II SA/Kr 696/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie: WSA Sebastian Pietrzyk (spr.) Asesor WSA Anna Kopeć Protokolant: sekretarz sądowy Anna Bubula po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lipca 2024 r. sprawy ze skargi Spółki [...] w K.-B. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 27 lutego 2024 r. znak WS-VI.7536.1.88.2023.PB w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości oddala skargę. Przedmiotem skargi Spółki [...] w K. jest decyzja Wojewody Małopolskiego z dnia 27 lutego 2024 rok, znak: WS-VI.7536.1.88.2023.PB utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta Krakowa z 24 lipca 2023 r. znak: GS-14.6821.39.2022.PM orzekającą o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] obręb [...] jedn. ewid. K. , stanowiącej własność Wspólnoty Gruntowej w K. , poprzez zezwolenie W. K. S.A. z siedzibą w K. na założenie i przeprowadzenie sieci wodociągowej o parametrach: średnica 300 mm, długość 402,8 mb, powierzchnia pasa technologicznego 929 m2, o przebiegu zakreślonym na mapie ewidencyjnej, która stanowi załącznik do decyzji i jej integralną część. Powyższa decyzja została wydana w następujących okolicznościach. Pismem z dnia 23.05.2022 r. radca prawny S. S., działająca w imieniu W. M. K. S.A. z siedzibą w K., wystąpiła z wnioskiem o ograniczenie na podstawie art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 21.08.1997 r. o gospodarce nieruchomościami sposobu korzystania z nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] obręb [...] jedn. ewid. K. objętej księgą wieczystą nr [...] poprzez udzielenie zezwolenia na założenie i przeprowadzenie na części w/w nieruchomości sieci wodociągowej o parametrach ? 300 mm. We wniosku wskazano, że W. K. S.A. z siedzibą w K. planują na nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] obręb [...] jedn. ewid.. , budowę sieci wodociągowej o parametrach: średnica 300 mm, długość 405,4 mb, powierzchnia pasa technologicznego 932 m2; Planowane prace budowlane są niezbędne do wybudowania odcinka sieci wodociągowej w przedmiotowej działce potrwają około 1,5 miesiąca od daty wejścia w teren nieruchomości, a posadowienie w gruncie odcinka sieci wodociągowej będzie realizowane w wykopie otwartym wąskoprzestrzennym; Powyższa działka objęta jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego obszaru "Dla wybranych obszarów przyrodniczych miasta Krakowa - etap A" zatwierdzonym Uchwałą Nr CIX/2894/18 Rady Miasta Krakowa z dnia 12 września 2018 r.; Zaznaczono też, że zgodnie z rejestrem gruntów w/w działka jest we władaniu Spółki [...] w K. Powyższa spółka wyraziła zgodę na realizację przedmiotowej inwestycji w oświadczeniu z dnia 30.10.2018 r., natomiast pismem z dnia 14.12.2020 r. wycofała zgodę i wystąpiła z propozycją innego przebiegu projektowanej sieci; Pismem z dnia 07.04.2021 r. W. K. S.A. zwróciły się do Spółki [...] w B. z prośbą o ustanowienie służebności przesyłu w związku z budową sieci wodociągowej na przedmiotowej działce i w nawiązaniu do pisma z dnia 14.12.2020 r. poinformowały o braku możliwości zmiany ustalonej trasy z przyczyn technicznych. Zdaniem W. K. S.A. przesunięcie projektowanej sieci wodociągowej w kierunku południowym powoduje wejście w strefę, która została na etapie uzgodnień wyznaczona przez Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie, a ma na celu w przyszłości regulację rzeki S. Lokalizacja w tej strefie sieci wodociągowej jest wykluczona z uwagi na brak zgody przez w/w przedsiębiorstwo. Trasa sieci została zaprojektowana w sposób optymalny uwzględniając jej przyszłą eksploatację oraz ewentualne plany związane z gospodarką wodną; Pismem z dnia 27.04.2021 r. Spółka [...] w B. podtrzymała swoje stanowisko dot. rozważenia możliwości zmiany trasy sieci wodociągowej; W. K. SA pismem z dnia 09.06.2021 r. wyjaśniły, że przesunięcie przebiegu sieci w kierunku południowym nie zostanie zaakceptowane przez Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie z uwagi na przyszłe plany związane z gospodarką wodną w tym rejonie. Wnioskodawca poinformował, że po zakończeniu inwestycji teren nieruchomości zostanie przywrócony do stanu pierwotnego i zobowiązał się do wypłacenia odszkodowania za ewentualne szkody powstałe wskutek wszelkich prac w związku z realizacją przedmiotowej inwestycji. Powyższy wniosek został zmieniony pismem z dnia 08 lipca 2022 r., w którym wskazano, że długość projektowanej sieci w granicach przedmiotowej działki wyniesie 402,8 mb, a pas technologiczny obejmie powierzchnię 929 m2. Do w/w pisma została załączona kopia mapy ewidencyjnej z naniesionym przebiegiem projektowanej sieci na przedmiotowej działce. Pismem z dnia 26.09.2022 r. nr GS-14.6821.39.2022.PM zawiadomiono strony o wszczęciu postępowania w sprawie z wniosku W. K. SA o ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] obr. [...] jedn. ewid. K. oraz wyznaczono stronom 2 - miesięczny termin na przeprowadzenie dodatkowych negocjacji. Pismem z dnia 11.01.2023 r. pełnomocnik Wnioskodawcy wystąpił z wnioskiem o przedłużenie terminu załatwienia przedmiotowej sprawy do czasu zakończenia negocjacji z właścicielem nieruchomości. W piśmie z dnia 24.05.2023 r. pełnomocnik Wnioskodawcy wyjaśnił, że inwestor zaproponował właścicielowi ponownie ustanowienie służebności przesyłu dla projektowanej sieci wodociągowej w działce nr [...] za wynagrodzeniem określnym w operacie szacunkowym sporządzonym przez uprawnionego rzeczoznawcę majątkowego. Pismem z dnia 06.03.2023 r. pełnomocnik Spółki [...] w K. poinformował, iż nie akceptuje zaproponowanej kwoty wynagrodzenia i wnosi o udostępnienie operatu szacunkowego. Po przesłaniu skanu operatu drogą elektroniczną WMK S.A. otrzymały opinię na temat sporządzonego operatu, w której ponownie właściciel nieruchomości oświadczył, że nie akceptuje kwoty wynagrodzenia, jak również podważa metodologię w przedmiocie wyceny i podejście zaprezentowane w operacie. Biorąc powyższe pod uwagę, w ocenie WMK S.A, dalsze rokowania ze Spółką [...] w K. są niezasadne, gdyż właściciel nie jest zainteresowany dobrowolnie udostępnić nieruchomość, pomimo licznej korespondencji w sprawie, złożonych tam wyjaśnień, co do obszaru zajęcia nieruchomości pod inwestycję WMK S.A., sposobu dalszego korzystania z działki zgodnie z jej przeznaczeniem, a także zaproponowanej gratyfikacji pieniężnej w oparciu o ceny rynkowe. W związku z powyższym WMK S.A. wnoszą o kontynuowanie postępowania i wydanie decyzji o ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] obr. [...] jedn. ewid. P. dla potrzeb inwestycji celu publicznego. Pismem z dnia 31.05.2022 r. nr GS-14.6821.39.2022.PM poinformowano strony o zebraniu materiału dowodowego wystarczającego do wydania rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie oraz o możliwości zapoznania się i wypowiedzenia co do zebranych dowodów i materiałów i zgłoszonych żądań w terminie 7 dni. Z w/w możliwości strony nie skorzystały. Organ I instancji wskazał, że budowa sieci wodociągowej stanowi cel publiczny, o czym wprost stanowi art. 6 pkt 3 u.g.n., według którego celem publicznym jest budowa i utrzymywanie publicznych urządzeń służących do zaopatrzenia ludności w wodę, gromadzenia, przesyłania, oczyszczania i odprowadzania ścieków oraz odzysku i unieszkodliwiania odpadów, w tym ich składowania. Stosowanie do treści wniosku W. K. S.A. z siedzibą w K. przedmiotem inwestycji jest budowa sieci wodociągowej o średnicy 300 mm. Biorąc pod uwagę treść wniosku i w/w przepisy należy uznać, że przedmiotowa inwestycja stanowi inwestycję celu publicznego w rozumieniu w/w przepisów. Jak wynika z zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "Dla wybranych obszarów przyrodniczych Miasta Krakowa - etap A" zatwierdzonego Uchwałą Nr CIX/2894/18 Rady Miasta Krakowa z dnia 12 września 2018 r. teren działki nr [...] obr. [...] jedn. ewid.. znajduje się w obszarze oznaczonym na rysunku planu symbolem 166.Rp.1 - Tereny rolnicze, o podstawowym przeznaczeniu pod łąki, pastwiska. Ponadto zgodnie z § 13 ust. 1 pkt. 2) planu miejscowego jako ogólne zasady obsługi obszaru w zakresie infrastruktury technicznej, dotyczące całego obszaru planu ustala się możliwość prowadzenia robót budowlanych polegających na budowie, rozbudowie, przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce i odłączeniu obiektów i urządzeń budowlanych infrastruktury technicznej – w związku z czym inwestycja jest zgodna z planem miejscowym. Odnosząc się natomiast do kwestii rokowań, to wskazał, że przed wszczęciem postępowania w przedmiotowej sprawie Wnioskodawca wystąpił do Wspólnoty Gruntowej w K. , reprezentowanej przez Spółkę [...] w K. , jako właściciela przedmiotowej nieruchomości o ustanowienie służebności przesyłu w celu realizacji planowanej inwestycji. Do ustanowienia służebności przesyłu nie doszło i tym samym Wnioskodawca nie uzyskał zgody właściciela nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] obręb [...] jedn. ewid. K. na udostępnienie w/w nieruchomości w celu realizacji planowanej inwestycji. W toku niniejszego postępowania strony powróciły do negocjacji, które jednak nie doprowadziły do uzyskania przez Wnioskodawcę w/w zgody. Z dokumentów obrazujących przebieg negocjacji wynika, że Spółka [...] w K. , co do zasady, nie jest przeciwna inwestycji, ale uważa, że jej przebieg na przedmiotowej nieruchomości powinien być inny, a wysokość wynagrodzenia za ustanowienie służebności przesyłu wyższa. Natomiast Wnioskodawca oświadczył, że nie można zmienić przebiegu inwestycji, a wysokość w/w wynagrodzenia została określona w operacie szacunkowym sporządzonym przez uprawnionego rzeczoznawcę majątkowego. Organ podkreślił, że w orzecznictwie sądowo-administracyjnym przyjmuje się, że spełnienie obowiązku przeprowadzenia rokowań, jako przesłanki wszczęcia postępowania o wydanie decyzji na podstawie art. 124 ust. 1 ug.n., oznacza taką sytuację, w której inwestor określił i zaproponował właścicielowi określone warunki uzyskania zgody na wykonanie prac, o jakich mowa w w/w przepisie, a druga strona ich nie zaakceptowała lub też nie odpowiedziała na propozycję. Dla oceny możliwości zastosowania art. 124 ust. 1 u.g.n. inwestor ma obowiązek wystąpić na piśmie o zgodę do właściciela nieruchomości na wykonanie prac służących realizacji inwestycji celu publicznego, gdyż tylko brak zgody uzasadnia ingerencję władczą organów administracji publicznej i wydanie decyzji z art. 124 ust. 1 u.g.n. Nie jest natomiast rzeczą organów w tym postępowaniu oceniać, czy warunki zaproponowane przez inwestora były dla właściciela korzystne. To bowiem nie podlega w ogóle rozstrzygnięciu w zakresie orzekania na podstawie powołanego przepisu. Rolą organów jest wyłącznie ustalenie, czy rokowania się odbyły i czy w ich wyniku doszło między stronami do porozumienia. Nie podlegają natomiast ocenie warunki negocjacji, proponowana kwota odszkodowania, powody braku sfinalizowania rokowań, jak i okoliczność, czy inwestor zaproponował właścicielowi takie warunki, które są dla niego korzystne, czy takie, które są dla niego nie do przyjęcia (por. np. uzasadnienia do wyroków: NSA z 6 lipca 2016 r., sygn. I OSK 179/15, NSA z dnia z 17 listopada 2017 r. I OSK 209/16). W tej sytuacji należy przyjąć, że właściciel nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] obręb [...] jedn. ewid. K.-P. nie wyraził zgody na udostępnienie w/w nieruchomości w celu realizacji planowanej inwestycji w rozumieniu art. 124 ust. 1 u.gn. W konsekwencji uznać należy, że spełnione zostały wszystkie przesłanki do uwzględnienia wniosku W. K. S.A. z siedzibą w K. i wydania decyzji w trybie art. 124 ust. 1 u.g.n. Analizując wniosek W. K. S.A. w K. pod kątem zakresu ingerencji w prawa właściciela uszczuplenia władztwa właściciela i uciążliwości inwestycji organ wskazał, że ze względu na parametry sieci planowanej do założenia i przeprowadzenia na działce nr [...] obręb [...] jedn. ewid. K. wnioskowana przez inwestora powierzchnia pasa technologicznego (pasa zajęcia/ograniczenia) jest adekwatna dla potrzeb realizacji inwestycji, nie budzi wątpliwości i nie wymaga korekty, natomiast biorąc pod uwagę wyjaśnienia Wnioskodawcy (brak możliwości zmiany przebiegu sieci), stan zagospodarowania działki (działka niezabudowana), przeznaczenie w/w nieruchomości w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego (teren rolniczy, o podstawowym przeznaczeniu pod łąki, pastwiska), umiejscowienie sieci (pod ziemią) określony przez inwestora na mapie ewidencyjnej przebieg planowanej sieci na w/w działce również nie budzi wątpliwości i nie wymaga korekty. Z tych względów Prezydent Miasta Krakowa wydał decyzję orzekającą o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] obręb [...] jedn. ewid. K. , stanowiącej własność Wspólnoty Gruntowej w K. , poprzez zezwolenie W. K. S.A. z siedzibą w K. na założenie i przeprowadzenie sieci wodociągowej o parametrach: średnica 300 mm, długość 402,8 mb, powierzchnia pasa technologicznego 929 m2. Odwołanie od tej decyzji złożyła Wspólnota. Po rozpoznaniu sprawy w wyniku wniesionego odwołania, Wojewoda Małopolski decyzją z dnia 27 lutego 2024 roku utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta Krakowa z 24 lipca 2023 r. W uzasadnieniu wskazał, że prowadzone rokowania nie doprowadziły do podpisania z właścicielem przedmiotowej nieruchomości umowy o ustanowieniu służebności przesyły w związku z planowanym posadowieniem na działce nr [...] obr. [...] jedn. ewid. K. odcinka sieci wodociągowej DN300, z uwagi na niezaakceptowania wysokości odszkodowania za ustanowienie służebności przesyły w kwocie [...]zł, ustalonej przez rzeczoznawcę majątkowego w operacie szacunkowym z 1 stycznia 2023 r. wykonanym na zlecenie spółki W. K. S.A. W związku z powyższym zarzuty strony odwołującej się, że: (...) zakresem zarzutu niniejszego odwołania jest przede wszystkim aspekt rzeczonych rokowań, które w obiektywnej ocenie nie zostały przeprowadzone w sposób właściwy oraz (...) nie została przedstawiona żadna oferta, która wiązałaby symboliczną ofertę Wodociągów w świetle stawek, które są powszechnie akceptowalne na rynku", oraz że podczas prowadzonych negocjacji doszło do ich niezrozumiałego przerwania - nie znajdują uzasadnienia. Jak wynika z załączonego do akt organu I instancji operatu szacunkowego, sporządzonego na zlecenie inwestora i przedłożonego do akceptacji Spółce władającej przedmiotową nieruchomością, biegła wyliczyła wartość odszkodowania za ustanowienie umowy służebności przesyłu dla działki nr [...] obr[...] jedn. ewid. K. w związku z projektowaną przez WMK S.A. inwestycją, na kwotę [...]zł. Z kolei Spółka [...] w K. władająca w imieniu Wspólnoty Gruntowej w B. , przedmiotową nieruchomością, na etapie prowadzonych rokowań, nie przedstawiła własnych oczekiwań finansowych za zgodę na podpisanie umowy służebności przesyłu przesyłając inwestorowi jedynie zastrzeżenia do sporządzonej opinii biegłego określającej wysokość odszkodowania za ustanowienie umowy służebności przesyłu, tym samym nie konkretyzując własnego stanowiska w prowadzonych rokowaniach. W świetle powyżej przedstawionych poglądów wynikających z doktryny prawa oraz linii orzeczniczej sądów administracyjnych nie można zakwestionować faktu zainicjowania rokowań przez spółkę W. K. S.A. z reprezentującą właściciela przedmiotowej działki, tj. Spółki [...] w K. . Mając powyższe na uwadze, zdaniem Wojewody Małopolskiego należy stwierdzić, iż wnioskodawca dopełnił obowiązku przeprowadzenia rokowań, o którym mowa w art. 124 ust. 3 u.g.n., które jednak zakończyły się brakiem porozumienia. Z kolei celem stwierdzenia realizacji drugiej ze wskazanych na wstępie przesłanek, tj. zgodności ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości z planem miejscowym lub -w przypadku jego braku - z decyzją o ustaleniu lokalizacji celu publicznego, należy zgodzić się z ustaleniami organu I instancji, iż inwestycja zamierzona na działce nr [...] położonej w K. obr. [...] jedn. ewid. P. , polegająca na budowie odcinka sieci wodociągowej o parametrach 0 300 mm, długości 402,8 m i powierzchni strefy kontrolowanej 929 m2, jest zgodna z ustaleniami Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego "Dla wybranych obszarów przyrodniczych miasta Krakowa - etap A" zatwierdzonego uchwałą nr CIX/2894/18 Rady Miasta Krakowa z dnia 12 września 2018 r. Zgodnie z ww. planem przedmiotowa nieruchomość położona jest na terenie oznaczonym symbolem 166.Rp.1 - Tereny rolnicze o podstawowym przeznaczeniu pod łąki, pastwiska. Powyższy plan, w części obejmującej ustalenia dotyczące "Zasady modernizacji (utrzymania, przebudowy, remontu), rozbudowy i budowy infrastruktury technicznej" w § 13 ust. 2 w zakresie zaopatrzenia w wodę ustala: pkt. 1 - zaopatrzenie w wodę z miejskiej sieci wodociągowej lub w oparciu o indywidualne ujęcia; 2) - minimalny przekrój nowo realizowanej miejskiej sieci wodociągowej - 0 100 mm; 3) - rozbudowę i przebudowę funkcjonującego sytemu zaopatrzenia w wodę dla pokrycia potrzeb bytowych, użytkowych i przeciwpożarowych w powiązaniu z miejską siecią wodociągową. Z uwagi na powyższe, w ocenie organu odwoławczego treść art. 143 ust. 2 u.g.n. nie pozostawia wątpliwości, iż przeprowadzenie fragmentu sieci wodociągowej mieści się w pojęciu " urządzenia infrastruktury technicznej związane z obsługą i zagospodarowaniem terenu". Przedmiotowa inwestycja mieści się w zakresie celów art. 6 pkt 2 u.g.n. skoro, jak ustalono na podstawie załączonej dokumentacji, polegać ma na budowie odcinka sieci wodociągowej, a tym samym realizować ma cel publiczny. Należy też wskazać, że zgodnie z poglądem Naczelnego Sądu Administracyjnego przedstawionym w wyroku z 23 listopada 2021 r., sygn. akt I OSK 754/21: "(...) spełnienie przesłanki zgodności inwestycji z planem miejscowym należy badać w kontekście ogółu jego zapisów regulujących zasady lokalizowania obiektów i urządzeń infrastruktury technicznej". W konsekwencji, zdaniem organu odwoławczego należy przyjąć, że w przedmiotowej sprawie zostały spełnione wszystkie przesłanki wynikające z regulacji prawnych zawartych w art. 124 ust. 1 oraz ust. 3 u.g.n., uzależniające udzielenie przez starostę zezwolenia danemu podmiotowi realizującemu konkretne przedsięwzięcie stanowiące cel publiczny, poprzez ograniczenie sposobu korzystania niezbędnej do tego nieruchomości. Należy również wyjaśnić, iż właścicielowi przedmiotowej nieruchomości przysługiwać będzie roszczenie o odszkodowanie za ewentualne straty oraz zmniejszenie się wartości nieruchomości z tytułu jej faktycznego zajęcia. Jednakże ustalenie w tego typu sprawach, jak rozpatrywana obecnie, wysokości i warunków przyznania rekompensaty z tytułu ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości, a także powoływania rzeczoznawcy majątkowego celem oszacowania szkody majątkowej, staje się aktualne dopiero w następstwie wykonania inwestycji objętej zezwoleniem - w razie, gdy przywrócenie nieruchomości do stanu sprzed wykonania inwestycji jest niemożliwe albo powoduje nadmierne trudności lub koszty - i tym samym pozostaje również poza zakresem postępowania w niniejszej sprawie (por. wyrok WSA w Krakowie z 30 stycznia 2015 r., sygn. akt II SA/Kr 1644/14). Zgodnie bowiem z art. 124 ust. 3 u.g.n.: "Na osobie lub jednostce organizacyjnej występującej o zezwolenie ciąży obowiązek przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego, niezwłocznie po założeniu lub przeprowadzeniu ciągów, przewodów i urządzeń, o których mowa w ust. 1. Jeżeli przywrócenie nieruchomości do stanu poprzedniego jest niemożliwe albo powoduje nadmierne trudności lub koszty, stosuje się odpowiednio przepis art. 128 ust. 4". Niemniej kwestie odszkodowawcze, jak wynika z treści powołanych regulacji, mogą być rozpatrywane dopiero po zrealizowaniu inwestycji, w stosunku do której wydawane jest zezwolenie w omawianym trybie. Skargę na powyższą decyzję złożyła Spółka [...] w K. reprezentowana przez pełnomocnika radcę prawnego P. L., która podniosła zarzuty: 1) rażącego naruszenie przepisów prawa materialnego; tj. art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 344 ze zm.), a to poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w sytuacji, w której nie zostały spełnione przesłanki o których mowa w tym przepisie, 2) naruszenia przepisów prawa procesowego, mające istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego, a to poprzez przekroczenie swobodnej oceny dowodów wskutek uznania, iż przedmiotowa inwestycja ma swoją podstawę w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego oraz poprzez uznanie, iż przesłanka rokowań została wyczerpana. Powołując się na powyższe wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z racji jej bezzasadności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy wojewódzki sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935), dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). W myśl art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy, gdy sąd stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przeciwnym wypadku Sąd na zasadzie art. 151 p.p.s.a. oddala skargę. Wskazać również należy, że zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a. Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy. Orzekanie "na podstawie akt sprawy" oznacza, że sąd przy ocenie legalności decyzji bierze pod uwagą okoliczności, które z akt tych wynikają i które legły u podstaw zaskarżonego aktu. Podstawą orzekania przez sąd administracyjny jest zatem materiał dowodowy zgromadzony przez organ administracji publicznej w toku postępowania, na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia (por. uzasadnienie do wyroku NSA z 9 lipca 2008 r., II OSK 795/07). Skarga podlega oddaleniu. Przedmiotowa sprawa dotyczy ograniczenia korzystania z nieruchomości w trybie art. 124 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2023 roku, poz. 344) – dalej jako "u.g.n." Zgodnie z art. 124 ust. 1 – 3 u.g.n: "1. Starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, może ograniczyć, w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. 