I SA/Kr 1117/15

|Sygn. akt I SA/Kr 1117/15 | [pic] W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 listopada 2015 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Piotr Głowacki, Sędziowie: WSA Grażyna Firek, WSA Waldemar Michaldo (spr.), Protokolant st. sekretarz: Iwona Sadowska - Białka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 listopada 2015 r., sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego w Gorlicach, na uchwałę Rady Gminy Grybów, z dnia 12 marca 2014 r. Nr XXXIV/339/2014, w sprawie określenia wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właścicieli, nieruchomości położonych na terenie Gminy Grybów, stwierdza nieważność załącznika do zaskarżonej uchwały zatytułowanego "Deklaracja o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami, komunalnymi" w części dotyczącej załącznika nr 1 do deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi nakładającego, obowiązek podania imienia i nazwiska osób zamieszkujących daną nieruchomość,, stwierdza nieważność załącznika do zaskarżonej uchwały zatytułowanego "Deklaracja o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami, komunalnymi" w części dotyczącej zawartego w rubryce "G" oświadczenia, co do znajomości przepisów Kodeksu karnego skarbowego o, odpowiedzialności, za podanie danych niezgodnych z rzeczywistością., Prokurator Rejonowy w Gorlicach wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na uchwałę Rady Gminy Grybów nr XXXIV/339/2014 z dnia 12 marca 2014 r. w sprawie wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właścicieli nieruchomości położonych na terenie Gminy Grybów. Zaskarżonej uchwale Prokurator zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 18 ust. 1, art. 40 ust. 1, art. 41 i art. 42 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku, o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2002 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) oraz art. 6n ust. 1 ustawy z dnia 13 września 1996 roku o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz.U. z 2012 r. poz. 391 ze zm.) poprzez: - nałożenie na składającego deklarację w załączniku do zaskarżonej uchwały stanowiącym wzór deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz wzór załączników do tej deklaracji obowiązku podania imienia i nazwiska osób zamieszkujących daną nieruchomość na terenie gminy Grybów (Załącznik nr 1 do deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi) - podczas gdy dane te nie są niezbędne do obliczenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami; - nałożenie obowiązku złożenia oświadczenia zawierającego pouczenie o odpowiedzialności karnej skarbowej za podanie danych niezgodnych z rzeczywistością (cześć G wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi) Podnosząc wskazane zarzuty Prokurator wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały w powyższym zakresie. W uzasadnieniu skargi jej autor podniósł, że zgodnie z art. 40 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, na podstawie upoważnień ustawowych, gminie przysługuje prawo stanowienia aktów prawa miejscowego obowiązujących na obszarze gminy. Takim aktem jest zaskarżona uchwała podjęta na podstawie ustawy z dnia 6 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. W ocenie strony skarżącej przedmiotowa uchwała, w zakresie w jakim nakłada na składającego deklarację obowiązek podania opisanych wyżej danych oraz złożenia oświadczenia zawierającego pouczenie o odpowiedzialności karnej skarbowej za podanie danych niezgodnych z rzeczywistością jest sprzeczna z prawem. Zdaniem Prokuratora dane wymagane w załączniku do przedmiotowej uchwały, jak wskazanie imienia i nazwiska osób zamieszkujących daną nieruchomość na terenie gminy Grybów, nie są danymi niezbędnymi do prawidłowego obliczenia opłaty za gospodarowanie odpadami. Nie ma bowiem potrzeby podawania imion i nazwisk pozostałych osób zamieszkujących daną nieruchomość, albowiem do naliczenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi wystarczającym jest podanie jedynie liczby domowników. Ponadto w opinii strony skarżącej upoważnienia ustawowego nie znajduje również nałożenie na składającego deklarację w części