0112-KDSL1-1.4011.113.2026.2.MK

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe Szanowni Państwo, stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest: ‒    prawidłowe w części dotyczącej możliwości skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131, w odniesieniu do kwoty czwartej transzy płatnej do 31 grudnia 2023 r. wydatkowanej na nabycie mieszkania przy ul. A, ‒    nieprawidłowe w pozostałej części. Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej 4 lutego 2026 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z 16 stycznia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 9 marca 2026 r. (wpływ 12 marca 2026 r.).Treść wniosku wspólnego jest następująca: Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem (…) Opis zdarzenia przyszłego 1)    Podstawowe informacje o podatniku Wnioskodawcy (…) oraz (…) byli właścicielami (na prawach wspólności majątkowej małżeńskiej) lokalu mieszkalnego nr (…) przy ul. B w (…) oraz składającego się z (…). Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o PIT. 2)    Proces zakupu nowej nieruchomości Z uwagi na ograniczoną funkcjonalność dotychczasowego mieszkania oraz brak możliwości pełnego zaspokojenia podstawowych potrzeb mieszkaniowych, Wnioskodawcy planowali w przyszłości zakup nowego mieszkania. Kluczowym czynnikiem wpływającym na tę decyzję było oddalenie dotychczasowego mieszkania od centrum miasta, co w połączeniu z ciągle narastającymi korkami znacząco wydłużało czas dojazdu do jego centralnej części. Wiosną 2021 r., Wnioskodawca (…) natrafił na ofertę sprzedaży lokalu mieszkalnego, który w pełni odpowiadał jego oczekiwaniom, zarówno pod względem lokalizacji, jak i walorów estetycznych. Przedmiotowy lokal położony był w centrum miasta (ul. A), co stanowiło dla Wnioskodawców istotne kryterium wyboru. Z uwagi na wyjątkową atrakcyjność oferty, Wnioskodawcy zdecydowali się na niezwłoczne przystąpienie do procedury nabycia mieszkania, czego wyrazem było zawarcie w dniu (…) maja 2021 r. umowy deweloperskiej (na podstawie Aktu notarialnego (…)). W celu zabezpieczenia możliwości nabycia wybranego lokalu mieszkalnego Wnioskodawcy zdecydowali się na podpisanie umowy deweloperskiej jeszcze przed sprzedażą dotychczas zajmowanego mieszkania przy ul. B. Umowa ta zawierała oznaczenie lokalu, do którego wybudowania zobowiązał się deweloper, jego cenę, a także harmonogram wpłat na poczet ceny, obejmujący następujące transze: -        pierwsza w kwocie (…), płatna do 20 maja 2021 r., -        druga w kwocie (…), płatna do 31 grudnia 2021 r., -        trzecia w kwocie (…), płatna do 30 czerwca 2022 r., -        czwarta w kwocie (…), płatna do 31 grudnia 2023 r. Po sprzedaży dotychczasowego mieszkania (przy ul. B), Wnioskodawcy uiścili brakującą, ostatnią transzę na poczet zakupu docelowego lokalu. Pozostała część środków uzyskanych ze sprzedaży, została i zostanie przeznaczona na zabezpieczanie kosztów wykończenia i wyposażenia nowej nieruchomości, w której Wnioskodawcy mają realizować swoje cele mieszkalne. Umowa ustanowienia odrębnej własności lokalu i umowa sprzedaży lokalu mieszkalnego przy ul. A zostały podpisane przed notariuszem w (…) w dniu (…) sierpnia 2025 r. (rep. (…)) - (Wnioskodawcy pozostawali wówczas w związku małżeńskim, w którym obowiązywał ustrój rozdzielności majątkowej). W dokumencie tym osoba działająca w imieniu i na rzecz dewelopera potwierdziła zapłatę całej ceny sprzedaży w kwocie (…) (słownie: (…)) oraz opłaty przyłączeniowej w wysokości (…) (słownie: (…)). 3)    Proces sprzedaży dotychczasowego mieszkania Ze względu na niepowtarzalny charakter oferty dotyczącej nowego lokalu oraz nagłą decyzję o nabyciu nieruchomości, Wnioskodawcy — chcąc zapewnić sobie i rodzinie możliwość bezpiecznego korzystania z dotychczasowego miejsca zamieszkania do czasu realizacji inwestycji deweloperskiej, dokonali sprzedaży mieszkania przy ul. B dopiero (…) listopada 2023 r. (na mocy Aktu notarialnego z (…)). Kwota uzyskana z tytułu sprzedaży mieszkania wyniosła (…) (słownie: (…)). Sprzedaż ta pozostawała zatem w bezpośrednim następstwie wcześniejszego zobowiązania do zakupu nowej nieruchomości. Natomiast czas jej dokonania determinowany był harmonogramem realizacji inwestycji deweloperskiej. Działania Wnioskodawców charakteryzowały się racjonalnością i celowością, które były podejmowane w celu realizacji ich własnych potrzeb mieszkaniowych. 