I SA/Ol 149/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Krzykowski po rozpoznaniu w Olsztynie w dniu 28 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie z dnia 27 stycznia 2026 r., nr 2801-IEE.7192.145.2025 w przedmiocie zarzutów do opisu i szacowania wartości nieruchomości postanawia odrzucić skargę WSA/post.1 - sentencja postanowienia A. K. (dalej jako: "skarżąca", "strona") reprezentowana przez adwokata O. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie z dnia 27 stycznia 2026 r. w przedmiocie zarzutów do opisu i szacowania wartości nieruchomości. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 17 kwietnia 2026 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 17 kwietnia 2026 r. pełnomocnik został wezwany do uiszczenia stałego wpisu sądowego w kwocie 100 złotych w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Pełnomocnik w skardze wskazał adres do korespondencji podając siedzibę kancelarii adwokackiej w W. . Korespondencja Sądu w zakresie wezwania do usunięcia braku skargi oraz powinności uiszczenia wpisu sądowego, skierowana do pełnomocnika na wskazany w skardze adres kancelarii adwokackiej w W. była dwukrotnie awizowana. Pierwszy raz w dniu 24.04.2026 r., a powtórnie w dniu 05.05.2026 r. Okoliczność awizowania korespondencji została poprawnie udokumentowana na kopercie zawierającej przesyłkę listowną poleconą o nr [...]. Wskazane daty zbieżne są danymi wygenerowanymi w systemu Poczty Polskiej. Z uwagi na niepodjęcie ww. korespondencji w terminie, 12.05.2026 r. zapadła decyzja Poczty Polskiej o jej zwrocie do nadawcy. Zarządzeniem Sędziego przesyłkę uznano za doręczoną w dniu 08.05.2026 r. r. Jak wynika z akt sprawy, brak formalny skargi nie został usunięty, a należny wpis sądowy nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. W postępowaniu przed sądem administracyjnym strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać osobiście lub przez pełnomocników (art. 34 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143, dalej jako: "P.p.s.a."). Stosownie zaś do treści art. 37 §1 i 46 §3 P.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. W myśl art. 49 §1 P.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.). Według art. 230 § 1 i § 2 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. Zgodnie zaś z art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 P.p.s.a.). Jak wynika z akt sprawy, pisma Sądu dotyczące wezwania do usunięcia braku formalnego skargi oraz doręczenia zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego zostały doręczone pełnomocnikowi jedną przesyłką w trybie fikcji prawnej doręczenia w dniu 8 maja 2026 r. W myśl art. 73 §1 - § 4 P.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 – 72 P.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w §1. Zgodnie z treścią art. 73 §1 - § 4 P.p.s.a., doręczenie w tym trybie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od dnia pierwszej próby doręczenia, o której adresat dowiaduje się ze stosownego zawiadomienia, tj. awizo. Od tej też daty na zawiadomieniu należy liczyć czternastodniowy termin do przyjęcia fikcji prawnej doręczenia przesyłki. Fikcja ta polega na przyjęciu za udowodniony fakt, że jej adresat zapoznał się z treścią przesyłki ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe. Zgodnie z informacjami zamieszczonymi na zwróconej przesyłce, korespondencja sądowa była dwukrotnie awizowana: po raz pierwszy 24.04.2026 r. i po raz drugi w dniu 5 maja 2026 r. Uwzględniając zatem treść art. 73 § 1 - § 4 P.p.s.a., przesyłkę tę należało uznać za doręczoną w dniu 8 maja 2026 r. (piątek), który nie jest dniem ustawowo wolnym od pracy, tj. z upływem czternastu dni od dnia pierwszego zawiadomienia (awizo) o jej złożeniu w placówce pocztowej. Mając zatem na względzie, że wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi oraz zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego doręczone zostało pełnomocnikowi w trybie art. 73 §1 - § 4 P.p.s.a. 8 maja 2026 r., siedmiodniowy termin do uiszczenia tego wpisu oraz uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął 15 maja 2026 r. (piątek), który nie jest dniem ustawowo wolnym od pracy. Tymczasem, jak wynika z akt sprawy pomimo upływu wskazanego terminu pełnomocnik zarówno nie uzupełnił braku formalnego skargi, jak również nie uiścił należnego w sprawie wpisu sądowego, co obligowało Sąd do odrzucenia skargi. Zgodnie z kluczową w tej sprawie uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 lutego 2026 r. (sygn. akt III OPS 2/25), skarga podpisana przez osobę, która nie dołączyła dokumentu pełnomocnictwa, jest traktowana jako brak formalny. Sąd wzywa do jego usunięcia wyłącznie tego nieuprawnionego pełnomocnika, a w razie braku reakcji, skarga jest odrzucana bez wzywania samego skarżącego. W uzasadnieniu przywołanej uchwały Naczelny Sąd Administracyjny kategorycznie wskazał, że w każdym przypadku, zaniechanie wykonania przez pełnomocnika wezwania Sądu do uzupełnienia braku formalnego skargi przez dołączenie do akt pełnomocnictwa, będzie rodziło ten sam skutek w stosunku do strony. Artykuł 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w sposób jednoznaczny przewiduje obowiązek sądu odrzucenia skargi ("sąd odrzuca skargę") w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd nie ma kompetencji do uznania, że nieuzupełniony istotny brak formalny skargi (jakim jest brak pełnomocnictwa dla sporządzającego skargę zawodowego pełnomocnika) może stać się innego rodzaju brakiem formalnym (brakiem podpisu strony pod skargą), który w dalszym ciągu podlegałby uzupełnieniu (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 października 2010 r. sygn. akt I FSK 916/10, z 11 lutego 2014 r. sygn. akt II GSK 138/14, z 12 czerwca 2014 r. sygn. akt I FSK 426/14, z 17 listopada 2014 r. sygn. akt I FSK 1509/15, z 17 listopada 2014 sygn. akt I FSK 1505/14, z 22 kwietnia 2015 r. sygn. akt II OSK 825/15, z 24 stycznia 2017 r. sygn. akt I OSK 2110/16, z 9 lutego 2018 r. sygn. akt I OZ 103/18, z 18 maja 2018 r. sygn. akt II GZ 175/18 oraz z 27 lutego 2019 r. sygn. akt I OZ 156/19; dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl, a także R. Hauser. M. Wierzbowski (red.). Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wydanie 3. Warszawa 2015 r., str. 362). W uchwale NSA z dnia 27 czerwca 2022 r., sygn. akt III FPS 1/22 Sąd potwierdził, że moc wiążąca uchwał NSA (zgodnie z art. 269 § 1 p.p.s.a.) oznacza zakaz orzekania w sposób odmienny od przyjętej wykładni przez jakikolwiek sąd administracyjny, dopóki uchwała ta nie zostanie zmieniona w przewidzianym trybie. Z tych przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, na podstawie art. 58 §1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. oraz art. 220 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.