I SA/Wa 1134/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anita Wielopolska-Fonfara (spr.), Sędziowie sędzia WSA Dariusz Chaciński, sędzia WSA Anna Wesołowska, Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi Pierwszego Polskiego Towarzystwa [...] S.A. w [...] w przedmiocie wymierzenia Ministrowi Infrastruktury i Rozwoju grzywny w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15.06.2005 r., sygn. akt IV SA/Wa 966/04 postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. wypłacić z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Pierwszemu Polskiemu Towarzystwu [...] S.A. w [...] kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego. Orzeczeniem z dnia [...] Minister Żeglugi i Gospodarki Wodnej orzekł o przejściu na własność Państwa nieruchomości położonych w [...] przy ul. [...], oznaczonych jako: parcele nr [...] i [...] zapisane w księdze hipotecznej [...] tom 6 wykaz 188; parcela nr [...] zapisana w księdze wieczystej [...] tom 6 wykaz 187 oraz parcela nr [...] zapisana w księdze wieczystej [...] tom 15 wykaz 564, stanowiących własność P. S.A. w [...] w likwidacji, znajdujących się w faktycznym władaniu P. Z wnioskiem o stwierdzenie nieważności ww. orzeczenia z dnia [...] wystąpiło P. S.A. Decyzją z dnia [...] nr [...] Minister Infrastruktury odmówił stwierdzenia nieważności orzeczenia Ministra Żeglugi i Gospodarki Wodnej z dnia [...]. Powyższa decyzja została utrzymana w mocy decyzją tego samego organu z dnia [...] nr [...]. Wyrokiem z dnia 15.06.2005 r. sygn. akt IV SA/Wa 966/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił ww. decyzję z dnia [...] oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] wskazując, iż organ nadzoru nie wyjaśnił należycie czy przejęta nieruchomość mogła być objęta uregulowaniami dekretu z dnia 16 grudnia 1918 r. w przedmiocie przymusowego zarządu państwowego. Wyrokiem z dnia 10.10.2006 r. sygn. akt I OSK 1304/05 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargi kasacyjne od powyższego wyroku. Decyzją z dnia [...] nr [...] Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej odmówił stwierdzenia nieważności przedmiotowego orzeczenia Ministra Żeglugi i Gospodarki Wodnej z dnia [...]. Skarżący pismem z dnia 7 lutego 2013 roku wystąpił do Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. W dniu 2 lipca 2013 roku skarżący wezwał organ, na podstawie przepisu art. 154 § 1 p.p.s.a., do załatwienia sprawy, w przedmiocie stwierdzenia nieważności orzeczenia Ministra Żeglugi i Gospodarki Morskiej z dnia [...] wskazując, iż od wydania wyroku przez Naczelny Sąd Administracyjny z dnia 10.10.2006 roku minęło aż 6 i pół roku a organ nadal prowadzi postępowanie w sposób przewlekły. Po rozpoznaniu wniosku z dnia 7 lutego 2013 roku o ponowne rozpatrzenie sprawy Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w dniu [...] wydał decyzję, którą uchylił swoją zaskarżoną decyzję z dnia [...] w całości i rozstrzygnął co do meritum sprawy. Pismem z dnia 24.02.2014 r. (data wpływu: 28.02.2014 r.) P. S.A. wniosło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na przewlekłe prowadzenie przez organ postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności przedmiotowego orzeczenia nacjonalizacyjnego z dnia [...], po wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10.10.2006 r. sygn. akt I OSK 1304/05, z wnioskiem o wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 154 § 1 p.p.s.a. Nadto, w uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, iż prowadzenie postępowania w tak dalece przewlekły sposób wypełnia "hipotezę" przepisu art. 154 § 1 p.p.s.a. stąd też wniósł o wymierzenie organowi grzywny w trybie art- 154 § 1 i § 6 p.p.s.a. oraz o zasądzenie kosztów sądowych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, względnie o oddalenie skargi. Odnosząc się do przedmiotowej skargi Minister wskazał na jej niedopuszczalność wynikającą z okoliczności, iż wezwanie do usunięcia naruszenia prawa skierowane zostało do organu w dniu 02.07.2013 r., tj. już po wydaniu decyzji rozstrzygającej sprawę, wydanej w dniu [...]