I SA/Op 95/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Gocki Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Bogusz (spr.) Sędzia WSA Anna Wójcik po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 6 maja 2016 r. sprawy ze skargi A Spółki z o.o. w [...] na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 22 stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów na postępowanie egzekucyjne oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 22 stycznia 2016 r., nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Głubczycach z dnia 28 października 2015 r., nr [...] w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zarzutów złożonych w postępowaniu egzekucyjnym przez A sp. z o.o. w [...] (dalej też jako: "skarżąca", "Spółka"). Z przedstawionych Sądowi wraz ze skargą akt administracyjnych wynika, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w Głubczycach działając jako organ egzekucyjny, w dniu 1 września 2015 r. doręczył Spółce odpis tytułu wykonawczego Nr [...] obejmującego zaległość w podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 2014 r., wraz z zawiadomieniem z dnia 2 września 2015 r. Nr [...] o zajęciu wierzytelności (z rachunku bankowego w B S.A. [...] Oddział we [...]). Dnia 7 września 2015 r. Spółka reprezentowana przez doradcę podatkowego L. T. zgłosiła oparty na art. 33 § 1 pkt 1 z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U z 2014 r. poz. 1619 z późn. zm. - zwanej dalej "ustawą") zarzut nieistnienia obowiązku objętego doręczonym jej tytułem wykonawczym z dnia 24 sierpnia 2015 r. Nr [...]. W uzasadnieniu zarzutów pełnomocnik podniósł, że zobowiązanie podatkowe z tytułu podatku od towarów i usług za grudzień 2014 r. wygasło z mocy prawa na podstawie art. 76 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613 – dalej w skrócie "Op."), tj. poprzez zaliczenie na poczet tego zobowiązania części nadpłaty w podatku od towarów i usług za czerwiec 2013 r., a prowadzone obecnie przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Głubczycach czynności egzekucyjne w stosunku do należności podatkowej za grudzień 2014 r. są przedwczesne skoro podjęte zostały przed formalnym zakończeniem postępowania podatkowego prowadzonego właśnie w przedmiocie zarachowania nadwyżki podatku naliczonego nad podatkiem należnym VAT wykazanej do zwrotu w deklaracji VAT-7 za czerwiec 2013 r., w kwocie 130.375 zł. na poczet zaległości podatkowej z tytułu podatku od towarów i usług za grudzień 2014 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Głubczycach postanowieniem z dnia 28 października 2015 r. uznał wniesione zarzuty na prowadzenie postępowania egzekucyjnego, za nieuzasadnione. W motywach rozstrzygnięcia wskazał, że pismem z dnia 21 kwietnia 2015 r. wpłynął wniosek Spółki o zarachowanie nadwyżki podatku od towarów i usług naliczonego nad podatkiem należnym wykazanej do zwrotu w deklaracji VAT 7 za czerwiec 2015 r. w kwocie 130.375 zł do właściwego Urzędu Skarbowego w [...] na poczet zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od towarów i usług za grudzień 2014 r. w kwocie 9.257 zł. W dniu 1 czerwca 2015 r. do organu wpłynęło pismo z dnia 27 maja 2015 r. nr [...], w którym Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...] informował, że brak jest możliwości potwierdzenia zasadności zwrotów podatku od towarów i usług za miesiące czerwiec i lipiec 2013 r., gdyż zgodnie z informacją uzyskaną od Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] - prowadzone wobec spółki A Sp. z o. o postępowanie kontrolne nr [...] w zakresie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatku od towarów i usług za okres od 1 stycznia 2013 r. do 31 lipca 2013 r., nie zostało jeszcze zakończone i nadal gromadzony jest materiał dowodowy. Jednocześnie Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...], postanowieniem z dnia 4 września 2013 r. Nr [...], przedłużył termin zwrotu różnicy podatku od towarów i usług za miesiąc maj 2013 r., wynikającego z korekty deklaracji VAT-7 złożonej 23 sierpnia 2013 r., do czasu zakończenia postępowania kontrolnego. Informacja ta została też dodatkowo potwierdzona przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] w piśmie z dnia 17 sierpnia 2015 r. Nr [...], którym poinformowano Naczelnika Urzędu Skarbowego w Głubczycach, że na dzień sporządzenia tego pisma nadal nie było możliwości zaliczenia zwrotu podatku od towarów i usług za miesiące maj, czerwiec i lipiec 2013 r., z uwagi na fakt, że nie ustały przesłanki będące podstawą do przedłużenia terminu zwrotu kwoty podatku naliczonego nad należnym, gdyż nie zakończono jeszcze postępowania kontrolnego prowadzonego przez Urząd Kontroli Skarbowej w [...]. Z tych przyczyn organ I instancji stwierdził, że na dzień wydania przedmiotowego postanowienia Spółka nadal posiadała zaległości w podatku VAT za grudzień 2014 r., dla których wierzycielem jest Naczelnik Urzędu Skarbowego w Głubczycach, skoro nie wydano dotychczas postanowienia w sprawie wniosku skarżącej o przerachowanie zadeklarowanej kwoty nadwyżki podatku VAT do zwrotu, na poczet zaległości. We wniesionym zażaleniu pełnomocnik Spółki, zarzucając bezprzedmiotowość prowadzonego postępowania egzekucyjnego, z uwagi na wykonanie przez Spółkę zobowiązania objętego tytułem wykonawczym, domagał się uchylenia rozstrzygnięcia w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia lub umorzenia postępowania egzekucyjnego stosownie do treści art. 59 § 1 pkt 1 ustawy, a także wstrzymania prowadzonych czynności egzekucyjnych do czasu rozpatrzenia zażalenia. Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu wskazanym z dnia 22 stycznia 2016 r. postanowieniem utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie z dnia 28 października 2015 r. Uzasadniając rozstrzygnięcie organ odwoławczy w pierwszej kolejności przedstawił okoliczności sprawy, dotyczące w szczególności kwestii dochodzenia przez Spółkę w odrębnym postępowaniu zwrotu nadpłaty w podatku od towarów i usług m.in. za czerwiec 2013 r. i jej żądania przerachowania tejże nadpłaty na poczet objętej postępowaniem egzekucyjnym zaległości za grudzień 2014 r. Wyjaśnił, że znajdujący się w aktach sprawy wniosek Spółki o przerachowanie zwrotu z tytułu podatku od towarów i usług wynikającego z rozliczenia podatkowego VAT-7 za miesiąc czerwiec 2013 r. na zobowiązanie podatkowe z tytułu podatku od towarów i usług za grudzień 2014 r., został przekazany, zgodnie z właściwością miejscową, Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w [...] i nie został jeszcze załatwiony, gdyż doszło do przedłużenia terminu załatwienia tego wniosku. Te ustalenia nie były kwestionowane, a istota sporu sprowadzała się do oceny skutków podatkowych, jakie według Spółki miały z nich wynikać. Odnosząc się do przedstawionej w zażaleniu argumentacji prawnej pełnomocnika Spółki, organ nadzoru, odwołując się do przepisów art. 87 ust. 1 i 2, art. 99 ust. 12 ustawy o VAT wyjaśnił, że w przypadku, gdy podatnik wykaże w deklaracji kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu, co do zasady zwrot tego podatku następuje w terminach określonych w art. 87 ust. 2. Ta ogólna reguła doznaje jednak ograniczenia w sytuacji, gdy organ, po skorzystaniu z uprawnień przewidzianych w art. 87 ust. 2 ustawy o VAT, tj. dodatkowym zweryfikowaniu zasadności zwrotu, określi kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu w innej wysokości niż wynika to ze złożonej deklaracji. Wówczas to ustalenia organu, a nie deklaracja podatkowa, stanowią podstawę do stosownych rozliczeń. Skoro zatem - mimo bezspornego faktu złożenia przez Spółkę wniosku o przerachowanie części zwrotu podatku od towarów i usług wykazanego w deklaracji VAT-7 za miesiąc czerwiec 2013 r. na poczet zaległości podatkowej z tytułu podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 2014 r. - do chwili obecnej nie zostało jeszcze wydane w tym przedmiocie postanowienie właściwego organu podatkowego, ze względu na toczące się postępowanie kontrolne. W skardze pełnomocnik Spółki, wniósł " o uchylenie zaskarżonego postanowienia i orzeczenie co do istoty sprawy lub przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania". Skarga zarzucała naruszenie: 1) art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. przez niezastosowanie i utrzymanie w mocy postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w Głubczycach z dnia 28 października 2015 r., którym naruszono art. 33 § 1 pkt 1 w związku z art. 59 § 1 pkt 1 ustawy, przez wystawienie tytułu wykonawczego dla zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za grudzień 2014r., które w dniu jego wystawienia, tj. 24 sierpnia 2015 r. nie istniało, ponieważ obowiązek został wykonany przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego w związku z wystąpieniem okoliczności wskazanych w pkt. 2, 2) art. 33 § 1 pkt 1 w związku z art. 59 § 1 pkt 1 ustawy, w związku z art. 76 § 1 i art. 76b § 1 O.p., przez nieuwzględnienie wniosku Spółki o zaliczenie kwoty podatku od towarów i usług wykazanego do zwrotu w deklaracji VAT-7 za czerwiec 2013 r. (stanowiącej nadpłatę w tym podatku na mocy art. 87 ust. 7 w związku z art. 87 ust. 2 zdanie pierwsze ustawy o VAT), na poczet zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za grudzień 2014 r. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik powtórzył dotychczasową argumentację, co do następstw prawnych, jakie dla oceny istnienia bądź nieistnienia podlegającego egzekucji zobowiązania w podatku VAT za grudzień 2014r., miało powstanie nadpłaty podatku za miesiąc czerwiec 2013 r. (i następne okresy rozliczeniowe) oraz zgłoszone żądanie jej zarachowania na zaległości Spółki. Nie zgodził się ze stanowiskiem organu II instancji co do istnienia spornej zaległości podatkowej wobec Naczelnika Urzędu Skarbowego w Głubczycach, w stosunku do której Spółka złożyła wniosek o zaliczenie na jej poczet części zadeklarowanego zwrotu podatku VAT (nadwyżki podatku naliczonego nad należnym). Według pełnomocnika Spółki kwoty z tytułu niedokonanych w terminie zwrotów podatku VAT (za maj, czerwiec, lipiec 2013 r.) traktuje się bowiem z mocy samego prawa jako nadpłatę (co wynika z art. 87 ust. 7 u.p.t.u.), które wraz z ich oprocentowaniem (art. 87 ust. 2 zd. trzecie u.p.t.u.), zgodnie z art. 76 § 1 O.p., podlegają zaliczeniu z urzędu na poczet zaległości podatkowych wraz z odsetkami za zwłokę, nawet wówczas gdyby Spółka nie złożyła odrębnego wniosku o ich zaliczenie na poczet powstałych zobowiązań podatkowych. Przedłużenie terminu zwrotu podatku VAT, o którym mowa w art. 87 ust. 2 zd. drugie ustawy o VAT, w żaden sposób nie pozbawia podatnika prawa do nadpłaty z tytułu niezwróconej przez urząd skarbowy w terminie 60 dni kwoty różnicy podatku. Tym bardziej, że na równi z zaległością podatkową traktuje się m.in. nienależny lub zawyżony zwrot podatku, również jeśli został on zaliczony na poczet innych zaległości (art. 52 § 1 pkt 2 O.p.). Nie występują przeszkody prawne do zaliczenia zwrotu różnicy podatku VAT po upływie 60 dni na poczet bieżących zobowiązań podatkowych lub zaległości