem natychmiastowej wykonalności postanowieniem RDOŚ w [...] z [...] stycznia 2021 r. (decyzja przeniesiona na rzecz zarządcy drogi decyzją Prezydenta Miasta [...] z [...] marca 2021 r.); - ostateczną decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z [...] listopada 2021 r. o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie trasy tramwajowej wraz z uspokojeniem ruchu samochodowego w ul. [...] w [...], według wariantu I; - postanowienie Prezydenta Miasta [...] z [...] kwietnia 2021 r. udzielające zgody na odstępstwo od przepisów: § 43 ust. 5, § 51 pkt 2, § 61, § 66 ust. 3 pkt 3, § 67 ust. 3 pkt 3, § 140 ust. 8 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz.U. z 2016 r. poz. 124, ze zm.) w wersji obowiązującej od 13 września 2019 r.; - oświadczenie wnioskodawcy o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomościami na cele budowlane. Organ I instancji ustalił, że teren inwestycji nie posiada statusu uzdrowiska albo obszaru ochrony uzdrowiskowej, nadanego zgodnie z przepisami ustawy z 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych. Inwestycja nie wchodzi w skład transeuropejskiej sieci drogowej, nie znajduje się w obszarze pasa technicznego, pasa ochronnego, morskich portów i przystani (w rozumieniu ustawy z 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej). Obszar realizacji inwestycji znajduje się poza obszarami i terenami górniczymi. Przez teren inwestycji nie przebiega linia kolejowa. Teren inwestycji nie stanowi gruntów leśnych będących własnością Skarbu Państwa w zarządzie Lasów Państwowych. Przedmiotowa inwestycja zalicza się do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. W związku z powyższym realizacja przedsięwzięcia wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w ustawie z 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko. Inwestor przedłożył decyzję Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z [...] grudnia 2020 r. o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie trasy tramwajowej wraz z uspokojeniem ruchu samochodowego w ul. [...] w [...], według wariantu I z nadanym ww. decyzji rygorem natychmiastowej wykonalności postanowieniem Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z [...] stycznia 2021 r. - decyzja przeniesiona na rzecz zarządcy drogi decyzją Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] marca 2021 r. oraz przedłożył ostateczną decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] listopada 2021 r. Zgodnie z ww. decyzją RDOŚ w [...] o środowiskowych uwarunkowaniach stwierdzono konieczność zachowania warunków korzystania ze środowiska w fazie realizacji i eksploatacji przedsięwzięcia, określonych w pkt. 1.2. oraz określonych w pkt 1-9 ww. decyzji Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska. Dalej organ I instancji podał, że zgodnie z pkt VI ww. decyzji RDOŚ w [...] stwierdzono konieczność przeprowadzenia analizy porealizacyjnej. W analizie porealizacyjnej należy dokonać porównania ustaleń zawartych w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko i w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, w szczególności ustaleń dotyczących przewidywanego charakteru i zakresu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz planowanych działań zapobiegawczych z rzeczywistym oddziaływaniem przedsięwzięcia na środowisko i działaniami podjętymi dla jego ograniczenia. Analizę należy wykonać w terminie 1 roku od dnia oddania obiektu do użytkowania i przedstawić jej wyniki Regionalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska w [...] oraz Prezydentowi Miasta [...], w terminie 18 miesięcy od dnia oddania obiektu do użytkowania. W zakresie oddziaływania akustycznego wykonać pomiary poziomu hałasu w pomieszczeniach zlokalizowanych od strony ulicy [...] lub [...]. Pomiary należy wykonać zgodnie z obowiązującą metodyką wskazaną w normie PN-B- 02151-2: 2018-01 "Akustyka budowlana - Ochrona przed hałasem w budynkach - Część 2: Wymagania dotyczące dopuszczalnego poziomu dźwięku w pomieszczeniach" lub inną metodyką obowiązującą w czasie wykonywania pomiarów i odnieść do właściwych dla danego pomieszczenia poziomów dopuszczalnych. Zapewnić wykonanie ww. pomiarów przez akredytowane laboratorium. Uwzględnić lokalizacje określone w tabeli 1 decyzji RDOŚ w [...] z [...] grudnia 2020 r. o środowiskowych uwarunkowaniach. W zakresie oddziaływania akustycznego wykonać także pomiar poziomu hałasu w środowisku w jednym punkcie zlokalizowanym na granicy terenu wymagającego ochrony przed hałasem, na rogu ul. [...] i ul. [...] na wysokości 4 m n.p.t. Wyniki pomiarów oraz wyniki matematycznej analizy akustycznej wykonanej w programie modelującym, zgodnie z obowiązującą metodyką, odnieść do akustycznych standardów jakości środowiska. Decyzja RDOŚ w [...] z [...] grudnia 2020 r. o środowiskowych uwarunkowaniach określiła w pkt. 1.3. wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w dokumentacji wymaganej do wydania niniejszej decyzji, w postaci rozwiązań: 1. pomiędzy szyną a podtorzem zastosować elementy wibroizolacyjne oraz tłumiące hałas, w szczególności przekładki, dystanse, zalewy, maty; 2. szyny tramwajowe umieścić w otulinie z mas trwale elastycznych; 3. w dokumentacji projektowej uwzględnić rozwiązania wprowadzające Strefę Tempo 30 na ul. [...], na północ od ul. [...]; 4. na każdym etapie realizacji i eksploatacji przedsięwzięcia, zastosować rozwiązania zapewniające dotrzymanie standardów jakości środowiska w zakresie zawiesiny ogólnej oraz substancji ropopochodnych na wylocie do odbiornika. Organ I instancji ocenił, że przedłożony projekt budowlany jest zgodny z decyzjami o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia. Przyjęte rozwiązania zapewniają minimalizację negatywnego wpływu przedsięwzięcia na środowisko. Realizacja przedsięwzięcia nie spowoduje naruszenia wymagań ochrony środowiska zawartych w obowiązujących przepisach, po spełnieniu określonych w decyzji warunków. Po zapoznaniu się z treścią decyzji środowiskowych i zakresem projektu budowlanego, ustalono - biorąc pod uwagę zakres i lokalizację planowanej inwestycji - że realizacja inwestycji nie spowoduje negatywnego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Przedmiotowa inwestycja znajduje się w strefie występowania stanowisk archeologicznych AZP 52-27 stan. 49 oraz 113 (w obszarze ścisłej ochrony konserwatorskiej). W związku z powyższym, przed przystąpieniem do realizacji inwestycji (zgodnie z opinią Miejskiego Konserwatora Zabytków w [...] z dnia [...] sierpnia 2019 r. inwestor zobowiązany jest uzyskać pozwolenie Miejskiego Konserwatora Zabytków na prace archeologiczne. Ponadto zdaniem organu I instancji projekt budowlany sporządzony został przez osoby posiadające stosowne uprawnienia budowlane. Do wniosku zostały załączone oświadczenia projektantów o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej. Inwestor przedłożył postanowienie Prezydenta Miasta [...] z [...] kwietnia 2021 r. udzielające zgody na odstępstwo od przepisów: § 43 ust. 5, § 51 pkt 2, § 61, § 66 ust. 3 pkt 3, § 67 ust. 3 pkt 3, § 140 ust. 8 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz.U. z 2016 r. poz. 124 ze zm.) w wersji obowiązującej od 13 września 2019 r. polegające na : 1) braku wyniesieniu chodnika ponad krawędź jezdni i pasów postojowych drogi powiatowej nr [...] (ul. [...]) klasy L, i braku oddzielenia krawężnikiem tych elementów, na odcinkach wskazanych we wniosku, podczas gdy chodnik usytuowany bezpośrednio przyjezdni, pasie postojowym lub zatoce postojowej powinien być wyniesiony ponad ich krawędź na wysokość od 6 cm do 16 cm i oddzielony krawężnikiem. Ustalenie to nie dotyczy przejść dla pieszych, przejazdów dla rowerzystów oraz zjazdów, 2) zastosowaniu na odcinkach torów tramwajowych trzynastu łuków kołowych w planie, przy jednoczesnym występowaniu łuków w przekroju podłużnym, o wartościach wynoszących 25 m (siedem łuków), 50 m (trzy łuki), 100 m (jeden łuk) i 150 m (dwa łuki) - torowiska tramwajowe zlokalizowane są w pasach drogowych dróg powiatowych: nr [...] (ul. [...]) oraz nr [...] (ul. [...]/ul. [...]) klasy G, na odcinkach wskazanych we wniosku, podczas gdy w wypadku jednoczesnego występowania łuku w przekroju podłużnym i łuku w planie, promień łuku w planie nie może być mniejszy niż 200 m, 3) zastosowaniu jednego pasa ruchu na wprost na drodze powiatowej nr [...] (ul. [...]) klasy L na wlocie na skrzyżowanie z drogami powiatowymi: nr [...] (ul. [...]/ul. [...]) i nr [...] (ul. [...]) klasy Z oraz dwóch pasów ruchu na wprost na odpowiadającym wylocie (droga powiatowa nr [...] - ul. [...]) z tego skrzyżowania, podczas gdy liczba pasów ruchu na wprost na odpowiadającym sobie wlocie i wylocie skrzyżowania powinna być taka sama, jak na odcinku drogi przed skrzyżowaniem, 4) wykonaniu dodatkowego pasa dla pojazdów skręcających w lewo na skrzyżowaniu drogi powiatowej nr [...] (ul. [...]) z drogami powiatowymi: nr [...] (ul. [...]/ul. [...]) i nr [...] (ul. [...]), którego długość odcinka akumulacji wynosi 10 m, podczas gdy długość odcinka akumulacji nie powinna być mniejsza niż 20 m, 5) wykonaniu dodatkowego pasa dla pojazdów skręcających w prawo na skrzyżowaniu drogi powiatowej nr [...] (ul. [...]) z drogami powiatowymi: nr [...] (ul. [...] / ul. [...]) i nr [...] (ul. [...]), którego długość odcinka akumulacji wynosi 6,6 m, podczas gdy dodatkowy pas dla pojazdów skręcających w prawo powinien mieć odcinek akumulacji, gdy skrzyżowanie jest wyposażone w sygnalizację świetlną: długość odcinka akumulacji nie powinna być mniejsza niż 20,0 m, 6) usytuowaniu odcinków sieci wodociągowej pod jezdniami dróg powiatowych: nr [...] (ul. [...]) klasy Z, nr [...] (ul. [...]) i nr [...] (ul. [...]), podczas gdy infrastruktura podziemna nie może być sytuowana pod istniejącą i docelową jezdnią drogi. Jednocześnie został nałożony na wnioskodawcę obowiązek wykonania oznakowania pionowego i poziomego spełniającego warunki określone w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków technicznych dla znaków i sygnałów drogowych oraz urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego i warunków ich umieszczania na drogach (Dz. U. z 2019 r., poz. 2311) na podstawie zatwierdzonego projektu organizacji ruchu sporządzonego zgodnie z wymaganiami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 września 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzaniem (Dz. U. z 2017 r., poz. 784). Zdaniem organu I instancji projekt budowlany spełnia wymagania określone w opiniach instytucji i organów opiniujących inwestycję na podstawie art. 11d ust. 1 pkt 8 specustawy oraz wymogi nałożone art. 34 ust. 2 ustawy Prawo budowlane. Mając na uwadze powyższe organ po dokonaniu sprawdzeń w myśl art. 35 ustawy Prawo budowlane dokonał zatwierdzenia przedłożonego projektu budowlanego. Zgodnie z wnioskiem, na podstawie art. 11f ust. 1 pkt 8 lit. c, e, g-h oraz art. 11f ust. 2 ustawy, ustalono obowiązek rozbiórki istniejących obiektów budowlanych nieprzewidzianych do dalszego użytkowania, budowy/przebudowy sieci uzbrojenia terenu, innych dróg publicznych oraz zjazdów, ponieważ jest to niezbędne dla realizacji przedmiotowej inwestycji. Na potrzeby związane z rozbiórką oraz budową/przebudową, o której mowa powyżej określono ograniczenia w korzystaniu z nieruchomości, które jest niezbędne dla realizacji obowiązków wymienionych w art. 11f ust. 1 pkt 8 lit. c, e, h ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych. Zgodnie z wnioskiem, na podstawie art. 16 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych w pkt. IX decyzji ustalono termin wydania nieruchomości na 120 dzień od dnia, w którym niniejsza decyzja stała się ostateczna. Dalej organ I instancji wskazał, że [...] lutego 2021 r. wnioskodawca wystąpił z wnioskiem o nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności wskazując interes społeczny i gospodarczy. Wniosek umotywował tym, iż realizacja inwestycji spowoduje: stymulację handlu, usług i gastronomii wzdłuż ul. [...]; stworzenie przyjaznej i estetycznej przestrzeni placów i ulic dla przechodniów; wzrost bezpieczeństwa i uspokojenie ruchu dla wszystkich użytkowników; ograniczenie indywidualnego ruchu samochodowego na rzecz transportu publicznego; ograniczenie emisji spalin i hałasu; zwiększenie ilości zieleni w obszarze ulic i placów; zmaksymalizowanie szerokości chodników; zwiększenie ruchu pieszego i rowerowego. Wskazano na dążenie do maksymalnego zwiększenia przestrzeni dedykowanych dla pieszych, w szczególności w miejscach, gdzie występuje duża ilość lokali handlowych i usługowych. Przestrzeń ulicy, która będzie przyjazna dla przechodniów, będzie zachęcać do spędzania w niej czasu wolnego, przerw w czasie pracy, odbywania spacerów. Przy jednoczesnym wzmocnieniu funkcji usługowej zaprojektowana przestrzeń stanie się miejscem docelowym w mieście, nie będzie pełniła jedynie funkcji korytarza tranzytowego. Ponadto inwestycja realizowana jest z inicjatywy Miasta [...] i finansowana jest w części ze środków Miasta oraz w oparciu o umowę o dofinansowanie dla Projektu "Program Centrum - etap II - budowa trasy tramwajowej wraz z uspokojeniem ruchu samochodowego w ulicy [...]"- Podniesienie standardu obsługi pasażerów komunikacji publicznej m.in. przez budowę nowoczesnej infrastruktury tramwajowej, w tym przystanków dostosowanych do obsługi osób niepełnosprawnych ([...]). Umowa ta zobowiązuje Miasto do terminowej realizacji poszczególnych etapów inwestycji oraz sprawnego wdrażania założeń zmierzających do podniesienia poziomu bezpieczeństwa dla wszystkich użytkowników przestrzeni publicznych w centrum miasta. Analizując ww. wniosek, na podstawie art. art. 17 ust. 1 specustawy, w ocenie organu I instancji celowym było nadanie niniejszej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności, bowiem szybkie i sprawne wykonanie inwestycji drogowej objętej decyzją przyczyni się do poprawy warunków bezpieczeństwa na drogach objętych wnioskiem i użytkowników oraz umożliwi zrealizowanie zadań inwestycyjnych. Zatem wniosek zarządcy drogi o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności jest uzasadniony interesem społecznym i gospodarczym, które to uzasadnienie organ uznaje za dostateczne. Odnośne pisma wniesionego przez B. R., organ I instancji stwierdził, że zgodnie z art. 11d ust. 1 pkt 1 specustawy, to wnioskodawca określa zakres terenu niezbędnego dla obiektów budowlanych, a w projekcie budowlanym określa rozwiązanie projektowe. Organ jest zatem związany przedmiotem wniosku i ma jedynie obowiązek dokonania oceny, czy wnioskowana inwestycja nie pozostaje w sprzeczności z prawem powszechnie obowiązującym, a następnie do wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, bez możliwości wyznaczania i korygowania przyjętych rozwiązań projektowych. W trakcie postępowania o wydanie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej organ nie może oceniać racjonalności czy też słuszności przyjętych we wniosku rozwiązań projektowych, gdyż postępowanie w sprawie zezwolenia na realizację danej inwestycji drogowej toczy się na wniosek zarządcy drogi, którym to wnioskiem organ administracji jest związany. Organ nie może dokonywać, jakichkolwiek zmian np. w zakresie lokalizacji, przebiegu oraz planowanych parametrów technicznych konkretnej inwestycji. To bowiem inwestor dokonuje wyboru najkorzystniejszych w jego ocenie rozwiązań odnoszących się do planowanego przez niego przedsięwzięcia drogowego. Rolą orzekającego w sprawie organu jest natomiast sprawdzenie kompletności wniosku w świetle wymogów ustawowych oraz czy koncepcja składającego wniosek mieści się w granicach wyznaczonych przez prawo. Dopuszczalna jest weryfikacja przez organ zasadności żądania w zakresie ewentualnego istnienia rozwiązania alternatywnego zapewniającego możliwość realizacji tego samego celu publicznego przy ograniczeniu stopnia ingerencji w prawo własności osób trzecich, a także ocena przez organ niezbędności realizacji celu inwestycji jako przesłanki ingerencji w prawo własności nieruchomości. Ta weryfikacja nie może mieć jednak na celu samej kontroli zasadności poszczególnych rozwiązań wskazanych we wniosku, ale ma na celu zbadanie niezbędności inwestycji do realizacji ogólnego celu przedsięwzięcia drogowego. Wobec korekty wniosku przez umocowanego pełnomocnika zarządcy drogi (złożonej w dniu [...].12.2021 r.) inwestycja nie obejmuje swym zakresem działek nr [...] arkusz 25; działek nr [...] arkusz 26; działek nr [...] arkusz 42 Obręb [...]. W związku z powyższym działając zgodnie z art. 104 i 105 § 1 k.p.a. w związku z art. 11c specustawy prowadzone postępowanie w tej części organ I instancji umorzył. Powyższe nieruchomości (będące własnością Miasta [...]) w pierwotnym kształcie wniosku dotyczyły terenów w liniach rozgraniczających ul. [...] oraz terenów poza liniami rozgraniczającymi inwestycję drogową, w związku z obowiązkiem budowy/przebudowy sieci uzbrojenia terenu oraz innych dróg publicznych. Nieruchomości, które w całości z mocy prawa planowane były w pierwotnym kształcie wniosku do przejęcia na rzecz Miasta [...] - działki nr [...] ark. 5 obręb [...] w toku postępowania stały się własnością Miasta [...], w związku z tym nie są ujęte w pkt. VI.2. decyzji. Umocowany pełnomocnik zarządcy drogi złożył w związku z powyższym pismem z dnia [...] lutego 2022 r. korektę wniosku w tym zakresie. Końcowo organ I instancji stwierdził spełnienie przesłanek określonych przepisami specustawy oraz zbadał czy wnioskowana inwestycja nie pozostaje w sprzeczności z prawem powszechnie obowiązującym. Zauważył, że przedmiotem orzekania w sprawie o zezwolenie na realizację inwestycji drogowej jest inwestycja w kształcie wskazanym we wniosku, nie zaś poszukiwanie rozwiązań alternatywnych w celu uwzględnienia interesów jednej ze stron postępowania, bowiem drogi są budowane nie w interesie państwa, jednostki samorządu terytorialnego czy zarządcy drogi, lecz w interesie wszystkich członków społeczeństwa, co stanowi działanie ze względu na dobro wspólne. Od decyzji odwołania do Wojewody [...], za pośrednictwem organu I instancji, wnieśli: B. R., Ł. O., M. M. i T. M.. W odwołaniu z [...] marca 2022 r. B. R. (współwłaścicielka działki o nr ewid. [...], ark. [...], obręb [...]) zarzuciła organowi I instancji, że zatwierdzona dokumentacja projektowa nie zawiera wymaganych, koniecznych analiz w zakresie negatywnego oddziaływania inwestycji na tereny przyległe (w tym na ww. nieruchomość), a także działań ochronnych. Zwróciła również uwagę, że projektowane torowisko tramwajowe, w obrębie skrzyżowania ul. [...] z ul. [...], zawiera "bardzo ostre łuki", które jej zdaniem stanowić będą zagrożenie dla zabudowy mieszkaniowej, mieszkańców oraz uczestników ruchu drogowego. Ponadto strona podniosła, że inwestycja objęta zaskarżoną decyzją, w zakresie torowiska relacji ul. [...] - ul. [...], jest niefunkcjonalna, gdyż za ul. [...] torowisko nie ma kontynuacji. Przeprowadzając ponownie postępowanie, Wojewoda [...] przeanalizował materiał dowodowy zgromadzony przez organ I instancji, w tym zbadał poprawność postępowania organu I instancji oraz poprawność zaskarżonej decyzji, jak również rozpatrzył zarzuty podniesione przez odwołującą B. R.. Następnie pismem z [...] października 2022 r. Wojewoda wezwał organ I instancji do uzupełnienia akt administracyjnych sprawy oraz wezwał pełnomocnika zarządcy drogi do uzupełnienia dokumentów szczegółowo wymienionych w zaskarżonej decyzji organ (str. 11-17 uzasadnienia decyzji). Pismem z tej samej daty organ II instancji Wojewoda [...] zwrócił się do Zarządu Dróg Miejskich w [...] z prośbą o wskazanie przebiegu istniejących granic pasów drogowych dla następujących dróg: 1) drogi powiatowej nr [...] (ul. [...]) - odcinek na południe od ul. [...]; 2) drogi powiatowej nr[...] (ul. [...]): 3) drogi powiatowej nr [...] {ul. [...]/ul. [...]) - odcinek od ul. [...] do pl. [...]: 4) drogi powiatowej nr [...] (ul. [...]) - odcinek od ul. [...]/ul. [...] do ul. [...]: 5) drogi gminnej nr [...] (ul. [...]) - odcinek od ul. [...] do pl. [...]