I SA/Gd 435/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Wojtynowska, Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń (spr.), Sędzia WSA Irena Wesołowska, Protokolant Starszy Sekretarz sądowy Agnieszka Rupińska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 20 czerwca 2012 r. sprawy ze skargi J.P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 24 lutego 2012 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 rok oddala skargę. PRZEDMIOTEM WNIESIONEJ PRZEZ J.P. SKARGI JEST DECYZJA DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ Z DNIA 24 LUTEGO 2012 R., UCHYLAJĄCA W CZĘŚCI ZAKWESTIONOWANĄ PRZEZ PODATNIKA DECYZJĘ ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI I ORZEKAJĄCA O OBNIŻENIU ZOBOWIĄZANIA W PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH ZA 2006 ROK Z KWOTY 18 490 ZŁ DO KWOTY 18 036 ZŁ. W uzasadnieniu decyzji Dyrektor Izby Skarbowej podniósł, że J.P. w dniu 6 listopada 2006 r. złożył w Urzędzie Skarbowym zawiadomienie o wyborze formy opodatkowania przychodów osiąganych z tytułu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie sprzedaży płyt winylowych przez Internet. Zawiadomienie zostało jednak złożone już po podjęciu czynności kontrolnych wobec podatnika, które wykazały, że w 2005 r. i 2006 r. J.P. nie posiadając numeru identyfikacji podatkowej i nie prowadząc żadnej ewidencji księgowej, prowadził niezarejestrowaną działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży płyt winylowych na portalu Allegro. Jak ustalono ilość zawartych przez podatnika za pośrednictwem Internetu transakcji wyniosła odpowiednio: 2281 w 2005 r. oraz 2615 w okresie od stycznia do października 2006 r. W efekcie dokonanych ustaleń Naczelnik Urzędu Skarbowego decyzją z dnia 24 lutego 2011 r. umorzył postępowanie w sprawie rozliczenia zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych za 2006 r. z uwagi na brak uprawnień podatnika do tej formy opodatkowania i jednocześnie określił J.P. zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r. w kwocie 9 592 zł. Powyższe rozstrzygnięcie, w wyniku odwołania podatnika, zostało uchylone decyzją Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 26 lipca 2011 r., a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia. Stwierdzone naruszenia, oprócz błędnego oszacowania podstawy opodatkowania, objęły naruszenie przez organ pierwszej instancji art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2005 Nr 8, poz. 60 ze zm.; dalej jako O.p.) z uwagi na nieuprawnione umorzenie postępowania w sprawie opodatkowania ryczałtem i uchylenie się od załatwienia tej sprawy co do jej istoty. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, organ pierwszej instancji wydał w dniu 22 listopada 2011 r. kolejną decyzję, w której stwierdził brak uprawnień podatnika do opodatkowania przychodów osiąganych w 2006 r. z pozarolniczej działalności gospodarczej ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych i jednocześnie określił J.P. zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r. w kwocie 18 490 zł. Za podstawę opodatkowania przyjęło przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej w kwocie 76 702, 074 zł, stanowiący różnicę pomiędzy przychodem w wysokości 156 632, 16 zł, a kosztami jego uzyskania w kwocie 79 929, 42 zł (z czego 52 706, 72 zł to koszty zakupu towarów handlowych). Wobec ustaleń kontroli, że J.P. osiągał przychody ze sprzedaży płyt winylowych w warunkach spełniających przesłanki uznania jej za działalność gospodarczą już w 2005 r. i jeszcze przed zgłoszeniem prowadzenia działalności w 2006 r., organ, mając na uwadze treść art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U Nr 144, poz. 930 ze zm. dalej jako "ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym") uznał, że oświadczenie podatnika o wyborze w 2006 r. ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych zostało złożone po terminie (który bezskutecznie upłynął w dniu 20 stycznia 2006 r.). Organ stwierdził, że spóźnienie w złożeniu zawiadomienia, przesądziło tym samym o braku uprawnień J.P. do tej formy opodatkowania w 2006 r., wobec czego zgodnie z art. 9 a ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U 2000 Nr 14, poz. 176 ze zm. dalej jako "ustawa P.d.f.") osiągnięty w 2006 r. z tytułu pozarolniczej działalności gospodarczej dochód musi podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych wg tzw. zasad ogólnych. Z uwagi na fakt nieprowadzenia przez J.P. podatkowej księgi przychodów i rozchodów oraz ksiąg rachunkowych organ z uwagi na treść art. 23 § 1 O.p. oraz art. 24 b ust 1 ustawy P.d.f. dokonał oszacowania dochodu, stosując metodę opartą na szczegółowej analizie rachunku bankowego podatnika w powiązaniu z zapisami transakcji zarejestrowanymi na portalu Allegro. Dyrektor Izby Skarbowej rozpatrując sprawę w wyniku odwołania podatnika od decyzji pierwszej instancji z dnia 22 listopada 2011 r. podniósł, że jak wynika ze zgromadzonego materiału dowodowego spór w niniejszej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy wykonane przez J.P. w roku 2006 czynności (polegające na sprzedaży za pośrednictwem portalu internetowego Allegro płyt winylowych) odpowiadały swoim charakterem czynnościom z zakresu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej (źródło przychodu wymienione w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy P.d.f., czy też czynności te należało kwalifikować jako odpłatne zbycie innych rzeczy, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) ww. ustawy. Odwołanie oparto bowiem na zarzucie, że w sprawie nie uwzględniono, iż będące przedmiotem sprzedaży płyty wchodziły w skład gromadzonej przez J.P. przez blisko 30 lat kolekcji, której nie zamierzał się pozbywać, zmusiły go jednak do tego okoliczności życiowe, w jakich się znalazł się po powrocie do kraju po długoletnim pobycie w Niemczech. Art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) ustawy P.d.f. stanowi wprost, że odpłatne zbycie innych rzeczy należy kwalifikować jako źródło przychodów, o którym mowa w tym przepisie, tylko pod warunkiem, że zbycie to nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej. Istotnym jest zatem rozstrzygniecie co należy rozumieć pod pojęciem działalności gospodarczej. POJĘCIE POZAROLNICZEJ DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ OD DNIA 1 STYCZNIA 2004 R., ZOSTAŁO ZDEFINIOWANE DLA POTRZEB USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH W ART. 5A PKT 6, USTAWY P.D.F.. OD TEGO TEŻ DNIA PRZY INTERPRETOWANIU TEJ DEFINICJI NIE NALEŻY ODWOŁYWAĆ SIĘ DO INNYCH PRZEPISÓW (NIE NALEŻY ODWOŁYWAĆ SIĘ ZWŁASZCZA DO PRZEPISÓW USTAWY - PRAWO DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ, CZY USTAWY - PRAWO O SWOBODZIE DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ). W MYŚL ART. 5A PKT 6 USTAWY P.D.F. - W BRZMIENIU OBOWIĄZUJĄCYM W 2006 R., - ZA DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZĄ (POZAROLNICZĄ DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZĄ) UWAŻA SIĘ DZIAŁALNOŚĆ ZAROBKOWĄ WYKONYWANĄ W SPOSÓB ZORGANIZOWANY I CIĄGŁY, PROWADZONĄ WE WŁASNYM IMIENIN I NA WŁASNY LUB CUDZY RACHUNEK, Z KTÓREJ UZYSKANE PRZYCHODY NIE SĄ ZALICZANE DO INNYCH PRZYCHODÓW ZE ŹRÓDEŁ WYMIENIONYCH W ART. 10 UST. 1 PKT 1, 2 I 4-9. PROWADZENIE DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ JEST KATEGORIĄ OBIEKTYWNĄ, NIEZALEŻNĄ OD TEGO JAK DZIAŁALNOŚĆ TĄ OCENIA SAM PROWADZĄCY JĄ PODMIOT I JAK JĄ NAZYWA ORAZ CZY DOPEŁNIA CIĄŻĄCYCH NA NIM OBOWIĄZKÓW ZWIĄZANYCH Z TĄ DZIAŁALNOŚCIĄ. SAM FAKT NIE DOPEŁNIENIA ZGŁOSZENIA DO EWIDENCJI DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ, CZY TEŻ NIE ZGŁOSZENIE OBOWIĄZKU PODATKOWEGO Z TEGO TYTUŁU NIE MA CHARAKTERU PRZESĄDZAJĄCEGO DLA OCENY CZY DANY PODMIOT PROWADZI DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZĄ CZY TEŻ NIE. ISTOTNE JEST NATOMIAST SPEŁNIENIE PRZESŁANEK, O KTÓRYCH MOWA W ART. 5A UST. 6 USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH. JEDNOCZEŚNIE JEDNAK NSA W WYROKU Z DNIA 22 STYCZNIA 2009 R., SYGN. AKT II FSK 1503/07, PODKREŚLIŁ, ŻE UZYSKIWANIE PRZYCHODÓW Z TAK ZDEFINIOWANEJ (TJ. W ART. 5A UST. 6 USTAWY Z DNIA 26 LIPCA 1991 R.), DZIAŁALNOŚCI MA CHARAKTER OBIEKTYWNY I ZALEŻY OD INDYWIDUALNIE USTALONYCH OKOLICZNOŚCI W KONKRETNYM PRZYPADKU. JAK WYNIKA Z POWYŻSZEGO POZAROLNICZA DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZA CHARAKTERYZUJE SIĘ TYM, ŻE JEST PROWADZONA: - W CELACH ZAROBKOWYCH, - W SPOSÓB ZORGANIZOWANY, - W SPOSÓB CIĄGŁY. - WE WŁASNYM IMIENIU I NA WŁASNY LUB CUDZY RACHUNEK. CECHY TE SĄ OBLIGATORYJNYMI SKŁADNIKAMI DEFINIUJĄCYMI DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZĄ I CO ISTOTNE, MUSZĄ ONE WYSTĘPOWAĆ KUMULATYWNIE, GDYŻ BRAK KTÓREJKOLWIEK Z NICH DYSKWALIFIKUJE DANĄ DZIAŁALNOŚĆ JAKO DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZĄ. W ROZPOZNAWANEJ SPRAWIE - ZDANIEM DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ, DZIAŁANIOM J.P. W 2006 ROKU MOŻNA PRZYPISAĆ CHARAKTER ZAROBKOWY, ZORGANIZOWANY ORAZ CIĄGŁY. DZIAŁANIA J.P. MIAŁY CHARAKTER ZAROBKOWY, ZARÓWNO POD WZGLĘDEM SUBIEKTYWNYM JAK I OBIEKTYWNYM. DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ PODNIÓSŁ, ŻE NA STRONIE 2 ODWOŁANIA PODATNIK PRZYZNAŁ, IŻ SPRZEDAŻ PŁYT NASTAWIONA BYŁA NA OSIĄGNIECIE OKREŚLONEJ KORZYŚCI MATERIALNEJ (BEZ ZNACZENIA DLA SPRAWY POZOSTAJE PRZY TYM FAKT WYSTĄPIENIA DOCHODU/STRATY ORAZ MOŻLIWOŚĆ USTALENIA ICH WARTOŚCI NA TAMTEN MOMENT, LICZY SIĘ SAMO DĄŻENIE PODATNIKA DO OSIĄGNIĘCIA ZAROBKU), CO WYPEŁNIA KRYTERIUM SUBIEKTYWNE CHARAKTERU ZAROBKOWEGO DZIAŁALNOŚCI PODATNIKA. SPEŁNIONE ZOSTAŁO RÓWNIEŻ KRYTERIUM OBIEKTYWNE - DZIAŁALNOŚĆ PROWADZONA PRZEZ PODATNIKA MOGŁA I PRZYNIOSŁA DOCHÓD. DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ NIE ZGODZIŁ SIĘ Z TWIERDZENIEM STRONY, ŻE ZNACZENIE DECYDUJĄCE W SPRAWIE POWINNO MIEĆ USTALENIE, JAKI BYŁ ZAMIAR PODATNIKA (CO DO PRZEZNACZENIA NABYWANYCH PŁYT) W MOMENCIE ICH NABYCIA. W ORZECZNICTWIE SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH WSKAZUJE SIĘ BOWIEM, ŻE DLA USTALENIA, CZY SPRZEDAŻ RZECZY STANOWIĄCYCH PRZEDMIOT WŁASNOŚCI PODATNIKA MA CHARAKTER DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ, CZY TEŻ ZWYKŁEGO WYKONYWANIA PRAWA WŁASNOŚCI, DECYDUJĄCE ZNACZENIE MA ZBADANIE, CZY DZIAŁALNOŚĆ W TYM ZAKRESIE PRZYBIERA FORMĘ ZAWODOWĄ (PROFESJONALNĄ), CZYLI STAŁĄ. PODDAJĄC ANALIZIE ZEBRANY W AKTACH SPRAWY MATERIAŁ DOWODOWY, ORGAN STWIERDZIŁ, ŻE ODPOWIEDŹ NA POWYŻSZE WYNIKA WPROST Z WYJAŚNIEŃ STRONY, KTÓRA NIEJEDNOKROTNIE PODKREŚLAŁA, ŻE PRZYGOTOWANIE PŁYT DO SPRZEDAŻY WYMAGAŁO ICH PRZEJRZENIA W CELU SPRAWDZENIA STANU, USTALENIA CENY I WPROWADZENIA NA PORTAL, PO ZAWARCIU TRANSAKCJI NALEŻAŁO ZAŚ PŁYTY ZAPAKOWAĆ I WYSŁAĆ (BIORĄC POD UWAGĘ ROZMIAR SPRZEDAŻY I CHARAKTER WSKAZANYCH CZYNNOŚCI, KTÓRE W WIĘKSZOŚCI WYKONYWAŁ J.P. SAMODZIELNIE, UZNAĆ NALEŻY, ŻE NOSIŁO TO CECHY PROFESJONALIZMU). PONADTO Z INFORMACJI POZYSKANYCH PRZEZ NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO WYNIKA, ŻE W TRAKCIE PROWADZONEGO POSTĘPOWANIA KONTROLNEGO ZA ROK 2005 I 2006 R. J.P. ZGŁOSIŁ DO ODPOWIEDNICH ORGANÓW FAKT PROWADZENIA POZAROLNICZEJ DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ W ZAKRESIE INTERNETOWEJ SPRZEDAŻY PŁYT WINYLOWYCH, CO JEDNOZNACZNIE WSKAZUJE NA STAŁY CHARAKTER PODEJMOWANYCH PRZEZ STRONĘ DZIAŁAŃ. DRUGIM Z WARUNKÓW, JAKI MUSI BYĆ SPEŁNIONY, ABY DZIAŁANIA PODEJMOWANE PRZEZ PODATNIKA MOGŁY ZOSTAĆ UZNANE ZA WYKONYWANE W RAMACH DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ JEST ICH PROWADZENIE W SPOSÓB ZORGANIZOWANY. POJECIE "ZORGANIZOWANY" NIE ZOSTAŁO ZDEFINIOWANE DLA POTRZEB USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH. DLATEGO TEŻ NALEŻY ODWOŁAĆ SIĘ DO JEGO POTOCZNEGO ZNACZENIA. WEDŁUG SŁOWNIKA JĘZYKA POLSKIEGO ZORGANIZOWAĆ TO: 1. ZAPLANOWAĆ COŚ I PRZEPROWADZIĆ JAKIEŚ DZIAŁANIE, 2. STWORZYĆ ZESPÓL DO WSPÓLNEGO DZIAŁANIA LUB ZAŁOŻYĆ INSTYTUCJA, ORGANIZACJA ITP., 3. POT. ZDOBYĆ COS TRUDNEGO DO ZDOBYCIU LUB NIELEGALNEGO, - ORGANIZOWAĆ ZAŚ TO: 1. PLANOWAĆ I KOORDYNOWAĆ POSZCZEGÓLNE ETAPY JAKICHŚ DZIAŁAŃ, 2. TWORZYĆ ZESPÓŁ DO WSPÓLNEGO DZIAŁANIA LUB ZAKŁADAĆ INSTYTUCJĘ, ORGANIZACJĘ ITP., 3. BYĆ CZYNNIKIEM, OD KTÓREGO ZALEŻY UKŁAD I FUNKCJONOWANIE ELEMENTÓW JAKIEJŚ CAŁOŚCI, 4. POT. ZDOBYWAĆ JAKIEŚ RZECZY, CZASEM NIELEGALNIE. PONIEWAŻ W BADANYM 2005 R. J.P. ZAWARŁ ZA POŚREDNICTWEM PORTALU ALLEGRO 2.281 TRANSAKCJI, A W OKRESIE OD STYCZNIA DO PAŹDZIERNIKA 2006 R. 2615 TRANSAKCJI, WIĄZAŁO SIĘ TO Z KONIECZNOŚCIĄ NP. ŚLEDZENIA AUKCJI INTERNETOWYCH, UZGODNIENIA WARUNKÓW PŁATNOŚCI I DOSTAWY PŁYT. ODPOWIEDNIEGO ICH ZAPAKOWANIA, WYSŁANIA PRZEZ POCZTĘ LUB KURIERA DO NABYWCÓW PODOBNEJ (DO ILOŚCI TRANSAKCJI) ILOŚCI PRZESYŁEK. Z WYJAŚNIEŃ UDZIELONYCH PRZEZ J.P. W PIŚMIE Z DNIA 28 LISTOPADA 2006 R. WYNIKA, ŻE PAKOWANIEM I WYSYŁKĄ SPRZEDANYCH PŁYT ZAJMOWAŁ SIĘ SAM (SPORADYCZNIE PRZESYŁKĘ NA POCZCIE NADAWAŁ KTOŚ Z RODZINY), CO Z UWAGI NA ILOŚĆ TRANSAKCJI PRZEZ NIEGO DOKONANYCH MUSIAŁO PRZYBRAĆ FORMĘ DZIAŁAŃ PLANOWYCH I SKOORDYNOWANYCH. Z TYCH TEŻ PRZYCZYN CZYNNOŚCI SPRZEDAŻY PŁYT DOKONYWANE PRZEZ J.P. ZA POŚREDNICTWEM PORTALU ALLEGRO MIAŁY - ZDANIEM ORGANU ODWOŁAWCZEGO - CHARAKTER ZORGANIZOWANY. JAKKOLWIEK PROWADZONA DZIAŁALNOŚĆ NIE PRZYBRAŁA INSTYTUCJONALNEJ FORMY ORGANIZACYJNEJ, TO JEDNAK Z UWAGI NA SPECYFIKĘ TEJ DZIAŁALNOŚCI (SPRZEDAŻ PŁYT ZA POŚREDNICTWEM PORTALU INTERNETOWEGO) NIE WYMAGANE BYŁO POSIADANIE PRZEDSIĘBIORSTWA W ZNACZENIU MATERIALNYM, ANI TEŻ SZERSZEJ STRUKTURY ORGANIZACYJNEJ OPARTEJ NA BAZIE LOKALOWEJ. TECHNICZNEJ I LUDZKIEJ. CZYNNOŚCI SPRZEDAŻY PŁYT DOKONYWANE PRZEZ J.P. ZA POŚREDNICTWEM PORTALU ALLEGRO CHARAKTERYZOWAŁY SIĘ RÓWNIEŻ CECHĄ CIĄGŁOŚCI. W TYM BOWIEM PRZYPADKU J.P. ZA POŚREDNICTWEM TEGO PORTALU DOKONAŁ NIE JEDNEJ LUB NAWET NIE KILKU SPORADYCZNYCH TRANSAKCJI, LECZ W ROKU 2005 TRANSAKCJI TAKICH PRZEPROWADZIŁ ŁĄCZNIE 2281, A W OKRESIE OD STYCZNIA DO PAŹDZIERNIKA 2006 R. - 2615 TRANSAKCJI. TRANSAKCJE TAKIE J.P. PRZEPROWADZAŁ RÓWNIEŻ W OKRESIE LISTOPAD - GRUDZIEŃ 2006 I W LATACH NASTĘPNYCH (PRZY CZYM JUŻ W TRAKCIE KONTROLI PRZEPROWADZONEJ PRZEZ PRACOWNIKÓW URZĘDU SKARBOWEGO - W ZAKRESIE PRAWIDŁOWOŚCI EWIDENCJONOWANIA I ROZLICZANIA TRANSAKCJI DOKONYWANYCH PRZEZ INTERNET W OKRESIE OD STYCZNIA 2005 R., DO WRZEŚNIA 2006 R. - OFICJALNIE ZAREJESTROWAŁ DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZĄ W TYM ZAKRESIE I OD DNIA 7 LISTOPADA 2006 R., OPODATKOWUJE PRZYCHODY UZYSKANE Z TEGO TYTUŁU JAKO PRZEDSIĘBIORCA. DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ PODNIÓSŁ, ŻE JAKKOLWIEK PODATNIK WSKAZAŁ POWODY, KTÓRE PONIEKĄD WYMUSIŁY ROZŁOŻENIE PODJĘTYCH PRZEZ NIEGO DZIAŁAŃ W CZASIE - TJ. LOGISTYKA, POZYSKANIE ŚRODKÓW NA BIEŻĄCE UTRZYMANIE DOPÓKI NIE ZNAJDZIE INNEGO ŹRÓDŁA ZAROBKOWANIA, WIĘKSZA OPŁACALNOŚĆ SPRZEDAŻY POSZCZEGÓLNYCH PŁYT NIŻ JEDNORAZOWO CAŁEJ KOLEKCJI - TO NIE ZANEGOWAŁ PRZYPISANIA IM CECHY CIĄGŁOŚCI. NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY W WIELU ORZECZENIACH WSKAZYWAŁ, ŻE NIE KAŻDA CZYNNOŚĆ MAJĄCA ZAROBKOWY CHARAKTER I PODEJMOWANA NA WŁASNY RACHUNEK BĘDZIE WYKONYWANA W RAMACH DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ - ZA DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZĄ MOŻNA UZNAĆ TYLKO TAKĄ, KTÓREJ MOŻNA PRZYPISAĆ CECHY POWTARZALNOŚCI (REGULARNOŚCI, CIĄGŁOŚCI) I PROFESJONALNY (ZORGANIZOWANY) CHARAKTER. JEDNOCZEŚNIE SPEŁNIENIE PRZESŁANEK DO ZAKWALIFIKOWANIA DANEJ CZYNNOŚCI JAKO WYKONYWANEJ W RAMACH POZAROLNICZEJ DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ (ART. 5A PKT 6 USTAWY P.D.F.) POWODUJE, ŻE PRZYCHODY POCHODZĄCE Z TEJ CZYNNOŚCI NIE MOGĄ BYĆ KWALIFIKOWANE JAKO OSIĄGNIĘTE ZE ŹRÓDŁA OKREŚLONEGO W ART. 10 UST. 1 PKT 8 LIT. A) TEJ USTAWY, SKORO PRZEPIS TEN WYRAŹNIE ZASTRZEGA, IŻ ODPŁATNE ZBYCIE NIERUCHOMOŚCI CZY RZECZY RUCHOMYCH JEST ODRĘBNYM ŹRÓDŁEM PRZYCHODU, JEŻELI NIE NASTĘPUJE W WYKONYWANIU DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ (PATRZ M.IN. WYROK NSA Z DNIA 25 MAJA 2011 R., SYGN. AKT II FSK 137/10). PONIEWAŻ W NINIEJSZEJ SPRAWIE NIE ULEGA RÓWNIEŻ WĄTPLIWOŚCI, ŻE J.P. DOKONYWAŁ SPRZEDAŻY PŁYT ZA POŚREDNICTWEM PORTALU ALLEGRO WE WŁASNYM IMIENIU I NA WŁASNY RACHUNEK, TO W USTALONYM STANIE FAKTYCZNYM I PRAWNYM DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ STWIERDZA, ŻE WYKONYWANE ZARÓWNO W 2005 R., JAK I ROKU 2006 PRZEZ J.P. CZYNNOŚCI PRAWIDŁOWO ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI ZAKWALIFIKOWAŁ JAKO CZYNNOŚCI ODPOWIADAJĄCE SWOIM CHARAKTEREM CZYNNOŚCIOM PODEJMOWANYM W RAMACH PROWADZENIA POZAROLNICZEJ DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ. DOKONYWANE CZYNNOŚCI SPRZEDAŻY PŁYT ZA POŚREDNICTWEM PORTALU ALLEGRO NIE MIAŁY BOWIEM CHARAKTERU OKAZJONALNEGO, LECZ CECHOWAŁY SIĘ CIĄGŁOŚCIĄ, ZORGANIZOWANIEM I CHĘCIĄ STAŁEGO ZAROBKOWANIA. W MYŚL ZAPISÓW ART. 24A UST. 1 USTAWY P.D.F. OSOBY FIZYCZNE, SPÓŁKI CYWILNE OSÓB FIZYCZNYCH (...), WYKONUJĄCE DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZĄ, SĄ OBOWIĄZANE PROWADZIĆ PODATKOWĄ KSIĘGĘ PRZYCHODÓW I ROZCHODÓW, ZWANĄ DALEJ "KSIĘGĄ", Z ZASTRZEŻENIEM UST. 3 I 5, ALBO KSIĘGI RACHUNKOWE, ZGODNIE Z ODRĘBNYMI PRZEPISAMI, W SPOSÓB ZAPEWNIAJĄCY USTALENIE DOCHODU (STRATY), PODSTAWY OPODATKOWANIA I WYSOKOŚCI NALEŻNEGO PODATKU ZA ROK PODATKOWY, W TYM ZA OKRES SPRAWOZDAWCZY, A TAKŻE UWZGLĘDNIAĆ W EWIDENCJI ŚRODKÓW TRWAŁYCH ORAZ WARTOŚCI NIEMATERIALNYCH I PRAWNYCH INFORMACJE NIEZBĘDNE DO OBLICZENIA WYSOKOŚCI ODPISÓW AMORTYZACYJNYCH ZGODNIE Z PRZEPISAMI ART. 22A-22O. Z KOLEI ZGODNIE Z TREŚCIĄ ART. 24A UST. 4 TEJ USTAWY OBOWIĄZEK PROWADZENIA KSIĄG RACHUNKOWYCH DOTYCZY OSÓB FIZYCZNYCH, SPÓŁEK CYWILNYCH OSÓB FIZYCZNYCH (...), JEŻELI ICH PRZYCHODY, W ROZUMIENIU ART. 14, ZA POPRZEDNI ROK PODATKOWY WYNIOSŁY W WALUCIE POLSKIEJ CO NAJMNIEJ RÓWNOWARTOŚĆ KWOTY OKREŚLONEJ W EURO W PRZEPISACH O RACHUNKOWOŚCI. PRZYJĘCIE, ŻE J.P. PROWADZIŁ POZAROLNICZĄ DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZA JUŻ W ROKU 2005, SKUTKOWAŁO TYM, ŻE WYBORU NA ROK 2006 RYCZAŁTU EWIDENCJOWANEGO JAKO FORMY OPODATKOWANIA PRZYCHODÓW OSIĄGANYCH Z TEJ DZIAŁALNOŚCI POWINIEN BYŁ DOKONAĆ DO DNIA 20 STYCZNIA 2006 R. TYMCZASEM J.P. OŚWIADCZENIE TAKIE ZŁOŻYŁ DOPIERO W DNIU 6 LISTOPADA 2006 R. I TO JUŻ W TRAKCIE KONTROLI PRZEPROWADZONEJ U NIEGO PRZEZ PRACOWNIKÓW URZĘDU W ZAKRESIE TRANSAKCJI W INTERNECIE W OKRESIE OD STYCZNIA 2005 R. DO WRZEŚNIA 2006 R. USTALENIE, ŻE J.P. W LATACH 2005 I 2006 PROWADZIŁ POZAROLNICZĄ DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZĄ, SKUTKOWAŁO TYM, ŻE POMIMO BRAKU JEJ FORMALNEJ REJESTRACJI OSIĄGANE PRZEZ PODATNIKA Z TEGO TYTUŁU DOCHODY POWINNY PODLEGAĆ OPODATKOWANIU PODATKIEM DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH NA ZASADACH OGÓLNYCH, A PODATNIK PROWADZIĆ W BADANYM ROKU PODATKOWYM ALBO PODATKOWĄ KSIĘGĘ PRZYCHODÓW I ROZCHODÓW ALBO KSIĘGI RACHUNKOWE, A TAKICH EWIDENCJI JEDNAK NIE PROWADZIŁ. ZGODNIE Z ZAPISEM ART. 26 USTAWY P.D.F. PODSTAWĄ OBLICZENIA PODATKU, A WIĘC PODSTAWĄ OPODATKOWANIA, Z PEWNYMI ZASTRZEŻENIAMI JEST DOCHÓD USTALONY ZGODNIE Z ART. 9, ART. 24 UST. 1, 2, 4, 4A-4E, UST. 6 LUB ART. 24B UST. 1 I 2 LUB ART. 25, PO ODLICZENIU KWOT WSKAZANYCH PRZEZ USTAWODAWCĘ. JEDNOCZEŚNIE JEDNAK USTAWODAWCA W TREŚCI ART. 24B UST. 1 USTAWY P.D.F. W POWIĄZANIU Z ART. 23 § 1 UST. 1 O.P. POSTANOWIŁ, ŻE JEŻELI USTALENIE DOCHODU (STRATY) W SPOSÓB PRZEWIDZIANY W ART. 24 I 24A USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH NIE JEST MOŻLIWIE, DOCHÓD (STRATĘ) USTALA SIĘ W DRODZE OSZACOWANIA. JAK WSKAZAŁ WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU W WYROKU Z DNIA 4 STYCZNIA 2007 R., SYGN. AKT I SA/GD 812/06, OSZACOWANIE JEST DZIAŁANIEM ZMIERZAJĄCYM DO ODTWORZENIA RZECZYWISTEGO PRZEBIEGU ZDARZEŃ EKONOMICZNYCH W SPOSÓB MOŻLIWIE NAJBARDZIEJ ZBLIŻONY DO RZECZYWISTOŚCI, JEDNAKŻE W PRZECIWIEŃSTWIE DO PROCESU DOWODZENIA NIE JEST TO ROZUMOWANIE POZWALAJĄCE NA STWIERDZENIE NA PODSTAWIE USTALONYCH NIEWĄTPLIWYCH OKOLICZNOŚCI, ŻE WYSTĄPIŁY INNE OKOLICZNOŚCI FAKTYCZNE BĘDĄCE PRZEDMIOTEM DOWODZENIA. OSZACOWANIE JAKO PRZYBLIŻONA OCENA OKREŚLONEJ WARTOŚCI OPIERAĆ SIĘ MOŻE, W ZNACZNEJ NAWET MIERZE, NA UPRAWDOPODOBNIENIU, A ZATEM NIE MOŻE ZASTĘPOWAĆ DOWODU NA OKREŚLONĄ OKOLICZNOŚĆ FAKTYCZNĄ, W TYM PRZYPADKU DOWODU NIEZGODNOŚCI ZAPISÓW KSIĘGI ZE SIANEM RZECZYWISTYM. RÓWNIEŻ W WYROKU Z DNIA 17 LISTOPADA 2006 R., SYGN. AKT I SA/GD 214/06, WSA W GDAŃSKU STWIERDZIŁ, ŻE: DOKONANIE USTALENIA PODSTAWY OPODATKOWANIA W DRODZE OSZACOWANIA NIGDY NIE BĘDZIE PODSTAWĄ FAKTYCZNIE ZAISTNIAŁĄ W DANYM PRZYPADKU. ROLĄ ORGANU JEST DOKONANIE SZACUNKU W TAKI SPOSÓB, ABY W MOŻLIWIE JAK NAJWIĘKSZYM STOPNIU JEGO WYNIK BYŁ ZBLIŻONY DO RZECZYWISTEGO. KATALOG METOD SZACOWANIA ZAWARTYCH W POWOŁANYM ART. 23 § 3 O.P. NIE MA CHARAKTERU ZAMKNIĘTEGO. WSKAZUJE NA TO ZAPIS ART. 23 § 4 O.P. KTÓRY STANOWI, ŻE W SZCZEGÓLNIE UZASADNIONYCH PRZYPADKACH, GDY NIE MOŻNA ZASTOSOWAĆ METOD, O KTÓRYCH MOWA W § 3 TEGO ARTYKUŁU, ORGAN PODATKOWY MOŻE W INNY SPOSÓB OSZACOWAĆ PODSTAWĘ OPODATKOWANIA. METODY WYMIENIONE W ART. 23 § 3 O.P. NALEŻY ZATEM UZNAĆ ZA METODY PODSTAWOWE, KTÓRYCH MOŻLIWOŚĆ ZASTOSOWANIA W KONKRETNYM PRZYPADKU ORGAN PODATKOWY MUSI ZAWSZE ROZWAŻYĆ. DOPIERO WÓWCZAS, GDY STWIERDZI, ŻE NIE MOGĄ ONE ZOSTAĆ UWZGLĘDNIONE MOŻE POSŁUŻYĆ SIĘ INNĄ METODĄ USTALANIA PODSTAWY OPODATKOWANIA. ZAZNACZENIA PRZY TYM WYMAGA, ŻE USTAWODAWCA NIE PRZEWIDZIAŁ SZCZEGÓŁOWYCH ZASAD WYBORU JEDNEJ Z METOD PRZEWIDZIANYCH W ART. 23 § 3 O.P., JAK RÓWNIEŻ NIE USTALIŁ KOLEJNOŚCI, W JAKIEJ METODY TE NALEŻY STOSOWAĆ. TO ZAŚ WSKAZUJE NA TO. ŻE WYBÓR JEDNEJ Z TYCH METOD POZOSTAWIŁ W GESTII ORGANÓW PODATKOWYCH. POWYŻSZE NIE OZNACZA JEDNAK, ŻE USTAWODAWCA POZOSTAWIŁ ORGANOM PODATKOWYM CAŁKOWITĄ DOWOLNOŚĆ W ZAKRESIE DOKONANEGO SZACUNKU. ZGODNIE BOWIEM Z TREŚCIĄ ART. 23 § 5 O.P. ORDYNACJI PODATKOWEJ OKREŚLENIE PODSTAWY OPODATKOWANIA W DRODZE OSZACOWANIA POWINNO ZMIERZAĆ DO OKREŚLENIA JEJ WYSOKOŚCI ZBLIŻONEJ DO RZECZYWISTEJ PODSTAWY OPODATKOWANIA. PODDAJĄC SZCZEGÓŁOWEJ OCENIE ZEBRANY W AKTACH SPRAWY MATERIAŁ DOWODOWY, NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO STWIERDZIŁ, ŻE OKREŚLENIE J.P. PODSTAWY OPODATKOWANIA MOŻLIWE JEST WYŁĄCZNIE W DRODZE OSZACOWANIA. ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI PRZEKONUJĄCO I PRAWIDŁOWO - ZDANIEM DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ - WYKAZAŁ PRZY TYM, ŻE W SPRAWIE NIE BĘDZIE MIEĆ ZASTOSOWANIA ŻADNA Z METOD WYMIENIONYCH W ART. 23 § 1 O.P. BOWIEM: - METODA PORÓWNAWCZA WEWNĘTRZNA - BRAK MATERIAŁU PORÓWNAWCZEGO (PODATNIK NIE ZGŁOSIŁ PROWADZENIA DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ W OKRESACH POPRZEDNICH I NIE EWIDENCJONOWAŁ W TYCH OKRESACH ZDARZEŃ GOSPODARCZYCH - DOCHÓD Z DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ PROWADZONEJ PRZEZ PODATNIKA W 2005 R. ZOSTAŁ OSZACOWANY, ZATEM BRAK JEST DANYCH PORÓWNAWCZYCH); - METODA PORÓWNAWCZA ZEWNĘTRZNA - ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI PODJĄŁ DZIAŁANIA ZMIERZAJĄCE DO USTALENIA PODMIOTÓW PROWADZĄCYCH W 2006 R., DZIAŁALNOŚĆ W PODOBNYM JAK PODATNIK ZAKRESIE I W PORÓWNYWALNYCH WARUNKACH. JEDNAK ZE WZGLĘDU NA SPECYFICZNY RODZAJ DZIAŁALNOŚCI I METODĘ SPRZEDAŻY NIE ZNALEZIONO ODPOWIEDNICH PODATNIKÓW (ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI, W ŚLAD ZA WYJAŚNIENIAMI PODATNIKA ZAWARTYMI W PIŚMIE Z DNIA 15 KWIETNIA 2010 R. WYJAŚNIŁ, ŻE RYNEK NA AUKCJACH INTERNETOWYCH (...) JEST SPECYFICZNY, WYSOKOŚĆ CEN (NAWET PRZY TOŻSAMYM ASORTYMENCIE) JEST KSZTAŁTOWANA PRZEZ AUKCJE I STANOWI WYPADKOWĄ OCZEKIWAŃ NABYWCY I SPRZEDAWCY); - METODA REMANENTOWA - PODATNIK NIE SPORZĄDZIŁ W 2006 R., SPISÓW Z NATURY; - METODA PRODUKCYJNA - DZIAŁALNOŚĆ PROWADZONA PRZEZ PODATNIKA NIE MIAŁA CHARAKTERU PRODUKCYJNEGO. PODATNIK PROWADZIŁ TYLKO DZIAŁALNOŚĆ HANDLOWĄ; - METODA KOSZTOWA - (PODATNIK NIE EWIDENCJONOWAŁ KOSZTÓW PONOSZONYCH W ZWIĄZKU Z PROWADZONĄ DZIAŁALNOŚCIĄ GOSPODARCZĄ (BRAK JAKICHKOLWIEK DOWODÓW), - METODA UDZIAŁU DOCHODU W OBROCIE - PODATNIK NIE EWIDENCJONOWAŁ ANI WYSOKOŚCI SWOICH OBROTÓW, ANI WYSOKOŚCI UZYSKIWANYCH DOCHODÓW. W ZWIĄZKU Z TYM NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO - DZIAŁAJĄC NA PODSTAWIE ART. 23 § 4 O.P. - ZASADNIE OSZACOWAŁ WARTOŚĆ PODSTAWY OPODATKOWANIA W INNY SPOSÓB NIŻ TE WSKAZANE W ART. 23 § 3 O.P., TJ.: a) WARTOŚĆ PRZYCHODÓW ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI PRZYJĄŁ W KWOCIE 156 632,16 ZŁ - WYSOKOŚĆ PRZYCHODU USTALONO M. IN. POPRZEZ KONFRONTACJĘ WPŁAT DOKONANYCH NA RACHUNEK BANKOWY (PODATNIKA PROWADZONY PRZEZ BANK [...] S.A. Z INFORMACJAMI PRZEKAZANYMI PRZEZ PORTAL ALLEGRO. JAKKOLWIEK SAM SPOSÓB USTALENIA PRZYCHODU BYŁ PRAWIDŁOWY, W TOKU POSTĘPOWANIA ODWOŁAWCZEGO USTALONO, ŻE ZGODNIE Z WYJAŚNIENIAMI PODATNIKA WPŁATY DOKONANE NA KONTO PRZEZ J.S., G.W. ORAZ J.K. W ŁĄCZNEJ KWOCIE 1 711 ZŁ NIE STANOWIŁY PRZYCHODU, GDYŻ ZEZNANIA ŚWIADKÓW POTWIERDZIŁY, ŻE NIE MIAŁY ONE ZWIĄZKU ZE SPRZEDAŻĄ PŁYT. TYM SAMYM ORGAN ODWOĄŁWCZY PRZYJĄŁ, ŻE PODANIK W 2006 R. OSIĄGNĄŁ PRZYCHODY W WYSOKOŚCI 154 921,16 ZŁ; b) WARTOŚĆ KOSZTÓW UZYSKANIA PRZYCHODÓW ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI USTALIŁ W KWOCIE 79 929,42 ZŁ, JAKO SUMĘ: - POZOSTAŁYCH WYDATKÓW ZWIĄZANYCH Z PROWADZONĄ DZIAŁALNOŚCIĄ GOSPODARCZĄ - KTÓRYCH WYSOKOŚĆ USTALONO NA PODSTAWIE ZEBRANEGO W AKTACH SPRAWY MATERIAŁU DOWODOWEGO - W KWOCIE 27 222, 70 ZŁ ORAZ - OSZACOWANYCH KOSZTÓW ZAKUPU TOWARÓW HANDLOWYCH W KWOCIE 52 706,72 ZŁ (ILOCZYN WSKAŹNIKA UDZIAŁU KOSZTÓW ZAKUPU PŁYT (33.65%) ORAZ PRZYCHODU W KWOCIE 156 632, 14 ZŁ). WSKAŹNIK KOSZTÓW ZAKUPU O WARTOŚCI 33,65% ZOSTAŁ WYLICZONY NA PODSTAWIE POSIADANYCH PRZEZ ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI INFORMACJI, A W SZCZEGÓLNOŚCI: - DANYCH WYKAZANYCH PRZEZ PODATNIKA W ZEZNANIU PIT-28 O WYSOKOŚCI UZYSKANEGO PRZYCHODU, WYSOKOŚCI DOKONANYCH ODLICZEŃ I NALEŻNEGO RYCZAŁTU OD PRZYCHODÓW EWIDENCJONOWANYCH ZA ROK 2006, - SPISÓW Z NATURY, - DOWODU WEWNĘTRZNEGO Z DNIA 12 LISTOPADA 2006 R., NR 1/06, DOKUMENTUJĄCEGO ZAKUP PRZEZ PODATNIKA 422 PŁYT O ŁĄCZNEJ WARTOŚCI 7.994.06 ZŁ. PORÓWNUJĄC POSIADANE DANE NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO USTALIŁ, ŻE W OKRESIE OD LISTOPADA DO GRUDNIA 2006 R., PODATNIK SPRZEDAŁ 34 PŁYTY ZA ŁĄCZNĄ KWOTĘ 1.913.49 ZŁ (ŚREDNI PRZYCHÓD UZYSKANY ZA SPRZEDANĄ 1 PŁYTĘ WYNOSIŁ 56.28 ZŁ), ZAŚ ŚREDNIA CENA ZAKUPU 1 PŁYTY WYNOSIŁA 18,94 ZŁ. KOSZT ZAKUPU PŁYTY STANOWIŁ ZATEM 33,65% PRZYCHODU WG WYLICZENIA 18,94 ZŁ : 56,28 ZŁ X 100 = 33,65%. Z UDZIELONYCH W TOKU PROWADZONEGO POSTĘPOWANIA WYJAŚNIEŃ (NASTĘPNIE POWTÓRZONYCH W ODWOŁANIU Z DNIA 21 GRUDNIA 2011 R.) WYNIKA, ŻE PODATNIK GROMADZIŁ PŁYTY PRZEZ PONAD 30 LAT. NABYCIE NASTĘPOWAŁO ALBO POPRZEZ ZAKUP ZE ŚRODKÓW WŁASNYCH, ALBO W DRODZE DAROWIZNY. POWYŻSZE NIE JEST JEDNAK - ZDANIEM ORGANU ODWOŁAWCZEGO - ISTOTNE Z PUNKTU WIDZENIA OPODATKOWANIA DOCHODÓW UZYSKANYCH PRZEZ PODATNIKA Z TYTUŁU PROWADZENIA POZAROLNICZEJ DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ (SPRZEDAŻ PŁYT WINYLOWYCH). MINISTER FINANSÓW W ROZPORZĄDZENIU Z DNIA 26 SIERPNIA 2003 R., W SPRAWIE PROWADZENIA PODATKOWEJ KSIĘGI PRZYCHODÓW I ROZCHODÓW (DZ. U. NR 152. POZ. 1475 Z PÓŹN. ZM.) PRZEWIDZIAŁ BOWIEM, ŻE PODATNIK, KTÓRY PRZED ROZPOCZĘCIEM DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ NABYŁ RZECZY, KTÓRE NASTĘPNIE WYKORZYSTYWAŁ W TEJ DZIAŁALNOŚCI JAKO TOWARY HANDLOWE, POWINIEN NA DZIEŃ ROZPOCZĘCIA DZIAŁALNOŚCI SPORZĄDZIĆ SPIS Z NATURY. UWZGLĘDNIAJĄCY TE TOWARY (W TYM WYPADKU PŁYTY WINYLOWE). W MYŚL § 29 UST. 1 WW. ROZPORZĄDZENIA PODATNIK ZOBOWIĄZANY JEST WYCENIĆ ZAKUPIONE PRZED ROZPOCZĘCIEM PROWADZENIA DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ TOWARY I MATERIAŁY: - WEDŁUG CEN ZAKUPU LUB NABYCIA ALBO - WEDŁUG CEN RYNKOWYCH Z DNIA SPORZĄDZANIA SPISU, GDY CENY RYNKOWE SĄ NIŻSZE OD CENY ZAKUPU LUB NABYCIA. Z DOŚWIADCZENIA ŻYCIOWEGO WYNIKA, ŻE W LATACH '70 I '80 DWUDZIESTEGO WIEKU PŁYTY WINYLOWE (ZWŁASZCZA Z MUZYKĄ WYKONAWCÓW ZAGRANICZNYCH) BYŁY DOSTĘPNE W POLSCE PRZEDE WSZYSTKIM Z RYNKU WTÓRNEGO I BYŁY BARDZO KOSZTOWNE (POWSZECHNIE WIADOMYM JEST, ŻE CENA JEDNEJ PŁYTY MOGŁA NAWET STANOWIĆ RÓWNOWARTOŚĆ MIESIĘCZNEJ PENSJI). OD LAT DZIEWIĘĆDZIESIĄTYCH, ŁATWIEJSZY DOSTĘP DO TOWARÓW ZAGRANICZNYCH, POCHODZĄCYCH ZWŁASZCZA Z EUROPY ZACHODNIEJ ORAZ POSTĘP TECHNICZNY, KTÓREMU TOWARZYSZYŁO WYPIERANIE PŁYTY WINYLOWEJ PRZEZ PŁYTĘ CD. DOPROWADZIŁY DO ZNACZNEGO SPADKU CEN RYNKOWYCH PŁYT WINYLOWYCH, A TO ZDANIEM ORGANU ODWOŁAWCZEGO UZASADNIAŁO DOKONANIE WYCENY PŁYT W SPISIE Z NATURY NA DZIEŃ ROZPOCZĘCIA DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ PRZEZ PODATNIKA WEDŁUG CEN RYNKOWYCH, CO Z KOLEI POZWOLIŁOBY PODATNIKOWI NA PRAWIDŁOWE OKREŚLENIE WYSOKOŚCI DOCHODU OSIĄGANEGO Z TYTUŁU SPRZEDAŻY PŁYT WINYLOWYCH I PRAWIDŁOWE ROZLICZENIE SIĘ Z BUDŻETEM PAŃSTWA. JAK JEDNAK STWIERDZONO W TOKU PROWADZONEGO POSTĘPOWANIA J.P. NIE TYLKO NIE SPORZĄDZIŁ SPISÓW Z NATURY I NIE DOKONAŁ WYCENY TYCH PŁYT, ALE W OGÓLE NIE ZAREJESTROWAŁ PROWADZONEJ PRZEZ SIEBIE DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ I NIE ZGŁOSIŁ TEGO FAKTU DO URZĘDU SKARBOWEGO (A WIĘC NIE ZAPŁACIŁ PODATKU Z TEGO TYTUŁU). W ZAISTNIAŁYCH OKOLICZNOŚCIACH, WOBEC BRAKU JAKIEGOKOLWIEK MATERIAŁU DOWODOWEGO NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO ZASADNIE STWIERDZIŁ, ŻE JEDYNYM SPOSOBEM USTALENIA PODSTAWY OPODATKOWANIA W NINIEJSZEJ SPRAWIE JEST JEJ OSZACOWANIE W INNY SPOSÓB NIŻ METODY OKREŚLONE W ART. 23 § 3 O.P. A JAK WYNIKA Z UGRUNTOWANEJ LINII ORZECZNICTWA SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH OBLICZENIU PODATKU W DRODZE SZACUNKU POLEGA NA DOKONYWANIU USTALEŃ ZBLIŻONYCH DO STANU RZECZYWISTEGO, ALE NIE TOŻSAMEGO. RYZYKO KONSEKWENCJI SZACOWANIA OBCIĄŻA PODATNIKU, BOWIEM PONOSI ON NEGATYWNE KONSEKWENCJE ZANIEDBAŃ W EWIDENCJONOWANIU ZDARZEŃ GOSPODARCZYCH. Z SAMEJ ISTOTY SZACUNKU WYNIKA, IŻ PRZYJĘTE DANE SĄ JEDYNIE ZBLIŻONE DO RZECZYWISTYCH, CO WYNIKA Z KONIECZNOŚCI OPIERANIA SIĘ NA DANYCH WYJŚCIOWYCH UŚREDNIONYCH I TYPOWYCH DLA DANEJ DZIAŁALNOŚCI (WYROK WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU Z DNIA 21 WRZEŚNIA 2010 R., SYGN. AKT NR I SA/GD 479/10). PODKREŚLENIA W TYM MIEJSCU - ZDANIEM DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ - WYMAGA, ŻE TRUDNOŚCI W POZYSKANIU INNEGO NIŻ DANE ZA OKRES OD LISTOPADA DO GRUDNIA 2006 R., MATERIAŁU PORÓWNAWCZEGO NIE MOŻE SKUTKOWAĆ ODSTĄPIENIEM PRZEZ ORGANY PODATKOWE OD WYMIARU STOSOWNEGO PODATKU, BOWIEM NARUSZAŁOBY TO ZASADĘ SPRAWIEDLIWOŚCI I RÓWNOŚCI PODATNIKÓW WOBEC PRAWA. JEDNOCZEŚNIE ZNADJUJACY SIĘ W POSIADANIU J.P. KATALOG CEN PŁYT WINYLOWYCH Z 2006 R., KTÓREGO FRAGMENT ZAŁĄCZYŁ DO ODWOŁANIA, NIE MOŻE STANOWIĆ PODSTAWY USTALENIA PODSTAWY OPODATKOWANIA, PONIEWAŻ PRZEDMIOTOWY KATALOG ZAWIERA CENY FUNKCJONUJĄCE NA RYNKU NIEMIECKIM, A NIE POLSKIM. TYMCZASEM SZACOWANIA PODSTAWY OPODATKOWANIA WINNO ZMIERZAĆ DO JEJ OKREŚLENIA W WYSOKOŚCI ZBLIŻONEJ DO RZECZYWISTEJ, KIERUJĄC SIĘ ZAŚ DOŚWIADCZENIEM ŻYCIOWYM TRUDNO NATOMIAST PRZYJĄĆ, ABY CENY OBOWIĄZUJĄCE W 2006 R. W NIEMCZECH ODPOWIADAŁY W TYM SAMYM CZASIE CENOM W POLSCE. DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ ODNIÓSŁ SIĘ RÓWNIEŻ DO POZOSTAŁYCH ZARZUTÓW ODWOŁANIA OD DECYZJI PIERWSZEJ INSTANCJI. W ODWOŁANIU OD DECYZJI NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO Z DNIA 22 LISTOPADA 2011 R., STRONA ZARZUCA ORGANOWI PIERWSZEJ INSTANCJI, ŻE NA BAZIE TEGO SAMEGO STANU FAKTYCZNEGO I PRAKTYCZNIE TYCH SAMYCH DOWODÓW W OBY DWÓCH WYDANYCH DECYZJACH OKREŚLIŁ J.P. ZOBOWIĄZANIE W PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH W RÓŻNYCH WYSOKOŚCIACH. ODPOWIADAJĄC NA POWYŻSZE ORGAN WSKAZAŁ, ŻE WSPOMNIANE RÓŻNICE WYNIKAJĄ Z NIEPRAWIDŁOWOŚCI JAKIE POJAWIŁY SIĘ W NINIEJSZEJ SPRAWIE PRZY USTALANIU KOSZTÓW UZYSKANIA PRZYCHODÓW. ZGODNIE Z ORZECZNICTWEM SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH ORGAN ODWOŁAWCZY NIE JEST ZWIĄZANY ANI USTALENIAMI STANU FAKTYCZNEGO DOKONANYMI PRZEZ ORGAN, KTÓRY WYDAŁ DECYZJĘ ANI ŻĄDANIAMI ZAWARTYMI W ODWOŁANIU. ISTOTA ADMINISTRACYJNEGO POSTĘPOWANIA ODWOŁAWCZEGO (JAK STWIERDZIŁ NSA W WYROKU Z DNIA 9 PAŹDZIERNIKA 1992 R., SYGN. AKT V SA 137/92) POLEGA NA PONOWNYM ROZSTRZYGNIĘCIU SPRAWY ADMINISTRACYJNEJ, NIE ZAŚ JEDYNIE NA KONTROLI ZASADNOŚCI ZARZUTÓW PODNIESIONYCH W ODWOŁANIU W STOSUNKU DO DECYZJI ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI. CO WIĘCEJ ORGAN ODWOŁAWCZY ZOBOWIĄZANY JEST - DĄŻĄC DO WYKRYCIA PRAWDY OBIEKTYWNEJ - DO USTALENIA STANU RZECZYWISTEGO SPRAWY. JEŻELI WIĘC - W TOKU PROWADZONEGO POSTĘPOWANIA ODWOŁAWCZEGO - ORGAN UZNA, ŻE USTALONY W SPRAWIE STAN FAKTYCZNY JEST NIEWYSTARCZAJĄCY, ALBO DOKONANE ROZSTRZYGNIĘCIE NARUSZA OBOWIĄZUJĄCE PRZEPISY PRAWA. ORGAN ODWOŁAWCZY, JAKO ORGAN DRUGIEJ INSTANCJI MA OBOWIĄZEK ZWRÓCIĆ SPRAWĘ ORGANOWI PIERWSZEJ INSTANCJI CELEM DO BADANIA MATERIAŁU DOWODOWEGO BĄDŹ POPRAWIENIA EWENTUALNYCH BŁĘDÓW. W TAKIEJ SYTUACJI MAMY DO CZYNIENIA Z WYELIMINOWANIEM Z OBROTU PRAWNEGO ZASKARŻONEJ DECYZJI, A W JEJ MIEJSCE - PO PONOWNYM ROZPATRZENIU SPRAWY - ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI WYDAJE NOWĄ DECYZJĘ, OD KTÓREJ RÓWNIEŻ SŁUŻY ODWOŁANIE. NINIEJSZE POSTĘPOWANIA DOTYCZY WYŁĄCZNIE SPRAWY Z ODWOŁANIA OD DECYZJI Z DNIA 22 LISTOPADA 2011 R., A ZATEM WCZEŚNIEJSZA DECYZJA NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO POZOSTAJE BEZ WPŁYWU NA JEJ ROZSTRZYGNIĘCIE. DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ UZNAŁ RÓWNIEŻ, ŻE BEZ WPŁYWU NA ROZSTRZYGNIĘCIE SPRAWY POZOSTAJĄ ZARZUTY ODNOSZĄCE SIĘ DO PRZYJĘTEGO RZEKOMO PRZEZ ORGANY PODATKOWE ZAŁOŻENIA, JAKOBY SPRZEDANE PRZEZ J.P. W 2006 R., ROKU PŁYTY ZOSTAŁY NABYTE PRZED UPŁYWEM PÓŁ ROKU OD ZAWARTYCH TRANSAKCJI. ORGAN PODKREŚLIŁ, ŻE ZE ZGROMADZONEGO W AKTACH SPRAWY MATERIAŁU DOWODOWEGO WYNIKA, ŻE W BADANYM ROKU PODATNIK PROWADZIŁ POZAROLNICZĄ DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZĄ POLEGAJĄCĄ NA SPRZEDAŻY PŁYT WINYLOWYCH PRZEZ INTERNET. PONIEWAŻ NIE ROZLICZYŁ SIĘ Z OSIĄGNIĘTEGO PRZYCHODU I NIE POSIADA DOWODÓW NABYCIA SPRZEDANYCH TOWARÓW, JEDYNYM SPOSOBEM OKREŚLENIA PODSTAWY OPODATKOWANIA BYŁO JEJ OSZACOWANIE, CO SZCZEGÓŁOWO UZASADNIONO NA WCZEŚNIEJSZYCH STRONACH NINIEJSZEJ DECYZJI. PRZEDMIOTOWE CZYNNOŚCI ORGANÓW PODATKOWYCH NIE WYMAGAŁY PODJĘCIA WSKAZANEGO PRZEZ STRONĘ ZAŁOŻENIA. KOŃCOWO DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ STWIERDZIŁ, ŻE NIE MOŻNA ZGODZIĆ SIĘ Z STANOWISKIEM STRONY, KTÓRA PODNOSI, ŻE ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI NIE ZEBRAŁ W SPOSÓB WYCZERPUJĄCY MATERIAŁU DOWODOWEGO. JAK BOWIEM WYNIKA Z AKT SPRAWY ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI PODEJMOWAŁ WSZYSTKIE MOŻLIWE DZIAŁANIA ZMIERZAJĄCE DO USTALENIA STANU FAKTYCZNEGO SPRAWY. FAKT, ŻE STRONA NIE ZGADZA SIĘ Z OCENĄ TYCH DOWODÓW DOKONANĄ PRZEZ ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI NIE OZNACZA, ŻE ORGAN TEN DOPUŚCIŁ SIĘ NARUSZENIA WYMIENIONYCH PRZEZ STRONĘ PRZEPISÓW ORDYNACJI PODATKOWEJ. JEDNOCZEŚNIE ZAŚ SAMA STRONA NIE PRZEDSTAWIŁA DOWODÓW, KTÓRE - W OCENIE ORGANU ODWOŁAWCZEGO - MOGŁY PRZYCZYNIĆ SIĘ DO INNEGO NIŻ DOKONANE ROZSTRZYGNIĘCIA SPRAWY. SKARGĘ DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO, NA POWYŻSZĄ DECYZJĘ WNIÓSŁ J.P., ŻĄDAJĄC JEJ UCHYLENIA W CAŁOŚCI. SKARŻĄCY ZARZUCIŁ DECYZJI NARUSZENIE: ART. 10 UST. 1 PKT 2 W ZW. Z ART. 5A PKT 6 I 8 LIT. D), ART. 14, ART. 24B), ART. 26 I ART. 45 UST. 4 USTAWY P.D.F. ORAZ ART. 122, 187 § 1 O.P. W UZASADNIENIU SKARGI J.P. PODKREŚLIŁ, ŻE UTRZYMANA W MOCY ZASKARŻONĄ DECYZJĄ DECYZJA PIERWSZEJ INSTANCJI JEST DRUGĄ DECYZJĄ WYDANĄ W OPARCIU O TEN SAM STAN FAKTYCZNY, ISTOTNE JEST RÓWNIEŻ TO, ŻE PORÓWNUJĄC PIERWSZA I DRUGA DECYZJĘ ORGANU I INSTANCJI WIDAĆ, ŻE KWOTA ZOBOWIĄZANIA PODWOIŁA SIĘ. ZDANIEM SKARŻĄCEGO DOWODZI TO, ŻE ORGAN MIAŁ PROBLEM Z USTALENIEM PRAWIDŁOWEJ PODSTAWY OPODATKOWANIA, ŻE CAŁA SPRAWA RZEKOMEJ DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ SKARŻĄCEGO NIE JEST WCALE OCZYWISTA. SKARŻĄCY PRZEDSTAWIŁ RÓWNIEŻ W UZASADNIENIU STAN FAKTYCZNY SPRAWY, PODKREŚLAJĄC, ŻE JEST MUZYKIEM, KOLEKCJONEREM I ZNAWCĄ PŁYT WINYLOWYCH. GROMADZENIEM PŁAT ZAJMOWAŁ SIĘ BLISKO 30 LAT I W TYM OKRESIE ZGROMADZIŁ OGROMNY, WARTOŚCIOWY ZBIÓR PŁYT WINYLOWYCH. GROMADZIŁ RÓŻNYMI SPOSOBAMI: KUPOWAŁ W SKLEPACH, NA WYPRZEDAŻACH, NA TARGACH, OD INNYCH KOLEKCJONERÓW, DOSTAWAŁ W PREZENCIE (OJCIEC PODATNIKA BYŁ MARYNARZEM I PRZEZ LATA PRZYWOZIŁ PODATNIKOWI PŁYTY KUPOWANE ZA GRANICĄ). KUPOWAŁ ZARÓWNO POJEDYNCZE PŁYTY, JAK I CAŁE ZBIORY. NAJWIĘKSZĄ CZĘŚĆ SWOICH ZBIORÓW PODATNIK ZGROMADZIŁ W LATACH DZIEWIĘĆDZIESIĄTYCH KIEDY ZAMIESZKAŁ W NIEMCZECH. UZYSKAŁ WTEDY DOSTĘP DO OGROMNEGO RYNKU I ŚRODKI NA ZAKUP PŁYT (W PORÓWNANIU Z POLSKIMI RELACJAMI CENOWYMI ZAKUP PŁYT W NIEMCZECH BYŁ BARDZO OPŁACALNY). PONADTO W LATACH DZIEWIĘĆDZIESIĄTYCH ROZPOCZĄŁ SIĘ ZMIERZCH PŁYTY WINYLOWEJ, PROGNOZOWANO, ŻE NA SKUTEK EKSPANSJI PŁYTY CD, PŁYTY WINYLOWE W OGÓLE ZNIKNĄ Z RYNKU. W TYM OKRESIE SKLEPY MASOWO WYSPRZEDAWAŁY PŁYTY I TO PO CENACH BARDZO KORZYSTNYCH. PODOBNIE POSTĘPOWALI PRYWATNI POSIADACZE PŁYT, KTÓRZY ZAFASCYNOWALI SIĘ NOWYMI NOŚNIKAMI DŹWIĘKU I MASOWO WYZBYWALI SIĘ POSIADANYCH PŁYT, KTÓRE STAWAŁY SIĘ DLA NICH NIEPRZYDATNE. DLA KOLEKCJONERÓW WIERNYCH PŁYCIE WINYLOWEJ BYŁO TO WIĘC PRAWDZIWE ELDORADO. ZAISTNIAŁY ZATEM WARUNKI DO GROMADZENIA BARDZO BOGATYCH ZBIORÓW Z CZEGO OCZYWIŚCIE PODATNIK SKORZYSTAŁ. JAKO WYTRAWNY KOLEKCJONER NIE WYZBYWAŁ SIĘ PŁYT DUBLOWANYCH - ZRESZTĄ (...) Z POZORU TAKIE SAME PŁYTY WCALE NIE SĄ TAKIMI SAMYMI, RÓŻNIĄ SIĘ CZĘSTOKROĆ ISTOTNYMI DLA KOLEKCJONERA SZCZEGÓŁAMI, SĄ W RÓŻNYM STANIE TECHNICZNYM, SĄ WYDAWANE W RÓŻNYCH LATACH (...). W TEN SPOSÓB PODATNIK ZGROMADZIŁ KOLEKCJĘ SKŁADAJĄCĄ SIĘ Z WIELU TYSIĘCY PRZERÓŻNYCH PŁYT - OD CAŁKIEM POSPOLITYCH, NIE NAJLEPSZYCH TECHNICZNIE I GRAFICZNIE, PO PRAWDZIWE "BIAŁE KRUKI", DOSKONAŁE TECHNICZNIE I PREZENTUJĄCE BARDZO DUŻĄ WARTOŚĆ KOLEKCJONERSKĄ. KOLEKCJONOWANIE BYŁO PASJĄ ŻYCIA PODATNIKA (ZRESZTĄ JEST DO TEJ PORY, PODATNIK NIE WYZBYŁ SIĘ CAŁEJ KOLEKCJI, A TYLKO JEJ CZĘŚCI), NIE GROMADZIŁ PŁYT DLA CELÓW KOMERCYJNYCH DLATEGO NIE INTERESOWAŁO GO TO, ŻE JEGO ZBIÓR MOŻE OKAZAĆ SIĘ ZUPEŁNIE BEZWARTOŚCIOWY. PODATNIK ZBIERAŁ PŁYTY DLA FAKTU ICH POSIADANIA, NIE KUPOWAŁ PŁYT PO TO, ABY JE Z ZYSKIEM SPRZEDAĆ. ZUPEŁNIE TAK SAMO KOLEKCJONUJE SIĘ ZNACZKI, MONETY, MEDALE, OBRAZY CZY INNE PRZEDMIOTY. KUPUJĄC PŁYTĘ NIE MYŚLAŁ O JEJ SPRZEDAŻY, ALE O TYM, ŻE POWIĘKSZY ONA JEGO ZBIÓR. ZBIÓR TEN Z CZASEM NABRAŁ OKREŚLONEJ WYMIERNEJ WARTOŚCI STANOWIĄC MAJĄTEK PODATNIKA PRZY CZYM, CO WYMAGA PODKREŚLENIA, W MOMENCIE GROMADZENIA PŁYT PODATNIK W OGÓLE NIE MYŚLAŁ O TYM, ŻE TWORZY WARTOŚCIOWA KOLEKCJĘ PŁYT, RÓWNIE DOBRZE PO KILKU LATACH MOGŁO SIĘ PRZECIEŻ OKAZAĆ, ŻE ZGROMADZONE PŁYTY NIE SĄ NIC WARTE, ŻE PODATNIK POSIADA KUPĘ PLASTIKOWEGO ZŁOMU, KTÓRY MA WARTOŚĆ TYLKO DLA NIEGO SAMEGO. W GROMADZENIU TYM NIE BYŁO WIĘC ŻADNEGO CELU KOMERCYJNEGO (...). PODATNIK NIE PRZECHOWYWAŁ DOWODÓW ICH ZAKUPU. NA POTWIERDZENIE POSIADANIA BOGATEJ (OBEJMUJĄCEJ WIELE TYSIĘCY WOLUMENÓW) KOLEKCJI PŁYT WINYLOWYCH PODATNIK WSKAZAŁ ŚWIADKÓW, KTÓRZY W TRAKCIE PRZESŁUCHANIA PRZEZ PRACOWNIKÓW URZĘDU SKARBOWEGO FAKT TEN POTWIERDZILI. W 2005 R., PO WIELU LATACH POBYTU W NIEMCZECH PODATNIK WRÓCIŁ NA STAŁE DO POLSKI. PRZEPROWADZKA DO KRAJU I TWORZENIE OD NOWA ZRĘBÓW EGZYSTENCJI SWOJEJ I RODZINY OKAZAŁY SIĘ TRUDNE GŁÓWNIE ZE WZGLĘDÓW FINANSOWYCH. PODATNIK NIE MÓGŁ ZNALEŹĆ PRACY I SZUKAJĄC ŹRÓDŁA UTRZYMANIA RODZINY POSTANOWIŁ SPRZEDAĆ CZĘŚĆ SWOJEGO MAJĄTKU CZYLI CZĘŚĆ SWOJEJ KOLEKCJI PŁYT. DOKŁADNIE TAK SAMO POSTĘPUJE WIELE OSÓB, KTÓRE Z PRZYCZYN MATERIALNYCH SPRZEDAJĄ PAMIĄTKI RODZINNE, BIŻUTERIĘ, OBRAZ ORAZ INNE TOWARY, KTÓRYCH WCALE NIE NABYWALI W CELACH HANDLOWYCH I FISKUS W OGÓLE SIĘ TYMI TRANSAKCJAMI NIE INTERESUJE. PODATNIK ZDAWAŁ SOBIE SPRAWĘ Z TEGO, ŻE NIE ZNAJDZIE NABYWCY NA CAŁĄ KOLEKCJĘ PŁYT, CHOCIAŻBY Z TEGO WZGLĘDU, ŻE W KOLEKCJI ZNAJDOWAŁY SIĘ PŁYTY Z BARDZO RÓŻNYMI GATUNKAMI MUZYKI - OD JAZZU, POPRZEZ MUZYKĘ FUNKY, SOUL, ROCK PO DISCO CZY PUNK, A NAWET MUZYKĘ KLASYCZNĄ. ZRESZTĄ PODATNIK WCALE NIE ZAMIERZAŁ SPRZEDAĆ CAŁEJ KOLEKCJI, ZAMIERZAŁ SPRZEDAĆ TYLKO CZĘŚĆ PŁYT, DOKONYWAŁ WIĘC ICH SELEKCJI I SPRZEDAWAŁ PŁYTY PARTIAMI. PODATNIK WYKORZYSTAŁ DO WYPRZEDAŻY SWOJEJ KOLEKCJI PORTAL ALLEGRO, GDYŻ TA FORMA SPRZEDAŻY ZAPEŁNIŁA MU SZEROKI DOSTĘP DO POTENCJALNYCH KLIENTÓW A NIE WYMAGAŁA WIELKIEGO WYSIŁKU ORGANIZACYJNEGO. W SENSIE HANDLOWYM JEST TO PRZECIEŻ DOKŁADNIE TAKA SAMA FORMA, JAK WYSTAWIENIE SIĘ ZE STOLIKIEM NA "PCHLIM TARGU", RYNKU STAROCI ITP. WYSTAWIAJĄC NA SPRZEDAŻ PŁYTY POCHODZĄCE Z KOLEKCJI PODATNIK NIE KIEROWAŁ SIĘ REGUŁAMI EKONOMICZNYMI (OSIĄGNIĘCIE ZYSKU), NIE PROWADZIŁ ŻADNYCH DZIAŁAŃ MARKETINGOWYCH, REKLAMOWYCH, PO PROSTU OFEROWAŁ DO SPRZEDAŻY PŁYTĘ, KTÓRĄ WYCENIŁ WEDLE WŁASNEGO UZNANIA I SPRZEDAWAŁ ZA TAKA CENĘ, JAKA OFEROWAŁ KUPUJĄCY. ORGANY OBU INSTANCJI - WSKAZUJĄC NA PRZESŁANKI OKREŚLONE W ART. 5 A PKT 6 USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH - UZNAŁY, ŻE DOKONANA PRZEZ J.P. W 2005 R., WYPRZEDAŻ KOLEKCJI PŁYT WINYLOWYCH STANOWI W ISTOCIE DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZĄ, BOWIEM: MIAŁA CHARAKTER ZAROBKOWY, BYŁA WYKONYWANA WE WŁASNYM IMIENIU W SPOSÓB ZORGANIZOWANY I CIĄGŁY. W OCENIE STRONY ROZSTRZYGNIĘCIE ORGANU ODWOŁAWCZEGO JEST BŁĘDNE. ODNOSZĄC SIĘ DO POSZCZEGÓLNYCH CECH DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ, WYMIENIONYCH PRZEZ USTAWODAWCĘ W ART. 5A PKT 6 USTAWY P.D.F. PODATNIK PODNIÓSŁ CO NASTĘPUJE: 1. CHARAKTER ZAROBKOWY. ZDANIEM DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ DZIAŁALNOŚĆ PODMIOTU MA CHARAKTER ZAROBKOWY, JEŚLI ZMIERZA ONA DO OSIĄGNIĘCIA DOCHODU, ZAROBKU PRZY CZYM NIE MA ZNACZENIA CZY TEN DOCHÓD, ZAROBEK PODMIOT RZECZYWIŚCIE OSIĄGA, CZY TEŻ NIE. W OCENIE ORGANU PODATNIK ZARÓWNO MIAŁ ZAMIAR OSIĄGNIĘCIA DOCHODU ZE SPRZEDAŻY PŁYT JAK I TEN DOCHÓD RZECZYWIŚCIE W 2006 R. OSIĄGNĄŁ. TYMCZASEM STRONA WSKAZUJE, ŻE CHARAKTER ZAROBKOWY DANEJ AKTYWNOŚCI PODMIOTU PRZEJAWIA SIĘ W ZAMIARZE OSIĄGNIĘCIA ZAROBKU ROZUMIANEGO JAKO NADWYŻKA PRZYCHODÓW NAD KOSZTAMI I W PODEJMOWANIU TAKICH DZIAŁAŃ, KTÓRE ZMIERZAJĄ DO REALIZACJI TEGO CELU, CO NIE MIAŁO W NINIEJSZEJ SPRAWIE MIEJSCA. PODATNIK WYJAŚNIŁ, ŻE: • JAKKOLWIEK PODJĘTE DZIAŁANIA POLEGAJĄCE NA WYPRZEDAŻY POSIADANEJ KOLEKCJI PŁYT WINYLOWYCH BYŁY NIEWĄTPLIWIE NASTAWIONE NA UZYSKANIA ŚRODKÓW FINANSOWYCH, JEDNAK NIE NALEŻY TEGO UTOŻSAMIAĆ Z ZAMIAREM OSIĄGNIĘCIA DOCHODU (ZYSKU), • W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE NIE MAMY DO CZYNIENIA Z DOCHODEM, PONIEWAŻ NIE ZNAMY KOSZTÓW A ZNAĆ ICH NIE MOŻEMY, BO SPRZEDAWANY TOWAR NIE BYŁ NABYTY W CELU ODSPRZEDAŻY. OPISYWANA WYŻEJ AKTYWNOŚĆ PODATNIKA NIE POLEGAŁA NA ANALIZOWANIU KOSZTÓW, USTALANIU