4)    Podsumowanie Przedstawiony powyżej stan faktyczny przedstawia się w chronologiczny sposób: ·         (…) maja 2021 r. – umowa deweloperska dot. zakupu mieszkania przy ul. A w (…); ·         (…) listopada 2023 r. – umowa sprzedaży mieszkania Wnioskodawcy przy ul. B w (…); ·         (…) sierpnia 2025 r. – umowa ustanowienia odrębnej własności lokalu i umowa sprzedaży lokalu mieszkalnego przy ul. A w (…) na rzecz Wnioskodawcy. Natomiast kwestie finansowe wynikające z nabycia i zbycia lokalu mieszkalnego wyglądają następująco: ·         Kwota zakupu lokalu mieszkalnego przy ul. A : (…); ·         Kwota sprzedaży lokalu mieszkalnego przy ul. B: (…); ·         Różnica pomiędzy kwotą wpłaconą na zakup lokalu mieszkalnego przy ul. A, a kwotą uzyskaną z tytułu sprzedaży lokalu mieszkalnego przy ul. B: (…). W piśmie z 9 marca 2026 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, doprecyzowali Państwo opis sprawy poprzez wskazanie: Ad. 1. Z tytułu sprzedaży mieszkania przy ul. B Wnioskodawcy otrzymali zaliczkę w wysokości (…) przed podpisaniem umowy sprzedaży mieszkania w dniu (…) 2023 r. Ad. 2. Wolą Wnioskodawców nie jest uzyskanie interpretacji indywidualnej w zakresie możliwości skorzystania z ulgi mieszkaniowej przy wydatkowaniu środków ze sprzedaży mieszkania na wykończenie i wyposażenie nowej nieruchomości. Wolą Wnioskodawców jest uzyskanie interpretacji indywidualnej, potwierdzającej skorzystanie z ulgi przewidzianej w art. 21 ust. 1 pkt 131 Ustawy o PIT, w opisanej w stanie faktycznym sekwencji zdarzeń. Pytanie Czy Wnioskodawcy uprawnieni są do skorzystania ze zwolnienia podatkowego (tzw. ulgi mieszkaniowej), o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT w przypadku, gdy: 1)  umowa deweloperska zawarta została przed zbyciem lokalu mieszkalnego przy ul. B, natomiast umowa ustanowienia odrębnej własności lokalu i umowa sprzedaży lokalu mieszkalnego przy ul. A zostały zawarte po dokonaniu tego zbycia; 2)  Wnioskodawcy dokonali zapłaty trzech transz na poczet całości ceny z własnych oszczędności; 3)  Wnioskodawcy dokonali zapłaty ostatniej transzy (zgodnie z przedstawionym wyżej harmonogramem, w terminie do 31 grudnia 2023 r.) w wysokości (…) na poczet całości ceny po otrzymaniu środków pieniężnych z odpłatnego zbycia mieszkania przy ul. B w dniu (…) listopada 2023 r.; 4)  Wnioskodawcy uzyskaną kwotę z tytułu sprzedaży lokalu mieszkalnego przeznaczał na wydatki bezpośrednio związane z realizacją celów mieszkaniowych? Państwa stanowisko w sprawie Zgodnie z przepisami ustawy o PIT, co do zasady odpłatne zbycie nieruchomości podlega opodatkowaniu podatkiem PIT, jeżeli następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości (art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o PIT). Stawka podatku PIT wynosi 19% od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości (art. 30e ust. 1 ustawy o PIT). Zdaniem Wnioskodawców, w niniejszej sprawie przysługuje mu prawo do skorzystania ze zwolnienia podatkowego przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT, który stanowi, że „wolne od podatku dochodowego są: dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych”. Stanowisko to znajduje uzasadnienie w okolicznościach sprawy, z których wynika, że Wnioskodawcy mają możliwość uznać dokonane w niniejszym stanie faktycznym wpłaty na poczet nowej nieruchomości w 2021, 2022 i 2023 r., w tym cenę wpłaty ostatniej transzy na rzecz dewelopera (biorąc pod uwagę, że nabycie własności nowej nieruchomości nastąpiło po sprzedaży nieruchomości przy ul. B), za wydatki poczynione w terminie, o którym mowa w powyższym artykule. Z treści wyżej wskazanego przepisu nie wynika również, aby możliwość skorzystania z przedmiotowego zwolnienia była uzależniona od ściśle określonej kolejności zdarzeń, w szczególności aby zbycie nieruchomości poprzedzało nabycie nowej. Chociaż zagadnienie to pozostawało przedmiotem sporów i rozbieżności do 2020 r., ostateczne rozstrzygnięcie w tym zakresie