. Odpowiedź udzielono w piśmie z [...] listopada 2022 r. Pismami z [...] listopada 2022 r. B. R. oraz M. M. i T. M. wnieśli o uchylenie rygoru natychmiastowej wykonalności nadanego zaskarżonej decyzji. Po wymianie korespondencji między stronami, pismem z [...] maja 2023 r., będącym odpowiedzią na wezwanie Wojewody z [...] października 2022 r. pełnomocnik zarządcy drogi : 1) wyjaśnił, że: a) B. K. jest projektantem o specjalności konstrukcyjno-budowlanej, natomiast M. S. jest sprawdzającym w tej samej specjalności -jako zespół do adaptacji typowych fundamentów dostępnych na rynku stosowanych w trakcji tramwajowej na etapie projektu wykonawczego, stąd nie umieszczono ich danych na stronie tytułowej części 3.01 projektu budowlanego, b) analiza ruchu nie stanowi elementu projektu budowlanego, jest dokumentacją dodatkową, c) datą opracowania projektu budowlanego jest listopad 2020 r., d) uszczegółowiono informację o obszarze oddziaływania obiektu, e) uzgodnienie projektu przez E. S.A. i T. sp. z o.o. nie było wymagane, f) ze względu na brak konieczności przebudowy sieci F. sp. z o.o. nie było potrzeby występowania o wydłużenie ważności warunków technicznych, g) uzupełniono legendę rys. nr 2 Projekt zagospodarowania terenu, h) dla ul. [...] ([...]) i ul. [...] ([...]), w projekcie budowlanym skorygowano klasę drogi z L na Z oraz parametr prędkości projektowej z 30 km/h na 40 km/h, i) skorygowano szerokości zjazdu indywidualnego w km 0+525 (str. P), j) szerokość wydzielonego dwutorowego torowiska tramwajowego ustalono indywidualnie ze względu na lokalizację słupów trakcyjnych na międzytorzu i z uwagi na obręb przystanku tramwajowego, k) uzyskano zgody zgodę na odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych, tj. § 43 ust. 5, § 51 pkt 2, § 61, § 66 ust. 3 pkt 3, § 67 ust. 3 pkt 3, § 71 pkt 2 i § 140 ust. 8 rozporządzenia w sprawie WT, l) skrzyżowanie drogi powiatowej nr [...] (ul. [...]) i dróg gminnych nr [...] (ul. [...]) i nr [...] (ul. [...]) zaprojektowano jako skanalizowane poprzez wyniesienie całego skrzyżowania, m) działka o nr. ewid. [...] (ark. 45, obręb [...]) w stanie istniejącym nie posiada zjazdu, w projekcie uwzględniono dojście do istniejącej toalety miejskiej, n) dla zjazdu indywidualnego w km 0+048 (ul. [...]) spełniono wymagania § 79 pkt 3 rozporządzenia w sprawie WT, o) studnie kolektora kanalizacji ogólnospławnej zostały zaprojektowane w osiach pasów ruchu, p) na ul. [...] zaprojektowano perony o szerokości 4,0 m, natomiast wymiar 2,78 m dotyczy chodnika służącego do dojścia do peronów, q) wszystkie zaprojektowane perony spełniają wymagania § 120 ust. 5 rozporządzenia w sprawie WT, tj. długość: 45,0 m i szerokość: 4,0 m, r) spełniono wymagania § 49 ust. 2 rozporządzenia w sprawie WT, ponieważ nie zaprojektowano torowiska wspólnego z jezdnią na skrzyżowaniu ulic [...], [...], [...] i [...], dochodzi jedynie do przecięcia na skrzyżowaniu potoków ruchu samochodowego poza rozjazdami oraz zwrotnicami, s) ze względu na istniejące zagospodarowanie terenu, należy przyjąć, że ul. [...] posiada plac do zawracania, t) na działkach o nr ewid. [...] nie zaprojektowano przebudowy sieci uzbrojenia terenu poza zakresem aktualizacji mapy do celów projektowych, natomiast na działce o nr. ewid. [...] dla części projektowanego przyłącza wykraczającego poza zakres aktualizacji ww. mapy pozyskane będzie zgłoszenie robót, u) projektowane od km ok. 0+478 do km ok. 0+690 (str. P) stanowiska postojowe przeznaczone są dla samochodów osobowych, samochodów osobowych z przyczepą oraz samochodów osobowych dla osób niepełnosprawnych, natomiast wymiary miejsc przedstawione zostały na rysunku PZT, v) ze względu na stopień zagęszczenia projektowanych sieci uzbrojenia terenu i ich liczbę, przyjęto, że oznaczenia sieci na rysunku PZT nie będą wyszczególnione osobnym, indywidualnym kolorem, w) zapewniona jest funkcjonalność Inwestycji w zakresie sieci uzbrojenia terenu i torowiska tramwajowego (zaprojektowane torowisko tramwajowe łączy się z torowiskiem dla zakresów 1. i 2.3.1. "Programu Centrum", objętych odrębnymi dokumentacjami i postępowaniami administracyjnymi), x) demontaże i wymiany sieci stanowią integralną część przebudowy istniejących sieci uzbrojenia terenu, y) na działce o nr. ewid. [...] (ark. 46, obręb [...]) przewidziano prace związane z dowiązaniem wysokościowym do istniejącego terenu, z) likwidacja sieci i przyłączy gazowych na działce o nr. ewid. [...] (ark. 42, obręb [...]) powiązana jest z przebudową sieci, aa) ze względu na stopień zagęszczenia projektowanych elementów, sieci napowietrzne celowo nie zostały przedstawione na rysunku PZT, natomiast zajęcie terenu jest niezbędne, bb) zabezpieczenia (odeskowanie lub ogrodzenie) drzew realizowane będą na działkach będących we władaniu inwestora, cc) na działce o nr ewid. [...] na rysunku PZT symbolem "x x x" oznaczono istniejące sieci teletechniczne przeznaczone do demontażu, dd) linia kablowa nn oświetlenia wraz ze słupami i oprawami oświetleniowymi, zlokalizowana na działkach o nr ewid.: [...] (ark. 5, obręb [...]) i [...] (nr po podziale) będzie służyć jako oświetlenie pasa drogowego, terenu wokół pomnika [...] oraz alejek prowadzących do pobliskiego parku, ee) wskazane w wezwaniu elementy nie stanowią całości techniczno-użytkowej z projektowaną drogą, ff) oznaczenie mufy kablowej jest symboliczne, a planowane roboty mieszczą się w terenie objętym obowiązkiem budowy lub przebudowy sieci uzbrojenia terenu, gg) na działce o nr ewid. [...] (ark. 5, obręb [...]) zaplanowano demontaż i wymianę istniejącego słupa trakcyjno-oświetleniowego, hh) zweryfikowano przynależność wskazanych w wezwaniu działek do konkretnych pasów drogowych, ii) budowa torowiska w ul. [...] związana jest z przebudową skrzyżowania ulic [...], [...], [...] i al. [...] (przebudowa skrzyżowania zawarta jest w decyzji RDOŚ w charakterystyce przedsięwzięcia), jj) zgodnie z projektem stałej organizacji ruchu, odcinek przejazdu od ul. [...] do ul. [...] "wyłączony jest z ruchu", kk) miejsca parkingowe po stronie wschodniej ul. [...] zostały zlikwidowane (zgodnie z PZT nie wydzielono ich odrębną nawierzchnią lub nie ograniczono ich krawężnikiem), II) warunek dotyczący nawierzchni projektowanych ulic, chodników i miejsc parkingowych (określony w decyzji RDOŚ) został spełniony, mm) długość torowiska (2040 m toru pojedynczego) jest zgodna z zapisami decyzji RDOŚ; 2) przekazał: a) kopię oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomościami na cele budowlane w odniesieniu do działek o nr ewid.: [...] (ark. 43, obręb [...]),[...] (ark. 45, obręb [...]),[...] (ark. 46, obręb [...]), b) kopię pisma Dyrektora Zarządu Dróg Miejskich w [...] z [...] stycznia 2023 r. (znak: [...]) dotyczącego wyrażenia zgody na dysponowanie gruntem (tj. ww. nieruchomościami) w związku z realizacją przedmiotowej inwestycji drogowej, zwanego dalej: pismem ZDM, c) kopię postanowienia Prezydenta Miasta [...] z [...] kwietnia 2023 r. (znak: [...]) udzielające zgody na odstępstwo od przepisów § 71 pkt 2 i § 140 ust. 8 rozporządzenia w sprawie WT, zwanego dalej: postanowieniem PMP, d) pismo Miejskiego Konserwatora Zabytków w [...] z [...] lutego 2023 r. dotyczące braku potrzeby wydawania odrębnych pozwoleń konserwatorskich z uwagi na wypełnienie dyspozycji art. lid ust. 1 pkt. 8 lit. f specustawy, e) skorygowane szczegółowe zestawienie nieruchomości objętych wnioskiem, f) skorygowaną mapę przedstawiającą proponowany przebieg drogi, g) skorygowane strony tytułowe: - części 3.01 projektu budowlanego: Projekt zagospodarowania terenu, - części 3.02 projektu budowlanego: Projekt architektoniczno-budowlany. Roboty drogowe, - części 3.07 projektu budowlanego: Projekt architektoniczno-budowlany. Oświetlenie uliczne, - części 3.15 projektu budowlanego: Projekt architektoniczno-budowlany. Projekt przebudowy przejść podziemnych, h) skorygowane/uzupełnione fragmenty części techniczno-formalnej i opisu technicznego, i) skorygowane rysunki: - nr 2 Projekt zagospodarowania terenu (część 3.01 projektu budowlanego: Projekt zagospodarowania terenu), - nr 2 Plan sytuacyjny i nr 4 Przekroje normalne (część 3.02 projektu budowlanego: Projekt architektoniczno-budowlany. Roboty drogowe), j) uzgodnienie projektu z: - P. sp. z o.o., P., N. S.A. – O. S.A., V. S.A. i [...] kwietnia 2021 r., k) załączniki do warunków technicznych E. sp. z o.o. z [...] lipca 2019 r. l) przedłużenie ważności warunków technicznych [...] (pismo I. S.A. z [...] marca 2021 r.) Następnie, przy piśmie z [...] maja 2023 r. pełnomocnik zarządcy drogi przekazał między innymi oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomościami na cele budowlane w odniesieniu do działek o nr ewid.: [...] (ark. 43, obręb [...]),[...] (ark. 45, obręb [...]),[...] (ark. 46, obręb [...]), a w pismem z [...] czerwca 2023 r. wyjaśnił, że: 1) droga gminna nr [...] - ul. [...] (klasy L) zaprojektowana została zgodnie z przepisem § 140 ust. 8 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych; 2) ze względu na gęste uzbrojenie zlokalizowane pod chodnikami, sieć wodociągowa została zaprojektowana pod jezdnią ww. drogi. Po ponownym zbadaniu akt sprawy wraz z uzupełnieniami, Wojewoda [...] pismem z [...] lipca 2023 r. wezwał pełnomocnika zarządcy drogi: 1) do uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie o: a) oryginał lub uwierzytelniony odpis pisma MKZ, b) dokument elektroniczny - postanowienie PMP - umożliwiający weryfikację złożonego podpisu elektronicznego; 2) do wyjaśnienia zakresu prac realizowanych na działce o nr ewid. [...] (ark. 41, obręb [...]) w części objętej linią terenu niezbędnego dla obiektów budowlanych, a jednocześnie zlokalizowanej poza terenem objętym obowiązkiem budowy lub przebudowy zjazdów i terenem objętym obowiązkiem budowy lub przebudowy sieci uzbrojenia terenu; 3) do wyjaśnienia rozbieżności pomiędzy treścią pisma z [...] maja 2023 r. (znak: [...]) a załączoną do niego mapą, o której mowa w art. 11d ust. 1 pkt 1 specustawy, i rysunkiem PZT w zakresie budowanych lub przebudowywanych sieci uzbrojenia terenu, które stanowią całość techniczno-użytkową z drogą; 4) do złożenia wyjaśnień na okoliczność zasadności określenia we wniosku działek o nr ewid.: [...] (ark. 46, obręb [...]) oraz [...] (ark. 05, obręb [...]), jako nieruchomości, które planowane są do przejęcia w całości na rzecz Miasta [...] z dniem, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stanie się ostateczna; 5) do przedłożenia aktualnego określenia: a) nieruchomości lub ich części, które planowane są do przejęcia na rzecz Miasta [...], b) nieruchomości lub ich części, z których korzystanie będzie ograniczone; 6) w odniesieniu do działki o nr ewid. [...] (ark. 46, obręb [...]), do właściwego oznaczenia: linii rozgraniczającej teren (stanowiącej jednocześnie granicę pasa drogowego drogi powiatowej nr [...] - ul. [...]), terenu objętego obowiązkiem przebudowy innej drogi publicznej (drogi gminnej nr [...] - ul. [...]) i terenu objętego 23 obowiązkiem rozbiórki istniejących obiektów budowlanych nieprzewidzianych do dalszego użytkowania; 7) do złożenia wyjaśnień na okoliczność zwiększenia terenu niezbędnego dla obiektów budowlanych, w szczególności w obrębie działki o nr ewid.: [...] (ark. 05, obręb [...]) na potrzeby związane z obowiązkiem budowy lub przebudowy sieci uzbrojenia terenu; 8) w odniesieniu do projektu budowlanego, do: a) uzupełnienia legendy rysunku PZT o symbol zastosowany w treści rysunku dla oznaczenia demontażu sieci teletechnicznej na działce o nr. ewid. [...], ark. 45, obręb [...], b) przedłożenia stron 333.-334. części 3.01 projektu budowlanego, uzupełnionych o wskazanie konkretnych przepisów prawa, w oparciu o które dokonano określenia obszaru oddziaływania obiektu, c) przedłożenia strony 336. części 3.01 projektu budowlanego, skorygowanej w zakresie zapisów pkt. 12.1., d) przedłożenia warunków technicznych E. sp. z o.o. z [...] lipca 2019 r. (znak: [...]), e) przedłożenia strony 204a. części 3.01 projektu budowlanego, f) przedłożenia rysunku PZT w takiej samej skali, jak w załączniku do zaskarżonej decyzji, g) uzupełnienia rysunku PZT o wymiarowanie: - długości odcinków: zmiany pasa ruchu, zwalniania i akumulacji w odniesieniu do dodatkowych pasów ruchu dla pojazdów skręcających w lewo na skrzyżowaniach w obrębie przedmiotowej Inwestycji, - długości odcinków: zmiany pasa ruchu, zwalniania i akumulacji w odniesieniu do dodatkowych pasów ruchu dla pojazdów skręcających w prawo na skrzyżowaniach w obrębie przedmiotowej inwestycji, - szerokości i promieni łuków w odniesieniu do zjazdu publicznego w km 0+013,5 (str. L) - ul. [...], h) rozróżnienia kolorystycznego na rysunku PZT oznaczenia projektowanego dojścia do działki o nr. ewid. [...], i) wyjaśnienia braku oznaczenia na rysunku PZT, które z projektowanych stanowisk postojowych od km ok. 0+478 do km ok. 0+690 (str. P) są przeznaczone dla samochodów osobowych, a które dla samochodów osobowych z przyczepą, j) przedłożenia skorygowanego spisu treści części 3.01 projektu budowlanego, uwzględniającego dodatkowe strony projektu przedłożone do zatwierdzenia, k) uzupełnienia projektu o dane dotyczące długości torowiska (długość toru pojedynczego). W odpowiedzi pełnomocnik zarządcy drogi pismem z [...] lipca 2023 r.: 1) wyjaśnił; że: a) skorygowano granicę terenu niezbędnego dla obiektów budowlanych w zakresie działki o nr. ewid. [...] (ark. 41; obręb [...]), b) wskazane w wezwaniu elementy stanowią całość techniczno-użytkową z drogą, c) w odniesieniu do działki o nr. ewid. [...] (ark. 46, obręb [...]), skorygowano oznaczenia: linii rozgraniczającej teren, terenu objętego obowiązkiem przebudowy innej drogi publicznej i terenu objętego obowiązkiem rozbiórki Istniejących obiektów budowlanych nieprzewidzianych do dalszego użytkowania, d) na etapie projektu wykonawczego, w zakresie działki o nr. ewid. [...] (ark. 05, obręb [...]) stwierdzono konieczność regulacji słupów trakcyjnych oraz wykonania w ich rejonie prac budowlanych, e) uzupełniono legendę rysunku P2T, f) projekt budowlany uzupełniono o wskazanie konkretnych przepisów prawa, w oparciu o które dokonano określenia obszaru oddziaływania obiektu, g) uzupełniono rysunek PZT o wymiarowanie elementów wskazanych w wezwaniu, h) na rysunku PZT umieszczono odpowiednią adnotację dotyczącą dojścia do działki o nr. ewid. [...] (ark. 45, obręb [...]), i) w projekcie budowlanym nie przewidziano stanowisk postojowych od km ok. 0+478 do km ok. 0+690 (str. P), j) dodano zapis o długości torowiska (toru pojedynczego); 2) przekazał: a) pismo MZK, b) postanowienie PMP, c) skorygowane szczegółowe zestawienie nieruchomości objętych wnioskiem, w tym określenie nieruchomości lub ich części, które planowane są do przejęcia na rzecz Miasta [...], d) skorygowaną mapę przedstawiającą proponowany przebieg drogi, e) skorygowane/uzupełnione fragmenty części techniczno-formalnej i opisu technicznego, f) skorygowany rysunek nr 2 Oznaczenia planu sytuacyjnego i Projekt zagospodarowania terenu (część 3.01 projektu budowlanego: Projekt zagospodarowania terenu), g) warunki techniczne nr [...] E. sp. z o.o. [pisma z: [...] czerwca 2019 r. (znak: [...]) i [...] lipca 2019 r. (znak: [...])]. Po przeanalizowaniu udzielonych wyjaśnień i przekazanych materiałów. Wojewoda pismem z [...] września 2022 r. wezwał pełnomocnika zarządcy drogi: 1) do uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie o: a) oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w odniesieniu do działki o nr. ewid. [...] (ark. 5, obrąb [...]), która wymaga ustalenia w decyzji obowiązku budowy lub przebudowy sieci uzbrojenia terenu 25 w zakresie określonym w piśmie z [...] lipca 2023 r. (znak: [...]), wraz z oświadczeniem użytkownika wieczystego ww. działki o wyrażeniu zgody na ustalenie takiego ograniczenia w ww. zakresie w postępowaniu odwoławczym prowadzonym przez Wojewodę [...]; b) oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w odniesieniu do działek o nr ewid.: [...] (ark. 5, obręb [...]) i [...] (ark. 45, obręb [...]), które wymagają ustalenia w decyzji odpowiednio obowiązku budowy lub przebudowy sieci uzbrojenia terenu w zakresie określonym w ww. piśmie lub obowiązków budowy lub przebudowy sieci uzbrojenia terenu i rozbiórki istniejących obiektów budowlanych nieprzewidzianych do dalszego użytkowania w zakresie określonym w ww. piśmie (z zastrzeżeniem pkt. 3 lit. b. wezwania); 2) do przedłożenia aktualnego: a) określenia nieruchomości lub ich części, z których korzystanie będzie ograniczone, b) szczegółowego zestawienia nieruchomości objętych wnioskiem (załącznik nr 10), c) spisu treści opracowania oraz załącznika nr 1 - teren niezbędny dla obiektów budowlanych (str. 7-18. części 3.01 projektu budowlanego: Projekt zagospodarowania terenu); 3) do złożenia wyjaśnień na okoliczność: a) wskazania w załączniku nr 10 sieci teletechnicznej jako rodzaju zajęcia nieruchomości w związku z obowiązkiem budowy lub przebudowy sieci uzbrojenia terenu na działce o nr ewid. [...] (ark. 46, obręb [...]), w sytuacji gdy z przedłożonej dokumentacji projektowej nie wynika, aby na przedmiotowej nieruchomości wykonywane były roboty budowlane w zakresie ww. sieci w ramach obowiązku wynikającego z art. 11f ust. 1 pkt 8 lit. e specustawy, b) braku wskazania w załączniku nr 10 sieci kanalizacyjnej jako rodzaju zajęcia nieruchomości w związku z obowiązkiem budowy lub przebudowy sieci uzbrojenia terenu na działce o nr ewid. [...] (ark. 46, obręb [...]), w sytuacji gdy z przedłożonej dokumentacji projektowej wynika, że na przedmiotowej nieruchomości wykonywane będą roboty budowlane w zakresie ww. sieci (proj. wywiewki) w ramach obowiązku wynikającego z art. 11f ust. 1 pkt. 8 lit. e specustawy, c) zaprojektowania linii kablowej nn oświetlenia ulicznego na działce o nr ewid. [...] (ark. 46, obręb [...]), która nie jest objęta przedmiotowym postępowaniem; 4) w odniesieniu do mapy przedstawiającej proponowany przebieg drogi i rysunku PZT, do właściwego oznaczenia graficznego: a) linii rozgraniczającej teren na odcinku od działki o nr ewid. [...] do działki o nr. ewid. [...], ark. 5, obręb [...] (jest linia koloru brązowego, winna być linia koloru pomarańczowego - zgodnie z legendą), b) w obrębie działki o nr ewid. [...] (ark. 46, obręb [...]) terenu objętego obowiązkiem rozbiórki sieci teletechnicznej oraz terenu objętego obowiązkiem budowy lub przebudowy sieci uzbrojenia terenu - branża elektroenergetyczna i branża wodno[?]kanalizacyjna (proj. wywiewki). W odpowiedzi pełnomocnik zarządcy drogi pismem z [...] września 2023 r.: 1) wyjaśnił, że: a) skorygowano szczegółowe zestawienie nieruchomości objętych wnioskiem w zakresie wskazanym w wezwaniu, b) usunięto zakres zaprojektowanej linii kablowej nn oświetlenia ulicznego na działce o nr. ewid. [...] (ark. 46, obręb [...]); 2) przekazał: a) oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w odniesieniu do działek o nr. ewid.: [...] (ark. 5, obręb [...]) oraz [...] (ark. 45, obręb [...]), b) skorygowane szczegółowe zestawienie nieruchomości objętych wnioskiem, w tym określenie nieruchomości lub ich części, z których korzystanie będzie ograniczone, c) skorygowaną mapę przedstawiającą proponowany przebieg drogi, d) skorygowane/uzupełnione fragmenty części techniczno-formalnej, e) skorygowany rysunek nr 2 Projekt zagospodarowania terenu (część 3.01 projektu budowlanego: Projekt zagospodarowania terenu). Postanowieniem z [...] września 2023 r. Wojewoda odmówił wstrzymania natychmiastowej wykonalności zaskarżonej decyzji. Biorąc pod uwagę udzielone wyjaśnienia, przekazane materiały i wprowadzone korekty, Wojewoda, działając w oparciu o art. 10 § 1 k.p.a., w związku z art. 11c i art. 11d ust. 5 specustawy, zawiadomił strony postępowania o zakończeniu postępowania dowodowego, wyznaczając termin za[...] się z aktami i wypowiedzenia co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, przed wydaniem decyzji. Pozostałe strony postępowania zostały zawiadomione w drodze obwieszczenia z [...] września 2023 r. zamieszczonego na tablicach ogłoszeń i BIP WUW w [...] oraz UM [...] w terminie od [...] października 2023 r. do [...] października 2023 r. Uzasadniając wydaną w dniu [...] listopada 2023 r., znak [...] decyzję, Wojewoda [...] w pierwszej kolejności zauważył, że pełnomocnik zarządcy drogi występując o wydanie zaskarżonej decyzji działał w imieniu zarządcy drogi, a nie Miasta [...], jak wskazano w pełnomocnictwie z [...] lutego 2021 r. Wyjaśnił nadto, że zgodnie z art. 11b ust. 1 specustawy wniosek został złożony po uzyskaniu opinii Prezydenta Miasta [...] (pismo z [...] stycznia 2021 r., znak: [...]). W aktach sprawy stwierdzono natomiast brak opinii bądź dowodu potwierdzającego niewydanie opinii przez Zarząd Województwa [...]ego w terminie 14 dni od dnia zwrócenia się o jej wyrażenie (powyższa kwestia została jednak wyjaśniona i uzupełniona w toku postępowania odwoławczego). Powołując się zaś na treść art. 11d specustawy organ odwoławczy stwierdził, że wszystkie wymagane w niniejszej sprawie ww. elementy wniosku znajdują się w aktach sprawy. Jednak załączone do wniosku materiały zawierały nieścisłości i braki, które zostały wyjaśnione i skorygowane dopiero w toku postępowania odwoławczego. W przedmiotowej sprawie stwierdzono brak obowiązku dołączenia dokumentów wynikających z: art. 11d ust. 1 pkt 7a, pkt 8 lit. a, b, c, d, e, g oraz ga specustawy. Ponadto, zgodnie z art. 26 ust. 6 ustawy z 30 marca 2021 r. o zmianie ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2021 r. poz. 784) w przedmiotowej sprawie nie było wymogu dołączania załącznika graficznego do decyzji RDOŚ, określającego przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie, oraz przewidywany obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie. Ponadto, dla przedmiotowej inwestycji inwestor uzyskał postanowienie Prezydenta Miasta [...] z [...] kwietnia 2021 r. udzielające zgody na odstępstwo od przepisów § 43 ust. 5, § 51 pkt 2, § 61, § 66 ust. 3 pkt 3, § 67 ust. 3 pkt 3 i § 140 ust. 8 rozporządzenia w sprawie WT. Dalej organ odwoławczy stwierdził, że decyzja organu I instancji wydana została na rzecz właściwego zarządcy drogi, tj. na rzecz Prezydenta Miasta [...]