1a. W przypadkach określonych w art. 108 Kodeksu postępowania administracyjnego lub uzasadnionych ważnym interesem gospodarczym starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, na wniosek podmiotu, który będzie realizował cel publiczny, udziela, w drodze decyzji, zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości po wydaniu decyzji, o której mowa w ust. 1. Decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności. 1b. W zakresie urządzeń łączności publicznej decyzję w sprawie zezwolenia wydaje się w uzgodnieniu z Prezesem Urzędu Komunikacji Elektronicznej. Decyzja ta może być również wydana w przypadku braku planu miejscowego lub gdy decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego nie jest wymagana. 2. Starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, udziela zezwolenia z urzędu albo na wniosek organu wykonawczego jednostki samorządu terytorialnego, innej osoby lub jednostki organizacyjnej. 3. Udzielenie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, powinno być poprzedzone rokowaniami z właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości o uzyskanie zgody na wykonanie prac, o których mowa w ust. 1. Rokowania przeprowadza osoba lub jednostka organizacyjna zamierzająca wystąpić z wnioskiem o zezwolenie. Do wniosku należy dołączyć dokumenty z przeprowadzonych rokowań. Przepisy art. 114 ust. 1 i 2 oraz art. 115 stosuje się odpowiednio." Wskazany przepis art. 124 u.g.n. kształtuje tryb w jakim może dojść do ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości. Jeszcze przed złożeniem wniosku w sprawie zajęcia nieruchomości w celu realizacji inwestycji, o której mowa w art. 124 ust. 1 u.g.n. zainteresowany podmiot jest zobligowany do uprzedniego przeprowadzenia rokowań, co do możliwości przeprowadzenia inwestycji na spornej nieruchomości i ich zakończenia w sposób uniemożliwiający polubowne przeprowadzenie inwestycji. Odnosząc się realiów niniejszej sprawy trzeba wskazać, że ustawa z dnia 29 czerwca 1963 roku o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych (t.j. Dz. U. z 2022 roku, poz. 140 ze zm.) reguluje szczególny rodzaj współwłasności odrębny od przepisów prawa cywilnego o współwłasności. Wspólnota gruntowa jest rodzajem współwłasności, jest to współwłasność szczególna, rządząca się własnymi przepisami. Istotą tej współwłasności jest uprawnienie członka wspólnoty do udziału we wspólnocie w postaci korzystania z objętych nią gruntów zgodnie z jej przeznaczeniem (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 23 sierpnia 1968 r. III CZP 73/68, uchwała Sądu Najwyższego z dnia 9 grudnia 1969 r. III CZP 89/69, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 11 maja 2021 r. III SA/Po 828/20). Decyzja o ustaleniu wspólnoty gruntowej ma charakter deklaratoryjny i potwierdza stan prawny ustalony na podstawie art. 1 ustawy z 1963 r. o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych (por. uzasadnienie do wyroku WSA w Rzeszowie z dnia 24 września 2013 r., sygn. II SA/Rz 683/13). W świetle przepisów u.g.n. decyzja określona w art. 124 ust. 1 u.g.n. może zostać wydana także w stosunku do nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym, przez którą - zgodnie z art. 113 ust. 6 i 7 u.g.n. - rozumie się nieruchomość, dla której ze względu na brak księgi wieczystej, zbioru dokumentów albo innych dokumentów nie można ustalić osób, którym przysługują do niej prawa rzeczowe lub nieruchomość, której właściciel nie żyje i nie przeprowadzono lub nie zostało zakończone postępowanie spadkowe. W przypadku nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym nie przeprowadza się rokowań za względu na niemożność ustalenia osób, którym przysługują prawa rzeczowe do nieruchomości. Nieuregulowany stan prawny nie występuje w sytuacji, gdy istnieje księga wieczysta, zbiór dokumentów lub inny dokument umożliwiający ustalenie osoby, której przysługuje tytuł prawny do nieruchomości. Innym dokumentem umożliwiającym ustalenie osoby, której przysługuje tytuł prawny do nieruchomości mogą być dokumenty urzędowe, tj. dokumenty sporządzone w przepisanej formie przez powołane do tego organy władzy publicznej i inne organy państwowe w zakresie ich działania. Korzystają one bowiem z domniemania prawdziwości i domniemania zgodności z prawdą tego, co zostało w nich urzędowo zaświadczone (por. Czechowski Paweł (red.), Ustawa o gospodarce nieruchomościami. Komentarz do art. 113, WK 2015). Jednocześnie trzeba zauważyć, że jak wskazano w uzasadnieniu do postanowienia z dnia 23 lutego 2017 r. V CSK 309/16 Sądu Najwyższego, wypis z ewidencji gruntów stwierdzający, że spółka sprawująca zarząd nad wspólnotą gruntową jest właścicielem działki wchodzącej w skład tej wspólnoty (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 29 czerwca 1963 r. o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych - Dz. U. z 1963 r. Nr 28, poz. 169 ze zm.) jest dokumentem urzędowym korzystającym z domniemania zgodności jego treści ze stanem rzeczywistym, stanowiącym - wobec braku księgi wieczystej - dowód prawa spółki do rozporządzania tą nieruchomością. Skoro nie ustalono, aby nieruchomość oznaczona jako działka nr [...] obręb [...] jedn. ewid.. objęta była księgą wieczystą, na podstawie której można by ustalić jej właściciela, to zasadnie organy mając na uwadze zgromadzone w sprawie dokumenty (w tym przede wszystkim wypis z rejestru gruntów) uznały, że stanowi ona własność Wspólnoty Gruntowej w K. którą reprezentuje Spółka [...] w K. i z nią przeprowadziły rokowania. Jak wskazuje się orzecznictwie przepis art. 124 ust. 3 u.g.n. nie wprowadza żadnych szczegółowych wymogów ani reguł co do formy i treści rokowań, co oznacza, że o formie i charakterze rokowań decyduje sam inwestor. Na gruncie powołanego przepisu ważne jest jedynie, aby obowiązek zainicjowania takich rokowań został dochowany. Rokowania mogą zostać zakończone w dowolnym czasie, w tym w momencie, gdy jedna ze stron uzna, że nie ma szans na wypracowanie porozumienia. Organ - a za nim i sąd - ustala jedynie fakt istnienia rokowań, nie bada zaś przyczyn braku zgody stron (zob. uzasadnienie do wyroku NSA z dnia 4 grudnia 2019 r., sygn. I OSK 3371/18). Obowiązek przeprowadzenia rokowań jako przesłanka wszczęcia postępowania o uzyskanie zezwolenia na zajęcie nieruchomości spełniony jest wówczas, gdy inwestor określił i zaproponował właścicielowi określone warunki uzyskania zgody na wykonanie prac, o jakich mowa w art. 124 ust. 1 u.g.n., a właściciel ich nie przyjął. W przypadku przyjęcia warunków zaproponowanych w toku rokowań, dojdzie do zawarcia stosownej umowy i zbędne będzie prowadzenie postępowania na zasadzie art. 124 ust. 1 u.g.n. Jeśli więc o formie i charakterze rokowań decyduje inwestor, to nie można wykluczyć, że dla uzyskania trwałego tytułu prawnego do korzystania z części nieruchomości, może on zaproponować jej właścicielowi zawarcie umowy, której treść będzie określała zakres ograniczenia w korzystaniu z nieruchomości przez właściciela. Takie rozwiązanie może mieścić się w pojęciu zgody właściciela, o jakiej mowa w art. 124 ust. 3 u.g.n., o ile dojdzie do zawarcia umowy cywilnoprawnej, która pozwoli w sposób sprawny i bezkonfliktowy zrealizować cele publiczne. Niedookreślenie przez ustawodawcę w najmniejszym stopniu przebiegu rokowań, powoduje, że organ prowadzący postępowanie w sprawie ograniczenia korzystania z nieruchomości, uwzględniając treść art. 124 ust. 1 i 3 u.g.n., zobowiązany jest jedynie zbadać, czy zostały w sprawie przeprowadzone rokowania w przedmiocie zawarcia umowy umożliwiającej inwestorowi realizację inwestycji. Nie podlega jednak już jego kontroli sam tryb prowadzenia rokowań, a także powody, dla których nie dochodzi do zawarcia porozumienia. Kwestie takie jak dobra albo zła wiara inwestora, czy też ekwiwalentność zaproponowanego świadczenia, pozostają poza zakresem kontroli organu administracji, a w konsekwencji także sądu administracyjnego (por. np. uzasadnienie do wyroku NSA z dnia 14 lipca 2021 r., sygn. I OSK 358/21). Na marginesie można wskazać, że ustawodawca przewidział trzy tryby zawarcia umowy: złożenie oferty i jej przyjęcie, przetarg oraz negocjacje (noszące na gruncie wcześniej obowiązującego stanu prawnego nazwę rokowań) (por. B. Łukańko, komentarz do art. 66 teza 2 [w:] Gudowski Jacek (red.), Kodeks cywilny. Komentarz. Tom I. Część ogólna, cz. 2 (art. 56–125), WKP/LEX el. 2021). Przy czym do zawarcia umowy w trybie negocjacji wymaga się uzgodnienia wszystkich elementów, które obejmowały negocjacje. Decyduje zatem zakres prowadzonych rokowań, a nie sam fakt osiągnięcia porozumienia, co do essentialia negotii danej umowy (wyrok SN z 11.10.2000 r., III CKN 273/00). Negocjacje są procesem, w którego toku dochodzi do zbliżania się stanowisk w celu ostatecznego ustalenia treści umowy (A. Olejniczak komentarz do art. 72, nb 2 [w:] Kodeks cywilny. Komentarz, red. M. Gutowski, Warszawa 2016,). Polegają one na wzajemnym oddziaływaniu na siebie partnerów negocjacji, przedstawianiu argumentów i dyskusji nad nimi (M. Pyziak-Szafnicka [w:] Kodeks cywilny. Komentarz. Część ogólna, red. P. Księżak, M. Pyziak-Szafnicka, Warszawa 2014, komentarz do art. 72, uwaga 2). Przepis art. 72 k.c. znajduje zastosowanie jedynie wówczas, gdy strony prowadzą negocjacje w celu zawarcia określonej umowy, a nie np. w celu przygotowania wspólnej oferty przetargowej czy też projektu umowy, do której zawarcia wymagana jest przez przepisy prawa forma szczególna. Jednak umowa nie może być uznana za zawartą tak długo, jak długo strony nie uzgodniły postanowień przedmiotowo istotnych. W razie braku takiej umowy, uzgodnienie koniecznych elementów umowy nie jest wystarczającą przesłanką do przyjęcia, iż umowa została zawarta. Zgodnie z art. 72 § 1 k.c. dopiero bowiem uzgodnienie wszystkich postanowień umowy, które były przedmiotem rokowań, stanowi podstawę do uznania, że doszło do jej zawarcia.(sygn. II CSK 450/13, z dnia 15 maja 2014 roku). Trzeba także zwrócić uwagę, że propozycje zawarcia umowy (porozumienia) o określonej treści, ale niezawierające wszystkich istotnych postanowień, mogą co najwyższej być uznane za zaproszenie do zawarcia umowy (art. 71) (por. np. uzasadnienie do wyroku SN z dnia 20 października 1978 roku, sygn. IV CR 402/78 i Maja Maciejewska – Szałas komentarz do art. 66 teza 7 [w:] Balwicka-Szczyrba Małgorzata (red.), Sylwestrzak Anna (red.), Kodeks cywilny. Komentarz, WKP 2022/ LEXel). Jak przyjmuje się w orzecznictwie prawidłowe odróżnienie oferty od zaproszenia do zawarcia umowy wymaga przeprowadzenia oceny, czy w konkretnym wypadku do potencjalnego kontrahenta kierowana była informacja o możliwości zawarcia określonej umowy i płynących z niej korzyściach, czy też sprecyzowana została jednoznaczna propozycja zawarcia z nim określonej umowy. Pierwsza sytuacja odpowiadać będzie zaproszeniu do zawarcia umowy, drugą należy już kwalifikować jako ofertę (por. np. uzasadnienie wyroku SN z dnia 17 czerwca 2010 roku, sygn. III CSK 297/09). Reasumując powyższe należy wskazać, że spełnienie obowiązku przeprowadzenia rokowań, jako przesłanki wszczęcia postępowania w sprawie uzyskania zgody na zajęcie nieruchomości, oznacza taką sytuację, w której inwestor określił i zaproponował właścicielowi warunki uzyskania zgody na wykonanie prac, o jakich mowa w art, 124 u.g.n. Z kolei niemożność uzyskania zgody właściciela oznacza stan, gdy nie odpowiedział on na zaproszenie do rokowań, sprzeciwił się wyrażeniu zgody albo też strony postawiły sobie wzajemnie takie warunki, że uznały je za niemożliwe do przyjęcia. Przepis art. 124 ust. 1 u.g.n. nie uzależnia zatem uzyskania zgody administracyjnej, od określenia przez inwestora takiej oferty, która satysfakcjonowałaby właściciela nieruchomości. Dla oceny zasadności podjętego rozstrzygnięcia istotne jest wyłącznie ustalenie, czy strony przedstawiły sobie propozycje, które umożliwiałyby zawarcie porozumienia (zob. np. uzasadnienie do wyrok WSA w Białymstoku z dnia 20 września 2016 r., sygn. II SA/Bk 212/16). Rokowania nie oznaczają zatem konieczności osiągnięcia zgodnego stanowiska. Wystarczy wzajemne poinformowanie się obu stron o swoich stanowiskach i możliwym zakresie wzajemnych ustępstw celem zawarcia umowy lub innego satysfakcjonującego obie strony rozwiązania zasad korzystania z danej nieruchomości. Nadto nie można wymagać od strony, aby była zmuszona do respektowania warunków drugiej strony lub prowadzenia rokowań dopóty, dopóki nie zmieni swojego stanowiska. Z kolei nieosiągnięcie zgody pomiędzy właścicielem nieruchomości i inwestorem upoważnia organ administracyjny do wydania zezwolenia wymienionego w art. 124 ust. 1 u.g.n. (np. uzasadnienie do wyroku WSA w Krakowie z dnia 19 września 2016 r., sygn. II SA/Kr 650/16). Porozumienie, o którym mowa w art. 124 u.g.n. musi pozwolić w sposób sprawny i bezkonfliktowy zrealizować cele publiczne. Dlatego oświadczenie woli właściciela (użytkownika wieczystego) nieruchomości winno być na tyle jasne i czytelne, aby nie wywoływało najmniejszych wątpliwości co do istnienia po jego stronie zgody na odjęcie przysługującego mu prawa bądź jego ograniczenie (por. uzasadnienie do wyroku NSA z dnia 30 czerwca 2016 r., sygn. I OSK 3500/15). Na gruncie niniejszej sprawy nie budzi wątpliwości, że spółka W. K. S.A. skierowała do Skarżącej Spółki dla [...] w K. propozycję ustanowienia służebności przesyłu w związku z budową sieci wodociągowej w Wielickiej Strefie Aktywności Gospodarczej w rejonie ulicy J. w K. na działce nr [...] obr. [...], a ponadto spółka W. K. S.A. zobowiązała się do wypłacenia odszkodowania za ewentualne szkody powstałe wskutek wszelkich prowadzonych prac w związku z realizacją przedmiotowej inwestycji. Odnosząc się natomiast do wniosku Spółki [...] w K. o rozważenie zmiany trasy przebiegu planowanego wodociągu w kierunku południowym, spółka W. K. S.A. przebieg sieci jest warunkowany stanowiskiem Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie i brakiem zgody Państwowego Gospodarstwa na przesunięcie inwestycji w kierunku południowym, co wynika z regulacji rzeki S. która to regulacja obejmuje nadbudowę, rozbudowę istniejących wałów oraz zabudowę ścianek szczelnych (por. k. 10-14 a.a. I instancji). Warunki dozwolonej lokalizacji trasy przebiegu planowanego wodociągu wynikają także z decyzji Dyrektora Zarządu Zlewni w Krakowie Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia 25 marca 2020 roku, znak: KR.ZUZ.2.4210.96.2020.MP (por. k. 167 – 170 a.a. I instancji). Skarżąca Spółka nie wyraziła zgodę na zaproponowane je warunki, co potwierdziła również w skardze. Bez znaczenia dla sprawy są przy tym powody, dla których zgoda nie została udzielona. Również fakt, że spółka W. K. S.A. nie zaakceptowała pozycji Skarżącej przesunięcia inwestycji w kierunku południowym nie może skutkować uznaniem, że nie przeprowadzono rokowań. Wprost przeciwnie. Co więcej trzeba podkreślić, że spółka W. K. S.A. już na tym etapie szczegółowo opisywała powody, dla których nie jest możliwe uwzględnienie propozycji Skarżącej Spółki. To oznacza w konsekwencji, że doszło do wyczerpania etapu rokowań i tym samym wypełniony został wstępny warunek (art. 124 ust. 3 u.g.n.) dla możliwości złożenia wniosku na zasadzie art. 124 ust. 1 u.g.n. Tym samym w ocenie Sądu nieprawidłowe jest stanowisko wyrażane przez Skarżących, jakoby na gruncie niniejszej sprawy nie miały miejsce rokowania. Dalej należy wskazać, że jak wynika z treści art. 124 ust. 1 zd. 2 u.g.n. ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. W kontekście niniejszej sprawy trzeba wskazać, że nieruchomość, której dotyczy ograniczenie objęta jest planem miejscowym, a to uchwałą nr CIX/2894/18 Rady Miasta Krakowa z dnia 12 września 2018 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "Dla wybranych obszarów przyrodniczych miasta Krakowa" – etap A (opubl. w Dz. Urz. Woj. Małop. z dnia 3 października 2018 r., poz. 6561) i znajduje się w obszarze przeznaczonym pod Tereny rolnicze oznaczone symbolem 166.Rp.1 o podstawowym przeznaczeniu pod łąki, pastwiska (§ 5 ust. 1 pkt. 7) lit. b) i § 18 planu miejscowego). Zgodnie z zapisami § 18 planu miejscowego: "§ 18. 1. Wyznacza się Tereny rolnicze, oznaczone symbolami: 29.Rp.1, 29.Rp.2, 30.Rp.1, 34.Rp.1, 34.Rp.2, 34.Rp.3, 44.Rp.1, 89.Rp.1, 166.Rp.1 o podstawowym przeznaczeniu pod łąki, pastwiska. 