VIII SA/Wa 439/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Szymanowicz - Nowak po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi P. M. na postanowienie Dyrektora [...]Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia 28 marca 2025 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: odrzucić skargę. Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 9 lipca 2025 r. P. M.(dalej: skarżący) został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W zakreślonym terminie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (pismo z 26 lipca 2025 r.). Postanowieniem z 3 października 2025 r., sygn. akt VIII SPP/Wa 177/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z 9 września 2025 r. o odmowie przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Następnie pismem z 22 października 2025 r. skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia z 9 lipca 2025 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do usunięcia ww. braku fiskalnego skargi zostało doręczone skarżącemu 24 października 2025 r. W ustawowym terminie (który upływał 31 października 2025 r.) skarżący nie dokonał wpłaty należnego wpisu sądowego, złożył natomiast kolejny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Sąd zauważa, że w świetle utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych zdarzeniem, które zwalnia stronę od obowiązku uiszczenia wpisu jest złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. W takim przypadku, po zakończeniu postępowania w przedmiocie prawa pomocy w sposób niekorzystny dla skarżącego, skarżący wzywany jest do uiszczenia wpisu sądowego (por. m.in. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 18 czerwca 2009 r., sygn. akt I FZ 159/09, z 24 marca 2010 r., sygn. akt I OSK 444/10, z 28 maja 2010 r., sygn. akt II FSK 1003/10, z 26 stycznia 2015 r., sygn. akt II OSK 66/15, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, www.nsa.gov.pl), co miało miejsce w przedmiotowej sprawie. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że w dokumentach księgowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie zidentyfikowano do 11 grudnia 2025 r. wpłaty tytułem opłaty sądowej w zakresie wpisu od skargi w procedowanej sprawie, co jest jednoznaczne z faktem, że skarżący nie uiścił wymaganego wpisu sądowego. Warto w tym miejscu wskazać, że w orzecznictwie podkreśla się, iż skarżący nie może uchronić się przed konsekwencjami niewykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wymaganego wpisu przez złożenie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Złożenie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy nie wstrzymuje biegu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu, wystosowanym do skarżącego po prawomocnym zakończeniu postępowania w przedmiocie prawa pomocy w zakresie kosztów sądowych, nie uchyla skutków tego prawomocnego rozstrzygnięcia na toczące się postępowanie (np. postanowienia NSA: z 10 maja 2010 r., II FZ 115/10; z 11 kwietnia 2013 r., I OSK 536/13; z 8 stycznia 2014 r., II GZ 761/13). W niniejszej sprawie ponowne złożenie pismem z 27 października 2025 r. wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych nie ma więc wpływu na wynik sprawy. Z tych względów, działając na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w postanowieniu.