III SA/Lu 1596/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Ibrom, Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Drwal (sprawozdawca),, Sędzia WSA Robert Hałabis, Protokolant Starszy asystent sędziego Małgorzata Olejowska, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 31 marca 2016 r. sprawy ze skargi P. W. Sp. z o.o. sp. komandytowej w W. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania oddala skargę. Postanowieniem z dnia [...] r. Naczelnik Urzędu Celnego w L. wszczął postępowanie w sprawie wymierzenia [...] Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością Spółce komandytowej z siedzibą w W. kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry. Pismem z dnia [...] r. Spółka wniosła o zawieszenia przedmiotowego postępowania do czasu: - udzielenia przez Trybunał Konstytucyjny w sprawie o sygn. P 45/13 odpowiedzi na pytanie prawne Sądu Rejonowego Gdańsk-Południe w G. X Wydział Karny z dnia [...] r.; - wydania przez Trybunał Konstytucyjny orzeczenia w sprawie o sygn. K 40/13 z wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich z dnia [...] r. (znak: RPO-663459-Y- 11/GH); - udzielenia przez Trybunał Konstytucyjny w sprawie o sygn. P 32/12 odpowiedzi na pytanie prawne Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia [...] r., sygn. akt III SA/Gl 1979/11. W odpowiedzi na powyższy wniosek Naczelnik Urzędu Celnego w L. postanowieniem z dnia [...] r. odmówił zawieszenia postępowania. W zażaleniu Spółka zarzuciła naruszenie art. 201 § 1 pkt 2 ustawy z dnia [...] r. Ordynacja podatkowa (j.t. Dz. U. z 2015 r., poz. 613 z późn. zm., dalej jako "O.p.") poprzez błędną wykładnię tego przepisu polegającą na przyjęciu, jakoby rozstrzygnięcie Trybunału Konstytucyjnego w sprawach dotyczących kar pieniężnych za urządzanie gier na automatach poza kasynem, nie stanowiło zagadnienia wstępnego. Spółka dodatkowo podniosła, że: - Sąd Okręgowy w C. postanowieniem z dnia [...] r. przekazał Sądowi Najwyższemu do rozstrzygnięcia zagadnienie prawne (w sprawie o sygn. KZP 6/15) "czy konsekwencją uznania, że art. 14 ust. 1 ustawy z dnia [...] r. o grach hazardowych jest przepisem o charakterze technicznym w rozumieniu dyrektywy 98/34/WE, wobec faktu jego nienotyfikowania Komisji Europejskiej, jest brak możliwości pociągnięcia do odpowiedzialności karnoskarbowej za występek z art. 107 § 1 k.k.s., osób które prowadza grę losową, grę na automacie lub zakład wzajemny wbrew zakazom zawartym w tymże przepisie ?"; - Sąd Okręgowy w Łodzi postanowieniem z dnia [...] r. sygn. akt V Kz 142/15 wystosował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytanie prejudycjalne "czy przepis art. 8 ust. 1 dyrektywy nr [...]/WE z dnia [...] r. ustanawiający procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz. U. UE. L. 98.204.37 z późn. zm.) może być interpretowany w ten sposób, że brak notyfikacji przepisów uznanych za mające charakter możliwość różnicowania skutków tj. dla przepisów dotyczących swobód nie podlegających ograniczeniom przewidzianym w art. 36 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej brak notyfikacji skutkować powinien tym, że nie mogą być stosowane w konkretnej sprawie będącej przedmiotem rozstrzygnięcia, zaś dla przepisów odnoszących się do swobód podlegającym ograniczeniom z art. 36 Traktatu dopuszczalna jest ich ocena przez sąd krajowy, będący jednocześnie sądem unijnym, czy mimo nie notyfikacji są one zgodne z wymogami art. 36 Traktatu i nie podlegają sankcji braku możliwości ich stosowania?". W ocenie Spółki, ustalenie przez Trybunał Konstytucyjny niezgodności art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy o grach hazardowych z Konstytucją "oznaczać może uchylenie tego przepisu". Występuje zatem zagadnienie wstępne, o którym mowa w art. 201 § 1 pkt 2 O.p. Takim zagadnieniem jest również zagadnienie przedstawione Sądowi Najwyższemu, jak i pytanie prawne skierowane do Trybunału Sprawiedliwości UE. Zagadnienia powyższe dotyczą w istocie skuteczności zakazu określonego w art. 14 ust. 1 ustawy o grach hazardowych, a w konsekwencji możliwości stosowania przez sądy i organy przepisów nakładających sankcje (przewidziane w art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h. i art. 107 § 1 k.k.s.) za naruszenie tego zakazu. Po rozpatrzeniu zażalenia, postanowieniem z dnia [...] r. Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy skarżone postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, że spór w sprawie dotyczy rozstrzygnięcia kwestii proceduralnej wyłaniającej się na podstawie przepisu art. 201 § 1 pkt 2 O.p. nakładającego na organ obowiązek zawieszenia postępowania. Dyrektor Izby Celnej wyjaśnił, że zgodnie z powołanym przepisem, organ zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Zdaniem Dyrektora Izby Celnej, w sprawie niniejszej nie występuje zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 201 § 1 pkt 2 O.p. Wskazane przez Spółkę sprawy, zawisłe przed Trybunałem Konstytucyjnym, nie stanowią zagadnienia wstępnego, bez którego rozstrzygnięcia nie jest możliwe rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji w postępowaniu toczącym się przed Naczelnikiem Urzędu Celnego w L.. Zagadnieniem wstępnym nie jest również zawisłość sprawy przed Sądem Najwyższym, wywołanej zagadnieniem prawnym przedstawionym przez Sąd Okręgowy w C. oraz postępowanie przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej wynikające z pytania prejudycjalnego skierowanego przez Sąd Okręgowy w Łodzi. Organ odwoławczy zaznaczył, że "innym organem lub sądem" nie jest zarówno Trybunał Konstytucyjny, którego kompetencje wynikają z art. 188 Konstytucji RP, jak i Trybunał Sprawiedliwości UE właściwy – zgodnie z art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej – do orzekania o wykładni traktatów oraz o ważności aktów prawnych przyjętych przez instytucje, organy lub jednostki organizacyjne Unii Europejskiej. Dyrektor Izby Celnej podkreślił, że Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia [...] r. sygn. P 4/14 stwierdził, że procedura notyfikacji przepisów technicznych nie jest elementem konstytucyjnego procesu ustawodawczego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Spółka domagała się uchylenia obu postanowień wydanych przez organy oraz zasądzenia kosztów postępowania. Spółka zarzuciła naruszenie art. 201 § 1 pkt 2 O.p. poprzez błędną wykładnię tego przepisu polegającą na przyjęciu, że rozstrzygnięcia Trybunału Konstytucyjnego, Sądu Najwyższego oraz Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawach dotyczących kar pieniężnych za urządzanie gier na automatach poza kasynem, nie stanowią zagadnienia wstępnego. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. W piśmie procesowym z dnia [...] r. uzupełniającym uzasadnienie skargi, Spółka argumentowała między innymi, że Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z dnia [...] r. w sprawach (C -213/11, C – 214/11 i C – 217/11) przesądził o technicznym charakterze art. 14 ust. 1 ustawy o grach hazardowych. Pogląd, że przepisy krajowe, które zastrzegają organizację niektórych gier losowych wyłącznie dla kasyn, stanowią przepisy techniczne, został ponownie wyrażony w wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia [...] r. w sprawie C – 98/14 Berlington Hungary. Stanowisko o technicznym charakterze przepisów ustawy o grach hazardowych zaprezentowano w wyroku NSA z dnia [...] r. sygn. II GSK 1296/15, postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia [...] r. sygn. I KZP 10/2015 oraz orzeczeniach organów ścigania umarzających postępowanie karne (np. w postanowieniu Naczelnika Urzędu Celnego w Bielsku – B. z dnia [...] r. nr [...] oraz postanowieniu Prokuratury Rejonowej L. – Południe z dnia [...] r. sygn. akt 4 Ds. 1434/15). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. odmawiające zawieszenia wszczętego z urzędu postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej za urządzanie gry na automatach poza kasynem gry. Podstawę tego rozstrzygnięcia stanowił przepis art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej (dalej jako O.p.), zgodnie z którym organ zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Istotę sporu stanowi odpowiedź na pytanie, czy w sprawie wystąpiło zagadnienie wstępne w świetle art. 201 § 1 pkt 2 O.p. Z uwagi na charakter sporu wyjaśnienia wymaga, że zagadnienie wstępne w rozumieniu tego przepisu występuje wtedy, gdy: 1) wyłania się ono w toku postępowania; 2) jego rozstrzygnięcie należy do innego organu lub sądu; 3) rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od jego rozstrzygnięcia; 4) istnieje zależność między rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego a rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji, a związek ten musi mieć charakter bezpośredni (por.: R. Dowgier, L. Etel, C. Kosikowski, P. Pietrasz, M. Popławski, S. Presnarowicz, Ordynacja podatkowa, Komentarz, LEX 2009; wyroki NSA: z dnia [...] r., sygn. II GSK 627/10, z dnia [...] r., sygn. II OSK 1559/07, z dnia [...] r., sygn. II OSK 1698/07, z dnia [...] r., sygn. II FSK 1891/11). Zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 201 § 1 pkt 2 O.p. stanowi materialnoprawną przeszkodę powstającą lub ujawniającą się w toku postępowania jurysdykcyjnego, której usunięcie warunkuje rozstrzygnięcie sprawy. Jest to zagadnienie odrębne od sprawy, na której tle wystąpiło. Jak wynika z art. 201 § 1 pkt 2 O.p., od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego zależy "rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji". Użycie w tym wypadku koniunkcji wskazuje, że chodzi o wydanie decyzji w wyniku rozpatrzenia sprawy, tzn. decyzji rozstrzygającej sprawę co do istoty. W postępowaniu administracyjnym obowiązuje zasada, w myśl której organ obowiązany jest rozstrzygać sprawę administracyjną z uwzględnieniem wszelkich okoliczności faktycznych i prawnych istniejących w chwili orzekania. Stąd też, w sytuacji ustalenia wszystkich faktów i okoliczności prawnych organ administracji jest zobowiązany do podjęcia rozstrzygnięcia i to nawet wtedy, gdy istnieje prawdopodobieństwo zmiany tych okoliczności w przyszłości. Zagadnienie wstępne, od którego rozstrzygnięcia zależy "rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji" jest zatem zagadnieniem warunkującym merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej. Zagadnienie to musi dotyczyć w pierwszym rzędzie kwestii materialnoprawnej, która warunkuje możliwość wyznaczenia konsekwencji normy prawnej dla indywidualnej sytuacji i determinuje tym samym treść merytorycznego rozstrzygnięcia. Od jej rozstrzygnięcia zależy tak możliwość kontynuowania postępowania, jak i treść przyszłego rozstrzygnięcia administracyjnego. Regulacja art. 201 § 1 pkt 2 O.p., zgodnie z którą organ obowiązany jest z urzędu zawiesić postępowanie, gdy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego zależy nie tylko rozpatrzenie sprawy, ale i wydanie decyzji, potwierdza tezę, że przeszkoda jaką stanowi zagadnienie wstępne ma bezpośredni wpływ na sprawę. Tak silne uzależnienie rozpatrzenia sprawy i wydania decyzji od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego koresponduje również z twierdzeniem, że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego stanowi konieczną przesłankę dla wiążącego wyznaczenia konsekwencji normy prawnej w postępowaniu jurysdykcyjnym. Wystąpienie zagadnienia wstępnego i brak jego rozstrzygnięcia wyklucza zarówno pozytywne, jak i negatywne dla strony merytoryczne zakończenie postępowania administracyjnego. Samo zatem stwierdzenie, że wynik innego postępowania może mieć, a nawet niewątpliwie będzie miał wpływ na losy sprawy, nie daje jeszcze podstaw do zawieszenia postępowania, jeżeli w chwili orzekania możliwe jest rozpatrzenie sprawy przez organ i wydanie decyzji. Na interpretację "zagadnienia wstępnego" jako przesłanki zawieszenia postępowania administracyjnego nie mają wpływu względy natury celowościowej i ekonomiki postępowania. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, że przez zagadnienie wstępne należy rozumieć zagadnienie, którego rozstrzygnięcie, przez inny organ lub sąd, jest niezbędne dla rozpatrzenia i wydania decyzji w konkretnej, toczącej się sprawie. Jeżeli zagadnienie wykazuje jedynie pośredni związek z rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji, nie ma ono charakteru zagadnienia wstępnego. Mogą wiązać się z nim określone skutki procesowe, ale powstanie takiego zagadnienia nie rodzi obowiązku zawieszenia postępowania podatkowego. Zatem zagadnienie wstępne wiąże się z wystąpieniem przeszkody uniemożliwiającej rozstrzygnięcie sprawy podatkowej. Od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego zależeć powinno rozpatrzenie sprawy podatkowej w ogóle, nie zaś wydanie decyzji o określonej treści (por.: wyrok NSA z dnia [...]., sygn. II FSK 1916/11 oraz wyrok NSA z dnia [...] r., sygn. I SA/Łd 970/03). Spółka upatrywała istnienia zagadnienia wstępnego w mającym zapaść rozstrzygnięciu Trybunału Konstytucyjnego dotyczącym zgodności z Konstytucją RP przepisu art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia [...] r. o grach hazardowych, w postępowaniu zainicjowanym m.in. pytaniem prawnym skierowanym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w ramach sprawy o sygn. akt III SA/Gl 1979/11. Wypada zauważyć w tym miejscu, że w wyroku z dnia [...] r. sygn. P 32/12 Trybunał Konstytucyjny orzekł, że przepisy art. 89 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 ustawy o grach hazardowych w zakresie, w jakim zezwalają na wymierzenie kary pieniężnej osobie fizycznej, skazanej uprzednio prawomocnym wyrokiem na karę grzywny za wykroczenie skarbowe z art. 107 § 4 ustawy z dnia [...] r. – Kodeks karny skarbowy, są zgodne z wywodzoną z art. 2 Konstytucji RP zasadą proporcjonalnej reakcji państwa na naruszenie obowiązku wynikającego z przepisu prawa. Sprawa powyższa (wywołana pytaniem prawnym WSA w Gliwicach) dotyczyła odpowiedzialności i nakładania kar pieniężnych na osoby fizyczne. Nie miała zatem bezpośredniego związku ze sprawą niniejszą dotyczą nałożenia kary pieniężnej na podmiot będący spółką handlową w rozumieniu przepisów Kodeksu spółek handlowych. Należy także podnieść, że wyrokiem w sprawie sygn. P 4/14 z dnia [...] r. (Dz.U z 2015 r. poz. 369), Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że art. 14 ust. 1 i art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia [...] r. o grach hazardowych są zgodne z: a) art. 2 i art. 7 w związku z art. 9 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, b) art. 20 i art. 22 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji. Samo wystąpienie o zbadanie konstytucyjności konkretnego przepisu ustawy nie pozbawia go konstytucyjności, a organ podatkowy ma obowiązek działać na podstawie i w granicach prawa, mającego zastosowanie w danej sprawie. Wątpliwości nawet istotne, dotyczące konstytucyjności obowiązujących przepisów prawa, nie stanowią uzasadnionej przesłanki do stwierdzenia, że rozstrzygnięcie tej kwestii w innym postępowaniu niż prowadzone lub też w innej, choćby tożsamej sprawie, stanowi zagadnienie wstępne, o którym mowa w art. 201 § 1 pkt 2 O. p. Ustalenie treści i obowiązywania unormowania prawnego, pod które dokonywana jest subsumcja ustalonego stanu faktycznego, stanowi element procesu stosowania prawa w ramach konkretnego postępowania podatkowego, co należy do kompetencji organu podatkowego. Organ podatkowy nie może odmówić stosowania przepisów