I SA/Kr 1743/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie: Michał Śmiałowski po rozpoznaniu w dniu 10 października 2014r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. Sp. z o.o. w N., o zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej , z dnia 30.08.2013r., nr [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec 2008r. postanawia: wniosek oddalić W przedmiotowej sprawie sytuacja finansowa I. Sp. z o.o. w N., była już analizowana, pod kątem przesłanek prawa pomocy. W dniu 06.12.2013r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie oddalił wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Podobne stanowisko w tej kwestii zajął również Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu, z dnia 28.11.2013r., sygn. akt II FZ 1053/13 oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w postanowieniu, z dnia 05.08.2014r. , sygn. akt I SA/Kr 813/13. Z uzasadnienia obecnie złożonego wniosku, zawartego w nim "oświadczenia o majątku i dochodach" oraz nadesłanych dokumentów wynika , że I. Sp. z o.o. w N. w dalszym ciągu zajmuje się wykonywaniem instalacji elektrycznych budynków i budowli. Kapitał zakładowy spółki wynosi 300 000 zł., z tym , że wartość jej środków trwałych obejmujących m.in. grunty, urządzenia techniczne , maszyny, środki transportu, na koniec roku 2013r. wynosiła 677 953,52 zł. W bilansie spółki na ten rok ujęte zostały również środki trwałe w budowie, o niezmienionej od 2012r. wartości: 1 085 363,05 zł. Zgodnie z rachunkiem zysków i strat, zawartym w sprawozdaniu finansowym za 2013r. spółka osiągnęła w tym roku zysk w wysokości 58 550,63 zł., przy przychodzie na poziomie 2 775 356,96 zł. Zeznanie podatkowe CIT – 8, za rok 2013r. ( przy aktach o sygn. I SA/Kr 951/13) wskazuje natomiast , że dochód przedsiębiorstwa wyniósł 156 067,89 zł., przy przychodzie na poziomie 2 858 120,31 zł. Z kolei z deklaracji VAT – 7, za maj 2014r. wynika, iż podstawa opodatkowania dostawy towarów tego podmiotu w kraju wyniosła 122 301 zł. Spółka podnosi ponadto, iż spłaca zaległości podatkowe w wysokości ok. 20 000 zł., miesięcznie oraz raty zaciągniętego kredytu w wysokości ok. 5 000 – 6 000 zł., miesięcznie. Jej zaległe zobowiązania na rzecz ZUS, za miesiąc marzec, wynoszą 15 000 zł., a zaległości w podatku od nieruchomości za kwiecień 2014r. stanowią ok.1 600 zł. Spółka posiada trzy konta w : ING Banku Śląskim S.A. , PKO BP S.A. oraz Łąckim Banku Spółdzielczym. Ich obecne salda wynoszą kolejno: 1120,12 zł., 104,21 zł., 187,67 zł. Na rachunkach tych na bieżąco odnotowywane są operacje, nierzadko opiewające na znaczne kwoty takie jak np. : 56 850 zł., 25 000 zł., 40 000 zł. – transakcje z dnia 26.06.2014r., 10.06.2014r., 09.06.2014r., odnotowane przez ING Bank Śląski S.A. (wyciąg z konta przy aktach o sygn. I SA/Kr 951/13). Zdaniem orzekającego wniosek strony skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie podkreślić wypada, iż zgodnie z art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.Dz.U. z 2012r. poz. 270 z p. zm.) postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Regulacje w/w ustawy dopuszczają natomiast możliwość wielokrotnego składania wniosku o przyznanie prawa pomocy. Odmienna ocena sytuacji materialnej wnioskodawcy przy rozpatrywaniu kolejnego wniosku jest możliwa jednakże wyłącznie po zmianie istotnych okoliczności, mających wpływ na tę ocenę. W niniejszej sprawie zmiana istotnych okoliczności, mających wpływ na ocenę sytuacji materialnej strony skarżącej nastąpiła. Z tym , że charakter tej zmiany bezsprzecznie przemawia za trafnością poprzednio zapadłego rozstrzygnięcia i argumentacji w nim zawartej. Nie stanowi więc podstawy do zmiany, w jakikolwiek sposób, stanowiska zaprezentowanego poprzednio. Nie ulega bowiem wątpliwości, że spółka nie została postawiona w stan upadłości czy likwidacji i cały czas prowadzi działalność gospodarczą znacznych rozmiarów. Świadczy o tym wysokość jej przychodów w 2013r. oraz wysokość przeprowadzanych transakcji, wielokrotnie przewyższających wpis od skargi kasacyjnej, wynoszący na obecnym etapie postępowania 1 301 zł. Zaznaczyć przy tym wypada, że przedsiębiorstwo , które nie wykazało , iż utraciło