I SAB/Gd 8/18

PostanowienieWSA w Gdańsku2018-09-17

Skład orzekający: Sędzia WSA Krzysztof Przasnyski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pełnomocnik procesowy skarżącego, który złożył pełnomocnictwo w postępowaniu administracyjnym, jest zwolniony z obowiązku dołączenia pełnomocnictwa lub jego odpisu do akt sprawy w postępowaniu sądowoadministracyjnym?
Ratio decidendi
Sąd odrzucił skargę, ponieważ pełnomocnik skarżącej nie dołączył do akt sprawy pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu, mimo wezwania sądu. Postępowanie sądowoadministracyjne jest nowym postępowaniem, odrębnym od postępowania administracyjnego, co oznacza, że złożenie pełnomocnictwa organowi administracji nie zwalnia z obowiązku jego przedłożenia sądowi. Niedopełnienie tego wymogu formalnego skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie wydania decyzji dotyczącej łącznego zobowiązania pieniężnego za 2014 r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego odpisu. Pełnomocnik poinformował, że pełnomocnictwo znajduje się w aktach sprawy administracyjnej. Organ wniósł o odrzucenie skargi, wskazując na niedopełnienie warunku formalnego. Sąd odrzucił skargę z powodu nieuzupełnienia braków formalnych.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Przasnyski po rozpoznaniu w dniu 17 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi V. P. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie wydania decyzji dotyczącej łącznego zobowiązania pieniężnego za 2014 rok postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 18 maja 2018 r. V. P., reprezentowana przez R. P., wniosła skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie wydania decyzji dotyczącej, łącznego zobowiązania pieniężnego za 2014 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 czerwca 2018 r., doręczonym w dniu 4 lipca 2018 r., wezwano R. P. do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz nadesłanie załączników do skargi celem dołączenia do sprawy I SAB/Gd 8/18, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu tego zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na wezwanie pismem z dnia 10 lipca 2018 r. R. P. nadesłał załączniki do skargi. W odniesieniu do kwestii pełnomocnictwa poinformował, że znajduje się ono w aktach sprawy i obejmuje zarówno działanie pełnomocnika za mocodawcę przed organami administracyjnymi, jak również sądami administracyjnymi w przedmiocie każdej czynności mieszczącej się granicach rozpatrywanej sprawy, w tym również w postępowaniu w przedmiocie przewlekłości postępowania. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej odrzucenie, bowiem skarżąca nie dopełniła warunku formalnego skargi, tj. nie występowała z ponagleniem do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302), dalej jako "P.p.s.a.", pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Obowiązek wynikający z przytoczonej wyżej regulacji potwierdza art. 46 § 3 P.p.s.a., z którego wynika, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. W wyroku z dnia 21 kwietnia 2005 r. sygn. akt FSK 1551/04 (LEX nr 249501) Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że pełnomocnik ma obowiązek przedłożenia pełnomocnictwa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, mimo że pełnomocnictwo zostało już przedłożone w postępowaniu administracyjnym. Pogląd ten dominuje również w aktualnym orzecznictwie (zob. wyrok NSA z dnia 9 czerwca 2016 r. sygn. akt II GSK 241/15, LEX nr 2106602; postanowienia NSA: z dnia 29 stycznia 2015 r. sygn. akt II FSK 3627/14, LEX nr 1628712; z dnia 19 listopada 2013 r. sygn. akt II GZ 654/13, LEX nr 1432681; z dnia 30 września 2011 r. sygn. akt II FSK 1625/11, LEX nr 948929; z dnia 14 lipca 2011 r. sygn. akt II GSK 1281/11, LEX nr 108328; z dnia 15 czerwca 2011 r. sygn. akt II FSK 1004/11, LEX nr 821388; czy z dnia 3 czerwca 2011 r. sygn. akt I OSK 871/11, LEX nr 821319). W świetle powyższego wskazać należy, że postępowanie sądowoadministracyjne jest nowym postępowaniem w stosunku do postępowania administracyjnego. Dlatego od obowiązku dołączenia przy pierwszej czynności procesowej do akt sprawy pełnomocnictwa nie zwalnia złożenie pełnomocnictwa do reprezentowania strony w postępowaniu administracyjnym. W związku z tym pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi. Przesyłka, zawierająca przedmiotowe zarządzenie, została doręczona w dniu 4 lipca 2018 r. (vide zwrotne poświadczenie odbioru przesyłki). Zatem termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał w dniu 11 lipca 2018 r. Tymczasem w zakreślonym terminie braki formalne skargi nie zostały usunięte. Zdaniem Sądu, za niespełniające wymogu usunięcia braku formalnego skargi należało uznać wyjaśnienia R. P. zawarte w piśmie procesowym z dnia 10 lipca 2018 r. Gdyby bowiem intencją ustawodawcy było zwolnienie pełnomocnika skarżącego z przedkładania pełnomocnictwa w sytuacji, gdy znajduje się ono w aktach administracyjnych lub zostało dołączone w innej, zakończonej sprawie danego podatnika, to regulację taką w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi by niewątpliwie zawarł (por. postanowienia NSA z dnia 11 lutego 2014 r. II FSK 3769/13, z dnia 22 maja 2014 r. I FSK 490/14, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl). Wymaga podkreślenia, że wezwanie Sądu zawierało szczegółowe pouczenie co do terminu i sposobu wypełnienia obowiązku nałożonego na stronę skarżącą, a także skutku jego niedochowania. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.). Co do wniosku organu o odrzucenie skargi, z uwagi na niedopełnienie przez skarżącą warunku formalnego – wystąpienia z ponagleniem do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, Sąd zauważa, że w myśl art. 53 § 2b P.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Takie ponaglenie nie jest jednak konieczne w sytuacji, gdy skarga dotyczy przewlekłego prowadzenia postępowania (bezczynności) organu wyższego stopnia, jakim jest m.in. samorządowe kolegium odwoławcze. W przypadku uchybienia terminów do rozpoznania środków zaskarżenia przez samorządowe kolegium odwoławcze w sprawach podatkowych, środek prawny w postaci ponaglenia, o którym mowa w art. 141 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 800, ze zm.), dalej jako "O.p", nie przysługuje, bowiem w przypadku tego organu, bo nie można wskazać organu wyższego stopnia, do którego można by skierować ponaglenie. Zgodnie z tym przepisem, na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 O.p. stronie służy ponaglenie do organu podatkowego wyższego stopnia. Tym samym, wbrew stanowisku organu, środek ten nie mógł być wykorzystany w przypadku złożenia skargi na bezczynne lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez samorządowe kolegium odwoławcze w sprawie rozpatrzenia odwołania (przykładowo: Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 14 lipca 2011 r., sygn. akt II FSK 1262/11 i w wyroku z dnia 27 września 2005 r., sygn. akt FSK 2142/04, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 maja 2010 r., sygn. akt III SAB/Wa 41/09 - publikowane w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, dalej jako: "CBOSA"). Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., skargę odrzucił.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło