VII SA/Wa 258/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Tomasz Janeczko (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Andrzej Nogal asesor WSA Marcin Maszczyński po rozpoznaniu w dniu 11 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym ze skargi B. W. i T. W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 12 listopada 2024 r. znak: DOR.7101.214.2024.KPI w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji oddala skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: "organ odwoławczy", "GINB") postanowieniem z 12 listopada 2024 r znak: DOR.7101.214.2024. KPI, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572, dalej: "k.p.a."), po rozpatrzeniu zażalenia B. i T. W. ( dalej: "skarżący", "inwestorzy", "wnioskodawcy"), na postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego ( dalej: "MWINB", "organ wojewódzki", "organ I instancji") z 29 sierpnia 2024 r., nr 763/2024, znak: WOB.771.1.10.2020.MULE, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Powyższe postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym. Małopolski WINB ostateczną decyzją z [...] czerwca 2011 r., znak: [...], utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. Powiat G. z [...] kwietnia 2011 r., Nr [...], znak: [...], nakazującą inwestorom rozbiórkę muru oporowego, usytuowanego na działce nr [...] obr. [...] [...] o wysokości około 0,90 m do 1,10 m w granicy działek 1 nr [...] i [...] obr. [...] [...] oraz o wysokości około 0,40 m do 1,0 m , w granicy działek nr [...] i [...] obr. [...] [...] przy ul. [...] w K. - wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z 8 grudnia 2011 r., sygn. akt II SA/Kr 1426/11, oddalił skargę inwestorów na decyzję i Małopolskiego WINB z [...] czerwca 2011 r., a następnie Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 8 stycznia 2014 r., sygn. akt II OSK 1801/12, oddalił skargę kasacyjną inwestorów od wyroku WSA w Krakowie z 8 grudnia 2011 r. Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z 29 sierpnia 2024 r., nr 763/2024, znak: WOB.771.1.10.2020.MULE, po rozpatrzeniu wniosku skarżących, odmówił wstrzymania wykonania decyzji organu wojewódzkiego z [...] czerwca 2011 r. Z postanowieniem Małopolskiego WINB z 29 sierpnia 2024 r. nie zgodzili się skarżący wnosząc zażalenie. Po rozpoznaniu zażalenia, GINB wspomnianym na wstępie skarżonym postanowieniem z dnia 12 listopada 2024 r., utrzymał w mocy postanowienie organu wojewódzkiego. Uzasadniając powyższe rozstrzygnięcie, organ odwoławczy wskazał, że skarżący wystąpili z wnioskiem z 5 grudnia 2020 r. o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Małopolskiego WINB z [...] czerwca 2011 r. oraz wnioskiem o wstrzymanie wykonania ww. decyzji. GINB przypomniał, że Małopolski WINB postanowieniem z 29 sierpnia 2024 r., nr 762/2024, znak: WOB.771.1.10.2020.MULE, odmówił wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną organu wojewódzkiego z [...] czerwca 2011 r. Wskazał także, że we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji MWINB z [...] czerwca 2011 r. wskazano, że ewentualne wykonanie decyzji będzie groziło skarżącym niepowetowaną stratą, w związku z wydaniem postanowienia w przedmiocie nałożenia na skarżących grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku rozbiórki muru oporowego. Zdaniem wnioskodawców, za prawdopodobieństwem wznowienia postępowania i uchylenia decyzji przemawia to, że wybudowano jedynie "ogrodzenie międzysąsiedzkie". Organ odwoławczy wyjaśnił, że wstrzymanie wykonania decyzji w trybie art. 152 § 1 k.p.a. może nastąpić po wznowieniu postępowania, a więc wtedy, gdy organ administracji publicznej podejmuje działania zmierzające do oceny, czy istnieją ustawowe podstawy do zweryfikowania ostatecznej decyzji administracyjnej w nadzwyczajnym trybie. GINB zaznaczył, że w niniejszej sprawie zostało wydane postanowienie odmawiające wznowienia postępowania, a zatem do wszczęcia postępowania wznowieniowego nie doszło. Zdaniem organu odwoławczego, braku