. Organ I instancji poprawnie określił przedmiot inwestycji. Na stronie 1. zaskarżonej decyzji znajduje się wykaz nieruchomości objętych inwestycją. Wskazany zakres inwestycji nie uległ zmianie w toku postępowania odwoławczego. Organ odwoławczy podkreślił również, że w ramach swoich uprawnień kontrolnych, ocenia materiał dowodowy, uwzględniając stan faktyczny stwierdzony w czasie wydania decyzji przez organ I instancji, jak i zmiany stanu faktycznego, które zaszły pomiędzy wydaniem decyzji organu I instancji, a wydaniem decyzji w postępowaniu odwoławczym. W toku postępowania odwoławczego możliwe jest więc korygowanie wniosku przez inwestora. Pełnomocnik zarządcy drogi przedłożył postanowienie PMP. Ponadto, ostatecznymi decyzjami z [...] czerwca 2022 r. (znak: [...]),[...] lipca 2022 r. (znak: [...]) i [...] grudnia 2021 r. (znak: [...]) Wojewoda [...] stwierdził nabycie z mocy prawa przez Miasto [...] nieruchomości o nr. ewid.: [...] (ark. 46, obręb [...]) oraz [...] (ark. 05, obręb [...]). Nowy właściciel przedmiotowych nieruchomości ujawniony został w treści elektronicznych ksiąg wieczystych [...] i [...], a także w ewidencji gruntów i budynków. Wobec powyższego, organ II instancji dokonał stosownych korekt zapisów zaskarżonej decyzji, celem odniesienia ich do aktualnego stanu prawnego i faktycznego, o czym orzeczono odpowiednio w pkt IV., VI. i X. decyzji. Analizując natomiast zapisy decyzji I instancji organ odwoławczy zauważył, że Prezydent Miasta [...] błędnie zapisał wyszczególnienie części projektu budowlanego odrębnie oprawionych. Powyższa nieprawidłowość została skorygowana w drodze sprostowania, o czym orzeczono w pkt IX decyzji. W dalszej części uzasadnienia organ odwoławczy, powołując się na treść art. 11f ust. 1 specustawy stwierdził, że: 1) zaskarżona decyzja spełnia wymogi art. 11f ust. 1 pkt 1 specustawy, w punkcie I ustalając wymagania dotyczące powiązania drogi z innymi drogami publicznymi z określeniem ich kategorii. Wyjaśnił jednocześnie, że w punkcie I zaskarżonej decyzji organ I instancji poza obligatoryjnym określeniem kategorii innych dróg publicznych, wskazał również fakultatywnie klasy innych dróg publicznych, a także drogi będącej przedmiotem inwestycji (w tym przypadku, podano informację nieprawidłową). W związku z powyższym, organ II instancji uznał za celowe skorygowanie zapisu punktu I. w ww. zakresie, o czym orzekł w pkt I. decyzji; 2) zaskarżona decyzja częściowo spełnia wymogi art. 11f ust. 1 pkt 2 specustawy, w punkcie II. określając linię rozgraniczającą teren. Jednakże organ I instancji przeanalizował w dostatecznym stopniu zestawienia nieruchomości zawartych we wniosku oraz mapy, o której mowa w art. 11d ust. 1 pkt 1 specustawy, w tym oznaczeń graficznych na niej zawartych. W konsekwencji, linie rozgraniczające teren zostały określone nieprawidłowo. Ponadto, zaskarżona decyzja odsyła jedynie, do zilustrowanej na załączniku graficznej, linii przerywanej koloru pomarańczowego. Doprecyzował zatem zapisy punktów II.1. i 11.2. zaskarżonej decyzji, o czym orzekł w pkt. II. i V. decyzji. Z uwagi zaś na dokonane, przez pełnomocnika substytucyjnego zarządcy drogi w toku postępowania odwoławczego, korekty mapy przedstawiającej proponowany przebieg drogi, organ II instancji uznał za konieczne uchylenie ww. załącznika do zaskarżonej decyzji i ustalenie w jego miejsce nowego, o czym orzekł w pkt. III. decyzji. Ponadto, organ odwoławczy określił enumeratywnie nieruchomości objęte liniami rozgraniczającymi teren, o czym orzekł w pkt. IV. Decyzji; 3) zaskarżona decyzja spełnia wymogi art. 11f ust. 1 pkt 3 specustawy, w punkcie III. ustalając warunki wynikające z potrzeb ochrony środowiska, ochrony zabytków i dóbr kultury współczesnej oraz potrzeb obronności państwa; 4) zaskarżona decyzja spełnia wymogi art. 11f ust. 1 pkt 4 specustawy, w punkcie IV. ustalając wymogi dotyczące ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich, w tym wynikające z ustawy - Prawo budowlane; 5) zaskarżona decyzja spełnia wymogi art. 11f ust. 1 pkt 5 specustawy. Organ I instancji w punkcie V. zatwierdził podział nieruchomości, przedstawiony na załączonej do wniosku dokumentacji geodezyjno-kartograficznej, opatrzonej stosownymi klauzulami ośrodka dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej; 6) zaskarżona decyzja spełnia wymogi art. 11f ust. 1 pkt 6 specustawy. Organ I instancji w punkcie VI. oznaczył nieruchomości lub ich części, według katastru nieruchomości, które stają się z mocy prawa własnością Miasta [...]; 7) zaskarżona decyzja częściowo spełnia wymogi art. 11f ust. 1 pkt 7 specustawy, w punkcie VII. zatwierdzając projekt budowlany. W toku postępowania odwoławczego, organ II instancji stwierdził jednak nieprawidłowości i nieścisłości w projekcie budowlanym i uznał za konieczne uchylenie, skorygowanie lub uzupełnienie elementów projektu budowlanego, o czym orzeczono w pkt. VII. decyzji. Ponadto uznał za konieczne dodanie do projektu budowlanego, w części 3.01 Projekt zagospodarowania terenu, nowych, dodatkowych stron 85a-85f, 202a, 273a-273h i 322a-322b (zawierających fragmenty części techniczno-formalnej), o czym orzeczono w pkt VIII. decyzji. Organ odwoławczy w tym miejscu dodatkowo wyjaśnił, że 19 września 2020 r. weszła w życie ustawa z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2020 r. poz. 471), zwana dalej: ustawą nowelizującą. Jednocześnie wydane zostało rozporządzenie Ministra Rozwoju z dnia 11 września 2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz.U. z 2022 r. poz. 1679). Zgodnie z § 25 tego rozporządzenia, uchylone zostało dotychczasowe rozporządzenie w sprawie PB. Jednakże, zgodnie z art. 25 ustawy nowelizującej, do spraw uregulowanych ustawą zmienianą wart. 1, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, przepisy ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się w brzmieniu dotychczasowym. Ponadto, zgodnie z art. 26 ustawy nowelizującej, w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy inwestor do wniosku o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę albo wniosku o zatwierdzenie projektu budowlanego, albo zgłoszenia budowy może dołączyć projekt budowlany sporządzony na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym. Natomiast, zgodnie z art. 27 ust. 1 pkt 1 ustawy nowelizującej, do zamierzeń budowlanych realizowanych w oparciu o projekt budowlany sporządzony na podstawie przepisów dotychczasowych, w przypadkach o których mowa w ww. art. 25 i art. 26 ustawy nowelizującej, przepisy ustawy zmienianej w art. 10 stosuje się w brzmieniu dotychczasowym. Tym samym, zgodnie z ww. przepisami, przedmiotowa sprawa podlega rozpatrzeniu w oparciu o przepisy specustawy I ustawy Prawo budowlane, w brzmieniu dotychczas obowiązującym, a także w oparciu o przepisy rozporządzenia w sprawie PB. Dokonując natomiast analizy uzupełnionego i skorygowanego projektu budowlanego organ odwoławczy stwierdził, że: – został on wykonany i sprawdzony przez osoby spełniające warunki, o których mowa w art. 12 ust. 7 ustawy Prawo budowlane, – dołączono do niego oświadczenie, o którym mowa w art. 20 ust. 4 ustawy Prawo budowlane, – spełnia on wymagania określone w art. 34 ust. 2 i ust. 3 ustawy Prawo budowlane, obowiązujących przepisach dotyczących projektowania dróg w rozporządzeniu w sprawie WT (z uwzględnieniem zgody na odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych) oraz rozporządzeniu w sprawie PB, a także jest zgodny z pozostałymi elementami wniosku o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. 8) zaskarżona decyzja częściowo spełnia wymogi art. 11f ust. 1 pkt 8 specustawy: – w punkcie VIII.1. oraz w pouczeniu organ I instancji prawidłowo określił szczególne warunki zabezpieczenia terenu budowy i prowadzenia robót budowlanych (por. art. 11f ust. 1 pkt 8 lit. a specustawy), – w punkcie VIII.2. organ I instancji - wobec braku takiej potrzeby - nie określił obowiązku budowy tymczasowych obiektów budowlanych oraz prawidłowo ustalił okres użytkowania takich obiektów (por. art. 11f ust. 1 pkt 8 lit. b specustawy), – w punkcie VIII.3. organ I instancji określił obowiązek i terminy rozbiórki istniejących obiektów budowlanych nieprzewidzianych do dalszego użytkowania oraz tymczasowych obiektów budowlanych (por. art. 11f ust. 1 pkt 8 lit. c specustawy). Zdaniem organu odwoławczego organ I instancji nie dokonał dostatecznej analizy i weryfikacji zestawienia nieruchomości zawartych we wniosku oraz mapy, o której mowa w art. 11d ust. 1 pkt 1 specustawy, i w rezultacie dla części nieruchomości błędnie oznaczony został obowiązek budowy lub przebudowy sieci uzbrojenia terenu, zamiast obowiązku rozbiórki istniejących obiektów budowlanych nieprzewidzianych do dalszego użytkowania. W toku postępowania przed organem II instancji, na skutek wystosowanych wezwań, pełnomocnik zarządcy drogi dokonał korekty wspomnianego zestawienia nieruchomości oraz mapy przedstawiającej proponowany przebieg drogi, wskazując, że obowiązkiem rozbiórki istniejących obiektów budowlanych nieprzewidzianych do dalszego użytkowania objęte będą także działki o nr ewid.: [...]. Ponadto uzupełnił listę rodzajów obiektów podlegających rozbiórce na działce o nr. ewid. [...]. W związku z powyższym, organ II instancji uznał za konieczne dokonanie korekty merytoryczno-reformacyjnej zaskarżonej decyzji w zakresie tabeli zawartej w punkcie VIII.3., o czym orzekł w pkt. XI. decyzji; – w punkcie VIII.4. organ I instancji prawidłowo określił szczegółowe wymagania dotyczące nadzoru na budowie (art. 11f ust. 1 pkt 8 lit. d specustawy), – w punkcie VIII.5. organ I instancji ustalił obowiązek budowy lub przebudowy sieci uzbrojenia terenu (art. 11f ust. 1 pkt 8 lit. e specustawy). Organ I instancji nie dokonał jednak dostatecznej analizy i weryfikacji zestawienia nieruchomości zawartych we wniosku oraz mapy, o której mowa w art. 11d ust. 1 pkt 1 specustawy i w rezultacie dla części nieruchomości błędnie oznaczony został obowiązek budowy lub przebudowy sieci uzbrojenia terenu (winien być natomiast określony obowiązek rozbiórki istniejących obiektów budowlanych nieprzewidzianych do dalszego użytkowania, bądź nieruchomości znajdowały się w granicach istniejącego pasa drogowego lub podlegały obowiązkowi przebudowy innych dróg publicznych). W toku postępowania przed organem II instancji, na skutek wystosowanych wezwań pełnomocnik zarządcy drogi dokonał korekty wspomnianego zestawienia nieruchomości oraz mapy przedstawiającej proponowany przebieg drogi. W związku z powyższym, organ II instancji uznał za konieczne dokonanie korekty merytoryczno-reformacyjnej zaskarżonej decyzji w zakresie tabeli zawartej w punkcie VIII.5., o czym orzekł w pkt. XII. decyzji. Jednocześnie, organ II instancji doprecyzował zapis dotyczący określenia rodzaju sieci uzbrojenia terenu, o czym orzeczono w pkt. XIII. decyzji, – w rozpatrywanej sprawie nie zachodziła konieczność dokonania ustaleń wynikających z art. 11f ust. 1 pkt. 8 lit. f specustawy, – w punkcie VIII.6. organ I instancji ustalił obowiązek przebudowy innych dróg publicznych (por. art. 11f ust. 1 pkt 8 lit. g specustawy). W odniesieniu do działki o nr ewid. [...], błędnie ustalono obowiązek przebudowy innej drogi publicznej w sytuacji, gdy ww. nieruchomość znajdowała się w istniejącym pasie drogowym ul. [...] (będącej przedmiotem inwestycji drogowej). W związku z powyższym, organ II instancji uznał za konieczne dokonanie korekty merytoryczno-reformacyjnej zaskarżonej decyzji w zakresie tabeli zawartej w punkcie VIII.6., o czym orzekł w pkt XIV. decyzji, – w punkcie VIII.7. organ I Instancji prawidłowo ustalił obowiązek przebudowy zjazdów (art. 11f ust. 1 pkt 8 lit. h specustawy), – w punkcie VIII.8. organ I instancji zezwolił na wykonanie obowiązków, o których mowa w punktach VIII.3., VIII.5, VIII.6. i VIII.7 zaskarżonej decyzji (por. art. llf ust. 1 pkt 8 lit. j specustawy), – w punkcie VIII.9. organ I instancji określił ograniczenia w korzystaniu z nieruchomości na potrzeby związane z rozbiórką/budową/przebudową, o których mowa w punkcie VIII.3., VIII.5. i VIII.7. zaskarżonej decyzji (art. 11f ust. 1 pkt 8 lit. i specustawy). W toku postępowania odwoławczego pełnomocnik zarządcy drogi skorygował wniosek, m.in. poprzez wskazanie nieruchomości, z których korzystanie będzie ograniczone. Korekta ta była konsekwencją zmian wprowadzonych w odniesieniu do obowiązków, o których mowa w art. 11f ust. 1 pkt 8 lit. c oraz e specustawy. W związku z powyższym, organ II instancji uznał za konieczne dokonanie korekty merytoryczno-reformacyjnej zaskarżonej decyzji w zakresie tabeli zawartej w punkcie VIII.9., o czym orzekł w pkt. XVI. decyzji. Jednocześnie, organ II instancji skorygował i doprecyzował zapis punktu VIII.9 poprzedzający ww. tabelę, o czym orzeczono w pkt. XV. decyzji. 9) zaskarżona decyzja spełnia wymogi przepisów art. 16 ust. 2 oraz art. 17 ust. 1 specustawy, w punktach XI. i XII. prawidłowo określając termin wydania nieruchomości oraz nadając decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. 10) w rozpatrywanej sprawie nie zachodziła konieczność dokonania ustaleń wynikających z art. 20a specustawy. Dokonując analizy zaskarżonej decyzji, organ II instancji stwierdził także, że spełnia ona wymogi art. 107 § 1 k.p.a. Organ I instancji prawidłowo wskazał w decyzji jej adresata - Prezydenta Miasta [...]. Zaskarżona decyzja zawiera także prawidłowe oznaczenie stron postępowania. Uzasadnienie decyzji obejmuje szczegółowy opis złożonego wniosku i przebiegu sprawy oraz wyjaśnienie okoliczności faktycznych i prawnych mających wpływ na rozstrzygnięcie, w tym stanowisko organu I instancji odnośnie uwag wniesionych przez strony postępowania. Organ I instancji wyjaśnił również dlaczego nie uznał za stronę Ł. O., K. D., M. M. i T. M. Organ I instancji odniósł się także do wymogów ustawy ooś, a także uzasadnił nadanie zaskarżonej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Organ II instancji stwierdził ponadto, że zaskarżona decyzja zawiera prawidłowe pouczenie co do terminu wniesienia odwołania. Ustalenia niniejszej decyzji w zakresie, w którym uchylono zaskarżoną decyzję i orzeczono w sprawie (tj. pkt. I.-XVI.), nie naruszają zasady dwuinstancyjności postępowania, o której mowa w art. 15 k.p.a., ponieważ zasadnicze rozstrzygnięcia decyzji pozostają zgodne z decyzją organu I instancji. Zarówno przedmiot inwestycji, jak i jej lokalizacja są takie same jak we wniosku rozpatrywanym wtoku postępowania prowadzonego przez organ I instancji. Pozostała część zaskarżonej decyzji jest zgodna z przepisami prawa i dlatego - w pkt. XVII. decyzji - została ona utrzymana w mocy. Uzasadniając zaś rozstrzygnięcie podjęte w pkt. XVIII. decyzji, tj. umorzenie postępowania odwoławczego w zakresie odwołań wniesionych przez Ł. O., M. M. i T. M., Wojewoda [...] stwierdził, że jedną z podstawowych czynności organu odwoławczego jest określenie, czy odwołanie od decyzji organu I instancji wniosła osoba, której przysługuje interes prawny do bycia stroną postępowania w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację Inwestycji drogowej. Powyższy obowiązek wynika bezpośrednio z art. 127 § 1 k.p.a. Przed rozpoznaniem odwołania niezbędne jest więc zbadanie przez organ II Instancji legitymacji procesowej podmiotu wnoszącego ten środek zaskarżenia. Podkreślić należy, że prawo to jest niezależne od okoliczności, czy strona brała udział w postępowaniu przed organem I instancji. Za niedopuszczalne należy zatem uznać merytoryczne rozpatrzenie odwołania, które zostało złożone przez podmiot niebędący stroną postępowania administracyjnego w rozumieniu art. 28 k.p.a. Organ odwoławczy wyjaśnił, że przepisy specustawy nie zawierają definicji strony postępowania prowadzonego w sprawie udzielenia zezwolenia na realizację inwestycji drogowej. Z treści specustawy wynika jedynie, że stroną tego postępowania jest z pewnością inwestor. Zatem katalog "pozostałych stron" postępowania w sprawie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej ustalany być musi w oparciu o art. 28 k.p.a. Zgodnie bowiem z art. 11c specustawy, do postępowania w sprawach dotyczących wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stosuje się przepisy k.p.a., z zastrzeżeniem przepisów specustawy. Przy czym w sprawie nie ma zastosowania art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, zgodnie z którym stronami są właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu budowlanego. Został on bowiem wyłączony na mocy art. 11i ust. 1 specustawy. Wyłączenie tego przepisu nie oznacza, że stronami postępowania w sprawie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej nie mogą być podmioty wskazane w art. 28 ust. 2 ustawy - Prawo budowlane. W ich przypadku, przysługiwanie im przymiotu strony uzależnione jest bowiem od spełnienia przesłanek wskazanych w art. 28 k.p.a. Zatem do kręgu "pozostałych stron" zaliczyć z pewnością można, mając na uwadze treść specustawy, właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości objętych wnioskiem, oraz podmioty mające inne prawa rzeczowe do nieruchomości znajdujących się w obszarze objętym liniami rozgraniczającymi teren projektowanej drogi publicznej oraz publiczne jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające nieruchomości publiczne w trwałym zarządzie. Ponadto, co wynika z art. 11f ust. 1 pkt 8 specustawy, stronami omawianego postępowania są także właściciele i użytkownicy wieczyści nieruchomości położonych poza obszarem znajdującym się w liniach rozgraniczających projektowanej drogi, ale w stosunku do których ustala się w decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej obowiązek budowy tymczasowych obiektów budowlanych, obowiązek rozbiórki istniejących obiektów budowlanych nieprzewidzianych do dalszego użytkowania oraz tymczasowych obiektów budowlanych, a także obowiązek dokonania budowy lub przebudowy sieci uzbrojenia terenu, urządzeń wodnych lub urządzeń melioracji wodnych szczegółowych, innych dróg publicznych lub zjazdów, na podstawie art. 11f ust. 1 pkt 8 lit. b, c, e-h specustawy. Zatem krąg podmiotów mających przymiot strony w postępowaniu ustala się w oparciu o przepisy art. lid ust. 5, 6, 7 i 8 specustawy. Odnośnie zarzutów wniesionych przez odwołującą B. R. organ odwoławczy wyjaśnił, że istotą postępowania odwoławczego, zgodnie z zasadą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, jest ponowne rozpoznanie sprawy przez organ drugiej instancji w pełnym - co do zasady - zakresie. Oznacza to, że organ odwoławczy winien rozpatrzyć sprawę na nowo w jej całokształcie. Kontrola instancyjna organu rozpatrującego odwołanie obejmuje zarówno legalność dokonanego przez organ pierwszej instancji rozstrzygnięcia sprawy, jak również ocenę stanu faktycznego. Niezbędnym wymogiem merytorycznego orzekania przez organ odwoławczy jest dostateczne wszechstronne wyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy. Organ nie jest przy tym związany uzasadnieniem środka zaskarżenia, a winien skontrolować postępowanie i decyzję organu pierwszej instancji z punktu widzenia legalności, celowości oraz słuszności rozstrzygnięcia, niezależnie od tego, czy zostały podniesione przez Odwołującą w tym zakresie zarzuty. Decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej jest decyzją związaną i nie dopuszcza jakiejkolwiek uznaniowości przy jej wydawaniu. O przebiegu drogi oraz przyjętych rozwiązaniach technicznych decyduje wyłącznie jej zarządca. W toku postępowania organ winien ocenić kompletność złożonego wniosku, ustalić, czy spełnia on inne przesłanki określone przepisami specustawy oraz zbadać, czy wnioskowana inwestycja nie pozostaje w sprzeczności z prawem powszechnie obowiązującym. Co do przebiegu inwestycji jest natomiast tym wnioskiem związany. Organy administracji publicznej orzekające w sprawie wniosku (zarówno w pierwszej, jak i w drugiej instancji) nie współuczestniczą w projektowaniu inwestycji i nie posiadają kompetencji do wyznaczania i korygowania trasy inwestycji, czy też do zmiany proponowanych rozwiązań co do jej przebiegu, bowiem jej usytuowanie zależy od woli zarządcy drogi. Organ odwoławczy podniósł, że zgodnie z treścią art. 11i ust. 1 specustawy w sprawach dotyczących zezwolenia na realizację inwestycji drogowej nieuregulowanych w specustawie stosuje się odpowiednio przepisy ustawy - Prawo budowlane. Jak wynika natomiast z treści art. 35 ust. 4 ustawy - Prawo budowlane, w razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Wynika z powyższego, że decyzja o pozwoleniu na budowę nie ma charakteru uznaniowego i w razie spełnienia przez inwestora wymagań