2. W zakresie zagospodarowania terenu, ustala się: 1) zakaz lokalizacji budynków; 2) zakaz nasadzania krzewów i zieleni wysokiej; 3) minimalny wskaźnik terenu biologicznie czynnego: 90%; 4) maksymalną wysokość zabudowy: 5 m." Niezależnie jednak trzeba wskazać, że stosownie do zapisów dotyczących zasad modernizacji (utrzymania, przebudowy, remontu), rozbudowy i budowy infrastruktury technicznej, które mają zastosowanie do wszystkich obszarów tego planu, a ściślej do treści § 13 ust. 1 i 2 planu miejscowego: 1. Jako ogólne zasady obsługi obszaru w zakresie infrastruktury technicznej, dotyczące całego obszaru planu ustala się: 1) utrzymanie istniejących obiektów i urządzeń budowlanych infrastruktury technicznej; 2) możliwość prowadzenia robót budowlanych polegających na budowie, rozbudowie, przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce i odłączeniu obiektów i urządzeń budowlanych infrastruktury technicznej; 3) nakaz powiązania planowanych obiektów i urządzeń budowlanych infrastruktury technicznej z istniejącym układem zewnętrznym; 4) wzdłuż obiektów i urządzeń budowlanych infrastruktury technicznej, ograniczenia w zakresie zabudowy i zagospodarowania terenów bezpośrednio przyległych, wynikające z unormowań odrębnych; 5) zasadę lokalizacji obiektów i urządzeń budowlanych z zakresu elektroenergetyki i telekomunikacji z nakazem uwzględniania ochrony zdrowia ludności przed oddziaływaniem (promieniowaniem) pól elektromagnetycznych; 6) wzdłuż obiektów i urządzeń budowlanych infrastruktury technicznej, prowadzonych w strefie występowania systemu korzeniowego drzew (istniejących lub planowanych do nasadzeń), nakaz stosowania rozwiązań technicznych (np. ekranów korzeniowych) uniemożliwiających wrastanie korzeni w infrastrukturę podziemną; 7) zakaz lokalizacji instalacji wykorzystujących energię wiatru, z wyłączeniem instalacji przeznaczonych wyłącznie do zasilania znaków drogowych i kolejowych, urządzeń sterujących lub monitorujących ruch drogowy lub kolejowy, znaków nawigacyjnych, urządzeń oświetleniowych, bilbordów i tablic reklamowych; 2. W zakresie zaopatrzenia w wodę ustala się, z uwzględnieniem ustaleń zawartych w § 8 ust. 31: 1) zaopatrzenie w wodę z miejskiej sieci wodociągowej lub w oparciu o indywidualne ujęcia; 2) minimalny przekrój noworealizowanej miejskiej sieci wodociągowej - ? 100 mm; 3) rozbudowę i przebudowę funkcjonującego systemu zaopatrzenia w wodę dla pokrycia potrzeb bytowych, użytkowych i przeciwpożarowych w powiązaniu z miejską siecią wodociągową". Analiza powyższego zapisu planu miejscowego prowadzi do wniosku, że w obszarze całego planu miejscowego jest dopuszczalna realizacja obiektów i urządzeń budowlanych infrastruktury technicznej. W związku z tym należy uznać, że przedmiotowa inwestycja jest zgodna z planem miejscowym i za nieuzasadnione należy uznać przeciwne stanowisko Skarżących. Odnosząc się natomiast do zarzutu naruszenia przepisów postepowania, to należy wskazać, że rozpoznając sprawę organ w pierwszej kolejności powinien ustalić w sposób wyczerpujący i dokładny stan faktyczny, a następnie dokonać jego oceny prawnej (por. uzasadnienia do wyroków: NSA z dnia 9 lutego 2011 r., sygn. II OSK 263/10, NSA z dnia 11 czerwca 2013 roku, sygn. II OSK 2417/12). Prawidłowe ustalenie stanu faktycznego sprawy stanowi warunek konieczny do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy. Niewyjaśnienie lub niedostateczne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy może prowadzić do wydania wadliwej decyzji. W postępowaniu wyjaśniającym należy również uwzględnić specyfikę danej sprawy i okoliczności, które stanowią o stanie faktycznym. Zatem przedmiot sprawy determinuje zakres postępowania wyjaśniającego. Realizując zasadę prawdy obiektywnej, na podstawie art. 7 i 77 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2022 roku, poz. 2000 ze zm.) – dalej jako "K.p.a.", organ jest zobowiązany do wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Zakres i przedmiot postępowania wyjaśniającego determinują przepisy prawa materialnego, bowiem to normy prawa materialnego przesądzają o przedmiocie sprawy i okolicznościach prawnie istotnych. W postępowaniu wyjaśniającym należy również uwzględnić specyfikę danej sprawy - inność i odrębność okoliczności, które stanowią o stanie faktycznym. Zatem przedmiot sprawy determinuje zakres postępowania wyjaśniającego (por. np. uzasadnienie do wyroku NSA z dnia 19 maja 2021, sygn. I OSK 251/21). Określenie w jakim obszarze i w jakim zakresie konieczne jest ustalenie w sprawie istotnych okoliczności faktycznych jest uwarunkowane przez normy prawne, które organ w sprawie będzie stosował. Organ powinien zatem w sposób adekwatny do potrzeb ustalić stan faktyczny i nie pozostawić żadnych niewyjaśnionych istotnych dla sprawy okoliczności. Dokonana natomiast przez organ ocena zgromadzonego materiału została przeprowadzona zgodnie z zasadami swobodnej oceny dowodów (art. 80 K.p.a.), a motywy którymi kierował się organ powinny zostać szczegółowo wyjaśnione w uzasadnieniu do wydanej decyzji. Na gruncie niniejszej sprawy, która dotyczy ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości organ powinien ustalić czego dotyczy inwestycja w związku, z którą ma dojść do ograniczenia korzystania z nieruchomości, czy inwestycja ta stanowi inwestycję celu publicznego, czy jest zgodna z obowiązującym na obszarze planem miejscowym oraz czy wnioskodawca wyczerpał tryb rokowań. Analiza akt sprawy prowadzi do wniosku, że wszystkie te okoliczności zostały przez organy ustalone, rozważone i szczegółowo omówione w uzasadnieniu do wydanej decyzji. W związku z tym Sąd nie dopatruje się jakichkolwiek naruszeń przepisów postępowania, które mogłyby skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji. Ze względu na powyższe Sąd, na zasadzie art. 151 oddalił skargę.