I SA/Gd 201/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Rischka po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 13 grudnia 2013 r. Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu sprzedaży na terytorium kraju, następującej po pierwszej sprzedaży samochodu osobowego postanawia odrzucić skargę. W dniu 16 grudnia 2013 r. (potwierdzenie odbioru, k. 164 akt administracyjnych) doręczono pełnomocnikowi skarżącego A. J. opisaną powyżej decyzję Dyrektora Izby Celnej, zawierającą prawidłowe pouczenie o trybie i terminie wniesienia skargi. Podkreślić przy tym należy, że w pouczeniu jednoznacznie wskazano, iż decyzja ta podlega zaskarżeniu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku za pośrednictwem Dyrektora Izby Celnej w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. Skarżący w dniu 13 stycznia 2014 r. (data stempla pocztowego) nadał przesyłkę, adresowaną bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, zawierającą skargę (koperta, k. 16 akt sądowych). Powyższa przesyłka wpłynęła do tut. Sądu w dniu 15 stycznia 2014 r. (prezentata na skardze, k. 2 akt sądowych). Wobec faktu, iż zgodnie z treścią art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., Poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, działając na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 stycznia 2014 r., przekazano skargę według właściwości Dyrektorowi Izby Celnej, nadając ją za pośrednictwem poczty w dniu 16 stycznia 2014 r. na adres ww. organu (wyciąg z pocztowej książki nadawczej, k. 34 akt sądowych). Przesyłka ta wpłynęła do właściwego organu w dniu 20 stycznia 2014 r. (potwierdzenie odbioru k. 33 akt sądowych). Stosownie do przepisów art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W niniejszej sprawie ostatni dzień trzydziestodniowego terminu przewidzianego do wniesienia skargi upłynął z dniem 15 stycznia 2014 r. Z akt sprawy wynika, iż skarga została wprawdzie nadana w urzędzie pocztowym w dniu 13 stycznia 2014 r., a więc w terminie otwartym do jej złożenia, ale bezpośrednio do WSA w Gdańsku, tj. bez zachowania trybu wnoszenia skargi. Wprawdzie przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami nie nakładają na sąd obowiązku niezwłocznego przekazania skargi wniesionej przez stronę bezpośrednio do sądu właściwemu organowi administracji, to jednak orzecznictwo zarówno Sądu Najwyższego (na tle podobnych procedurze sądowoadministracyjnej uregulowań odnośnie do składania środków odwoławczych w postępowaniu cywilnym), jak i Naczelnego Sądu Administracyjnego wyraźnie opowiedziało się za takim właśnie stanowiskiem (por. wyroki NSA: z dnia 3 grudnia 2007 r., I OSK 248/07, LEX nr 470146 i z dnia 20 maja 2008 r., II FSK 426/07, LEX nr 489100; postanowienia NSA: z dnia 30 stycznia 2008 r., II FSK 1724/06, LEX nr 453371; z dnia 15 kwietnia 2008 r., II GSK 295/08, LEX nr 505331; z dnia 29 maja 2008 r., I FSK 631/08, LEX nr 505351; z dnia 26 czerwca 2008 r., I OZ 463/08, LEX nr 493793). Za takim stanowiskiem opowiedzieli się także przedstawiciele doktryny, twierdząc, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego lub za pośrednictwem niewłaściwego organu administracji publicznej, sąd ten lub organ powinien przekazać sprawę właściwemu organowi, a o zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 p.p.s.a. decyduje data nadania skargi przez sąd (lub organ) pod adres właściwego organu (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004, str. 103; Komentarz do art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX, T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, str. 248). Końcowo warto wskazać także na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 marca 2011 r., sygn. akt II FSK 2336/10 (CBOS), który w pełni podzielił pogląd NSA wyrażony w postanowieniu z dnia 18 grudnia 2008 r., sygn. akt II FSK 1352/07, (Lex nr 574446), w świetle którego w konstrukcji uruchamiania postępowania sądowoadministracyjnego przewidzianej przez art. 54 § 1 p.p.s.a. tylko wniesienie skargi za pośrednictwem organu automatycznie wszczyna postępowanie przed tym sądem. Wobec tego należy przyjąć, że jeżeli skarga została zaadresowana i skierowana bezpośrednio do sądu, nie zostało wszczęte postępowanie sądowoadministracyjne uruchamiane skargą, a przekazanie skargi pismem innemu podmiotowi np. organowi, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie, nie następuje w ramach tej procedury już uruchomionej w sytuacji, gdy skarga zostaje wniesiona prawidłowo za pośrednictwem organu. Z tych względów za datę złożenia skargi nie można uznać dnia nadania jej przez skarżącego bezpośrednio do sądu, tj. 13 stycznia 2014 r., a dopiero datę przekazania skargi przez sąd Dyrektorowi Izby Celnej, co nastąpiło w dniu 16 stycznia 2014 r., a więc po upływie trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia. Mając na uwadze powyższe, Sąd stwierdził, że w niniejszej sprawie zaistniały podstawy do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.