I SA/Wr 1826/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Henryka Łysikowska po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. I. o przywrócenie terminu do złożenia skargi w sprawie ze skargi T. I. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r. od dochodu nieznajdującego pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu postanawia: odmówić przywrócenia terminu. Pismem z [...] kwietnia 2014 r. T. I. (zwany dalej skarżącym, stroną, wnioskodawcą) wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z [...] kwietnia 2014 r., znak [...], doręczoną mu [...] kwietnia 2014 r., uchylającą w całości decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. z [...] stycznia 2014 r., znak [...], i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r. od dochodu nie znajdującego pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu. Do skargi został dołączony wniosek o przywrócenie terminu do jej złożenia, w którym strona podała, że w dniu 21 maja 2014 r. złożyła za pośrednictwem Poczty Polskiej listem poleconym priorytetowym skargę na ww. decyzję, skierowaną do Dyrektora Izby Skarbowej we W. na prawidłowy adres. W dniu 2 czerwca 2014 r. nadawca otrzymał zwrot tej przesyłki z adnotacją doręczającego "adresat nieznany". Dalej skarżący podaje, że jego zdaniem błąd popełnił pracownik pocztowej placówki oddawczej oraz pracownik biura podawczego Izby Skarbowej we W., gdyż odmówił przyjęcia przesyłki pomimo wskazania na kopercie właściwego miasta, ulicy i numeru budynku. Również znajdująca się we wnętrzu koperty skarga zawierała prawidłowe wskazanie organu do którego została skierowana oraz jego adres. Strona podniosła zatem, że nie było podstaw do odmowy przyjęcia pisma ze skargą bez otwarcia koperty, na której prawidłowo został umieszczony adres organu. Do wniosku została dołączona kserokopia jednej strony koperty, niezwierającej nazwy adresata i jego adresu, na której widnieje opis: "Zwrot. Pod wskazanym adresem nie ma takiej instytucji" z datą 26 maja 2014 r. i nieczytelnym podpisem oraz dwie pieczęcie pocztowe z W.: z 22 i 26 maja 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 zd. 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do treści art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (§ 3). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Z powyższych przepisów wynika, iż aby można było orzec o przywróceniu terminu do wniesienia skargi strona powinna: - uchybić terminowi dokonania określonej czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winny, którą to okoliczność winna następnie uprawdopodobnić; - złożyć, za pośrednictwem organu, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi z równoczesnym dołączeniem jej do wniosku, w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Odnosząc powyższe rozważania do stanu faktycznego niniejszej sprawy należy stwierdzić, że decyzja Dyrektora Izby Skarbowej we W. z [...] kwietnia 2014 r., znak [...], została skarżącemu doręczona 22 kwietnia 2014 r. zatem termin na wniesienie skargi na ww. rozstrzygnięcie upływał z dniem 22 maja 2014 r. Jak wynika z akt organu drugiej instancji oraz z oświadczenia strony, skarga nie została skutecznie wniesiona w opisanym powyżej terminie. Zgodnie z twierdzeniem skarżącego korespondencja zwierająca skargę została mu zwrócona w dniu 2 czerwca 2014 r., zatem termin na złożenie wniosku, upływał z dniem 9 czerwca 2014 r. Z taką też datą skarżący nadał w urzędzie pocztowym przesyłkę poleconą skierowaną do tutejszego Sądu za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej we W., zwierającą wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jak i samą skargę. Stwierdzić zatem należy, że wnioskodawca dochował terminu do złożenia wniosku. Zatem do rozstrzygnięcia pozostała jedynie kwestia uprawdopodobnienia przez skarżącego braku jego winy w uchybieniu terminowi do wniesienia skargi. W orzecznictwie sądowym jako kryterium istnienia winy w uchybieniu terminu przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Podkreśla się przy tym, że przywrócenie terminu pełni funkcję instytucji wyjątkowej, której zastosowanie jest wyłączone nawet w sytuacji