I SA/Sz 772/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Woźniak (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Marzena Kowalewska, Sędzia WSA Bolesław Stachura, , , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 lutego 2019 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi D. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 10 sierpnia 2018 r. Nr [...] w przedmiocie : przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług za okresy od lipca do grudnia 2016 r. i styczeń 2017 r. p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie sądowe. Sygn. akt I SA/Sz [...] U Z A S A D N I E N I E Pismem z dnia 12 września 2018 r. D. S. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 10 sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług za okresy od lipca do grudnia 2016 r. i styczeń 2017 r. Z akt sprawy wynika następujący stan faktyczny sprawy. Skarżąca złożyła do [...] Urzędu Skarbowego w S. (organ I instancji) wnioski o zwrot nadwyżki podatku VAT naliczonego nad należnym wykazanego w deklaracjach podatkowych za miesiące lipiec 2016 r. ([...] zł), sierpień 2016 r. ([...] zł), wrzesień 2016 r. ([...] zł), październik 2016 r. ([...]). Przed upływem 60-dniowych ustawowych terminów na zwrot nadwyżki za poszczególne okresy objęte skargą wydano postanowienia o ich przedłużeniu do dnia 31 stycznia 2017 r. (w odniesieniu do rozliczeń za lipiec i sierpień 2016 r.), do dnia 28 lutego 2017 r. (w odniesieniu do rozliczenia za wrzesień 2016 r.) i do dnia 30 kwietnia 2017 r. (w odniesieniu do rozliczenia za październik 2016 r.). Ze względu na wysokość zadeklarowanych nadwyżek organ I instancji stwierdził konieczność dodatkowego zweryfikowania zasadności złożonych wniosków, w związku z czym wobec spółki zostały wszczęte dwie kontrole podatkowe, odrębnie za okres lipiec - październik 2016 r. oraz za okres listopad 2016 r. - styczeń 2017 r. Przed upływem przedłużonych terminów zwrotu dotyczących lipca i sierpnia 2016 r. kolejnym postanowieniem przedłużono je do dnia 30 kwietnia 2017 r. Tego samego dnia na podstawie odrębnego postanowienia przedłużono także termin zwrotu podatku za września 2016 r. do dnia 30 kwietnia 2017 r. Nadto, postanowieniem z dnia 16 lutego 2017 r. do dnia 30 kwietnia 2017 r. przedłużono termin zwrotu podatku VAT za listopada 2017 r. Następnie, na podstawie postanowienia z dnia 24 marca 2017 r. przedłużono termin zwrotu nadwyżki podatku za grudzień 2016 r. do 31 maja 2017 r., a kolejne przedłużenie w odniesieniu do tego wniosku obejmowało okres do dnia 31 lipca 2017 r. Na podstawie postanowienia z dnia 26 kwietnia 2017 r. nastąpiło z kolei przedłużenie terminów zwrotu za okres lipiec - październik 2016 r. do dnia 31 lipca 2017 r. Odrębnymi postanowieniami przedłużono także zwrot podatku za miesiące listopad 2016 r. oraz styczeń 2017 r. również do dnia 31 lipca 2017 r. Obydwa postanowienia wraz z utrzymującymi je w mocy postanowieniami organu odwoławczego podlegały kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, który wyrokami z dnia 6 grudnia 2017 r. sygn. akt I SA/Sz 806/17 oraz I SA/Sz 807/17 oddalił skargi spółki. Wskazane orzeczenia są prawomocne. Niezależnie, od powyższego postanowieniem z dnia 31 lipca 2017 r. przedłużono termin zwrotu wszystkich powyższych należności (lipiec 2016 r.- styczeń 2017 r.) do dnia 29 września 2017 r. Wskazane postanowienie wraz z utrzymującym je w mocy postanowieniem organu odwoławczego podlegało kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, który wyrokiem z dnia 22 lutego 2018 r. sygn. akt I SA/Sz 1087/17 oddalił skargę spółki. Orzeczenie jest prawomocne. Kolejno, postanowieniem z dnia 28 września 2017 r, przedłużono termin zwrotu podatku VAT za ww. okresy do dnia 28 grudnia 2017 r. Wskazane postanowienie wraz z utrzymującym je w mocy postanowieniem organu odwoławczego podlegało kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, który wyrokiem z dnia 22 marca 2018 r. sygn. akt I SA/Sz 126/18 oddalił skargę spółki. Orzeczenie jest prawomocne. Postanowieniem z dnia 27 grudnia 2017 r. organ I instancji przedłużył termin zwrotu do dnia 28 marca 2018 r. Wskazane postanowienie wraz z utrzymującym je w mocy postanowieniem organu odwoławczego podlegało kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, które wyrokiem z dnia 20 czerwca 2018 r. sygn. akt SA/Sz 374/18 uchylił postanowienia organów obu instancji. W wyroku tym zwrócono uwagę, iż organ I instancji postanowieniem z dnia 28 września 2017 r. przedłużył termin zwrotu podatku do dnia 28 grudnia 2017 r. Kolejne postanowienie z dnia 27 grudnia 2017 r. zostało doręczone spółce dopiero w dniu 29 grudnia 2017 r., tj. po upływie poprzedniego terminu. Natomiast powyższy termin ma charakter materialnoprawny i jego skuteczne przedłużenie musi polegać na doręczeniu kolejnego postanowienia przed upływem dotychczasowego terminu. W związku z wniesieniem skargi kasacyjnej przez organ odwoławczy, wskazane orzeczenie nie jest prawomocne. Skarga kasacyjna została zarejestrowana pod sygn. akt I FSK 1809/18. Następnie, postanowieniem z dnia 28 marca 2018 r. organ I instancji przedłużył termin zwrotu podatku do dnia 28 czerwca 2018 r. Wskazane postanowienie wraz z utrzymującym je w mocy postanowieniem organu odwoławczego podlegało kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, który wyrokiem z dnia 24 października 2018 r. sygn. akt I SA/Sz 564/18 uchylił postanowienia organów obu instancji. W wyroku tym sąd zwrócił uwagę, iż postanowienie z dnia 28 marca 2018 r. zostało doręczone spółce dopiero w dniu 29 marca 2018 r., a zatem po upływie terminu wyznaczonego wcześniejszym postanowieniem z dnia 28 grudnia 2017 r., które nadto zostało uchylone ww. wyrokiem Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w S. z dnia 20 czerwca 2018 r. I SA/Sz 374/18. W związku z wniesieniem skargi kasacyjnej przez organ odwoławczy, wskazane orzeczenie nie jest prawomocne. Skarga kasacyjna została zarejestrowana pod sygn. akt I FSK 125/19. Kolejno, postanowieniem z dnia 14 czerwca 2018 r. (doręczonym 15 czerwca 2018 r.) organ I instancji przedłużył termin zwrotu do dnia 28 września 2018 r. Po rozpoznaniu zażalenia spółki na to postanowienie, zaskarżonym w sprawie postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2018 r., organ odwoławczy utrzymał w mocy ww. postanowienie organu I instancji. W skardze na to postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skarżąca wskazała, że w sprawie brak było podstaw do przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku VAT na podstawie postanowienia z dnia 14 czerwca 2018 r. Wskazanym postanowieniem przedłużono bowiem termin zwrotu VAT do dnia 28 września 2018 r. pomimo doręczenia postanowienia organu I instancji z dnia 27 grudnia 2017 r. dopiero w dniu 29 grudnia 2017 r., podczas gdy poprzednio wyznaczony termin upłynął w dniu 28 grudnia 2018 r., co ze względu na materialnoprawny charakter regulacji będących podstawą przedłużenia skutkowało bezskutecznością tej czynności, a tym samym przesądza także o bezskuteczności kolejnych przedłużeń dokonanych w dniu 28 marca 2018 r. i 14 czerwca 2018 r. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) –dalej: "p.p.s.a.", sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Wyjaśnić zatem należy, że rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania wówczas, gdy orzeczenie, które zapadnie w tym [...] postępowaniu, będzie stanowić podstawę rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym. Wtedy w sprawie sądowoadministracyjnej występuje tzw. zagadnienie wstępne, a więc sytuacja, gdy uprzednie rozstrzygnięcie zagadnienia występującego w sprawie, może wpływać na wynik postępowania, uzasadniając celowość wstrzymania czynności w postępowaniu do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, pod. red. T. Wosia, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańskiej, wyd. 2, s. 456 i n. oraz postanowienie NSA z dnia 1 kwietnia 2014 r. II OZ 310/14). Dla sądu administracyjnego kwestią wstępną będzie zatem wyłącznie takie zagadnienie, którego rozstrzygnięcie jest niezbędne, aby sformułować wypowiedź czy zaskarżony akt jest zgodny z prawem (por. wyrok NSA z dnia 8 maja 2007 r., II OSK 694/06, wyrok NSA z dnia 19 kwietnia 2006 r., I FSK 845/05, postanowienie NSA z 6 lutego 2014 r., II OZ 109/14). Przedmiotem niniejszego postępowania jest zagadnienie przedłużenia terminu zwrotu kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, który wiąże się z istotnym zagadnieniem dotyczącym czasookresu, w którym może nastąpić przedłużenie terminu zwrotu podatku naliczonego nad należnym oraz oznaczenia terminu, w którym następuje zakończenie weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanej w ramach postępowań weryfikacyjnych, o których mowa w art. 87 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221 ze zm.). Uprawnienie organu podatkowego do przedłużenia terminu zwrotu podatku od towarów i usług przysługuje jedynie w odniesieniu do terminu, który w dacie przedłużenia jeszcze nie upłynął (por. m.in. uchwała składu 7 sędziów NSA z dnia 24 października 2016 r., I FPS 2/16). Upływ terminu przesądza bowiem o obowiązku zwrotu podatku, niezależnie od tego czy zasadność zwrotu wymagała dodatkowego rozliczenia podatnika, czy też nie. Tym samym możliwość dokonania kontroli postanowienia przedłużającego termin zwrotu podatku, w sytuacji gdy ze stanu faktycznego sprawy wynika, że organ uprzednio przedłużał termin zwrotu podatku naliczonego nad należnym, uwarunkowana jest możliwością zweryfikowania, czy organy podatkowe prawidłowo i skutecznie przedłużały termin zwrotu wydając postanowienie (postanowienia) poprzedzające zaskarżony akt. Dopiero bowiem ustalenie tych okoliczności pozwoli na ocenę czy przedłużenia dokonano skutecznie, czy też już po upływie terminu wyznaczonego do zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług naliczonego nad należnym (por. postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 12 października 2017 r. I SA/Wr 600/17). Jak wynika z przedstawionego na wstępie stanu sprawy, w przypadku spółki wyrokiem z dnia 20 czerwca 2018 r. I SA/Sz 374/18 uchylono postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 20 marca 2018 r. oraz poprzedzające je postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w S. z dnia 27 grudnia 2017 r. w przedmiocie przedłużenia do dnia 28 marca 2018 r. terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług za okresy od lipca do grudnia 2016 r. i styczeń 2017 r., a następnie wyrokiem z dnia 24 października 2018 r. I SA/Sz 564/18 uchylono postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 19 czerwca 2018 r. i poprzedzające je postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w S. z dnia 28 marca 2018 r. w przedmiocie przedłużenia do dnia 28 czerwca 2018 r. terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług za okresy od lipca do grudnia 2016 r. i styczeń 2017 r. Z uwagi na wniesienie skarg kasacyjnych od tych wyroków nie są one jeszcze prawomocne. W konsekwencji, skoro zaskarżonym w sprawie postanowieniem organ odwoławczy utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji dokonującego kolejnego już przedłużenia terminu zwrotu VAT, natomiast ostatnie dwa poprzedzające je postanowienia, zostały uchylone przez sąd, to kontrola zaskarżonego aktu, która odbywa się w kontekście oceny prawidłowości wydania postanowień je poprzedzających, może nastąpić dopiero po dokonaniu kontroli instancyjnej wyroków z dnia 20 czerwca 2018 r. I SA/Sz 374/18 oraz z dnia 24 października 2018 r. I SA/Sz 564/18. W konsekwencji, postępowanie w niniejszej sprawie należy zawiesić do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia przez Naczelny Sąd Administracyjny skarg kasacyjnych od powyższych wyroków zarejestrowanych pod sygn. akt I FSK 1809/18 oraz I FSK 125/19. Mając na uwadze powyższe okoliczności sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.