określonych w przepisach prawa budowlanego organ architektoniczno-budowlany jest zobligowany zezwolić na realizację inwestycji drogowej. Niedopuszczalna jest tym samym ocena racjonalności, czy słuszności koncepcji przedstawionej przez inwestora, bowiem miałaby ona charakter pozaprawny. To inwestor, jako podmiot wyspecjalizowany w danej dziedzinie, posiadający odpowiednią wiedzę, decyduje o słuszności i racjonalności realizacji danego przedsięwzięcia drogowego, i to on wybiera najbardziej korzystne rozwiązanie lokalizacyjne i techniczno-wykonawcze. Przedmiotem orzekania w sprawie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej jest więc inwestycja w kształcie wskazanym we wniosku, nie zaś poszukiwanie rozwiązań alternatywnych w celu uwzględnienia interesów jednej lub kilku ze stron postępowania, bowiem drogi są budowane nie w interesie państwa, jednostki samorządu terytorialnego czy zarządcy drogi, lecz w interesie wszystkich członków społeczeństwa. Co do zasady budowa dróg publicznych stanowi bowiem działanie ze względu na dobro wspólne. Niewątpliwie jednak, przy opracowaniu koncepcji lokalizacji inwestycji drogowej na danym terenie, inwestor musi uwzględnić wszystkie ograniczenia prawne, wynikające z ustaw szczególnych, jak również ograniczenia faktyczne. Oceniając to, czy zaskarżona decyzja w sposób prawidłowy zapewnia poszanowanie uzasadnionych interesów osób trzecich, należy jednak mieć na względzie, że inwestor realizujący inwestycje drogową działa w interesie publicznym, który ma prymat nad interesem prawnym jednostki, o ile nie narusza jego interesu prawnego w sposób niezgodny z prawem. Obowiązek uwzględnienia uzasadnionych interesów osób trzecich należy interpretować w taki oto sposób, że chodzi tu o interesy obiektywnie uzasadnione. Odnosząc się do zarzutów odwołującej i argumentacji użytej na ich poparcie, organ odwoławczy zauważył, że sprowadzają się one do obaw co do wpływu przedmiotowej inwestycji drogowej na możliwość komfortowego korzystania z lokalu mieszkalnego, zlokalizowanego w budynku na działce o nr ewid. [...] (ark. 42, obręb [...]), stanowiącej jej współwłasność, z uwagi na bliskie położenie nieruchomości względem drogi, w tym torowiska tramwajowego. Wojewoda wyjaśnił, że w postępowaniu w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, zarówno organ I instancji, jak i organ odwoławczy, badają zgodność z prawem wniosku inwestora, nie zaś zagadnień dotyczących ewentualnych negatywnych następstw dla podmiotów objętych tą decyzją. Z samej bowiem istoty przedsięwzięcia drogowego, będącego inwestycją liniową, wynika ingerencja w prawa przysługujące innym podmiotom w stosunku do nieruchomości objętych projektowaną inwestycją. Z omawianej ingerencji wynikać mogą z kolei inne utrudnienia dla podmiotów dotychczas wykorzystujących daną nieruchomość w określony sposób. Nie oznacza to jednak, że taka decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej jest wadliwa. Z akt sprawy, wynika, że działka o nr ewid. [...] (ark. 42, obręb [...]) nie jest objęta liniami rozgraniczającymi teren i nie podlega wywłaszczeniu. W ramach przedmiotowej inwestycji na ww. nieruchomości przewiduje się jedynie przebudowę zjazdu (zgodnie z art. 11f ust. 1 pkt 8 lit. h specustawy) oraz rozbiórkę sieci i przyłączy gazowych (zgodnie z art. 11f ust. 1 pkt 8 lit. c specustawy). Przedmiotem niniejszego postępowania, wbrew przekonaniu wyrażonemu w odwołaniu oraz piśmie Odwołującej, nie jest analiza, jak również ocena, czy w ogóle, a jeśli tak, to w jaki sposób, użytkowanie przedmiotowej drogi będzie oddziaływało na ww. nieruchomość. Określenie przebiegu przedmiotowej inwestycji odbyło się na etapie postępowania w sprawie określenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia i to właśnie w tym postępowaniu strony mogły wnosić uwagi co do trasy projektowanej inwestycji. Wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach następuje przed uzyskaniem decyzji o zezwoleniu na realizację Inwestycji drogowej i określone w niej środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia są wiążące. Skutki prawne decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla dalszego procesu inwestycyjnego określone są bowiem w art. 86 pkt 2 ustawy ooś, zgodnie z którym decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wiąże organ wydający decyzje, o których mowa wart. 72 ust. 1 ustawy ooś. Jednocześnie organ zwrócił uwagę, że zagadnienia związane z oceną potencjalnego oddziaływania przedsięwzięcia na klimat akustyczny, środowisko i ludzi były elementem postępowania w sprawie wydania decyzji RDOŚ oraz postępowania odwoławczego zakończonego decyzją GDOŚ. Jednocześnie organ odwoławczy podkreślił, że organy właściwe do wydania decyzji o zezwoleniu na realizacji inwestycji drogowej nie są uprawnione do oceny prawidłowości postępowania zakończonego wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Niedopuszczalna jest zatem w postępowaniu o wydanie zezwolenia na realizacje inwestycji drogowej, analiza (ocena) decyzji środowiskowej, wydanej w odrębnym postępowaniu, jak również dokumentów stanowiących podstawę jej wydania. Organ architektoniczno-budowlany nie może bowiem wchodzić sam w kompetencje organów badających oddziaływanie inwestycji na środowisko, ani też ich zastępować. Organ wydający zezwolenie na realizację inwestycji drogowej bada więc, czy inwestor spełnił wszystkie wymagania przewidziane w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach i jeżeli nie ma w tym zakresie wątpliwości, nie może odmówić wydania zezwolenia na realizację inwestycji drogowej. Zgodnie natomiast z art. 11d ust. 1 pkt 9 specustawy, do wniosku o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej winny być załączone wymagane przepisami odrębnymi decyzje administracyjne. Taką decyzją jest m.in. decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach i taka decyzja zarówno RDOŚ i decyzja GDOŚ znajduje się w aktach sprawy. Zakres, w jakim decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej uwzględnia zagadnienia poruszane przez odwołującą, wynika z art. 11f ust. 1 pkt 3, art. 11f ust. 1 pkt 4, art. 11f ust. 1 pkt 8 lit. a, art. 11f ust. 1 pkt 8 lit. d specustawy. Organ II instancji, jak wskazano wyżej w niniejszym uzasadnieniu, dokonał szczegółowej analizy rozstrzygnięć zaskarżonej decyzji w tym zakresie i stwierdził, że spełnia ona ww. przepisy prawa. Ponadto w toku postępowania prowadzonego przez organ II instancji, pełnomocnik zarządcy drogi ustosunkował się do uwag wniesionych przez odwołującą, udzielając szczegółowych wyjaśnień odnośnie przyjętych rozwiązań projektowych i podstaw ich przyjęcia (w tym warunków gruntowo-wodnych), a także zwrócił uwagę na nałożony w decyzji RDOŚ obowiązek przeprowadzenia analizy porealizacyjnej. Także w decyzji GDOŚ, w punkcie 8. na stronie 3., ustalono, że: "Nakładam następujące obowiązki w zakresie zapobiegania, ograniczenia oraz monitorowania oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko: a) obowiązek zapobiegania i ograniczania oddziaływania zrealizować przez zastosowanie rozwiązań chroniących środowisko wymienionych w pkt. 1.2 i 1.3 niniejszej decyzji, b) w fazie budowy, a także rok po oddaniu inwestycji do eksploatacji prowadzić pomiary emisji drgań i wibracji. Punkty pomiarowe zlokalizować wzdłuż projektowanego odcinka trasy tramwajowej na ni. [...] w wytypowanych miejscach w zależności od istniejącego zagospodarowania terenu. Częstotliwość pomiarów w punktach obserwacji powinna być nie mniejsza niż jeden raz dziennie. Wyniki monitoringu miesięcznie (nie później niż 7 dni od zakończenia danego cyklu) przedstawiać Regionalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska w [...]." W punkcie III.l. zaskarżonej decyzji znajdują się zapisy dotyczące konieczności zachowania warunków korzystania ze środowiska, określonych w decyzji RDOŚ i decyzji GDOŚ. W ocenie organu II instancji, zaskarżona decyzja zawiera więc wymagane prawem ustalenia odnośnie warunków wynikających z potrzeb ochrony środowiska. Odnosząc się z kolei do zarzutu odwołującej o rzekomych brakach w dokumentacji projektowej, organ odwoławczy wskazał, że w toku postępowania odwoławczego przeanalizował projekt budowlany, stanowiący załącznik nr 3 do zaskarżonej decyzji i stwierdził, że: 1) przedłożony organowi II instancji projekt budowlany spełnia wymagania decyzji RDOŚ i decyzji GDOŚ; 2) projekt zagospodarowania terenu został sporządzony zgodnie z przepisami, w tym ustawą - Prawo budowlane i rozporządzeniem w sprawie WT; 3) projekt budowlany jest kompletny i odpowiada wymogom rozporządzenia w sprawie PB; 4) projekt budowlany został sporządzony i sprawdzony przez osoby legitymujące się odpowiednimi uprawnieniami. Ponadto projekt spełnia wymagania określone w opiniach instytucji i organów opiniujących inwestycję. W kwestii zgodności zagospodarowania terenu z wymaganiami ochrony środowiska oraz warunków bezpieczeństwa ludzi i mienia w rozwiązaniach przyjętych w projekcie budowlanym organ odwoławczy podał, że zgodnie z § 8 ust. 2 pkt 7 rozporządzenia w sprawie PB, część opisowa projektu zagospodarowania terenu powinna zawierać informację i dane o charakterze i cechach istniejących i przewidywanych zagrożeń dla środowiska oraz higieny i zdrowia użytkowników projektowanych obiektów budowlanych i ich otoczenia w zakresie zgodnym z przepisami odrębnymi. Informacja taka znajduje się na stronie 333. części 3.01 projektu budowlanego. Zgodnie z § 11 ust. 2 pkt 11 rozporządzenia w sprawie PB, opis techniczny projektu architektoniczno-budowlanego powinien zawierać dane techniczne obiektu budowlanego charakteryzujące wpływ obiektu budowlanego na środowisko i jego wykorzystywanie oraz na zdrowie ludzi i obiekty sąsiednie. Informacje takie znajdują się m.in. na stronach 30.-34. części 3.02 projektu budowlanego. Projekt budowlany zawiera też informację o obszarze oddziaływania obiektu, wymaganą na podstawie art. 34 ust. 3 pkt 5 ustawy - Prawo budowlane. Informacja taka znajduje się na stronach 333-334. skorygowanego projektu budowlanego (część 3.01). Zgodnie z § 13a rozporządzenia w sprawie PB, zawarta w projekcie budowlanym informacja o obszarze oddziaływania obiektu zawiera: 1) wskazanie przepisów prawa, w oparciu o które dokonano określenia obszaru oddziaływania obiektu; 2) zasięg obszaru oddziaływania obiektu przedstawiony w formie opisowej lub graficznej albo informację, że obszar oddziaływania obiektu mieści się w całości na działce lub działkach, na których został zaprojektowany. Odnośnie wyrażonych przez odwołującej obaw, co do ewentualnego prowadzenia robót budowlanych w sposób zagrażający bezpieczeństwu mieszkańców organ odwoławczy podniósł, że przebieg prac budowlanych na etapie realizacji inwestycji nie jest przedmiotem analizy w postępowaniu w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej przez organy I i II instancji. Jeżeli strona stwierdzi nieprawidłowości w zakresie wykonywania robót budowlanych, może zawiadomić o tym fakcie właściwy organ nadzoru budowlanego w myśl przepisów ustawy Prawo budowlane. Zgodnie z art. 84 ust. 1 pkt 1 oraz art. 84a ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane do zadań organów nadzoru budowlanego należy kontrola przestrzegania i stosowania przepisów prawa budowlanego, która obejmuje badanie zgodności wykonywania robót budowlanych z przepisami prawa budowlanego, projektem budowlanym lub warunkami określonymi w decyzji o pozwoleniu na budowę. Ustosunkowując się następnie do zarzutu odwołującej dotyczącego zastosowania na odcinku torów tramwajowych, w obrębie skrzyżowania ul. [...] z ul. [...], "bardzo ostrych łuków", będących przedmiotem odstępstwa od przepisów techniczno-budowlanych, Organ odwoławczy podał, że kwestionowane rozwiązania projektowe dotyczą odcinka inwestycji zlokalizowanego na nieruchomościach, w odniesieniu do których umorzono postępowanie organu I instancji. Tym samym, skoro dla nieruchomości znajdujących się w obrębie skrzyżowania ul. [...] z ul. [...] nie zostało udzielone zezwolenie na realizację inwestycji w ramach zaskarżonej decyzji, a prace realizowane są na podstawie odrębnego zezwolenia na realizację inwestycji drogowej polegającej na rozbudowie ul. [...] pomiędzy ul. [...] I [...] w [...] (decyzja Prezydenta Miasta [...] nr [...] z [...] lipca 2017 r.), to podnoszone w tym zakresie zarzuty nie mogły być przedmiotem postępowania odwoławczego w sprawie zaskarżonej decyzji. Jednocześnie organ odwoławczy uznał za niezasadny zarzut odwołującej, że inwestycja objęta zaskarżoną decyzją, w zakresie torowiska relacji ul. [...] - ul. [...], jest niefunkcjonalna, gdyż za ul. [...] torowisko nie ma kontynuacji. Zaprojektowane torowisko tramwajowe łączy się bowiem z torowiskiem dla zakresów 1. i 2.3.1. "Programu Centrum", objętych odrębnymi dokumentacjami i postępowaniami administracyjnymi (m.in. decyzją Prezydenta Miasta [...] nr [...] z [...] kwietnia 2022 r.). Odnosząc się do zarzutu, że wyłączenie z ruchu odcinka ul. [...] od ul. [...] do ul. [...] spowoduje pogorszenie obsługi komunikacyjnej budynków znajdujących się w tym rejonie, a lokalizacja trakcji tramwajowej w wąskiej ulicy powodować będzie utrudnienia czy wręcz uniemożliwienie ewentualnych działań straży pożarnej (operowanie drabinami i wysięgnikami), organ odwoławczy ponownie podkreślił, że to inwestor jest kreatorem miejsca, sposobu i kształtu realizacji inwestycji. Natomiast za opracowanie projektu inwestycji w sposób zapewniający bezpieczeństwo użytkowania odpowiada projektant, a nie organ udzielający zezwolenia na realizację inwestycji w postaci decyzji. Tym samym, organ zatwierdzający projekt budowlany i wydający pozwolenie budowlane kontroluje wyłącznie, czy zostało złożone stosowne oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie zobowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej, co - jak wyżej wskazano - wolniejszej sprawie ma miejsce, a całkowitą odpowiedzialność za zgodność projektu budowlanego z prawem ponosi projektant. Tak określona odpowiedzialność projektanta ma stanowić gwarancję dla inwestora, ale i dla organu, że projekt został opracowany zgodnie z przepisami. W przedmiotowej sprawie projekt budowlany został uzgodniony z rzeczoznawcą ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych. W tym stanie rzeczy organ II instancji ostatecznie uznał, że przebieg planowanej inwestycji i przyjęte rozwiązania są zgodne z przepisami prawa powszechnie obowiązującego. Organ uznał racje przemawiające za ustaloną lokalizacją, które przedstawił inwestor w załączonej do wniosku dokumentacji. Zarówno wniosek inwestora, postępowanie przeprowadzone przez organ I instancji, jak i zaskarżona decyzja - poza uchybieniami omówionymi i skorygowanymi w niniejszej decyzji - nie naruszają prawa i zarzuty odwołującej nie zasługują na uwzględnienie. Skargę na decyzję Wojewody [...] z [...] listopada 2023 r. wniosła B. R., zarzucając naruszenie: 1. Przepisów k.p.a. w zakresie: art. 6 tzw. zasady praworządności, art. 7 tzw. zasady legalizmu, prawdy obiektywnej, wyważania interesu społecznego i słusznego interesu obywateli, art. 8 tzw. zasady pogłębiania zaufania do organów państwa, art. 11 tzw. zasady przekonywania, art. 12 tzw. zasady prostoty i szybkości postępowania, art. 15 tzw. zasada dwuinstancyjności, art. 64 § 2 w zw. z art. 11b ust. 1 specustawy drogowej, art. 98 § 1 k.p.a. normującego wymogi formalne warunkujące możliwość zawieszenie postępowania administracyjnego, art. 136 § 1 k.p.a., zgodnie z którym organ administracji może prowadzić postępowanie w celu uzupełnienia materiału i dowodów, art. 156 § 1 pkt 2 w zw. z art. 1 ust. 1 specustawy drogowej w zw. z art. 1 oraz art. 4 pkt 2 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych 2. Przepisów specustawy drogowej : – art. 1 ust. 1, zgodnie z którym ustawa ma zastosowanie do przygotowania i realizacji inwestycji wyłącznie w zakresie dróg publicznych, – art. 11a ust. 1, zgodnie z którym starosta powiatu jest właściwy do wydania o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej wyłącznie dla dróg publicznych, – art. 11b ust. 1, zgodnie z którym warunkiem niezbędnym do wszczęcia postępowania o wydanie decyzji na zezwolenie realizacji inwestycji drogowej jest uzyskanie uprzedniej opinii właściwego miejscowo zarządu województwa. 3. Przepisów ustawy z 21 marca 1985 r. o drogach publicznych: art. 1 w zw. z art. 4 pkt 2 zawierającym definicję drogi publicznej z której wynika że drogą publiczną jest obiekt budowlany przeznaczony do ruchu pojazdów. 4. Przepisów ustawy z 24 października 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej, w tym w szczególności przepisów rozporządzenia ministra spraw wewnętrznych i administracji z dnia 24 lipca 2009 r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych w szczególności określonych w Rozdziale 6 tego rozporządzenia: poprzez zaniechanie przez organ administracji analizy zapewnienia dojazdu służb ratowniczych do budynków mieszkalnych po realizacji inwestycji. 5. Przepisów prawa budowlanego w tym w szczególności - art. 5 ust. 1 pkt 9 nakazującego takie projektowanie obiektu budowlanego aby zapewnione było poszanowanie interesów osób trzecich. 6. Naruszenie wymogów wynikających z decyzji środowiskowej w zakresie dopuszczalnej prędkości pojazdów, w tym w szczególności: wydanie Decyzji Wojewody pomimo zmiany charakterystycznych parametrów inwestycji polegających na zmianie przez inwestora klasy technicznej dróg oraz parametru prędkości projektowej z 30 km/h na 40 km/h. Zarzucając powyższe skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, zasądzenie zwrotu kosztów postępowania przed sądem wg norm przepisanych, wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i rozpoznanie sprawy na rozprawie. Podniesione zarzuty zostały szerzej umotywowane w uzasadnieniu skargi. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko i w jej uzasadnieniu odniósł się szerzej do zarzutów skargi. Postanowieniem z 26 listopada 2024 r., II OZ 678/24 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącej B. R. na postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp. z 29 sierpnia 2024 r., II SA/Go 334/24 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W piśmie procesowym z [...] września 2024 r. uczestnik postępowania Prezes WSA w [...] poparł wniosek skarżącej o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Wyjaśniając swoje stanowisko Prezes podał, że niezwłocznie po uzyskaniu informacji o wniesieniu w przedmiotowej sprawie skargi do sądu administracyjnego, na zlecenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] wykonana została "Opinia dotycząca projektu linii tramwajowej w ulicy [...] w [...] i jej wpływu na bezpieczeństwo pożarowe budynku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...]", którą w załączeniu przesłał. Podkreślił, że z analizy akt administracyjnych oraz z ww. Opinii ponad wszelką wątpliwość wynika, że planowana w bezpośrednim sąsiedztwie budynków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] inwestycja, nie podlegała uzgodnieniu pod kątem zgodności z wymogami ochrony przeciwpożarowej. W szczególności w dokumentach sprawy nie ma żadnej wzmianki o zapewnieniu zabezpieczenia przeciwpożarowego w trakcie realizacji inwestycji. Nie uwzględniono również, że w wyniku realizacji inwestycji budynek Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] pozbawiony może zostać dostępu do drogi przeciwpożarowej. Projekt budowlany w przedmiotowej sprawie został uzgodniony pod względem zgodności z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej wyłącznie w zakresie sieci wodociągowej (uzgodnienie z [...] maja 2021 r.). Wynika ono z przepisów rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 5 sierpnia 2023 r. w sprawie uzgadniania projektu zagospodarowania działki lub terenu, projektu architektoniczno budowlanego, projektu technicznego oraz projektu urządzenia przeciwpożarowego pod względem zgodności z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 1563). Organy wadliwie zinterpretowały przepisy tego aktu prawnego. W kontekście rozwiązań przewidzianych dla instalacji zasilania dla planowanej linii tramwajowej inwestycja zmieni sposób zagospodarowania terenu, na którym umiejscowiony jest w pierzei ulicy [...] budynek "A", w postaci prawdopodobnej utraty dostępu do pomieszczeń tego budynku przy pomocy sprzętu strażackiego wykorzystywanego w czasie gaszenia pożaru, a w szczególności drabin strażackich. Projekt zakłada dokonanie nasadzenia trzech drzew w pasie przy ul. [...], przed budynkiem Sądu. Tymczasem zgodnie z § 12 ust. 2 in fine rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 lipca 2009 r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych (Dz. U. Nr 124, poz. 1030), z zastrzeżeniem ust. 6 i 7, pomiędzy tą drogą przeciwpożarową i ścianą budynku nie mogą występować stałe elementy zagospodarowania terenu lub drzewa i krzewy o wysokości przekraczającej 3 m uniemożliwiające dostęp do elewacji