III SA/Kr 281/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski (spr.) Sędziowie WSA Janusz Bociąga WSA Hanna Knysiak-Sudyka Protokolant specjalista Monika Wójcik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 września 2016 r. sprawy ze skargi A. F. na postanowienie nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 18 stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie udostępnienia akt skargę oddala. Jak wynika z akt sprawy w dniu [...] 2006 r. Starosta wydał decyzję znak: [...] którą zatwierdził "projekt wyodrębnienia ciała hipotecznego, wykonany przez geodetę uprawnionego B. H., zaklauzulowany w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjno - Kartograficznej pod numerem KERG [...] w dniu 6 lipca 2006 r. w następujący sposób: z działki ewidencyjnej nr [...] obręb [...] Z, o powierzchni 0,0558 ha sklasyfikowanej jako dr, wyodrębnia się działkę ewidencyjną nr [...] obręb [...] Z o powierzchni 0,0034 ha sklasyfikowaną jako droga, która odpowiada działce nr [...] obręb [...] Z widniejącym w KW [...], pozostała po wyodrębnieniu ciała hipotecznego część działki [...] obręb [...] Z otrzymuje nowe oznaczenie jako działka [...] obręb Z o powierzchni 0,0524 ha sklasyfikowana w całości jako dr". Postanowieniem z [...] 2015 r. znak: [...] Starosta sprostował z urzędu oczywistą omyłkę pisarską zawartą w ww. decyzji orzekając w następujący sposób: "na str. 1 w wierszach od 13 do 15 zamiast "zaklauzulowany w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjno-Kartograficznym pod numerem ewidencyjnym [...] w dniu 6 lipca 2006 roku" powinno być: "zaklauzulowany w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjno-Kartograficznym pod numerem ewidencyjnym [...] w dniu 6 lipca 2006 roku" oraz na str. 1 w wierszach od 29 do 31 zamiast "zaklauzulowany w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjno-Kartograficznym pod numerem ewidencyjnym [...] w dniu 6 lipca 2006 roku" powinno być: "zaklauzulowany w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjno-Kartograficznym pod numerem ewidencyjnym [...] w dniu 6 lipca 2006 roku". W postepowaniu administracyjnym zakończonym decyzją z dnia [...] 2006 r. znak: [...], skarżący nie brał udziału. W aktach sprawy zakończonej ww. decyzją jest projekt wyodrębnienia ciała hipotecznego przez uprawnionego geodetę mgr inż. B. H. z dnia 29 czerwca 2006 r. (akta administracyjne sprawy, karta nr 8). Skarżący umową sprzedaży z dnia 18 października 1996 r. stał się współwłaścicielem w udziale wynoszącym 1/24 w nieruchomościach stanowiących działki nr [...] i [...] w Z (akta administracyjne sprawy, karta nr 9). Skarżący, na podstawie protokołu z dnia 11 marca 2004 r. w sprawie o sygn. akt [...], stał się współwłaścicielem działki nr [...], powstałej z podziału działki nr [...] na działki nr [...] i nr [...]. Skarżący wnioskiem z dnia 21 lipca 2014 r. (akta administracyjne sprawy, karta nr 24) wniósł w trybie art. 221 K.p.a. i w związku z art. 73 K.p.a. o przesłanie zlecenia na wykonanie projektu ciała hipotecznego przez uprawnionego geodetę mgr inż. B. H. zleconego przez A. F. i B. J. We wniosku skarżący podał, że operat projektu ciała hipotecznego sporządzony przez uprawnionego geodetę mgr inż. B. H. w dniu 6 lipca 2006 r. podważa prawomocny wyrok sądu rejonowego z 11 marca 2004 r. sygn. akt [...], w którym działka nr [...] została włączona do działki nr [...] stanowiącej współwłasność A. F. i B. J. Ten stan prowadzi do błędnego ustalenia podstawy wymiaru podatku od nieruchomości i braku aktualizacji danych w księdze wieczystej. Skarżący podał, że przeglądając akta sprawy o znaku znak: [...] nie stwierdził istnienia zlecenia wykonania operatu. Starosta postanowieniem z dnia [...] 2014 r. znak: [...] orzekał o umorzeniu postępowania w sprawie udostępnienia akt sprawy podnosząc, że wniosek nie pochodzi od strony postępowania administracyjnego zakończonego decyzją z [...] 2006 r. Na to postanowienie wniesiono zażalenie i Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego postanowieniem z dnia [...] 2015 r. stwierdził niedopuszczalność zażalenia. Po wniesieniu skargi na to postanowienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 18 sierpnia 2015 r. sygn. akt III SA/Kr 395/15 uchylił zaskarżone postanowienie stwierdzając, że dopuszczalnym było wniesienie zażalenia na postanowienie Starosty z dnia [...] 2014 r. znak: [...] orzekające o umorzeniu postępowania w sprawie udostępnienia akt sprawy, nakazując rozpoznanie tego zażalenia. W zaskarżonym postanowieniu z dnia 18 stycznia 2016 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 z późn. zm.) w związku z art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2015 r., poz. 520 z późn. zm.) utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Starosty z dnia [...] 2014 r. znak: [...] o umorzeniu postępowania w sprawie udostępnienia akt sprawy i uznał argumentację organu I instancji za trafną. Podniósł organ odwoławczy, że organ I instancji zgodnie ze stanowiskiem orzecznictwa wydał postanowienie o umorzeniu postępowania, ponieważ A. F. nie był stroną postępowania [...] i nie posiada interesu prawnego do wglądu w akta sprawy, ani do żądania wydania z tych akt odpisów (kopii) lub uwierzytelnionych odpisów. Jak wskazał organ I instancji - ugruntowane orzecznictwo sądów administracyjnych podkreśla, że z zakresu przesłanek, które podlegają ocenie w sprawie udostępnienia akt i umożliwienia sporządzenia z nich odpisów (uwierzytelnionych odpisów) nie należy wyłączać przesłanki podmiotowej żądania w postaci konieczności ustalenia, czy pochodzi ono od strony postępowania. Z samej treści art. 73 § 1 K.p.a. wynika bowiem, że prawo domagania się spełnienia przez właściwy organ administracji obowiązków określonych w art. 73 § 1 i § 2 K.p.a. przysługuje podmiotowi, który ma przymiot strony w postępowaniu głównym w rozumieniu art. 28 K.p.a. (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 września 2011 r. sygn. akt I SA/Wa 740/11; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 maja 2013 r., sygn. akt II OSK 2679/11). W orzecznictwie reprezentowane są również poglądy, zgodnie z którymi z uprawnień wskazanych w art. 73 K.p.a. może w drodze wyjątku skorzystać również podmiot, który nie brał udziału w postępowaniu głównym, gdyż został w sposób oczywisty pominięty przez organ, a jego interes prawny do bycia stroną tego postępowania nie budzi żadnych wątpliwości (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 września 2010 r., sygn. akt IV SA/Wa 1114/10), a także wskazujące, iż w przypadku spraw dotyczących praw dziedzicznych lub zbywalnych, następca prawny strony postępowania, która zmarła po jego zakończeniu, wstępuje we wszystkie uprawnienia, które przysługiwały stronie a więc również wynikające z art. 73 K.p.a. (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 czerwca 2015 r., sygn. akt I SA/Wa 515/15). A. F. nie należy jednak do żadnej z powyższych grup podmiotów i dlatego postanowienie o umorzeniu postępowania z uwagi na jego bezprzedmiotowość wynikającą z braku po jego stronie statusu strony jest prawidłowe. Powyższe postanowienie A. F. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w ustawowym terminie. Zaskarżanemu postanowieniu zarzucił rażące naruszenie: - art. 6 K.p.a. w związku z art. 32 i art. 64 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, - art. 7 K.p.a. w związku z art. 32 i art. 64 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, - art. 8 K.p.a. w związku z art. 32 i art. 64 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, - art. 9 K.p.a. w związku z art. 32 i art. 64 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, - art. 75 § 1 K.p.a. w związku z art. 32 i art. 64 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, - art. 77 K.p.a. w związku z art. 32 i art. 64 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, - art. 78 § 1 K.p.a. w związku z art. 32 i art. 64 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, - art. 80 K.p.a. w związku z art. 32 i art. 64 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, - art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. w związku z art. 32 i art. 64 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, poprzez ignorowanie woli ustawodawcy w zakresie gwarancji stosowania konstytucyjnej zasady obligatoryjnego zawieszenia postępowania wobec zaistnienia okoliczności bezwzględnej zależności rozpatrzenia sprawy i wydania decyzji od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez uprawniony organ, działając tym na szkodę interesu publicznego i interesu jednostki. Skarżący wniósł o uwzględnienie skargi i na zasadzie art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a., stwierdzenie nieważności w całości postanowienia nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 18 stycznia 2016 r. znak: [...] i poprzedzającego jego wydanie postanowienia Starosty z dnia [...] 2014 r. znak: [...] wobec zaistnienia okoliczności wskazanych w dyspozycji art. 156 § 1 pkt 2 i pkt 7 K.p.a. oraz o zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o jej oddalenie w pełni podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), zwanej w skrócie "P.p.s.a.", uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu I instancji nie doszło do naruszenia obowiązujących przepisów, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 P.p.s.a.). Sąd administracyjny ocenia jedynie legalność działania administracji, co oznacza, że zobowiązany jest zbadać, czy w czasie podejmowania danego aktu administracyjnego, organ administracji nie naruszył prawo. Nie każde naruszenie prawa uzasadnia wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego aktu administracyjnego. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na postanowienie uchyla taki akt w przypadku, gdy stwierdzi: 1) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; 2) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; 3) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd administracyjny stwierdza nieważność postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a.) lub stwierdza wydanie postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Nie ulega wątpliwości, że w postepowaniu prowadzonym przez Starostę a opatrzonym znakiem [...] przedmiotem sprawy była aktualizacja danych operatu ewidencji gruntów i budynków poprzez wyodrębnienie działki nr [...] stanowiącej własność Gminy tzw. ciała hipotecznego - tj. działki nr [...] odpowiadającej działce nr 958, dla której prawo własności nie przysługuje skarżącemu. Podstawę zmian danych stanowiło opracowanie geodezyjno-kartograficzne z wykazem zmian gruntowych nr KERG [...] sporządzone przez geodetę uprawnionego mgr inż. B. H. pt. "Projekt wyodrębnienia ciała hipotecznego". W tym postępowaniu nie brał udziału skarżący A. F. i nie został uznany za stronę. Istota tej sprawy sprowadza się do udzielenia odpowiedzi na pytanie, czy w postępowaniu o udostępnienie akt administracyjnych, prowadzonym w toku wyżej opisanego postępowania "głównego" (dotyczącego aktualizacji danych operatu gruntów i budynków poprzez wyodrębnienie z działki nr [...] działki nr [...]), należy odrębnie ustalać krąg stron. Innymi słowy, czy w toku postępowania w sprawie udostępnienia akt administracyjnych należy ustalać krąg stron na potrzeby tego i tylko tego postępowania. Zgodnie z art. 73 § 1 K.p.a. strona ma prawo wglądu w akta sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii lub odpisów, a uprawnienie to przysługuje stronie również po zakończeniu postępowania. Okoliczność wskazująca na to, że art. 73 § 1 K.p.a. posługuje się pojęciem "strony" nie oznacza, że jest to inna strona niż strona w postępowaniu "głównym" czyli takim, które zmierza do merytorycznego załatwienia sprawy. Postępowanie w sprawie udostępnienia akt ma charakter postępowania incydentalnego i zależnego od owego postępowania "głównego". To w postępowaniu "głównym" organ administracji rozstrzyga sprawę administracyjną. Skoro postępowanie w sprawie udostępnienia akt w toku postępowania administracyjnego ma charakter wpadkowy, incydentalny i zależny od postępowania "głównego", to także i krąg stron na potrzeby postępowania wpadkowego nie ustala się odrębnie niż ten, który organ ustalił na potrzeby postępowania "głównego". Pojęcie strony reguluje art. 28 K.p.a., zgodnie z którym stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Ten artykuł obowiązuje także na potrzeby postępowania uregulowanego art. 73 i 74 K.p.a. Tym samym skoro art. 73 § 1 K.p.a. wyraźnie stanowi, że strona ma prawo wglądu do akt a także sporządzania z nich notatek, kopii i odpisów – to przepis ten wyraźnie wskazuje na pojęcie strony ustalone przez organ na potrzeby postępowania "głównego", a nie wpadkowego. Tym samym skoro w toku postępowania "głównego" Starosta określił krąg stron, to taki krąg i tylko takie strony mogą skorzystać z odrębnego (incydentalnego i wpadkowego) postępowania jakim jest postępowanie regulowane art. 73 i 74 K.p.a. dotyczące udostępnienia akt. Nie ma odrębnego katalogu stron na potrzeby postępowania we sprawie udostępnienia akt i odrębnego katalogu stron w postępowaniu "głównym". Gdyby tak było, to przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego byłyby wewnętrznie sprzeczne. Okazałoby się bowiem, że można byłoby mieć status strony w postępowaniu zmierzającym do udostępnienia akt i uregulowanym na podstawie art. 73-74 K.p.a., ale nie być stroną w postępowaniu "głównym". Wówczas organ udostępniałby akta administracyjne stronie nie będącej stroną w postępowaniu "głównym". To już samo w sobie stanowiłoby sprzeczność. Idąc dalej tym tokiem rozumowania należałoby stwierdzić, że status strony w postępowaniu w sprawie udostępnienia akt należałoby ustalać na podstawie art. 28 K.p.a., a skoro tak, to musiałaby być odrębna podstawa prawa kreująca interes prawny w dostępie do akt i to inny niż interes prawny kreujący strony w postępowaniu "głównym". Ani art. 73 i 74 K.p.a., ani jakikolwiek inny przepis nie kreuje odrębnego interesu prawnego w sposób odrębny i niezależny od interesu prawnego statuującego strony w postępowaniu "głównym". Art. 73 K.p.a. nie jest także podstawą do oceny prawidłowości ustalania kręgu stron w postępowaniu "głównym". Istotą postępowania uregulowanego w powołanych przepisach jest tylko kwestia udostępnienia akt postępowania, formy udostępnienia, zakresu udostępniania i zasad odmowy udostępniania. Skoro tak, to inne kwestie jak ocena prawidłowości ustalania kręgu stron jest już poza przedmiotem tego wpadkowego postępowania. Kodeks postępowania administracyjnego nie zna odrębnej instytucji władczego (administracyjnego) orzekania o posiadaniu przymiotu strony przez inne osoby niż wnioskodawca. Nie ma więc podstawy w toku zwyczajnego postępowania administracyjnego do wydawania decyzji lub postanowienia o uznaniu danej osoby za stronę lub odmowie uznania za stronę. Skoro zasadą jest nie wydawanie żadnego aktu administracyjnego co do odmowy przyznania danej osobie statusu strony w już toczącym się postępowaniu, to nie można innej instytucji prawnej jaką jest dostęp strony do akt postępowania administracyjnego interpretować w taki sposób, aby poprzez dostęp do akt badać prawidłowość ustalania kręgu stron w postępowaniu "głównym". Gdyby dopuścić taką możliwość, to byłoby to naruszeniem jednej z podstawowych zasad postępowania administracyjnego, od której nie ma wyjątków – zasady praworządności. Każdy organ administracji musi działać tylko i wyłącznie na podstawie prawa i nie może domniemywać dla siebie istnienia takiej podstawy, jeżeli jej nie ma. Rekapitulując należy stwierdzić, że w tej sprawie organy administracji nie naruszyły obowiązującego prawa i trafnie odmówiły udostępnienia akt podmiotowi, który nie został uznany za stronę w postępowaniu dotyczącym aktualizacji danych operatu ewidencji poprzez wyodrębnienie z działki położonej w Z o numerze [...] działki nr [...]. Zaprezentowane stanowisko znajduje także potwierdzenie w poglądach orzecznictwa sądowego. Przykładowo sądy administracyjne w następujących orzeczeniach: Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 29 września 2011 r., sygn. akt II GSK 1409/11, opub. w LEX nr 965109; Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 12 maja 2011 r., sygn. akt I OSK 771/11, opub. w LEX nr 795295; Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 7 listopada 2007 r., sygn. akt VII SA/Wa 1485/07, opub. w LEX nr 445139, zajmowały identyczne stanowisko, zgodnie z którym art. 73 K.p.a. służy tylko podmiotowi, który został uznany za stronę w postępowaniu "głównym". Dla osób nie mających statusu stron lub którym organy takiego statusu nie przyznały, przysługuje uprawnienie do zapoznania się z aktami administracyjnymi na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej (takie stanowisko szeroko zaaprobowało orzecznictwo sądowe, przykładowo: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 listopada 2013 r., sygn. akt II SAB/Wa 278/13, opub. w LEX nr 1408668; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 30 kwietnia 2013 r., sygn. akt II SAB/Lu 99/13, opub. w LEX nr 1326095; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 kwietnia 2012 r., sygn. akt I OSK 790/12, opub. w LEX nr 1295815; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 lutego 2012 r., sygn. akt II SA/Wa 2004/11, opub. w LEX nr 1138872). Ustosunkowując się do zarzutów skarżącego podniesionych w skardze, należy stwierdzić, że skarżący niezasadne w tej sprawie zarzuca naruszenie szeregu przepisów Konstytucji RP. W tej sprawie organy nie naruszyły zasady praworządności ani zasady prawdy obiektywnej. Zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie przepisów prawa i organy wyjaśniły to wszystko, co jest niezbędne do ustalenia w tej sprawie. W szczególności organy ustaliły, że w sprawie zakończonej decyzją z [...] 2006 r. skarżący nie brał udziału. Nie ma zaś znaczenia – w trybie postępowania opartego o art. 73 K.p.a. – czy krąg stron w postępowaniu zakończonym decyzją z [...] 2006 r. był prawidłowo ustalany. Jak już zostało to wyjaśnione, postępowanie w sprawie dostępu strony do akt sprawy nie może służyć do weryfikacji samych stron postępowania ani też oceny, czy organ prawidłowo te strony ustalił. W ocenie Sądu nie zostały także w tej sprawie naruszone art. 32 i 64 Konstytucji RP. Sąd bada tylko tą sprawę i nie może wypowiadać się co do sprawy zakończonej decyzją z [...] 2006 r. Nie jest także dopuszczalne weryfikowanie oraz ocena prawidłowości zgromadzonego materiału dowodowego w sprawie nie zaskarżonej skargą do sądu. Tym samym zarzuty skarżącego, jakoby organy naruszyły w tej sprawie zasady ustalania okoliczności faktycznych i prawnych – nie mogą być uznane za zasadne. Jeszcze raz należy podnieść, że w postępowaniu w przedmiocie udostępnienia akt administracyjnych na podstawie art. 73 i 74 K.p.a. całkowicie wyłączone jest badanie prawidłowości zebrania samego materiału dowodowego na potrzeby postępowania głównego. Tym samym także i zarzuty naruszenia art. 6 K.p.a. w związku z art. 32 i art. 64 Konstytucji RP, art. 7 K.p.a. w związku z art. 32 i art. 64 Konstytucji RP, art. 8 K.p.a. w związku z art. 32 i art. 64 Konstytucji RP, art. 9 K.p.a. w związku z art. 32 i art. 64 Konstytucji RP, art. 75 § 1 K.p.a. w związku z art. 32 i art. 64 Konstytucji RP, art. 77 K.p.a. w związku z art. 32 i art. 64 Konstytucji RP, art. 78 § 1 K.p.a. w związku z art. 32 i art. 64 Konstytucji RP, art. 80 K.p.a. w związku z art. 32 i art. 64 Konstytucji RP – nie są zasadne. Skarżący myli bowiem postępowanie w przedmiocie udostepnienia akt z postępowaniem merytorycznym obejmującym zatwierdzenie projektu podziału działki geodezyjnej. Nie jest także zasadny zarzut naruszenia art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. w związku z art. 32 i art. 64 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, poprzez ignorowanie woli ustawodawcy w zakresie gwarancji stosowania konstytucyjnej zasady obligatoryjnego zawieszenia postępowania wobec zaistnienia okoliczności bezwzględnej zależności rozpatrzenia sprawy i wydania decyzji od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez uprawniony organ, działając tym na szkodę interesu publicznego i interesu jednostki. W tej sprawie nie było podstaw do zawieszania postępowania. Na koniec jeszcze raz Sąd stwierdza, że przedmiotem tej sprawy (i tylko tej sprawy) była ocena legalności w przedmiocie dopuszczenia do udostępnienia akt administracyjnych stronie, bez możliwości czynienia odrębnych ustaleń, czy prawidłowo pominięto wnioskodawcę jako stronę w postępowaniu administracyjnym zakończonym decyzją Starosty z dnia [...] 2006 r. znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu wyodrębnienia ciała hipotecznego, wykonany przez geodetę uprawnionego B. H., zaklauzulowanego w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjno - Kartograficznej pod numerem KERG [...] w dniu 6 lipca 2006 r., w ten sposób, że z działki nr [...] obręb [...] Z, o powierzchni 0,0558 ha wyodrębniono działkę nr [...] obręb [...] Z o powierzchni 0,0034, która odpowiada działce nr [...] obręb [...] Z, a pozostała po wyodrębnieniu część działki [...] obręb [...] Z otrzymała oznaczenie jako działka [...] obręb Z o powierzchni 0,0524. Skoro organy ustaliły, że wnioskodawca nie był stroną w ww. zakończonym postępowaniu, to także prawidłowo umorzono postępowanie w zakresie udostępnienia akt. Z akt sprawy wynika także, że skarżący zna przepisy prawne dotyczące kwestionowania pominięcia strony w postępowaniu zakończonym ostateczną decyzją i z takiej możliwości skorzystał, uruchamiając tryb wznowienia postępowania administracyjnego. Mając powyższe na uwadze skargę skarżącej należało, na podstawie art. 151 P.p.s.a., oddalić.