III SA/Łd 288/22
PostanowienieWSA w Łodzi2022-09-02
Skład orzekający: Janusz Nowacki
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy po prawomocnym oddaleniu takiego wniosku przerywa bieg terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi?Ratio decidendi
Ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, po tym jak wniosek w tej sprawie został prawomocnie oddalony, nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W sytuacji, gdy strona skarżąca nie uiściła wpisu pomimo wezwania i prawomocnego postanowienia odmawiającego przyznania prawa pomocy, sąd jest zobowiązany odrzucić skargę na podstawie art. 220 § 3 PPSA.Stan faktyczny
Spółka złożyła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego, spółka złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, który został odmówiony prawomocnym postanowieniem. Pomimo tego, spółka ponownie wezwana do uiszczenia wpisu, zamiast go uiścić, złożyła kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy. Sąd odrzucił skargę z powodu nieuiszczenia wpisu.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki po rozpoznaniu w dniu 2 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 26 stycznia 2022 r. nr 1001-IEE-1.711.143.2021.4.DE w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. eg
28 lutego 2022 r. R. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z 26 stycznia 2022 r. w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną.
19 kwietnia 2022 r. w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi spółka złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Postanowieniem z 25 maja 2022 r. starszy referendarz sądowy odmówił przyznania stronie skarżącej prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony stronie skarżącej 6 czerwca 2022 r.
13 czerwca 2022 r. od powyższego postanowienia spółka złożyła sprzeciw.
Postanowieniem z 30 czerwca 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie starszego referendarza sądowego z 25 maja 2022 r. Odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony stronie skarżącej 18 lipca 2022 r.
Wobec prawomocnie zakończonego postępowania w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych zarządzeniem z 2 sierpnia 2022 r. strona skarżąca została ponownie wezwana do usunięcia braków fiskalnych skargi w terminie siedmiu dni, pod rygorem jej odrzucenia przez uiszczenie wpisu sądowego od skargi, stosownie do treści zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 4 kwietnia 2022 r.
Odpis powyższego zarządzenia został doręczony stronie skarżącej na podany w skardze adres 16 sierpnia 2022 r.
Pomimo prawidłowo doręczonego wezwania strona skarżąca nie uzupełniła braków fiskalnych skargi. W zakreślonym terminie do uzupełnienia braków fiskalnych skargi, tj. 23 sierpnia 2022 r. w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi złożyła kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z treścią art. 230 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.), dalej p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 p.p.s.a.). W przypadku nieuiszczenia opłaty sądowej przy wniesieniu pisma do sądu przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Natomiast skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a.
Z akt sprawy wynika, że ponowne wezwanie do uzupełnienia braków fiskalnych skargi zostało doręczone stronie skarżącej na adres podany w skardze 16 sierpnia 2022 r. Oznacza to zatem, że siedmiodniowy termin do wykonania powyższego wezwania rozpoczął swój bieg od 17 sierpnia 2022 r., a upływał 23 sierpnia 2022 r. (wtorek). W zakreślonym terminie strona skarżąca nie uzupełniła braków fiskalnych skargi, złożyła natomiast 23 sierpnia 2022 r. kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Zauważyć jednak należy, że prawomocnym postanowieniem z 30 czerwca 2022 r., sygn. akt III SPP/Łd 38/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi utrzymał w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z 25 maja 2022 r. w przedmiocie odmowy przyznania stronie skarżącej prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Prawomocność postanowienia w sprawie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych oznacza obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu (por. postanowienie SN z 9 grudnia 2002 r., sygn. akt III RN 144/02 oraz postanowienie NSA z 10 lipca 2014 r., sygn. akt II OZ 667/14). Od obowiązku tego nie zwalnia strony ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, do czego strona ma prawo na podstawie art. 165 p.p.s.a. Ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu wystosowanym do strony po wydaniu prawomocnego postanowienia odmawiającego zwolnienia od kosztów, nie uchyla skutków tego prawomocnego rozstrzygnięcia na toczące się postępowanie (por. postanowienie NSA z 10 maja 2010r., sygn. akt II FZ 115/10, postanowienie NSA z 8 stycznia 2014r., sygn. akt II GZ 761/13, postanowienie NSA z dnia 11 kwietnia 2013r., sygn. akt I OSK 536/13).
Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie sądów administracyjnych poglądem, po bezskutecznym upływie siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu od skargi, określonym w zarządzeniu przewodniczącego, wydanym po uprawomocnieniu się postanowień o odmowie przyznania prawa pomocy, sąd winien odrzucić skargę na mocy art. 220 § 3 ustawy p.p.s.a. (por. m.in. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 października 2009 r., sygn. akt II OZ 869/09, z 16 grudnia 2011 r., sygn. akt I OZ 1047/11, z 7 lutego 2011 r., sygn. akt II FSK 2274/10 i powołane tam dalsze orzecznictwo). Konsekwencji nieuiszczenia wpisu od skargi nie niweczą dalsze czynności skarżącego w postaci kolejnych wniosków o prawo pomocy. Zarządzenie przewodniczącego wzywające do uiszczenia wpisu i postanowienie odrzucające skargę są konsekwencją wyczerpania toku postępowania w przedmiocie prawa pomocy z wniosku, który został prawomocnie, negatywnie załatwiony dla wnioskodawcy (por. wyrok NSA z dnia 7 lutego 2011 r., sygn. akt II FSK 2274/10, postanowienie NSA z dnia 16 września 2008 r., sygn. akt I FSK 1395/08).
Złożenie zatem kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy, w sytuacji gdy kwestia ta została już merytorycznie, prawomocnie rozstrzygnięta wskutek uprzedniego wniosku w tym przedmiocie, nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Ponowne złożenie wniosku, nawet w terminie przewidzianym dla uiszczenia wpisu, nie może bowiem uchylić skutków prawomocności pierwotnego rozstrzygnięcia w kwestii prawa pomocy (por. m.in. postanowienia NSA: z 8 maja 2007 r., sygn. akt II FSK 649/06, z 3 lutego 2009 r., sygn. akt I OZ 53/09; z 28 lipca 2009 r., sygn. akt I FZ 252/09 i z 7 lutego 2011 r., sygn. akt II FSK 2274/10. Podobnie wypowiadał się Sąd Najwyższy, m.in. w postanowieniach z 21 kwietnia 1999 r., sygn. I CKN 1461/98, publ. OSNC 1999, nr 11, poz. 196; z 23 lutego 1999 r., sygn. I CKN 1064/97, publ. OSNC 1999, nr 9, poz. 153.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę.
e.o.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło