VIII SA/Wa 431/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Leszek Kobylski po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2025r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi [...] spółka [...] z siedzibą w B. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] kwietnia 2024 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności rolnośrodowiskowych postanawia: odrzucić skargę. Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez Sąd. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 czerwca 2024r. [...] spółka [...] z siedzibą w B. (dalej: strona, skarżąca) została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 1011 złotych – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W zakreślonym terminie strona skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienie od kosztów sądowych (pismo z dnia 2 lipca 2024r.). Postanowieniem z 10 października 2024r. (VIII SPP/Wa 96/24) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego tut. Sądu z 14 sierpnia 2024 r., o odmowie przyznania Spółce prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Następnie pismem z 24 października 2024 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 22 października 2024r., skarżąca została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia z 10 czerwca 2024r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] złotych – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do usunięcia ww. braku fiskalnego skargi zostało doręczone skarżącej w dniu 29 października 2024 r. W zakreślonym terminie (który upływał 5 listopada 2024r.) strona nie dokonała wpłaty należnego wpisu sądowego. Wystąpiła zaś z kolejnym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienie od kosztów sądowych (pismo z dnia 31 października 2024r.). Sąd zauważa, że w świetle utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych zdarzeniem, które zwalnia stronę od obowiązku uiszczenia wpisu jest złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. W takim przypadku, po zakończeniu postępowania w przedmiocie prawa pomocy w sposób niekorzystny dla skarżącego, skarżący wzywany jest do uiszczenia wpisu sądowego (por. m.in. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 18 czerwca 2009 r., sygn. akt I FZ 159/09, z 24 marca 2010 r., sygn. akt I OSK 444/10, z 28 maja 2010 r., sygn. akt II FSK 1003/10, z 26 stycznia 2015 r., sygn. akt II OSK 66/15, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, www.nsa.gov.pl), co miało miejsce w przedmiotowej sprawie. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że w dokumentach księgowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie zidentyfikowano do dnia 3 kwietnia 2025 r. wpłaty tytułem opłaty sądowej w zakresie wpisu od skargi w procedowanej sprawie, co jest jednoznaczne z faktem, że skarżąca nie uiściła wymaganego wpisu sądowego. Warto w tym miejscu wskazać, że w orzecznictwie podkreśla się, iż skarżący nie może uchronić się przed konsekwencjami niewykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wymaganego wpisu, przez złożenie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Złożenie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy nie wstrzymuje biegu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu, wystosowanym do skarżącego po prawomocnym zakończeniu postępowania w przedmiocie prawa pomocy w zakresie kosztów sądowych, nie uchyla skutków tego prawomocnego rozstrzygnięcia na toczące się postępowanie (np. postanowienia NSA: z 10 maja 2010 r., II FZ 115/10; z 11 kwietnia 2013 r., I OSK 536/13; z 8 stycznia 2014 r., II GZ 761/13). Z tych względów, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w postanowieniu.