przedstawił Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 17 lutego 2020 r. (sygn. akt: II FSP 4/19), w której wskazał, że: 1)  „cechą istotną z punktu widzenia prawodawcy, charakteryzującą grupę zwolnionych podatników jest to, że wydatkują oni przychód (dochód) uzyskany z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości na własne cele mieszkaniowe wskazane w ustawie. Przy tak sformułowanych cechach grupy zwolnionej przyjęcie, że ze zwolnienia wyłączono podatników, którzy wydatkowali przychód z tytułu odpłatnego zbycia na własne cele mieszkaniowe, ale nie zachowali chronologii czynności prawnych: zbycia i nabycia nieruchomości, prowadziłoby do wyniku sprzecznego z art. 32 ust. 1 Konstytucji RP”; 2)  „Wydatkowanie środków na cele mieszkaniowe określone w art. 21 ust. 25 u.p.d.o.f. przed zbyciem nieruchomości, nie niweczy prawa do zwolnienia podatkowego. Biorąc pod uwagę cel wprowadzenia omawianego przedmiotowego zwolnienia podatkowego, jakim jest zachęcenie osób, uzyskujących przychód między innymi ze sprzedaży nieruchomości, do przeznaczania środków uzyskanych z tego tytułu na dalsze zaspokajanie swoich potrzeb mieszkaniowych. Należy uznać, że warunkiem zwolnienia od podatku dochodów uzyskanych z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, jest ich przeznaczenie w całości lub części na cele mieszkaniowe przed upływem terminu określonego w ustawie”; 3)  „W tym celu ustawodawca zmniejsza obciążenie fiskalne, zwalniając dochód ze sprzedaży nieruchomości, o ile zostanie on odpowiednio wydatkowany. Wprowadzenie zatem przesłanki pierwszeństwa zawarcia umowy zbycia nieruchomości przed umową nabycia następnej nieruchomości, w znacznym stopniu utrudniłoby realizację tego celu tym podatnikom, którzy dysponują tylko jedną nieruchomością. Oznaczałoby to bowiem konieczność zbycia nieruchomości, która służy zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych, bez pewności, czy dojdzie do transakcji nabycia następnej nieruchomości”. Dokonując uzasadnienia powyższej uchwały, Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że „decydującym warunkiem dla realizacji prawa do ulgi z art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f. jest wydatkowanie dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości na własne cele mieszkaniowe w terminie dwóch lat (obecnie trzech) od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło zbycie, a nie wydatkowanie tego dochodu po uprzednim zbyciu nieruchomości”. Dokonana przez Naczelny Sąd Administracyjny wykładania przepisów została jednolicie przyjęta w orzecznictwie sądów administracyjnych. Przykładowo - w sprawie, w której orzekał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, podatnik zawarł przedwstępną umową nabycia lokalu, finansując przy tym prawie całość ceny ze środków własnych. Natomiast dopiero w późniejszym czasie dokonał zbycia zajmowanego lokalu mieszkalnego. W uzasadnieniu wyroku (uchylającym interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej) Sąd podkreślił, iż „z wykładni językowej art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f nie wynika zaś, by dla skorzystania ze zwolnienia musiała zaistnieć chronologia zdarzeń (najpierw odpłatne zbycie, a następnie poniesienie wydatków na własne cele mieszkaniowe). (...) Warunkiem skorzystania ze zwolnienia jest zatem wydatkowanie w tym terminie dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości na własne cele mieszkaniowe, pod rygorem wygaśnięcia prawa do zwolnienia podatkowego. Z przepisu nie wynika natomiast, by ustawodawca uzależniał je od uprzedniego chronologicznie odpłatnego zbycia nieruchomości” (Wyrok WSA w Łodzi z 15.09.2020 r., I SA/Łd 244/20, LEX nr 3060327). Od ww. wyroku została wniesiona skarga kasacyjna, kolejno oddalona przez Naczelny Sąd Administracyjny, który w uzasadnieniu wskazał, iż „rezultaty wykładni językowej art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f. nie dają podstaw do twierdzenia, aby kolejność nabycia i zbycia nieruchomości była przesłanką zwolnienia dochodu z opodatkowania. Ustawodawca wymaga jedynie, aby dochód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości został spożytkowany w przewidzianym terminie na określone