VII SA/Wa 910/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, sędzia WSA Tomasz Stawecki, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 4 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi Prezydenta Miasta [...] na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2016 r. znak [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej oddala skargę Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] lutego 2016r., znak [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu zażalenia Prezydenta [...] na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2015 r., nakładające, na podstawie art. 35 ust. 6 i 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r. poz. 1409 ze zm.), na Prezydenta [...] karę pieniężną w wysokości 1.000,- zł za 2 dni zwłoki w wydaniu decyzji z dnia [...] września 2013 r., Nr [...], znak: [...], odmawiającej zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na rozbiórkę dwóch budynków gospodarczych oraz budowę budynku jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej na dz. nr ew. [...] w obrębie [...] przy ul. [...] w [...], w Dzielnicy [...] – utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ wskazał, że w dniu 16 kwietnia 2013 r. do Prezydenta [...] wpłynął wniosek - o wydanie pozwolenia na rozbiórkę dwóch budynków gospodarczych oraz budowę budynku jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej na dz. nr ew. [...] w obrębie [...] przy ul. [...] w [...], w Dzielnicy [...]. W dniu 8 maja 2013 r. Prezydent [...] zawiadomił strony o wszczęciu postępowania administracyjnego i możliwości zapoznania się z aktami sprawy oraz zgłoszenia wniosków i zastrzeżeń w terminie 7 dni od daty otrzymania zawiadomienia. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2013 r., Nr [...], działając na podstawie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego, Prezydent [...] nałożył na inwestora obowiązek usunięcia nieprawidłowości i braków w projekcie budowlanym, w terminie 30 dni od daty otrzymania postanowienia. Inwestor odebrał przedmiotowe postanowienie w dniu [...] lipca 2013 r. Jak wynika z adnotacji na wniosku o pozwolenie na budowę, w dniu 9 lipca 2013 r. inwestor wypożyczył 4 egz. projektu budowlanego (bez projektu rozbiórki), a w dniu 15 lipca 2013 r. 4 egz. projektu rozbiórki. Pismem z dnia 23 sierpnia 2013 r. Wydział Architektury i Budownictwa dla Dzielnicy [...] Urzędu [...] wystąpił do inwestora o zwrot dokumentacji projektowej wypożyczonej 9 i 15 lipca 2013 r., a inwestor zwrócił ją w dniu 2 września 2013 r. Decyzja odmawiająca zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na rozbiórkę dwóch budynków gospodarczych oraz budowę budynku jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej na dz. nr ew. [...] w obrębie [...] przy ul. [...] w [...], w Dzielnicy [...] została wydana w dniu [...] września 2013 r. Organ II instancji powołując się na ugruntowane orzecznictwo sądów administracyjnych stwierdził, że tylko żądanie strony (wniosek) wydania decyzji o pozwoleniu na budowę nie dotknięte brakami formalnymi powoduje uruchomienie postępowania administracyjnego w takim znaczeniu, iż powstaje obowiązek rozpatrzenia sprawy z tego wniosku i wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2009 r., sygn. akt II OSK 537/08). Zdaniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego bieg terminu na wydanie decyzji o pozwolenie na budowę dla przedmiotowej inwestycji rozpoczął się w dniu 16 kwietnia 2013 r., tj. z chwilą wpływu do organu uzupełnionego wniosku. Co prawda na zawiadomieniu z dnia 8 maja 2013 r. Prezydenta [...] o wszczęciu postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę została przypięta karteczka z adnotacją z dnia 8 maja 2013 r. i parafą osoby (jak można domniemywać J. G. - Kierownika Referatu Budownictwa w Wydziale Architektury i Budownictwa dla Dzielnicy [...] Urzędu [...]) "proszę o wyjaśnienie dlaczego w nazwie