budynku za pomocą podnośników i drabin mechanicznych. Realizacja inwestycji zmieni sposób zagospodarowania obiektu budowlanego - budynku średniowysokiego zawierającego strefę pożarową zakwalifikowaną do kategorii zagrożenia ludzi ZL III i ZL IV. W związku z powyższym projekt budowlany powinien zawierać również projekt zmiany zagospodarowania terenu wraz z wynikającym z § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia z 5 sierpnia 2023 r. uzgodnieniem pod względem ochrony przeciwpożarowej. W związku z powyższym Prezes WSA w [...] zarzucił naruszenie przez organy administracji art. 7, art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z § 3 ust. 1 pkt 2 ww. rozporządzenia z 5 sierpnia 2023 r. rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 5 sierpnia 2023 r. w sprawie uzgadniania projektu zagospodarowania dziatki lub terenu, projektu architektoniczno budowlanego, projektu technicznego oraz projektu urządzenia przeciwpożarowego pod względem zgodności z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej, poprzez brak zebrania niezbędnych dowodów i nierozważenie czy realizacja planowanego zamierzenia budowlanego nie zmieni sposobu zagospodarowania projekty zagospodarowania działki lub terenu, na którym znajduje się obiekt budowlany zawierający strefę pożarową zakwalifikowaną do kategorii zagrożenia ludzi ZLIII iZL IV. Podobne wnioski dotyczą potencjalnej zmiany sposobu użytkowania budynków "B" i "C", które w czasie realizacji inwestycji najprawdopodobniej zostaną pozbawione dostępu dla pojazdów straży pożarnej oraz możliwe jest ograniczenie dostępności wody z istniejącej instalacji wodociągowej, a więc ograniczony zostanie przewidziany obecnie dla tych obiektów budowlanych zakres możliwych do zastosowania - na wypadek pożaru - środków ochrony przeciwpożarowej. W związku z powyższym zarzucił naruszenie przez organy administracji art. 7, art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z § 3 ust. 1 pkt 2 ww. rozporządzenia z 5 sierpnia 2023 r., rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 5 sierpnia 2023 r. w sprawie uzgadniania projektu zagospodarowania działki lub terenu, projektu architektoniczno budowlanego, projektu technicznego oraz projektu urządzenia przeciwpożarowego pod względem zgodności z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej, poprzez brak zebrania niezbędnych dowodów i nierozważenie czy w czasie realizacji planowanego zamierzenia budowlanego nie zmieni sposobu zagospodarowania działki lub terenu, na którym znajduje się obiekt budowlany budynek "B" Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zawierającego strefę pożarową zakwalifikowaną do kategorii zagrożenia ludzi ZL III i ZL IV. W ocenie uczestnika brak w analizowanym projekcie budowlanym rozstrzygnięć w zakresie zapewnienia ochrony przeciwpożarowej, narusza przepis prawa materialnego art. 5 ust. 1 pkt. 9 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 725 ze zm.), przez brak rozstrzygnięcia w przedmiocie uzasadnionych interesów osób trzecich, w tym w kwestii zabezpieczenia przeciwpożarowego budynków należących do Wojewódzkiego sądu Administracyjnego w [...] i w związku z tym zagwarantowania bezpieczeństwa pracowników. W piśmie procesowym z [...] grudnia 2024 r. Prezydent Miasta [...] w zakresie stanowiska WSA w [...] wyjaśnił, że Wojewoda [...] jako organ II instancji wydając zaskarżoną decyzję z [...] listopada 2023 r. był zobligowany stosować przepisy rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie uzgadniania projektu budowlanego pod względem ochrony przeciwpożarowej z 2 grudnia 2015 r., a nie jak błędnie zarzuca WSA w [...] przepisy rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych Administracji z dnia 5 sierpnia 2023 r. Zgodnie bowiem z § 11 rozporządzenia z 2023 r. weszło ono w życie z dniem 9 sierpnia 2023 r. Zgodnie z § 10 ust. 1 tego rozporządzenia mającym charakter intertemporalny, do postępowań administracyjnych wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe. Wobec faktu, że postępowanie administracyjne w sprawie wydania zaskarżonej decyzji z [...] listopada 2023 r. zostało wszczęte w dniu [...] lutego 2021 r., to przepisy rozporządzenia z 2023 r. nie mają zastosowania. Rozporządzenie z 2023 r. uchyliło bowiem rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 17 września 2021 r. w sprawie uzgadniania projektu zagospodarowania działki lub terenu, projektu architektoniczno-budowlanego, projektu technicznego oraz projektu urządzenia przeciwpożarowego pod względem zgodności z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej. Zgodnie z § 8 rozporządzenia z 2021 r. weszło ono w życie z dniem 19 września 2021 r. Zgodnie zaś z § 7 rozporządzenia z 2021 r. mającym charakter intertemporalny, do postępowań administracyjnych wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe. Wobec faktu, że postępowanie administracyjne w sprawie wydania decyzji organu I instancji zostało wszczęte w dniu [...] lutego 2021 r., także przepisy rozporządzenia z 2021 r. nie mają zastosowania. Zatem zasadniczy zarzut WSA w [...] w zakresie naruszenia rozporządzenia z 2023 r. poprzez niedokonanie uzgodnień projektu budowlanego pod względem zgodności z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej, nie znajduje oparcia w przepisach prawa materialnego. Co więcej, z dołączonej przez WSA w [...] opinii wynika wprost: "W czasie, kiedy sporządzono i uzgadniano projekt linii tramwajowej obowiązywało rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 2 grudnia 2015 r. (Dz. U. poz. 2117) w sprawie uzgadniania projektu budowlanego pod względem ochrony przeciwpożarowej, w którym nie było zapisów o uzgadnianiu dróg pożarowych (nawet tych nie będących drogami publicznymi)"- strona 10 Opinii, i dalej:. "Z zapisów rozporządzenia nie wynika jednoznacznie, że projekt przebudowy drogi pożarowej (a takim jest właśnie projekt Unii tramwajowej w ulicy [...]) podlega uzgodnieniu pod względem zgodności z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej. Jednakże gdyby był to projekt dotyczący nowej drogi pożarowej do budynku, to już uzgodnienie jest wymagane. Tutaj należy się zastanowić, czy jednak nie warto było takiego uzgodnienia dokonać, aby upewnić się, że przyjęte rozwiązania nie naruszają przepisów związanych z bezpieczeństwem pożarowym." (str. 11 Opinii). Dalej Prezydent zauważył, że bezspornym jest, że budynek Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] przy ul. [...] w [...] jest budynkiem, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia z 2015 r. Niemniej jednak nie może umykać treść normy wynikająca z § 3 ust. 1 rozporządzenia z 2015 r. Rozporządzenie z 2015 r. ma zastosowanie, a tym samym uzgodnienia w zakresie przeciwpożarowym są wymagane, wyłącznie gdy mowa o przygotowaniu projektu budowlanego dotyczącego obiektów budowlanych wymienionych w § 3 ust. 1 rozporządzenia z 2015 r. Zgodnie z ww. przepisem: "Obiektami budowlanymi istotnymi ze względu na konieczność zapewnienia ochrony życia, zdrowia, mienia lub środowiska przed pożarem, klęską żywiołową lub innym miejscowym zagrożeniem, których projekty budowlane wymagają uzgodnienia, są:" przepis ten w wyliczeniu obiektów budowlanych, których projekt budowlany wymaga uzgodnienia nie wymienia projektów budowlanych linii tramwajowych. Tym samym, gdy mowa o projektach nie dotyczących obiektów budowlanych wymienionych w § 3 ust. 1 rozporządzenia z 2015 r. (w tym przypadku projektu budowy linii tramwajowej w ulicy [...] w [...]), takie uzgodnienia nie były wymagane. Prezydent Miasta [...] podkreślił nadto, że dokonano uzgodnień przeciwpożarowych w zakresie przewidzianym w § 3 ust. 1 pkt 9 rozporządzenia z 2015 r., tj. między innymi w zakresie sieci wodociągowej przeciwpożarowej z hydrantami zewnętrznymi przeciwpożarowymi, przeciwpożarowy zbiornik wodny oraz stanowisko czerpania wody do celów przeciwpożarowych. Dokumentacja projektowa w niniejszej sprawie została pozytywnie zaopiniowana przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych mgr Inż. J. M., który stwierdził zgodność projektu budowlanego z wymogami ochrony przeciwpożarowej nie wnosząc do niej uwag. Okoliczność pozytywnego uzgodnienia projektu budowlanego została prawidłowo potwierdzona, stosownie do § 5 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia z 2015 r., poprzez umieszczenie odcisku pieczęci i podpisu rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych na częściach rysunkowych egzemplarzy projektu budowlanego przedstawiających zagospodarowanie działki lub terenu, sporządzone na kopii mapy do celów projektowych. Powyższe potwierdza również Opinia (strona 10). Ponadto zaskarżona decyzja została wydana w oparciu o przepisy rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie z dnia 2 marca 1999 r. (Dz.U. z 2016 r. poz. 124) w brzmieniu sprzed wejścia w życie rozporządzenia Ministra Infrastruktury zmieniającego rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie z dnia 1 sierpnia 2019 r. (Dz.U. z 2019 r. poz. 1643). Rozporządzenie Ministra Infrastruktury zmieniające rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie z dnia 1 sierpnia 2019 r. (Dz.U. z 2019 r. poz. 1643) w § 2 wprowadzało przepis intertemporalny, zgodnie z którym do inwestycji drogowej, dla której przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia zostało wszczęte postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego na projekt wykonawstwo lub projekt i wykonawstwo, stosuje się przepisy rozporządzenia, o którym mowa w § 1, w brzmieniu dotychczasowym, z wyjątkiem § 3 pkt 3, § 5-8, § 8a ust 2, § 9 ust. 1 pkt 3 i 4, ust. 2, ust 3 pkt 1 i ust. 4, § 140 ust 2 pkt 1 i 2 oraz ust. 7-9 ww. rozporządzenia, o którym mowa w § 1, które stosuje się w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem. Postępowanie w sprawie zamówienia publicznego zostało wszczęte ogłoszeniem opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej z 11 stycznia 2019 r. (numer 2019/S 008-014486). Wobec powyższego dokumentacja projektowa, a w konsekwencji zaskarżona decyzja nie musiała uwzględniać przepisu § 155a znowelizowanego rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie z 2 marca 1999 r. - musiała natomiast być jedynie zgodna z § 155 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie. Zdaniem Prezydenta Miasta [...] zaskarżona decyzja jest zgodna z tym przepisem zarzuty WSA w [...] w zakresie braku uzgodnień dokumentacji projektowej w zakresie warunków ochrony przeciwpożarowej nie znajdują oparcia w przepisach prawa materialnego obowiązujących w stosunku do procesu wydania decyzji dotycz ww. inwestycji. W ocenie Prezydenta Miasta [...] chybione są również zarzuty podnoszone przez WSA w [...] dotyczące braku zapewnienia odpowiedniej ochrony przeciwpożarowej przez inwestora, albowiem projekt budowlany został uzgodniony z rzeczoznawcą do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych. Uzgodnienia obejmowały projekt między innymi w zakresie sieci wodociągowej, co jest niekwestionowane przez WSA w [...]. Ponadto w dokumentacji projektowej, co podnosi WSA w [...], wskazuje się: "Realizacja budowy sieci wodociągowej uwzględnia możliwość ciągłej dostawy wody do wszystkich posesji, dzięki etapowaniu zadania". Jednocześnie ani z Opinii, czy też stanowiska WSA w [...] nie wynikało, jaki przepis prawa materialnego został naruszony przez organ II instancji. Jednocześnie, nawet jeżeli tylko projekt instalacji wodociągowej został uzgodniony przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, co jest niekwestionowane przez WSA w [...], to należy przyjąć że projekt instalacji wodociągowej został zaprojektowany zgodnie z obowiązującymi przepisami przeciwpożarowymi obowiązującymi w okresie wydawania zaskarżonej decyzji. Tym samym uzgodniony został sposób zaopatrzenia w wodę hydrantów. Odnosząc się do naruszenia przepisów prawa materialnego, tj. przepisu § 12 ust. 2 in fine rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 24 lipca 2009 r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych (Dz. U. Nr 124, poz. 1030) polegającego na zaprojektowaniu wzdłuż dłuższego boku budynku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] (ul. [...] w [...]) 3 (słownie: trzy) drzew gatunku platan kolumnowy Minaret, których wysokość może przekraczać 3 metry (zarzut wynikający z Opinii dołączonej do pisma WSA w [...]), Prezydent Miasta [...] uznał go za niezasadny. Okoliczność pozytywnego uzgodnienia projektu budowlanego została potwierdzona, stosownie do § 5 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia z 2015 r. poprzez umieszczenie odcisku pieczęci i podpisu rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych na częściach rysunkowych egzemplarzy projektu budowlanego przedstawiających zagospodarowanie działki lub terenu, sporządzone na kopii mapy do celów projektowych. Na planie zagospodarowania terenu przekazanym rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych zostały "wrysowane" 3 (słownie: trzy) drzewa gatunku platan kolumnowy Minaret. Nie ulega zatem wątpliwości, że zostały one objęte uzgodnieniem rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych. W kwestii naruszenia przepisów prawa materialnego, tj. art. 5 ust. 1 pkt. 9 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane przez brak rozstrzygnięcia przez organ II instancji uzasadnionych interesów osób trzecich, w tym w kwestii zabezpieczenia przeciwpożarowego budynków należących do WSA w [...] i w związku z tym zagwarantowania bezpieczeństwa pracowników tego Sądu, autor pisma zauważył, że poza ogólnymi stwierdzeniami nie przedłożono na tę okoliczność żadnych dowodów, ani twierdzeń. Zgodnie z dokumentacją projektową przygotowaną na zlecenie i rzecz inwestora, wykonawca robót budowlanych, na etapie budowy, będzie musiał zapewnić dojazd do budynków zlokalizowanych na odcinku ul. [...] pomiędzy ul. [...] a [...]. Konieczność zapewnienia dojazdu do siedziby WSA w [...] na całym etapie wykonywania robót budowlanych, powinna zostać uwzględniona w projekcie czasowej organizacji ruchu na czas budowy, którą opracowuje wykonawca robót budowlanych wraz z Miejskim Inżynierem Ruchu. Zarówno czasowa organizacja ruchu, jak i docelowa organizacja ruchu uwzględniać musi przepisy ppoż. Końcowo Prezydent Miasta [...] dodał, że Miasto [...] rozpoczęło roboty budowlane w oparciu o zaskarżoną decyzję i częściowo je zakończyło. Inwestor wykonał roboty budowlane w zakresie inwestycji drogowej polegającej na budowie trasy tramwajowej w ul. [...] (droga powiatowa) na odcinku od ul. [...] do ul. [...] w [...], dz. Nr [...], art. 42 obręb [...] i uzyskał ostateczną decyzję PINB dla Miasta [...] z [...] września 2023 r. w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie pozwolenia na użytkowanie. Powyższe należy powiązać z przepisami szczególnymi ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych z dnia [...] kwietnia 2003 r., a to z art. 31 ust. 2 tej ustawy, który przewiduje szczególne zasady rozpatrywania przez sąd administracyjny skarg dot. decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej wskazując, że w przypadku uwzględnienia skargi na decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej sąd administracyjny po upływie 60 dni od dnia rozpoczęcia budowy drogi może stwierdzić jedynie, że decyzja narusza prawo z przyczyn wskazanych w art. 145 § 1 lub art. 156 § 1 k.p.a. Nie ulega wątpliwości, że rozpoczęto realizację robót budowlanych wskazanych w zaskarżonej decyzji. Na rozprawie, która odbyła się w dniu [...] stycznia 2025 r. pełnomocnik strony skarżącej podtrzymał stanowisko zawarte w skardze. Nadto podtrzymał zarzuty podniesione w piśmie procesowym Prezesa WSA w [...]. Jednoczesne podkreślił, że przedłożony projekt w sposób należyty zabezpiecza w zakresie pożarnictwa samą inwestycję, ale nie osoby zamieszkałe i budynki położone na terenie bezpośrednio przylegająca do terenu realizacji inwestycji. Zwrócił uwagę na brak opinii Zarządu Województwa, która powinna być uzyskana i złożona w chwili składania projektu budowlanego a nie na późniejszym etapie i warunkowała ona wszczęcie postępowania. Pełnomocnik organu podtrzymał stanowisko zawarte w odpowiedzi na skargę oraz stanowisko wyrażone przez uczestnika postępowania Prezydenta Miasta [...], podkreślając że przepis art. 4 ust 1 pkt 1 ustawy o ochronie przeciwpożarowej nie daje właścicielowi budynku uprawnień do ingerowania we własność sąsiednich nieruchomości w celu zapewnienia ochrony p.poż. Pełnomocnik uczestnika postępowania Prezydenta Miasta [...] wniósł natomiast o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko organu. Z kolei uczestnik postępowania Ł. O. wniosła o uwzględnienie skargi, albowiem mieszkańcy obawiają się o bezpieczeństwo. Zakwestionowała jednocześnie rzetelność badań dotyczących hałasu i drgań, które były wykonane w okresie pandemii. Oświadcza, że jest z wykształcenia inżynierem urządzeń sanitarnych i ochrony środowiska. Uczestnik postępowania M. M. wniosła o uwzględnienie skargi. Dodatkowo pełnomocnik organu oświadczył, że decyzja środowiskowa wydana w niniejszej sprawie jest ostateczna. Żadne przepisy nie zabraniały w okresie pandemii dokonywania pomiarów hałasu i drgań. Natomiast pełnomocnik strony skarżącej dodał, że na powyższą decyzję została wniesiona skarga do NSA. W piśmie procesowym z [...] stycznia 2025 r. pełnomocnik skarżącej, odnosząc się do pisma uczestnika Prezydenta Miasta [...] z [...] grudnia 2024r., w pierwszej kolejności podniósł, że ani z treści pisma Prezydenta Miasta [...] z [...] grudnia 2024 r., ani też z treści załączonych do tego pisma pełnomocnictw nie wynika, czy pismo to jest wnoszone w imieniu Prezydenta Miasta [...] jako organu administracji publicznej wydającego decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej z [...] lutego 2022r. nr [...], czy w imieniu Prezydenta Miasta [...] jako zarządcy drogi w rozumieniu ustawy z 21 marca 1985r. o drogach publicznych. Ustalenia w tym zakresie mają bowiem istotne znaczenie dla niniejszego postępowania przed Sądem. Rozróżnić należy uprawnienia Prezydenta Miasta [...] jako organu administracji publicznej wydającego decyzję administracyjną w rozumieniu przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, od uprawnień i obowiązków zarządcy drogi publicznej. Działając jako organ administracji publicznej wydający decyzję administracyjną Prezydent Miasta [...] jest bowiem związany przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego obligującymi go do działania zgodnie z zasadami wyrażonymi Rozdziale 2 kodeksu postępowania administracyjnego, w tym w szczególności wyrażoną w art. 8 zasadą pogłębiania zaufania do władzy publicznej, proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania. Dalej skarżąca podkreśliła, że w zakresie zasadniczych robót budowlanych polegających na budowie trasy tramwajowej w ul [...] na odcinku od ul. [...] do ul. [...] wraz ze skrzyżowaniem z ul. [...] i [...], roboty budowlane do dnia dzisiejszego włącznie nie rozpoczęły się. Dla tej inwestycji aktualnie prowadzone jest postępowanie przetargowe, a termin składania ofert wyznaczono na dzień 14 lutego 2025 r. W ocenie skarżącej w okolicznościach niniejszej sprawy roboty, których dotyczy decyzja PINB z [...] września 2023 r. nie stanowiły zatem rozpoczęcia przedmiotowej budowy trasy tramwajowej w rozumieniu art. 31 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji drogowej. Wykonano jedynie niewielkie prace budowlane i zostały już zakończone i na dzień dzisiejszy mogą samodzielnie funkcjonować i być użytkowane o czym świadczy decyzja PINB. Odnośnie kwestii niespełnienia przez zaskarżoną decyzję, jak i decyzję ją poprzedzającą Prezydenta Miasta [...] z [...] lutego 2022 r. wymagań, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, zdaniem skarżącej pismo Prezydenta Miasta [...] stara się wykazać wyłącznie, że sama inwestycja budowy przedmiotowej trasy tramwajowej posiada uzgodnienia przeciwpożarowe w postaci zawiadomienia o uzgodnieniu projektu budowlanego przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczenia przeciwpożarowego i to wyłącznie w zakresie sieci wodociągowej. Uzgodnienie to jednak dotyczy wyłącznie zakresu w nim wskazanego (sieci wodociągowej). Z całą pewnością nie obejmuje ono analizy oddziaływania inwestycji na tereny przyległe pod kątem zapewnienia zachowania uzasadnionych interesów osób trzecich w zakresie bezpieczeństwa przeciwpożarowego. Skarżąca zauważyła, że na etapie postępowania, zarówno przez organem I, jak i II instancji całkowicie pominięto lokalizację inwestycji dwutorowej linii tramwajowej w gęstej śródmiejskiej zabudowie w bezpośredniej bliskości wielokondygnacyjnych budynków mieszkalnych oraz budynków użyteczności publicznej. W piśmie procesowym z [...] stycznia 2025 r. uczestnik postępowania Prezes Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] ustosunkowując się do argumentacji inwestora Prezydenta Miasta [...] przedstawionej w piśmie z [...] grudnia 2024 r. wskazał, że inwestor bagatelizuje znaczenie przepisów przeciwpożarowych dla oceny zgodności projektu z przepisami prawa. Jego zdaniem skupiając się na kwestiach intertemporalnych obowiązywania przepisów rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 2 grudnia 2015 r. w sprawie uzgadniania projektu budowlanego pod względem ochrony przeciwpożarowej (Dz. U. poz. 2117) oraz rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 5 sierpnia 2023 r. w sprawie uzgadniania projektu zagospodarowania działki lub terenu, projektu architektoniczno-budowlanego, projektu technicznego oraz projektu urządzenia przeciwpożarowego pod względem zgodności z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej (Dz. U. poz. 1563), Prezydent Miasta [...] nie dostrzega tożsamości regulacji zawartych w § 3 obu tych rozporządzeń i jednocześnie stara się sprowadzić na drugi plan kwestię zasadniczą - pozbawienia budynku Sądu, w wyniku realizacji inwestycji, dostępu do drogi przeciwpożarowej. W ocenie uczestnika kluczowe dla niniejszej sprawy przepisy są w obu aktach prawnych identyczne. Do okoliczności tej Miasto [...] się w ogóle nie odniosło, co w kontekście dóbr, które w zamyśle prawodawcy owe przepisy mają chronić, jest wręcz cyniczne. Prezes WSA wyjaśnił, że w powołaniu na "Opinię dotyczącą projektu linii tramwajowej w ulicy [...] w [...] i jej wpływu na bezpieczeństwo pożarowe budynku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...]" wskazał, że niezbędne byłoby dokonanie uzgodnienia w zakresie ochrony przeciwpożarowej w przypadku zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego, a także zapewnienia drogi pożarowej do obiektu budowlanego. Natomiast planowana inwestycja drogowa, w wyniku pozbawienia Sądu dostępu do drogi przeciwpożarowej, zmienia zasady bezpieczeństwa pożarowego przez co prowadzi do zmiany sposobu użytkowania budynku w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Inwestor natomiast ogranicza się do stwierdzenia, że budowa linii tramwajowej zgodnie z przepisami ww. rozporządzenia z dnia 2 grudnia 2015 r. nie wymagała uzgodnienia w spornym zakresie. Co jednak najważniejsze inwestor stara się pomijać najbardziej istotną w sprawie kwestię naruszenia § 12 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 lipca 2009 r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych (Dz. U. Nr 124, poz. 1030; zwanego dalej: rozporządzeniem z 24 lipca 2009 r.) poprzez pozbawienie dostępu do drogi przeciwpożarowej frontowego budynku WSA w [...] zlokalizowanego wzdłuż ul. [...]. Niemniej w zdawkowej argumentacji przedstawionej na ten temat w piśmie z dnia [...] grudnia 2024 r. inwestor przyznaje, że bezpośrednio przed budynkiem WSA w [...] przewidziano nasadzenie trzech drzew. Potwierdza to więc argumentację o naruszeniu § 12 ust. 2 rozporządzenia z 24 lipca 2009 r., który jednoznacznie zabrania sytuowania drzew o wysokości przekraczającej 3 m pomiędzy drogą przeciwpożarową i ścianą budynku. Dodatkowej uwagi wymaga, że inwestor w piśmie z [...] grudnia 2024 r. wskazuje, iż przed budynkiem Sądu planuje zlokalizowanie trzech drzew gatunku Platan Kolumnowy Minaret. Powszechnie dostępne źródła nie wskazują jednak, że taki gatunek drzewa istnieje. Jeżeli natomiast inwestorowi chodziło o Platan Wschodni Minaret (Platanus orientalis Minaret) to drzewo już na etapie sprzedaży osiąga 3-3,5m wysokości, a docelowo osiągnie wysokość 15 m. Jednocześnie Prezes WSA w [...] zauważył, że inwestor podejmując próbę wykazania zgodności inwestycji w zakresie dostępu budynku Sądu do drogi przeciwpożarowej wskazuje, że dojazd do budynku Sądu zostanie przewidziany w projekcie czasowej organizacji ruchu na czas budowy. Istotne jest jednak to, że intencją Sądu nie jest zadbanie o zapewnienie dojazdów samochodów do budynku na czas budowy, lecz zapewnienie utrzymania dotychczasowej drogi przeciwpożarowej, co do zasady, a nie na czas budowy. Zaprojektowane elementy zagospodarowania terenu i drzewa o wysokości przekraczającej 3 m, uniemożliwiają natomiast dostęp do elewacji budynku za pomocą podnośników i drabin mechanicznych. Odnosząc się do powołanego w piśmie z [...] grudnia 2024 r. art. 31 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 176; zwanej dalej: specustawą drogową) Prezes WSA wyjaśnił, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazywano wielokrotnie, iż regulacja ta znajduje zastosowanie tylko do decyzji organu I instancji (por. wyroki NSA z 15 grudnia 2020 r., II OSK 2193/20; z 23 sierpnia 2011 r., II OSK 1413/11; z 30 listopada 2010 r., II OSK 2148/10). Końcowo Prezes WSA zauważył, że usytuowanie budynków WSA w [...] już w chwili obecnej jest wyjątkowo niekorzystne dla prowadzenia ewentualnej akcji ratowniczo-gaśniczej. Ze zgromadzonej w toku postępowania administracyjnego dokumentacji nie wynika jak miałaby wyglądać taka akcja w sytuacji niemożności dojazdu wozu strażackiego do budynków Sądu, niemożności dostarczenia drabiny strażackiej do sześciokondygnacyjnego budynku "B", nie wynika również jak miałoby wyglądać dostarczanie środka gaśniczego, skoro w trakcie inwestycji planowane są ograniczenia w dostawie wody. Żaden dokument nie wskazuje w jakim stanie technicznym będą znajdować się hydranty przeciwpożarowe umiejscowione wyłącznie w ulicy [...]. W piśmie procesowym z [...] lutego 2025 r. uczestnik postępowania Prezydent Miasta [...], ustosunkowując się do twierdzeń skarżącej wyrażonych w piśmie z [...] stycznia 2025 r. oraz twierdzeń WSA w [...] wyrażonych w piśmie z [...] stycznia 2025 r. podtrzymał wszelkie wnioski i twierdzenia oraz wniósł o oddalenie skargi w całości. W odniesieniu do pisma skarżącej z [...] stycznia 2025 r. podniósł, że Prezydent Miasta [...] występuje w przedmiotowej sprawie w charakterze zarządcy drogi. Prezydent Miasta [...] zgodnie z treścią art. 33 § 1a p.p.s.a. spełnia przesłanki bycia uczestnikiem na prawach strony w niniejszym postępowaniu i może podnosić wszelkie twierdzenia oraz składać wnioski bez ograniczeń, zwłaszcza ograniczeń, które miałyby wynikać z k.p.a. Powyższe uprawnienie przysługuje bez względu na to w jakiej formie wystąpi strona, organ administracji jest bowiem inwestorem, co wynika to z art. 11a ust. 1 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych w zw. z art. 20 pkt 3) ustawy o drogach publicznych. Z ostrożności procesowej załączył pełnomocnictwo nr [...] z [...] grudnia 2024 r. udzielone przez Prezydenta Miasta [...] i potwierdził wszelkie sformułowane dotychczas wnioski i twierdzenia w szczególności wynikające z pisma Prezydenta Miasta [...] z [...] grudnia 2024 r. i podkreślił, że fakt utworzenia jednostki organizacyjnej - Zarządu Dróg Miejskich w [...] nie pozbawia Prezydenta Miasta [...] prerogatyw w zakresie zarządu nad drogami, co wynika bezpośrednio z przywołanego przez stronę skarżącą treści art. 21 ust. 1 ustawy o drogach publicznych, zgodnie z którym Zarząd pełni funkcję pomocniczą. Jednocześnie potwierdził, że roboty budowlane na podstawie zaskarżonej decyzji dla planowanego zamierzenia inwestycyjnego zostały rozpoczęte i częściowo zakończone. Wbrew twierdzeniom strony skarżącej norma art. 31 ust. 2 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych nie stanowi, że rozpoczęte powinny zostać "zasadnicze roboty". Zgodnie bowiem ze stanowiskiem doktryny i orzecznictwa czynnościami rozpoczynającymi budowę są czynności określone w art. 41 ust. 1 i 2 Prawa budowlanego wskazującego, że rozpoczęcie budowy następuje z chwilą podjęcia prac przygotowawczych na terenie budowy, którymi są: wytyczenie geodezyjne obiektów w terenie, wykonanie niwelacji terenu, zagospodarowanie terenu budowy wraz z budową tymczasowych obiektów oraz wykonanie przyłączy do sieci infrastruktury technicznej na potrzeby budowy. Wyżej wskazane roboty zostały wykonane, a fakt ten nie powinien budzić wątpliwości, a dowodami to potwierdzającymi są następujące dokumenty: 1. mapa poglądowa, przedstawiająca zakres zrealizowanej części zaskarżonej decyzji, 2. inwentaryzacja powykonawcza, 3. dokumentacja fotograficzna, 4. decyzja PINB dla Miasta [...] nr [...] z [...] września 2023 r. w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie. W pozostałym zakresie pisma skarżącej z [...] stycznia 2025 r., w tym w odniesieniu do zarzutu naruszenia art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawo budowlane uczestnik podtrzymał dotychczasowe stanowisko, wypełnione zostały wszelkie ciążące na inwestorze obowiązki prawne, wynikające z przepisów obowiązujących w czasie trwania postępowania - co zostało wykazane w piśmie z [...] grudnia 2024 r., a inwestycja została zaprojektowana z uwzględnieniem uzasadnionych interesów osób trzecich, prawo to bowiem nie może prowadzić do uniemożliwienia wykonywania uprawnień inwestora. Prezydent Miasta [...] podkreślił, że ponad wszelką wątpliwość trzeba także stwierdzić, że przepis art. 31 ust. 2 ww. ustawy jest przepisem obowiązującym i nie stwierdzono jego niekonstytucyjności. Odnosząc się do twierdzeń w zakresie rzekomego naruszenia przepisów w zakresie ochrony przeciwpożarowej Prezydent wyjaśnił, że przytoczone przez Prezesa WSA zarzuty są całkowicie chybione. W pierwszej kolejności za całkowicie bezpodstawne należy uznać stanowisko, że w wyniku realizacji inwestycji budynku WSA w [...] zostanie pozbawiony dostępu do drogi pożarowej. Jak wynika z dokumentacji, zarówno w trakcie realizacji robót budowlanych (w sposób wskazany wczasowej organizacji ruchu), jak i już po zakończeniu robót budowlanych nie ulegnie zmianie. Nie dochodzi także do zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego, jakim jest budynek Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...]. O zmianie sposobu użytkowania w rozumieniu ustawy Prawo budowlane można mówić dopiero w sytuacji, gdy w wyniku prowadzonej działalności dochodzi do istotnego przekroczenia wskazanych w przepisie parametrów, tak aby można było stwierdzić, że prowadzona w ten sposób działalność nie mieści się już w dotychczasowej funkcji obiektu budowlanego, legalnie dopuszczonego do użytkowania. W wyniku realizacji robót budowlanych w oparciu o zaskarżoną decyzję do tego rodzaju zmian nie dojdzie. Ponadto roboty budowlane wykonywane w oparciu o skarżoną decyzję były już przedmiotem weryfikacji pod kątem ich zgodności z przepisami przeciwpożarowymi. Zgodnie bowiem z art. 32 ust. 1 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych w związku z art. 56 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo budowlane, warunkiem uzyskania decyzji pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego, jest zawiadomienie Państwowej Straży Pożarnej o zakończeniu budowy obiektu budowlanego i zamiarze przystąpienia do jego użytkowania. Organy zajmują stanowisko w sprawie zgodności wykonania obiektu budowlanego z projektem budowlanym. W przedmiotowej sprawie dotychczas wykonane roboty budowlane sąsiadują bezpośrednio z nieruchomością, w której zamieszkuje skarżąca B. R., jak też sąsiadują z budynkiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Brak stanowiska Państwowej Straży Pożarnej należy traktować jako niezgłoszenie sprzeciwu lub uwag. Brak sprzeciwu lub uwag musi być Interpretowany jako "milcząca zgoda", potwierdzająca legalność wydanej decyzji z przepisami przeciwpożarowymi. Jako uzupełnienie dotychczasowych twierdzeń, Prezydent Miasta [...] wskazał, że decyzje organów obu instancji zostały wydane zgodnie z zasadą uwzględniania istotnego interesu strony postępowania administracyjnego, który jest jednocześnie w tym wypadku interesem publicznym. Omawiana przesłanka, zmaterializowała się niedawno, inwestor bowiem ubiegał się o finansowanie zewnętrzne inwestycji i fakt ten nie pozostaje obojętny dla stanu sprawy. Pismem z [...] stycznia 2025 r. Dyrektor Departamentów Miejskich Centrum Unijnych Projektów Transportowych poinformował, że złożony przez inwestora wniosek uzyskał pozytywną opinię Komisji Oceny Projektów a CUPT zatwierdził projekt pn. "Program Centrum - etap II - budowa trasy tramwajowej wraz z uspokojeniem ruchu samochodowego w ulicy [...] - faza II" do dofinansowania. Dofinansowanie pochodzi ze środków europejskich, a jego kwota to [...] zł ([...] złotych). Okres realizacji projektu trwa do [...] listopada 2027 r. Umowa, która została zawarta w ramach dofinansowania zobowiąże do terminowej realizacji poszczególnych etapów inwestycji. Wielkość prowadzonej inwestycji, jej złożoność oraz mnogość potencjalnych komplikacji powodują, że dodatkowe przedłużenie procesu administracyjnego może spowodować niedotrzymanie zapisów określonych w umowie o dofinansowanie, czego prawdopodobnie konsekwencją będzie niezakwalifikowanie wydatków do rozliczenia. Konieczność przebudowy drogi oraz rozwoju ruchu tramwajowego w mieście są przesłanką ochrony interesu społecznego. Transport szynowy jest skoncentrowany w centrum miasta i jest to konieczny element transportu publicznego w [...], jednocześnie element wymagający modernizacji i rozwoju - który aktualnie jest przeprowadzany. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.) uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi następuje, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze – w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu. Należy mieć również na uwadze treść art. 11g ust. 3 specustawy drogowej który stanowi, że w postępowaniu przed organem odwoławczym oraz przed sądem administracyjnym nie można uchylić decyzji w całości ani stwierdzić jej nieważności, gdy wadą dotknięta jest tylko część decyzji dotycząca odcinka drogi, nieruchomości, działki. Przedmiotem kontroli jest decyzja Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2023 r., [...] zmieniająca w części, umarzająca postępowanie odwoławcze w zakresie odwołań wniesionych przez Ł. O., M. M. i T. M., a w pozostałej części utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] nr [...] z dnia [...] lutego 2022 r. o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej polegającej na budowie trasy tramwajowej w ul. [...] (droga powiatowa) na odcinku od ul. [...] do ul. [...] wraz ze skrzyżowaniem z ul. [...] i [...], realizowanej w ramach projektu pn. "Program Centrum - etap II - budowa trasy tramwajowej wraz z uspokojeniem ruchu samochodowego w ul. [...]". Materialnoprawną podstawę decyzji organów obu instancji w niniejszej sprawie stanowiły przepisy specustawy drogowej, której art. 1 ust. 1 stanowi, że ustawa określa zasady i warunki przygotowania inwestycji "w zakresie dróg publicznych" w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 320), zwanych dalej "drogami", a także organy właściwe w tych sprawach. Należy wskazać, że celem specustawy drogowej jest uproszczenie procedur związanych z wydawaniem aktów administracyjnych warunkujących rozpoczęcie budowy i przebudowy drogi publicznej, co w zamyśle ustawodawcy ma poprawić efektywność realizacji zadań publicznych dotyczących rozbudowy dróg a tym samym usprawnienia komunikacji i poprawy jej bezpieczeństwa. Szczególny charakter specustawy drogowej polega przede wszystkim na tym, że ze względu na specyficzny charakter inwestycji drogowej, jako inwestycji liniowej przebiegającej najczęściej przez wiele nieruchomości, ustawodawca połączył kilka odrębnych procedur i rozstrzygnięć administracyjnych w jedną, kończącą się decyzją o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, stanowiącą podstawę rozpoczęcia robót budowlanych w zakresie budowy drogi publicznej. Kumulacja kilku postępowań administracyjnych skutkuje więc wydaniem jednego rozstrzygnięcia administracyjnego, w którym następuje skonkretyzowanie lokalizacji inwestycji, wydzielenie geodezyjne i prawne obszaru, mającego być zajętym pod przyszłą drogę publiczną oraz ocena technicznego projektu budowy drogi, kończąca się zawartym w tym samym rozstrzygnięciu pozwoleniem na wykonywanie robót budowlanych. W orzecznictwie utrwalone jest stanowisko, że organ nie może oceniać racjonalności czy też słuszności przyjętych we wniosku rozwiązań projektowych, gdyż postępowanie w sprawie zezwolenia na realizację danej inwestycji drogowej toczy się na wniosek zarządcy drogi, którym to wnioskiem organ administracji jest związany. Organ nie może dokonywać jakichkolwiek zmian np. w zakresie lokalizacji, przebiegu oraz planowanych parametrów technicznych konkretnej inwestycji. To bowiem inwestor dokonuje wyboru najkorzystniejszych w jego ocenie rozwiązań odnoszących się do planowanego przez niego przedsięwzięcia drogowego. Rolą orzekającego w sprawie organu jest natomiast sprawdzenie kompletności wniosku w świetle wymogów ustawowych oraz czy koncepcja składającego wniosek mieści się w granicach wyznaczonych przez prawo. Również sądy administracyjne nie są władne oceniać zasadności, czy też społeczno-gospodarczych podstaw inwestycji. Nie mogą także oceniać racjonalności, ani słuszności przyjętych we wniosku rozwiązań projektowych, gdyż postępowanie w sprawie zezwolenia na realizację danej inwestycji drogowej toczy się na wniosek zarządcy drogi, którym to wnioskiem organ jest związany (zob: wyroki NSA z: 28 lutego 2014 r., II OSK 94/14, 22 września 2020 r., II OSK 711/20, 9 stycznia 2023 r., II OSK 2254/22, 6 lipca 2023 r., II OSK 371/23, www.orzeczenia.nsa.gov.pl – dalej CBOSA). Stosownie do art. 11e specustawy drogowej, nie można uzależniać zezwolenia na realizację inwestycji drogowej od spełnienia świadczeń lub warunków nieprzewidzianych obowiązującymi przepisami. Przepis ten wskazuje w sposób jednoznaczny na związany charakter decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, który oznacza, że w przypadku spełnienia przewidzianych prawem przesłanek właściwy organ ma bezwzględny obowiązek wydania pozytywnego rozstrzygnięcia, tj. udzielenia zezwolenia na realizację inwestycji. Wymaga podkreślenia, że tylko w przypadku stwierdzenia przez organy, że kształt inwestycji w wersji zgłoszonej we wniosku narusza określony przepis prawa, zobowiązuje te organy do odmowy wydania zezwolenia na realizację inwestycji drogowej w wersji wnioskowanej przez zarządcę drogi publicznej (zob. wyrok NSA z 6 lipca 2023 r., II OSK 371/23, CBOSA). W orzecznictwie wskazuje się, że dokonywanie przez organy administracji publicznej oceny niezbędności realizacji celu inwestycji drogowej jako przesłanki ingerencji w prawo własności nieruchomości zaliczonych przez inwestora do zakresu inwestycji należy dopuścić wyjątkowo, nawet wówczas weryfikacja ta nie może mieć jednak na celu kontroli zasadności poszczególnych rozwiązań wskazanych we wniosku o wydanie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej, ale zbadanie niezbędności tej inwestycji do realizacji ogólnego celu przedsięwzięcia drogowego (zob. wyrok NSA z 17 stycznia 2023 r., II OSK 2352/22, wyrok NSA z 12 grudnia 2019 r., II OSK 3190/19, CBOSA). Poza zakresem oceny organów i kontroli Sądu znajdują się wszystkie kwestie, które dotyczą zasadności i racjonalności realizacji przedmiotowej inwestycji, szczegółowych rozwiązań projektu, możliwości zmiany przebiegu drogi lub urządzeń infrastruktury technicznej oraz ewentualne szkody i ubytki wartości nieruchomości prywatnych. Stąd też Sąd zwolniony jest z obowiązku szczegółowego rozważania poszczególnych technicznych rozwiązań projektu budowlanego. Kształt przyjętych rozwiązań determinuje bowiem zamierzenie zarządcy drogi. Podkreślić należy, że w takim postępowaniu regulowanym przepisami specustawy drogowej interes społeczny i gospodarczy ma prymat nad słusznym interesem strony, bowiem inwestycja w zakresie realizacji drogi publicznej ma na celu zaspokojenie określonych potrzeb społeczności lokalnej, co oznacza, że jest inwestycją celu publicznego. Zatem dopuszczalność zastosowania przepisów prawa materialnego, tj. specustawy drogowej nie mogła być zmodyfikowana z uwagi na słuszny interes skarżącej. W ocenie Sądu nie są uzasadnione podniesione w skardze zarzuty naruszenia art. 6, 7, 8, 12 k.p.a., które strona wiąże z brakiem ustaleń organu odnośnie wpływu planowanej inwestycji na bezpieczeństwo budynków (budowli) oraz ludzi, odnośnie ustalenia lokalizacji torowiska, czy brakiem odpowiedniego dojazdu do nieruchomości na odcinku pomiędzy ul. [...] a ul. [...], co może stanowić utrudnienie dla odpowiednich służb w zagrożeniu w przypadku wystąpienia pożaru, czy innych zdarzeń wymagających interwencji służb ratunkowych. Zgodnie art. 11c specustawy drogowej do postępowania w sprawach dotyczących wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z zastrzeżeniem przepisów niniejszej ustawy. Ustosunkowując się do powyższych zarzutów ponownie należy wskazać, że organ nie może oceniać racjonalności, czy też słuszności przyjętych we wniosku rozwiązań projektowych, gdyż postępowanie w sprawie zezwolenia na realizację danej inwestycji drogowej toczy się na wniosek zarządcy drogi, którym to wnioskiem organ administracji jest związany. Organ nie może dokonywać, jakichkolwiek zmian np. w zakresie lokalizacji, przebiegu oraz planowanych