III SA/Łd 367/16

Dnia 21 lipca 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Teresa Rutkowska Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski Protokolant starszy asystent sędziego Dominika Trella po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 lipca 2016 roku sprawy ze skargi K. J. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego oddala skargę. R.T. Decyzją z dnia [...]r. nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), art. 4 pkt 22 lit. a i lit. h, art. 92 a ust. 1-6, art. 92 c ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., póz. 1414 ze zm.), Ip. 6.2.1 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym i art.34 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego (Dz.U.UE.L. nr 60 poz. 1), Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w K z dnia [...]r. nr[...] o nałożeniu na K J kary pieniężnej w wysokości 5000 zł za nierejestrowanie za pomocą urządzenia rejestrującego lub cyfrowego urządzenia rejestrującego na wykresówce lub karcie kierowcy wskazań w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi. Organy administracji ustaliły następujący stan faktyczny: W dniu 7 grudnia 2015r. o godz.735 w C na drodze krajowej nr 1 inspektorzy drogowi [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w K zatrzymali do kontroli zespół pojazdów składający się z samochodu ciężarowego marki Renault nr rej. [...] oraz naczepy marki Schmitz nr rej.[...]. Pojazdem kierował Z M i wykonywał on transport drogowy w imieniu przedsiębiorcy A K J w Ł ul. W [...]. W czasie kontroli stwierdzono, że Z M nie rejestrował za pomocą urządzenia rejestrującego na karcie kierowcy prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi między godziną 2210 dnia 30 listopada 2015r. a godziną 2240 dnia 1 grudnia 2015r. W tym czasie przejechał około 4 kilometrów nie rejestrując swojej aktywności. Przesłuchano Z M, który zeznał, że w dniu 30 listopada 2015r. wieczorem przyjechał do firmy R w K na zaplanowany załadunek lecz spedytor wycofał ten załadunek i o godz.2210 wyjął wykresówkę. Odstał 24 godziny i po dokonaniu załadunku w dniu 1 grudnia 2015r. o godz.2240 założył wykresówkę. Bez wykresówki przejechał około 4 kilometrów. [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego w K uznał, że doszło do naruszenia przepisów transportu drogowego, o którym mowa w l.p. 6.2.1. załącznika do ustawy o transporcie drogowym i decyzją z dnia [...]r. wymierzył K J karę pieniężną w wysokości 5000 zł. Od wymienionej decyzji K J złożył odwołanie gdyż nie zgadza się z nałożoną karą. Organ I instancji nie przedstawił przepisu z którego wynika obowiązek rejestracji czasu pracy poza drogami publicznymi. Decyzją z dnia [...]r. Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu podniesiono, że zgodnie z treścią art.92a ust.1 ustawy z 6 września 2001r. o transporcie drogowym (Dz.U. z 2013r. poz.1414 ze zm.) podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem z naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu drogowego, podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 złotych do 10.000 złotych za każde naruszenie. W myśl art.92 ust.2 u.t.d. suma kar pieniężnych nałożonych za naruszenia stwierdzone podczas jednej kontroli drogowej nie może przekroczyć kwoty 10000 zł. Zgodnie z treścią art.92 ust.6 u.t.d. wykaz naruszeń obowiązków lub warunków, o których mowa w ust. 1, oraz wysokości kar pieniężnych za poszczególne naruszenia określa załącznik nr 3 do ustawy. W myśl art.4 pkt.22 lit. a i lit.h. ustawy o transporcie drogowym obowiązki lub warunki przewozu drogowego to obowiązki lub warunki wynikające z przepisów ustawy oraz rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz.Urz. UE