wniosku skreślono wyraz "budowę"", "niech strona dopisze datę na wniosku oraz w żądaniu dopisze rozbiórkę", a więc można wnioskować, że pracownik organu administracji architektoniczno-budowlanej zauważył wystąpienie w procedowanym wniosku ww. uchybień, to jednak z uwagi na brak w aktach sprawy wezwania inwestora przez organ powiatowy w trybie art. 64 § 2 k.p.a., a także sporządzenie w dniu 8 maja 2013 r. zawiadomienia stron o wszczęciu postępowania należy uznać, że wniosek złożony w dniu 16 kwietnia 2013 r. nie był obarczony brakami formalnymi. Organ rozpatrujący zażalenie stwierdził, że całe postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę trwało 141 dni. Po odjęciu od tego okresu 65 dni wynikających z art. 35 ust. 6 pkt 1 Prawa budowlanego i 74 dni związanych z tytułu wydania postanowienia w dniu [...] czerwca 2013 r. nakładającego na inwestora obowiązek usunięcia braków w dokumentacji projektowej oraz wypożyczeniem przez inwestora dokumentacji projektowej w dniu 9 i 15 lipca 2013 r. do momentu jej zwrotu, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że w doszło do 2 - dniowego przekroczenia terminu, które skutkuje - zgodnie z treścią art. 35 ust. 6 pkt 1 ustawy Prawo budowlane - karą pieniężną w wysokości 1.000 zł. Odnosząc się do zarzutów zażalenia organ wyjaśnił, że okresy dotyczące zawiadomienia stron o wszczęciu postępowania, możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym sprawy i oczekiwaniem na zwrotne potwierdzenia odbioru nie wstrzymują biegu terminu do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Nie są to okoliczności podlegające odliczeniu na podstawie art. 35 ust. 8 Prawa budowlanego, ponieważ są to zwykłe czynność postępowania. Dodatkowo oczekiwanie na uzupełnianie wniosków procesowych i wypowiedzi poszczególnych stron należy uznać za składające się na zwykłe czynności procesowe, które co do zasady powinny zmieścić się w maksymalnym ustawowym terminie. Również za niezasadny został uznany zarzut ustalania adresu i wysyłania korespondencji, ponieważ odbiór korespondencji przez strony postępowania z wykorzystaniem możliwości awizowania przesyłki wynika z przepisów k.p.a. Organ administracji architektoniczno-budowlanej I instancji powinien brać pod uwagę, że strona może z tej możliwości skorzystać i nie może usprawiedliwiać opóźnienia w wydaniu decyzji o pozwolenie na budowę tym, że strona postępowania odebrała zawiadomienie o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym np. w ostatnim dniu terminu określonego w art. 44 § 3 k.p.a. Ponadto, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie analizy art. 35 ustawy Prawo budowlane nie znalazł podstaw do uznania za zasadny zarzut wadliwości postanowienia Wojewody [...] Nr [...] z tytułu nie wskazania ewentualnej szkody, jaką z powodu wydania przez Prezydenta [...] "ze zwłoką" decyzji Nr [...] poniosła strona. Stwierdził, że przesłanką nałożenia kary na organ administracji, w przypadku nie wydania decyzji w sprawie pozwolenia na budowę jest bowiem jedynie nie dochowanie ustawowego terminu 65 dni od złożenia niewadliwego wniosku o wydanie takiego aktu przez inwestora. Skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2016 r., wniósł Prezydent Miasta [...]. Skarżący zarzucił zaskarżonemu postanowieniu naruszenie: - art. 7, 8, 9, 10 w zw. z art. 61 § 4 i z art. 35 § 1 k.p.a. polegające na uznaniu, że dokonanie przez Prezydenta [...] czynności związanych z zawiadomieniem stron postępowania o jego wszczęciu i możliwości zapoznania się z aktami postępowania, wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, w tym okres wyczekiwania na doręczenia oraz potwierdzenia ich dokonania, stanowiło zwłokę organu w rozpoznaniu sprawy o wydanie decyzji odmawiającej zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na rozbiórkę dwóch budynków gospodarczych oraz budowę budynku jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej na działce ewidencyjnej nr [...] w obrębie [...] przy ul. [...] w [...], w dzielnicy [...]; - art. 44 § 4 k.p.a. polegające na jego pominięciu; - art. 35 ust. 6 Prawa Budowlanego, poprzez jego zastosowanie pomimo, że Prezydent Miasta [...] wydał w terminie 65 dni od dnia złożenia wniosku - z uwzględnieniem okresów nie podlegających wliczeniu do tego terminu decyzję odmawiającą zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na rozbiórkę dwóch budynków gospodarczych oraz budowę budynku jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej na działce ewidencyjnej nr [...] w obrębie [...] przy ul. [...] w [...], w dzielnicy [...]; - art. 35 ust. 8 Prawa Budowlanego, poprzez jego pominięcie przy wydawaniu zaskarżonych postanowień. Zdaniem skarżącego od daty złożenia wniosku tj. od dnia 16 kwietnia 2013 r. do dnia [...] września 2013 r., tj. do daty wydania decyzji odmawiającej zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na rozbiórkę oraz budowy upłynęły 142 dni. Odliczeniu powinny podlegać okresy 75 dni oraz 16 dni. Skarżący wskazał, że jeden z uczestników postępowania zaniedbał ujawniania w rejestrze gruntów swojego aktualnego adresu zamieszkania, w efekcie korespondencja wysłana na adres wynikający z rejestru gruntów wróciła z adnotacją adresat nieznany i organ dokonał sprawdzenia w systemie ewidencji ludności aktualnego adresu i ponownie przesłał korespondencję, która mimo prawidłowego dwukrotnego awizowania nie została odebrana przez adresata. Zdaniem skarżącego organ administracji architektoniczno - budowlanej nie może ponosić winy za zaniedbania właścicieli nieruchomości w zakresie ujawniania w rejestrze gruntów ich aktualnych adresów zamieszkania oraz nie podejmowanie awizowanych do nich przesyłek, jest to bowiem wina strony postępowania, niezależna od organu. Z tego względu, należy na podstawie art. 35 ust. 8 ustawy Prawo budowlane odliczyć okres 16 dni (okres 14 dni wynikający z pierwszego zawiadomienia od 8 maja 2013 r. do 21 maja 2013 r. plus okres 2 dni na zwrot przesyłki). Do terminu załatwienia sprawy należy odliczyć okres od dnia wezwania inwestora do uzupełnienia braków (postanowienie z dnia [...] czerwca 2013 r.) do dnia zwrotu dokumentacji przez inwestora (2 wrzesień 2013 r.), czyli 75 dni. Tym samym od czasu trwania postępowania (142 dni) należy odliczyć wskazane okresy 16 dni i 75 dni, co w efekcie prowadzi do wniosku, że organ postępowanie przeprowadził w terminie, bo w ciągu 51 dni. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Rzeczą Sądu, w niniejszym postępowaniu, było stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269), dokonanie kontroli zaskarżonego i poprzedzającego go aktu pod względem zgodności z prawem - prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. W niniejszej sprawie przedmiotem sądowej kontroli było postanowienie utrzymujące w mocy orzeczenie organu pierwszej instancji o wymierzeniu kary pieniężnej w wysokości 1.000 zł w związku z niewydaniem w terminie 65 dni decyzji odmawiającej zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na rozbiórkę. Podstawę prawną tych orzeczeń stanowi art. 35 ust. 6 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, zgodnie z którym w przypadku gdy właściwy organ nie wyda decyzji w sprawie pozwolenia na budowę w terminie 65 dni od dnia złożenia wniosku o wydanie takiej decyzji organ wyższego stopnia wymierza temu organowi, w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie, karę w wysokości 500 zł za każdy dzień zwłoki. Wpływy z kar stanowią dochód budżetu państwa. Przy czym, w myśl art. 35 ust. 8 wyżej wymienionej ustawy do terminu, o którym mowa w ust. 6, nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa do dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony, albo z przyczyn niezależnych od organu. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym jednolicie przyjmuje się, że do czynności, o których mowa w ust. 8 ww. art. 35, nie można zaliczyć zwykłych czynności procesowych, takich jak powiadomienie stron o wszczęciu postępowania (art. 61 § 4 k.p.a.) czy też zawiadomienie tych stron o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym sprawy, jak też uczestniczenia w przeprowadzeniu dowodu (art. 77 § 4 k.p.a., art. 79 § 2 k.p.a., art. 81 k.p.a.) ani też czynności związanych z ustaleniem stron postępowania (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 grudnia 2011 r., sygn. akt II OSK 1765/10, z dnia 3 lipca 2008 r., sygn. akt II OSK 767/07, z dnia 23 sierpnia 2007 r., sygn. akt II OSK 973/06, z dnia 10 lutego 2009 r., sygn. akt II OSK 136/08 oraz wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 października 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 567/15, z dnia 31 stycznia 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 2166/10,). Są to bowiem czynności konieczne do dopełnienia w każdym postępowaniu administracyjnym i mieszczą się one w maksymalnym czasie postępowania o wydanie pozwolenia budowlanego wyznaczonym na 65 dni. Natomiast do okresów opóźnień wskazanych w art. 35 ust. 8 ustawy Prawo budowlane tego przepisu należy mieć na względzie treść i cel unormowania, przewidującego nałożenie na organ kary pieniężnej za zwłokę w wydaniu decyzji w sprawie pozwolenia na budowę. Niewątpliwie przepis ten ma na celu ochronę interesu inwestora, polegającego na niezwłocznym zrealizowaniu roszczenia przysługującego mu zgodnie z art. 35 ust. 4 ustawy - Prawo budowlane. W niniejszej sprawie bezsporne jest, iż w dniu 16 kwietnia 2013 r. do Prezydenta [...] wpłynął wniosek - o wydanie pozwolenia na rozbiórkę oraz na budowę, zaś decyzja kończąca postępowanie została wydana w dniu [...] września 2013 r. W trakcie postępowania: - w dniu 8 maja 2013 r. Prezydent [...] zawiadomił strony o wszczęciu postępowania administracyjnego i możliwości zapoznania się z aktami sprawy oraz zgłoszenia wniosków i zastrzeżeń w terminie 7 dni od daty otrzymania zawiadomienia; - postanowieniem z dnia [...] czerwca 2013 r., Nr [...], Prezydent [...] działając na podstawie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego, nałożył na inwestora obowiązek usunięcia nieprawidłowości i braków w projekcie budowlanym, w terminie 30 dni od daty otrzymania postanowienia; - w dniu 1 lipca 2013 r. inwestor odebrał przedmiotowe postanowienie; - w dniu 9 lipca 2013 r. inwestor wypożyczył 4 egz. projektu budowlanego (bez projektu rozbiórki); - w dniu 15 lipca 2013 r. inwestor wypożyczył 4 egz. projektu rozbiórki; - pismem z dnia 23 sierpnia 2013 r. Prezydent [...] wystąpił do inwestora o zwrot dokumentacji projektowej wypożyczonej 9 i 15 lipca 2013 r.; - w dniu 2 września 2013 r. inwestor zwrócił wypożyczoną dokumentację projektową. Zgodnie z art. 57 § 1 k.p.a. jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Bezspornym w niniejszej sprawie jest, że zdarzeniem od którego należy liczyć termin na wydanie decyzji, jest wpłynięcie wniosku inwestora, co miało miejsce w dniu 16 kwietnia 2013 r. Zatem skoro wniosek do organu wpłynął w dniu 16 kwietnia 2013 r., to termin na wydanie decyzji zgodnie z dyspozycją ww. przepisu rozpoczął bieg w dniu następnym, tj. 17 kwietnia 2013 r., a zakończył się w dniu wydania decyzji – [...] wrzesień 2013 r. Tym samym należy stwierdzić, że postępowanie trwało 141 dni, jak wskazały to organy I i II instancji, a nie 142 dni jak to wyliczył skarżący. Również bezspornym jest, że dla ustalenia czy w sprawie doszło do przekroczenia terminu przewidzianego na wydanie decyzji, od czasu trwania postępowania należy odliczyć przewidziany w ustawie maksymalny czas jaki może trwać postępowanie, a wiec 65 dni (art. 35 ust. 6 pkt 1 ustawy Prawo budowlane). Zasadą jest, że organ w ciągu 65 dni ma zakończyć postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę, a określone w art. 35 ust. 8 zdarzenia prawne i czynności, jedynie na zasadzie wyjątku, nie podlegają wliczeniu do okresu 65-dniowego terminu przewidzianego w ust. 6. Są to okresy, w których braki formalne, jak i merytoryczne wniosku, nie pozwalają organom na skuteczne prowadzenie postępowania w sprawie. Niewątpliwie też okres niezbędny dla usunięcia braków formalnych, wyznaczony stronie przez organ na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. podlega odliczeniu od ustalonego w ustawie Prawo budowlane terminu 65 dni. Prezydent [...] postanowieniem z dnia [...] czerwca 2013 r., na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane, nałożył na inwestora obowiązek usunięcia braków w złożonym wniosku, w terminie 30 dni od daty otrzymania postanowienia. Przedmiotowe rozstrzygnięcie inwestor odebrał w dniu 1 lipca 2013 r. a wypożyczone projekty zwrócił w dniu 2 września 2013 r. Zgodnie z treścią art. 35 ust. 3 Prawo budowlanego organ administracji w razie stwierdzenia naruszeń określonych w art. 35 ust. 1 tejże ustawy, to jest braków związanych z kompletnością projektu budowlanego, nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia. Termin wyznaczony na podstawie art. 35 ust. 3 powołanej ustawy do usunięcia merytorycznych braków w projekcie budowlanym winien, podlegać odliczeniu od czasu zakreślonego do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Zwłoka w postępowaniu związana z tym okresem jest niezawiniona przez organ i powinna być odliczana od ustawowego terminu przewidzianego do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Zdaniem Sądu, czas od dnia nałożenia postanowieniem z art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane obowiązku uzupełnienia braków projektu, do momentu upływu terminu wyznaczonego na ich uzupełnienie (bądź wcześniejszego ich uzupełnienia), stanowi okres niezawinionej przez organ prowadzący postępowanie zwłoki, który należy odliczyć od ustawowego terminu 65 dni przewidzianego na załatwienie wniosku w przedmiocie pozwolenia na budowę. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że skoro postanowieniem z dnia [...] czerwca 2013 r., inwestor został zobowiązany do usunięcia nieprawidłowości i braków w projekcie budowlanym, w terminie 30 dni od daty otrzymania postanowienia, a postanowienie to odebrał w dniu 1 lipca 2013 r., to wyznaczony 30-dniowy termin na jego wykonanie upłyną w dniu 31 lipca 2013 r.(środa). Zatem okres ten wyniósł 41 dni (od dnia wydania postanowienia wzywającego do uzupełnienia braków – [...] czerwiec 2013 r., do dnia upływu terminu wyznaczonego przez organ na uzupełnienie braków - 31 lipiec 2013 r.) i jak to zostało wskazane powyżej, podlega odliczeniu od czasu trwania postępowania. W tym miejscu należy wyjaśnić, że odliczeniu od okresu trwania postępowania nie może podlegać cały okres od wydania postanowienia o konieczności uzupełnienia wniosku do dnia upływu terminu wyznaczonego inwestorowi na dokonanie tej czynności, jeśli przed upływem tego terminu braki zostaną uzupełnione, ponieważ po wykonaniu postanowienia (po uzupełnieniu braków), termin na załatwienie sprawy biegnie natomiast dalej. Zaś w przypadku nie uzupełnienia braków w terminie, zgodnie z art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane organ zobowiązany jest wydać decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. Ponadto należy mieć na uwadze, że termin, o którym mowa w art. 35 ust. 3 wyżej wymienionej ustawy nie jest terminem materialnoprawnym, lecz procesowym i w związku z tym może być przedłużony (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w Poznaniu z dnia 4 lipca 2013 r., sygn. akt IV SA/Po 950/12). Z akt administracyjnych nie wynika natomiast, aby inwestor występował do organu z wnioskiem o przedłużenie terminu wyznaczonego postanowieniem z dnia [...] czerwca 2013 r. Po bezskutecznym upływie terminu, w związku z nie złożeniem wniosku o przedłużenie terminu, organ prowadzący postępowanie