cele. Przepisy te nie przesądzają, że dochód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości musi być wydatkowany w całości po definitywnym przeniesieniu własności na nabywcę.” (Wyrok NSA z 14.06.2023 r., II FSK 29/21, LEX nr 3581679). Na skutek tego wyroku, organ obowiązany był ponownie zająć stanowisko, w którym stwierdził, iż stanowisko podatnika w sprawie oceny skutków podatkowych przedstawione we wniosku o interpretację indywidualną było prawidłowe. Wskazać należy również, że instytucja ulgi mieszkaniowej od podatku PIT ma na celu realizację konstytucyjnego obowiązku prowadzenia przez państwo polityki wspierającej zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych obywateli, który został określony w art. 75 ust. 1 Konstytucji RP. Z tego też powodu ustawodawca zdecydował o zmniejszeniu obciążeń fiskalnych, zwalniając dochód ze sprzedaży nieruchomości od podatku pod warunkiem, że zostanie on prawidłowo wydatkowany. Powyższe interpretacje znajdują również odzwierciedlenie w prokonstytucyjnej wykładni art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 ustawy o PIT. Argumentacja zawarta w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2012 r. wskazuje, że „w procesie wykładni prawa interpretatorowi nie wolno całkowicie ignorować wykładni systemowej łub funkcjonalnej przez ograniczenie się wyłącznie do wykładni językowej pojedynczego przepisu. Może się bowiem okazać, że sens przepisu, który językowo wydaje się jasny, okaże się wątpliwy, gdy go skonfrontujemy z innymi przepisami lub weźmiemy pod uwagę cel regulacji prawnej. Jednym z najmocniejszych argumentów co do poprawności interpretacji jest okoliczność, że wykładnia językowa, systemowa i funkcjonalna dają zgodny wynik” (Uchwała NSA(7w) z 2.04.2012 r., II FPS 3/11, ONSAiWSA 2012, nr 4, poz. 61). Wąska wykładnia art. 21 ust. 1 pkt 131) ustawy o PIT, pomijająca wskazane zasady i metody interpretacji przepisów prawa, prowadziłaby do skutków niezgodnych z art. 32 ust. 1 Konstytucji RP stanowiącego, że wszyscy są równi wobec prawa i mają prawo do równego traktowania przez władze publiczne. W orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego podkreśla się, że w rozumieniu tej zasady wszystkie podmioty prawa charakteryzujące się w równym stopniu daną cechą istotną, powinny być traktowane równo, a więc według jednakowej miary, bez zróżnicowań zarówno dyskryminujących, jak i faworyzujących (Wyrok TK z 12.12.2000 r., SK 9/00, OTK 2000, nr 8, poz. 297). Istotnym elementem art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT jest cecha charakteryzująca grupę podatników uprawnionych do skorzystania ze zwolnienia, a jest nią wydatkowanie dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości na własne cele mieszkaniowe, określone przez ustawodawcę w ustawie. Przyjęcie przez organ wykładni, zgodnie z którą te zwolnienia wyłączeni byliby podatnicy wydatkujący przychód z tytułu zbycia na własne cele mieszkaniowe, lecz nie zachowując chronologii czynności (zbycia, a następnie nabycia nieruchomości), prowadziłoby do rozstrzygnięcia sprzecznego z art. 32 ust. 1 Konstytucji RP. Jak podkreślił również Naczelny Sąd Administracyjny - decydującym warunkiem skorzystania z prawa do ulgi mieszkaniowej jest wydatkowanie dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości na własne cele mieszkaniowe w terminie trzech lat do końca roku podatkowego, w którym nastąpiło zbycie. Istotne jest zatem samo poniesienie wydatku w terminie wskazanym w ustawie, a nie to, aby wydatkowanie nastąpiło dopiero po uprzednim zbyciu lokalu mieszkalnego. Mając na uwadze stan faktyczny niniejszej sprawy oraz własną ocenę zdarzenia przyszłego Wnioskodawców stanowiącą odzwierciedlenie obecnie ujednoliconej linii orzeczniczej sądów administracyjnych, wskazać należy, iż Wnioskodawcy spełniają kryterium niezbędne do skorzystania z ulgi podatkowej przewidzianej w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.): Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: a)    nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, b)    spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, c)    prawa wieczystego użytkowania gruntów, - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany. Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu. Na podstawie art. 30e ust. 1 wskazanej ustawy: Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku. Art. 30e ust. 2 cytowanej ustawy stanowi, że: Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw. W myśl art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio. Na mocy art. 19 ust. 3 tej ustawy: Wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia. Stosownie do art. 30e ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać: 1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub 2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131. Na mocy art. 30e ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł. Dochód ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 tej ustawy - może zostać objęty zwolnieniem z opodatkowania przy spełnieniu warunków określonych w tym przepisie. Przepis ten stanowi, że: Wolne od podatku są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych. Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru: D × W/P gdzie: D – dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa, W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe, P – przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa. Powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa majątkowego, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych. W sytuacji, gdy przychód z odpłatnego zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego zostanie w całości przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego. W sytuacji, gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego. Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania, wymienione zostały w art. 21 ust. 25 ww. ustawy. Stosownie do art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się: wydatki poniesione na: a)  nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, b)  nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału  w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie, c)  nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego, d)  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego, e)  rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego ‒    położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej. W świetle natomiast art. 21 ust. 25a cytowanej ustawy: Wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, uznaje się za wydatki poniesione na cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, w związku z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie. Katalog wydatków wymienionych w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy ma charakter zamknięty, jest to wyliczenie enumeratywne. Powyższe przepisy jako normy wprowadzające zwolnienie podatkowe należy interpretować ściśle i niedopuszczalna jest w tym przypadku wykładnia rozszerzająca, systemowa, bądź celowościowa. Jest to zgodne z ogólnie przyjętą w prawie podatkowym zasadą, że wszelkie ulgi i zwolnienia jako stanowiące odstępstwo od zasady powszechności opodatkowania muszą być stosowane wprost. Z opisu sprawy wynika, że byli Państwo właścicielami (na prawach wspólności majątkowej małżeńskiej) lokalu mieszkalnego nr (…) przy ul. B w (…). Z uwagi na ograniczoną funkcjonalność mieszkania oraz brak możliwości pełnego zaspokojenia podstawowych potrzeb mieszkaniowych, planowali Państwo zakup nowego mieszkania. Wiosną 2021 r., Pan (…) natrafił na ofertę sprzedaży lokalu mieszkalnego, który w pełni odpowiadał jego oczekiwaniom, zarówno pod względem lokalizacji, jak i walorów estetycznych. Przedmiotowy lokal położony był w centrum miasta (ul. A), co stanowiło dla Państwa istotne kryterium wyboru. Z uwagi na wyjątkową atrakcyjność oferty, zdecydowali się Państwo na niezwłoczne przystąpienie do procedury nabycia mieszkania, czego wyrazem było zawarcie (…) maja 2021 r. umowy deweloperskiej (na podstawie Aktu notarialnego (…)). W celu zabezpieczenia możliwości nabycia wybranego lokalu mieszkalnego zdecydowali się Państwo na podpisanie umowy deweloperskiej jeszcze przed sprzedażą dotychczas zajmowanego mieszkania przy ul. B. Umowa ta zawierała oznaczenie lokalu, do którego wybudowania zobowiązał się deweloper, jego cenę, a