L nr 370 poz.8) i rozporządzenia WE nr 561/2006. Zgodnie z treścią art. 34 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego (Dz.U.UE.L. nr 60 poz. 1): 1. Kierowcy stosują wykresówki lub karty kierowcy w każdym dniu, w którym prowadzą pojazd, począwszy od przejęcia pojazdu. Nie wyjmuje się wykresówki ani karty kierowcy z urządzenia rejestrującego przed zakończeniem dziennego okresu pracy, chyba że jej wyjęcie jest dopuszczalne z innych powodów. Wykresówka lub karta kierowcy nie może być używana przez okres dłuższy niż ten, na który jest przeznaczona. 2. Kierowcy odpowiednio chronią wykresówki lub karty kierowcy i nie używają zabrudzonych lub uszkodzonych wykresówek lub kart kierowcy. 3. Jeżeli w wyniku oddalenia się od pojazdu kierowca nie jest w stanie używać tachografu zainstalowanego w pojeździe, to okresy, o których mowa w ust. 5 lit. b) ppkt (ii), (iii) oraz (iv): a) jeśli pojazd wyposażony jest w tachograf analogowy - wprowadza się na wykresówkę ręcznie, w drodze automatycznej rejestracji lub innym sposobem, czytelnie i nie brudząc wykresówki; lub b) jeśli pojazd wyposażony jest w tachograf cyfrowy - wprowadza się na kartę kierowcy przy użyciu urządzenia do manualnego wprowadzania danych, w jakie wyposażony jest tachograf. Państwa członkowskie nie nakładają na kierowców obowiązku przedkładania formularzy potwierdzających ich czynności w trakcie oddalenia się od pojazdu. 4. Jeżeli w pojeździe wyposażonym w tachograf cyfrowy znajduje się więcej niż jeden kierowca, kierowcy ci zapewniają, aby ich karty kierowcy zostały włożone w odpowiednie czytniki tachografu. Jeżeli w pojeździe wyposażonym w tachograf analogowy znajduje się więcej niż jeden kierowca, kierowcy zmieniają odpowiednio wykresówki, aby właściwe informacje były zapisywane na wykresówce kierowcy prowadzącego pojazd. 5. Kierowcy: a) zapewniają zgodność czasu zapisywanego na wykresówce z czasem urzędowym/oficjalnym kraju rejestracji pojazdu; b) obsługują przełączniki umożliwiające osobną i wyraźną rejestrację następujących okresów: (i) pod symbolem grafika : czas prowadzenia pojazdu; (ii) pod symbolem grafika: "inna praca", która oznacza wszelkie czynności inne niż prowadzenie pojazdu, zgodnie z definicją zawartą w art. 3 lit. a) dyrektywy 2002/15/WE, a także wszelkie prace wykonywane dla tego samego lub innego pracodawcy w sektorze transportowym lub poza nim; (iii) pod symbolem grafika: "okresy gotowości" zgodnie z definicją w art. 3 lit. b) dyrektywy 2002/15/WE; (iv) pod symbolem grafika: przerwy lub odpoczynek. 6. Każdy kierowca pojazdu wyposażonego w analogowy tachograf nanosi na swoją wykresówkę następujące informacje: a) na początku używania wykresówki - swoje nazwisko i imię; b) datę i miejsce rozpoczęcia używania wykresówki oraz datę i miejsce zakończenia jej używania; c) numer rejestracyjny każdego pojazdu, do którego został przydzielony kierowca, zarówno na początku pierwszej jazdy zapisanej na wykresówce, jak i następnych, w przypadku zmiany pojazdu, w czasie używania tej samej wykresówki; d) wskazania licznika długości drogi: (i) przy rozpoczęciu pierwszej jazdy zarejestrowanej na wykresówce; (ii) przy zakończeniu ostatniej jazdy zarejestrowanej na wykresówce; (iii) w razie zmiany pojazdu w ciągu dnia pracy - wskazanie licznika w pierwszym pojeździe, do którego kierowca był przydzielony oraz wskazanie licznika w kolejnym pojeździe; e) czas, kiedy miała miejsce zmiana pojazdu. Organ odwoławczy uznał, że Z M w okresie od godz. 2210 dnia 30 listopada 2015r. do godz. 2240 dnia 1 grudnia 2015r. nie rejestrował za pomocą urządzenia rejestrującego na karcie kierowcy prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi. W