najmniejszego niedbalstwa po stronie skarżącego (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 11 maja 2010 r., sygn. akt II OZ 418/10, 29 września 2011 r., sygn. akt II GZ 441/11). Zwrócić należy również uwagę na obowiązek wnioskodawcy polegający na uprawdopodobnieniu, że w powstaniu zaistniałej sytuacji nie ponosi on winy. Pojęcie uprawdopodobnienia jest odmienną od udowodnienia konstrukcją procesową, opierającą się na przesłance wiarygodności, nie zaś pewności. Nie zmienia to jednak faktu, że wnioskodawca, choć nie musi dowodzić istnienia okoliczności uniemożliwiających mu terminowe złożenie skargi, jednakże winien wykazać, że twierdzenia przez niego sformułowane są wiarygodne oraz opierają się na obiektywnych przesłankach (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 20 grudnia 2011 r., sygn. akt II OZ 1323/11, 24 stycznia 2013 r., sygn. akt II FZ 1028/12). W przedmiotowej sprawie stwierdzić należy, że skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nie nastąpiło z jego winy. W uzasadnieniu swojego wniosku strona wielokrotnie wskazywała, że nadała przesyłkę listem poleconym na właściwy adres Dyrektora Izby Skarbowej we W., zaś korespondencja zwrócona została w wyniku błędu pracownika urzędu pocztowego względnie pracownika Izby Skarbowej we W.. Niemniej jednak skarżący nie podaje w ostateczności jaki był to adres. Informacji tej nie można również pozyskać z kserokopii domniemanej korespondencji, stanowiącej załącznik do wniosku, z tej przyczyny, że został skopiowany tylko rewers koperty, niezawierający nazwy adresata i jego adresu. Skoro zatem skarżący twierdzi z jednej strony, że przesyłka zawierająca skargę została nadana pod właściwy adres, a z drugiej nie podaje Sądowi jaki był to adres, to tym samym pozbawia wiarygodności przedstawionej przez siebie wersji. Bowiem z tej samej kserokopii domniemanej koperty zawierającej skargę można stwierdzić, że doręczający przesyłkę uznał zamieszczony na niej adres za nieodpowiadający osobie adresata, stąd też zobowiązany był do zwrotu jej do nadawcy z odpowiednią adnotacją. Sąd mając dwa odrębne i przeciwstawne komunikaty, z których jeden pochodzi od skarżącego, drugi zaś od podmiotu zajmującego się zawodowym doręczaniem korespondencji, ocenił wersję przedstawioną przez wnioskodawcę jako niewiarygodną, zaś okoliczność o braku winy leżącej po jego stronie uznał za nieuprawdopodobnioną. Skarżący koncentrując swoją uwagę na fakcie prawidłowego zaadresowania przesyłki w sposób niewyjaśniony zaniechał podania tego adresu. Strona dążąc do uprawdopodobnienia swojej wersji wydarzeń winna starać się przekonać Sąd, że nie występują co do niej wątpliwości. Dołączony do wniosku, niepełny załącznik z brakującym adresem, czy też nieprzedstawienie innych działań (jak choćby kserokopii awersu koperty czy też dowodu nadania przesyłki poleconej) obiektywizujących twierdzenie strony o braku swojej winy przy jednoczesnym skierowaniu odpowiedzialności na pracowników doręczającego bądź skarżonego organu, przemawia za uznaniem, że wnioskodawca nie sprostał przesłance warunkującej przywrócenie terminu do wniesienia skargi, tj. nie uprawdopodobnił, że jego niedochowanie powstało bez jego winy rozumianej także jako niedbałość w zapisaniu właściwego adresu organu. Opisana sekwencja zdarzeń w kontekście ustalonego stanu faktycznego nie przekonuje Sądu na tyle dostatecznie, aby mógł on przywrócić termin na złożenie skargi. Znamiennym jest również fakt, iż decyzja Dyrektora Izby Skarbowej we W., zaopatrzona została w prawidłowe pouczenie zawierające m.in. właściwy adres organu, za pośrednictwem którego należało złożyć skargę. Na zakończenie Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu pragnie podkreślić, że błędne zaadresowanie koperty winno być traktowane jako niedbalstwo skutkujące niemożnością przywrócenia terminu (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 30 listopada 2012 r., sygn. akt I FZ 463/12, 21 kwietnia 2011 r., sygn. akt II FZ 153/11, 30 maja 2012 r., sygn. akt I OZ 399/12, 14 lipca 2010 r., sygn. akt II GZ 160/10, 29 września 2011 r., sygn. akt II GZ 441/11). Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji.