III SA/Kr 507/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Bociąga (spr.) Sędziowie WSA Halina Jakubiec WSA Barbara Pasternak Protokolant Monika Wójcik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 listopada 2013 r. sprawy ze skargi P. B. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 25 marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania równoważnika za brak lokalu mieszkalnego uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji. Komendant Wojewódzki Policji decyzją z dnia 25 marca 2013r. , nr [...] na podstawie art. 127 § 2, art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), art. 92 ust. 1oraz art. 97 ust. 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz.U. z 2011 r. nr 287, poz. 1687, z późn. zm.), § 1ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego (Dz. U. z 2002 r. nr 100, poz. 918, z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania P. B. od decyzji nr [...] Komendanta Powiatowego Policji z dnia [...] 2013 r., o odmowie przyznania równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Komendant Wojewódzki Policji ustalił następujący stan faktyczny i prawny sprawy. P. B. pełni służbę w Policji od dnia 21 lipca 1992 r. Jest funkcjonariuszem w służbie stałej. W dniu 3 stycznia 2013 r. zainteresowany złożył w Komendzie Powiatowej Policji oświadczenia mieszkaniowe o ustalenie uprawnień do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego od dnia 1 listopada 2011 r., w których poinformował, że wspólnie z rodziną zamieszkuje w lokalu mieszkalnym przy ul. K w K pozostającym w zasobach [...] "A" sp. z o.o. ul. W w K. Od 2004 r. na podstawie kolejnych decyzji Komendanta Powiatowego Policji (ostatnio decyzji nr [...] z dnia [...] 2012 r.) wnioskodawca pobiera równoważnik za remont lokalu mieszkalnego w wysokości przysługującej zgodnie z posiadanymi czterema normami zaludnienia (dwie normy zaludnienia dla policjanta i po jednej dla jego żony i syna). Wnioskodawca stwierdził, iż posiadany lokal po mianowaniu go w dniu 1 listopada 2011 r. na stanowisko zaszeregowane w 9 - tej grupie uposażenia, za którym przysługuje mu dodatkowa norma zaludnienia nie zaspokaja przysługujących mu obecnie czterech norm zaludnienia. Posiadany lokal ma bowiem 26,10 m2 powierzchni mieszkalnej a zainteresowanemu przysługują 4 normy zaludnienia, czyli lokal o powierzchni od 28 do 40 m2 powierzchni mieszkalnej. Komendant Powiatowy Policji [...] 2013 r wydał decyzję nr [...], którą odmówił skarżącemu prawa do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Jako podstawę wydania decyzji organ I instancji przyjął przepis § 1 ust. 1 pkt. 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego (Dz. U. z 2002 r. nr 100, poz. 918 z późn. zm.) dalej zwanym Rozporządzeniem. Zgodnie z tym przepisem: "równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego przyznaje się policjantowi w służbie stałej, jeżeli w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej on sam lub członkowie jego rodziny, o których mowa w art. 89 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, nie posiadają lokalu mieszkalnego zajmowanego na podstawie umowy najmu, stanowiącego mieszkaniowy zasób gminy lub innych jednostek samorządu terytorialnego, lokalu stanowiącego własność Skarbu Państwa lub państwowych osób prawnych albo pozostającego w zasobach towarzystw budownictwa społecznego". Od tej decyzji P. B. wniósł odwołanie do Komendanta Wojewódzkiego Policji. Skarżący wniósł o przyznanie mu równoważnika za brak lokalu mieszkalnego, gdyż według skarżącego posiadany lokal nie zaspokaja przysługujących mu i członkom jego rodziny norm zaludnienia. W konkluzji skarżący uważa, że spełnia warunki do