G wzoru deklaracji obowiązku złożenia oświadczenia zawierającego pouczenie o odpowiedzialności karnej skarbowej za podanie danych niezgodnych z rzeczywistością. Kwestionowana klauzula nie stanowi bowiem objaśnienia dotyczącego sposobu wypełnienia deklaracji. Odnośnie zaś zamieszczania w deklaracji innych pouczeń, Prokurator zauważył, że upoważnienie ustawowe dopuszcza tylko jedno, a mianowicie, że deklaracja stanowi podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego. Końcowo Prokurator nadmienił, że prezentowane powyżej stanowisko jest zgodne z kształtowaną obecnie linią orzeczniczą sądów administracyjnych (wyrok WSA w Krakowie z dnia 5.06.2014 r. sygn. akt II SA/Kr 653/14, wyrok WSA w Krakowie z dnia 11.10.2013 r. sygn. akt II SA/Kr 682/13, wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 6.03.2014 r. sygn. akt II SA/Rz 860/13). W odpowiedzi na skargę Rada Gminy Grybów reprezentowana przez Wójta Gminy Grybów wniosła o oddalenie skargi jako nieuzasadnionej. W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę podniesiono, że wprowadzenie wymogu podania w deklaracji danych w postaci imion i nazwisk osób zamieszkujących daną nieruchomość na terenie Gminy Grybów jest konieczne dla zapewnienia prawidłowego obliczenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. W ocenie organu samo wskazanie liczby mieszkańców nie jest wystarczające. Z uwagi bowiem na fakt, że wysokość należnej opłaty uzależniona jest od liczby osób zamieszkujących daną nieruchomość, może zachodzić tendencja do zaniżania tej liczby. Wskazanie mieszkańców z imienia i nazwiska stanowi zaś czynnik dyscyplinujący właściciela nieruchomości do podawania danych zgodnych z rzeczywistością. Organ podkreślił, że zgodnie z brzmieniem art. 6q ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, w sprawach dotyczących opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi stosuje się wprost przepisy Ordynacji podatkowej w całości, z tym tylko, że uprawnienia organów podatkowych przysługują wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta. Pojęcie "sprawy dotyczące opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi" mieści w sobie zarówno kwestie związane z samoobliczeniem opłaty w złożonej deklaracji, weryfikację poprawności deklaracji w ramach czynności sprawdzających, jak i postępowanie, które kończy wydanie decyzji określającej wysokość zobowiązania z tytułu tej opłaty. Brak wprowadzenia wymogu zamieszczenia w deklaracji co najmniej imienia i nazwiska (organ mógłby przecież żądać bardziej szczegółowych danych) osób trzecich zamieszkujących na nieruchomości wspólnie z jej właścicielem, doprowadzi zdaniem organu do sytuacji, w której przysługujące Wójtowi z mocy Ordynacji podatkowej uprawnienia kontrolne będą miały charakter zupełnie iluzoryczny. W odniesieniu natomiast do drugiego z postawionych zarzutów, podniesiono, że Kodeks karny skarbowy zarówno pojęcie podatku, jak i podatnika definiuje samodzielnie, uznając że podatkiem jest także opłata, a podatnikiem osoba zobowiązana do uiszczenia opłaty. W związku z tym znajduje on bezpośrednie zastosowanie także do opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Złożenie w deklaracji oświadczenia o znajomości przepisów Kodeksu karnego skarbowego o odpowiedzialności za podanie danych niezgodnych z rzeczywistością, nie powoduje nałożenia na składającego odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywej deklaracji (odpowiedzialność karna wynika przecież z mocy samej ustawy - niezależnie od złożonego oświadczenia), a jedynie sygnalizuje składającemu, że w razie podania nieprawdy lub zatajania prawdy albo niezawiadomienia o zmianie danych, taka odpowiedzialność może mieć miejsce. Zdaniem więc organu zawarta klauzula ma charakter informacyjny i przyczynia się do pogłębienia świadomości prawnej składającego deklarację, a tym samym jej zamieszczenia należy rozpatrywać w jego interesie. Na końcu zaznaczono, że uprawnienie Wójta Gminy Grybów do reprezentowanie Rady Gminy Grybów wywiedziono m.in. z uchwały składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 listopada 2012 r. sygn. akt I OPS 3/12, zgodnie z którą w postępowaniu przed sądem