także harmonogram wpłat na poczet ceny, obejmujący następujące transze: -        pierwsza w kwocie (…), płatna do 20 maja 2021 r., -        druga w kwocie (…), płatna do 31 grudnia 2021 r., -        trzecia w kwocie (…), płatna do 30 czerwca 2022 r., -        czwarta w kwocie (…), płatna do 31 grudnia 2023 r. Po sprzedaży dotychczasowego mieszkania (przy ul. B), uiścili Państwo brakującą, ostatnią transzę na poczet zakupu docelowego lokalu. Pozostała część środków uzyskanych ze sprzedaży, została i zostanie przeznaczona na zabezpieczanie kosztów wykończenia i wyposażenia nowej nieruchomości, w której mają realizować Państwo swoje cele mieszkalne. Umowa ustanowienia odrębnej własności lokalu i umowa sprzedaży lokalu mieszkalnego przy ul. A zostały podpisane przed notariuszem w Kancelarii Notarialnej (…) w dniu (…) sierpnia 2025 r. (rep. (…)) - (pozostawali Państwo wówczas w związku małżeńskim, w którym obowiązywał ustrój rozdzielności majątkowej). Ze względu na niepowtarzalny charakter oferty dotyczącej nowego lokalu oraz nagłą decyzję o nabyciu nieruchomości — chcąc zapewnić sobie i rodzinie możliwość bezpiecznego korzystania z dotychczasowego miejsca zamieszkania do czasu realizacji inwestycji deweloperskiej, dokonali Państwo sprzedaży mieszkania przy ul. B dopiero (…) listopada 2023 r. (na mocy Aktu (…)). W związku z powyższym powzięli Państwo wątpliwość, czy mogą skorzystać ze zwolnienia w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Odnosząc przedstawione powyżej uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy należy stwierdzić, że przywołany powyżej przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym wiąże skutki prawne w postaci zwolnienia od opodatkowania z faktem przeznaczenia – w warunkach określonych w ustawie – środków uzyskanych z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych wyłącznie na cele wymienione w przepisie art. 21 ust. 25 ww. ustawy. Ustawodawca uzależnia prawo do skorzystania ze zwolnienia od wydatkowania przez podatnika w ściśle określonym czasie, środków uzyskanych z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych na realizację własnego celu mieszkaniowego. Należy zauważyć, że wszelkiego rodzaju ulgi czy zwolnienia są odstępstwem od konstytucyjnej zasady równości i powszechności opodatkowania, w sposób szczegółowy uregulowanymi w przepisach materialnego prawa podatkowego. Są one przywilejami, z których podatnik ma prawo, a nie obowiązek skorzystania. Zatem oceniając ciążące na nim obowiązki wynikające z zastosowania danej ulgi czy zwolnienia podatkowego należy dokonać ścisłej, literalnej wykładni przepisu regulującego daną ulgę czy zwolnienie. W związku z tym, tylko wydatkowanie środków uzyskanych z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych – w terminie i na cele wskazane w art. 21 ust. 1 pkt 131, a szczegółowo określone w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pozwala na zastosowanie przedmiotowego zwolnienia. Z punktu widzenia przywołanych powyżej przepisów art. 21 ust. 1 pkt 131 oraz art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a ustawy, momentem wydatkowania przez podatnika kwot uzyskanych z odpłatnego zbycia nieruchomości na nabycie innej nieruchomości jest data faktycznego wydatkowania przychodu, tj. data zapłaty całości lub części ceny nabywanej nieruchomości. Przywołane przepisy wiążą bowiem skutek prawny w postaci zwolnienia od podatku określonego dochodu, nie z faktem zawarcia umowy, lecz z terminem wydatkowania środków pieniężnych określonych w tej umowie. W określonych przypadkach, zwolnieniem, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mogą być objęte również przychody uzyskane na poczet ceny sprzedaży (zadatek, zaliczka, przedpłata) i wydatkowane na własne cele mieszkaniowe przed zawarciem definitywnej umowy sprzedaży, jeżeli ich otrzymanie przez sprzedawcę zostało udokumentowane w sposób przyjęty w obrocie cywilnoprawnym. Zadatek, zaliczka czy wpłata części lub całości ceny, które zostały otrzymane tytułem umowy przedwstępnej sprzedaży nieruchomości zbywanej, a następnie wydatkowane na cele mieszkaniowe wskazane w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przed zawarciem