prawdopodobieństwa uchylenia decyzji, o którym mowa w art. 152 § 1 k.p.a., należy upatrywać w tym, że w obrocie prawnym pozostaje ostateczne postanowienie o odmowie wznowienia postępowania. Nie ma podstaw do wstrzymania wykonania decyzji w trybie art. 152 k.p.a. w przypadku, gdy nie doszło do skutecznego wznowienia postępowania. Mając powyższe na względzie organ odwoławczy stwierdził, że MWINB zaskarżonym postanowieniem z 29 sierpnia 2024 r. po rozpatrzeniu wniosku skarżących, zasadnie odmówił wstrzymania wykonania decyzji organu wojewódzkiego z [...] czerwca 2011 r. GINB przypomniał, że w zażaleniu wskazano, że funkcjonowanie w obrocie prawnym decyzji MWINB z [...] czerwca 2011 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki muru oporowego, w związku z wydaniem postanowienia w przedmiocie nałożenia na wnioskodawców grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku, naraża wnioskodawców na "negatywne konsekwencje finansowe". Ponadto, zdaniem skarżących wybudowano jedynie ogrodzenie. Organ stwierdził, że w jego ocenie powyższe argumenty, nie uzasadniają wstrzymania wykonania decyzji Małopolskiego WINB z [...] czerwca 2011 r. Skarżący złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 12 listopada 2024 r., znak: DOR.7101.214.2024.KPI. Wskazanemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a to: - zasady pogłębiania zaufania tj. art. 8 § 1 k.p.a. poprzez jedynie formalne rozpoznanie sprawy oraz nie przeprowadzenie postępowania dowodowego, podczas gdy organ zobowiązany jest do zbadania okoliczności sprawy, aby ustalić, czy wskazują one na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania, - art. 152 § 1 k.p.a., poprzez jego błędną wykładnię, a to przyjęcie, iż przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest wznowienie postępowania głównego, podczas gdy wskazany przepis jednoznacznie wskazuje, iż przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest fakt, że okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku postępowania o wznowienie. Wobec powyższego, wniesiono o uwzględnienie skargi w całości oraz o uchylenie postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie z dnia 12 listopada 2024 r., znak: DOR.7101.214.2024.KPI wraz z poprzedzającym je postanowieniem MWINB z dnia 29 sierpnia 2024 r., nr 763/2024 i orzeczenie o kosztach postępowania według norm prawem przepisanych. W uzasadnieniu skargi wskazano, że każdorazowo wydanie orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie powinno zostać poprzedzone podjęciem przez organ szeregu działań i czynności, które zmierzać będą do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Jeżeli jednak organ decyduje się na zaniechanie podjęcia jakichkolwiek czynności, należy uznać takie działanie za naruszające zasady postępowania administracyjnego, a w szczególności zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów władzy publicznej. Podniesiono, że organ pominął złożony przez skarżących wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji dowód tj. ekspertyzę techniczną dotyczącą poprawności rozwiązania budowlanego konstrukcji ogrodzenia posesji nr ewid. [...] obr. [...] [...], przy ul. [...] w K., sporządzoną przez dr inż. W. B. rzeczoznawcę budowlanego, z daty [...] listopada 2020 r. Powyższy dokument powinien stanowić podstawę do oceny, czy okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji MWINB z [...] czerwca 2011 r. w wyniku wznowienia postępowania. Pomimo tego, organ ograniczył prowadzone postępowanie, wydając jedynie rozstrzygnięcie o charakterze formalnym, bez oparcia w stanie faktycznym sprawy, którego - co należy ponownie podkreślić - nie zbadał i nie rozpoznał. Obie decyzje - zarówno decyzja organu I instancji, jak i organu II instancji, ściśle wiąże wniosek o wstrzymanie decyzji z wnioskiem o wznowienie postępowania, a więc obie decyzje odwoływały się bezpośrednio do rozstrzygnięcia wniosku o wznowienie postępowania. Ścisłe powiązanie przez organ I rozstrzygnięcia wniosku o wstrzymanie