administracyjnym w sprawach skarg, których przedmiotem jest uchwała rady gminy, zdolność procesową ma wójt (burmistrz, prezydenta miasta), chyba że w sprawie zachodzą okoliczności szczególne, których nieuwzględnienie mogłoby prowadzić do pozbawienia rady gminy prawa do ochrony sądowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2014 poz. 1647), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie natomiast do treści art. 3 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012 poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej. Zgodnie z art. 50 § 1 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Z kolei w myśl przepisu art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Skarga Prokuratora Rejonowego w Gorlicach okazała się zasadna w zakresie w jakim doprowadziła do stwierdzenia nieważności zaskarżonej uchwały w części niezgodnej z obowiązującymi przepisami prawa, które narusza w sposób istotny. Przedmiotem kontroli sądu w niniejszej sprawie jest uchwała Rady Gminy Grybów nr XXXIV/339/2014 z dnia 12 marca 2014 r. w sprawie wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właścicieli nieruchomości położonych na terenie Gminy Grybów. Zauważyć należy, że uchwała w przedmiocie określenia wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi niewątpliwie jest aktem prawa miejscowego. Cechuje się bowiem ogólnością, generalnością i abstrakcyjnością. Określa adresata poprzez wskazanie jego cech, a nie wymienia go z nazwy i ma zastosowanie do wielu powtarzalnych okoliczności. Podstawy stwierdzenia nieważności uchwały lub aktu organu gminy wyznaczają przepisy ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tj. Dz.U. z 2013 r., poz. 594). Zgodnie z art. 91 ust. 1 zdanie 1 tej ustawy, uchwała lub zarządzenie organu gminy sprzeczne z prawem są nieważne. W orzecznictwie sądów administracyjnych i doktrynie utrwalony jest pogląd, że tylko istotne naruszenie prawa stanowi podstawę do stwierdzenia nieważności uchwały (aktu) organu gminy. Do naruszenia takiego zaliczyć należy: naruszenie przepisów wyznaczających kompetencję do podejmowania uchwał, podstawy prawnej podejmowania uchwał, przepisów prawa ustrojowego, przepisów prawa materialnego - przez wadliwą ich wykładnię - oraz przepisów regulujących procedurę podejmowania uchwał (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lutego 1998 r. sygn. akt II SA/Wr 1459/97, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 września 2005 r. sygn. akt IV SA/Wa 821/05). Konstytucyjna struktura aktów prawa miejscowego przewiduje wymóg ich wydawania na podstawie wyraźnego upoważnienia ustawowego i w granicach w tym upoważnieniu zakreślonych (art. 94 Konstytucji). Stosownie do treści art. 40 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym na podstawie upoważnień ustawowych, gminie przysługuje prawo stanowienia aktów prawa miejscowego obowiązującego na terenie gminy. Wykonawczy charakter aktu prawa miejscowego oraz zasada prymatu nad nim ustawy w hierarchii źródeł prawa, obligują organ realizujący ustawową normę kompetencyjną w zakresie tworzenia aktu prawa miejscowego do wydawania tych aktów wyłącznie w granicach upoważnienia ustawowego, celem uszczegółowienia zapisów ustawowych. Regulacje zawarte w akcie prawa miejscowego mają na celu jedynie uzupełnienie przepisów powszechnie obowiązujących rangi ustawowej, kształtujących prawa i obowiązki ich adresatów. Zaskarżona uchwała podjęta została na podstawie art. 6n ust. 1 i 2 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz.U. z 2012r., poz. 391 ze zm.), który w dacie jej podjęcia stanowił, że Rada gminy, uwzględniając konieczność zapewnienia prawidłowego obliczenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ułatwienia składania deklaracji, określi, w drodze uchwały stanowiącej akt prawa miejscowego: 1) wzór deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właścicieli nieruchomości, obejmujący objaśnienia dotyczące sposobu jej wypełnienia oraz pouczenie, że deklaracja stanowi podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego; uchwała zawiera także informację o terminach i miejscu składania deklaracji; 2) warunki i tryb składania deklaracji za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w szczególności: a) ich format elektroniczny oraz układ informacji i powiązań między nimi zgodnie z przepisami o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, b) sposób ich przesyłania za pomocą środków komunikacji elektronicznej, c) rodzaje podpisu elektronicznego, którym powinny być opatrzone. Rada gminy w uchwale, o której mowa w ust. 1, może określić wykaz dokumentów potwierdzających dane zawarte w deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi (ust. 2). Podkreślić należy, że ustawowe wyliczenie zagadnień przekazanych radzie gminy do uregulowania w drodze uchwały w sprawie wzoru deklaracji jest wyczerpujące, nie jest zatem dopuszczalna wykładnia rozszerzająca zastosowania tego przepisu w odniesieniu do innych kwestii, które nie zostały w nim wymienione Takie stanowisko zaprezentowano m.in. w wyrokach WSA w Krakowie z dnia 22 września 2015r. sygn. I SA/Kr 1053/15, 8 września 2015r sygn. I SA/Kr 1203/15 i sygn. I SA/Kr 1205/15, 27 lipca 2015r. sygn. I SA/Kr 973/15, 22 lipca 2015 sygn. I SA/Kr 415/15, 29 czerwca 2015r. sygn. I SA/Kr 653/15, sygn. I SA/Kr 652/15 oraz sygn. I SA/Kr 758/15, 13 lipca 2014 sygn. I SA/Kr 900/15. Oznacza to, że w podejmowanym na podstawie cytowanych przepisów, akcie prawa miejscowego nie można zamieszczać postanowień, które wykraczają poza treść tych przepisów. Deklaracja o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi powinna zatem zawierać jedynie takie dane, które konieczne są do prawidłowego obliczenia wysokości opłaty. Z tych też przyczyn Sąd uznał, że zamieszczenie w załączniku nr 1 do deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi obowiązku podania przez osobę składającą deklarację imienia i nazwiska osób zamieszkujących daną nieruchomość na terenie Gminy Grybów, jak również zamieszczenie oświadczenia dla składającego deklarację co do jego znajomości o przepisach Kodeksu karnego skarbowego dotyczących odpowiedzialności za podanie danych niezgodnych z rzeczywistością (cześć G wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi) - nie znajduje umocowania w delegacji ustawowej. Należy zauważyć, że ani przepisy przywołane w samej zaskarżonej uchwale jako jej podstawa prawna (tj. art. 6n ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym), ani żaden inny przepis prawa nie upoważniają rady gminy do zobowiązania osoby składającej deklarację na potrzeby ustalenia opłat za gospodarowanie odpadami do przedstawienia takich informacji. Podanie danych dotyczących personaliów mieszkańców poszczególnych nieruchomości niewątpliwie wykracza poza dane niezbędne do prawidłowego obliczenia opłaty za gospodarowanie odpadami. W tym zakresie należy wskazać na bogatą linię orzeczniczą sądów administracyjnych por. wyrok WSA w Białymstoku z dnia 13 października 2015r. sygn. II SA/Bk 535/15, wyrok WSA w Krakowie z dnia 8 września 2015r. sygn. I SA/Kr 1203/15, wyrok WSA w Krakowie z dnia z dnia 20 października 2015r. sygn. I SA/Kr 328/15, WSA w Krakowie z dnia 23 czerwca 2015 r., sygn. akt I SA/Kr 598/15, WSA w Krakowie z dnia 15 czerwca 2015 r., sygn. akt I SA/Kr 612/15, WSA w Krakowie z dnia 10 czerwca 2015 r., sygn. akt I SA/Kr 614/15 - (wszystkie przywołane w uzasadnieniu orzeczenia dostępne są na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Należy zauważyć, że do ustalenia prawidłowej wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami wystarczające jest podanie liczby osób zamieszkujących daną nieruchomość. W rozpatrywanym przypadku informacje wystarczające do określenia prawidłowej wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami zamieszczone zostały w rubryce F deklaracji zatytułowanej "Wyliczenie opłaty" (w części tej rubryki oznaczonej symbolem "F.1*" zatytułowanej "Sposób wyliczenia miesięcznej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi") gdzie przewidziano miejsce na podanie przez składającego deklarację liczby osób zamieszkujących daną nieruchomość. W dalszej kolejności przewidziano miejsce na wpisanie stawki opłaty oraz iloczynu tych dwóch wartości. Wynik tego działania stanowił w konsekwencji kwotę opłaty za gospodarowanie odpadami. Jak już wyżej