przyrzeczonej umowy sprzedaży mogą być uznane za wydatki na własne cele mieszkaniowe. W konsekwencji zauważyć trzeba, że z wykładni językowej przepisu art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wynika, by dla skorzystania ze zwolnienia musiała zaistnieć chronologia zdarzeń (najpierw odpłatne zbycie, a następnie poniesienie wydatków na własne cele mieszkaniowe). Podstaw ku temu nie daje użyty w przepisie zwrot „począwszy od dnia odpłatnego zbycia”, który należy uznać za element normy wyznaczającej termin wydatkowania dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości. Termin ten, jak z przepisu wynika, ma charakter terminu przewidzianego, ustalonego jako końcowy, tj. terminu, który kończy się z upływem trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie. Warunkiem skorzystania ze zwolnienia jest jednak wydatkowanie w tym terminie przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości na własne cele mieszkaniowe, pod rygorem wygaśnięcia prawa do zwolnienia podatkowego. Natomiast z przepisu nie wynika, by ustawodawca uzależniał je od uprzedniego chronologicznie odpłatnego zbycia nieruchomości. Istotnym jest więc, czy w momencie dokonywania wydatków na własne cele mieszkaniowe podatnik dysponował/uzyskał przychód ze sprzedaży nieruchomości. Powołana przez Państwa uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 lutego 2020 r. w sprawie II FPS 4/19 dotyczy rozstrzygnięcia, czy podatnik zawierając umowę przedwstępną, mocą której otrzymuje zadatek (zaliczkę) pozwalający na dokonanie zakupu innej nieruchomości realizuje cel mieszkaniowy, spełnia warunki do uzyskania prawa do ulgi, pomimo tego, że zakłócona zostaje chronologia czynności prawnych. Do zakupu nieruchomości na własne cele mieszkaniowe dochodzi bowiem przed odpłatnym zbyciem nieruchomości generującym dochód w rozumieniu przepisów ustawy. Jak wskazano w uchwale, skoro środki pochodzące z otrzymanego zadatku (zaliczki) w momencie zawarcia umowy przenoszącej własność zalicza się na poczet ceny, to stanowią one przychód (dochód) z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości. Powyższe oznacza, że środki wydatkowane z otrzymanego zadatku (zaliczki) są środkami wydatkowanymi z przychodu (dochodu) uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że decydującym warunkiem dla realizacji prawa do ulgi z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy jest wydatkowanie dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości na własne cele mieszkaniowe w terminie dwóch lat (obecnie trzech) od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło zbycie, a nie wydatkowanie tego dochodu po uprzednim zbyciu nieruchomości. Przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 wskazuje, że chodzi w nim o wydatkowanie przychodu, który został uzyskany z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, bowiem jego treść odnosi się jedynie do źródła przychodu, a nie do preferowanej kolejności dokonywanych transakcji. Wydatkowanie środków na cele mieszkaniowe określone w art. 21 ust. 25 ustawy przed zbyciem nieruchomości, nie niweczy prawa do zwolnienia podatkowego. Niemniej w sprawie tej chodzi o wydatkowanie środków uzyskanych ze sprzedaży, a nie ze środków własnych. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, wskazuje się, że rezultaty wykładni językowej przepisów dotyczących tzw. ulgi mieszkaniowej „(…) nie dają podstaw do twierdzenia aby kolejność nabycia i zbycia nieruchomości była przesłanką zwolnienia dochodu z opodatkowania. Ustawodawca wymaga jedynie, żeby dochód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości został spożytkowany w przewidzianym terminie na określone cele. Przepisy te nie przesądzają, że dochód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości musi być wydatkowany w całości po definitywnym przeniesieniu własności na nabywcę” (patrz wyroki NSA: z dnia 28 marca 2017 r. sygn. akt II FSK 500/16; z dnia 12 maja 2017 r. sygn. akt II FSK 1079/15; z dnia 22 listopada 2017 r. sygn. akt II FSK 2937/15; z dnia 24 stycznia 2018 r. sygn. akt II FSK 1153/16; z dnia 8 marca 2018 r. sygn. akt II FSK 589/16). Przychód ze sprzedaży nieruchomości powstaje zaś w dniu zawarcia