parametrów technicznych konkretnej inwestycji. To bowiem inwestor dokonuje wyboru najkorzystniejszych w jego ocenie rozwiązań odnoszących się do planowanego przez niego przedsięwzięcia drogowego i tylko w przypadku stwierdzenia przez organy, że kształt inwestycji w wersji zgłoszonej we wniosku narusza określony przepis prawa, zobowiązuje te organy do odmowy wydania zezwolenia na realizację inwestycji drogowej w wersji wnioskowanej przez zarządcę drogi publicznej. W istocie podniesione zarzuty naruszenia przepisów k.p.a. które statuują zasady ogólne postępowania administracyjnego, dotyczą kwestii ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich (art. 11f ust. 1 pkt 4 specustawy drogowej, art. 5 ust. 1 pkt 9 z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 725 – dalej ustawa Prawo budowlane), o czym będzie mowa poniżej. Nie doszło w sprawie do naruszenia zasady praworządności (art. 6 k.p.a.), która oznacza, że organy administracji publicznej mają obowiązek działać na podstawie przepisów. Oznacza to, działanie w oparciu o obowiązującą normę prawną, prawidłowe ustalenie znaczenia tej normy, niewadliwe dokonanie subsumpcji oraz niewadliwe ustalenie następstw prawnych. Dotyczy to zastosowania zarówno normy prawa materialnego jak i procesowego (zob. wyrok WSA w Rzeszowie z 6 sierpnia 2008 r., II SA/Rz 246/08, CBOSA). Organy w wydanych decyzjach wskazały przepisy prawa stanowiące podstawę rozstrzygnięcia i ją uzasadniły. W ocenie Sądu, co zostanie przedstawione poniżej nie doszło w sprawie do takich naruszeń ww. zasady, które w świetle art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. stanowiłyby uzasadnioną przesłankę uchylenia zaskarżonej decyzji. Z kolei reguła wynikająca z art. 7 k.p.a. nakazująca załatwienie sprawy w sposób uwzględniający interes społeczny i słuszny interes obywateli nie mogła doprowadzić do wyłączenia stosowania wobec skarżącej przepisów specustawy drogowej. Nakaz ten jest możliwy do zrealizowania wyłącznie w sytuacji, gdy organowi administracji przysługuje tzw. uznanie administracyjne. Nie można go jednak stosować w przypadku wydania przez organ tzw. decyzji związanej, tj. decyzji wydawanej w sytuacji, gdy norma prawa przewiduje w określonym stanie faktycznym obowiązek wydania przez organ decyzji o określonej treści (vide: wyrok NSA z dnia 3 lipca 2019 r., II OSK 916/19, CBOSA). Wynikająca z art. 8 k.p.a. zasada zaufania obywateli do organów państwa nakłada na organ administracji publicznej obowiązek praworządnego i sprawiedliwego prowadzenia postępowania. Nie oznacza, to, że zasada pogłębiania zaufania do obywateli do władzy publicznej jest naruszona wtedy gdy decyzje administracyjne nie uwzględniają ich żądań. Kierowanie się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania jest obowiązkiem proceduralnym organu administracji publicznej. W ocenie Sądu nie doszło do naruszenia ww. zasady. Zgodnie z art. 11 k.p.a. organy administracji publicznej powinny wyjaśniać stronom zasadność przesłanek, którymi kierują się przy załatwieniu sprawy, aby w ten sposób w miarę możności doprowadzić do wykonania przez strony decyzji bez potrzeby stosowania środków przymusu. Ustawodawca nie wymaga od organów skutecznego przekonania strony, że adresowana do niej decyzja jest słuszna i zgodna z prawem. Obowiązek ten sprowadza się do konieczności wyjaśnienia stronie, że adresowana do niej decyzja wynika z racjonalnych przesłanek i jest oparta o przepisy obowiązującego prawa, to znaczy, że w istniejącym stanie prawnym i faktycznym wydanie innej decyzji było niemożliwe. Organ odpowiada za naruszenie art. 11 k.p.a., jeżeli nie podejmie lub bezpodstawnie odstąpi od czynności, mających przekonać stronę o zasadności decyzji, np. odstąpi od uzasadnienia decyzji. Zasada ta nakłada na organ obowiązek dołożenia należytej staranności w wyjaśnieniu stronie zasadności podjętego rozstrzygnięcia. Nie wymaga się zaś od niego osiągnięcia rezultatu, to znaczy faktycznego przekonania strony do prawidłowości podjętej decyzji (zob. wyrok NSA z 16 maja 2024 r., I GSK 1265/20, CBOSA). Wojewoda [...] przedstawił motywy podjętej decyzji i odniósł się do zarzutów skarżącej. Niezadowolenie skarżącej z zapadłego rozstrzygnięcia nie oznacza naruszenia ww. zasady. Z kolei art. 12 k.p.a. formułuje zasadę szybkości i prostoty postępowania. Oznacza ona, że organ administracji powinien zmierzać do załatwienia sprawy, korzystając z takich możliwości i sposobów postępowania, które pozwalają na jak najszybsze załatwienie sprawy, ale nie wiążą się z uszczerbkiem dla trafności i celowości rozstrzygnięcia. Następstwem nierespektowania zasady szybkości i prostoty postępowania może być niezałatwienie sprawy w terminie (bezczynność organu) oraz przewlekłość postępowania, co jednak nie rzutuje na ocenę merytoryczną podjętego rozstrzygnięcia. Zdaniem Sądu nie jest uzasadniony również zarzut naruszenia art. 15 k.pa., który statuuje zasadę dwuinstancyjności postępowania. Wskazać należy, iż realizując tę zasadę wynikającą z art. 15 k.p.a., organ odwoławczy na nowo ponownie rozpoznaje sprawę administracyjną w jej całokształcie. Jej zachowanie wymaga nie tylko podjęcia dwóch kolejnych rozstrzygnięć przez stosowne organy, ale konieczne jest, aby rozstrzygnięcia te zapadły w wyniku przeprowadzenia przez każdy z tych organów postępowania merytorycznego, tak by dwukrotnie oceniono dowody, przeanalizowano wszystkie argumenty, a nie tylko dokonano kontroli zasadności argumentów podniesionych w stosunku do orzeczenia organu pierwszej instancji, przy czym w niniejszej sprawie organ odwoławczy wymogu tego dochował. Organ odwoławczy miał obwiązek ocenić sprawę w jej całokształcie zgodnie z przepisami prawa materialnego i posiadał kompetencję w oparciu o art. 136 § 1 k.p.a. w przedmiocie nałożenia na inwestora obowiązek usunięcia nieprawidłowości w projekcie budowlanym, czy wezwania do złożenia stosownych wyjaśnień. Analiza akt niniejszej sprawy, w szczególności zaskarżonej decyzji wskazuje, że nie zaistniały żadne podstawy uzasadniające zarzut naruszenia wyrażonej w art. 15 k.p.a. zasady dwuinstancyjności postępowania. Mając na uwadze skomplikowany charakter sprawy, jej złożoność, postępowania organu odwoławczego nie sposób uznać za naruszenie zasady dwuinstancyjności. Zgodnie z art. 11b ust. 1 specustawy drogowej właściwy zarządca drogi składa wniosek o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej po uzyskaniu opinii właściwych miejscowo zarządu województwa, zarządu powiatu oraz wójta (burmistrza, prezydenta miasta). Organ I instancji nie dostrzegł braku dołączenia przez inwestora do wniosku opinii Zarządu Województwa [...], lecz na etapie postępowania uchybienie to zostało sanowane przez przedłożenie wskazanej opinii. Z tego powodu doszło do naruszenia art. 11b ust. 1 specustawy drogowej, to jednak zdaniem Sądu nie miało wpływu na treść podjętego w sprawie rozstrzygnięcia. Również jako uchybienie procesowe nie mające wpływu na treść rozstrzygnięcia należy uznać brak zawiadomienia przez organ I instancji - poza wnioskodawcą - pozostałych stron o wydaniu postanowienia w przedmiocie zawieszenia postępowania, jak i jego podjęciu. Nie jest uzasadnione stanowisko skarżącej, że brak zawieszenia postępowania oznaczałoby wydanie decyzji odmownej. Z kolei kwestia ewentualnego wyłączenia ruchu pojazdów na odcinku ul. [...] od ul. [...] reguluje projekt organizacji ruchu, o którym mowa w ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym, a nie przepisy specustawy drogowej. Jak wskazał organ w odpowiedzi na skargę zatwierdzony projekt budowlany na tym odcinku przewiduje realizację m.in. jezdni, torowiska i ścieżki rowerowej. Wyłączenie ruchu określonych pojazdów na ww. odcinku nie powoduje, że droga traci charakter drogi publicznej. W tym miejscu należy wskazać, że przedmiotowa inwestycja drogowa polegająca na budowie trasy tramwajowej w ul. [...] (droga powiatowa - publiczna) mieści się w pojęciu "inwestycji" w rozumieniu art. 1 ust. 1 specustawy drogowej. W orzecznictwie wyjaśniono, że w art. 1 ust. 1 specustawy drogowej ustawodawca posługuje się szerokim pojęciem: "inwestycji", co oznacza, że desygnat tego pojęcia obejmuje nie tylko budowę, ale też przebudowę bądź remont drogi publicznej. Specustawę stosuje się zatem do każdego procesu inwestycyjnego dotyczącego obiektów docelowo mających uzyskać status (kwalifikację) dróg publicznych (zob. wyrok NSA z 1 października 2013 r., II OSK 1032/12, CBOSA). Zdaniem Sądu zaskarżona decyzja jest zgodna z decyzją Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z [...] listopada 2021 r. o środowiskowych uwarunkowaniach dla inwestycji. Na podstawie ww. decyzji uchylony został pkt 1.3.3. decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z [...] grudnia 2020 r. i umorzone zostało postępowanie w tym zakresie. GDOŚ stwierdził, że kwestia wprowadzenia strefy Tempo 30 na ul. [...], na północ od ul. [...], nie dotyczy rozwiązań w zakresie ochrony środowiska i dlatego obowiązek wynikający z pkt I.3.3. został nałożony w sposób nieprawidłowy. Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach nie ustala klasy drogi, ani parametru prędkości projektowej, gdyż w tym postępowaniu organ nie ocenia zasadności przyjętych rozwiązań projektowych. Nie może budzić wątpliwości, że przy realizacji tego rodzaju kompleksowych, liniowych inwestycji drogowych nieuniknione jest stwarzanie określonych uciążliwości dla właścicieli nieruchomości znajdujących się w obszarze jej oddziaływania. W ocenie Sądu z uwagi na cele inwestycji związane z budową trasy tramwajowej w postaci m.in. ograniczenia ruchu samochodowego na rzecz transportu publicznego, ograniczenia emisji spalin i hałasu, wzrostu bezpieczeństwa i uspokojenia ruchu dla wszystkich użytkowników, wyraźnie wskazują, że inwestycja służy dobru powszechnemu (publicznemu). W takiej sytuacji interes publiczny podlega zwiększonej ochronie i przeważa nad interesem mieszkańców budynków sąsiadujących z inwestycją, w tym skarżącej. Nie oznacza to oczywiście, że interes osób trzecich (skarżącej) nie podlega ochronie prawnej, gdyż o tym stanowi jednoznacznie (art. 11f ust. 1 pkt specustawy drogowej, art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy Prawo budowlane). Wymaga jednak podkreślenia, że o naruszeniu interesów osób trzecich można mówić jedynie wtedy, gdy zostały naruszone w tym względzie konkretne przepisy. Ochrona interesów w procesie inwestycyjnym nie może bowiem prowadzić do sytuacji, w której to osoby trzecie, a nie inwestorzy - właściciele nieruchomości, na której mają powstać planowane inwestycje, decydować będą o dopuszczalności wybudowania obiektów budowlanych, miejscu posadowienia takich obiektów, czy rodzaju obiektu budowlanego. Należy wskazać, że zezwolenie na realizację inwestycji drogowej jest szczególnym aktem, który nie ogranicza się do przyznania inwestorowi określonych praw, czego jedynie korelatem są (na zasadzie oddziaływania obiektu budowlanego) pewne uciążliwości bądź ograniczenia praw innych podmiotów - co jest charakterystyczne w przypadku choćby pozwoleń na budowę. Zezwolenie na realizację inwestycji drogowej prowadzi wprost do pozbawienia jednostek prawa własności (art. 11f ust. 1 pkt 6, art. 12 ust. 4 specustawy drogowej) - prawa któremu Konstytucja nadaje szczególne znaczenie (art. 21 ust. 1 i art. 64 ust. 1, zob. wyrok NSA z 19 września 2024 r., II OSK 1670/24, CBOSA). W orzecznictwie wielokrotnie podkreślano, że z treści przepisu art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy Prawo budowlane wynika, iż poszanowaniu podlegają nie wszystkie, lecz tylko uzasadnione (kwalifikowane) interesy osób trzecich. Uzasadnione interesy osób trzecich, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 9, to interesy mające umocowanie w przepisach prawa. Nie chodzi zatem o wszelkie utrudnienia, jakie może spowodować planowana inwestycja, lecz jedynie o takie, które dotyczyć mogą naruszeń interesów prawnych, nie zaś interesów faktycznych innych osób (zob. wyrok NSA z 28 kwietnia 2017 r., II OSK 2184/15, CBOSA). Pojęcie interesów osób trzecich nie ma charakteru abstrakcyjnego, które podlega subiektywnej ocenie w zależności od okoliczności stanu faktycznego. Ocena, czy dochodzi do naruszenia takich interesów, nie będzie wynikać z indywidualnego przekonania osoby, która będzie czuła się pokrzywdzona planowaniem bądź realizacją określonej inwestycji budowlanej, pojęcie to bowiem należy interpretować obiektywnie, tj. zgodnie z regulującymi proces inwestycyjny normami, w tym przepisami techniczno-budowlanymi. O naruszeniu uzasadnionych interesów osób trzecich, a nie interesów faktycznych innych osób można mówić jedynie wtedy, gdy zostaną naruszone w tym względzie konkretne przepisy, bowiem art. 5 ust. 1 pkt 9 jest przepisem ogólnym (zob. wyrok NSA z 22 czerwca 2022 r., II OSK 2015/19, wyrok NSA z 23 lutego 2022 r., II OSK 623/19, CBOSA). Wyznacznikiem zakresu, w jakim wydający decyzję organ administracyjny ma obowiązek chronić uprawnienia osób trzecich, są przepisy prawa materialnego (por. wyrok NSA z 25 lutego 2020 r., II OSK 1010/18, wyrok NSA z dnia 21 września 2023 r., II OSK 974/22, CBOSA). Oceniając to, czy decyzja o realizacji inwestycji drogowej w sposób prawidłowy zapewnia poszanowanie uzasadnionych interesów osób trzecich należy mieć na względzie, że inwestor realizujący inwestycję drogową działa w interesie publicznym, który ma prymat nad interesem prawnym jednostki, o ile nie narusza jego interesu prawnego w sposób niezgodny z prawem. Przy realizacji systemu dróg publicznych, służących poprawie bezpieczeństwa, komunikacji i transportu, nie dochodzi do naruszenia proporcji między interesem publicznym, a ingerencją w sferę praw i wolności, które są rekompensowane stosownym odszkodowaniem (zob. wyroki NSA z: 23 kwietnia 2010 r., II OSK 704/09, 13 grudnia 2011 r., II OSK 2250/11, 10 września 2024 r., II OSK 2113/23, CBOSA). W orzecznictwie wskazuje się, że odstępstwa przewidziane specustawą są zgodne z konstytucją, bowiem służą wartościom w niej wskazanym, które z kolei uzasadniają ograniczenie innych konstytucyjnych praw, w tym prawa własności (zob. wyrok NSA z dnia 9 stycznia 2023 r., II OSK 2254/22, CBOSA). Nie ulega wątpliwości, że tego typu postępowania, wiążą się z ingerencją w prawo własności, która budzić może sprzeciw podmiotu, którego nieruchomość podlega wywłaszczeniu lub ogranicza się sposób jej korzystania. Prawo w ramach realizacji inwestycji drogowej zapewnia ochronę uzasadnionego interesu osób trzecich, co należy rozumieć jako zapewnienie dostępu do drogi publicznej, możliwość korzystania z urządzeń infrastruktury technicznej oraz ochronę przed nadmiernym hałasem. Poszanowanie występujących w obszarze oddziaływania obiektu uzasadnionych interesów osób trzecich, poza zapewnianiem dostępu do drogi publicznej, wiąże się także z poszanowaniem prawa do korzystania z sąsiedniej nieruchomości, według zasad wynikających z przepisów o treści wykonywania prawa własności nieruchomości (zob. wyrok NSA z 10 września 2024 r., II OSK 2113/23, CBOSA). Obowiązek, o którym mowa w art. 11f ust. 1 pkt 4 specustawy drogowej będzie naruszony, jeżeli mimo ustalenia przez organ istnienia uzasadnionych interesów osób trzecich zasługujących na ochronę, organ nie określi w wydanej decyzji stosownych wymogów zapewniających poszanowanie takich interesów (zob. wyrok NSA z 9 stycznia 2023 r., II OSK 2010/22, wyrok NSA z 10 września 2024 r., II OSK 2113/23, CBOSA). Z takim przypadkiem jednak, co wyżej wykazano, nie mamy do czynienia w tej sprawie. Zaskarżona decyzja Wojewody [...] utrzymała w mocy rozstrzygnięcie Prezydenta Miasta [...], które zawiera w swej treści również wskazane wymagania dotyczące ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich. W ramach pkt IV decyzji pierwszoinstancyjnej w jej ppkt 9 zamieszczono właśnie takie wymagania dotyczące zapewnienia dostępu do drogi publicznej, możliwości korzystania z urządzeń istniejącej infrastruktury technicznej, zapewnienia dopływu światła dziennego do budynków mieszkalnych ochrony przed hałasem, zanieczyszczeniem powietrza, wody i gleby, zapewnienie bezpieczeństwa ludzi i mienia. W pkt VIII decyzji organu I instancji wskazano szczególne warunki zabezpieczenia terenu budowy i prowadzenia robót budowlanych w celu zapewnienia w trakcie realizacji spornej inwestycji bezpieczeństwa ludzi i mienia poprzez prowadzenie robót budowlanych zgodnie z obowiązującymi przepisami techniczno-budowlanymi (wskazanymi w tej decyzji), a także zapewniono dojście i dojazd do działek, budynków i urządzeń z nimi związanych. Tym samym wskazywane wyżej treści decyzji Prezydenta Miasta [...] realizują wymogi wynikające z dyspozycji art. 11f ust. 1 pkt 4 specustawy drogowej. Jak już wyżej wskazano pojęcie "uzasadnionego interesu osób trzecich" w rozumieniu art. 11f ust. 1 pkt 4 specustawy drogowej należy interpretować w oparciu o przesłanki obiektywne, czyli zgodność z przepisami prawa. Tymczasem skarżąca powołuje się jedynie na interes subiektywny. Organ w zaskarżonej decyzji trafnie stwierdził, że sprowadzają się one do obaw, co do wpływu przedmiotowej inwestycji drogowej na możliwość komfortowego korzystania z lokalu mieszkalnego, zlokalizowanego w budynku na działce o nr ewid. [...] (ark. [...], obręb [...]), stanowiącej jej współwłasność, z uwagi na bliskie położenie nieruchomości względem drogi, w tym torowiska tramwajowego. Wojewoda wyjaśnił, że w postępowaniu w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, zarówno organ I instancji, jak i organ odwoławczy, badają zgodność z prawem wniosku inwestora, nie zaś zagadnień dotyczących ewentualnych negatywnych następstw dla podmiotów objętych tą decyzją. Z samej bowiem istoty przedsięwzięcia drogowego, będącego inwestycją liniową, wynika ingerencja w prawa przysługujące innym podmiotom w stosunku do nieruchomości objętych projektowaną inwestycją. Z omawianej ingerencji wynikać mogą z kolei inne utrudnienia dla podmiotów dotychczas wykorzystujących daną nieruchomość w określony sposób. Nie oznacza to jednak, że taka decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej jest wadliwa. Z akt sprawy, wynika, że działka o nr ewid. [...] (ark. [...], obręb [...]) nie jest objęta liniami rozgraniczającymi teren i nie podlega wywłaszczeniu. W ramach przedmiotowej inwestycji na ww. nieruchomości przewiduje się jedynie przebudowę zjazdu (zgodnie z art. 11f ust. 1 pkt 8 lit. h specustawy drogowej) oraz rozbiórkę sieci i przyłączy gazowych (zgodnie z art. 11f ust. 1 pkt 8 lit. c specustawy drogowej). Określenie przebiegu przedmiotowej inwestycji odbyło się na etapie postępowania w sprawie określenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia i to właśnie w tym postępowaniu strony mogły wnosić uwagi co do trasy projektowanej inwestycji. Wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach następuje przed uzyskaniem decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej i określone w niej środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia są wiążące. Skutki prawne decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla dalszego procesu inwestycyjnego określone są bowiem w art. 86 pkt 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1112), zgodnie z którym decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wiąże organ wydający decyzje, o których mowa wart. 72 ust. 1 ww. ustawy. Jednocześnie organ odwoławczy trafnie zwrócił uwagę, że zagadnienia związane z oceną potencjalnego oddziaływania przedsięwzięcia na klimat akustyczny, środowisko i ludzi były elementem postępowania w sprawie wydania decyzji RDOŚ oraz postępowania odwoławczego zakończonego decyzją GDOŚ. Organy właściwe do wydania decyzji o zezwoleniu na realizacji inwestycji drogowej nie są uprawnione do oceny prawidłowości postępowania zakończonego wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Zgodnie z art. 11d ust. 1 pkt 9 specustawy drogowej, do wniosku o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej winny być załączone wymagane przepisami odrębnymi decyzje administracyjne, a taką decyzją jest m.in. decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach. W niniejszej decyzja RDOŚ o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia i decyzja GDOŚ znajduje się w aktach sprawy. Wojewoda [...] zwrócił uwagę na nałożony w decyzji RDOŚ obowiązek przeprowadzenia analizy porealizacyjnej. Także w decyzji GDOŚ, w punkcie 8. na stronie 3., ustalono obowiązki w zakresie zapobiegania, ograniczenia oraz monitorowania oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko: a) obowiązek zapobiegania i ograniczania oddziaływania zrealizować przez zastosowanie rozwiązań chroniących środowisko wymienionych w pkt. 1.2 i 1.3 niniejszej decyzji, b) w fazie budowy, a także rok po oddaniu inwestycji do eksploatacji prowadzić pomiary emisji drgań i wibracji. Punkty pomiarowe zlokalizować wzdłuż projektowanego odcinka trasy tramwajowej na ni. [...] w wytypowanych miejscach w zależności od istniejącego zagospodarowania terenu. Częstotliwość pomiarów w punktach obserwacji powinna być nie mniejsza niż jeden raz dziennie. Wyniki monitoringu miesięcznie (nie później niż 7 dni od zakończenia danego cyklu) przedstawiać Regionalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska w [...]