decyzji z wnioskiem o wznowienie postępowania spowodowało, że organ nie podjął żadnych działań zmierzających do rozpoznania istoty sprawy, a jedynie ograniczył się do sentencji postanowienia dot. wniosku o wznowienie postępowania. Tak wskazaną interpretację przepisów, zdaniem skarżących, należy uznać za błędną, w szczególności biorąc pod uwagę, że pod względem procesowym, oba złożone wnioski, choć objęte jednym pismem, stanowią podstawę odrębnych postępowań. Wniosek o wstrzymanie wykonania przez cztery lata pozostawał nierozpoznany, a postanowienie wydano tego samego dnia, co postanowienie o odmowie wznowienia postępowania, co daje kolejną podstawę do uznania, że organ nie podjął żadnych działań, a jedynie uzależnił treść wydanego postanowienia od innego postanowienia - nie mając do tego podstaw ustawowych. Takie działanie pozostaje również sprzeczne z ogólnymi zasadami wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, które aby było skuteczne i spełniało swoją rolę procesową, powinno zostać rozpoznane podczas trwania postępowania, a nie na jego ostatnim etapie. Dodatkową przesłanką dla przychylenia się do wniosku skarżących jest długotrwała - 4 letnia - bierność organu, co powinno być brane w ocenie Sądu dla uwzględnienia wniosku skarżących. Ponadto, zaskarżonym postanowieniem organ naruszył art. 152 § 1 k.p.a. poprzez uznanie, że wstrzymanie wykonania decyzji jest uzależnione od uprzedniego wznowienia postępowania, co nie znajduje podstaw w ustawowych przesłankach ujętych we wskazanym przepisie. Jak wskazuje art. 152 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Wstrzymanie decyzji powinno więc nastąpić w przypadku istnienia prawdopodobieństwa uchylenia decyzji, co może wynikać m.in. z nowych dowodów oraz okoliczności. Ograniczenie przez organ możliwości wstrzymania wykonania decyzji od pozaustawowych przesłanek, doprowadziło do uniemożliwienia skarżącym podjęcia obrony ich interesu prawnego i ochrony przed szkodą wynikającą z błędnych ustaleń faktycznych. W niniejszym postępowaniu nową okolicznością są wskazania dotyczące błędnego zakwalifikowania konstrukcji znajdującej się na granicy działek jako mur oporowy, podczas gdy ze względu na funkcję, jakie konstrukcja ta pełni - co potwierdza specjalistyczna ekspertyza wskazana jako dowód w niniejszej sprawie - należy uznać, że stanowi ona wyłącznie ogrodzenie działki. Ponadto, w ślad za podnoszonymi już twierdzeniami, podkreślono, że utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia naraża skarżących na niepowetowaną stratę - a więc na negatywne konsekwencje finansowe, które powstaną w skutek uchybień i błędów organów administracji publicznej. W odpowiedzi na skargę GINB wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259, dalej: "p.p.s.a."), sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd uwzględnia skargę w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) p.p.s.a.) oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach, sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Mając na uwadze powyższe kryteria, Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Przedmiotem kontroli Sądu było postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 12 listopada 2024 r znak: DOR.7101.214.2024. KPI, utrzymujące w mocy postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 29 sierpnia 2024 r., nr 763/2024, znak: WOB.771.1.10.2020.MULE, odmawiające wstrzymania wykonania decyzji organu wojewódzkiego z [...] czerwca 2011 r" znak: [...]