powszechnie obowiązujących, nawet wówczas, gdy wydane zostały one z naruszeniem Konstytucji RP, gdyż organy administracji publicznej nie dysponują żadnym instrumentem prawnym pozwalającym odstąpić od wydania decyzji na podstawie przepisu sprzecznego z Konstytucją, jeżeli nadal funkcjonuje on w obiegu prawnym (tak Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia [...] r., sygn. P 7/2000). Jak podkreślił Trybunał Konstytucyjny, organy administracji nie są powołane do odmawiania stosowania przepisów, co do których konstytucyjności żywią wątpliwości, a nawet po wejściu w życie wyroku TK nie są one władne kwestionować ich obowiązywania w stosunku do stanów już ukształtowanych. Należy mieć również na uwadze, że organ podatkowy nie ma możliwości wystąpienia do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym. Ustawodawca nie przewidział także możliwości zawieszenia postępowania w związku z oczekiwaniem na ogłoszenie orzeczenia Trybunału. Mając na uwadze okoliczność, że zawieszenie postępowania jest instytucją tamującą bieg postępowania i opóźniającą merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy, należy podzielić pogląd, że zawieszenie postępowania powinno mieć zastosowanie tylko w przypadkach określonych przez ustawodawcę, który wyczerpująco określił jego przesłanki w przepisach, których nie można interpretować z zastosowaniem wykładni rozszerzającej (por. wyrok NSA z dnia [...] r., sygn. II GSK 27/05). Należy podzielić także stanowisko, zgodnie z którym dopóki przepis prawa podatkowego nie utraci mocy obowiązującej, dopóty musi być stosowany przez organy podatkowe (por. wyrok NSA z dnia [...] r., sygn. I FPS 4/12), co wynika z zasady praworządności. W sytuacji, w której dany przepis przestałby obowiązywać w wyniku orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego, prawa strony są chronione poprzez możliwość wznowienia postępowania administracyjnego (art. 240 § 1 pkt 8 Ordynacji podatkowej). W orzecznictwie i doktrynie utrwalone jest stanowisko, iż zawisłość przed Trybunałem Konstytucyjnym sprawy zgodności ustawy z Konstytucją RP, nie powoduje obowiązku zawieszenia przez organ podatkowy postępowania podatkowego na podstawie art. 201 § 1 pkt 2 O. p. Wynik postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym nie jest zagadnieniem wstępnym, a Trybunał nie jest innym organem lub sądem w rozumieniu tego przepisu, gdyż ustawodawca wyraźnie odróżnia w ramach władzy sądowniczej sądy i trybunały, jako ciała od siebie odrębne (por. B. Dauter [w:] S. Babiarz, B. Dauter, B. Gruszczyński, R. Hauser, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Ordynacja podatkowa. Komentarz, Wyd. LexisNexis W. 2011, str. 840). W konsekwencji należało przyjąć, że zawisłe przed Trybunałem Konstytucyjnym sprawy w przedmiocie zgodności art. 89 ustawy z 2009 r. o grach hazardowych z Konstytucją – nie powodowały obowiązku zawieszenia przez organ prowadzonego postępowania (por.: wyrok WSA w Opolu z dnia [...] r., sygn. II SA/Op 552/12; wyrok WSA w Olsztynie z dnia [...] r., sygn. II SA/Ol 1333/14). Sam fakt zainicjowania pytaniem prawnym Sądu Rejonowego G. – Południe w G. postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (w sprawie sygn. P 45/13P) nie stwarzał stanu braku możliwości rozpatrzenia sprawy co do wymierzenia kary pieniężnej, o której mowa w art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia [...] r. o grach hazardowych. Na marginesie zasygnalizować należy, że postanowieniem z dnia [...] r. (sygn. P 45/13) Trybunał Konstytucyjny umorzył postępowanie. Z kolei w sprawie zainicjowanej wnioskiem Rzecznika Praw Obywatelskich z dnia [...] r. (znak RPO – 663459 – Y – 11/GH) przedmiotem oceny zgodności z Konstytucją ma być norma art. 89 ust. 1 pkt 3 ustawy o grach hazardowych, a więc norma dotycząca grających, a nie urządzających gry na automatach poza kasynem gry. Nie ma ona zastosowania w rozpatrywanej sprawie. Zatem ocena Trybunału Konstytucyjnego (w sprawie K 40/13 – wywołanej powyższym wnioskiem Rzecznika Praw Obywatelskich) nie mogła stanowić prejudykatu. W konsekwencji należało uznać, że także udzielenie przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej odpowiedzi (w sprawie C – 303/15) na pytanie Sądu Okręgowego w Łodzi zawarte w postanowieniu z dnia [...] r. sygn. V Kz 142/15 o "stosowalność" nienotyfikowanych przepisów technicznych – nie stanowi zagadnienia wstępnego w niniejszej sprawie o wymierzenie kary pieniężnej za urządzanie gry na automatach poza kasynem. W orzecznictwie wyrażany jest pogląd, że postępowanie przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej nie jest zagadnieniem wstępnym w rozumieniu art. 201 § 1 pkt 2 O.p. (zob. wyroki WSA w Poznaniu z dnia [...] r., sygn. I SA/Po 60/12, z dnia [...] r. sygn. III SA/Po 189/11; wyrok WSA w Szczecinie z dnia [...] r. sygn. I SA/Sz 14/06). Nie jest zagadnieniem wstępnym, o którym stanowi art. 201 § 1 pkt 2 O.p. zawisłość sprawy przed Sądem Najwyższym. Sąd ten nie jest "innym sądem", o którym mowa w komentowanym przepisie. Stąd też postępowanie w sprawie o sygn. I KZP 6/15 wywołane pytaniem prawnym Sądu Okręgowego w C. odnośnie konsekwencji uznania art. 14 ust. 1 ustawy o grach hazardowych za przepis techniczny w świetle dyrektywy nr [...]/WE, nie zobowiązywało organu do zawieszenia postępowania w przedmiocie kary pieniężnej. Ubocznie należy podnieść, że postanowieniem z dnia [...] r. sygn. I KZP 6/15 Sąd Najwyższy odmówił podjęcia uchwały w tej sprawie. Ustawowe określenie "inny organ" zawarte w art. 201 § 1 pkt 2 O.p. nie dotyczy organów ścigania (w tym organów Służby Celnej i Prokuratury) prowadzących postępowania karne w sprawach urządzania gier hazardowych wbrew przepisom ustawy. W związku z tym postanowienia tych organów w przedmiocie umorzenia postępowania (na takie strona powołuje się w piśmie procesowym z dnia [...] r.) nie mają charakteru orzeczeń merytorycznych rozstrzygających o zagadnieniu wstępnym w rozumieniu art. 201 § 1 pkt 2 O.p. Takiego też charakteru nie sposób przypisać orzeczeniom sądów karnych (przywoływanym w powyższym piśmie z dnia [...] r.) wyrażających zapatrywanie na temat nowelizacji ustawy o grach hazardowych z dniem [...] r. oraz zalegalizowania prowadzenia gier na automatach poza kasynem gry. Dodatkowo należy wyjaśnić, że organ podatkowy, który zawiesił postępowanie z przyczyny określonej w art. 201 § 1 pkt 2 O.p. (z uwagi na występujące zagadnienie wstępne) zobowiązany jest podjąć określone czynności, wynikające z dyspozycji art. 203 § 1 i 2 O.p. W przypadku zawieszenia postępowania organ z urzędu podejmuje czynności w celu rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego i wówczas wzywa stronę do wystąpienia w oznaczonym terminie do właściwego organu lub sądu o rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego, chyba że strona wykaże, że już zwróciła się w tej sprawie do właściwego organu lub sądu (§ 1). Jeżeli strona nie wystąpiła do właściwego organu lub sądu w wyznaczonym terminie, organ podatkowy z urzędu zwróci się do właściwego organu lub sądu o rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego (§ 2). Powyższe regulacje jednoznacznie wskazują, że organ podatkowy nie może we własnym zakresie rozstrzygnąć zagadnienia wstępnego. Jak wyżej wykazano takie zagadnienie nie wystąpiło w rozpoznawanej sprawie. W tej sytuacji odmowa zawieszenia postępowania była czynnością prawidłową. Z przytoczonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie na podstawie art. 151 ustawy z dnia [...] r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), oddalił skargę, o czym orzekł w sentencji wyroku. Zarządzenie Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikowi strony skarżącej - bez pouczenia. Sędzia WSA Jerzy Drwal