wskazano, to te informacje są wystarczające do ustalenia prawidłowej wysokości przedmiotowej opłaty, nie zaś imiona i nazwiska mieszkańców konkretnej nieruchomości. Wskazać należy, że normy zawarte w art. 6n ust. 1-2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach nie stwarzają jakichkolwiek podstaw do wprowadzenia do deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właściciela nieruchomości, klauzuli, zgodnie z którą podmiot podpisujący deklarację oświadczałby się co do znajomości przepisów Kodeksu Karnego skarbowego o odpowiedzialności za podanie danych niezgodnych z rzeczywistością. Kwestionowana klauzula nie stanowi bowiem objaśnienia dotyczącego sposobu wypełnienia deklaracji. Warunkiem odpowiedzialności za złożenie fałszywego oświadczenia, czy też złożenia oświadczenia o posiadaniu wiedzy w odniesieniu do takiej odpowiedzialności jest, by przepis ustawy, na podstawie której oświadczenie jest składane, przewidywał możliwość złożenia / odebrania oświadczenia co do znajomości przepisów Kodeksu karnego skarbowego. Innymi słowy, jeżeli ustawodawca zamierza nadać wymaganym oświadczeniom składanym przez zainteresowane podmioty, rygor odpowiedzialności karnej czy też karnoskarbowej za składanie oświadczeń (zeznań) niezgodnych z prawdą, to rygor ten wprowadza wprost do ustawy i dopiero wówczas, w razie przeniesienia kompetencji do określenia przez organ samorządu wzoru deklaracji, winien przewidzieć w treści upoważnienia wymóg ewentualnego pouczenia o odpowiedzialności karnej czy też karnoskarbowej za podanie danych niezgodnych ze stanem rzeczywistym. Takiego rygoru ustawodawca nie wskazał w ustawie o utrzymaniu czystości i porządku w gminach ani też w innych ustawach. Odnośnie zaś zamieszczenia w deklaracji innych pouczeń należy mieć na uwadze, że upoważnienie ustawowe dopuszcza tylko jedno, a mianowicie że deklaracja stanowi podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego. Wprowadzenie do deklaracji kwestionowanego oświadczenia oznacza zatem przekroczenie upoważnienia ustawowego wynikającego z art. 6n ust. 1 pkt 1 ustawy. Tym samym brak jest podstaw, aby w formularzu deklaracji zamieszczać pouczenie o odpowiedzialności karnoskarbowej, czy też oświadczenia dla wypełniającego taką deklarację o znajomości przepisów tą odpowiedzialność regulującą. W nawiązaniu do kwestii odpowiedzialności karnoskarbowej należy wskazać, iż stosownie do art. 56 § 1 k.k.s. podatnik, który składając organowi podatkowemu, innemu uprawnionemu organowi lub płatnikowi deklarację lub oświadczenie, podaje nieprawdę lub zataja prawdę albo nie dopełnia obowiązku zawiadomienia o zmianie objętych nimi danych, przez co naraża podatek na uszczuplenie, podlega karze grzywny do 720 stawek dziennych albo karze pozbawienia wolności, albo obu tym karom łącznie. Zarówno ustawa o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, jak i k.k.s. nie przewidują jednak, by klauzula z pouczeniem o odpowiedzialności na podstawie tego przepisu mogła znaleźć się w deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Dodatkowo zaznaczyć należy, że właściciele nieruchomości zobowiązani do składania deklaracji nie posiadają statusu podatnika, w rozumieniu art. 7 § 1 Ordynacji podatkowej. Konsekwencją powyższego jest brak podstaw do nakładania na właścicieli nieruchomości sankcji karnych skarbowych w przypadku naruszenia obowiązków wynikających z art. 6 m ust. 1 ustawy o utrzymaniu porządku czystości w gminach (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 17 września 2013 r. sygn. akt II SA/Wr 451/13, Lex Omega nr 1662595). Podsumowując stwierdzić należy, że Rada Miejska w Grybowie w sposób wadliwy zrealizowała kompetencję zawartą w art. 6n ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach tj. z przekroczeniem delegacji ustawowej, a tym samym w sposób istotny naruszyła prawo. Mając na uwadze, że brak jest podstaw prawnych (upoważnienia ustawowego) do zawarcia we wzorach formularzy powyższych informacji, celowym jest w oparciu o przepis art. 147 § 1 p.p.s.a stwierdzenie przez sąd administracyjny. nieważności kontrolowanej uchwały w zaskarżonej części. Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji wyroku.