. Organ podkreślił, że zaniechanie skierowania do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa przed wydaniem decyzji z dnia [...] czyni niedopuszczalnym złożenie skargi o wymierzenie organowi grzywny. Dodał, że niewątpliwie w przedmiotowej sprawie nie doszło do bezczynności ani przewlekłości ze strony organu po wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10.10.2006 r. z uwagi na wydanie ww. decyzji. Z ostrożności procesowej, organ wskazał, iż nawet w przypadku uznania, że przedmiotowa skarga jest dopuszczalna pomimo spóźnionego wezwania organu, nie może budzić wątpliwości, iż po wydaniu decyzji z dnia [...] wniesiona skarga z wnioskiem o wymierzenie grzywny powinna podlegać oddaleniu jako niezasadna z uwagi na rozstrzygnięcie sprawy przez organ na ponad rok przed złożeniem skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Skarga podlega odrzuceniu. W świetle art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej powoływana jako p.p.s.a.) w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Jak wynika z treści niniejszego przepisu, jedynym warunkiem dopuszczalności wniesienia uregulowanej nim skargi jest uprzednie pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy (M. Jagielska, J. Jagielski, R. Stankiewicz w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, pod redakcją R. Hausera, M. Wierzbowskiego, C.H. Beck, 2011, s. 549, nb 5; postanowienie NSA z: 20 listopada 2012 r., II OSK 2721/12, LEX nr 1248469; 15 maja 2013 r., II OSK 1073/13; 19 marca 2013 r., II OSK 540/13). Wezwanie to stanowi przesłankę dopuszczalności zaskarżenia, której niedochowanie przez skarżącego powoduje odrzucenie skargi bez możliwości jej konwalidacji. Oznacza to, że skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., jeżeli strona nie wezwie organu do wykonania orzeczenia sądu lub załatwienia sprawy (postanowienie NSA z: 21 czerwca 2011 r., I OSK 1037/11; 7 kwietnia 2010 r., I OSK 1679/09; 14 października 2009 r., I OSK 467/09, 23 lutego 2006 r., II OSK 52/06,). Dopiero niewykonanie wyroku lub niezałatwienie sprawy po wezwaniu organu otwiera drogę do wniesienia skargi i badania czy zachodzi przesłanka do ukarania organu grzywną, o której mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a. Skierowanie do organu wezwania w trybie art. 154 § 1 p.p.s.a. nie w każdym przypadku powoduje dopuszczalność późniejszego wniesienia skargi na podstawie tego przepisu. Przykładowo, wezwanie skierowane do organu przedwcześnie, w chwili, gdy nie jest możliwe wykonanie wyroku albo wydanie nowego rozstrzygnięcia po wyroku uchylającym akt administracyjny, jest uznawane za bezskuteczne (zob. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10.05.2011 r. sygn. akt II SA/Wa 777/11), a w konsekwencji złożona skarga podlega odrzuceniu. Podobnie należy traktować skierowanie do organu wezwania już po wydaniu decyzji rozstrzygającej sprawę, wydanej po wyroku sądu administracyjnego uchylającym poprzednio wydaną w sprawie decyzję. Podkreśla się bowiem powszechnie w orzecznictwie dyscyplinujący dla organu charakter wezwania z art. 154 p.p.s.a., które ma na celu umożliwienie organowi przerwanie stanu bezczynności lub przewlekłości poprzez podjęcie stosownych czynności w sprawie. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że po wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10.10.2006 r. sygn. akt I OSK 1304/05, którym oddalono skargi kasacyjne od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15.06.2005 r. sygn. akt IV SA/Wa 966/04, którym uchylono decyzję organu z dnia [...] oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...], Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej wydał rozstrzygnięcie w sprawie. Decyzją z dnia [...] nr [...] odmówił stwierdzenia nieważności przedmiotowego orzeczenia z dnia [...]. Z akt sprawy wynika, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zostało skierowane do organu przez stronę skarżącą w dniu 02.07.2013 r. (data stempla wpływu do organu), tj. już po wydaniu przez organ ww. decyzji z dnia [...], rozstrzygającej sprawę. Wskazać zatem należy, że zaniechanie skierowania do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa przed wydaniem decyzji przez organ czyni niedopuszczalnym wniesienie skargi o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 154 § 1 p.p.s.a., z uwagi na nie wyczerpanie przewidzianego ustawą trybu. Wydanie przez organ pierwszej instancji decyzji jest interpretowane jako uwzględnienie wyroku przez organ, a zatem brak jest podstaw do zastosowania środków Należy mieć na uwadze dyscyplinujący dla organu charakter wezwania z art. 154 § 1 p.p.s.a., podkreślany powszechnie w orzecznictwie, umożliwiający stronie przerwanie stanu bezczynności lub przewlekłości poprzez podjęcie przez organ stosownych działań. Stąd też w obliczu bezspornej okoliczności wydania decyzji przed wniesieniem wezwania, wyłączona jest możliwość uwzględnienia skargi opartej o powołaną regulację prawną. Stwierdzić zatem należy, że w niniejszej sprawie nie zostały zachowane warunki formalne wniesienia skargi o wymierzenie grzywny organowi administracji za niewykonanie wyroku na podstawie art. 154 § 1 P.p.s.a. W tym stanie rzeczy skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.