VII SA/Wa 1875/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Elżbieta Granatowska po rozpoznaniu w dniu 24 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.B. Z., M. S., M. J. M., R. M., B. P. na uchwałę Rady Miasta [...] z dnia [...] lutego 1997 r., nr [...] w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić B.P. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uiszczony wpis od skargi w kwocie 300 (trzysta) złotych. D. B. Z., M. S., M. J. M., R. M. i B. P., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Rady Miasta [...] z dnia [...] lutego 1997 r., nr [...] w sprawie uchwalenia zmiany uproszczonego planu zagospodarowania przestrzennego terenu budownictwa jednorodzinnego "[...]" i miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta [...]. Skarga została wniesiona w dniu 4 sierpnia 2021 r. (data nadania w urzędzie pocztowym). Przed wniesieniem skargi, skarżący wystąpili do Rady Miasta [...] z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, które wpłynęło do organu w dniu 4 maja 2021 r. W dniu [...] lipca 2021 r. Przewodniczący Rady [...]skierował do pełnomocnika skarżących pismo, w którym poinformował, że Rada nie zajęła stanowiska w sprawie złożonego wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Pismo to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżących w dniu 8 lipca 2021 r. W odpowiedzi na wniosek pełnomocnika skarżących z dnia [...] lipca 2021 r. o uzasadnienie przyczyn, dla których Rada nie przyjęła negatywnego stanowiska w sprawie przedmiotowego wezwania, Przewodniczący Rady Miasta w piśmie z dnia [...] sierpnia 2021 r. wskazał, iż sprawa ta nie została wprowadzona do porządku obrad Rady, ponadto Rada nie ma obowiązku podejmowania uchwały w tym przedmiocie. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżących wskazał, iż Przewodniczący Rady Miasta pismem z dnia 5 lipca 2021 r. poinformował, że Rada nie zajęła stanowiska w sprawie złożonego wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Pismo to zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 8 lipca 2021 r. i od tej daty rozpoczął bieg termin do wniesienia skargi. W ocenie pełnomocnika skarżących, skoro Rada nie podjęła uchwały o nieuwzględnieniu wezwania skarżących, to tym samym uznała, że ich argumenty są zasadne. W odpowiedzi na skargę Rada Miasta [...] wniosła o jej odrzucenie jako wniesionej po terminie, ewentualnie o jej oddalenie. Organ wskazał, iż wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wpłynęło do organu w dniu 5 maja 2021 r. i w ciągu 60 dni od tej daty organ nie udzielił odpowiedzi na to wezwanie. Pismo Przewodniczącego Rady Miasta z dnia 5 lipca 2021 r. nie jest stanowiskiem organu – Rady Miasta [...] w sprawie wezwania do usunięcia naruszenia prawa, a jedynie informacją podpisaną przez Przewodniczącego, że Rada Miasta nie zajęła stanowiska w sprawie wezwania. Pismo to nie uprawnia do dodatkowego terminu na wniesienie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Podstawą prawną wniesienia skargi w tej sprawie jest art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 446). W dniu 1 czerwca 2017 r. weszła w życie ustawa z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935, dalej: ustawa nowelizująca). Zmieniła ona m.in. treść art. 52 i 53 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) oraz art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 446). Art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym w brzmieniu sprzed nowelizacji stanowił, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Art. 2 pkt 1 lit. a ustawy nowelizującej wyeliminował wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy nowelizującej, art. 52 i art. 53 p.p.s.a., jak również przepisy ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. Zatem dla ustalenia, która wersja art. 52 i 53 p.p.s.a. oraz art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym ma zastosowanie w danej sprawie rozstrzygająca jest nie data wniesienia skargi, lecz data wydania zaskarżonego aktu (wyrok NSA z 28 sierpnia 2018 r., II OSK 1624/18, wszystkie powołane orzeczenia publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl). Zaskarżona uchwała została podjęta w dniu 27 lutego 1997 r., a więc zastosowanie do niej ma poprzednio obowiązujący tryb wniesienia skargi. Stosownie do art. 53 § 2 p.p.s.a. (w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 czerwca 2017 r.), w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 2 kwietnia 2007 r., II OPS 2/07 (ONSAiWSA 2007, nr 3, poz. 60) wyjaśnił, że "1. Przepis art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) 2. Skarga na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym jest wniesiona po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, także wówczas, gdy skargę wniesiono w terminie 60 dni od dnia wezwania przed upływem terminu do załatwienia wezwania (art. 35 § 3 K.p.a. w związku z art. 101 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym), jeżeli organ nie uwzględnił wezwania". Oznacza to, że skargę na uchwałę rady gminy podjętą przed 1 czerwca 2017 r., w trybie art. 101 u.s.g., należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu odpowiedzi rady gminy na wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego, a jeżeli rada nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, że dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa jest dzień wpływu wezwania do właściwego organu – tak w przypadku złożenia wezwania w siedzibie organu, jak i w przypadku złożenia wezwania za pośrednictwem polskiej placówki pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 1113 ze zm.). Przyjąć zatem należy, że początkiem 60-dniowego terminu do wniesienia skargi do sądu, o którym mowa w art. 53 § 2 p.p.s.a., jest dzień następny po dniu doręczenia wezwania organowi (por. postanowienia NSA: z 20 kwietnia 2021 r., III OZ 224/21, z 11 grudnia 2019 r., II OZ 1107/19, z 24 marca 2015 r., II OSK 568/15; z 15 grudnia 2012 r., II OSK 166/12; z 13 marca 2012 r., II OSK 596/12; z 16 maja 2012 r., II OSK 371/11, z 1 marca 2010 r., II OSK 302/10). W niniejszej sprawie skierowane poprzez skarżących do organu wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nadane zostało w placówce pocztowej w dniu 30 kwietnia 2021 r. i wpłynęło do organu w dniu 4 maja 2021 r. (data potwierdzenia wpływu). Od dnia 5 maja 2021 r. rozpoczął więc bieg termin do wniesienia skargi. Wobec tego, że organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, skargę należało wnieść w terminie 60 dni od dnia wpływu wezwania do organu. Termin ten upłynął 3 lipca 2021 r. (sobota). Bezsporne jest, że do dnia 3 lipca 2021 r. skarżący nie otrzymali odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zgodnie z art. 83 § 2 p.p.s.a. jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Uznać w związku z tym należy, że ostatnim dniem, w którym skarżący mogli wnieść skargę z zachowaniem ustawowego terminu był dzień 5 lipca 2021 r. (poniedziałek). Skarga została wniesiona 4 sierpnia 2021 r. (data nadania w urzędzie pocztowym, k. 15), a więc po upływie ustawowego terminu. Rozważenia wymaga, czy wskazane w skardze pismo Przewodniczącego Rady Miasta z dnia 5 lipca 2021 r., z otrzymaniem którego pełnomocnik skarżących wiąże skutek prawny w postaci rozpoczęcia biegu 30-dniowego terminu do wniesienia skargi rzeczywiście taki skutek wywołało. Z treści tego pisma wynika, że nie wyrażono w nim merytorycznego stanowiska organu – Rady Miasta [...] w sprawie wezwania skarżących do usunięcia naruszenia prawa, a jedynie podano informację podpisaną przez Przewodniczącego Rady, że Rada Miasta nie zajęła stanowiska w sprawie wezwania. Wniosek pełnomocnika skarżących, iż skoro Rada nie podjęła uchwały o nieuwzględnieniu wezwania skarżących, to tym samym uznała, że ich argumenty są zasadne, jest nieuprawniony wobec jednoznacznej treści tego pisma. Pisma tego nie można więc uznać za odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Ponadto pismo to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżących w dniu 8 lipca 2021 r., a więc po upływie 60-dniowego terminu na wniesienie skargi. W orzecznictwie podkreśla się, że z treści art. 53 § 2 p.p.s.a. wynika, że termin 30 dni do wniesienia skargi rozpoczyna swój bieg dopiero po doręczeniu przez organ odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zatem by termin 30 dni zaczął bieg nie wystarczy wyłącznie sporządzenie odpowiedzi na wezwanie ani nawet wiedza strony, że takowa odpowiedź została sporządzona. Przepis powyższy jednoznacznie mówi o doręczeniu stronie przez organ odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Doręczenie to powinno nastąpić najpóźniej w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Takie stanowisko, co do liczenia biegu terminu przewidzianego w art. 53 § 2 p.p.s.a., jest utrwalone w orzecznictwie sądowym (por. postanowienia NSA z dnia: z 2 września 2020 r., II OZ 542/20, z 7 marca 2018 r., II OZ 192/18, z 21 grudnia 2017 r., II OZ 1570/17, z 12 lipca 2017 r., II OZ 723/17). Sąd podziela więc stanowisko organu wyrażone w odpowiedzi na skargę, że pismo Przewodniczącego Rady Miasta z dnia 5 lipca 2021 r., doręczone pełnomocnikowi skarżących w dniu 8 lipca 2021 r., nie wywołało skutku prawnego w postaci rozpoczęcia biegu dodatkowego 30-dniowego terminu do wniesienia skargi. W związku z powyższym, Sąd uznał, że przedmiotowa skarga została wniesiona po upływie terminu, o którym mowa w art. 53 § 2 p.p.s.a. (w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 czerwca 2017 r.). W myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Ze wskazanych wyżej przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. wpis od skargi zwrócono B.P., która uiściła wpis w dniu 6 sierpnia 2021 r. (k.31).