CENY, KTÓRA POKRYJE TE KOSZTY I DA ZAROBIĆ ORAZ PODEJMOWANIU DZIAŁAŃ ZMIERZAJĄCYCH DO JAK NAJKORZYSTNIEJSZEGO SPRZEDANIA SWOJEGO TOWARU ALE POLEGAŁA NA SPRZEDAŻY POSIADANYCH PŁYT, KTÓRYCH CENY NABYCIA PODATNIK NIE ZNAŁ, ZA CENĘ, KTÓRĄ ZECHCE ZAPŁACIĆ KUPUJĄCY, • DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZA POWINNA ZMIERZAĆ DO OSIĄGNIĘCIA DOCHODU ROZUMIANEGO W KATEGORIACH EKONOMICZNYCH, A NIE JAKIEJKOLWIEK GRATYFIKACJI ZA SPRZEDANE TOWARY, • SPRZEDAŻ MAJĄTKU - ZGROMADZONEGO W LATACH POPRZEDNICH - WYMUSZONA BYŁA OKREŚLONYMI OKOLICZNOŚCIAMI ŻYCIOWYMI I NIE MOŻNA, OPIERAJĄC SIĘ O FAKT, ŻE PODATNIK UZYSKAŁ Z TEJ SPRZEDAŻY OKREŚLONY PRZYCHÓD (NIE DOCHÓD - DOCHÓD JEST ZUPEŁNIE INNA KATEGORIA EKONOMICZNĄ I MOŻNA BY BYŁO O NIM MÓWIĆ, GDYBY BYŁA ZNANA CENA ZAKUPU SPRZEDAWANYCH PŁYT), POWIEDZIEĆ, ŻE BYŁA TO DZIAŁALNOŚĆ ZAROBKOWA W ROZUMIENIU PRZEPISU ART. 5A PKT 6 USTAWY O PDOF. T. 2. ZORGANIZOWANIE I CIĄGŁOŚĆ. STRONA ZGADZA SIĘ ZE STANOWISKIEM DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ ŻE DLA USTALENIA, CZY SPRZEDAŻ TOWARÓW STANOWIĄCYCH WŁASNOŚĆ PODATNIKA MA CHARAKTER DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ, CZY ZWYKŁEGO WYKONYWANIA PRAWA WŁASNOŚCI, ZNACZENIE MA ZBADANIE, CZY DZIAŁALNOŚĆ W TYM ZAKRESIE PRZYBIERA FORMĘ ZAWODOWA, STAŁĄ, JEDNAK ZAZNACZA, ŻE ORGAN MUSI RZECZYWIŚCIE DOWIEŚĆ BEZSPORNIE, ŻE DZIAŁALNOŚĆ PODATNIKA WYPRZEDAJĄCEGO W 2006 R., KOLEKCJĘ PŁYT GROMADZONĄ NA PRZESTRZENI 30 LAT, RZECZYWIŚCIE TAKĄ ZAWODOWĄ FORMĘ PRZYBRAŁA. W ZASKARŻONEJ DECYZJI ZAŚ ORGAN ODWOŁAWCZY STWIERDZA, ŻE PROFESJONALIZM I ZAWODOWY CHARAKTER DZIAŁAŃ PODEJMOWANYCH PRZEZ PODATNIKA WYNIKA BEZPOŚREDNIO Z PRZEDSTAWIONEGO PRZEZ STRONĘ "PROCESU SPRZEDAŻY PŁYT", W KTÓREGO SKŁAD WCHODZIŁO PRZEGLĄDANIE PŁYT, ICH WYCENA, PRZYGOTOWANIE DO SPRZEDAŻY I WYSYŁKA. NIE ZGADZAJĄC SIĘ Z POWYŻSZYM SKARŻĄCY PODNIÓSŁ, ŻE WYMIENIONE CZYNNOŚCI MIAŁY WYŁĄCZNIE CHARAKTER TECHNICZNY I NIE MOGĄ ŚWIADCZYĆ O ŻADNYM ZAWODOWYM, PROFESJONALNYM DZIAŁANIU PODATNIKA. PODATNIK WYKONYWAŁ TYLKO NIEODZOWNE I KONIECZNE CZYNNOŚCI, KTÓRE TRZEBA WYKONAĆ W ZWIĄZKU Z KAŻDĄ SPRZEDAŻĄ INTERNATOWĄ, NIEZALEŻNIE OD TEGO, CZY JEST TO SPRZEDAŻ PRYWATNA, WYKONYWANA SPORADYCZNI CZY TEŻ SPRZEDAŻ PROFESJONALNA WYKONYWANA W RAMACH DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ. OSOBA PRYWATNA WYSTAWIAJĄCA DO SPRZEDAŻY INTERNETOWEJ CHOĆBY 1 PRZEDMIOT (NP. STARY ZEGAREK, OBRAZ CZY COKOLWIEK INNEGO) MUSI WYKONAĆ DOKŁADNIE TE SAME CZYNNOŚCI, KTÓRE WYKONUJE OSOBA WYSTAWIAJĄCA DZIESIĄTKI CZY SETKI PRZEDMIOTÓW, A WIĘC MUSI SPRAWDZIĆ STAN TECHNICZNY, JAKOŚĆ WYSTAWIONEGO PRZEDMIOTU, OPISAĆ TEN PRZEDMIOT, ZROBIĆ ZDJĘCIE, WYSTAWIĆ NA AUKCJĘ, SPRAWDZIĆ CZY WPŁYNĘŁA PŁATNOŚĆ, ZAPAKOWAĆ PRZEDMIOT W BEZPIECZNE OPAKOWANIE, TAK, ABY W CZASIE TRANSPORTU NIE ULEGŁ USZKODZENIU I POWIERZYĆ PRZEDMIOT KURIEROWI LUB POCZCIE. SKARŻĄCY ZAZNACZYŁ PRZY TYM, ŻE NA ROZSTRZYGNIĘCIE SPRAWY NIE POWINIEN MIEĆ RÓWNIEŻ WPŁYWU FAKT, ZE POD KONIEC 2006 R. ZAREJESTROWAŁ DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZĄ. POMYSŁ NA PROFESJONALNE ZAJĘCIE SIĘ SPRZEDAŻĄ PODSUNĄŁ PODATNIKOWI POŚREDNIO SAM ORGAN PODATKOWY. W TRAKCIE KONTROLI PODATKOWEJ PODATNIK UŚWIADOMIŁ SOBIE, ŻE DOKONYWANA W DOTYCHCZASOWEJ FORMIE WYPRZEDAŻ PŁYT Z WŁASNEJ KOLEKCJI MOŻE NIEŚĆ ZA SOBĄ RYZYKO NIEWŁAŚCIWEJ OCENY TEJ SPRZEDAŻY PRZEZ ORGAN PODATKOWY A JEDNOCZEŚNIE W DALSZYM CIĄGU NIE MAJĄC PRACY I INNYCH ŹRÓDEŁ UTRZYMANIA, POSTANOWIŁ SPRÓBOWAĆ ZAJĄĆ SIĘ SPRZEDAŻĄ PŁYT PROFESJONALNIE, CZYLI DOKONYWAĆ ZAKUPU I SPRZEDAŻY PŁYT Z WŁASNEJ KOLEKCJI (KTÓREJ SPORA CZĘŚĆ POSIADA DO DZISIAJ) I ROZPOCZĄŁ DOKONYWANIE ZAKUPU PŁYT ORAZ ICH SPRZEDAŻY. POWYŻSZE ZDANIEM STRONY WSKAZUJE, ŻE ZAŁOŻENIE DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ NIE BYŁO LEGALIZACJĄ CZEGOŚ CO JUŻ PODATNIK ROBIŁ, ALE BYŁO POCZĄTKIEM CZEGOŚ ZUPEŁNIE NOWEGO, CZYLI SPRZEDAŻĄ PŁYT W TYM CELU NABYWANYCH. PROFESJONALNE ZAJMOWANIE SIĘ ZAŚ HANDLEM PŁYTAMI WINYLOWYMI POCIĄGA ZA SOBĄ KONIECZNOŚĆ WYKONYWANIA SZEREGU DODATKOWYCH CZYNNOŚCI, KTÓRE NIE BYŁY KONIECZNE PRZY SPRZEDAŻY NIEPROFESJONALNEJ, W TYM M. IN. ZAKUP PŁYT, SPRAWDZANIE ICH STANU TECHNICZNEGO POPRZEZ PRZESŁUCHIWANIE, SEGREGACJA WG GATUNKÓW MUZYCZNYCH I WYKONAWCÓW, PRZECHOWYWANIE, MYCIE, DODAWANIE NOWYCH FOLII ZEWNĘTRZNYCH, WKŁADÓW WEWNĘTRZNYCH ORAZ INFORMACJI O SPRZEDAWCY I MOŻLIWOŚCI REKLAMACJI TOWARU, PAKOWANIE PŁYT W SPECJALNIE DO TEGO PRZEZNACZONE KARTONY PRODUKOWANE WG OPRACOWANEGO PRZEZ PODATNIKA WZORU I ZAKUPIONEJ MATRYCY, UMIESZCZANIE INFORMACJI NA STROME, NA KTÓREJ PROWADZONA JEST AUKCJA INFORMACJI O INNYCH AUKCJACH. DOPIERO TE WSZYSTKIE CZYNNOŚCI RAZEM WZIĘTE STANOWIĄ - W OPINII STRONY - ZORGANIZOWANA DZIAŁALNOŚĆ CHARAKTERYZUJĄCA DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZĄ. (...). NIE NALEŻY WIĘC, JAK TO CZYNI ORGAN PODATKOWY, Z RUTYNOWYCH CZYNNOŚCI WYKONYWANYCH PRZY KAŻDEJ SPRZEDAŻY INTERNETOWEJ, CZYNIĆ DZIAŁALNOŚCI ZORGANIZOWANEJ CHARAKTERYZUJĄCEJ PROFESJONALNĄ DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZĄ. PODATNIK WSKAZAŁ PONADTO, ŻE: - ZORGANIZOWANIE TO - W JEGO OCENIE - NADANIE OKREŚLONEJ AKTYWNOŚCI CZŁOWIEKA PEWNYCH FORM ORGANIZACYJNYCH, STWORZENIE STRUKTUR, WYPRACOWANIE MECHANIZMU DZIAŁANIA (KUPNA, SPRZEDAŻY, PRODUKCJI, KOOPERACJI ITP.). SAMO KORZYSTANIE PRZY SPRZEDAŻY Z PORTALU ALLEGRO NIE NOSI CECH ZORGANIZOWANEGO DZIAŁANIA - (...) AKTYWNOŚĆ PODATNIKA PRZEJAWIA SIĘ TU TYLKO W ZAREJESTROWANIU SIĘ NA TYM PORTALU I NA WYSTAWIANIU PŁYT DO SPRZEDAŻY. W SENSIE HANDLOWYM JEST TO ZATEM ZUPEŁNIE TO SAMO, CO USTAWIENIE SIĘ NA JAKIMŚ RYNKU CZY BAZARZE ZE STOLIKIEM, NA KTÓRYM WYEKSPONOWANE SĄ PŁYTY DO SPRZEDAŻY, GDZIE ZAINTERESOWANY MOŻE PODEJŚĆ, OBEJRZEĆ NEGOCJOWAĆ CENĘ, KUPIĆ LUB NIE. RÓŻNICA JEST TYLKO TAKA, ŻE W PRZYPADKU KUPNA NA BAZARZE KUPUJĄCY OD RAZU ODBIERA TOWAR I ZA NIEGO NIE PŁACI, A PRZY KORZYSTANIU Z INTERNETU ZAPŁATA ODBYWA SIĘ Z REGUŁY PRZEZ KONTO BANKOWE, A ODBIÓR NASTĘPUJE ZA POŚREDNICTWEM POCZTY LUB KURIERA, - KORZYSTANIE Z PORTALU ALLEGRO NIE NADAJE AUTOMATYCZNIE DANEJ AKTYWNOŚCI PODMIOTU CECH ZORGANIZOWANEJ DZIAŁALNOŚCI PRZEZ TO TYLKO, ŻE (...) WYMAGA ZAREJESTROWANIA SIĘ, ŚLEDZENIA AUKCJI I PAKOWANIA ORAZ WYSYŁANIA SPRZEDANYCH TOWARÓW, - ZDANIEM ORGANU ODWOŁAWCZEGO DLA FAKTU OPODATKOWANIA DOCHODU ZE SPRZEDAŻY PŁYT WINYLOWEJ DOKONANEJ W 2006 R., NIE MA ZNACZENIA TO, CZY SPRZEDAŻ ODBYWAŁA SIĘ POPRZEZ PORTAL ALLEGRO, CZY ODBYWAŁABY SIĘ NA BAZARZE - LICZY SIĘ SAM FAKT SPRZEDAŻY A NIE FORMA. W TYM MIEJSCU NASUWA SIĘ PYTANIE DLACZEGO ZATEM FISKUS W OGÓLE NIE INTERESUJE SIĘ SPRZEDAWCAMI NA BAZARACH A INTERESUJE SIĘ SPRZEDAŻAMI PŁYT POPRZEZ ALLEGRO?, - FAKT PROWADZENIA SPRZEDAŻY PRZEZ DŁUŻSZY CZAS WYNIKAŁ ZE ZWYKŁEJ LOGISTYKI. KOLEKCJA PODATNIKA LICZYŁA WIELE TYSIĘCY PŁYT, WYBRANIE WIĘC PŁYT DO SPRZEDAŻY, PRZESŁUCHANIE ICH, SPRAWDZENIE STANU TECHNICZNEGO I WRESZCIE WYSTAWIENIE NA SPRZEDAŻ TO JEDNAK PROCES DŁUGOTRWAŁY. PONADTO, JAK TO WIELOKROTNIE WYJAŚNIANO, PODATNIK WIĘKSZOŚĆ SWOJEJ KOLEKCJI ZGROMADZIŁ MIESZKAJĄC W NIEMCZECH, WRACAJĄC PO WIELU LATACH DO KRAJU NIE PRZYWIÓZŁ OD RAZU ZE SOBĄ CAŁEJ KOLEKCJI, ALE ZWOZIŁ JĄ SUKCESYWNIE I SUKCESYWNIE DOKONYWAŁ WYPRZEDAŻY, CO WYMAGAŁO CZASU. PODATNIK POTRZEBOWAŁ ŚRODKI NA BIEŻĄCE UTRZYMANIE DOPÓKI NIE ZNAJDZIE INNEGO ŹRÓDŁA ZAROBKOWANIA. NIE MIAŁ POTRZEBY WYSPRZEDAWANIA WSZYSTKIEGO OD RAZU, ZRESZTĄ NIE TAKI BYŁ ZAMIAR PODATNIKA, JEGO ZAMIAREM BYŁO WYPRZEDANIE TYLKO CZĘŚCI ZBIORU - POZOSTAŁĄ CZĘŚĆ KOLEKCJI POSIADA DO DZIŚ. W KWESTII ZAŚ OSTATNIEJ Z PRZESŁANEK ZAWARTYCH W ART. 5A PKT 6 USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH - KTÓRA STANOWI, ŻE PRZYCHODY Z UZYSKANE Z POZAROLNICZEJ DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ NIE MOGĄ BYĆ ZALICZANE DO INNYCH PRZYCHODÓW ZE ŹRÓDEŁ OKREŚLONYCH W ART. 10 UST. 1 PKT 1, 2 I 4-9 USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH - PODATNIK WYWIÓDŁ, ŻE SKORO W NINIEJSZEJ SPRAWIE MAMY DO CZYNIENIA Z WYPRZEDANĄ MAJĄTKU OSOBISTEGO, GROMADZONEGO PRZEZ 30 LAT ŻYCIA, A WIĘC ZE SPRZEDAŻĄ RZECZY, WYMIENIONYCH WE WSPOMNIANYM ART. 10 UST. 1 PKT 1, 2 I 4-9, TO SPRZEDAŻ TA NIE STANOWI POZAROLNICZEJ DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ. WYPRZEDAŻ KOLEKCJI PŁYT DOTYCZYŁA W CAŁOŚCI WYPRZEDAŻY RZECZY ZAKUPIONYCH PONAD PÓŁ ROKU PRZED DATĄ ICH SPRZEDAŻY, ZATEM NIE PODLEGA OPODATKOWANIU PODATKIEM DOCHODOWYM. Z FAKTU TEGO NIE MOŻNA WYCIĄGAĆ WNIOSKU, ŻE PRZYCHÓD Z TAKIEJ SPRZEDAŻY STOSOWNIE DO ART. 5 A PKT 6 USTAWY POWINIEN STANOWIĆ PRZYCHÓD Z DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ. WYPRZEDAŻY WŁASNEGO MAJĄTKU, BEZ WZGLĘDU NA ROZMIAR TEJ OPERACJI I WYKORZYSTANE FORMY SPRZEDAŻY, NIE MOŻNA UTOŻSAMIAĆ Z DZIAŁALNOŚCIĄ GOSPODARCZĄ. TAKA SPRZEDAŻ NIE STANOWI DZIAŁALNOŚCI ZAROBKOWEJ, CHOĆ MOŻE BYĆ WYKONYWANA NAWET W SPOSÓB ZORGANIZOWANY I CIĄGŁY, WE WŁASNYM IMIENIU I NA WŁASNY RACHUNEK. PRZYSTĘPUJĄC DO WYPRZEDAŻY ZGROMADZONEGO MAJĄTKU J.P. PRZEANALIZOWAŁ KATALOG ŹRÓDEŁ PRZYCHODÓW OKREŚLONYCH W ART. 10 UST. 1 USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH I UZNAŁ, ŻE JEGO AKTYWNOŚĆ EKONOMICZNA NIE NOSI CECH DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ (WSZYSTKIE SPRZEDAWANE PŁYTY NABYŁ PONAD PÓŁ ROKU OD DATY ICH SPRZEDAŻY I NIE NABYWAŁ PŁYT W CELU ICH ODSPRZEDAŻY, NIE JEST W STANIE OKREŚLIĆ KOSZTU NABYCIA SPRZEDAWANYCH PŁYT, NIE DZIAŁAŁ W CELU OSIĄGNIĘCIA ZYSKU), A ZATEM W PEŁNI UPRAWNIONE BYŁ ZAKWALIFIKOWANIE UZYSKIWANYCH ZE SPRZEDAŻY PŁYT PRZYCHODÓW DO ŹRÓDŁA WYMIENIONEGO W PKT 8 D CYTOWANEGO ARTYKUŁU I Z RACJI WYŁĄCZENIA SPOD DZIAŁANIA USTAWY PRZYCHODÓW UZYSKIWANYCH ZE SPRZEDAŻNY INNYCH RZECZY NABYTYCH PONAD PÓŁ ROKU OD ICH SPRZEDAŻY, NIE ZGŁOSZENIE TYCH PRZYCHODÓW DO OPODATKOWANIA PODATKIEM DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH. PODATNIK ZAUWAŻYŁ PRZY TYM, ŻE PRZEPISY PRAWA PODATKOWEGO NIE POWINNY STANOWIĆ PUŁAPKI DLA PODATNIKÓW. Z LITERALNEGO BRZMIENIA ART. 10 UST. 1 USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH WYNIKA, ŻE J.P. TRAFNIE OCENIŁ CHARAKTER DOKONANYCH W 2006 R. CZYNNOŚCI. ORGAN PODATKOWY ZAŚ ROZKŁADA NA CZYNNIKI PIERWSZE DEFINICJĘ DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ, DOPASOWUJE DO TEJ DEFINICJI PEWNE ELEMENTY DZIAŁALNOŚCI PODATNIKA I UZNAJE, ŻE WYPRZEDAŻ MAJĄTKU OSOBISTEGO PODATNIKA MA JEDNAK CECHY DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ A ZATEM PRZYCHÓD Z TEGO TYTUŁU WINIEN ZOSTAĆ ZAKWALIFIKOWANY, JAKO PRZYCHÓD Z DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ Z WSZELKIMI TEGO KONSEKWENCJAMI. ORGAN MYLI PRZY TYM ZYSK, ZAROBEK Z PRZYCHODEM CZY ZORGANIZOWANIE DZIAŁALNOŚCI Z WYKORZYSTANA PRZEZ PODATNIKA FORMĄ SPRZEDAŻY, PODCZAS GDY DOKONANA PRZEZ STRONĘ KWALIFIKACJA ZNAJDUJE UZASADNIENIE M. IN. W PIŚMIE DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ W BYDGOSZCZY Z DNIA 12 LUTEGO 2008 R., NR ITPB1/415-573/07/PS, OPUBLIKOWANYM NA STRONIE WWW.MOFNET.GOV.PL. J.P. WYJAŚNIŁ, ŻE CZYTAJĄC PRZEPISY ART. 5 A PKT 6 I ART. 10 UST. 1 PKT 8 USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH ROZUMOWAŁ TAK: WYSPRZEDAJĘ SWOJĄ KOLEKCJĘ PŁYT PO TO, ABY ZDOBYĆ ŚRODKI NA UTRZYMANIE SIEBIE I RODZINY, NIE NABYWAŁEM TYCH PŁYT W CELU ICH SPRZEDAŻY, NIE POSIADAM ŻADNYCH DOWODÓW ZAKUPU, NIE MAM WIEDZY ILE DANA PŁYTA KOSZTOWAŁA W MOMENCIE ZAKUPU, KALKULUJĘ CENY PŁYT BIORĄC POD UWAGĘ NIE KOSZT JEJ NABYCIA I POŻĄDANĄ MARŻE, ALE BIORĘ POD UWAGĘ CENY, JAKIE PŁACĄ NABYWCY, MOJA DZIAŁALNOŚĆ NIE MA WIĘC CHARAKTERU ZAROBKOWEGO, BO ZAROBEK JEST WTEDY KIEDY UZYSKUJĘ TO CO NA PŁYTĘ WYDAŁEM I JESZCZE COŚ PONADTO. SKORO ZATEM MOJA DZIAŁALNOŚĆ NIE MA CHARAKTERU ZAROBKOWEGO, TO NIE JEST DZIAŁALNOŚCIĄ GOSPODARCZĄ A ZATEM MAM PRAWO ZALICZYĆ UZYSKANE ZE SPRZEDAŻY PŁYT PRZYCHODY DO ŹRÓDŁA OKREŚLONEGO A ART. 10 UST. 1 PKT 8 D, A ŻE SPRZEDAJĘ PŁYTY NABYTE WIELE LAT TEMU, PRZYCHÓD UZYSKANY Z TEGO TYTUŁU NIE STANOWI PRZYCHODU, DO KTÓREGO MIAŁYBY ZASTOSOWANIE PRZEPISY USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH. ROZUMOWANIE TAKIE WYDAJE SIĘ LOGICZNE SZCZEGÓLNIE, ŻE USTAWODAWCA NIE WYJAŚNIA CO ROZUMIE POD POJĘCIEM DZIAŁALNOŚĆ ZAROBKOWA A W ZNACZENIU POTOCZNYM POJĘCIE TO JEST WŁAŚNIE TAK, JAK TO INTERPRETOWAŁ PODATNIK. W OCENIE STRONY STANOWISKO ORGANÓW PODATKOWYCH PROWADZI DO WNIOSKU, ŻE JEŚLIBY PODATNIK W 2006 R., SPRZEDAŁ CAŁĄ KOLEKCJĘ PŁYT PRZEZNACZONYCH DO SPRZEDAŻY W RAMACH 1-2 TRANSAKCJI SPRZEDAŻY ZA CENĘ 154 921 ZŁ, TO SPRZEDAŻ TAKA NIE PODLEGAŁABY W OGÓLE PODATKOWI DOCHODOWEMU, GDYŻ BYŁABY TO SYTUACJA PRZEWIDZIANA W ART. 10 UST. 1 PKT 8 D USTAWY O P.D.O.F. ALE GDYBY PODATNIK TAKĄ SAMĄ ILOŚĆ PŁYT ZA TAKĄ SAMA CENĘ SPRZEDAŁ W CIĄGU CAŁEGO ROKU, TO JUŻ JEST INNA SYTUACJA, KTÓRA RODZI OBOWIĄZEK PODATKOWY, GDYŻ TAKĄ SPRZEDAŻ NALEŻY, W PRZEKONANIU ORGANU, TRAKTOWAĆ JAKO DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZĄ. EFEKT EKONOMICZNY DLA PODATNIKA BYŁBY DOKŁADNIE TAKI SAM (A W SYTUACJI JEDNORAZOWEJ SPRZEDAŻY NAWET LEPSZY, BO BEZ SPECJALNYCH ZABIEGÓW OTRZYMUJE OD RAZU OKREŚLONĄ KWOTĘ), ALE DLA ORGANU PODATKOWEGO SĄ TO ZUPEŁNIE RÓŻNE SYTUACJE W PIERWSZYM PRZYPADKU NIE SKUTKUJĄCE OBOWIĄZKIEM PODATKOWYM A W DRUGIM, JAK NAJBARDZIEJ. W KWESTII ZAŚ OSZACOWANIA PODSTAWY OPODATKOWANIA STRONA PODNIOSŁA, ŻE ORGAN ODWOŁAWCZY ZAAKCEPTOWAŁ ZASTOSOWANY PRZEZ ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI SPOSÓB USTALENIA KOSZTÓW UZYSKANIA PRZYCHODÓW Z TYTUŁU SPRZEDAŻY PRZEZ J.P. PONAD 2000 PŁYT WINYLOWYCH WYŁĄCZNIE PRZY UŻYCIU WSKAŹNIKA WYLICZONEGO NA PODSTAWIE DANYCH O ZAKUPACH DOKONANYCH W RAMACH DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ PROWADZONEJ W OKRESIE OD LISTOPADA DO GRUDNIA 2006 R., OBEJMUJĄCYCH JEDEN DOKUMENT ZAKUPU I DWIE TRANSAKCJE SPRZEDAŻY PŁYT. W OCENIE STRONY TAKIE DZIAŁANIE ORGANÓW PODATKOWYCH NARUSZA NAŁOŻONY NA NIE PRZEZ USTAWODAWCĘ OBOWIĄZEK DĄŻENIA DO UZYSKANIA PODSTAWY OPODATKOWANIA ZBLIŻONEJ DO RZECZYWISTEJ. SKARŻĄCY JEDNOCZEŚNIE ZAUWAŻA, ŻE ZAKUP PŁYT SPRZEDAWANYCH DO LISTOPADA 2006 R., JAK WYNIKA ZE ZGROMADZONEGO W SPRAWIE MATERIAŁU DOWODOWEGO, DOKONYWANE BYŁY NA PRZESTRZENI BLISKO 30 LAT GROMADZENIA PRZEZ PODATNIKA KOLEKCJI. JAK JUŻ WIELOKROTNIE WYJAŚNIANO CENY PŁYT NA PRZESTRZENI TYCH KILKUDZIESIĘCIU LAT ULEGŁY ZNACZNYM ZMIANOM, A WIĘC PŁYT SPRZEDANYCH - W 2006 R. MOGŁY BYĆ PŁYTY KUPIONE NP. ZA 1.000,00 - 1.500,00 ZŁ (W PRZELICZENIU NA WARTOŚĆ PLN Z 2005 R.), I ZA 2,00 ZŁ, CO NIJAK MA SIĘ DO ŚREDNIEJ CENY PŁYTY ZAKUPIONEJ PRZEZ PODATNIKA W 2006 R. (18,94 ZŁ). PRZYJĘCIE WIĘC DO SZACOWANIA KOSZTU ZAKUPU TOWARU SPRZEDANEGO W 2006 R., CENY ZAKUPU PŁYT Z JEDNEJ TRANSAKCJI Z LISTOPADA 2006 R., NIE DA PODSTAWY OPODATKOWANIA CHOĆBY W MAŁYM STOPNIU ZBLIŻONEJ DO RZECZYWISTEJ. USTALENIE Z KOLEI HISTORYCZNEJ CENY ZAKUPU SPRZEDANYCH W 2006 R. PŁYT I ZWALORYZOWANIE TEJ CENY DO WARTOŚCI PLN Z 2006 R. JEST NIEMOŻLIWE ZE WZGLĘDU NA ZUPEŁNY BRAK DANYCH O CENACH PŁYT Z LAT 70, 80, 90 KUPOWANYCH W DODATKU W RÓŻNYCH WARUNKACH RYNKOWYCH (...). TWORZY SIĘ WIĘC BŁĘDNE KOŁO, KTÓRE POTWIERDZA, TO CO OD KILKU LAT USIŁUJE WYTŁUMACZYĆ ORGANOM PODATKOWYM PODATNIK: NIE MOŻNA KREOWAĆ DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ I USTALAĆ Z TEGO TYTUŁU PODSTAWY OPODATKOWANIA W SYTUACJI, KIEDY OCZYWISTE FAKTY WSKAZUJĄ NA TO, ŻE TEJ DZIAŁALNOŚCI NIE BYŁO I USTALENIE Z NIEJ DOCHODU JEST NIEMOŻLIWE. W OCENIE STRONY: • (...) W MOMENCIE, KIEDY ORGAN PODATKOWY KWESTIONUJE STANOWISKO PODATNIKA I ZARZUCA MU NIEWYWIĄZANIE SIĘ Z CIĄŻĄCYCH NA NIM OBOWIĄZKÓW PODATKOWYM, TO NA ORGANIE PODATKOWYM CIĄŻY OBOWIĄZEK UDOWODNIENIA PODATNIKOWI, ŻE TAK WŁAŚNIE BYŁO I USTALENIA WŁAŚCIWEJ A PRZYNAJMNIEJ ZBLIŻONEJ DO WŁAŚCIWEJ PODSTAWY OPODATKOWANIA. TYMCZASEM W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE ORGAN PODATKOWY ŻĄDAŁ OD PODATNIKA PRZEDSTAWIENIA DOWODÓW ZAKUPU PŁYT W SYTUACJI KIEDY WIADOMO BYŁO, ŻE PODATNIK NIE JEST W STANIE TAKICH DOWODÓW OKAZAĆ, A KIEDY NIE UZYSKAŁ TAKICH INFORMACJI OD PODATNIKA WYSZACOWAŁ KOSZT NABYCIA TOWARU WSKAŹNIKIEM USTALONYM NA PODSTAWIE JEDNEJ TRANSAKCJI ZAKUPU DOKONANEJ PRZEZ PODATNIKA W 2006 R., CO UZNAĆ NALEŻY ZA NIEMIARODAJNE, • JAKKOLWIEK NA POLSKIM RYNKU NIE ISTNIEJĄ OPRACOWANIA Z KTÓRYCH WYNIKAŁYBY CENY PŁYT WINYLOWYCH, JEDNAK J.P. UDAŁO SIĘ DOTRZEĆ DO TAKIEGO KATALOGU Z 2006 R. WYDANEGO W JĘZYKU NIEMIECKIM (KSEROKOPIE KILKU STRON ZAŁĄCZONO DO SKARGI), • ANALIZA DANYCH ZAMIESZCZONYCH WW. KATALOGU, OBRAZUJE PO PIERWSZE, JAKA ILOŚĆ WYDAŃ TEJ SAMEJ PŁYTY FUNKCJONUJE W OBIEGU (CO POTWIERDZA SKŁADANE PRZEZ PODATNIKA WYJAŚNIENIA ODNOŚNIE POWTARZAJĄCYCH SIĘ TYTUŁÓW PŁYT UZNANYCH PRZEZ ORGAN PODATKOWY ZA TE SAME), A PO DRUGIE, JAKIE CENY MOGŁY OSIĄGNĄĆ TE PŁYTY. JEŚLIBY ZATEM PODATNIK KUPOWAŁ SPRZEDAWANE W 2006 R., PŁYTY W TYM SAMYM ROKU, TO MUSIAŁBY WYDAĆ NA NIE ZNACZNIE WIĘKSZE KWOTY NIŻ TO SZACUJE ORGAN PODATKOWY. ODNOSZĄC SIĘ ZAŚ DO TWIERDZENIA ORGANU ODWOŁAWCZEGO, JAKOBY PRZYSTĘPUJĄC W 2006 R., DO SPRZEDAŻY PŁYT J.P. MIAŁ MOŻLIWOŚĆ SPORZĄDZENIA SPISU Z NATURY I DOKONANIA WYCENY PŁYT NA PODSTAWIE CEN ZAKUPU LUB CENY RYNKOWEJ, SKARŻĄCY WYJAŚNIŁ, ŻE GDYBY PODATNIK ZAMIERZAŁ Z CZYNNOŚCI WYPRZEDAŻY SWOJEJ KOLEKCJI UCZYNIĆ DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZĄ TO Z PEWNOŚCIĄ BY TAK ZROBIŁ ALE JAK JUŻ WIELOKROTNIE PODKREŚLANO PODATNIK NIE PROWADZIŁ DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ A ZATEM NIE WIDZIAŁ POTRZEBY SPORZĄDZANIA SPISU I DOKONYWANIA WYCENY PŁYT W CELU USTALENIA KOSZTU NABYCIA SPRZEDAWANYCH PŁYT. SKORO JEDNAK ORGAN PODATKOWY TWIERDZI INACZEJ, TO SZACUJĄC PODSTAWĄ OPODATKOWANIA NIE POWINIEN POPRZESTAĆ JEDYNIE NA PRZYJĘCIU DO SZACUNKU DANYCH O ZAKUPIE I SPRZEDAŻY Z 2 MIESIĘCY 2006 R., BO TO JEST NIEMIARODAJNE I NIE DAJE PODSTAWY DO USTALENIA CHOĆBY ZBLIŻONEGO KOSZTU ZAKUPU SPRZEDAWANYCH W 2006 R. PŁYT (...). JEŻELI TRUDNOŚCI W POZYSKANIU INNEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO NIE MOGĄ SKUTKOWAĆ ODSTĄPIENIEM PRZEZ ORGANY PODATKOWE OD WYMIARU PODATKU, TO Z DRUGIEJ STRONY NIE POWINNY ONE RÓWNIEŻ ZWALNIAĆ TYCH ORGANÓW OD OBOWIĄZKU POSZUKIWANIA MATERIAŁU DOWODOWEGO I USTALENIA PODSTAWY OPODATKOWANI ZBLIŻONEJ DO RZECZYWISTEJ DO CZEGO ZRESZTĄ OBLIGUJĄ ORGAN PODATKOWY ZAPISY ART. 122 I 187 § 1O.P.. PODSUMOWUJĄC STRONA STWIERDZIŁA, ŻE PRZEDSTAWIONE W SKARDZE ARGUMENTY DOWODZĄ, ŻE W ZASKARŻONEJ DECYZJI NARUSZONO: • PRZEPISY ART. 10 UST. 1 PKT 8D USTAWY P.D.F NIE UZNAJĄC DZIAŁAŃ PODATNIKA PODEJMOWANYCH W 2006 R., JAKO WYPRZEDAŻY RZECZY NABYTYCH PRZED PÓŁ ROKIEM OD ODSPRZEDAŻY, • PRZEPISY ART. 10 UST. 1 PKT 2 W ZWIĄZKU Z ART. 5 A PKT 6, ART. 14 UST. 1, ART. 24B, ART. 26 I ART. 45 UST. 4 USTAWY P.D.F. UZNAJĄC DZIAŁANIA PODEJMOWANE PRZEZ PODATNIKA W 2006 R., JAKO DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZĄ Z WSZYSTKIMI TEGO KONSEKWENCJAMI PODATKOWYMI, CHOĆ OPISANY STAN FAKTYCZNY NA TO NIE WSKAZUJE, • ORGANY PODATKOWE NIE ZEBRAŁY TEŻ I W SPOSÓB WYCZERPUJĄCY NIE ROZPATRZYŁY CAŁEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO, SZCZEGÓLNIE W ZAKRESIE SZACOWANIA PODSTAWY OPODATKOWANIA, CZYM NARUSZYŁY PRZEPISY ART. 122 I 187 § 1 O.P. WOBEC CZEGO SKARGA JEST ZASADNA. W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ WNIÓSŁ O JEJ ODDALENIE, PODTRZYMUJĄC DOTYCHCZASOWE STANOWISKO W SPRAWIE. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: NA WSTĘPIE ROZWAŻAŃ NALEŻY WSKAZAĆ, ŻE ZGODNIE Z ART. 1 § 1 I 2 USTAWY Z DNIA 25 LIPCA 2002 R. - PRAWO O USTROJU SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH (DZ. U. NR 153, POZ. 1269 Z PÓŹN. ZM.), SĄDY ADMINISTRACYJNE SPRAWUJĄ WYMIAR SPRAWIEDLIWOŚCI PRZEZ KONTROLĘ DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ, PRZY CZYM KONTROLA TA SPRAWOWANA JEST POD WZGLĘDEM ZGODNOŚCI Z PRAWEM. Z KOLEI PRZEPIS ART. 3 § 2 PKT 1 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. - PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ. U. NR 153, POZ. 1270 Z PÓŹN. ZM.), - ZWANEJ DALEJ "P.P.S.A." - STANOWI, ŻE KONTROLA DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ PRZEZ SĄDY ADMINISTRACYJNE OBEJMUJE ORZEKANIE W SPRAWACH SKARG NA DECYZJE ADMINISTRACYJNE. W WYNIKU TAKIEJ KONTROLI DECYZJA MOŻE ZOSTAĆ UCHYLONA W RAZIE STWIERDZENIA, ŻE NARUSZONO PRZEPISY PRAWA MATERIALNEGO W STOPNIU MAJĄCYM WPŁYW NA WYNIK SPRAWY LUB DOSZŁO DO TAKIEGO NARUSZENIA PRZEPISÓW PRAWA PROCESOWEGO, KTÓRE MOGŁOBY W ISTOTNY SPOSÓB WPŁYNĄĆ NA WYNIK SPRAWY, EWENTUALNIE W RAZIE WYSTĄPIENIA OKOLICZNOŚCI MOGĄCYCH BYĆ PODSTAWĄ WZNOWIENIA POSTĘPOWANIA (ART. 145 § 1 PKT 1 LIT. A), B) I C) P.P.S.A.). Z PRZEPISU ART. 134 § 1 P.P.S.A. WYNIKA Z KOLEI, ŻE SĄD ROZSTRZYGA W GRANICACH DANEJ SPRAWY NIE BĘDĄC JEDNAK ZWIĄZANY ZARZUTAMI I WNIOSKAMI SKARGI ORAZ POWOŁANĄ PODSTAWĄ PRAWNĄ. WYKŁADNIA POWOŁANEGO WYŻEJ PRZEPISU WSKAZUJE, ŻE SĄD MA PRAWO ALE I OBOWIĄZEK DOKONANIA OCENY ZGODNOŚCI Z PRAWEM ZASKARŻONEGO AKTU ADMINISTRACYJNEGO, NAWET WÓWCZAS, GDY DANY ZARZUT NIE ZOSTAŁ W SKARDZE PODNIESIONY. Z DRUGIEJ JEDNAK STRONY GRANICĄ PRAW I OBOWIĄZKÓW SĄDU WYZNACZONĄ W ART. 134 § 1 P.P.S.A., JEST ZAKAZ WKRACZANIA W SPRAWĘ NOWĄ. GRANICE TE ZAŚ WYZNACZONE SĄ DWOMA ASPEKTAMI, MIANOWICIE LEGALNOŚCIĄ DZIAŁAŃ ORGANU ADMINISTRACJI ORAZ CAŁOKSZTAŁTEM ASPEKTÓW PRAWNYCH TEGO STOSUNKU PRAWNEGO, KTÓRY BYŁ OBJĘTY TREŚCIĄ ZASKARŻONEGO ROZSTRZYGNIĘCIA. POWYŻSZE OZNACZA, ŻE SĄD NARUSZYŁBY TEN PRZEPIS JEDYNIE WÓWCZAS, GDYBY PRZEKROCZYŁ OKREŚLONE WYŻEJ GRANICE DANEJ SPRAWY ALBO GDYBY OGRANICZYŁ SIĘ W OCENIE LEGALNOŚCI TYLKO DO ZARZUTÓW I WNIOSKÓW SKARGI. Oceniając zaskarżoną decyzję Dyrektor Izby Skarbowej z punktu widzenia wskazanych powyżej kryteriów stwierdzić należy, że nie narusza ona prawa w stopniu powodującym konieczność wyeliminowania jej z obrotu prawnego. W niniejszej sprawie istota sporu sprowadza się do oceny zasadności i prawidłowości ustaleń dokonanych przez organy podatkowe w zakresie działalności skarżącego prowadzonej w 2006 r., a polegającej na sprzedaży płyt winylowych przez portal Allegro. Organy podatkowe ustaliły, że osiągane przez skarżącego przychody ze sprzedaży płyt należy zakwalifikować, jako stanowiące przychody ze źródła, o którym mowa w przepisie art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy P.d.f. tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej, z której dochody podlegają opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 ww. ustawy, a których strona skarżąca nie zgłosiła do opodatkowania za okres od stycznia do października 2006 r. Z ustalonego stanu faktycznego wynika, że skarżący w okresie od stycznia do października 2006 r., zawarł przez Allegro 2 615 transakcji sprzedaży płyt winylowych osiągając przychód w kwocie 154 921,16 zł (ustalony poprzez konfrontację wpłat dokonywanych na rachunek bankowy podatnika z informacjami przekazanymi przez Allegro). Przy czym bezspornie skarżący nie prowadził żadnej dokumentacji księgowej, nie dysponował dowodami na wydatki, które można zakwalifikować jako koszt uzyskania przychodu ze sprzedaży płyt winylowych. Wartość kosztów uzyskania przychodów przez organ została natomiast ustalona, częściowo (kwota 27 222, 70 zł) na podstawie zebranego przez organ materiału, w tym pozyskanego od strony a częściowo na podstawie oszacowania kosztów nabycia towaru - płyt winylowych - w kwocie 52706, 72 zł. W przedmiotowej sprawie istotne również pozostaje, że w dniu 6 listopada 2006 r., w trakcie przeprowadzanej kontroli podatkowej, J.P. złożył w pierwszym Urzędzie Skarbowym zawiadomienie o wyborze formy opodatkowania przychodów osiąganych z tytułu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie sprzedaży płyt przez Internet i jako formę opodatkowania wybrał ryczałt od przychodów ewidencjonowanych. Ponieważ skarżący zarzucił naruszenie zarówno przepisów prawa materialnego jak i przepisów procedury, w pierwszej kolejności należało odnieść się do zarzutów naruszenia przepisów procedury. Dopiero bowiem przesądzenie, że stan faktyczny przyjęty przez organy podatkowe w zaskarżonej decyzji jest prawidłowy, można przejść do skontrolowania procesu subsumcji danego stanu faktycznego do zastosowanych przepisów prawa materialnego. Sąd nie stwierdził zasadności zarzutów naruszenia przepisów art. 122 i 187 § 1 O.p. (zawartych w skardze) ani innych przepisów proceduralnych w zakresie skutkującym uchyleniem zaskarżonej decyzji. Brak jest podstaw aby kwestionować trafność przeprowadzonych w sprawie ustaleń faktycznych stanowiących wystarczającą podstawę do wydania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Z analizy akt sprawy wynika, że organy podatkowe podjęły wszelkie działania zmierzające do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy. Według Sądu, w zakresie odnoszącym się do oceny dowodów przeprowadzonych w sprawie oraz ich wiarygodności, organ podatkowy prowadził postępowanie w sprawie w sposób zgodny z zasadą prawdy obiektywnej i zasadą swobodnej oceny dowodów. Zasady prawdy obiektywnej (arf. 122 O.p.) i swobodnej oceny dowodów (art. 187 § 1O.p.) pozostają ze sobą w bezpośrednim i ścisłym związku. Z punktu widzenia oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, dokonywanej z perspektywy analizy akt sprawy, przywołać należy chociażby stanowisko NSA wyrażone w wyroku z dnia 14 stycznia 1994 r., w sprawie sygn. akt III SA 491/94, z którego wynika, iż o przekroczeniu granic prawa do oceny dowodów świadczy to, że organ administracji pozostawia poza swoimi rozważaniami argumenty podnoszone przez stronę i pomija istotne dla sprawy dowody lub dokonuje ich oceny wbrew zasadom logiki lub doświadczenia życiowego. DOWODY ZEBRANE I PRZEPROWADZONE W SPRAWIE, ORGANY PODATKOWE OCENIŁY ZGODNIE Z DYREKTYWAMI ZAWARTYMI W PRZEPISACH ART. 187 § 1 I ART. 191 O.P. KONSEKWENCJĄ ZASADY SWOBODNEJ OCENY DOWODÓW, ROZUMIANEJ JAKO ADRESOWANEJ DO ORGANÓW PODATKOWYCH DYREKTYWY, ZGODNIE Z KTÓRĄ, WEDŁUG SWEJ WIEDZY, DOŚWIADCZENIA ORAZ WEWNĘTRZNEGO PRZEKONANIA, OCENIAJĄ ONE WARTOŚĆ DOWODOWĄ POSZCZEGÓLNYCH ŚRODKÓW DOWODOWYCH ORAZ WPŁYW UDOWODNIENIA JEDNEJ OKOLICZNOŚCI NA INNE OKOLICZNOŚCI JEST TO, ŻE ROZPATRZENIU PODLEGAJĄ NIE TYLKO POSZCZEGÓLNE DOWODY ODRĘBNIE, ALE KOMPLEMENTARNIE WSZYSTKIE DOWODY WE WZAJEMNEJ ICH ŁĄCZNOŚCI, CO UZASADNIA TWIERDZENIE, ŻE W TYM WZGLĘDZIE, JAKO ISTOTNY JAWI SIĘ RÓWNIEŻ TZW. PUNKT WIDZENIA. DOKONUJĄC OCENY MATERIAŁU DOWODOWEGO ZEBRANEGO W SPRAWIE, ORGANY PODATKOWE NIE PRZEKROCZYŁY JEJ GRANIC. REZULTAT OCENY DOWODÓW PRZEPROWADZONYCH W SPRAWIE NIE MOŻE BYĆ ZAŚ KWALIFIKOWANY, JAKO NARUSZENIE PRZEPISÓW PRAWA, TYLKO I WYŁĄCZNIE Z TEGO POWODU, ŻE STRONA OCENĘ TĘ UZNAJE ZA NIEZGODNĄ Z JEJ OCZEKIWANIAMI. ANALIZA UZASADNIENIA ZASKARŻONEJ DECYZJI (TAK W WARSTWIE FAKTYCZNEJ, JAK I PRAWNEJ) NIE UZASADNIA STANOWISKA O DOWOLNOŚCI, ANI W ZAKRESIE ODNOSZĄCYM SIĘ DO PRZEPROWADZONYCH W SPRAWIE DOWODÓW, POCZYNIONYCH NA ICH PODSTAWIE USTALEŃ FAKTYCZNYCH, ANI TEŻ OCENY ZEBRANEGO W SPRAWIE MATERIAŁU DOWODOWEGO, JAK RÓWNIEŻ USTALENIA PRAWNOPODATKOWYCH KONSEKWENCJI STWIERDZONYCH FAKTÓW. ZEBRANE I PRZEPROWADZONE W SPRAWIE DOWODY, OCENIONE ZGODNIE Z ZASADĄ WYRAŻONĄ W ART. 191 O.P., PONAD WSZELKĄ WĄTPLIWOŚĆ OBRAZUJĄ RZECZYWISTY PRZEBIEG PROWADZONEJ PRZEZ SKARŻĄCEGO AKTYWNOŚCI, KTÓRA W PEŁNI ZASADNIE ZAKWALIFIKOWANA ZOSTAŁA PRZEZ-ORGANY PODATKOWE, JAKO POZAROLNICZA DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZA, PRZEDMIOTEM KTÓREJ, W 2005 I 2006 R. BYŁ OBRÓT PŁYTAMI WINYLOWYMI Z TYTUŁU PROWADZENIA KTÓREJ SKARŻĄCY OSIĄGAŁ PODLEGAJĄCY OPODATKOWANIU DOCHÓD. W KONTEKŚCIE WSKAZANYCH WYŻEJ OKOLICZNOŚCI STANU SPRAWY I ICH NAJISTOTNIEJSZYCH ELEMENTÓW, ORGANY PODATKOWE SŁUSZNIE ZIDENTYFIKOWAŁY AKTYWNOŚĆ GOSPODARCZĄ SKARŻĄCEGO, JAKO POZAROLNICZĄ DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZĄ, O KTÓREJ MOWA W PRZEPISIE ART. 5A PKT 6 USTAWY P.D.F. KWALIFIKUJĄC AKTYWNOŚĆ GOSPODARCZĄ SKARŻĄCEGO W OKRESIE OD STYCZNIA DO PAŹDZIERNIKA 2006 R., W ZAKRESIE OBROTU PŁYTAMI WINYLOWYMI ORGANY PODATKOWE DOKONAŁY RÓWNIEŻ PRAWIDŁOWYCH USTALEŃ ODNOŚNIE STRONY KOSZTOWEJ TEJ DZIAŁALNOŚCI. POZAROLNICZĄ DZIAŁALNOŚCIĄ GOSPODARCZĄ, W ROZUMIENIU USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH, JEST DZIAŁALNOŚĆ ZAROBKOWA WYKONYWANA W SPOSÓB ZORGANIZOWANY I CIĄGŁY, PROWADZONA WE WŁASNYM IMIENIU I NA WŁASNY LUB CUDZY RACHUNEK, Z KTÓREJ UZYSKANE PRZYCHODY NIE SĄ ZALICZANE DO INNYCH PRZYCHODÓW ZE ŹRÓDEŁ WYMIENIONYCH W ART. 10 UST. 1 PKT 1, 2 I 4-9 (ART. 5A PKT 6 USTAWY). WSKAZANA DEFINICJA POJĘCIA "POZAROLNICZEJ DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ", NA GRUNCIE USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH MA AUTONOMICZNY CHARAKTER I W ZAKRESIE OBJĘTYM PRZEDMIOTEM JEJ REGULACJI MA PODSTAWOWE I WYŁĄCZNE ZNACZENIE DLA KWALIFIKOWANIA, W OPARCIU O ZAWARTE W NIEJ KRYTERIA, AKTYWNOŚCI PODATNIKA, JAKO POZAROLNICZEJ DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ, I TO BEZ WZGLĘDU NA TO, CZY PODMIOT PROWADZĄCY DZIAŁALNOŚĆ KWALIFIKOWANĄ NA PODSTAWIE USTAWY PODATKOWEJ, JAKO POZAROLNICZA DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZA, FAKTU JEJ PROWADZENIA NIE ZGŁOSIŁ DO EWIDENCJI, ANI TEŻ NIE ZGŁOSIŁ OBOWIĄZKU PODATKOWEGO Z TEGO TYTUŁU. ISTOTNE JEST BOWIEM PODEJMOWANIE FAKTYCZNYCH DZIAŁAŃ O WSKAZANYCH W USTAWIE PODATKOWEJ CECHACH UZASADNIAJĄCYCH OBIEKTYWNE KWALIFIKOWANIE JEJ, JAKO DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ. NIE MOŻNA OCZYWIŚCIE UTOŻSAMIAĆ ZAROBKOWEGO CHARAKTERU DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ Z FAKTYCZNYM OSIĄGANIEM DOCHODÓW Z TEJ DZIAŁALNOŚCI, ALBOWIEM DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZA CZĘSTO ZWIĄZANA JEST Z RYZYKIEM NIEOSIĄGNIĘCIA DOCHODÓW. CZYM INNYM JEST WIĘC MOTYW ZYSKU, CZYM INNYM EFEKT OSIĄGNIĘCIA ZYSKU. Z PUNKTU WIDZENIA KWALIFIKOWANIA OKREŚLONEJ DZIAŁALNOŚCI, JAKO DZIAŁALNOŚCI, O KTÓREJ MOWA W ART. 5A PKT 6 USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH GOSPODARCZEJ, ISTOTNE JEST WIĘC TO, ŻE CELEM OSOBY JĄ PROWADZĄCEJ JEST OSIĄGNIĘCIE ZYSKU. DZIAŁALNOŚĆ MA CECHY DZIAŁALNOŚCI ZAROBKOWEJ, GDY POTENCJALNIE UMOŻLIWIA GENEROWANIE ZYSKU, JEJ PRZEZNACZENIEM JEST ZAPEWNIENIE OKREŚLONEGO DOCHODU, A PONADTO JEST TAK PROWADZONA I UKIERUNKOWANA, ŻE JEST W STANIE ZYSKI TE FAKTYCZNIE PRZYNOSIĆ. ELEMENT CIĄGŁOŚCI ŚWIADCZY ZAŚ O WZGLĘDNIE STAŁYM ZAMIARZE WYKONYWANIA DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ, CO NIE WYKLUCZA MOŻLIWOŚCI PROWADZENIA JEJ TYLKO SEZONOWO LUB DO CZASU OSIĄGNIĘCIA POSTAWIONEGO PRZEZ DANY PODMIOT CELU. USTAWODAWCY CHODZI O WYELIMINOWANIE Z POJĘCIA DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ PRZEDSIĘWZIĘĆ O CHARAKTERZE INCYDENTALNYM I SPORADYCZNYM. DO ZACHOWANIA CIĄGŁOŚCI WYSTARCZAJĄCE JEST, ABY Z CAŁOKSZTAŁTU OKOLICZNOŚCI WYNIKAŁ ZAMIAR POWTARZANIA OKREŚLONEGO ZESPOŁU KONKRETNYCH DZIAŁAŃ W CELU OSIĄGNIĘCIA EFEKTU W POSTACI ZAROBKU. POWINNA TO BYĆ DZIAŁALNOŚĆ STAŁA, PLANOWA (CELOWA), PRZY CZYM OBOJĘTNE JEST, CZY PLAN OBEJMUJE DŁUŻSZY CZY KRÓTSZY OKRES (WYROK WSA WE WROCŁAWIU Z 27 KWIETNIA 2005 R., SYGN. AKT L SA/WR 3237/03; POR. RÓWNIEŻ WYROK WSA W BIAŁYMSTOKU Z 18 LISTOPADA 2008 R., SYGN. AKT L SA/BK 387/07; WYROK WSA W ŁODZI Z 24 WRZEŚNIA 2009 R., SYGN. AKT L SA/ŁD 753/10). W WYCZERPUJĄCO USTALONYM, PRZEZ ORGANY PODATKOWE, STANIE FAKTYCZNYM NINIEJSZEJ SPRAWY, ZWŁASZCZA TYCH JEGO ELEMENTÓW, KTÓRE SĄ ISTOTNE, A ZALICZYĆ DO NICH NALEŻY: - CZĘSTOTLIWOŚĆ DZIAŁAŃ PODJĘTYCH PRZEZ PODATNIKA W 2005 (2281 TRANSAKCJI) I W OKRESIE OD STYCZNIA DO PAŹDZIERNIKA 2006 R. (2615 TRANSAKCJI) - CIĄGŁOŚĆ I POWTARZALNOŚĆ TRANSAKCJI SPRZEDAŻY (SPRZEDAŻ PŁYT MIAŁA MIEJSCE JUŻ OD POCZĄTKU 2005 R. I BYŁA KONTYNUOWANA W 2006 R., W TYM JUŻ OD LISTOPADA 2006 R. JAKO ZAREJESTROWANA DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZA) - ZORGANIZOWANY CHARAKTER, WYRAŻAJĄCY SIĘ W STAŁYM I OKREŚLONYM SCHEMACIE DZIAŁANIA (LICYTACJA, SPRZEDAŻ, PAKOWANIE, WYSYŁANIE), - SAMODZIELNOŚĆ I PROWADZENIE DZIAŁALNOŚCI NA WŁASNY RACHUNEK (KUPUJĄCY CENĘ WPŁACALI NA RACHUNEK BANKOWY SKARŻĄCEGO), - ZAROBKOWY CEL TAJ DZIAŁALNOŚCI NAKIEROWANEJ NA OSIĄGNIĘCIE ZYSKU, CZY TEŻ ŚRODKÓW FINANSOWYCH JAK WYWODZI SKARŻĄCY, KTÓRY WYDAJE SIĘ PRZECIWSTAWIAĆ UZYSKIWANIE ZYSKU Z UZYSKIWANIEM ŚRODKÓW FINANSOWYCH. UWZGLĘDNIAJĄC PONADTO, ŻE SKARŻĄCY NIE WYKAZAŁ, ABY W OKRESIE OD STYCZNIA DO PAŹDZIERNIKA 2006 R., UZYSKIWAŁ ŚRODKI FINANSOWE NA UTRZYMANIE SIEBIE I SWOJEJ RODZINY Z INNYCH ŹRÓDEŁ (CO SAM SKARŻĄCY PRZYZNAJE) BRAK JEST PODSTAW ABY PODWAŻYĆ ZASADNOŚĆ STANOWISKA ORGANÓW PODATKOWYCH ODNOŚNIE PRAWNOPODATKOWEJ KWALIFIKACJI AKTYWNOŚCI GOSPODARCZEJ SKARŻĄCEGO. TRAFNIE WIĘC ORGANY PODATKOWE ARGUMENTOWAŁY, ŻE W 2006 R., SKARŻĄCY PROWADZIŁ POZAROLNICZĄ DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZĄ W ZAKRESIE HANDLU PŁYTAMI WINYLOWYMI PODLEGAJĄCĄ OPODATKOWANIU PODATKIEM DOCHODOWYM ZE ŹRÓDŁA, O KTÓRYM MOWA W ART. 10 UST. 1 PKT 3 USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH. W KONSEKWENCJI PRZYCHODY PODATNIKA NIE MOGŁY BYĆ KWALIFIKOWANE, JAKO OSIĄGANE ZE ŹRÓDŁA, O KTÓRYM MOWA W ART. 10 UST 1 PKT 8 LIT D USTAWY P.D.F., ZWŁASZCZA GDY PODKREŚLIĆ, ŻE Z PRZEPISU TEGO WYRAŹNIE WYNIKA, IŻ ODPŁATNE ZBYCIE RZECZY RUCHOMYCH STANOWI ODRĘBNE ŹRÓDŁO PRZYCHODU, JEŻELI NIE NASTĘPUJE W WYKONANIU DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ. Z PRZEPISU ART. 14 UST. 1 USTAWY P.D.F. WYNIKA, ŻE ZA PRZYCHÓD Z DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ UWAŻA SIĘ KWOTY NALEŻNE, CHOĆBY NIE ZOSTAŁY FAKTYCZNIE OTRZYMANE, PO WYŁĄCZENIU WARTOŚCI ZWRÓCONYCH TOWARÓW, UDZIELONYCH BONIFIKAT I SKONT. U PODATNIKÓW DOKONUJĄCYCH SPRZEDAŻY TOWARÓW I USŁUG OPODATKOWANYCH PODATKIEM OD TOWARÓW I USŁUG ZA PRZYCHÓD Z TEJ SPRZEDAŻY UWAŻA SIĘ PRZYCHÓD POMNIEJSZONY O NALEŻNY PODATEK OD TOWARÓW I USŁUG. ZGODNIE Z ART. 14 UST. 1C USTAWY (W BRZMIENIU OBOWIĄZUJĄCYM W 2006 R.), ZA DATĘ POWSTANIA PRZYCHODU Z DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ UWAŻA SIĘ DZIEŃ WYSTAWIENIA FAKTURY (RACHUNKU), NIE PÓŹNIEJ JEDNAK NIŻ OSTATNI DZIEŃ MIESIĄCA, W KTÓRYM WYDANO RZECZ, ZBYTO PRAWO MAJĄTKOWE LUB WYKONANO USŁUGĘ, W TYM CZĘŚCIOWO WYKONANO USŁUGĘ, LUB OTRZYMANO ZAPŁATĘ ZA WYKONANIE ŚWIADCZENIA W POZOSTAŁYCH PRZYPADKACH. W OKOLICZNOŚCIACH STANU SPRAWY, WSKAZANE PRZEPISY USTAWY PODATKOWEJ ZOSTAŁY PRZEZ ORGANY PODATKOWE PRAWIDŁOWO ZINTERPRETOWANE I ZASTOSOWANE. ODNOSZĄC SIĘ DO KWESTII KOSZTÓW DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ TO, MAJĄC NA UWADZE WYWODY SKARGI DOT. POJĘCIA "DOCHODU", "ZYSKU" CZY TEŻ "UZYSKIWANIA ŚRODKÓW FINANSOWYCH", NALEŻY PRZEDE WSZYSTKIM PODNIEŚĆ, ŻE NA GRUNCIE USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH USTAWODAWCA POSŁUGUJE SIĘ TERMINAMI "PRZYCHÓD", "DOCHÓD", "KOSZTY UZYSKANIA PRZYCHODU". PRZY CZYM OGÓLNĄ DEFINICJĘ PRZYCHODU PODATKOWEGO ZAWARŁ W ART. 11 UST. 1 TEJ USTAWY, WG. TEJ DEFINICJI "PRZYCHODEM" SĄ CO DO ZASADY OTRZYMYWANE LUB POSTAWIONE DO DYSPOZYCJI OSOBY FIZYCZNEJ W ROKU PODATKOWYM PIENIĄDZE, RÓWNOWARTOŚĆ W PIENIĄDZU ŚWIADCZEŃ W NATURZE ORAZ RÓWNOWARTOŚĆ W PIENIĄDZU INNYCH NIEOPŁACONYCH ŚWIADCZEŃ. NATOMIAST OGÓLNĄ DEFINICJĘ "DOCHODU" USTAWODAWCA ZAWARŁ W ART. 9 UST. 2, KTÓRY STANOWI, ŻE DOCHODEM ZE ŹRÓDŁA PRZYCHODÓW, JEŻELI PRZEPISY ART. 24-25 NIE STANOWIĄ INACZEJ, JEST NADWYŻKA SUMY PRZYCHODÓW Z TEGO ŹRÓDŁA NAD KOSZTAMI ICH UZYSKANIA OSIĄGNIĘTA W ROKU PODATKOWYM. JEŻELI KOSZTY UZYSKANIA PRZEKRACZAJĄ SUMĘ PRZYCHODÓW, RÓŻNICA JEST STRATĄ ZE ŹRÓDŁA PRZYCHODÓW". OGÓLNĄ DEFINICJĘ "KOSZTÓW UZYSKANIA PRZYCHODÓW" USTAWODAWCA ZAWARŁ NATOMIAST W ART. 22 UST. 1 STANOWIĄC M.IN., ŻE "KOSZTAMI UZYSKANIA PRZYCHODÓW Z POSZCZEGÓLNEGO ŹRÓDŁA SĄ WSZELKIE KOSZTY PONIESIONE W CELU OSIĄGNIĘCIA PRZYCHODÓW, Z WYJĄTKIEM KOSZTÓW WYMIENIONYCH W ART. 23 (...)", PRZY CZYM KOSZTY PONIESIONE TO WYDATKI RZECZYWIŚCIE I DEFINITYWNIE PRZEZ PODATNIKA PONIESIONE I UDOKUMENTOWANE W SPOSÓB ZGODNY Z PRAWEM (PATRZ WYROKI: NSA Z 24 STYCZNIA 2012 R., II FSK 1382/10, LEX NR 1107906; NSA Z 24 STYCZNIA 2012 R., II FSK 1291/10, LEX NR 1104096; NSA Z 13 GRUDNIA 2011 R., II FSK 1147/10, LEX NR 1095780). PRZY CZYM NALEŻY PODKREŚLIĆ, ŻE TO PODATNIK MA OBOWIĄZEK WYKAZANIA, IŻ PONIÓSŁ OKREŚLONE WYDATKI, KTÓRE TRAKTUJE W KATEGORII KOSZTU, A TO Z KOLEI OZNACZA, ŻE NA NIM SPOCZYWA OBOWIĄZEK ZGODNEGO Z PRAWEM UDOKUMENTOWANIA W SPOSÓB NIEBUDZĄCY WĄTPLIWOŚCI FAKTU ICH PONIESIENIA W OKREŚLONEJ WYSOKOŚCI. W TYM TEŻ KONTEKŚCIE - ODNOSZĄC SIĘ DO KOSZTÓW DZIAŁALNOŚCI PROWADZONEJ PRZEZ SKARŻĄCEGO, WSKAZAĆ NALEŻY ŻE Z ART. 24A TEJ USTAWY WYNIKA, IŻ OSOBY FIZYCZNE, SPÓŁKI CYWILNE OSÓB FIZYCZNYCH, SPÓŁKI JAWNE OSÓB FIZYCZNYCH ORAZ SPÓŁKI PARTNERSKIE, WYKONUJĄCE DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZĄ, SĄ OBOWIĄZANE PROWADZIĆ PODATKOWĄ KSIĘGĘ PRZYCHODÓW I ROZCHODÓW, ZWANĄ DALEJ "KSIĘGĄ", Z ZASTRZEŻENIEM UST. 3 I 5, ALBO KSIĘGI RACHUNKOWE, ZGODNIE Z ODRĘBNYMI PRZEPISAMI, W SPOSÓB ZAPEWNIAJĄCY USTALENIE DOCHODU (STRATY), PODSTAWY OPODATKOWANIA I WYSOKOŚCI NALEŻNEGO PODATKU ZA ROK PODATKOWY, W ROZUMIENIU ART. 3 PKT 4 ORDYNACJI PODATKOWEJ PRZEZ KSIĘGI PODATKOWE ROZUMIE SIĘ, KSIĘGI RACHUNKOWE, PODATKOWĄ KSIĘGĘ PRZYCHODÓW I ROZCHODÓW, EWIDENCJE ORAZ REJESTRY, DO KTÓRYCH PROWADZENIA DO CELÓW PODATKOWYCH, NA PODSTAWIE ODRĘBNYCH PRZEPISÓW, OBOWIĄZANI SĄ PODATNICY, PŁATNICY I INKASENCI. SKARŻĄCY OBOWIĄZKU WYNIKAJĄCEGO Z PRZYWOŁANYCH PRZEPISÓW NIE REALIZOWAŁ. PRZEPISY ART. 24A UST. 1 I ART. 22 UST. 1 USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH MAJĄ WIĘC KOMPLEMENTARNE ZNACZENIE W PROCESIE USTALANIA KONSEKWENCJI PRAWNYCH KWALIFIKOWANIA, JAKO KOSZTÓW UZYSKANIA PRZYCHODÓW, OKREŚLONEGO RODZAJU WYDATKÓW. Z PRZEPISÓW TYCH WYNIKA JEDNOZNACZNIE, ŻE WARUNKAMI KWALIFIKOWANIA OKREŚLONEGO WYDATKU, JAKO KOSZTU UZYSKANIA PRZYCHODU SĄ: 1) UDOKUMENTOWANIE PONIESIENIA GO PRZEZ PODATNIKA; 2) WYKAZANIE JEGO PONIESIENIA W CELU OSIĄGNIĘCIA PRZYCHODU; 3) NIEZALICZENIE GO PRZEZ USTAWODAWCĘ DO KATEGORII WYDATKÓW NIE STANOWIĄCYCH KOSZTÓW UZYSKANIA PRZYCHODÓW. KOMPLEMENTARNOŚĆ STOSOWANIA PRZEPISÓW ART. 24A UST. 1 I ART. 22 UST. 1 USTAWY P.D.F., ISTOTNA Z PUNKTU WIDZENIA OCENY ZASADNOŚCI KWALIFIKOWANIA WYDATKÓW JAKO KOSZTÓW UZYSKANIA PRZYCHODÓW, PROWADZI DO WNIOSKU, ŻE WARUNKI TE ZIŚCIĆ SIĘ MUSZĄ KUMULATYWNIE. PODSTAWOWE ZNACZENIE MA PRZY TYM PIERWSZY SPOŚRÓD WSKAZANYCH WARUNKÓW. JEGO SPEŁNIENIE STANOWI PUNKT WYJŚCIA DLA OCENY ISTNIENIA DWÓCH KOLEJNYCH, CZYNIĄC JĄ JEDNOCZEŚNIE ZBĘDNĄ W SYTUACJI, GDY NIE ZOSTANIE ON SPEŁNIONY. TYLKO I WYŁĄCZNIE BOWIEM WŁAŚCIWE, Z FORMALNEGO (DOWODOWEGO) PUNKTU WIDZENIA, UDOKUMENTOWANIE PONIESIENIA KONKRETNEGO WYDATKU PRZEZ PODATNIKA MOŻE NASTĘPNIE SKUTKOWAĆ OCENĄ O CELOWOŚCI PONIESIENIA TEGOŻ WYDATKU I O JEGO ZWIĄZKU PRZYCZYNOWYM Z PRZYCHODEM. ZATEM, W NINIEJSZEJ SPRAWIE, BRAK JEST PODSTAW, ABY STANOWISKO ORGANÓW PODATKOWYCH UZNAĆ ZA NIEPRAWIDŁOWE. ORGAN USTALIŁ, ŻE UDOKUMENTOWANE ZEBRANYM MATERIAŁEM DOWODOWYM SĄ WYDATKI NA KWOTĘ 27 222,70 ZŁ, ZAŚ KOSZT ZAKUPU TOWARÓW HANDLOWYCH OSZACOWAŁ PRZY ZASTOSOWANIU PRZEPISÓW ART. 23 O.P. MAJĄC NA UWADZE DANE Z DZIAŁALNOŚCI SKARŻĄCEGO PROWADZONEJ W 2006 R., JUŻ PO ZAREJESTROWANIU DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ I ZAPROWADZENIU STOSOWNEJ DOKUMENTACJI RACHUNKOWEJ. ZDANIEM SĄDU ORZEKAJĄCEGO W SYTUACJI GDY SKARŻĄCY NIE PRZEDSTAWIŁ ŻADNYCH DOWODÓW PONIESIENIA WYDATKÓW NA NABYCIE TOWARÓW HANDLOWYCH, PRZYJĘCIE PRZEZ ORGAN KOSZTÓW W DRODZE OSZACOWANIA BYŁO DZIAŁANIEM NA KORZYŚĆ SKARŻĄCEGO A METODA SZACOWANIA USPRAWIEDLIWIONA I NALEŻYCIE UZASADNIONA. NALEŻY BOWIEM PODKREŚLIĆ, ŻE CELEM SZACOWANIA ELEMENTU PODSTAWY OPODATKOWANIA JEST USTALENIE TEGO ELEMENTU W WYSOKOŚCI NAJBARDZIEJ ZBLIŻONEJ DO RZECZYWISTOŚCI A NIE DO OKREŚLENIA RZECZYWISTEJ WYSOKOŚCI. W OCENIE SĄDU ORGAN ODWOŁAWCZY PRAWIDŁOWO WYLICZYŁ PRZY POMOCY SZACUNKU PODSTAWĘ OPODATKOWANIA Z TYTUŁU PROWADZONEJ, LECZ OFICJALNIE NIEZGŁOSZONEJ PRZEZ SKARŻĄCEGO W OKRESIE OD STYCZNIA DO PAŹDZIERNIKA 2006 R. DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ. JEDNOCZEŚNIE W SPRAWIE ZASADNIE PRZYJĘTO, ŻE PRZYCHODY OSIĄGNIĘTE PRZEZ SKARŻĄCEGO Z TYTUŁY SPRZEDAŻY PŁYT W LISTOPADZIE I GRUDNIU 2006 R., A WIĘC W CZASIE, W KTÓRYM DZIAŁALNOŚĆ ZOSTAŁA JUŻ PRZEZ SKARŻĄCEGO OFICJALNIE ZGŁOSZONA, NIE MOGŁY PODLEGAĆ OPODATKOWANIU ZA ZASADZIE RYCZAŁTU, ALE PODOBNIE JAK W OKRESIE WCZEŚNIEJSZYM - WINNY PODLEGAĆ OPODATKOWANIU PODATKIEM DOCHODOWYM NA ZASADACH OGÓLNYCH, A WIĘC NA ZASADZIE USTAWY P.D.F. SĄD PODZIELA STANOWISKO ORGANÓW, ŻE W SYTUACJI USTALENIA, IŻ SKARŻĄCY FAKTYCZNIE PROWADZIŁ DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZĄ PRZEZ CAŁY ROK 2006, A ROZPOCZĄŁ JĄ JESZCZE W ROKU 2005 R., FAKT ZŁOŻENIA ZAWIADOMIENIA O WYBORZE FORMY OPODATKOWANIA W FORMIE RYCZAŁTU DOPIERO W TERMINIE UJAWNIENIA PROWADZENIA DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ, POZBAWIŁ PODATNIKA UPRAWNIEŃ DO SKORZYSTANIA Z TEJ UPROSZCZONEJ FORMY OPODATKOWANIA. ZGODNIE Z ART. 9 UST. 1 USTAWY O ZRYCZAŁTOWANYM PODATKU DOCHODOWYM, PISEMNE OŚWIADCZENIE O WYBORZE OPODATKOWANIA W FORMIE RYCZAŁTU OD PRZYCHODÓW EWIDENCJONOWANYCH ZA DANY ROK PODATKOWY PODATNIK SKŁADA NACZELNIKOWI URZĘDU SKARBOWEGO (...) NIE PÓŹNIEJ NIŻ DO DNIA 20 STYCZNIA ROKU PODATKOWEGO, NATOMIAST PODATNIK ROZPOCZYNAJĄCY DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZĄ W TRAKCIE ROKU PODATKOWEGO - DO DNIA POPRZEDZAJĄCEGO DZIEŃ ROZPOCZĘCIA DZIAŁALNOŚCI, NIE PÓŹNIEJ JEDNAK NIŻ W DNIU UZYSKANIA PIERWSZEGO PRZYCHODU. NIESKUTECZNE ZŁOŻENIE ZAWIADOMIENIA, W TYM ZŁOŻENIE GO PO TERMINIE, (KTÓRY MA CHARAKTER TERMINU PRAWA MATERIALNEGO, A WIEC NIE PODLEGA PRZYWRÓCENIU) POWODUJE ZATEM KONIECZNOŚĆ ROZLICZANIA PODATKU NA ZASADACH OGÓLNYCH TJ. OKREŚLONYCH W USTAWIE O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH (USTAWA P.D.F.). MAJĄC NA UWADZE TREŚĆ POWYŻSZEGO PRZEPISU ORGANY ZASADNIE PRZYJĘŁY, ŻE W OKOLICZNOŚCIACH PRZEDMIOTOWEJ SPRAWY TERMIN DO ZŁOŻENIA ZAWIADOMIENIA O OPODATKOWANIU RYCZAŁTEM BEZSKUTECZNIE UPŁYNĄŁ Z DNIEM 20 STYCZNIA 2006 R. POMIMO BRAKU FORMALNEJ REJESTRACJI, USTALONY PRZEZ ORGANY STAN FAKTYCZNY JEDNOZNACZNIE WYKAZAŁ BOWIEM, ŻE PODATNIK NIE ROZPOCZĄŁ PROWADZENIA DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ W LISTOPADZIE 2006 R., ALE JESZCZE W 2005 R. I KONTYNUOWAŁ JĄ PRZEZ CAŁY NASTĘPNY ROK PODATKOWY TJ. DOTYCZĄCY PRZEDMIOTOWEJ SPRAWY ROK 2006 R. REASUMUJĄC SĄD STWIERDZA, ŻE W ROZPOZNAWANEJ SPRAWIE ORGANY PODATKOWE OBU INSTANCJI DOKONAŁY DOKŁADNEJ ANALIZY ZGROMADZONEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO, A WNIOSKI Z NICH WYCIĄGNIĘTE UZASADNIŁY W SPOSÓB LOGICZNY I WYCZERPUJĄCY. W SPOSÓB SZCZEGÓŁOWY WYMIENIŁY RÓWNIEŻ PRZESŁANKI, KTÓRYMI SIĘ KIEROWAŁY PRZY PODEJMOWANIU ROZSTRZYGNIĘCIA. PRAWIDŁOWO TAKŻE ZASTOSOWAŁY I WSKAZAŁY PODSTAWĘ PRAWNĄ TYCH ROZSTRZYGNIĘĆ, CO CZYNI NIEZASADNYM PODNIESIONE PRZEZ SKARŻĄCEGO ZARZUTY NARUSZENIA PRZEPISÓW PRAWA MATERIALNEGO I PROCESOWEGO. MAJĄC POWYŻSZE NA UWADZE SĄD NA PODSTAWIE ART. 151 P.P.S.A. ODDALIŁ SKARGĘ.