III SA/Łd 535/17

Dnia 23 sierpnia 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Janusz Furmanek, Sędzia NSA Irena Krzemieniewska, , Protokolant Pomocnik sekretarza Renata Tomaszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 sierpnia 2017 roku sprawy ze skargi M.W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. Postanowieniem z dnia [...]. nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14.06.1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2016 r., poz. 23 ze zm.) oraz w związku z art. 17 § 1, art. 18 i art. 59 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 17.06.1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2016 r., po . 599 ze zm.), po rozpatrzeniu zażalenia M. W. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...]. Nr [...] w sprawie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego w części dotyczącej tytułów wykonawczych z dnia 18 października 2007 r. o numerach od [...] do SM [...], utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. Jak wynika z akt sprawy, w dniu 18 października 2007 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w R. wystawił na M. W. tytuły wykonawcze o numerach od [...] do SM [...] obejmujące zaległość w podatku od towarów i usług za okres maj, lipiec, sierpień, listopad i grudzień 2002 . Następnie organ egzekucyjny dokonał zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego w banku A B, zawiadomieniami z dnia [...] W dniu 31.10.2007 r. skarżąca wniosła zarzuty w sprawie egzekucji administracyjnej prowadzonej na podstawie tytułów wykonawczych z dnia [...]. o numerach od [...] do [...] oraz [...]. W ww. środku zaskarżenia zobowiązana podniosła, iż w ww. tytułach wykonawczych wskazano kwoty odsetek od zaległości podatkowych w nieprawidłowej wysokości, tj. nie uwzględniono całego okresu, za który nie nalicza się odsetek za zwłokę. Zgodnie ze stanowiskiem strony oprócz uwzględnionego w przedmiotowych tytułach wykonawczych okresu od dnia 20.03.2006 r. do 04.05.2006 r. wierzyciel winien jeszcze wskazać okres od dnia 07.01.2005 r., tj. od dnia wszczęcia postępowania kontrolnego przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. do dnia 23.12.2005 r., tj. do dnia wydania decyzji Nr [...] określającej wysokość zobowiązania w podatku od towarów i usług za maj, czerwiec, lipiec, sierpień, listopad i grudzień 2002 r. Postanowieniem z dnia [...] Nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w R. oddalił zgłoszone przez zobowiązaną zarzuty jako bezzasadne. W wyniku rozpoznania zażalenia Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wydał postanowienie z dnia [...]. Nr [...], którym utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie organu egzekucyjnego. Powyższe rozstrzygnięcie organu odwoławczego zostało zaskarżone przez pełnomocnika zobowiązanej skargą z dnia 23.01.2008 r. skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. W dniu 12.06.2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wydał wyrok sygn. akt III SA/Łd 119/08, którym oddalił skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia [...]. Nr [...]. Natomiast wyrokiem z dnia 17.03.2010 r. sygn. akt II FSK 1825/08 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną skarżącej. W dniu 17.11.2011 r. skarżąca złożyła bezpośrednio do Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ostatecznym postanowieniem Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...]. Nr [...] utrzymującym w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...] Nr [...] o oddaleniu jako nieuzasadnionych, zarzutów na postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułów wykonawczych z dnia [...] o numerach od [...] do [...] oraz [...]. Jako podstawę prawną zgłoszonego żądania strona wskazała art. 145a § 1 i § 2 w związku z art. 126 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego. Postanowieniem z dnia [...]. Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wznowił, na wniosek skarżącej zawarty w piśmie z dnia 17.11.2011 r. postępowanie w sprawie zakończonej ostatecznym postanowieniem Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr. [...], utrzymującym w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...] r. Nr [...] o oddaleniu, jako nieuzasadnionych, zarzutów na postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułów wykonawczych z dnia [...] r. o numerach od [...] do [...] oraz [...]. Postanowieniem z dnia [...]. Nr [...] po rozpatrzeniu wniosku strony z dnia 17.11.2011 r. o wznowienie postępowania zakończonego wydaniem postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...]. Nr [...], Dyrektor Izby Skarbowej w Ł.: stwierdził, iż ww. postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...] r. Nr [...] oddalające zarzuty w sprawie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych z dnia [...]. o numerach od [...] do [...] i [...] zostały wydane z naruszeniem prawa, odmówił uchylenia ww. postanowień z uwagi na fakt, iż postanowienie, które zapadłoby w wyniku wznowienia postępowania odpowiadałoby w swej istocie dotychczasowemu rozstrzygnięciu. W wyniku rozpoznania zażalenia skarżącej Minister Finansów wydał postanowienie Nr [...], którym utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie odmowy uchylenia postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...]. Nr [...] utrzymującego w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...] Nr [...] o oddaleniu zarzutów w sprawie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych z dnia [...] o numerach od [...] do [..] i [..]. W wyniku rozpoznania skargi w dniu 13.11.2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wydał wyrok o sygn. akt III SA/Wa 1905/13, mocą którego uchylił ww. postanowienie Ministra Finansów z dnia 24.05.2013 r. Na skutek powyższego wyroku Minister Finansów postanowieniem z dnia [...] Nr [...] uchylił całości zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organ owi pierwszej instancji. W wyniku ponownego rozpatrzenia wniosku z dnia 17.11.2011 r. o wznowienie postępowania zakończonego wydaniem postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...], Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wydał postanowienie z dnia [...] r. Nr [...], którym stwierdził, iż ww. postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...] Nr [...] oddalające zarzuty w sprawie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych z dnia [...] o numerach od [...] do [...] i [...] zostały wydane z naruszeniem prawa, i jednocześnie odmówił uchylenia ww. postanowień z uwagi na takt, iż postanowienie, które zapadłoby w wyniku wznowienia postępowania odpowiadałoby w swej istocie dotychczasowemu rozstrzygnięciu. W wyniku rozpoznania zażalenia postanowieniem z dnia [...] Nr [...] Minister Finansów uchylił zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji. Po ponownym rozpoznaniu wniosku strony z dnia z dnia 17.11.2011 r. o wznowienie postępowania zakończonego wydaniem postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...], postanowieniem z dnia [...] Nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. stwierdził, iż ww. postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...] Nr [...]oddalające zarzuty w sprawie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych z dnia [...] o numerach od [...] do [...] i [...] zostały wydane z naruszeniem prawa. i jednocześnie odmówił uchylenia ww. postanowień z uwagi na fakt, iż postanowienie, które zapadłoby w wyniku wznowienia postępowania odpowiadałoby w swej istocie dotychczasowemu rozstrzygnięciu. W wyniku rozpatrzenia zażalenia na ww postanowienie Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. postanowieniem z dnia [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Pismem z dnia [...]. zatytułowanym .,WNIOSEK" skierowanym do Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. pełnomocnik skarżącej wniósł o umorzenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych o numerach od [...] do [...] i [...] wystawionych przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. i uchylenie dokonanych czynności egzekucyjnych. Uzasadniając powyższy wniosek pełnomocnik strony zauważył, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w R. wystawiając ww. tytuły wykonawcze błędnie wskazał przerwę w naliczaniu odsetek, zatem w jego ocenie organ żąda wykonania nieistniejącego obowiązku. Ponadto pełnomocnik zobowiązanej zauważył, że organ podatkowy zastosował wobec skarżącej niekonstytucyjny przepis i na jego podstawie cały czas pobiera od zobowiązanej odsetki za okres, który powinien być wyłączony. W dniu [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w R. wydał postanowienie Nr [...], którym odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych o numerach od [...] do [...] i [...]. Natomiast postanowieniem z dnia [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w R. Nr [...] umorzył - z uwagi na wyegzekwowanie należności objętych tytułami wykonawczymi o numerach [...], [...] - jako bezprzedmiotowe postępowanie "w sprawie wniosku z dnia [...]. Nr [...] ( ... ) w części dotyczącej umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych o nr [...], [...] z dnia [...].'· Na obydwa postanowienia strona skarżąca wniosła zażalenia Po rozpatrzeniu przedmiotowych zażaleń, Dyrektor Izby Skarbowej w Ł.: - postanowieniem z dnia [...] Nr [...] utrzymał w mocy postanowienie z dnia [...] Nr [...] - postanowieniem z dnia [...] Nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...] Nr [...]. Następnie po rozpoznaniu skarg Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi: - wyrokiem z dnia 1.08.2013 r. sygn. akt III SA/Łd 594/13 oddalił skargę na postanowienie z dnia [...] Nr [...]. - wyrokiem z dnia 14.08.2013 r. sygn. akt III SA/Łd 595/13 uchylił zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] oraz poprzedzające je postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...] Nr [...] W wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej organu Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 16 lutego 2016 r. sygn. akt II FSK 3665/13 ją oddalił. Z kolei wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 1.08.2013r. sygn. akt III SA/Łd 594/13 został zaskarżony przez skarżącą. Wyrokiem z dnia 16.02.2016 r. sygn. akt II FSK 3664/13 Sąd oddalił skargę kasacyjną. W wyniku ponownego rozpoznania wniosku z dnia 29.11.2012 r. w części dotyczącej żądania umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych z dnia [...] o numerach [...], [...], [...] oraz [...], Naczelnik Urzędu Skarbowego w R. wydał postanowienie z dnia [...] r. Nr [...] o odmowie umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego w oparciu ww. tytuły wykonawcze. Po rozpoznaniu zażalenia zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy powyższe rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu wskazał, że w niniejszej sprawie kwestią sporną jest, czy w toku prowadzonego przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. postępowania kontrolnego, zmierzającego do wydania decyzji określającej zobowiązanie w podatku od towarów i usług za lipiec, sierpień, listopad i grudzień 2002 r. zaistniały okoliczności, które uzasadniałyby naliczenie odsetek za zwłokę w okresie prowadzenia tego postępowania, nawet jeżeli nastąpiło przedłużenie postępowania kontrolnego ponad okres określony w art. 4 § 1 pkt 7 ustawy - Ordynacja podatkowa. W skardze M. W. zarzuciła naruszenie: 1. art. 138 § l pkt l w zw. z art. 144 K.p.a. i art. 18 oraz art. 59 § 1 pkt 2 w związku z § 3 art. 59 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji poprzez bezpodstawne utrzymanie w mocy postanowienia organu I instancji i odmowę umorzenia postępowań egzekucyjnych prowadzonych na podstawie tytułów wykonawczych z dnia [...] zawierających niewłaściwie określony obowiązek podatkowy nieprawidłowo wykazano w tytułach wykonawczych okresy przerw za które nie nalicza się odsetek od zobowiązań podatkowych, a tym samym nieuzasadnione zaakceptowanie kontynuacji egzekucji, prowadzonej wobec nieistniejącego obowiązku podatkowego; 2. art. 