otrzymania równoważnika za brak lokalu mieszkalnego. Komendant Wojewódzki Policji rozpoznając odwołanie stwierdził, iż przepisy rozdziału 8 ustawy o Policji poświęcone zostały poszczególnym uprawnieniom mieszkaniowym funkcjonariuszy. Przede wszystkim art. 88 ustawy statuuje ogólną zasadę, zgodnie, z którą policjantowi w służbie stałej przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej. Przesłanki uzyskania tych świadczeń (mających zawsze sens tylko w przypadku, gdy osoba uprawniona nie ma zaspokojonych potrzeb mieszkaniowych w miejscu pełnienia służby) już z gruntu zostały określone niejednakowo. W szczególności postanowienia art. 88 ustawy o Policji w związku z przepisami § 2 ust. 1, 2, 3 i 4 oraz § 3 rozporządzenia MSWiA z dnia 18 maja 2005 roku w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów (Dz.U. z 2005 roku nr 105, poz. 884 z późn. zm.), wprowadzają wymóg przydzielenia policjantowi lokalu mieszkalnego w rozmiarze przysługujących mu norm zaludnienia. Ilość i wielkość norm zaludnienia przysługujących policjantom i członkom ich rodzin reguluje rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów (Dz.U. nr 105, poz. 884 z późn. zm.). § 3 tego rozporządzenia stwierdza: norma zaludnienia przysługująca policjantowi wynosi od 7 do 10 m2 powierzchni mieszkalnej. Z kolei, zgodnie z § 2 tego rozporządzenia, lokal mieszkalny przydziela się policjantowi według norm zaludnienia - dla policjanta posiadającego rodzinę - po jednej normie zaludnienia dla policjanta i każdego członka jego rodziny, o których mowa w art. 89 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji. Tym samym należy uznać, że P. B. przysługiwał lokal mieszkalny o powierzchni odpowiadającej 4 normom zaludnienia (od 28 do 40 m2) powierzchni mieszkalnej. Takiego wymogu ustawodawca nie wprowadził jednak w odniesieniu do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego, którego wysokość stosownie do postanowień § 2 ust. 1 pkt 1 i 2 jest stała dla określonych kategorii funkcjonariuszy (posiadających rodzinę lub nie). Z tego też względu świadczenie z tego tytułu należy traktować, co do zasady, jako zastępcze i tymczasowe zabezpieczenie najpilniejszych potrzeb mieszkaniowych, do czasu realizacji resortowego prawa do lokalu mieszkalnego w formie przydziału lub udzielenia pomocy finansowej na jego uzyskanie. Komendant Wojewódzki Policji stwierdził, że prawo policjanta do lokalu mieszkalnego może przybrać postać administracyjnego przydziału, udzielenia pomocy finansowej na jego uzyskanie (art. 94 ust. 1) lub też wypłaty równoważnika pieniężnego za jego brak (art. 92 ust. 1). Reguły te znalazły następnie rozwinięcie w poszczególnych aktach wykonawczych. Szczegółowe zasady przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przedmiotowego równoważnika określone zostały na mocy delegacji zawartej w art. 92 ust. 2 ustawy pragmatycznej, w Rozporządzeniu wraz z nowelą w postaci rozporządzenia z dnia 6 kwietnia 2005 r. (Dz. U. z 2005 r., nr 70, poz. 633) przepisy § 1 ust 1 i 2 Rozporządzenia zawierają katalog negatywnych przesłanek, po zaistnieniu, których wzmiankowane świadczenie policjantowi nie przysługuje. Uznał, że argumenty P. B. są bezzasadne, skoro w dniu 29 maja 2003 r. uzyskał lokal mieszkalny przy ul. K w K, pozostający w zasobach [...] "A" sp. z o.o. bowiem zgodnie z § 1 ust. 1 pkt 3 Rozporządzenia" równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego przyznaje się policjantowi w służbie stałej, jeżeli w miejscu pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej on sam lub członkowie jego rodziny, o których mowa w art. 89 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji nie posiadają lokalu mieszkalnego zajmowanego na podstawie umowy najmu, stanowiącego mieszkaniowy zasób gminy lub innych jednostek samorządu terytorialnego, lokalu stanowiącego własność Skarbu Państwa lub państwowych osób prawnych albo pozostających w zasobach towarzystw budownictwa społecznego. " Skarżący posiada prawo do zajmowanego lokalu, pozostającego w zasobach [...] "A" sp. z o.o. w K. Okoliczność, iż powierzchnia mieszkalna zajmowanego lokalu mieszkalnego jest obecnie niezgodna z przysługującymi P. B. czterema normami zaludnienia nie ma jednak znaczenia w przedmiotowej sprawie. Istotą, bowiem jest przytoczony wyżej przepis § 1 ust 1 pkt 3 Rozporządzenia i jego literalna wykładnia. Takie uregulowanie skutkuje m.in. tym, że posiadanie lokalu mieszkalnego pozostającego w zasobach towarzystw budownictwa społecznego przez policjanta lub członka jego rodziny w rozumieniu art. 89 ustawy o Policji, wyklucza policjanta z kręgu uprawnionych do równoważnika za brak lokalu. Przytoczone przez skarżącego wyroki NSA z dnia 22 września 2009 r. (I OSK 1396/08) i z dnia 20 stycznia 2011 r. (I OSK 1320/10) nie stanowią źródła prawa, lecz są wyłącznie orzeczeniami wydanymi w indywidualnych sprawach. Orzecznictwo w podobnych sprawach nie jest jednolite, zaś stanowisko podobne do prezentowanego przez organ I instancji zajął np. WSA w Krakowie w wyroku z dnia 27 marca 2007r. sygn. akt III SA/Kr 852/06, WSA w Warszawie w wyroku z dnia 5 lipca 2006r. sygn. akt II SA/Wa 715/06, jak i WSA w Kielcach w wyroku z dnia 12 grudnia 2007r., sygn. akt II SA/Ke 561/07 (CBOIC). P. B. na tą decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 25 marca 2013 r. nr [...] wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W skardze wyjaśnił, że zamieszkuje w lokalu mieszkalnym w K przy ul. K o powierzchni mieszkalnej 26,10 m2, pozostającym w zasobach [...] A na podstawie umowy najmu nr [...], wraz z żoną M. B. oraz synem B. B. lat 4. Zdaniem skarżącego organ stanął na błędnym stanowisku, że przepisy Rozporządzenia należy stosować samodzielne, a nie łącznie z art. 88 § 1 i art. 92 Ustawy o Policji oraz jak wnosił z Rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 maja 2005 r. regulującymi m.in. zasady przydziału lokalu mieszkalnego dla policjanta i członków jego rodziny oraz powierzchnię przypadającą na normę zaludnienia. Uważa, że zakładanie intencji prawodawcy do cytowanego "niejednakowego" traktowania podmiotów, będących w tej samej sytuacji prawnej przez organ państwowy, dokonujący interpretacji przepisów, stanowi złamanie reguł zawartych w art. 7 i 8 Kpa. bowiem z interpretacji przepisów przez organ odwoławczy wynika, że nie ma znaczenia okoliczność, iż powierzchnia zajmowanego lokalu mieszkalnego jest niezgodna z przysługującymi skarżącemu czterema normami zaludniania. Nie zgadza się z poglądem prawnym organu, uważa, że jedną z podstawowych reguł wykładni, jest zasada wykładni normy prawnej w kontekście całej ustawy. Oznacza to, że wykładnia literalna przepisu Rozporządzenia do której odwołuje się organ II instancji, powinna być uzupełniona wykładnią systemową i celowościową przepisu, do pojęcia lokalu mieszkalnego, o którym mowa w art. 88 i 89 ustawy o Policji, czyli lokalu spełniającego wymogi określone w przepisach, a dotyczące norm zaludniania. Uważa, że przepisy regulujące sprawy mieszkaniowe policjantów, należy interpretować w powiązaniu ze sobą, całościowo zgodnie z intencjami prawodawcy, a nie oddzielnie. Przepisy te znajdują się w rozdziale 8 Ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji oraz m.in. w dwóch cytowanych wyżej Rozporządzeniach MSWiA. Podkreślił, że z art. 88 ust. 1 Ustawy o Policji wynika wyraźnie, że policjantowi w służbie stałej przysługuje lokal mieszkalny w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej. Przepis ten daje dyspozycję nakazującą zapewnienie policjantowi lokalu przez właściwy podmiot, w przypadku skarżącego Komendanta Powiatowego Policji lub ewentualnie zgodnie z art. 94 ust. 1 cyt. ustawy, udzielenia pomocy finansowej w celu jego uzyskania. Jeżeli zatem nie zostaje spełniona żadna z powyższych dyspozycji, to zgodnie z art. 92 ust. 1 policjantowi w służbie stałej należy się równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego. Stwierdził, że zgodnie z wcześniej cytowanymi przepisami Rozporządzenia MSWiA, w sprawie przydziału lokali mieszkalnych, przy obecnym stanie faktycznym spełniam warunki do przydziału lokalu mieszkalnego, gdyż obecny lokal, który zajmuję nie spełnia norm zaludnienia, jeżeli chodzi o jego powierzchnię mieszkalną. Powołał się także na orzecznictwo sądów administracyjnych: wyrok NSA z dnia 23 lipca 1999r. o sygn. akt I SA 866/98, który uznał prawo do równoważnika, jeżeli policjant nie posiada lokalu mieszkalnego w rozumieniu art. 92 ust. 1 Ustawy o Policji, a więc jeżeli posiadany przez niego lub przez jego współmałżonka lokal nie odpowiada, co najmniej przysługującej mu powierzchni mieszkalnej, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie sygn. III SA/Kr 1014/09, w którym stwierdzono, że przy ustalaniu uprawnień do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego oraz jego wysokości: " Istotne jest jednak to, czy posiadany lokal ma odpowiednią powierzchnię mieszkalną przysługującą funkcjonariuszowi, a więc czy posiadanie takiego lokalu oznacza zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych funkcjonariusza w miejscowości w której pełni służbę lub w miejscowości pobliskiej", wyrok WSA w Krakowie z dnia 12 stycznia 2012 r. sygn. akt. III SA/Kr 513/11 ; wyrok WSA w Białymstoku z dnia 05 lutego 2008 r. sygn. akt. II SA/Bk 703/07 ; wyrok NSA z dnia 14 grudnia 2011 r. sygn. akt. I OSK 1146/11, wyrok NSA z dnia 26 października 2006 r. sygn. akt. I OSK 1392/05. W konkluzji skargi P. B. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Komendanta Powiatowego Policji z dnia [...] 2013 r. nr [...], jako niezgodnych z prawem oraz zasądzenie kosztów procesu. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentacje zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Skarga jest zasadna. Zarzut naruszenia prawa materialnego należy uznać za uzasadniony. Na wstępie należy stwierdzić, że stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r., nr 153, poz.1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność z prawem zaskarżonej decyzji, przy czym w sprawowaniu tej kontroli nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną rozstrzygając w granicach danej sprawy (art. 134 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.). Usunięcie z obrotu prawnego decyzji może nastąpić tylko wtedy, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art. 145 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżący zarzuca zaskarżonym decyzjom naruszenie prawa materialnego tj. art. 92 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, a także § 1 ust. 1 pkt 3 Rozporządzenia, a także przepisów rozporządzenia MSWiA z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów. Istota sporu sprowadza się do rozstrzygnięcia czy policjantowi w służbie stałej, któremu nie przydzielono lokalu z zasobów mieszkaniowych Policji, a który posiada mieszkanie własnościowe o powierzchni mieszkalnej mniejszej niż przewidują to przepisy określające normy zaludnienia dla policjantów przysługuje równoważnik za brak lokalu. Treść art. 88 ust.1 ustawy o Policji nie budzi wątpliwości. Policjantowi