II SA/Kr 969/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sebastian Pietrzyk (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Joanna Człowiekowska ASR WSA Anna Kopeć Protokolant: starszy referent sądowy Katarzyna Opiłka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 września 2024 r. sprawy ze skargi M. Ż.-M. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 lipca 2021r., sygn. II SAB/Kr 113/21 przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Zakopanem I. wymierza Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Zakopanem grzywnę w wysokości 10 000 zł (dziesięć tysięcy złotych); II. stwierdza, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; III. przyznaje od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Zakopanem na rzecz skarżącej M. Ż.-[...] sumę pieniężną w wysokości 5 000 zł (pięć tysięcy złotych); IV. zasądza od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Zakopanem na rzecz skarżącej M. Ż. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Przedmiotem skargi M. Ż. w niniejszej sprawie jest ponownie niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 lipca 2021 roku, sygn. II SAB/Kr 113/21. Wskazany wyrok z dnia 13 lipca 2021 roku dotyczył bezczynności Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Zakopanem w postępowaniu administracyjnym prowadzonym pod znakiem: NB.5160.3.23.2020 w sprawie "budowy garażu dwustanowiskowego wraz z częścią gospodarczą na działce ewid. [...] w K. w rejonie Polany [...] - prowadzonej bez wymaganego pozwolenia na budowę". Wyrokiem tym stwierdzono, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Zakopanem dopuścił się bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania, przy czym bezczynność\przewlekłe prowadzenie postępowania nie miały miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Ponadto Sąd zobowiązał Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Zakopanem do wydania aktu administracyjnego w terminie dwóch miesięcy od otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Odpis prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy administracyjnej, jak wynika z treści prezentaty, zostały przekazane do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Zakopanem - dalej też jako "PINB" w dniu 28 września 2021 roku (k. 198 a.a.). Pismem z dnia 17 listopada 2021 roku PINB zawiadomił strony o zakończeniu postępowania i udostępnieniu akt (k. 220 a.a.). Następnie postanowieniem nr 381/21 z dnia 29 listopada 2021 roku PINB na podstawie art. 48 ust. 2 i art. 48 ust. 3 w zw. z art. 80 ust. 1 pkt. 1) i art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2020 roku, poz. 1333 ze zm.) wstrzymał prowadzenie robót budowlanych przy budowie garażu dwustanowiskowego wraz z częścią gospodarczą na działce ewidencyjnej nr [...] w K. w rejonie P. P. i nałożył na inwestora spółkę P. sp. z o.o. ([...] S.-J.) obowiązek przedłożenia dla ww. obiektu budowlanego zaświadczenia Wójta Giny K. o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego planu miejscowego albo ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę oraz czterech egzemplarzy projektu budowlanego w terminie do dnia 28 lutego 2022 roku (k. 235 a.a.). Na powyższe postanowienie nr 381/21 zażalenie złożyła spółka. Po rozpatrzeniu zażalenia Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie – dalej też jako "MWINB" postanowieniem nr 256/2022 z dnia 30 marca 2022 r. uchylił zaskarżone postanowienie w części dotyczącej terminu wykonania obowiązków i wyznaczył nowy termin przedłożenia dokumentów do dnia 31 maja 2022 r., a w pozostałym zakresie utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. Następnie spółka wniosła skargę na powyższe postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 25 sierpnia 2022 roku, sygn. II SA/Kr 713/22 skargę oddalił. Akta sprawy administracyjnej wraz z kserokopią prawomocnego wyroku z dnia 25 sierpnia 2022 roku, zostały zwrócone przez MWINB do PINB za pismem z dnia 27 grudnia 2022 roku (data prezentaty dziennika podawczego PINB – 30 grudnia 2022 roku – k. 252 a.a.). Kolejnymi pismami z dnia 2 listopada 2022 roku (k. 265 a.a.), 24 listopada 2022 roku (k. 267 a.a.) i 12 grudnia 2022 roku (k. 270 a.a.) spółka P. sp. z o.o. wniosła o przedłużenie terminu na wykonanie obowiązku przedłożenia dokumentacji legalizacyjnej. Za pismem z dnia 28 lutego 2023 roku spółka przedłożyła dokumentację legalizacyjną (k. 278 a.a.), uzupełnioną następnie za pismem z dnia 3 marca 2023 roku (k. 279 a.a.). Następnie postanowieniem nr 142/23 z dnia 6 kwietnia 2023 roku PINB nałożył na inwestora spółkę P. sp. z o.o. obowiązek uzupełnienia i poprawienia projektu budowlanego w terminie do 31 lipca 2023 roku. W postanowieniu tym zwrócono m.in. uwagę, że przedmiotem postępowania jest "budowa garażu dwustanowiskowego wraz z częścią gospodarczą na działce ewid. [...] w K. w rejonie Polany P. - prowadzonego bez wymaganego pozwolenia na budowę", natomiast przedłożony przez spółkę projekt został opisany jako "projekt budowlany zamienny" i "projekt budowlany", który dotyczył "budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego z wewnętrznymi instalacjami, zagospodarowaniem terenu, obiektami budowlanymi, niezbędną infrastrukturą techniczną i towarzyszącą na działce nr [...]". PINB podkreślił też, że w złożonym projekcie budowlanym budynek garażu dwustanowiskowego nie istnieje, bowiem został on włączony do budynku mieszkalnego jednorodzinnego i opisany jako "Przestrzeń techniczna na urządzenia instalacyjne" i "Przestrzeń techniczna pompy cieplnej" (k. 285 a.a.). Powyższe postanowienie zostało doręczone spółce P. sp. z o.o. w dniu 14 kwietnia 2023 roku (k. 286 a.a.). Następnie pismem z dnia 10 czerwca 2023 roku spółka złożyła pismo przewodnie stanowiące "wyjaśnienie do postanowienia nr 142/23 z dnia 06 kwietnia 2023 r. wraz z wnioskiem o uchylenie przedmiotowego postanowienia", do którego dołączono pismo z dnia 10 maja 2023 roku ze stanowiskiem projektanta (k. 312 i k. 314 a.a.). Kolejne pismo z dnia 16 czerwca 2023 roku precyzujące stanowisko spółki zostało doręczone do PINB w dniu 19 czerwca 2023 roku. W piśmie tym spółka P. sp. z o.o. wniosła o zwrot złożonej dokumentacji celem umożliwienia dokonania wskazanych w postanowieniu nr 142/23 braków i nieprawidłowości (k. 317 a.a). Wcześniej pismem z dnia 31 maja 2023 roku M. Ż. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność PINB w postępowaniu które dotyczyło "budowy garażu dwustanowiskowego wraz z częścią gospodarczą na działce ewid. [...] w K. w rejonie Polany P. – prowadzonej bez wymaganego pozwolenia na budowę". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 22 czerwca 2023 roku, sygn. II SAB/Kr 79/23 odrzucił skargę. W związku z pismem spółki z dnia 16 czerwca 2023 roku i toczącym się postępowaniem przed WSA w Krakowie (sygn. II SAB/Kr 79/23), PINB postanowieniem nr 270/23 z dnia 13 lipca 2023 roku, zmienił swoje postanowienie nr 142/23 w ten sposób, że nałożył na inwestora spółkę P. sp. z o.o. obowiązek uzupełnienia i poprawienia projektu budowlanego w terminie do 30 września 2023 roku (k. 323 a.a.). Pismem z dnia 21 lipca 2023 roku M. Ż. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na niewykonanie wyroku tego Sądu z dnia 13 lipca 2021 roku, sygn. II SAB/Kr 113/21. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi, względnie o jej oddalenie skargi z powodu bezzasadności. W toku postępowania skarżąca przedłożyła kserokopię kolejnego postanowienia PINB nr 378/23 z dnia 2 października 2023 roku, którym zmienił swoje postanowienie nr 142/23 w ten sposób, że nałożył na inwestora spółkę P. sp. z o.o. obowiązek uzupełnienia i poprawienia projektu budowlanego w terminie do 31 grudnia 2023 roku (k. 24) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 30 listopada 2023 r. sygn. akt II SA/Kr 1102/23 w sprawie ze skargi M. Ż. na niewykonanie wyroku z dnia 13 lipca 2021 roku, sygn. II SAB/Kr 113/21 wymierzył Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Zakopanem grzywnę w wysokości pięciu tysięcy złotych oraz stwierdził, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W uzasadnieniu sąd wskazał, że działanie organu na gruncie niniejszej sprawy jest nieefektywne i bynajmniej nie sprawia wrażenia wykonywania czynności postępowania zmierzających do załatwienia sprawy. Jako nieefektywne należy uznać zarówno wyznaczanie długich terminów do wykonania postanowienia PINB nr 381/21, jak i też długiego weryfikowania zupełności przedłożonej dokumentacji przez inwestora. Co więcej w realiach niniejszej sprawy istotne wątpliwości budzi wyznaczanie już do ustaleniu niezupełności złożonej dokumentacji, aż prawie czteromiesięcznego terminu na uzupełnienie i poprawienie projektu (por. postanowienie PINB nr 142/23 z dnia 6 kwietnia 2023 roku), który to termin został następnie przedłużony. Sąd podkreślił, że w niniejszej sprawie organ nie załatwił sprawy od dnia 28 września 2021 roku do dnia wydania tego wyroku, pomimo że został do tego zobowiązany wyrokiem WSA w Krakowie z dnia z dnia 13 lipca 2021 roku, sygn. II SAB/Kr 113/21. Podejmowane w tym czasie przez organ czynności sprowadzają się w zasadzie do kolejnego przedłużania terminu na dostarczenie kompletnej dokumentacji legalizacyjnej. Przy czym kolejne przedłużanie przez organ wyznaczonego terminu następuje swobodnie w zasadzie bez jakiegokolwiek bliższego rozważenia zasadności i konieczności przedłużania tego terminu. Wyrok z dnia 30 listopada 2023 r. sygn. akt II SA/Kr 1102/23 jest prawomocny. W dniu 10 czerwca 2024 r. skarżąca - M. Ż. - M. ponownie wniosła skargę na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 lipca 2021 roku, sygn. II SAB/Kr 113/21. Skarżąca wniosła o: 1. o prawomocne stwierdzenie rażącego naruszenia prawa; 2. stwierdzenie przez Sąd, że bezczynność organu i przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce rażącym naruszeniem prawa; 3. przyznanie na rzecz Skarżącej od organu sumy pieniężnej w wysokości maksymalnej kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a 4. zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Na uzasadnienie swojego stanowiska skarżąca podniosła, że od momentu zwrotu organowi prawomocnego orzeczenia oraz akt administracyjnych w dniu 28 września 2021 r. toczy się w powyższej sprawie postępowanie przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w Zakopanem, co do którego Sąd w wyroku z 13 lipca 2021 r. zobowiązał ten organ do wydania aktu administracyjnego w określonym terminie. Podkreśliła, że wyrok sądu jest nadal ignorowany. W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektora Nadzoru Budowlanego w Zakopanem wniósł o jej odrzucenie skargi w całości, a w przypadku nieuwzględnienia powyższego wniosku o oddalenie skargi w całości. Organ szczegółowo opisał przebieg dotychczasowego postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy wojewódzki sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935), dalej jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Wskazać również należy, że zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a. Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy. Orzekanie "na podstawie akt sprawy" oznacza, iż sąd przy ocenie legalności decyzji bierze pod uwagą okoliczności, które z akt tych wynikają i które legły u podstaw zaskarżonego aktu. Podstawą orzekania przez sąd administracyjny jest zatem materiał dowodowy zgromadzony przez organ administracji publicznej w toku postępowania, na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia (por. uzasadnienie do wyroku NSA z 9 lipca 2008 r., sygn. II OSK 795/07). Skarga zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem zaskarżenia w rozpoznawanej sprawie jest niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 lipca 2021 r. sygn. akt II SAB/Kr 113/21, którym stwierdzono że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Zakopanem dopuścił się bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania, przy czym bezczynność\przewlekłe prowadzenie postępowania nie miały miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Ponadto Sąd zobowiązał Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Zakopanem do wydania aktu administracyjnego w terminie dwóch miesięcy od otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Stosownie do treści art. 154 § 1 p.p.s.a., w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. W orzecznictwie i doktrynie podkreśla się (por.: Dauter Bogusław, Kabat Andrzej, Niezgódka-Medek Małgorzata, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VII, WKP 2018), że środki przewidziane w art. 154 p.p.s.a mają na celu ukaranie organu oraz jego dyscyplinowanie, a w określonej sytuacji wydanie rozstrzygnięcia (o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku) za organ. Celem skargi na niewykonanie prawomocnego wyroku sądu stwierdzającego bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przymuszenie organu do działania w sytuacji, gdy ignoruje on orzeczenie sądu i nie podejmuje czynności, do których został przez sąd zobowiązany. Skuteczność skargi zależy zatem od tego, czy organ podjął czynności zmierzające do wykonania wyroku bez zbędnej zwłoki i wykonał wytyczne sądu, a nie od końcowego efektu tych czynności. W świetle powyższego przez niewykonanie wyroku należy więc rozumieć pozostawanie w bezczynności w podjęciu lub kontynuacji postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie przewidzianej prawem (por. wyrok NSA z 30.05.2001 r., II SA 2015/00, LEX nr 57180). O niewykonaniu wyroku można zatem mówić wówczas, gdy takie rozstrzygnięcie – bez względu na jego treść i zakres poprzedzającego go postępowania – nie zostało wydane bądź nie podjęto innych czynności zmierzających do załatwienia sprawy. Niewykonanie wyroku, o jakim mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a., ma miejsce także wtedy, gdy organ wprawdzie wykonał wyrok, lecz z przekroczeniem wyznaczonego terminu. Stwierdzenie powyższej okoliczności następuje zaś zawsze według stanu na dzień wniesienia skargi (wyrok WSA w Łodzi z 24.05.2017 r., III SA/Łd 278/17, LEX nr 2308594). Cytowany art. 154 § 1 p.p.s.a. formułuje dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, aby sąd administracyjny mógł organowi administracji publicznej wymierzyć grzywnę. Po pierwsze, organ musi pozostawać w bezczynności po wyroku uwzględniającym skargę na podstawie art. 149 p.p.s.a. i zobowiązującym organ do wydania w określonym terminie stosownego aktu lub dokonania czynności. Po drugie, strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie obie ww. przesłanki zostały spełnione. W sprawie spełniony został warunek pisemnego wezwania organu do wykonania wyroku. W aktach sprawy znajdują się bowiem pismo skarżącej z dnia 4 czerwca 2024 r. wzywające organ do wykonania wyroku. Bezspornie również wyrokiem z dnia 13 lipca 2021 r. sygn. akt II SAB/Kr 113/21, Sąd zobowiązał Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Zakopanem do wydania aktu administracyjnego w terminie dwóch miesięcy od otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy czego organ nie wykonał aż do 9 lipca 2024 r. W niniejszej sprawie organ po wydaniu wyroku z dnia 30 listopada 2023 r. sygn. akt II SA/Kr 1102/23, jak wynika z akt sprawy, podjął następujące działania: PINB w Zakopanem postanowieniem nr 31/24 z dnia 26.01.2024 r., znak: NB.5160.3.23.2020.AP zmienił własne postanowienie nr 142/23 z dnia 06.04.2023 r. w części dotyczącej terminu wykonania obowiązku (k.355). Za pismem z dnia 08 kwietnia 2024 r. PINB w Zakopanem wezwał pełnomocnika inwestora do odbioru projektu budowlanego wymagającego uzupełnienia i poprawienia (k.375). W dniu 18 kwietnia 2024 r. pełnomocnik inwestora odebrał tom l/ll i tom ll/ll - 4 egz. - oryginały projektu budowlanego oraz 1 egz.- oryginał opisu zamierzenia budowlanego (k.382). Następnie za pismem z dnia 10 maja 2024 r. pełnomocnik inwestora przedłożył dokumentację projektową dotyczącą inwestycji budowy budynku gospodarczo - technicznego na dz. ewid. nr [...] położonej w K. w 4 egzemplarzach wraz z wyjaśnieniami projektantów (k. 407-397). Za pismem z dnia 22 maja 2024 r. PINB w Zakopanem P. sp. z o.o. do usunięcia braków (k. 408). W dniu 7 czerwca 2024 r. PINB w Zakopanem wydał pełnomocnikowi inwestora dokumentację projektową dotyczącą inwestycji budowy budynku gospodarczo - technicznego na dz. ewid. nr [...] położonej w K. w 3 egzemplarzach wraz z wyjaśnieniami projektantów (k. 416). W dniu 5 czerwca 2024 r. pełnomocnik inwestora przedłożył podpisane pismo przewodnie z dnia 19 kwietnia 2024 r. (k. 428-419). W dniu 18 czerwca 2024 r. PINB w Zakopanem wezwał inwestora do wykonania postanowień (k. 436). W dniu 24 czerwca 2024 r. PINB w Zakopanem wydał pełnomocnikowi inwestora dokumentację projektową dotyczącą inwestycji budowy budynku gospodarczo - technicznego na dz. ewid. nr [...] położonej w K. - w 1 egzemplarzach- oryginał. (k. 444) Za pismem z dnia 13 czerwca 2024 r. Prokuratura Rejonowa w Z. zwróciła się o wypożyczenie całości akt administracyjnych sprawy prowadzonej pod znakiem: [...](k. 432) Akta administracyjne zostały wypożyczone za pismem z dnia 24 czerwca 2024 r. W dniu 24 czerwca 2024 r. pełnomocnik inwestora zwrócił się o wypożyczanie czwartego egzemplarza projektu. W dniu 24 czerwca 2024 r. wpłynęło pismo pełnomocnika inwestora wraz z uzupełnionym projektem budowlanym. W dniu 26 czerwca 2024 r. PINB w Zakopanem postanowieniem nr 347/24 znak: NB.5160.3.23.2020.JB odmówił zmiany terminy przedłożenia dokumentacji. (k. 450) Dokumentacja projektowa została dostarczona za pismem z dnia 27.06.2023 r. (data wpływu do tut. organu 28.06.2024 r.). W dniu 02.07.2024 r. Prokuratura Rejonowa w Zakopanem zwróciła akta administracyjne sprawy prowadzonej pod znakiem: [...] PINB w Zakopanem pismem z dnia 02.07.2024 r. zawiadomił strony o zakończeniu postępowania administracyjnego. (k. 492) W dniu 9 lipca 2024 r. PINB w Zakopanem wydał decyzję nr 176/24, znak: NB.5160.3.23.2020.ML, którą nakazał inwestorowi wykonanie rozbiórki. (k. 501-496) Niewątpliwie w rozpoznawanej sprawie doszło do bezczynności organu, która to bezczynność w ocenie Sądu, ma przyjmuje kwalifikowaną postać bezczynności rażącej. Zdaniem Sądu podejmowane przez organ, a opisane powyżej, działania mające miejsce od dnia zwrotu akt do organu tj. od dnia 19 stycznia 2024 r. do dnia 9 lipca 2024 r. tj. do dnia wydania decyzji, miały w istocie charakter pozorny, których celem było jedynie dalsze przedłużenie postępowania. W niniejszej sprawie organ powinien był dołożyć szczególnej staranności i intensyfikować działania mając na uwadze fakt, iż w sprawie zakończonej wyrokiem z dnia 30 listopada 2023 r. stwierdzono rażącą bezczynność organu, a niniejszy wyrok jest drugim wyrokiem w sprawie niewykonania wyroku WSA w Krakowie z dnia 13 lipca 2021 r., sygn. II SAB/Kr 113/21. Sąd zwraca uwagę, że w okresie od 26 stycznia 2024 r. kiedy wydano postanowienie nr 31/24 do dnia 8 kwietnia 2024 r. kiedy to wezwano pełnomocnika inwestora do odbioru projektu budowlanego wymagającego uzupełnienia i poprawienia organ nie podejmował żadnych działań. Zdaniem Sądu dopiero złożone w dniu 4 czerwca 2024 r. przez Skarżącą wezwanie do wykonania wyroku zmobilizowało organ do wydania decyzji. Okoliczności te przesądzają o tym, że bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Zakopanem ma charakter rażący. Przypomnieć w tym miejscu można jedynie, że o rażącym naruszeniu prawa można mówić, gdy zwłoka w załatwieniu sprawy jest znaczna i jest efektem działań, czy zaniechań, organów, które można zinterpretować jako unikanie podejmowania rozstrzygnięcia, bądź lekceważenie praw stron domagających się czynności organu, które to czynności organ prowadzi w sposób nieefektywny, poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu, bądź wykonywanie czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny. Chodzi tutaj o wadliwość o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym, takim jak oczywiście lekceważący stosunek organu do złożonego wniosku strony, duże natężenie braku woli organu w załatwieniu wniosku, działanie organu wbrew określonym standardom, bez jakiegokolwiek usprawiedliwienia dla takiej praktyki (por. uzasadnienia: do wyroku NSA z dnia 6 lutego 2020 r., sygn. I OSK 3918/18, do wyroku WSA w Krakowie z dnia 17 lutego 2022 r., sygn. II SAB/Kr 242/21). O rażącym naruszeniu prawa można mówić wówczas, gdy zwłoka w załatwieniu sprawy jest znaczna i jest efektem działań (zaniechań) organów, które można zinterpretować jako unikanie podejmowania rozstrzygnięcia, bądź lekceważenie praw stron domagających się czynności organu. Innymi słowy, rażącym naruszeniem prawa jest stan, w którym bez żadnej wątpliwości i wahań można powiedzieć, bez potrzeby odwoływania się do szczegółowej oceny okoliczności sprawy, że naruszono prawo w sposób oczywisty (por. uzasadnienie wyroku NSA z dnia 21 czerwca 2012 r., sygn. I OSK 675/12). Dla uznania rażącego naruszenia prawa przekroczenie terminu załatwienia sprawy musi być znaczne i niezaprzeczalne. Rażące opóźnienie w podejmowanych przez organ czynnościach ma być oczywiście pozbawione jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia (por. np. uzasadnienia do wyroku NSA z 7 kwietnia 2022 r., sygn. III OSK 4394/21). Odnosząc się do wniosku o wymierzenia grzywny, należy także wskazać, że art. 154 § 6 p.p.s.a. nie określa kryteriów ustalania wysokości grzywny. Odesłanie zawarte w art. 149 § 2 p.p.s.a. do art. 154 § 6 p.p.s.a. oznacza, że na podstawie art. 149 § 2 cyt. ustawy grzywnę wymierza się w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzedzającym, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. W zakresie orzeczenia o wysokości sumy pieniężnej ustawodawca wprowadził zatem pewną swobodę określając jedynie górną granicę tej sumy. W tej sytuacji koniecznym staje się jej zindywidualizowanie, a więc wskazanie przyczyn, które legły u podstaw jej wymierzenia w konkretnej wysokości. (por. np. uzasadnienia do wyroków: NSA z dnia 8 stycznia 2013 roku, sygn. I OSK 2005/12, NSA z dnia 24 kwietnia 2014 roku, sygn. II FSK 3614/13, NSA z dnia 27 kwietnia 2023 roku, sygn. III OSK 1198/21). W niniejszej sprawie, jak wskazano już powyżej, organ dopuścił się rażącej bezczynności w załatwieniu sprawy. Podejmowane przez organ w toku całego postępowania czynności zmierzają w istocie jedynie do dalszego odwleczenia załatwienia sprawy, co przejawia się przede wszystkim w wyznaczaniu kolejnych