umowy sprzedaży, co znajduje potwierdzenie w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 września 2019 r. sygn. akt II FSK 3110/17, w którym skład orzekający stwierdził, że: W orzecznictwie ugruntowany jest pogląd, że art. 19 ust. 1 u.p.d.o.f. wprowadził definicję przychodu - przez którą należy rozumieć wartość wyrażoną w cenie określonej w umowie - z tego specyficznego źródła, jakim jest między innymi zbycie nieruchomości oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy. Dla wystąpienia przychodu wystarczy zatem samo zawarcie umowy sprzedaży, która musi określać cenę z mocy art. 535 § 1 k.c. (por. wyroki NSA: z dnia 16 października 2012 r., sygn. akt II FSK 501/11 i powołane tam dalsze orzeczenia; z dnia 19 lipca 2016 r., sygn. akt II FSK 1610/14; z dnia 12 października 2016 r., sygn. akt II FSK 2490/14; publik. CBOSA). Skoro w rozpatrywanej sprawie sprzedaż mieszkania przy ul. B nastąpiła (…) listopada 2023 r. to dopiero w tej dacie dysponowali Państwo przychodem ze sprzedaży tej nieruchomości. Natomiast wydatki na nabycie mieszkania (pierwsze trzy transze) – przy ul. A – zostały przez Państwa poniesione przed datą sprzedaży (a nie po niej) zatem nie zostały one poniesione z przychodu ze sprzedaży nieruchomości, bowiem w dacie ich ponoszenia takim przychodem Państwo nie dysponowali (z wyjątkiem czwartej transzy płatnej do 31 grudnia 2023 r.). Pozostałe transze wydatkowane na zakup pochodziły z Państwa własnych środków (oszczędności). Zatem, wydatków poniesionych na nabycie mieszkania przy ul. A (z wyjątkiem ostatniej transzy płatnej do 31 grudnia 2023 r.) nie można uznać za wydatki na własny cel mieszkaniowy uprawniające do skorzystania ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W przedmiotowej sprawie za wydatek na cel mieszkaniowy można uznać jedynie kwotę uiszczoną na mieszkanie przy ul. A odpowiadającą kwocie czwartej transzy płatnej do 31 grudnia 2023 r. Mając powyższe na uwadze stwierdzam, że jedynie kwota czwartej transzy płatna do 31 grudnia 2023 r. wydatkowana na nabycie mieszkania przy ul. A, stanowiła wydatek na własny cel mieszkaniowy, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Natomiast, środki pochodzące z Państwa własnych oszczędności, przeznaczone na zapłatę pierwszych trzech transz ceny zakupu mieszkania przy ul. A nie mogą stanowić wydatku na własny cel mieszkaniowy, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy, bowiem nie stanowiły one przychodu ze sprzedaży mieszkania przy ul. B. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność. Wydana interpretacja dotyczy tylko kwestii będących przedmiotem Państwa wniosku (zapytania). Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – w wydanej interpretacji rozpatrzone. Odnosząc się do powołanych przez Państwa wyroków sądów administracyjnych wskazać należy, że dotyczą wyłącznie konkretnych spraw, w danym stanie prawnym. Należy podkreślić, że rozstrzygnięcia te zapadły w indywidualnych sprawach i w świetle art. 87 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa i tym samym nie mogą być wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację. W odniesieniu natomiast do określonej w art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej zasady równego traktowania obywateli, należy podnieść, że o naruszeniu tej zasady można mówić, gdy w tożsamej sytuacji różnicuje się prawa jednostki. Ta wynikająca z art. 32 ust. 1 Konstytucji RP zasada oznacza, że podmioty o tym samym statusie prawnym, mogą w tej samej sytuacji faktycznej i prawnej, oczekiwać takiego samego rozstrzygnięcia w procesie stosowania prawa – tj. wszystkie podmioty prawa charakteryzujące się daną cechą istotną w równym stopniu, powinny być traktowane równo, tj. bez zróżnicowań zarówno faworyzujących, jak i dyskryminujących. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.  Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji. ·   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. ·   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania Pan (…) (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·    w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·    w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.