IV SAB/Po 54/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Józef Maleszewski Sędziowie WSA Tomasz Grossmann (spr.) WSA Maria Grzymisławska-Cybulska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 20 maja 2021 r. sprawy ze skargi H. N. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. zobowiązuje Wójta Gminy do załatwienia wniosku H. N. z [...] lutego 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej, w zakresie jego punktów: 3, 7, 10, 15 i 20; 2. stwierdza, że Wójt Gminy dopuścił się bezczynności w załatwieniu wniosku w zakresie określonym w pkt 1 wyroku; 3. stwierdza, że bezczynność, o której mowa w pkt 2 wyroku, nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 4. w pozostałej części skargę oddala; 5. zasądza od Gminy S. na rzecz skarżącej H. N. kwotę [...]zł (słownie: [...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem (e-mail) z [...] lutego 2021 r. (wpływ do adresata w tym samym dniu) H. N. (zwana też dalej "Wnioskodawczynią" lub "Skarżącą") wystąpiła do Urzędu Gminy S. (dalej w skrócie "UG") o udostępnienie informacji publicznej – "poprzez wskazanie, udostępnienie, informacje, zdjęcia i inne dowody, jak wymienione w poniższych punktach. [...] 1. Proszę o przedstawienie umów podpisanych ze schroniskiem w W. za [...] i [...]. 2. Czy Gmina kontrolowała losy zwierząt oddanych z jej terenu do schroniska w W. ? Jeśli tak, proszę o informacje, w jaki sposób. 3. Czy Gmina sprawdzała autentyczność adopcji wykazywanych przez właściciela schroniska? Jeśli tak, to w jaki sposób? 4. Proszę o kopie umów, jakie obowiązywały w tych latach z lekarzami weterynarii, którzy świadczyli usługi w schronisku. 5. Jaka karma była podawana psom dorosłym (szczeniakom i kotom, jeśli je oddano)? Jaka część z miesięcznej kwoty przekazywanej do schroniska była przeznaczona na karmę? 6. Proszę o kopie dokumentów potwierdzających leczenie zwierząt oddanych z Gminy za [...] i [...]. 7. Ile zwierząt padło z ogólnej liczby zwierząt oddanych do schroniska, w tym szczeniaków? Proszę o świadectwa wystawione przez schroniskowego weterynarza. 8. Proszę o potwierdzenia przyjęcia zwierząt odłowionych z terenu Gminy za [...] i [...]. (protokoły odłowień) 9. Proszę o przysłanie nr ewidencyjnych i zdjęć wszystkich psów odłowionych z terenu Gminy za [...] i [...]. przyjętych do schroniska. Zdjęcia muszą być bezwzględnie połączone z nr ewidencyjnymi. Np. zdjęcie + nr ewidencyjny........ 10. Czy psy były chipowane? Jeśli Gmina twierdzi, że tak, proszę o dowody. Czy chipy zostały wprowadzone do M. B. D. S. A.? Proszę o podanie nr wszystkich czipów. 11. W jaki sposób Gmina promowała swoje zwierzęta, aby szybciej znalazły domy i w ten sposób, aby się zmniejszyły wydatki gminne na bezdomne zwierzęta? Jeśli według Gminy, to schronisko powinno było wystawiać i promować zwierzęta do adopcji, proszę o podanie linku, z którego wynika, że schronisko tak czyniło. 12. Ile zwierząt zostało odłowionych z terenu Gminy za [...] i [...]., w tym: a – psów b – szczeniąt c – kotów 13. Gdzie przebywają/przebywały koty (jeśli zostały odłowione)? 14. Ile psów zostało wysterylizowanych/wykastrowanych oraz zaczipowanych z ogólnej liczby przyjętych za [...] i [...].? Proszę o dostarczenie dowodów na wykonanie zabiegów. 15. Proszę o kopie faktur obciążających budżet Gminy przez podmiot świadczący usługi odławiania bezdomnych zwierząt oraz opieki nad nimi za [...] i [...]. 16. Czy schronisko posiada wolontariuszy na umowach wolontariackich oraz ilu pracowników? 17. Ile zwierząt adoptowano za [...] - [...].? Proszę o przedstawienie kopii umów adopcyjnych z uwzględnieniem RODO. Dane osób adoptujących proszę zamazać/zakleić. Pozostałe pozycje na umowach adopcyjnych powinny być widoczne. 18. W celu zapobiegania bezdomności, czy Gmina wprowadziła program sterylizacji i kastracji? Czy dopłaca do sterylizacji/kastracji zwierząt właścicielskich? 19. Czy Gmina rozważała możliwość nawiązania współpracy z innymi gminami wybudowania schroniska międzygminnego lub przytuliska? Jeśli nie nawiązała takiej współpracy, to dlaczego nie? 20. Proszę o protokoły kontroli w schronisku za [...] i [...]." Jednocześnie Wnioskodawczyni określiła, że odpowiedź należy przysłać drogą zwrotną jako załączniki w formacie pdf, jpg lub odt. Ponadto wyjaśniła, że celem i zadaniem wniosku jest sprawdzenie, czy UG przestrzegał ustawy o ochronie zwierząt, czy nie naruszał praw zwierząt, czy nie popełniał przestępstw na ich szkodę oraz czy w celowy i uzasadniony sposób wydawał publiczne pieniądze podatników. W przesłanej w dniu [...] marca 2021 r odpowiedzi na wniosek, Wójt Gminy (zwany dalej "Wójtem") wyjaśnił, co następuje: "Ad 1) Kopie Umów podpisanych ze schroniskiem w W. w latach [...] Ad 2) Kontrola przeprowadzona w schronisku w dniu [...] lutego 2015 roku. Notatka służbowa z wizyty kontrolnej w załączeniu Ad 3) Gmina nie posiada informacji o ogłoszeniach o adopcji zwierząt znajdujących się w schronisku Ad 4) Gmina nie posiada umów z lekarzami weterynarii którzy świadczyli usługi w schronisku. Ad 5) Gmina nie posiada wiedzy jaką karmą są karmione zwierzęta w schronisku. Ani jaka część kwoty przekazywanej do schroniska była przeznaczona na karmę zwierząt. Ad 6) Gmina nie posiada dokumentacji potwierdzających leczenie zwierząt w schronisku. Ad 7) Gmina nie posiada świadectw padłych zwierząt w schronisku wystawionych przez lekarza weterynarii. Ad 8) Gmina nie posiada protokołów odłowienia zwierząt z lat [...] Ad 9) Numery ewidencyjne psów odłowionych na terenie gminy S.: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...]. Gmina nie posiada dokumentacji zdjęciowej. Ad 10) Psy z tereny gminy były chipowane. Gmina nie posiada wiedzy czy chipy były wprowadzone do Międzynarodowej Bazy Danych. Ad 11) Gmina nie promowała zwierząt znajdujących się w schronisku. Ad 12) Z terenu gminy S. w latach [...] zostało odłowionych [...] dorosłych psów. ([...] szt. w [...] r., [...] szt. w [...] r.) Ad 13) Z terenu gminy S. nie odłowiono bezdomnych kotów. Ad 14) Gmina nie posiada wiedzy na temat ilości zabiegów kastracji i sterylizacji wykonanych przez schronisko Ad 16) Gmina nie posiada wiedzy na temat ilości zatrudnionych pracowników i wolontariuszy w schronisku. Ad 17) Gmina nie posiada informacji ile zwierząt zostało adoptowanych ze schroniska. Ad 18) Gmina nie wprowadziła programu sterylizacji i kastracji. Ad 19) Gmina nie rozważa wybudowania schroniska międzygminnego. Ad.20) Gmina od [...] roku nie zawiera umów ze schroniskiem w W. ." Pismem z [...] marca 2021 r. H. N. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, z wnioskiem o: 1. wydanie wyroku o udostępnienie informacji publicznej przez UG na wszystkie punkty z wniosku; 2. w przypadku nieprzesłania skargi do WSA w terminie 15 dni o ukaranie Gminy grzywną; 3. zwrot opłaty sądowej. W uzasadnieniu skargi jej autorka wyjaśniła, że "Odpowiedź, jaka została udzielona, to ignorancja wnioskodawcy, który posiada zagwarantowane przez Konstytucję RP oraz Ustawą o dostępie do informacji publicznej prawo do wysłania wniosku o informację publiczną, a zatem posiada również takie samo prawo do uzyskania odpowiedzi. Odpowiedź świadczy o niekompetencji i braku wiedzy Wójt Gminy o Ustawie o ochronie zwierząt oraz o Ustawie o dostępie do informacji publicznej." Skarżąca zaznaczyła, że jest jej wiadomym, iż dokumentacja finansowa w dziale księgowości Gminy jest przechowywana przez okres 5 lat, po czym podlega zarchiwowaniu lub zniszczeniu. "Dlatego nie obstaję na udostępnieniu faktur, jakie UG S. zapłacił do schroniska w W. . Natomiast inna dokumentacja powinna być dostępna, jeśli nie w aktach gminnych, to w schronisku w W. . Proszę zatem o zwrócenie się do schroniska w celu uzyskania informacji odnośnie zwierząt oddanych do schroniska z terenu Gminy S.." W odpowiedzi na skargę Wójt wniósł o jej oddalenie, oceniając, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej Wnioskodawczyni uzyskała odpowiedź na wniosek oraz żądane dokumenty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.; w skrócie "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4 