IV SO/Wr 30/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Wiatkowska - Ilków Sędziowie Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński Sędzia NSA Jolanta Sikorska (spr.) Protokolant Jolanta Pociejowska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 6 lutego 2013 r. sprawy z wniosku D. D. o wymierzenie grzywny Burmistrzowi Gminy T. za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: I. wymierzyć Burmistrzowi Gminy T. grzywnę w kwocie 100 (słownie: sto) złotych; II. zasądzić od Burmistrza Gminy T. na rzecz skarżącego D. D. kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest wniosek skarżącego z dnia 19 lipca 2012 r. o wymierzenie Burmistrzowi Gminy T. grzywny za nieprzekazanie w terminie określonym w art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198 ze zm.) skargi na bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej dotyczącej zatrudnienia w Urzędzie Miejskim w T. E. G.. Wniosek ów został wyłączony do odrębnego rozpoznania postanowieniem Sądu z dnia 15 listopada 2012 r. podjętym w sprawie sygn. akt IV SO/Wr 19/12 w następujących okolicznościach sprawy. Pismem z dnia 12 stycznia 2012 r. D.D., dalej skarżący, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wniosek o wymierzenie Burmistrzowi Gminy T. grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej p.p.s.a., za nieprzekazanie - w przepisanym w art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198 ze zm.) – terminie skargi na bezczynność w sprawie dotyczącej "nieudzielenia odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej dotyczący kosztów wydawania gminnej gazetki", w której skargę doręczył organowi w dniu 20 grudnia 2011 r. Do wniosku dołączył skargę na bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej dotyczącej zatrudnienia w Urzędzie Miejskim w T. E. G.. W odpowiedzi na wniosek organ wniósł o umorzenie postępowania w przedmiocie wymierzenia grzywny lub o odstąpienie od wymierzenia grzywny. Po rozpatrzeniu powyższego wniosku postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2012 r. sygn. akt IV SO/Wr 4/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wymierzył organowi grzywnę w kwocie 200 zł i zasądził od organu na rzecz skarżącego kwotę 100 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Organ złożył na powyższe postanowienie zażalenie, w którym domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia i umorzenia postępowania w przedmiocie wymierzenia grzywny ewentualnie zmiany zaskarżonego postanowienia w całości poprzez odstąpienie od wymierzenia organowi grzywny lub wymierzenia grzywny w niższej kwocie oraz zasądzenia kosztów postępowania. W odpowiedzi na zażalenie skarżący wniósł o jego odrzucenie podnosząc, że argumenty powołane w zażaleniu są bezzasadne, a zaskarżone orzeczenie jest prawidłowe. Po rozpoznaniu powyższego zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 10 lipca 2012 r., sygn. akt I OZ 480/12 uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu do ponownego rozpoznania z innych względów niż wskazane w zażaleniu. W uzasadnieniu podał, że w złożonym do Sądu wniosku skarżący domagał się wymierzenia organowi grzywny za nieprzekazanie skargi (wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy) na bezczynność organu "w sprawie dotyczącej nieudzielenia odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej dotyczący kosztów wydawania gminnej gazetki". Do wniosku została jednak dołączona skarga na bezczynność tego organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej dotyczącej zatrudnienia w Urzędzie Miejskim w T. E. G.. Do tej również skargi na bezczynność odnosił się organ zarówno w odpowiedzi na wniosek, jak i w zażaleniu, nie kwestionując jej wniesienia z przekroczeniem zakreślonego do dokonania tej czynności terminu. Organ nie odnosił się natomiast do skargi na bezczynność w sprawie dotyczącej nieudzielenia odpowiedzi na wniosek o udostępnienia informacji publicznej dotyczącej "kosztów wydawania gminnej gazetki". Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji nie wyjaśnił rozbieżności między treścią wniosku złożonego w sprawie sygn. akt IV SO/Wr 4/12 i dołączonej do niego skargi. W tej sytuacji w/w postanowieniem z dnia 10 lipca 2012 r. sygn. I OZ 480/12 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił w całości w/w postanowienie Sądu pierwszej instancji z dnia 25 kwietnia 2012 r. sygn. akt IV SO/Wr 4/12 w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny za nieprzekazanie Sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu do ponownego rozpoznania. W toku ponownego rozpoznania w/w sprawy pod sygn. IV SO/Wr 19/12 skarżący, po doręczeniu mu przez Naczelny Sąd Administracyjny odpisu wydanego przez ten Sąd postanowienia z dnia 10 lipca 2012 r., złożył pismo procesowe z dnia 19 lipca 2012 r. nazwane "Sprostowanie oczywistej pomyłki", w którym podał, że mając na względzie wykazaną w uzasadnieniu postanowienia wydanego w sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny rozbieżność między wnioskiem wszczynającym postępowanie w sprawie i dołączoną do niego skargą wyjaśnia, że złożony w sprawie IV SO/Wr 4/12 wniosek powinien dotyczyć nieprzekazania do Sądu przez organ złożonej przez niego skargi na bezczynność organu w sprawie udzielenia odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej zatrudnienia w Urzędzie Miejskim w T. E. G., a nie - jak błędnie podał we wniosku - kosztów wydawania gminnej gazetki. Wyjaśnił też powód powyższej pomyłki podając, że w tym samym czasie wnosił do Sądu administracyjnego trzy jednakowe wnioski o ukaranie organu grzywną za nieprzekazanie do Sądu w ustawowym terminie skarg różniących się tylko tytułami. Sprawa dotycząca wymierzenia organowi grzywny za nieprzekazanie Sądowi skargi dotyczącej kosztów wydawania gminnej gazetki była rozpoznawana przez Sąd pod sygn. IV SO/Wr 3/12. Pomyłka była wynikiem błędu komputerowego. Do wniosku dołączył prawidłową skargę, której przedmiotem była bezczynność organu dotycząca udzielenia informacji publicznej w zakresie zatrudnienia w Urzędzie Miejskim w T. E. G. i do skargi o tym przedmiocie odnosił się organ w odpowiedzi na wniosek. Zdaniem skarżącego, powyższa omyłka pisarska nie powinna mieć wpływu na wynik niniejszej sprawy. W odpowiedzi na powyższe stanowisko skarżącego organ w piśmie procesowym z dnia 6 sierpnia 2012 r. złożonym do sprawy IV SO/Wr 19/12 podnosił, że błąd skarżącego polegający na błędnym określeniu przedmiotu wniosku o wymierzenie organowi grzywny nie stanowi oczywistej omyłki pisarskiej albowiem zakres wniosku rozstrzygać musi o zakresie rozstrzygania przez Sąd. Nie można zatem przyjąć, że skarżący złożył wniosek o wymierzenie organowej grzywny za nieprzekazanie Sądowi skargi na bezczynność organu w sprawie udzielenia informacji publicznej dotyczącej zatrudnienia w Urzędzie Miejskim w T. E. G. w sytuacji, gdy przedmiotem wniosku o ukaranie organu grzywną było nieprzekazanie Sądowi przez organ skargi na bezczynność organu w sprawie udzielenia informacji publicznej dotyczącej kosztów wydawania gminnej gazetki, która to sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt IV SO/Wr 3/12 i została już prawomocnie rozstrzygnięta. Podniesiono, że Sąd jest związany przedmiotem zaskarżenia wskazanym we wniosku w związku z czym nałożenie na organ grzywny za niedokonanie czynności innej niż wyraźnie wskazana we wniosku skarżącego, jest prawnie niedopuszczalne. Oczywista omyłka nie może zmieniać całkowicie meritum pisma, jak to ma miejsce w przypadku pisma procesowego skarżącego z dnia 19 lipca 2012 r. w związku z czym za niedopuszczalne zdaniem organu uznać należy sprostowanie przez skarżącego w trybie sprostowania oczywistej omyłki wniosku z dnia 12 stycznia 2012 r. o ukaranie organu grzywną. Na rozprawie przeprowadzonej w dniu 15 listopada 2012 r. w sprawie sygn. IV SO/Wr 19/12 Sąd postanowił wyłączyć do odrębnego rozpoznania wniosek skarżącego z dnia 19 lipca 2012 r. o ukaranie Burmistrza Gminy T. grzywną za nieprzekazanie sądowi administracyjnemu skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w przedmiocie bezczynności tego organu w sprawie udostępnienia informacji publicznej w zakresie zatrudnienia w Urzędzie Miejskim w T. E. G. i zarejestrować ów wniosek w rep. SO jako wniosek o ukaranie organu grzywną w powyższym przedmiocie. Wniosek ów został zarejestrowany w repertorium SO pod sygnaturą IV SO/Wr 30/12 i stanowi przedmiot rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, natomiast sprawa zarejestrowana pod sygnaturą IV SO/Wr 19/12 została zakończona wydanym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w dniu 15 listopada 2012 r. postanowieniem o odrzuceniu wniosku skarżącego z dnia 12 stycznia 2012 r. o ukaranie organu grzywną za nieprzekazanie w ustawowym terminie Sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej dotyczącej kosztów wydawania gminnej gazetki. Sąd ten bowiem podzielił stanowisko organu dotyczące niemożności sprostowania przez skarżącego w trybie sprostowania oczywistej omyłki przedmiotu wniosku z dnia 12 stycznia 2012 r. o ukaranie organu grzywną za nieprzekazanie w ustawowym terminie Sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Postanowienie to nie zostało zaskarżone przez żadną ze stron i stało się prawomocne od dnia 19 grudnia 2012 r. Przyczyną odrzucenia wniosku o ukaranie organu grzywną za nieprzekazanie Sądowi przez organ w ustawowym terminie skargi na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w sprawie kosztów wydawania gminnej gazetki było prawomocne rozstrzygnięcie owego wniosku przez tut. Sąd w sprawie sygn. akt IV SO/Wr 3/12. We wniosku wszczynającym postępowanie w niniejszej sprawie, to jest wniosku z dnia 19 lipca 2012 r., który w okolicznościach niniejszej sprawy należy odczytywać mając na względzie także okoliczności powołane we wniosku z dnia 12 stycznia 2012 r. skarżący podał, że w dniu 20 grudnia 2011 r. złożył do Sądu administracyjnego za pośrednictwem organu skargę na bezczynność tego organu w przedmiocie udzielenia informacji publicznej dotyczącej zatrudnienia w Urzędzie Miejskim w T. E. G., która to skarga nie została przekazana do Sądu w terminie ustawowym, co uzasadnia nałożenie na organ grzywny z powyższego tytułu. W odpowiedzi na wniosek organ wniósł o umorzenie postępowania z uwagi na jego bezprzedmiotowość ewentualnie, w przypadku nieuwzględnienia powyższego żądania, o odstąpienie od wymierzenia grzywny. W uzasadnieniu organ podniósł, że niniejsza sprawa została wszczęta na skutek bezzasadnego w ocenie organu wydzielenia do odrębnego rozpoznania, na mocy postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 15 listopada 2012 r. wydanego w sprawie sygn. akt IV SO/Wr 19/12 rzekomo złożonego w toku powyższego postępowania wniosku skarżącego o wymierzenie organowi - na podstawie art. 55 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi grzywny za nieprzekazanie Sądowi skargi na bezczynność organu w sprawie udzielenia informacji publicznej dotyczącej zatrudnienia E. G. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznający powyższą sprawę błędnie w ocenie organu uznał, że złożone w toku postępowania pismo skarżącego z dnia 19 lipca 2012 r. zatytułowane "sprostowanie oczywistej omyłki" stanowi odrębny wniosek złożony w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a., który zainicjować miał procedurę umożliwiającą nałożenie na organ powyższej grzywny. Organ podniósł, że w/w pismo skarżącego z dnia 19 lipca 2012 r. nie nosi cech odrębnego wniosku o ukaranie, lecz stanowi jedynie pismo procesowe złożone w ramach postępowania o sygn. akt IV SO/Wr 19/12 i wcześniejszej sygnaturze akt IV SO/Wr 4/12, ukierunkowane na przekonanie Sądu rozpoznającego wskazaną sprawę, że już uprzednio złożony przez skarżącego wniosek z dnia 12 stycznia 2012 r. dotyczy wymierzenia organowi grzywny za nieprzekazanie Sądowi skargi na bezczynność