I SA/Kr 819/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Urszula Zięba po rozpoznaniu w dniu 5 września 2016r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 10 maja 2016r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej skarżącego solidarnie z M. Sp. z o o. w K. za zaległości podatkowe Spółki w podatku od towarów i usług za maj i czerwiec 2013r., odsetki za zwłokę i koszty postępowania egzekucyjnego postanawia: odrzucić skargę. W dniu 16 czerwca 2016r. (data stempla pocztowego) Z.D. nadał bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 10 maja 2016r., nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej skarżącego solidarnie z M. Sp. z o o. w K. za zaległości podatkowe Spółki w podatku od towarów i usług za maj i czerwiec 2013r., odsetki za zwłokę i koszty postępowania egzekucyjnego W związku z powyższym tut. Sąd przekazał do organu mylnie złożoną skargę, która wpłynęła na Dziennik Podawczy Izby Skarbowej w dniu 22 czerwca 2016r. Z akt sprawy (zwrotnego potwierdzenia odbioru) wynika, że zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Skarbowej– zawierająca prawidłowe pouczenie o prawie, trybie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego – została doręczona skarżącemu w dniu 17 maja 2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej jako "p.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie. Ostatni dzień trzydziestodniowego terminu przewidzianego do wniesienia skargi do WSA w Krakowie za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej upłynął więc w dniu 16 czerwca 2016r. (czwartek). Skarżący złożył wprawdzie skargę nadając ją w dniu 16 czerwca 2016r., ale wniósł ją bezpośrednio do Sądu. Tymczasem z zasady wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 cytowanej ustawy) wynika, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu, albo za pośrednictwem niewłaściwego organu, sąd ten lub organ powinny przekazać niezwłocznie skargę właściwemu organowi administracji. W niniejszej sprawie organem tym był Dyrektor Izby Skarbowej, czyli skierowanie skargi bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie oznacza, że została ona złożona do organu niewłaściwego. Wskazać w tym miejscu można na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 stycznia 2013r. (sygn. akt II GSK 24/13 – LEX nr 1298474), w którym stwierdził on, że zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty nadania (złożenia) skargi do organu niewłaściwego w rozumieniu art. 54 § 1 p.p.s.a. W przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego lub też za pośrednictwem organu administracji publicznej innego niż ten, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, sąd ten lub organ powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 – 3 p.p.s.a. decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd lub właściwy organ (tak: T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, str. 248, por. także postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 listopada 1973 r., II CZ 183/73, OSPiKA 1974, nr 5, poz. 97). Na uwagę zasługuje także stanowisko wyrażone w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 maja 2014r., sygn. akt II FSK 783/14, który stwierdził, że nie można uznać za wystarczające terminowego nadania pisma w placówce pocztowej, jeśli skarga została skierowana do niewłaściwego adresata, a więc podmiotu innego niż organ, którego działanie jest kwestionowane w drodze skargi. Jednocześnie podkreślić należy, że w judykaturze konsekwentnie prezentowane jest stanowisko o uznaniu za datę wniesienia skargi, daty skierowania jej (przesłania lub złożenia) do organu właściwego. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym za ugruntowany należy uznać pogląd, zgodnie z którym: "Wniesienie pisma zawierającego skargę do sądu zamiast do organu administracji publicznej skutkuje tym, że to sąd powinien ją przekazać, zgodnie z treścią art. 54 § 1 p.p.s.a., do właściwego organu administracji. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd, (który w tym wypadku zastępuje działanie skarżącego) do właściwego organu administracji publicznej"; (por. wyrok NSA z dnia 3 grudnia 2007r., sygn. akt I OSK 248/07; podobnie tytułem przykładu: postanowienia NSA: z dnia 30 stycznia 2008 r., sygn. akt II FSK 1724/06; z dnia 7 października 2010 r., sygn. akt II FSK 1418/10; z dnia 27 kwietnia 2011 r., sygn. akt I OSK 659/11; z dnia 29 kwietnia 2011 r., sygn. akt I OZ 303/11; z dnia 30 stycznia 2013 r., sygn. akt II GSK 24/13 – treść orzeczeń dostępna w CBOSA). Odnosząc powyższe rozważania do realiów przedmiotowej sprawy, tut. Sąd przekazał do organu mylnie złożoną skargę, która wpłynęła na Dziennik Podawczy Izby Skarbowej w K. w dniu 22 czerwca 2016r., a więc po upływie trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia. W niniejszej sprawie skarga byłaby złożona w terminie, gdyby została wysłana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, Dyrektorowi Izby Skarbowej najpóźniej w dniu 16 czerwca 2016r. (wówczas bowiem upływał termin do wniesienia skargi). Było to jednak niemożliwe, gdyż skarga do tut. Sądu wpłynęła w dniu 20 czerwca 2016r. (data prezentaty sądowej), a więc po ustawowym terminie do wniesienia skargi. Z uwagi na powyższe, zaistniały podstawy do odrzucenia skargi, jako spóźnionej, zgodnie z brzmieniem art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a., które stanowią, że sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.