p.p.s.a., tj. mających za przedmiot: (1) decyzje administracyjne; (2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; (3) postanowienia w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; (4) inne niż określone w pkt 1–3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (...), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (...), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (...), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a., przedmiotem skargi może być także bezczynność w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kodeksie postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. W przypadku skarg na bezczynność, kontroli sądu poddawany jest brak aktu lub czynności w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w określonej formie i w określonym przez prawo terminie. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie mają znaczenia powody, dla których akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, jak również to, czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną, czy niezawinioną opieszałością organu. W sprawach o udostępnienie informacji publicznej skarga na bezczynność przysługuje nie tylko w przypadku faktycznego "milczenia" (bierności) podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji, ale również w sytuacji, gdy podmiot ten stwierdza, że żądana informacja nie stanowi informacji publicznej lub nie podlega udostępnieniu. Wówczas sąd zobligowany jest do rozpoznania skargi i rozstrzygnięcia, czy żądana informacja jest informacją publiczną i czy rzeczywiście wnioskodawca mógł skutecznie domagać się jej udostępnienia. Należy w tym miejscu od razu podkreślić, że aby można było uznać, iż nie zachodzi bezczynność w zakresie udzielenia informacji publicznej – także takiej, której organ nie posiada – podmiot zobowiązany do jej udzielenia w formie uregulowanej ustawą o dostępie do informacji publicznej powinien wypowiedzieć się w tym przedmiocie. Tylko w takim przypadku uwolni się od zarzutu bezczynności w sprawie. Identycznie powinien postąpić w sytuacji, gdy posiada żądane informacje, lecz z uwagi na ograniczenia dostępu nie może ich udostępnić (zob. wyrok NSA z 17.04.2013 r., I OSK 3109/12; por. też wyrok NSA z 22.02.2019 r., I OSK 414/17 – dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl, w skrócie "CBOSA"). W myśl art. 21 in principio ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2020 r. poz. 2176, w skrócie "u.d.i.p.") do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jednakże zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą sądów administracyjnych, dla dopuszczalności skargi na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie jest wymagane poprzedzenie jej jakimkolwiek środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej (czyli nie jest wymagane "wyczerpanie środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a.), ani też wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa (por. wyrok NSA z 24.05.2006 r., I OSK 601/05, CBOSA). Zasady tej nie zmieniło wprowadzenie do art. 37 k.p.a. (a w ślad za tym: także do art. 52 § 2 p.p.s.a.), z dniem 1 czerwca 2017 r. – mocą ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 935) – nowego środka zaskarżenia bezczynności lub przewlekłości postępowania organu administracji, w postaci ponaglenia (w miejsce dotychczas stosowanych w takich przypadkach: zażalenia albo wezwania do usunięcia naruszenia prawa). Poza tym do skarg na bezczynność nie mają zastosowania terminy do wniesienia skargi ustalone w przepisach art. 53 p.p.s.a. (zob. postanowienia NSA: z 11.05.2011 r., I OSK 716/11; z 26.05.2011 r., I OSK 857/11 – CBOSA). Oznacza to, że skarga na bezczynność może być skutecznie wniesiona aż do chwili ustania stanu bezczynności, tj. do chwili załatwienia sprawy przez organ administracji publicznej przez wydanie decyzji, postanowienia albo innego aktu lub podjęcie czynności (por. wyrok NSA z 29.04.2011 r., I FSK 249/10, CBOSA; por. też wyrok WSA z 27.10.2011 r., II SAB/Po 60/11, CBOSA). Trafność takiej wykładni potwierdza obecnie – dodany z dniem 01 czerwca 2017 r. – przepis art. 53 § 2b ab initio p.p.s.a., zgodnie z którym skargę na bezczynność można wnieść "w każdym czasie". Mając wszystko to na uwadze, Sąd uznał skargę wniesioną w niniejszej sprawie za dopuszczalną i przystąpił do jej merytorycznego rozpoznania. Przedmiotem tej skargi uczyniono bezczynność Wójta Gminy w udostępnieniu Skarżącej informacji publicznej w zakresie wskazanym w jej wniosku z [...] lutego 2021 r. Dla prawidłowego rozstrzygnięcia niniejszej sprawy niezbędne jest rozważenie następujących kwestii: (i) czy Wójt należy do kręgu podmiotów obowiązanych do udzielania informacji publicznej; (ii) czy informacje, o które wnioskowała Skarżąca, stanowią informację publiczną, (iii) czy Wójt prawidłowo załatwił sprawę ww. wniosku Skarżącej, tj. czy w zakresie, w jakim był do tego zobowiązany, udostępnił żądane informacje, zgodnie z wnioskiem. Odnosząc się do pierwszej w wymienionych kwestii, należy stwierdzić, że nie ulega wątpliwości, iż wójt (odpowiednio: burmistrz / prezydent miasta) jest podmiotem obowiązanym do udzielenia informacji publicznej. Z przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej jasno wynika, że adresatami obowiązku udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, wymienione w przepisach art. 4 u.d.i.p. W szczególności są nimi "organy władzy publicznej" (art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.), do których niewątpliwie zaliczają się także organy jednostek samorządu terytorialnego ("j.s.t."), w tym ich organy wykonawcze, jakimi w szczególności są właśnie wójtowe / burmistrzowie / prezydenci miast (por. wyroki WSA: z 15.01.2013 r., II SAB/Ol 165/12; z 02.06.2015 r., IV SAB/Po 47/15; z 14.06.2016 r., IV SAB/Wr 75/16; z 27.07.2016 r., II SAB/Gd 91/16; z 21.07.2017 r., II SAB/Bd 65/17; z 31.07.2017 r., II SA/Kr 672/17; z 27.04.2018 r., II SAB/Wa 665/17; z 28.12.2018 r., II SAB/Po 108/18; z 09.04.2019 r., IV SAB/Gl 18/19; z 21.11.2019 r., IV SAB/Wr 99/19; z 25.09.2020 r., IV SAB/Po 90/20 – dostępne w CBOSA). Wobec tego Wójt jest bez wątpienia podmiotem obowiązanym do udzielania posiadanych informacji publicznych. Wypada zauważyć, że kwestia ta nie była przedmiotem sporu pomiędzy stronami. Z kolei rozważając aspekt przedmiotowy, tj. czy żądane przez Skarżącą informacje i dokumenty mają charakter (są nośnikami) informacji publicznej, należy wskazać, że ustawa o dostępie do informacji publicznej wprowadziła swoistą (acz wysoce niedoskonałą) definicję legalną "informacji publicznej", przez którą – zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. – należy rozumieć "każdą informację o sprawach publicznych". W doktrynie zasadnie wskazuje się, że informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (zob. M. Jaśkowska, Dostęp do informacji publicznych w świetle orzecznictwa NSA, T. 2002, s. 28–29). Przykładowe wyliczenie rodzajów informacji publicznej podlegających udostępnieniu zawiera przepis art. 6 ust. 1 pkt 1–5 u.d.i.p., w którym znalazły się m.in.: informacje o polityce wewnętrznej i zagranicznej, w tym o programach w zakresie realizacji zadań publicznych, sposobie ich realizacji, wykonywaniu i skutkach realizacji tych zadań (art. 6 ust. 1 pkt 1 lit. c u.d.i.p.); informacje o podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o ich przedmiocie działalności i kompetencjach oraz majątku, którym dysponują (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. c, f u.d.i.p.), a także o zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 u.d.i.p., w tym o trybie działania władz publicznych i ich jednostek organizacyjnych (art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. a u.d.i.p.); informacje o danych publicznych, w tym: treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności dokumentacja przebiegu i efektów kontroli oraz wystąpienia, stanowiska, wnioski i opinie podmiotów ją przeprowadzających, oraz treść innych wystąpień i ocen dokonywanych przez organy władzy publicznej (art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a, c u.d.i.p.); informacje o majątku publicznym, w tym o majątku j.s.t. (art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. c u.d.i.p.). Na tym tle normatywnym należy wskazać, że Skarżąca w swym wielopunktowym wniosku zwróciła się o udostępnienie informacji odnoszących się, najogólniej rzecz ujmując, do kwestii zapewnienia opieki nad bezdomnymi zwierzętami, tudzież przeciwdziałania ich bezdomności, przede wszystkim w kontekście funkcjonowania schroniska dla zwierząt w Wojtyszkach – z którym Gmina w latach 2013-2014 miała podpisane umowy – a w szczególności informacji dotyczących losu zwierząt oddanych do ww. schroniska, w tym ich ewentualnej adopcji, zakresu opieki weterynaryjnej świadczonej w schronisku i związanej z tym dokumentacji, sposobu odżywiania zwierząt, praktyki odławiania zwierząt i ich ewentualnego czipowania oraz sterylizacji/kastracji, danych statystycznych w tym przedmiocie, środków finansowych wydatkowanych przez Gminę na ww. zadania, a także kontroli przeprowadzanych w schronisku. Wobec tego, mając zwłaszcza na względzie, że: - zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (Dz. U. z 2020 r. poz. 638; w skrócie "u.o.z."), zapobieganie bezdomności zwierząt i zapewnienie opieki bezdomnym zwierzętom oraz ich wyłapywanie należy do zadań własnych gmin; - rada gminy wypełniając obowiązek, o którym mowa w art. 11 ust. 1 u.o.z., określa, w drodze uchwały, corocznie do dnia 31 marca, program opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt (art. 11a ust. 1 u.o.z.), który powinien obejmować m.in.: zapewnienie bezdomnym zwierzętom miejsca w schronisku dla zwierząt, odławianie bezdomnych zwierząt, obligatoryjną sterylizację albo kastrację zwierząt w schroniskach dla zwierząt, poszukiwanie właścicieli dla bezdomnych zwierząt i usypianie ślepych miotów (art. 11a ust. 2 pkt 1 i 3-6 u.o.z.), a może obejmować: plan znakowania zwierząt w gminie (art. 11a ust. 3 u.o.z.) oraz plan sterylizacji lub kastracji zwierząt w gminie (art. 11a ust. 3a u.o.z.); - realizacja zadań, o których mowa w przywołanym wyżej art. 11a ust. 2 pkt 3-6 u.o.z., może zostać powierzona podmiotowi prowadzącemu schronisko dla zwierząt (art. 11a ust. 4 u.o.z.); - koszty realizacji ww. programu ponosi gmina (art. 11a ust. 5 zd. drugie u.o.z.), należy uznać, że co do zasady informacje objęte wnioskiem Skarżącej stanowią informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. c i lit. f, pkt 4 lit. a i lit. c oraz pkt 5 lit. c u.d.i.p. Są to bowiem informacje o działalności Gminy w zakresie opieki nad zwierzętami oraz zapobiegania bezdomności zwierząt na jej terenie, a także o dokumentach wytworzonych w związku z działalnością Gminy w ramach wykonywania tego zadania publicznego oraz o środkach finansowych przeznaczanych na tę działalność. Przechodząc do oceny zakresu i sposobu wywiązania się przez Wójta z obowiązku udostępnienia Skarżącej żądanej informacji publicznych, należy na wstępie zaznaczyć, że zgodnie z art. 4 ust. 3 u.d.i.p. właściwy organ jest obowiązany do udostępniania informacji publicznych "będących w jego posiadaniu". W konsekwencji, jak to już wyżej wskazano, gdy organ nie dysponuje żądaną informacją, powinien o tym fakcie poinformować wnioskodawcę, uprawdopodabniając ponadto, w miarę potrzeby (np. jeśli obowiązany był daną informację posiadać), przyczyny braku tej informacji. Poza tym, jeżeli ma wiedzę w tym zakresie, winien wskazać wnioskodawcy podmiot, który jest dysponentem żądanej informacji publicznej, co pozwoli wnioskodawcy na zwrócenie się do niego z odpowiednim żądaniem. Natomiast – wbrew twierdzeniom skargi – w takim przypadku adresat wniosku nie ma obowiązku pozyskiwać informacji niebędących w jego posiadaniu od innych podmiotów, w celu załatwienia wniosku. W szeregu odpowiedzi na zadane przez Skarżącą pytania lub zgłoszone przez nią żądania udostępnienia określonych dokumentów – w tym na pytania (żądania) z pkt 4, 5, 6, 8, 9 (w części), 14, 16, 17 wniosku – Wójt odpowiedział, że nie posiada wnioskowanych informacji (nie ma odnośnej "wiedzy") lub żądanej dokumentacji. Te twierdzenia organu, z uwagi na ich przedmiot (umowy z lekarzami weterynarii, którzy świadczyli usługi w schronisku; informacje o karmie, jaką są karmione zwierzęta w schronisku, i jej kosztach; dokumentacja potwierdzających leczenie zwierząt w schronisku; protokoły odłowienia zwierząt; dokumentacja zdjęciowa psów odłowionych na terenie Gminy; informacje o ilości zabiegów kastracji i sterylizacji wykonanych przez schronisko; informacje o liczbie zatrudnionych w schronisku pracowników i wolontariuszy; informacje o liczbie zwierząt adoptowanych ze schroniska), Sąd uznał za wiarygodne. Zarazem Sąd zauważył, że wprawdzie Wójt nie wskazał Skarżącej wyraźnie podmiotu, który może ewentualnie owe "brakujące" informacje lub dokumentację posiadać, ale jest jasne – znów: z uwagi na ich ww. przedmiot – że tym podmiotem jest schronisko. Było to zresztą jasne dla samej Skarżącej, skoro w skardze stwierdziła, że żądana dokumentacja "powinna być dostępna, jeśli nie w aktach gminnych, to w schronisku w Wojtyszkach". Wobec tego należy stwierdzić, że w powyższym zakresie – tj. odnośnie do pytań (żądań) z pkt 4, 5, 6, 8, 9 (w części dot. zdjęć odłowionych psów), 14, 16 i 17 – wniosek Skarżącej spotkał się z wymaganą odpowiedzią (o nieposiadaniu żądanych informacji). Ponadto zestawienie pytań/żądań z pkt 1, 2, 9 (w części dot. nr ewidencyjnych odłowionych psów), 11, 12, 13 i 18 wniosku, z odnośnymi odpowiedziami udzielonymi przez Wójta pokazuje, że w tym zakresie żądana informacja publiczna została Skarżącej udzielona. Odnosi się to także do pytania z pkt 19 (o treści, przypomnijmy: "Czy Gmina rozważała możliwość nawiązania współpracy z innymi gminami wybudowania schroniska międzygminnego lub przytuliska? Jeśli nie nawiązała takiej współpracy, to dlaczego nie?"), z tym wszakże zastrzeżeniem, że przynajmniej w części nie dotyczy ono informacji publicznej. Jest to bowiem pytanie o zamierzenia oraz motywacje organu, a te ostatnie, zasadniczo (o ile w "urzędowy" sposób nie zostały wcześniej utrwalone), nie stanowią informacji publicznej. Z kolei zamierzania (plany) organu mają taki status tylko wówczas, jeżeli mieszczą się w zakresie art. 6 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Jak zaś trafnie przyjmuje się w doktrynie i orzecznictwie: "Działania planistyczne, które podlegają ustawie o dostępie do informacji publicznej, stanowią [...] pewne akty woli przedstawione w uchwalonych wcześniej programach. Nie dotyczą one zamierzeń odnoszących się do wszelkich przyszłych działań organu (zob. wyroki: WSA w Opolu z 13 stycznia 2005 r., II SAB/Op 14/04, LEX nr 826861; WSA w Krakowie z 4 kwietnia 2006 r., II SAB/Kr 80/05, LEX nr 876866; NSA z 20 czerwca 2002 r., II SAB 70–71/02, LEX nr 1684645; NSA z 20 czerwca 2002 r., II SAB 56–57/02, LEX nr 703705). Przepisy komentowanej ustawy nie przewidują też cyklicznego trybu udzielania informacji przyszłych nieznajdujących się jeszcze w posiadaniu organu, których dotyczył wniosek (wyrok WSA w Gdańsku z 24 września 2008 r., II SA/Gd 722/07, LEX nr 516083)" [tak I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, Warszawa 2016, uw. 5 do art. 6]. W pozostałym zakresie – tj. odnośnie do pytań (żądań) z pkt 3, 7, 10, 15 i 20 wniosku – należy stwierdzić, że na nie, zdaniem Sądu, odpowiedź nie została udzielona w sposób należyty (w całości lub w części). Sąd w niniejszym składzie podziela bowiem stanowisko – prezentowane zarówno w orzecznictwie, jak i literaturze przedmiotu – zgodnie z którym organ udzielając informacji publicznej powinien czynić to dokładnie i precyzyjnie, tak aby podmiot wnioskujący nie miał jakichkolwiek wątpliwości, że uzyskana odpowiedź stanowi realizację jego żądania. Przedstawienie informacji innej niż ta, na którą oczekuje wnioskodawca, informacji niepełnej lub wymijającej, czy wręcz nieadekwatnej do treści wniosku, i tym samym niewyczerpującej żądania wniosku, świadczy o bezczynności podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej, do którego skierowano wniosek o jej udostępnienie, co niewątpliwie narusza regulację zawartą w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. (zob. wyrok NSA z 10.03.2017 r., I OSK 13/16, CBOSA; por. też I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, Warszawa 2016, uw. 3 i 4 do art. 13). W ocenie Sądu z taką sytuacją mieliśmy do czynienia w kontrolowanej sprawie w powyższym zakresie, gdyż Wójt odnośnie do nw. pytań (żądań) wniosku: - z pkt 3 – poinformował, że Gmina nie posiada informacji o ogłoszeniach o adopcji zwierząt znajdujących się w schronisku, podczas gdy pytanie Skarżącej nie dotyczyło "ogłoszeń o adopcji", lecz sprawdzania przez Gminę autentyczności adopcji wykazywanych przez właściciela schroniska; - z pkt 7 – poinformował, że Gmina nie posiada świadectw padłych zwierząt w schronisku wystawionych przez lekarza weterynarii. Bez odpowiedzi organ pozostawił jednak pierwszą część pytania – o to, ile zwierząt (w tym szczeniaków) z ogólnej liczby zwierząt oddanych do schroniska, padło; - z pkt 10 – poinformował, że psy z terenu Gminy były czipowane oraz że nie posiada wiedzy, czy czipy były wprowadzone do Międzynarodowej Bazy Danych. Organ w ogóle jednak nie ustosunkował się do również zawartego w tym pytaniu żądania o przedstawienie dowodów czipowania oraz o podanie numerów wszystkich czipów; - z pkt 15 – w ogóle nie udzielił odpowiedzi na to pytanie. (W szczególności nie wiadomo więc, czy trafne jest przypuszczenie wyrażone w skardze, że żądana dokumentacja finansowa mogła ulec zniszczeniu); - z pkt 20 – poinformował, że Gmina od [...] roku nie zawiera umów ze schroniskiem w W. . Taka informacja jawi się ewidentnie jako odpowiedź "nie na temat", skoro pytanie (żądanie) Skarżącej dotyczyło udostępnienia protokołów kontroli w schronisku za lata [...]. Ponadto wypada zauważyć, że w odpowiedzi na pytanie nr 3 Wójt udostępnił Skarżącej "notatkę służbową z wizyty kontrolnej" przeprowadzonej w schronisku w dniu [...] lutego 2015 r., co pozwala przypuszczać, że ewentualny brak umowy ze schroniskiem w danym roku wcale nie był (a przynajmniej nie musiał być) równoznaczny z nieprzeprowadzaniem kontroli ("wizyt kontrolnych") w schronisku. Na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej zgodnie przyjmuje się, że udostępnienie informacji publicznej następuje w formie tzw. czynności materialno-technicznej. Natomiast powiadomienie o tym, że żądana informacja nie jest informacją publiczną, następuje "zwykłym" pismem. W takiej samej formie ("zwykłego" pisma) organ powinien poinformować wnioskodawcę o tym, że żądanej informacji publicznej nie posiada. Natomiast obowiązek wydania decyzji administracyjnej ustawodawca przewidział jedynie w takich przypadkach, gdy żądana informacja jest informacją publiczną, lecz organ odmawia jej udostępnienia, bądź zachodzą przesłanki do umorzenia postępowania (zob. art. 16 ust. 1 u.d.i.p.) – tj. gdy istnieją ustawowe podstawy do odmowy udostępnienia informacji publicznej (art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p.), bądź przeszkody do jej udostępnienia w określony sposób lub w określonej formie (zob. art. 14 ust. 2 u.d.i.p.). W świetle art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2 u.d.i.p. Zgodnie z art. 13 ust. 2 u.d.i.p., jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Przenosząc powyższe uwagi na grunt kontrolowanej sprawy, należy stwierdzić, że skoro wniosek Skarżącej z [...] lutego 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej wpłynął do organu w tym samym dniu, to 14-dniowy termin na udostępnienie żądanej informacji publicznej upływał z dniem [...] lutego 2021 r. Wójt odpowiedział na wniosek w dniu [...] marca 2021 r., a więc z przekroczeniem ww. terminu, ale jeszcze przed złożeniem skargi przez Skarżącą (wniesionej w dniu [...] marca 2021 r.). Tymczasem dla oceny zasadności skargi na bezczynność organu oraz dla treści rozstrzygnięć podejmowanych przez Sąd istotne znaczenie ma stan sprawy istniejący w dniu wniesienia skargi oraz w dniu wyrokowania. Jak wynika z wcześniejszych rozważań, pismem z [...] marca 2021 r. Wójt załatwił wniosek Skarżącej w zakresie jej pytań (żądań) z pkt 1, 2, 4-6, 8, 9, 11-14 i 16-19, co oznacza, że w tym zakresie nie pozostawał już w bezczynności w dniu wniesienia skargi. W konsekwencji w tej części (co do ww. punktów wniosku) skargę H. N. – wniesioną wszak "na wszystkie punkty wniosku" – należało oddalić, na podstawie art. 151 p.p.s.a. (pkt 4 sentencji wyroku). Natomiast wniosek Skarżącej w zakresie jej pytań (żądań) z pkt 3, 7, 10, 15 i 20 nie został załatwiony w sposób właściwy. W tym zakresie Wójt pozostawał więc w bezczynności, zarówno w momencie wniesienia skargi, jak i w dniu wyrokowania. Mając to na względzie, Sąd, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zobowiązał Wójta do załatwienia przedmiotowego wniosku Skarżącej w zakresie jego punktów 3, 7, 10, 15 i 20 (pkt 1 sentencji wyroku). W tym zakresie obowiązuje ustawowy, 14-dniowy termin załatwienia sprawy przez organ (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.). Konsekwentnie, stosownie do art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd stwierdził, że Wójt dopuścił się bezczynności w załatwieniu wniosku w ww. zakresie (pkt 2 sentencji wyroku). Z kolei oceniając charakter zaistniałej bezczynności – jak tego wymaga art. 149 § 1a p.p.s.a. – Sąd, po analizie całokształtu okoliczności faktycznych sprawy, uznał, że nie miała ona miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt 3 sentencji wyroku). Sąd wziął bowiem pod uwagę, że "rażącym naruszeniem prawa" w rozumieniu art. 149 § 1a p.p.s.a. pozostaje stan, w którym bez żadnej wątpliwości i wahań można powiedzieć, bez potrzeby odwoływania się do szczegółowej oceny okoliczności sprawy, że naruszono prawo w sposób oczywisty (zob. wyrok NSA z 21.06.2012 r., I OSK 675/12, CBOSA). Oceniając, czy naruszenie prawa jest rażące, należy uwzględnić nie tylko proste zestawienie terminów rozpoczęcia postępowania i jego zakończenia (względnie braku zakończenia), lecz także warunkowane okolicznościami materialnoprawnymi sprawy czynności, jakie powinien podjąć organ, dążąc do merytorycznego rozstrzygnięcia konkretnej sprawy. W tradycyjnym ujęciu rażącym naruszeniem prawa jest naruszenie ciężkie, które nosi cechy oczywistej i wyraźnej sprzeczności z obowiązującym prawem, niezasługujące na akceptację w demokratycznym państwie prawa i wywołujące dotkliwe skutki społeczne lub indywidualne. Z konieczności logicznej kwalifikacja naruszenia jako "rażącego" musi posiadać pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu ocenianego jako naruszenie "zwykłe". Dla uznania naruszenia prawa za rażące nie jest wystarczające samo przekroczenie przez organ ustawowych terminów załatwienia sprawy. To przekroczenie musi być znaczne i niezaprzeczalne. Rażące opóźnienie w podejmowanych przez organ czynnościach ma być w sposób oczywisty pozbawione jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia (por. postanowienie NSA z 27.03.2013 r., II OSK 468/13; a także wyroki WSA: z 10.04.2014 r., II SAB/Wr 14/14; z 11.10.2013 r., II SAB/Po 69/13; z 11.03.2015 r., IV SAB/Po 19/15 – CBOSA). W niniejszej sprawie taka sytuacja, zdaniem Sądu, nie wystąpiła. Formułując powyższą ocenę Sąd miał przede wszystkim na względzie, że przed wniesieniem skargi przez H. N., Wójt udzielił odpowiedzi na jej wniosek z [...] lutego 2021 r., obejmującej zasadniczo wszystkie punkty tego wniosku (z wyjątkiem pkt 15). Natomiast sam fakt niezałatwienia części wniosku Skarżącej (w zakresie pytań/żądań z pkt 3, 7, 10, 15 i 20 wniosku) w sposób właściwy nie wynikał raczej z lekceważenia ustawowych obowiązków organu władzy publicznej, lecz z błędnej interpretacji odnośnych przepisów prawa i związanej z tym, wadliwej oceny okoliczności faktycznych sprawy. O kosztach postępowania (pkt 5 sentencji wyroku) Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a., uwzględniając poniesiony przez Skarżącą koszt wpisu od skargi, w wysokości [...] zł.