tego organu w sprawie udzielenia informacji publicznej dotyczącej zatrudnienia E. G. - czego skład sędziowski orzekający w sprawie IV SO/Wr 19/12 następnie nie podzielił. W ocenie organu, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w sprawie o sygn. IV SO/Wr 19/12 bezzasadnie potraktował pismo skarżącego z dnia 19 lipca 2012 r. jako odrębny wniosek o wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. Sformułowania użyte w treści pisma z dnia 19 lipca 2012 r. miały niewątpliwie charakter wyjaśniający oraz prostujący uprzednio dokonaną już czynność procesową w ramach postępowania, które aktualnie jest już zakończone na mocy postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 15 listopada 2012 r. o odrzuceniu wniosku w sprawie o sygn. akt IV SO/Wr 19/12. W ocenie organu, w zamyśle więc samego skarżącego jego pismo procesowe z dnia 19 lipca 2012 r. zmierzało jedynie do sprostowania, jego zdaniem, oczywistej omyłki zawartej we wniosku z dnia 12 stycznia 2012 r. polegającej na niewłaściwym oznaczeniu przedmiotu sprawy, której dotyczy zarzucane organowi zaniechanie. Organ podniósł, że skoro nawet skarżący nie traktował w/w pisma jako wniosku o nałożenie grzywny, ale składając je zmierzał jedynie do osiągnięcia pozytywnych dla siebie skutków procesowych w postępowaniu sygn. akt IV SO/Wr 19/12 (wcześniej IV SO/Wr 4/12), nie sposób uznać, że ziściły się przesłanki do ukarania organu na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. W przypadku podzielenia zdania organu w tym przedmiocie należy uznać, że wobec braku wniosku skarżącego, o którym mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a., niniejsze postępowanie winno zostać umorzone jako bezprzedmiotowe (art. 161. § 1 pkt 3 p.p.s.a). Wymierzenie organowi grzywny w trybie wskazanego przepisu wymaga bowiem zaistnienia warunku w postaci złożenia stosownego wniosku przez stronę. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy zdaniem organu powyższa przesłanka umożliwiająca zainicjowanie postępowanie w przedmiocie ukarania organu grzywną dotychczas nie nastąpiła. Organ powołał się na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lipca 2012 r. sygn. akt I OZ 480/12, w którym Sąd ten wskazał, że: "...Nie ulega przy tym wątpliwości, iż to na stronie ciąży obowiązek jednoznacznego wskazania we wniosku konkretnej skargi, która - jej zdaniem - nie została przez organ przekazana do sądu w przepisanym terminie..." Organ podniósł, że Sąd jest związany zawartym we wniosku żądaniem w tym zakresie - na co zwrócił uwagę w w/w postanowieniu Naczelny Sąd Administracyjny. Z ostrożności procesowej organ wniósł, biorąc pod uwagę wskazane poniżej okoliczności faktyczne i przyczyny opóźnienia w przekazaniu przez organ skargi wraz z aktami sprawy - o nieobciążanie go grzywną, gdyż powyższe będzie adekwatne do minimalnego stopnia zaniedbania obowiązków przez organ w niniejszej sprawie. Powołując się na orzecznictwo sądowoadministracyjne organ wskazał, że przepis art. 55 § 1 p.p.s.a. nie obliguje Sądu do wymierzenia grzywny. Kwestia ta pozostawiana jest uznaniu Sądu orzekającego. Użycie przez ustawodawcę słowa "może" oznacza, iż Sąd winien, nawet przy przekroczeniu terminu, uwzględniać specyfikę i charakter danej sprawy, a także rozmiary zwłoki w przekazaniu skargi oraz okoliczność, czy organ przed rozpatrzeniem wniosku obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Organ wskazał, że takie też stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 7 grudnia 2011 r., sygn. akt I OZ 1013/11, w którym stwierdził, że przy skróconym ustawowo terminie przekazania skargi do 15 dni, przekroczenie tego terminu zaledwie o dwa dni było nieznaczne i nie uzasadniało ukarania organu grzywną w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. Organ wyjaśnił, że skarga na bezczynność Burmistrza Gminy T. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej dotyczącej zatrudnienia E. G. wpłynęła do Urzędu Miejskiego w T. w dniu 20 grudnia 2011 r. Skarga ta wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę została przekazana Sądowi w dniu 19 stycznia 2012 r. i zarejestrowana pod sygn. IV SAB/Wr 11/12. Organ dodał, że nie kwestionuje, że skarga została przekazana Sądowi po upływie terminu wynikającego z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198 ze zm., dalej w skrócie "u.d.i.p.") i wyjaśnił, że przekazanie dokumentów z przekroczeniem wskazanego wyżej terminu wynikało z omyłki pracownika Urzędu Miejskiego w T. zajmującego się sprawą wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej. Pracownik Urzędu Miejskiego przekonany był bowiem, że w sprawie obowiązuje ogólny termin przekazania skargi Sądowi wynikający z art. 54 § 2 p.p.s.a. Do przekonania takiego pracownik Urzędu Miejskiego doszedł po przeanalizowaniu treści art. 21 u.d.i.p. oraz komentarzy doktryny prawa do tego przepisu, z których wynikało, że termin określony w art. 21 pkt 1 u.d.i.p. dotyczy przekazywania skarg na decyzje o odmowie udostępnienia informacji publicznej lub o umorzeniu postępowania w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, a nie skarg na bezczynność w sprawach o udostępnienie informacji publicznej. Ponieważ w chwili otrzymania skargi na bezczynność pracownik Urzędu Miejskiego zajmujący się sprawą wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej był już w trakcie przygotowywania informacji, których dotyczył wniosek, postanowił on najpierw zakończyć przygotowywanie odpowiedzi na wniosek i przekazać ją do wysłania skarżącemu. Odpowiedź na wniosek o udostępnienie informacji publicznej wysłana została do skarżącego w dniu 17 stycznia 2012 r. Dopiero po wysłaniu odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej, w dniu 17 stycznia 2012 r., Sekretarz Gminy przekazał Burmistrzowi Gminy skargę wniesioną przez skarżącego wraz z aktami sprawy, w tym w szczególności wraz z odpowiedzią na wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Wobec powyższego, po otrzymaniu wskazanych wyżej dokumentów, Burmistrz Gminy niezwłocznie przygotował odpowiedź na skargę i przekazał ją Sądowi wraz ze skargą i aktami sprawy, zachowując termin wynikający z art. 54 § 2 p.p.s.a. W ocenie organu wszystkie wskazane wyżej okoliczności, świadczące o braku winy umyślnej w uchybieniu terminowi do przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, przemawiają za odstąpieniem od wymierzenia Burmistrzowi Gminy T. grzywny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Złożony w niniejszej sprawie wniosek skarżącego o ukaranie Burmistrza Gminy T. w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. grzywną za nieprzekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w przedmiocie bezczynności organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej dotyczącej zatrudnienia w Urzędzie Miejskim w T. E. G. jest uzasadniony. Wbrew odmiennemu w tym względzie stanowisku organu, nie można przyjąć w okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy, że skarżący nie złożył w/w wniosku o ukaranie organu grzywną w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. za nieprzekazanie Sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w powyższym przedmiocie. Zważyć bowiem należy, że wniosek wszczynający postępowanie w niniejszej sprawie został wyłączony przez Sąd do odrębnego rozpoznania postanowieniem tut. Sądu z dnia 15 listopada 2012 r. podjętym na rozprawie w sprawie sygn. akt IV SO/Wr 19/12, której przedmiotem był wniosek skarżącego o wymierzenie temuż organowi grzywny za nieprzekazanie Sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę dotyczącą bezczynności organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej w sprawie kosztów wydawania gazetki gminnej. W w/w sprawie Sąd uznał, że złożone przez skarżącego pismo procesowe z dnia 19 lipca 2012 r. nazwane "Sprostowanie oczywistej pomyłki" jest wnioskiem o ukaranie organu grzywną w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. za nieprzekazanie Sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w przedmiocie bezczynności organu w sprawie udostępnienia informacji publicznej dotyczącej zatrudnienia w Urzędzie Miejskim w T. E. G.. Pismo to zadaniem Sądu orzekającego w niniejszej sprawie należy odczytywać, w związku z treścią pisma procesowego skarżącego z dnia 19 lipca 2012 r., łącznie z wnioskiem złożonym w sprawie sygn. akt IV SO/Wr 19/12 jako wniosek o ukaranie organu grzywną w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. w powyższym przedmiocie, to jest w przedmiocie nieprzekazania Sądowi w ustawowym terminie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę na bezczynność organu w sprawie udostępnienia informacji publicznej dotyczącej zatrudnienia w Urzędzie Miejskim w T. E. G.. Rozpoznając zasadność złożonego w niniejszej sprawie wniosku należy zważyć, że stosownie do treści art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ ten, zgodnie z art. 54 § 2 p.p.s.a., przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Przedmiotem skargi wniesionej przez skarżącego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za pośrednictwem Burmistrza Gminy T., co jest w sprawie okolicznością niesporną, jest bezczynność tego organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W myśl art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198 ze zm.), do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), z tym że: 1) przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi, 2) skargę rozpatruje się w terminie 30 dni od dnia otrzymania akt wraz z odpowiedzią na skargę. Przepis ten, jak wynika wprost z jego treści, jest przepisem lex specialis w stosunku do art. 54 § 2 p.p.s.a. w zakresie terminu wykonania powyższego obowiązku. Natomiast, jak stanowi art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6, tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Z przytoczonego art. 55 § 1 p.p.s.a. wynika, że wyłączną, materialnoprawną przesłanką orzeczenia o wymierzeniu organowi grzywny jest niewypełnienie przez organ obowiązków określonych w art. 54 § 2 ustawy w terminie przewidzianym w tym przepisie (por. post. NSA z dnia 5 lipca 2006 r., sygn. akt II OSK 1024/06, publ. ONSAiWSA 2006/6/156; K. Gruszecki: Dyscyplinowanie organów administracji przez Naczelny Sąd Administracyjny, Sam. Ter. 3/01/45). W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że powołane przepisy przewidują wyłącznie dwa warunki, których spełnienie pozwala sądowi na wymierzenie grzywny o jakiej mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a. Warunkami tymi są: 1) stwierdzenie uchybienia przez organ ustawowego terminu do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę oraz 2) złożenie przez stronę wniosku o wymierzenie grzywny. Warunki te, jak już wyżej wspomniano, stanowią wyłączne przesłanki materialnoprawne do wymierzenia organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. Podkreśla się także, że grzywna, o jakiej mowa w powyższym przepisie prawa, ma charakter mieszany, tj. dyscyplinująco – restrykcyjny. Na przyjęcie bowiem wyłącznie dyscyplinującego charakteru grzywny wskazanej w art. 55 § 1 p.p.s.a. nie pozwala dyspozycja tego przepisu w zestawieniu z art. 54 § 2 p.p.s.a. Przepis bowiem art. 55 § 1 p.p.s.a. zawiera stwierdzenie, że w razie niezastosowania się do obowiązków określonych w art. 54 § 2, sąd może orzec o wymierzeniu organowi grzywny. (por. post. NSA z dnia 27 listopada 2009 r., sygn. akt I OZ 1086/09 oraz post. NSA z dnia 28 września 2009 r., sygn. akt II GZ 204/09, baza orzeczeń NSA). W postanowieniu z dnia 15 listopada 2011 r. sygn. akt I OZ 841/11 (lex nr 1069754) Naczelny Sąd Administracyjny wskazał że: "Wymierzenie grzywny z art. 55 § 1 p.p.s.a. nie jest obligatoryjne. Użycie przez ustawodawcę słowa "może" oznacza, iż sąd winien, nawet przy przekroczeniu terminu, uwzględniać specyfikę i charakter danej sprawy, a także rozmiary zwłoki w przekazaniu skargi." "Fakt rozpoznania skargi na bezczynność przed rozpoznaniem wniosku o nałożenie na organ grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. nie może przesądzać o braku przesłanek do jej wymierzenia." (por. postanowienie NSA z dnia 28 czerwca 2011 r. sygn. akt I OZ 444/11, lex nr 1082890). W postanowieniu z dnia 9 czerwca 2011 r. sygn. akt II OZ 485/11 (lex nr 1083762) Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że:"1. Organ niedopełniający obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. w ustawowym terminie nie może skutecznie zasłaniać się problemami wewnętrznymi występującymi w jego funkcjonowaniu. 2. Okoliczności, które spowodowały nieprzekazanie skargi przez organ sądowi są bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny, bowiem wyłączną materialnoprawną przesłanką wymierzenia grzywny jest niewykonanie wskazanych w ustawie obowiązków. Natomiast okoliczności te mogą mieć wpływ na wysokość grzywny, gdyż sądowi orzekającemu w przedmiocie wymierzenia grzywny ustawodawca pozostawił swobodny zakres ustalenia jej wysokości w ramach granic wynikających z art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 p.p.s.a." "Sąd wymierza grzywnę wedle swego uznania, biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności danej sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., a także czas, jaki upłynął od wniesienia skargi i to, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu." (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2011 r. sygn. akt I OZ 348/11, lex nr 990341). Zgodnie z uchwałą 7 sędziów NSA z dnia 3 listopada 2009 r. sygn. akt II GPS 3/09 (ONSAiWSA 2010/1/2): "Przepis art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) nie ma zastosowania w przypadku, gdy po wniesieniu wniosku o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 powołanej ustawy organ przekazał skargę sadowi wraz z aktami sprawy i z odpowiedzią na skargę." Z okoliczności faktycznych niniejszej sprawy wynika, że skarga, której wniosek dotyczy, zarejestrowana pod sygn. akt IV SAB/Wr 11/12, została wniesiona do tut. Sądu za pośrednictwem organu w dniu 20 grudnia 2011 r. i przekazana do Sądu w dniu 19 stycznia 2012 r. Termin przekazania jej do Sądu, w związku z treścią art. 21 u.d.i.p. upływał w dniu 4 stycznia 2012 r. Skarżący był zatem uprawniony do złożenia wniosku o ukaranie organu w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. grzywną za nieprzekazanie skargi w terminie ustawowym. Bez znaczenia w sprawie pozostaje okoliczność, że skarga zarejestrowana pod sygn. akt IV SAB/Wr 11/12, której wniosek dotyczy, została odrzucona postanowieniem Sądu z dnia 29 lutego 2012 r., jak również fakt, że wniosek o ukaranie organu grzywną skarżący sprecyzował w piśmie procesowym z dnia 19 lipca 2012 r., to jest po dniu prawomocnego rozstrzygnięcia skargi. Okoliczność ta bowiem, w ocenie Sądu, nie czyni wniosku bezprzedmiotowym a to w związku z dyscyplinująco – restrykcyjnym charakterem grzywny wymierzanej organowi na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. Nie usprawiedliwiają także uchybienia terminu przekazania przez organ skargi do Sądu administracyjnego podnoszone w odpowiedzi na wniosek kwestie organizacyjne oraz dokonana przez pracownika organu błędna wykładnia przepisów prawa określających termin przekazania skargi do Sądu. Mając na względzie fakt, że organ przekazał do Sądu skargę, której wniosek dotyczy z przekroczeniem o 15 dni terminu określonego w art. 21 u.d.i.p., co wynika z odcisku pieczęci urzędu pocztowego na kopercie, w której znajdowała się przesyłka pocztowa zawierająca skargę (k. 12 akt IV SAB/Wr 11/12) oraz fakt, że organ usprawiedliwił przyczyny opóźnienia w złożeniu skargi Sąd, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 154 § 6 p.p.s.a. wymierzył organowi grzywnę w dolnej granicy, jaką wyznacza art. 154 § 6 p.p.s.a., to jest w kwocie 100 zł. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a.