54 § 1 pkt 7 w związku z art. 54 § 3 ustawy Op., poprzez bezpodstawne uznanie, że w przedmiotowym postępowaniu nie istnieją przesłanki do zastosowania przerwy w naliczaniu odsetek na podstawie przywołanych przepisów prawa podatkowego, a które to przepisy - na mocy uchwały 7 sędziów NSA o sygn. akt I FPS 2/15 z dnia 26.10.2015r. i pisma Ministra Finansów (Departament Polityki Podatkowej) nr PK 4.8022.45.2015. bezspornie powinny mieć zastosowanie w przedmiotowej sprawie. W ocenie strony wskazana uchwała siedmiu sędziów NSA na podstawie art. 187 § 2 p.p.s.a. jest wiążąca w przedmiotowej sprawie. Ma ona ponadto tzw. ogólną moc wiążącą, wynikającą z art. 269 § 1 p.p.s.a. Przepis ten nie pozwala bowiem żadnemu składowi sądu administracyjnego rozstrzygnąć innej sprawy w sposób sprzeczny ze stanowiskiem zawartym w uchwale powiększonego składu NSA. Skład, który nie podzielałby wspomnianego stanowiska, może jedynie ponownie przedstawić dane zagadnienie odpowiedniemu składowi powiększonemu; 3. art. 54 § 2 Op. poprzez bezpodstawne zastosowanie. W przedmiotowej sprawie organy - w sposób bardzo przewlekły, metodą kolejnych prób i błędów - przy wyliczaniu odsetek od zaległości podatkowych - skutki uprzedniego zastosowania w przedmiotowej sprawie niekonstytucyjnego art. 31 ust. 1 ustawy o kontroli skarbowej (wyeliminowanego z obrotu prawnego wyrokiem TK o ,sygn. akt SK 2/10 z dnia 18.10.2011 r.), próbują zastąpić regulacją wynikającą z art. 54 § 2 Op., podczas gdy w czasie trwania postępowania kontrolnego DUKS w Ł. przy kierowaniu pod adresem strony postępowania postanowień/zawiadomień o niedotrzymaniu terminu załatwienia sprawy, organ nigdy nie kierował ich w trybie art. 140 § 2 Op. Na mocy obowiązujących wówczas przepisów, za cały okres trwania postępowania kontrolnego podatnik płacił odsetki. Z tego też powodu kontrolujący organ, nie wyczuwał presji czasu (mógł sobie pozwolić na przewlekłość) i nie dążył do niezwłocznego zakończenia postępowania. Świadczy o tym również wyartykułowany w obecnie zaskarżonym postanowieniu przebieg dokonanych w postępowaniu czynności przez organ prowadzący postępowanie kontrolne. (W tej sprawie np., przez pierwsze trzy miesiące po wszczęciu postępowania kontrolnego w podatku VAT za 6 miesięcy 2002r. DUKS Ł.- zajmował się jedynie jednym z kontrahentow kontrolowanej). Ilość uchylonych postanowień przedmiotowej sprawie, również świadczy o tym, że w przedmiotowej sprawie podstaw do zastosowania art. 54 § 2 Op. nie udowodniono. Niestety obecnie, nawet wbrew postanowieniom uchwały 7 sędziów NSA o sygn. akt I FPS 2/15 organy, kolejny raz "siłowo" forsują swoje stanowisko. Skarżąca wniosła o: 1. odroczenie rozpatrzenia niniejszej skargi do czasu ostatecznego zakończenia postępowania wszczętego - postanowieniem Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] (dot. wniosku strony z dnia [...] o wznowienie postępowania egzekucyjnego zakończonego postanowieniem Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] r. utrzymującego w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. Z dnia [...] r. nr [...], co nastąpiło po opublikowaniu wyroku TK o sygn. akt SK 2/10 z dnia 18.10.2011 r.), ponieważ postanowienie NUS w R. z dnia [...], nr [...] - uznane za wydane z naruszeniem prawa, nadal pozostaje w obrocie prawnym. Powyższe ma istotne znaczenie dla przedmiotowej sprawy ponieważ w obecnie zaskarżonym postępowaniu egzekucyjnym (wszczętym wnioskiem strony z dnia [...]