. Podstawę prawną kwestionowanego postanowienia stanowił przepis art. 152 § 1 k.p.a., zgodnie z którym organ administracji publicznej właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Na postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji służy stronie zażalenie, chyba że postanowienie wydał minister lub samorządowe kolegium odwoławcze (art. 152 § 2 k.p.a.). Wyjaśnić należy, że instytucja procesowa, o której mowa w art. 152 § 1 k.p.a., służy ochronie strony przed możliwymi negatywnymi konsekwencjami, jakie może ponieść na skutek wykonania lub dalszego wykonywania decyzji, przede wszystkim zaś chroni przed powstaniem szkody. Dla jej zastosowania wystarczy wskazanie na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania, bez względu na jego stopień. O prawdopodobieństwie uchylenia decyzji w rozumieniu art. 152 § 1 k.p.a. można mówić dopiero wówczas, gdy bez konieczności przeprowadzania szczegółowej analizy materiału dowodowego znajdującego się w aktach sprawy oraz dowodów i argumentów przedstawionych przez stronę postępowania jak również bez konieczności dokonywania szczegółowej analizy przepisów prawa, mających zastosowanie w sprawie, możliwe jest stwierdzenie, że decyzja zostanie uchylona. Wstrzymanie wykonania decyzji nie jest zatem pozostawione uznaniu organu, ale uzależnione jest od wystąpienia "prawdopodobieństwa" uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Owo "prawdopodobieństwo" powinno polegać na podaniu tej przesłanki wznowieniowej, która w ocenie organu ma w danej sprawie zastosowanie, z jednoczesnym przytoczeniem okoliczności, które wskazują na tę konkretną przesłankę oraz omówieniu względów, dla jakich zdaniem organu możliwe jest uchylenie decyzji. Oceniając zaistnienie bądź nie przesłanek z art. 152 § 1 k.p.a., organ nie musi w tym celu prowadzić postępowania wyjaśniającego na zasadach określonych w art. 7 i art. 77 k.p.a., a więc nie musi podejmować wszelkich niezbędnych kroków zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy (por. wyroki NSA z 18 maja 2016 r., sygn. akt II OSK 2178/14; z 28 czerwca 2023 r., sygn. akt II OSK 2440/20; z 24 sierpnia 2023 r., sygn. akt II OSK 2725/20; wyrok WSA w Łodzi z 31 stycznia 2023 r., sygn. akt II SA/Łd 478/22; wyrok WSA w Warszawie z 21 lutego 2023 r., sygn. akt VII SA/Wa 1587/22, wszystkie powołane orzeczenia publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). W kontekście pierwszego z zarzutów podniesionych w skardze podkreślić należy, że orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się również, że w postępowaniu dotyczącym wstrzymania wykonania decyzji nie bada się merytorycznie zgodności z prawem decyzji ostatecznej oraz konieczności ewentualnego jej wyeliminowania z obrotu prawnego. Nastąpi to bowiem w rozstrzygnięciu kończącym wznowione postępowanie (por. np. wyrok WSA w Białymstoku z 28 marca 2023 r., sygn. akt II SA/Bk 91/23). Instytucja wstrzymania wykonania decyzji w trybie art. 152 § 1 k.p.a. nie może być bowiem wykorzystywana jako narzędzie "wyprzedzającego", w ramach postępowania wpadkowego, merytorycznego badania sprawy wznowieniowej. Strona żądająca wstrzymania wykonania decyzji objętej wznowieniem postępowania nie może zatem oczekiwać, że w ramach badania "prawdopodobieństwa uchylenia" decyzji na potrzeby wydania postanowienia wstrzymującego, właściwy organ będzie prowadził postępowanie wyjaśniające w takim samym zakresie i tak samo pogłębione, jak postępowanie wznowieniowe główne. Instytucja wstrzymania służyć może zatem uprawnionym tylko wówczas, gdy już w oparciu o czytelne i znane okoliczności sprawy, bez potrzeby dalszych wyjaśnień i analiz, wynik postępowania wznowieniowego jawi się jako przesądzony (por. wyrok NSA z 20 czerwca 2023 r., sygn. akt II OSK 2229/20). NSA scharakteryzował zaś istotę wystąpienia ww. prawdopodobieństwa wskazując, że w uzasadnieniu postanowienia wstrzymującego wykonanie decyzji muszą zostać przedstawione okoliczności sprawy uprawdopodabniające uchylenie decyzji w wyniku wznowienia postępowania, a więc organ musi być wstępnie przekonany o tym, że nastąpi skuteczne wznowienie postępowania, a w jego wyniku dojść może do uchylenia decyzji (zob. też W. Chróścielewski (w:) Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, red. Z. Kmieciak, Warszawa 2019, art. 152). W ocenie Sądu tego rodzaju okoliczności nie zostały przez skarżących uprawdopodobnione. Kwestia niewłaściwej kwalifikacji przez organy spornej inwestycji jako muru oporowego, była przez skarżących