nowych terminów na przedłożenie kompletnej dokumentacji. Sąd uwzględnił wniosek Skarżącej o wymierzenie organowi grzywny i opierając się na przepisach art. 154 § 1 i 6 p.p.s.a., wymierzając grzywnę miał na uwadze jej dyscyplinującą funkcję oraz stopień przekroczenia terminu załatwienia sprawy wskazanego w wyroku, a przede wszystkim fakt, że jest to drugi wyrok w sprawie niewykonania wyroku WSA w Krakowie z dnia 13 lipca 2021 r., sygn. II SAB/Kr 113/21. Te okoliczności, zdaniem Sądu uzasadniają nałożenie na organ grzywny w wysokości 10.000 zł (pkt. I sentencji wyroku). Ponadto Sąd częściowo uwzględnił wniosek skarżącej o zasądzenie na jej rzecz sumy pieniężnej w maksymalnej wysokości, przyznając sumę pieniężną w wysokości 5000 zł. W literaturze i orzecznictwie podkreśla się – a ten pogląd podziela Sąd orzekający w niniejszej sprawie - że zasądzana na podstawie art. 154 § 7 p.p.s.a. suma pieniężna poza rolą dyscyplinująco-represyjną, powinna pełnić przede wszystkim również funkcję kompensacyjną, będąc swoistym zadośćuczynieniem dla skarżącego za oczekiwanie na zakończenie jego sprawy i ta jej funkcja ma właśnie szczególne znaczenie. Skarżący, uzasadniając wniosek o przyznanie sumy pieniężnej, powinien zatem nawiązać do krzywdy wywołanej bezczynnością i przedstawić argumentację uzasadniającą jej zrekompensowanie. Nie wystarczy ogólnie powołać się na samą okoliczność bezczynności w prowadzonym postępowaniu. Aktywność sądu jest w takiej sytuacji uwarunkowana argumentacją strony skarżącej (por. m.in. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 lipca 2018 r., sygn. akt I SA/Wa 125/18; z dnia 29 maja 2018 r., sygn. akt. I SA/Wa 324/18). Sąd uwzględnił argumentację Skarżącej, która wskazała, że "zachowanie organu powoduje dla skarżącej uszczerbek moralny w postaci całkowitej utraty zaufania do organów państwa. Skarżąca czuje się traktowana przez organ z całkowitą ignorancją, doprowadzając skarżącą obok szkody moralnej, a także do materialnego uszczerbku. Ponadto Skarżąca cały czas korzysta na łamach przedmiotowej sprawy administracyjnej z obsługi prawnej, która angażuje środki finansowe niezbędne do należytego dochodzenia swoich praw – co powoduje także znaczny uszczerbek majątkowy po stronie Skarżącej." Ponadto podkreśliła, że "bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Zakopanem na łamach przedmiotowego postępowania administracyjnego znak: NB.IL7355-Z-027/03 została już kilkukrotnie na łamach przedmiotowej sprawy stwierdzoną przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie ( m.in. sygn. II SAB/Kr 45/20 - wyrok z dnia 07.05.2020r., potem wyrok z dnia 13.07.2021r.. sygn. II SAB/Kr 113/211. Każda z tych spraw była również inicjowana skargą M. Ż. i stanowi potwierdzenie zaangażowania Skarżącej w wynik i zakończenie sprawy oraz potwierdza fakt ignorancji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Zakopanem, dla którego istnienie wyroków sądowych nie ma żadnego znaczenia." W ocenie Sądu powyższa argumentacja uzasadnia przyznanie Skarżącej sumy pieniężnej, co stanowić stanowić będzie rekompensatę za czas oczekiwania na wydanie decyzji. Jednakże Sąd uznał przyznanie kwoty 5000 zł w realiach niniejszej sprawy za wystarczające, a żądanie przyznania kwoty maksymalnej (w wysokości [...] zł.) za zbyt wygórowane. Zgodnie z komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2024 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2023 r. przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2023 r. wyniosło 7.155,48 zł. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 154 § 1, 2, 6 i 7 p.p.s.a. oraz art. 200 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku. Na zasądzoną kwotę kosztów postępowania składa się wpis od skargi 100 zł.