." W punkcie III.l. zaskarżonej decyzji znajdują się zapisy dotyczące konieczności zachowania warunków korzystania ze środowiska, określonych w decyzji RDOŚ i decyzji GDOŚ. Trzeba mieć na względzie, że zezwolenie na realizację inwestycji w zakresie dróg publicznych w wielu wypadkach musi uwzględniać sprzeczne interesy, z jednej strony inwestora, a z drugiej strony osób, których prawa lub interesy mogą być zagrożone lub naruszone w związku z realizacją takiej inwestycji. Granice tych praw i interesów określają przepisy specustawy drogowej, Prawa budowlanego oraz innych aktów prawnych. Poza tymi granicami, a zatem poza ochroną prawną wynikającą z norm prawa pozytywnego, pozostają natomiast protesty obywateli wyrażające ich osobiste zapatrywania, oczekiwania, postulaty i życzenia co do określonej polityki inwestycyjnej. Nieuwzględnienie ich nie może stanowić podstawy kwestionowania legalności zezwolenia na realizację inwestycji w zakresie dróg użytku publicznego. Realizacja dróg publicznych jest niewątpliwie celem publicznym, któremu ustawodawca na gruncie specustawy drogowej dał prymat nad interesem indywidualnym, w tym wypadku interesem skarżącej. Decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej nie narusza art. 11f ust. 1 pkt 4 specustawy drogowej. Wymagania dotyczące ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich obejmują zachowanie bezpieczeństwa mienia znajdującego się w sąsiedztwie realizowanej inwestycji i warunek dotyczący prowadzenia robót budowlanych w sposób zapewniający takie bezpieczeństwo decyzja w swojej treści zawiera. Kwestionowany przez skarżącą projekt został wykonany i sprawdzony przez osoby spełniające warunki, o których mowa w art. 12 ust. 7 ustawy Prawo budowlane. W orzecznictwie stwierdza się, że rola organu prowadzącego postępowanie w sprawie realizacji inwestycji drogowej w sensie ścisłym sprowadza się do skontrolowania projektu architektoniczno-budowlanego z punktu widzenia warunków określonych w art. 35 ustawy Prawo budowlane (zob. wyrok NSA z 5 sierpnia 2021 r., II OSK 1235/21, CBOSA). Zgodnie z art. 20 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane do podstawowych obowiązków projektanta należy opracowanie projektu budowlanego w sposób zgodny m.in. z decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach, wymaganiami ustawy Prawo budowlane, przepisami innych ustaw oraz zasadami wiedzy technicznej. Powyższe musi być potwierdzone stosownym oświadczeniem o sporządzeniu projektu budowlanego, zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej, które w niniejszej sprawie znajduje się w projekcie budowlanym. To projektant odpowiada za opracowanie projektu w sposób zapewniający bezpieczeństwo użytkowania, w tym za to, by zastosowane w projekcie rozwiązania w wystarczający sposób miały na uwadze zabezpieczenie obiektów budowlanych znajdujących się w sąsiedztwie prowadzonych robót przed uszkodzeniem. Z kolei do zadań organów nadzoru budowlanego należy kontrola przestrzegania i stosowania przepisów prawa budowlanego, która obejmuje badanie zgodności wykonywania robót budowlanych z przepisami prawa budowlanego, projektem budowlanym lub warunkami określonymi w decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 84 ust. 1 pkt 1, art. 84a ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane). Sąd nie stwierdził, aby projekt zagospodarowania terenu sporządzony został z naruszeniem przepisów, w tym techniczno-budowlanych (art. 35 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane). Sąd podziela stanowisko organu odwoławczego, że przedłożony organowi II instancji projekt budowlany spełnia wymagania decyzji RDOŚ i decyzji GDOŚ; projekt zagospodarowania terenu został sporządzony zgodnie z przepisami prawa, projekt budowlany jest kompletny, projekt budowlany został sporządzony i sprawdzony przez osoby legitymujące się odpowiednimi uprawnieniami. Ponadto projekt spełnia wymagania określone w opiniach instytucji i organów opiniujących inwestycję. Część opisowa projektu zagospodarowania terenu zawiera informację i dane o charakterze i cechach istniejących i przewidywanych zagrożeń dla środowiska oraz higieny i zdrowia użytkowników projektowanych obiektów budowlanych i ich otoczenia w zakresie zgodnym z przepisami odrębnymi (część 3.01 projektu budowlanego). Część opisowa projektu zagospodarowania terenu zawiera również informację i dane o charakterze i cechach istniejących i przewidywanych zagrożeń dla środowiska oraz higieny i zdrowia użytkowników projektowanych obiektów budowlanych i ich otoczenia w zakresie zgodnym z przepisami odrębnymi (część 3.01 projektu budowlanego|). Opis techniczny projektu architektoniczno-budowlanego zawiera dane techniczne obiektu budowlanego charakteryzujące wpływ obiektu budowlanego na środowisko i jego wykorzystywanie oraz na zdrowie ludzi i obiekty sąsiednie (część 3.02 projektu budowlanego). Projekt budowlany zawiera też informację o obszarze oddziaływania obiektu, wymaganą na podstawie art. 34 ust. 3 pkt 5 ustawy Prawo budowlane. Informacja taka znajduje się na stronach 333-334 skorygowanego projektu budowlanego (część 3.01). Zdaniem Sądu, nie są zasadne zarzuty skarżącej oraz Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] (dalej jako Prezes WSA) dotyczące braku spełnienia w zatwierdzonym zaskarżoną decyzją projekcie budowlanym wymogów z zakresu ochrony przeciwpożarowej. Należy podnieść, że Wojewoda [...] wskazał, że za opracowanie projektu inwestycji w sposób zapewniający bezpieczeństwo użytkowania odpowiada projektant, a nie organ udzielający zezwolenia na realizację inwestycji w postaci decyzji. Wojewoda podkreślił, że projekt budowlany został uzgodniony z rzeczoznawcą ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych (str. 267 części 3.01 projektu budowlanego: Projekt zagospodarowania terenu). W ocenie Sądu obowiązujące przepisy z zakresu ochrony przeciwpożarowej, w szczególności przepisy ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 2057) i rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 822), nie przewidują obowiązku określenia warunków ochrony przeciwpożarowej dla inwestycji w postaci drogi publicznej, a zatem i dla przedmiotowej inwestycji (vide: wyrok WSA w Gdańsku z 28 czerwca 2023 r., II SA/Gd 238/23, CBOSA). W konsekwencji nie doszło w sprawie do naruszenia § 14 pkt 6 rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 11 września 2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 1679), który stanowi, że część opisowa projektu zagospodarowania działki lub terenu zawiera dane dotyczące warunków ochrony przeciwpożarowej, w szczególności o drogach pożarowych oraz przeciwpożarowym zaopatrzeniu w wodę wraz z ich parametrami technicznymi. Zgodnie z § 155 pkt 1, 2 i 3 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 124, droga i urządzenia z nią związane powinny być zaprojektowane i wykonane w sposób: 1) utrudniający rozprzestrzenianie się pożaru lub innego miejscowego zagrożenia; 2) umożliwiający dostęp służb ratowniczych do miejsca zdarzenia, o którym mowa w pkt 1; 3) niepowodujący wydłużenia czasu dojazdu służb ratowniczych oraz nieograniczający dostępu do zaopatrzenia wodnego dla celów ratowniczych. Odpowiedzialność za zastosowanie prawidłowych rozwiązań technicznych spoczywa na projektancie. Przypadki, w których projekt budowlany podlega uzgodnieniu z rzeczoznawcą ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych, wymienione są aktualnie w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 5 sierpnia 2023 r. w sprawie uzgodnienia projektu zagospodarowania działki lub terenu, projektu architektoniczno-budowlanego, projektu technicznego oraz projektu urządzenia przeciwpożarowego pod względem zgodności z wymogami ochrony przeciwpożarowej (Dz. U. z 2023 r., poz. 1563). W rozpatrywanej sprawie znajduje jednak zastosowanie rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 2 grudnia 2015 r. w sprawie uzgadniania projektu budowlanego pod względem ochrony przeciwpożarowej (Dz. U. z 2015 r., poz. 2117). Zgodnie bowiem z przepisem intertemporalnym, tj. § 7 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 września 2021 r. w sprawie uzgadniania projektu zagospodarowania działki lub terenu, projektu architektoniczno-budowlanego, projektu technicznego oraz projektu urządzenia przeciwpożarowego pod względem zgodności z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej (Dz. U. z 2021 r., poz. 1722), do postępowań administracyjnych wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia stosuje się przepisy rozporządzenia. Wskazane rozporządzenie weszło w życie z dniem 19 września 2021 r., a niniejsze postępowanie zostało wszczęte [...] lutego 2021 r. W sprawie jest bezsporne, że projekt budowlany został pozytywnie uzgodniony przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych odnośnie wymogów ochrony przeciwpożarowej w zakresie przewidzianym w § 3 ust. 1 pkt 9 rozporządzenia z 2009 r., tj. sieć wodociągowa przeciwpożarowa z hydrantami zewnętrznymi przeciwpożarowymi, przeciwpożarowy zbiornik wodny oraz stanowisko czerpania wody do celów przeciwpożarowych. Nadto § 3 ust. 1 rozporządzenia z 2009 r. nie wskazuje projektów budowlanych linii tramwajowych, które wymagają dokonania uzgodnienia. Taki wniosek nie wypływa również z § 13 ust. 2 ww. rozporządzenia, który expressis verbis odnosi się do obiektu budowlanego, o którym mowa w ust. 1. Warto dodać, że w opinii załączonej do pisma Prezesa WSA z [...] września 2024 r. wskazano, że z przepisów ww. rozporządzenia nie wynika jednoznacznie, że projekt linii tramwajowej w ulicy [...] podlega uzgodnieniu pod względem zgodności z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej (por. również treść § 3 ust. 1 pkt 2 i 13 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 września 2021 r. w sprawie uzgadniania projektu zagospodarowania działki lub terenu, projektu architektoniczno-budowlanego, projektu technicznego oraz projektu urządzenia przeciwpożarowego pod względem zgodności z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej). Zdaniem Sądu nie jest trafny podniesiony przez uczestnika postępowania (Prezesa WSA) zarzut naruszenia § 12 ust. 2 zd. drugie rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 lipca 2009 r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych (Dz. U. z 2009 r., Nr 124, poz. 1030), który stanowi, że pomiędzy drogą pożarową i ścianą budynku nie mogą występować stałe elementy zagospodarowania terenu lub drzewa i krzewy o wysokości przekraczającej 3 m, uniemożliwiające dostęp do elewacji budynku za pomocą podnośników i drabin mechanicznych. Prezes WSA podniósł, że przed budynkiem Sądu inwestor planuje posadzenie trzech drzew gatunku Platan Wschodni Minaret, które to drzewo już na etapie sprzedaży osiąga 3-3,5 m wysokości, a docelowo 15 m. W ocenie Sądu wykładnia językowa i funkcjonalna ww. normy prawnej prowadzi do wniosku, że znajduje ona zastosowanie w przypadku łącznego spełnienia dwóch przesłanek: (1) wysokość drzew przekracza 3 m i (2) drzewa uniemożliwiają dostęp do elewacji budynku za pomocą podnośników i drabin mechanicznych. Nie sposób przyjąć, że została spełniona druga przesłanka, nawet przy założeniu, że wysokość drzew będzie wynosić ponad 3 m. Stanowisko uczestnika, że trzy drzewa uniemożliwiają dostęp do elewacji budynku za pomocą podnośników i drabin mechanicznych jest dowolne. Nadto, jak zasadnie zwrócił uwagę uczestnik postępowania Prezydent Miasta [...], na planie zagospodarowania terenu przekazanym rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych zostały "wyrysowane" 3 drzewa, a poprzez umieszczenie odcisku pieczęci i podpisu rzeczoznawcy na częściach rysunkowych egzemplarzy projektu budowlanego przedstawiających zagospodarowanie działki lub terenu, kwestia posadowienia drzew w aspekcie bezpieczeństwa pożarowego została uzgodniona. Nie można również tracić z pola widzenia, że zgodnie z art. 26 ust. 1 pk1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1443) Komendant powiatowy (miejski) Państwowej Straży Pożarnej, w razie stwierdzenia naruszenia przepisów przeciwpożarowych, uprawniony jest w drodze decyzji administracyjnej do nakazania usunięcia stwierdzonych uchybień w ustalonym terminie. Uprawniony jest zatem wniosek, że powyższy zarzut ma charakter hipotetyczny. Taki charakter posiadają również twierdzenia skarżącej i uczestnika (Prezesa WSA) wskazujących, że realizacja inwestycji utrudni, lub wręcz uniemożliwi prowadzenie ewentualnej akcji ratowniczej. W tym zakresie należy zauważyć, że w trakcie robót budowlanych kwestie przeciwpożarowe będą zawarte w czasowej organizacji ruchu i musi zostać zapewniony dojazd do budynków zlokalizowanych na odcinku ul. [...] pomiędzy ulicą [...] a [...]. Należy dodać, że w projekcie przebudowy sieci wodociągowej wskazano, iż realizacja budowy sieci wodociągowej uwzględnia możliwość ciągłej dostawy wody do wszystkich posesji, dzięki etapowości zadania (pkt 6.6.). Wskazany projekt został uzgodniony przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych. Nawet w przypadku zaistnienia sytuacji akcji ratowniczej, podczas której dostęp do hydrantów w ul. [...] nie będzie możliwy lub utrudniony, możliwe jest podłączenie się wężami gaśniczymi o stosownej długości do najbliższego hydrantu. Nadto wozy gaśnicze straży pożarnej są to wyspecjalizowane pojazdy, które mogą pokonać nierówności terenu, wysokie krawężniki czy nieutwardzony grunt. Wobec tego wykopy na ul. [...] w [...] na potrzeby realizacji prac budowlanych nie spowodują, że ewentualna akcja gaśnicza w budynkach sądu nie będzie mogła być skutecznie prowadzona. Nie można również tracić z pola widzenia, że budynki Sądu są wyposażone we własną instalację gaśniczą i także w ten sposób zapewnione jest bezpieczeństwo przeciwpożarowe tych budynków i znajdujących się w nich osób. Z powyższych względów, w ocenie Sądu nie jest uzasadnione stanowisko uczestnika o potrzebie dokonania uzgodnienia w zakresie ochrony przeciwpożarowej w przypadku zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego, a także zapewnienia drogi pożarowej do obiektu budowlanego. Tak sformułowany zarzut jest ogólny, nie wskazuje na podstawie jakiego konkretnego przepisu prawa materialnego takie uzgodnienie jest wymagane. Zważyć trzeba, że zgromadzona w sprawie dokumentacja techniczna nie daje podstaw do wniosku, że planowana inwestycja w trakcie realizacji robót budowlanych, jak po ich zakończeniu pozbawia dostępu do budynków Sądu jednostkom ochrony przeciwpożarowej. Niezasadny jest zatem zarzut, że Sąd zostanie pozbawiony dostępu do drogi pożarowej, nastąpi zmiana bezpieczeństwa pożarowego i w ten sposób dojdzie do zmiany sposobu użytkowania budynku w rozumieniu przepisów ustawy Prawo budowlane. Jako najbardziej istotną kwestię uczestnik podniósł naruszenie § 12 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 lipca 2009 r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych, a do którego - zdaniem Sądu - nie doszło. Nadto, jak wyżej wskazano prowadzenie akcji ratowniczych w razie zagrożenia pożarowego budynków Sądu, jak i innych położonych w obrębie inwestycji w trakcie jej realizacji, jak i po jej zakończeniu jest zapewnione. Nie doszło zatem do naruszenia art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy Prawo budowlane. Zarzuty skarżącej i uczestnika okazały sie w tym zakresie niezasadne. Wskazać również trzeba, że informacja dotycząca bezpieczeństwa i ochrony zdrowia (BIOZ) stanowi dopiero podstawę do opracowania przez kierownika budowy planu bezpieczeństwa i ochrony zdrowia na budowie (art. 21a ustawy Prawo budowlane), który m.in. zawiera wskazanie środków technicznych i organizacyjnych, zapobiegających niebezpieczeństwom wynikającym z wykonywania robót budowlanych w strefach szczególnego zagrożenia zdrowia lub w ich sąsiedztwie, w tym zapewniających bezpieczną i sprawną komunikację, umożliwiającą szybką ewakuację na wypadek pożaru, awarii i innych zagrożeń (§ 3 ust. 3 pkt 8 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 czerwca 2003 r. w sprawie informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia oraz planu bezpieczeństwa i ochrony zdrowia (Dz. U. z 2003 r., Nr 120, poz. 1126). Należy mieć także na uwadze, że zgodnie z art. 20 ust. 1 pkt 1b ustawy Prawo budowlane informację sporządza się z uwzględnieniem "specyfiki projektowanego obiektu budowlanego". Zgodnie z art. 31 ust. 2 specustawy drogowej (w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 30 marca 2021 r., Dz. U. z 2021 r., poz. 784) w przypadku uwzględnienia skargi na decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, sąd administracyjny po upływie 60 dni od dnia rozpoczęcia budowy drogi może stwierdzić jedynie, że decyzja narusza prawo z przyczyn wskazanych w art. 145 § 1 lub art. 156 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. W orzecznictwie, w kontekście brzmienia tego przepisu sprzed nowelizacji z 2021 r. istniała rozbieżność w ocenie regulacji z art. 31 ust. 2 specustawy drogowej. Z jednej strony wskazywano, że w świetle art. 31 ust. 2 ustawy wykluczone jest uwzględnienie skargi przez sąd administracyjny z powodu innych aniżeli wskazane w art. 145 § 1 lub art. 156 § 1 k.p.a. naruszeń prawa (zob. wyroki NSA z 17 września 2009 r., II OSK 993/09, z 7 września 2010 r., II OSK 993/09, z 17 stycznia 2023 r., II OSK 2352/22, CBOSA). Z drugiej strony w judykaturze przyjęto stanowisko, że art. 31 ust. 2 specustawy drogowej (oczywiście w ówczesnym brzmieniu) "odnosi się do decyzji organu pierwszej instancji o pozwoleniu na budowę drogi, której nadano rygor natychmiastowej wykonalności i nie zawiera ograniczeń w zakresie orzekania przez sąd administracyjny w stosunku do decyzji organu odwoławczego" (zob. wyrok NSA z 30 listopada 2010 r., II OSK 2148/10, z 15 grudnia 2020 r., II OSK 2193/20, z 25 listopada 2021 r., II OSK 2138/21, CBOSA). Zdaniem Sądu zasadne jest stanowisko, że po wejściu w życie znowelizowanej treści art. 31 ust. 2 specustawy drogowej, w dalszym ciągu nie ma podstaw do tego by ograniczać kompetencję sądu administracyjnego w odniesieniu do decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej w sposób nieprzewidziany w tym przepisie. Jest to w stosunku do art. 145 p.p.s.a. unormowanie szczególne, a jako takie nie może być wykładane i stosowane rozszerzająco (vide: wyrok NSA z 5 września 2024 r., II OSK 1028/24, wyrok NSA z 9 września 2024 r., II OSK 1028/24, wyrok NSA z 19 września 2024 r., II OSK 1670/24, CBOSA). Powyższe stanowisko oznacza, że Sąd nie może oddalić skargi tylko z uwagi na stwierdzony brak naruszeń kwalifikowanych zawartych w art. 145 § 1 lub art. 156 § 1 k.p.a. przy pominięciu innych naruszeń "zwykłych". W konsekwencji nawet przyjęcie stanowiska, że faktycznie nastąpiło rozpoczęcie robót budowlanych na podstawie zaskarżonej decyzji nie jest zatem istotne w tym sensie, że nie zwalnia Sądu z konieczności oceny legalności zaskarżonej decyzji w kontekście "zwykłych" naruszeń prawa. Uwzględniając m.in. decyzję z [...] września 2023 r. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta [...] w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie należy uznać, że takie roboty budowlane na podstawie zaskarżonej decyzji zostały rozpoczęte i częściowo zakończone. W ocenie Sądu mając na uwadze całokształt okoliczności sprawy należy stwierdzić, że stanowisko organu odwoławczego co do utrzymania w swym zasadniczym zakresie rozstrzygnięcia zawartego w osnowie decyzji organu I instancji, z niezbędnymi w ocenie organu II instancji modyfikacjami (korektami) wynikającymi z rozpatrzenia całokształtu sprawy i merytorycznego orzekania w drugiej instancji, jest trafne i znajduje pełne umocowanie w przepisach art. 15 i art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. Warto przy tym podkreślić, że zgodnie z treścią art. 15 k.p.a. postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne. Jak już wskazywano z treści art. 15 k.p.a. wynika obowiązek organu odwoławczego do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego. Zdaniem Sądu, analiza całości materiału procesowego (dokumentacji) sprawy administracyjnej, uzupełnionego w toku postępowania odwoławczego, pozwalała na określenie wszystkich wymaganych przepisami specustawy drogowej koniecznych elementów decyzji zezwalającej na realizację inwestycji drogowej, o których mowa w art. 11f ust. 1 specustawy drogowej. W toku kontrolowanego postępowania nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego, ani do istotnych uchybień prawa procesowego, które miałyby wpływ na treść rozstrzygnięcia. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę jako niezasadną.