podnoszona zarówno na etapie postępowania administracyjnego zakończonego decyzją MWINB z [...] czerwca 2011 r., jak też w postępowaniu sądowym zakończonym prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 8 grudnia 2011 r., sygn. akt II SA/Kr 1426/11 oddalającym skargę inwestorów. Sąd we wspomnianym wyroku nie podzielił argumentów skarżących dotyczących niewłaściwej kwalifikacji przedmiotowej inwestycji. Kwestia ta podnoszona była także w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji MWINB z [...] czerwca 2011 r., również zakończonym prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 sierpnia 2018 r., sygn. akt VII SA/Wa 2789/17 oddalającym skargę inwestorów. NSA wyrokiem z dnia 22 lutego 2022 r., sygn. akt II OSK 579/19 oddalił skargę kasacyjną skarżących od ww. wyroku WSA. Nie można zatem w ocenie Sądu uznać, że w oparciu o przedłożoną przez skarżących ekspertyzę, przy uwzględnieniu wspomnianych wyroków, wynik postępowania wznowieniowego jawi się jako przesądzony. Nie można zatem zarzucić organowi naruszenia zasady pogłębiania zaufania dlatego, że nie zbadał szczegółowo okoliczności sprawy pod kątem prawdopodobieństwa uchylenia kwestionowanej decyzji MWINB w postępowaniu wznowieniowym. Niezasadny jest zarzut naruszenia art. 152 § 1 k.p.a. poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest wznowienie postępowania. Podkreślić bowiem należy, że wstrzymanie wykonania decyzji w trybie art. 152 § 1 k.p.a. może nastąpić po wznowieniu postępowania, a więc wtedy, gdy organ administracji publicznej podejmuje działania zmierzające do oceny, czy istnieją ustawowe podstawy do zweryfikowania ostatecznej decyzji administracyjnej w nadzwyczajnym trybie. Istotne jest zatem, czy w chwili orzekania w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, nastąpiło już formalne wszczęcie zasadniczego postępowania wznowieniowego. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy, wskazać należy, że wydane zostało już w niej postanowienie MWINB z 29 sierpnia 2024 r., nr 762/2024, znak: WOB.771.1.10.2020.MULE, odmawiające wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną organu wojewódzkiego z [...] czerwca 2011 r., a zatem nie doszło do wszczęcia postępowania wznowieniowego. Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w wyroku z dnia 17 stycznia 2019 r., sygn. akt II SA/Ol 780/18, dopiero po wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania możliwe jest rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania ostatecznej decyzji, która jest przedmiotem wniosku o wznowienie postępowania. Stanowisko takie prezentuje również doktryna. K. Bandarzewski w glosie do wyroku WSA w Łodzi z 5 sierpnia 2011 r., sygn. akt II SA/Łd 619/11, PiP 2014/8, s. 134–140, wskazuje, że wstrzymanie wykonania nie może nastąpić przed wydaniem takiego postanowienia o wznowieniu postępowania z uwagi na zasadę trwałości decyzji ostatecznych. Oznacza ona, że możliwość ingerencji w treść decyzji, a także w jej wykonalność, powinna mieć charakter wyjątkowy i podlegać wykładni restrykcyjnej. Podobny pogląd wyraża R. Sawuła, Suspensywność wznowienia postępowania w ogólnym postępowaniu administracyjnym, Annales UMCS 2022/1, s. 146–147. Podkreśla on, że wątpliwe jest, aby na etapie poprzedzającym wznowienie właściwy organ posiadał dostateczne przekonanie o przyszłym uchyleniu aktu objętego żądaniem wznowienia. Więcej przemawia za tym, że owe "okoliczności sprawy" wskazujące na prawdopodobieństwo uchylenia dotychczasowej decyzji w wyniku wznowienia pojawią się najwcześniej po wydaniu postanowienia o wznowieniu. Zatem braku prawdopodobieństwa uchylenia decyzji, o którym mowa w art. 152 § 1 k.p.a., należy upatrywać w tym, że w obrocie prawnym pozostaje ostateczne postanowienie o odmowie wznowienia postępowania. Nie ma podstaw do wstrzymania wykonania decyzji w trybie art. 152 k.p.a. w przypadku, gdy nie doszło do skutecznego wznowienia postępowania. Z tych względów, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.