płynność finansową i nadal funkcjonuje w obrocie gospodarczym, nawet pomimo trudności finansowych powinno partycypować w kosztach postępowania sądowego (por. postanowienie NSA z dnia 01.04.2008r. , sygn. akt I OZ 208/2008, postanowienie NSA z dnia 15.09.2011r. , sygn. akt I FZ 244/11, postanowienie NSA z dnia 30.10.2013r. , sygn. akt II FZ 845/13 ). Z przedstawionej dokumentacji wynika tymczasem, że kondycja finansowa podmiotu uległa polepszeniu. Na koniec roku 2012 spółka odnotowała stratę w wysokości - 330 922,34 zł. a na koniec 2013 r. wykazała zysk na poziomie 58 550,63 zł. oraz dochód w aspekcie podatkowym w wysokości 156 067,89 zł. Okoliczności te są o tyle istotne, że dla oceny istnienia przesłanki do przyznania prawa pomocy określonej w art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. ma znaczenie nie tylko sytuacja finansowa spółki na dzień wniesienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, czy nawet skargi do sądu, ale także sytuacja spółki we wcześniejszym okresie i na moment rozpoznawania wniosku o przyznanie prawa pomocy, bowiem dopiero analiza przebiegu zmian sytuacji finansowej pozwala ocenić, czy trudności spółki mają charakter trwały, czy też są jedynie przejściowe (por. postanowienie NSA z dnia 26.02.2013r., sygn. akt I FZ 26/13, postanowienie NSA z dnia 05.06.2008r., sygn. akt I FZ 236/08). Na uwagę zasługuje również charakter niektórych wydatków odnotowywanych przez stronę skarżąca a obejmujących raty kredytu zaciągniętego przez spółkę w wysokości "5000 – 6000 zł.", miesięcznie ( zgodnie z przelewem, z dnia 30.06.2014r., za miesiąc czerwiec 2014r. kwota ta wyniosła 5 836,62 zł. ). Nie ma natomiast żadnych podstaw do przyjęcia , że jakiekolwiek prywatne zobowiązania mają pierwszeństwo przed zobowiązaniami publicznoprawnymi. (por. postanowienie NSA z dnia 07.10.2005r. sygn. akt II FZ 624/05, postanowienie NSA z dnia 07.10.2010r. sygn. akt I OZ 749/10, postanowienie NSA z dnia 16.07.2010r. sygn. akt I OZ 535/10, postanowienie NSA z dnia 01.06.2011r., sygn. akt II FZ 234/11) zwłaszcza w przypadku osoby prawnej lub innej jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, kiedy to instytucja przyznania prawa pomocy ma charakter fakultatywny. Wreszcie zaznaczyć trzeba, że spółka w dalszym ciągu dysponuje środkami trwałymi wycenianymi obecnie na łączną sumę 1 763 316,57 zł. (677 953,52 zł. + 1 085 363,05 zł. = 1 763 316,57 zł.). Składają się na nie grunty, urządzenia techniczne , maszyny, środki transportu oraz środki trwałe w budowie. Suma ta jest nieco niższa niż w roku 2012r. (1 955 572,71 zł.). Zmiana taka nie ma jednak charakteru drastycznego i przyjmuje wartość na poziomie ok. 10 %. Podkreślić natomiast należy, iż posiadanie majątku , szczególnie nieruchomości w zasadzie wyłącza możliwość przyznania prawa pomocy, zwłaszcza kiedy jego wartość wielokrotnie przewyższa wysokość wpisu (por. postanowienie NSA z dnia 08.11.2004r. , sygn. FZ 465/04, postanowienie NSA z dnia 19.11.2004r., sygn. FZ 463/04, postanowienie NSA z dnia 12.01.2005r. , sygn. FZ 415/04, postanowienie NSA z dnia 28.06.2005r. , sygn. II GZ 56/05). Posiadany majątek może bowiem przynosić pożytki , może też służyć jako zabezpieczenie zaciągniętych ewentualnie pożyczek czy kredytów jeżeli właścicielowi brakuje środków finansowych na bieżące wydatki, w tym i na koszty sądowe (por. postanowienie NSA z dnia 08.04.2011r. , sygn. I FZ 10/11, postanowienie NSA z dnia 29.05.2009r. , sygn. I OZ 563/09). Biorąc więc pod uwagę wysokość osiąganych przychodów spółki, wysokość przeprowadzanych przez nią transakcji, obecny stan kont na poziomie 1412 zł. (104,21 zł. + 1120,12 zł. + 187,67 zł. = 1412 zł.) oraz lepsze wyniki finansowe, w zestawieniu z wysokością kosztów sądowych w niniejszym postępowaniu w kwocie 1 301 zł. stwierdzić należy , że przychylenie się do wniosku strony skarżącej, w ramach przesłanek przewidzianych w art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r. , poz .270 z p. zm.) nie jest zasadne. W związku z tym, na podstawie art.244§1, art.245§3, art. 246§2 pkt.2, w zw. z art. 258 § 2, pkt 7) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r. , poz .270 z p. zm.) orzeczono jak w sentencji.