w służbie stałej przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości, w której pełni służbę lub w miejscowości pobliskiej z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów szczególnych. Z przytoczonego przepisu wynika zatem, że w sytuacji gdy policjant posiada lokal mieszkalny o powierzchni mniejszej niż określona w przepisach rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów, to może otrzymać lokal mieszkalny na podstawie decyzji o przydziale. Z tym unormowaniem koresponduje treść art. 95 ust. 1 pkt 2 ustawy o Policji, z którego wynika, że lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej nie przydziela się policjantowi posiadającemu w miejscowości, w której pełni służbę lub w miejscowości pobliskiej lokal mieszkalny odpowiadający, co najmniej przysługującej mu powierzchni mieszkalnej. Tak samo w sytuacji, gdy zajmowane przez funkcjonariusza mieszkanie niepochodzące z zasobów mieszkaniowych Policji, czyli gdy prawo do lokalu nie zostało w istocie zrealizowane, a zajmowany lokal ma powierzchnię mniejszą od przysługującej, zdaniem Sądu, policjantowi służy równoważnik za brak lokalu. Jest to bowiem zastępcza forma realizacji prawa do lokalu mieszkalnego, gdy w stosunku do policjanta nie zrealizowano uprawnienia podstawowego (lokalu mieszkalnego w drodze decyzji), to należy mu przyznać i wypłacać określoną sumę pieniędzy na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych. Zgodnie z art. 92 ust. 1 ustawy o Policji - "Policjantowi przysługuje równoważnik pieniężny, jeżeli on sam lub członkowie jego rodziny nie posiadają lokalu mieszkalnego w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej". Natomiast zgodnie z § 1 ust. 1 pkt 3 Rozporządzenia "Równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego przyznaje się policjantowi w służbie stałej jeżeli w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej on sam lub członkowie jego rodziny, o których mowa w art. 89 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 roku o Policji nie posiadają spółdzielczego lokalu mieszkalnego, w tym lokatorskiego lub własnościowego, oraz spółdzielczego lokalu mieszkalnego zajmowanego na podstawie umowy najmu." Zdaniem Sądu ma rację skarżący, że art. 92 ust.1 ustawy o Policji nie można interpretować w oderwaniu od pozostałych unormowań tej ustawy dotyczących mieszkań funkcjonariuszy Policji, a w szczególności regulacji zawartej w rozdziale 8 ustawy. Wykładni przepisu ustawy należy dokonywać w kontekście całej ustawy. Podstawową zasadą wykładni jest zasada wykładni normy prawnej w kontekście całej ustawy a to oznacza, że wykładnia literalna przepisu powinna być uzupełniona, jak powyżej wykładnią systemową i celowościową. Wynikająca z art. 92 ust.1 ustawy o Policji przesłanka nieposiadania lokalu mieszkalnego, warunkująca przyznanie równoważnika pieniężnego winna być odnoszona, zgodnie z regułami wykładni systemowej i celowościowej przepisu do pojęcia lokalu mieszkalnego, o którym mowa w art. 88 i 89 ustawy o Policji, czyli lokalu spełniającego wymogi określone w przepisach, a dotyczące norm zaludnienia. W takiej sytuacji, gdy policjant jest uprawniony do otrzymania lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji o przydziale, a takiego lokalu z zasobów mieszkaniowych Policji mu nie przydzielono, to nie można odmówić mu równoważnika za brak lokalu mieszkalnego, jeżeli posiadane przez niego lub jego małżonka mieszkanie nie zapewnia przysługujących im norm zaludnienia. Posiadanie, bowiem lokalu nieodpowiadającego przysługującym policjantowi i jego rodzinie normom zaludnienia wyklucza prawo do równoważnika jedynie wówczas, gdy policjantowi przydzielono już lokal mieszkalny z zasobu mieszkaniowego Policji. Z powyższych względów Sąd nie podziela stanowiska organów, iż równoważnik pieniężny przysługuje tylko w sytuacji, kiedy policjant lub członek jego rodziny nie posiada w ogóle lokalu mieszkalnego, a nie odpowiedniego lokalu mieszkalnego. Tym samym stosując powyższe rozważania do niespornych okoliczności niniejszej sprawy należy stwierdzić, że skoro posiadany przez skarżącego nie spełnia norm zaludnienia, to przysługuje mu równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego. Analogiczne stanowisko zawarł NSA w wyroku z dnia 14 grudnia 2011 r., sygn. I OSK 1146/11. Orzecznictwo sądownictwa administracyjnego istotnie w przedmiotowej kwestii nie było jednolite. Uporządkowaniem i ujednoliceniem stanowiska w tej kwestii zajął się Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 21 kwietnia 2008 r., sygn. akt I OPS 3/08 (opubl. LEX nr 364569), gdzie w nieco innym stanie faktycznym, bo w sytuacji, gdy policjant zajmował lokal mieszkalny przyznany na podstawie art. 88 ust. 1 ustawy o Policji, NSA zajął stanowisko, że: "Policjantowi, który posiada lokal mieszkalny przyznany na podstawie art. 88 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (...), z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych, nie przysługuje równoważnik pieniężny, o którym mowa w art. 92 tej ustawy, mimo że posiadany lokal przestał odpowiadać normom określonym w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów (...)." Zatem posiadanie lokalu, który nie odpowiada przysługującym policjantowi i jego rodzinie normom zaludnienia wyklucza prawo do równoważnika jedynie wówczas, gdy policjantowi przydzielono już lokal mieszkalny z zasobu mieszkaniowego Policji. W takiej bowiem sytuacji, zgodnie ze stanowiskiem NSA wyrażonym w powyższej uchwale z dnia 21 kwietnia 2008 r. I OPS 3/08, policjantowi przysługuje jedynie prawo do zamiany posiadanego lokalu na inny lokal o odpowiednim standardzie i metrażu, a nie prawo do równoważnika przewidzianego w art. 92 ust. 1 ustawy o Policji. W sprawie bezspornym jest, że skarżący nie posiada lokalu mieszkalnego przyznanego na podstawie art. 88 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, a zamieszkuje w K przy ul. K pozostającym w zasobach [...] "A" sp. z o.o. ul. W w K. Powierzchnia mieszkalna lokalu wynosi 26,10 m 2 i nie spełnia wymaganych norm. Błędne jest jednak stanowisko organów, że skarżący w ogóle nie uzyskał prawa do służbowego lokalu mieszkalnego wynikającego z art. 88 ustawy o Policji i tym samym nie ma również prawa do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego w miejscu służby, skoro od 1 listopada 2011r r. przysługiwałby lokal mieszkalny o powierzchni odpowiadającej 4 normom zaludnienia (od 28 do 40 m2). W tych okolicznościach sprawy P. B. od 1 listopada 2011r. nie posiada lokalu mieszkalnego w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej odpowiadającego normom przysługującej mu wówczas powierzchni mieszkalnej. Skoro skarżącemu nie przydzielono lokalu mieszkalnego z zasobu mieszkaniowego Policji, a posiada prawo do zajmowanego dotychczas lokalu mieszkalnego, co istotne - niespełniającego przysługujących policjantowi norm powierzchni mieszkalnej, to powyższe nie może skutkować odmową przyznania mu równoważnika za brak lokalu mieszkalnego. Wykładnia organów Policji art. 92 ust. 1 ustawy o Policji oraz § 1 ust. 1 pkt 3 Rozporządzenia jest więc nieprawidłowa. Powyższe naruszenie przepisów prawa materialnego miało niewątpliwie wpływ na wynik sprawy. Organy ponownie rozpoznając sprawę uwzględnią prawne zapatrywania sądu w niniejszej sprawie. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" p.p.s.a orzekł jak w sentencji wyroku.