zobowiązany był wydać decyzję odmowną. W tych okolicznościach wezwanie inwestora przez organ w dniu 23 sierpnia 2013 r. do zwrotu wypożyczonych egzemplarzy projektu jak i czekanie z wydaniem decyzji na zwrot wypożyczonych egzemplarzy projektu było, w ocenie Sądu, niezasadne i spowodowało nieuzasadnione opóźnienie w zakończeniu postępowania poprzez wydanie decyzji, zatem stanowiąc o zawinieniu organu, obciąża go. Na marginesie Sąd wskazuje, że powodem wydania przez Prezydenta [...] decyzji kończącej postępowanie z dnia [...] września 2013 r., było nie usunięcie przez inwestora braków w terminie – art. 35 ust. 1 i 3 Prawa budowlanego. Mimo takich ustaleń okoliczności sprawy Sąd nie mógł podjąć rozstrzygnięcia innego niż zawarte w sentencji wyroku. Orzeczeniem na niekorzyść strony skarżącej, w rozumieniu art. 134 § 2 p.p.s.a., jest każde orzeczenie, które pogarsza sytuację skarżącego w stosunku do tej, jaką miał przed wniesieniem skargi, Stwierdzenie przez Sąd, że oceny i zalecenia mogą w dalszym postępowaniu administracyjnym prowadzić do wydania aktu lub podjęcia czynności pogarszającej sytuację skarżącego w stosunku do tej, która wynika z zaskarżonego aktu, uzasadnia przyjęcie, że wydanie tej treści wyroku naruszałoby zakaz reformationis in peius. Odnosząc się do zarzutu skargi o konieczności odliczenia okresu 16 dniowego (okres 14 dni wynikający z pierwszego zawiadomienia od 8 maja 2013 r. do 21 maja 2013 r. plus okres 2 dni na zwrot przesyłki) wynikającego z przesyłania korespondencji, Sąd wyjaśnia, że do czynności, o jakich mowa w art. 35 ust. 8 ustawy Prawo budowlane nie można zaliczyć zwykłych czynności procesowych, takich jak okresy oczekiwania na doręczenie korespondencji, zawiadomienia stron o wszczęciu postępowania, czy też czasu danego stronom na zapoznanie się z aktami sprawy, gdyż są to zwykłe czynności postępowania administracyjnego nie wstrzymujące biegu terminu z art. 35 ust. 6 ustawy (vide wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 października 2015 r., sygn. akt II OSK 232/14). Rzeczywiście w sprawie niniejszej sama procedura doręczeń zawiadomienia o wszczęciu postępowania uległa przedłużeniu z uwagi na konieczność ustalenia prawidłowego adresu i ponownego przesłania korespondencji jednak nadal należy uznać, też dokonanie tych czynności zgodnie z zasadami k.p.a. nie może podlegać odliczeniu w trybie art. 35 ust. 8 ustawy Prawo budowlane. Również brak jest podstaw do odliczenia od terminu określonego w art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego okresów związanych z doręczeniem przez operatora publicznego przesyłek oraz oczekiwaniem na zwrotne potwierdzenia odbioru, bowiem wskazane czynności stanowią zwykłe czynności podejmowane w postępowaniu administracyjnym, niewymagające podjęcia przez organ dodatkowych nadzwyczajnych działań. Organ administracji architektoniczno - budowlanej powinien tak zorganizować przebieg postępowania, ażeby zakończyć je w przewidzianym ustawowym terminie, bez zbędnej zwłoki. Jedynie sytuacje wyjątkowe powinny skutkować przedłużeniem ustawowego terminu, będą to takie sytuacje, które uniemożliwiają organowi administracji architektoniczno - budowlanej - pomimo podejmowanych działań i przy zachowaniu wszystkich reguł prawidłowego postępowania administracyjnego - wydania rozstrzygnięcia w sprawie. W tym kontekście należy zwrócić uwagę, że postępowanie zostało wszczęte w dniu 16 kwietnia 2013 r., poprzez złożenie stosownego wniosku, dopiero po trzech tygodniach organ wysłał do stron zawiadomienie o wszczęciu postępowania (8 maja 2013 r.), po czym po ponad dwóch miesiącach (postanowienie z dnia [...] czerwca 2013 r.) wezwał inwestora do usunięcia braków złożonego wniosku. Kierując się powyższą argumentacją Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji w trybie art. 151 p.p.s.a. - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (D. U. z 2016 r., poz. 718 tj.).