podatkowych, pomimo przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w wyniku weryfikacji rozliczenia Spółki, które skutkuje wygaśnięciem zobowiązań podatkowych w trybie art. 59 § 1 pkt 4 O.p., w zw. z art. 87 ust. 7 u.p.t.u. Według pełnomocnika, także brak możliwości zakończenia postępowania prowadzonego przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...], mającego na celu ustalenie lub określenie wysokości zobowiązań podatkowych Spółki, nie stanowi przeszkody do zarachowania istniejącej już nadpłaty na poczet zaległości, niezależnie od prawnych następstw tego postępowania. Organ nie może upatrywać przesłanki odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego w przyszłych wynikach toczącego się postępowania i powinien opierać swoje rozstrzygnięcia w oparciu dane, którymi aktualnie dysponuje, a które ewidentnie potwierdzają fakt wykonania już przez Spółkę obowiązku objętego postępowaniem egzekucyjnym na podstawie wystawionego tytułu wykonawczego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty podniesione w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała oddaleniu. W świetle art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.); dalej w skrócie jako: "P.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie. Nadto, w myśl przepisu art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a (niemającym zastosowania w sprawie). Sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym, ponieważ skarga dotyczyła postanowienia. Stosownie do art. 119 pkt 3 w zw. z art. 120 P.p.s.a. – w brzmieniu obowiązującym od 15 sierpnia 2015 r. – sprawa, w której przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, może być rozpoznana w trybie uproszczonym, czyli na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (por. ustawę z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015 r. poz. 658). Mając na względzie żądanie skargi odnośnie uchylenia zaskarżonego postanowienia i orzeczenia co do istoty sprawy, wyjaśnić należy, że z mocy powołanych wyżej przepisów uprawnienia sądu administracyjnego ograniczone zostały do orzekania o charakterze kasacyjnym, poza wyjątkowymi i o ograniczonym zakresie możliwościami, niemającymi jednak zastosowania w sprawie. Sądowej kontroli podlegało opisane na wstępie postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Głubczycach w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zarzutów złożonych w postępowaniu egzekucyjnym. Stan faktyczny sprawy jednoznacznie wynika z dokumentacji znajdującej się w aktach administracyjnych, prawidłowo uwzględnionej i ocenionej przez organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wynika z niej bezspornie, że na dzień wszczęcia postępowania egzekucyjnego skarżąca posiadała zaległość wobec Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] w podatku VAT za grudzień 2014 r., przy czym 21 kwietnia 2015 r. złożyła wniosek o zaliczenie na poczet tej zaległości zwrotu z rozliczenia za czerwiec 2013 r. Z uwagi jednak na przedłużenie terminu zwrotu deklarowanej przez nią kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, do czasu zakończenia prowadzonego wobec Spółki postępowania kontrolnego w zakresie podatku od towarów i usług za okres od stycznia do lipca 2013 r., również termin załatwienia wniosku o zarachowanie został przedłużony do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia strony. Ze znajdującej się w aktach sprawy dokumentacji wynika również (co nie jest kwestionowane), że Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] nie zakończył prowadzonego wobec spółki A Sp. z o. o. postępowania kontrolnego nr [...] w zakresie prawidłowości i rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatku od towarów i usług za okres od1 stycznia 2013 r. do 31lipca 2013 r. Istota sporu w przedmiotowej sprawie zasadniczo sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy organ egzekucyjny pierwszej instancji, a następnie Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu zasadnie stwierdził istnienie dochodzonej w postępowaniu egzekucyjnym należności podatkowej objętej tytułem wykonawczym z dnia 24 sierpnia 2015 r. nr [...], doręczonym zobowiązanej wraz z zawiadomieniem z dnia 27 sierpnia 2015 r. o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego w B S.A. [...] Oddział we [...] w dniu 31 sierpnia 2015 r. Skarżąca nie podważa wyżej opisanych elementów stanu faktycznego sprawy, które wynikają z dokumentacji znajdującej się w aktach administracyjnych. Jej zarzuty sprowadzają się natomiast do kwestionowania stanowiska organów, że w dacie wszczęcia postępowania egzekucyjnego na Spółce ciążyła zaległość w podatku VAT za grudzień 2014 r. pomimo złożenia deklaracji, w których wykazała podatek do zwrotu za czerwiec 2013 r. Oceniając argumenty Spółki i organu, Sąd za prawidłową uznaje argumentację przedstawioną w zaskarżonym postanowieniu, że wykazanie w deklaracji Spółki za miesiąc czerwiec 2013 r., podobnie jak za maj i lipiec 2013 r. nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, a także złożenie wniosku o zaliczenie tej nadwyżki na poczet zaległości w podatku VAT za grudzień 2014 r., nie spowodowało automatycznie wygaśnięcia dochodzonej w postępowaniu egzekucyjnym zaległości. Sąd w składzie orzekającym podziela stanowisko prezentowane w orzecznictwie sądów administracyjnych zgodnie z którym: "wobec tego, że zasadność wykazanego w deklaracji podatkowej przez podatnika zwrotu VAT może podlegać dodatkowej weryfikacji należy uznać, że zaliczenie zwrotu, o którym mowa w art. 76b w zw. z art. 76 § 1 i 76a § 1 O.p. odnosi się do zasadnego, zgodnie z art. 87 ust. 2 u.p.t.u. zwrotu podatku, a nie prawa do tego zwrotu jeszcze nie zrealizowanego. Zanim bowiem, w określonym terminie, kwota zwrotu podatku znajdzie się na rachunku bankowym podatnika, organ podatkowy może w postępowaniu wyjaśniającym ustalić i ocenić, że deklarowany zwrot jest uzasadniony. Podobne rozumowanie należy odnieść do realizacji przez organ podatkowy dyspozycji podatnika odnośnie zaliczenia zwrotu VAT wykazanego w deklaracji podatkowej na poczet zaległości podatkowej. Należy odróżnić bowiem prawo do zwrotu VAT wykazanego w deklaracji podatkowej od prawa do dysponowania rzeczonym zwrotem podatku przez podatnika. Prawo do zwrotu różnicy VAT, o którym mowa w art. 87 ust. 1 u.p.t.u., nie może więc zostać zrealizowane poprzez zaliczenie, na podstawie art. 76b w zw. z art. 76a §1 i art. 76 §1 O.p., niewykonanego - zgodnie z art. 87 ust. 2 u.p.t.u., zwrotu podatku na poczet zaległości podatkowej" (por. wyroki NSA: z dnia 11 maja 2011 r. sygn. akt II FSK 23/10 i z dnia 15 maja 2012 r., sygn. akt II FSK 2220/10 oraz wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 15 stycznia 2014 r., sygn. akt I SA/Go 562/13, wyrok WSA w Warszawie z dnia 14 października 2013 r., sygn. akt III SA/Wa 1434/13, wyrok WSA w Łodzi z dnia 7 maja 2015 r., sygn. akt I SA/Łd 45/15, wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 20 sierpnia 2014 r., sygn. akt I SA/Wr 1782/14). Zasady przewidziane w treści art. 76 § 1 O.p. i art. 76a § 1 O.p. w zw. z art. 76b § 1 O.p., jeżeli dotyczą zwrotu VAT (nadwyżki podatku naliczonego nad należnym), muszą być odczytywane przez pryzmat treści art. 87 ust. 1 i 2 u.p.t.u. W związku z tym, jedynie w sytuacji uznania przez organ podatkowy zasadności wykazanego przez podatnika zwrotu VAT możliwe będzie zaliczenie go na poczet zaległych zobowiązań podatkowych podatnika. Z tego względu nie zasługuje na uwzględnienie argumentacja skarżącej, że przedłużenie terminu zwrotu podatku VAT w żaden sposób nie pozbawia podatnika prawa do nadpłaty z tytułu niezwróconej przez urząd skarbowy w terminie sześćdziesięciu dni kwoty różnicy podatku, a w związku z tym nie występują przeszkody prawne do zaliczenia zwrotu różnicy podatku VAT po upływie sześćdziesięciu dni na poczet zaległości podatkowych, pomimo przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w wyniku weryfikacji rozliczenia Spółki. Nie ma przy tym znaczenia, że na równi z zaległością podatkową traktuje się m.in. nienależny lub zawyżony zwrot podatku, również jeśli został on zaliczony na poczet innych zaległości (art. 52 § 1 pkt 2 O.p.), skoro- jak wskazano powyżej- do zaliczenia zwrotu podatku nie doszło. Sama zaś zasadność przedłużenia terminu do zwrotu VAT mogła zostać zakwestionowana w drodze skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na postanowienie naczelnika urzędu skarbowego o przedłużeniu terminu do dokonania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, wydane w czasie postępowania kontrolnego na podstawie art. 87 ust. 2 zdanie 2 u.p.t.u. (por. postanowienie NSA z dnia 23 lipca 2013 r., sygn. akt I FSK 1228/13). Zatem z uwagi na prowadzone wobec Spółki postępowanie kontrolne w zakresie prawidłowości rozliczeń podatku VAT m.in. za czerwiec 2013 r. i przedłużenie terminu do zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wykazanego w tych miesiącach oznacza, że kwota zwrotu podatku VAT nie mogła podlegać zaliczeniu na poczet zaległości podatkowych skarżącej. Tym samym, skarżąca na dzień wystawienia tytułu wykonawczego, a następnie wszczęcia postępowania egzekucyjnego posiadała podlegająca egzekucji zaległość w podatku VAT za grudzień 2014 r. Niezasadna jest również ta część argumentacji skargi, w której pełnomocnik wskazywał, że samo wykazanie w deklaracji VAT-7 nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu, w sytuacji, gdy nie toczyło się postępowanie mające na celu określenie przez organ w formie decyzyjnej wysokości tego zobowiązania, a jedynie podjęto czynności weryfikujące zasadność zwrotu wykazanego w tej deklaracji podatku od towarów i usług, powoduje z mocy samego prawa powstanie nadpłaty, podlegającej z urzędu niezwłocznemu zaliczeniu jej na poczet istniejących zaległości podatnika. Należy w tym miejscu podkreślić, iż przedmiotem oceny prawidłowości zapadłych w niniejszej sprawie rozstrzygnięć są działania organów egzekucyjnych, natomiast zaliczenia ewentualnej nadpłaty na poczet zaległości dokonuje właściwy organ podatkowy. W sprawie nie budziło zaś wątpliwości, że z uwagi na toczące się postępowanie kontrolne prowadzone przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...], a także z uwagi na przedłużenie terminu do zwrotu podatku VAT, wynikającego ze złożonych korekt deklaracji za poszczególne miesiące 2013 r., nie doszło do uwzględnienia wniosku skarżącej o zarachowanie zadeklarowanego zwrotu podatku VAT na wskazaną zaległość. Organ egzekucyjny nie miał podstaw do uznania, że doszło do swoistej kompensaty, istniejącej według skarżącej, wymagalnej już nadpłaty z istniejącą równolegle po jej stronie zaległością podatkową. Dlatego dokonana przez organ odwoławczy ocena o nieuwzględnieniu zarzutów egzekucyjnych jest zgodna z prawem. W rezultacie Dyrektor Izby Skarbowej, utrzymując w mocy zaskarżone postanowienie, nie naruszył wskazywanych w skardze przepisów K.p.a. i ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Z tych względów natury faktycznej i prawnej skarga podlegała z mocy art. 151 P.p.s.a. oddaleniu.