. o umorzenie postępowań egzekucyjnych prowadzonych na podstawie tytułów wykonawczych z dnia [...] na jego wcześniejszym etapie organy wielokrotnie powoływały się właśnie na funkcjonowanie w obrocie prawnym postanowienia NUS w R. z dnia [...]; 2. w sytuacji braku możliwości zastosowania się do wniosku wymienionego w pkt 1 uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania; 3. orzeczenie o kosztach postępowania. W uzasadnieniu skargi skarżąca wyjaśniła m.in., że wniosek o zawieszenie postępowania jest uzasadniony bowiem organy egzekucyjne powołują się na istnienie w obrocie prawnym postanowienia z dnia 16 listopada 2007 r. oddalającego jako bezzasadne zarzuty na postępowanie egzekucyjne, gdy tymczasem nie zostało zakończone postępowanie w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego wydaniem przedmiotowego postanowienia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko wyrażone w postanowieniu. Na rozprawie w dniu 23 sierpnia 2017r. pełnomocnik skarżącej podtrzymywał wniosek o zawieszenie postępowania. Pełnomocnik organu pozostawiła wniosek pełnomocnika skarżącej o zawieszenie postępowania do decyzji sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm.) – dalej p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w oparciu o powyższy przepis następuje z urzędu, lecz jego celowość została pozostawiona ocenie sądu (vide postanowienia NSA z dnia 11 marca 2005 r. sygn. akt: I OZ 45/05 oraz z dnia 7 czerwca 2008 r. sygn. akt: I OZ 382/08), zaś generalnie następuje wówczas, gdy rozstrzygnięcie sprawy sądowoadminstracyjnej zależy od wyniku innego postępowania (administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przez Trybunałem Konstytucyjnym). Podkreślić należy, że wskazana w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. podstawa zawieszenia postępowania uległa istotnemu rozszerzeniu w stosunku do uregulowań zawartych w art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c. W szczególności przepis ten daje podstawę zawieszenia postępowania z powodu skierowania, w wyniku innej sprawy zawisłej przed sądem administracyjnym, pytania prawnego w celu podjęcia stosownej uchwały przez skład poszerzony Naczelnego Sądu Administracyjnego (por J.P.Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydanie 2, Warszawa 2006, s.281-182) W orzecznictwie sądów administracyjnych (por. wyrok NSA z dnia 13 czerwca 2008 r., sygn. akt: I FZ 221/08, wyrok WSA z dnia 18 czerwca 2009 r., sygn. akt: III SA/Wa 3321/08), przyjmuje się, że zawieszenie postępowania sądowego powinno być uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości jak również ekonomiki procesowej przy czym celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości ewentualnej konieczności uruchomienia nadzwyczajnych środków wzruszania rozstrzygnięć ostatecznych np. przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego lub stwierdzenia nieważności decyzji. Należy zaznaczyć, że ostatecznym postanowieniem z dnia [...] Nr [...]Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie z dnia [...] Nr [...] Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. stwierdzające, że ww. postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...] Nr [...] oddalające zarzuty w sprawie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych z dnia [...]. o numerach od [...] do [...] i SM [...] zostały wydane z naruszeniem prawa i jednocześnie odmówił uchylenia ww. postanowień z uwagi na fakt, iż postanowienie, które zapadłoby w wyniku wznowienia postępowania odpowiadałoby w swej istocie dotychczasowemu rozstrzygnięciu. Sąd z urzędu posiada wiedzę, że na ostateczne postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia 29 maja 2017 r. skarżąca złożyła do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Łodzi skargę. Sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt III SA/Łd 758/17 i jest na etapie uzupełniania braków formalnych. W tej sytuacji rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od prawomocnego orzeczenia wydanego w sprawie III SA/Łd 758/17. Od oceny legalności rozstrzygnięcia w sprawie zarzutów na postępowanie egzekucyjne dotyczących istnienia obowiązku uiszczania odsetek (z uwzględnieniem prawidłowego oznaczenia okresów przerw w ich naliczaniu), uzależnione jest bowiem rozstrzygnięcie sprawy prawidłowości i zasadności prowadzenia postępowania egzekucyjnego w celu egzekwowania obowiązku określonego w tytułach wykonawczych ( w zakresie odsetek). Uznając zatem, że spełnione zostały przesłanki z art.125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie III SA/Łd 758/17. a.l.