tym czasie przejechał 4 kilometry. Stanowi to naruszenie przepisów transportu drogowego i uzasadniało wymierzenie kary pieniężnej w wysokości 5000 zł (l.p. 6.2.1 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym). Odnośnie zarzutu skarżącego to organ odwoławczy podniósł, że zgodnie z treścią art.4 lit.a rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego z Rady z dnia 15 marca 2006r., przewóz drogowy oznacza każdą podróż odbywaną w całości lub w części po drogach publicznych przez pojazd, z ładunkiem lub bez, używanym do przewozu osób lub rzeczy. Wymienione rozporządzenie ustanawia przepisy dotyczące prowadzenia pojazdu, przerw i okresów odpoczynku kierowców wykonujących przewóz drogowy rzeczy i osób. Dla ustalenia obowiązku rejestracji aktywności kierowcy kluczowe znaczenie ma okoliczność czy pojazd wyjeżdżał na drogę publiczną. Z zebranego materiału dowodowego wynika, że Z M podjechał na załadunek około 4 kilometrów po czym włożył wykresówkę i wyruszył w drogę powrotną do S. Podjazd pod załadunek miał związek z wykonywanym zleceniem przewozowym, które było wykonywane na drogach publicznych. Kierowca miał obowiązek rejestrowania na karcie kierowcy okresów, w których pojazd był prowadzony, czy też był załadowywany, rozładowywany lub przestawiany o ile tego dnia wyjeżdżał na drogę publiczną zaś w dniu 1 grudnia 2015r. Z M wyjeżdżał na drogę publiczną. Nadto w ocenie organu odwoławczego strona nie przedstawiła żadnych dowodów, że kwestionowany przejazd był poza drogami publicznymi. W ocenie organu odwoławczego skarżący nie przedstawił również żadnych dowodów na zaistnienie okoliczności wymienionych w art. 92c ust.1 pkt.1 ustawy o transporcie drogowym. Mając to na uwadze organ odwoławczy utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Na wymienioną decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi złożył K J zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego przez błędne zastosowanie art.4 lit.a rozporządzenia (WE) nr 561/2006. W uzasadnieniu podniesiono, że w zebranym materiale dowodowym brak jest informacji na temat momentu w którym nastąpił przejazd pojazdu bez włożonej wykresówki. Skoro kierowca oczekiwał na rozładunek ponad 24 godziny to uprawniona jest teza, że po dojechaniu na teren spedycji w firmie B wykorzystał przepisowy odpoczynek 11 – godzinny po czym przestawił pojazd ok. 4 kilometry na terenie spedycji (najprawdopodobniej pod rampę załadunkową) a następnie wykorzystał kolejny odpoczynek dobowy. Po zakończeniu drugiego odpoczynku pojazd został załadowany i z chwilą odjazdu spod rampy (już z włożoną wykresówką) rozpoczął się kolejny okres dziennej aktywności kierowcy. Organy nie wykazały, że przemieszczenie się pojazdu miało miejsce w czasie wykorzystywania przez kierowcę odpoczynku dobowego. W ocenie skarżącego przejazd miał miejsce poza drogami publicznymi gdy nie miał zastosowania obowiązek rejestracji aktywności kierowcy. Przejazd odbywał się pomiędzy dwoma odpoczynkami dobowymi. W związku z czym kierowca nie miał obowiązku rejestrować swojej aktywności. Organy błędnie zastosowały przepis art.4 lit. a rozporządzenia nr 561/2006 uznając, że niezarejestrowany na wykresówce przejazd jest częścią dziennego czasu prowadzenia pojazdu w dniu 30 listopada lub 1 grudnia 2015r. Organ administracji w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku -Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Natomiast, w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz.270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi: a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach. Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Badając legalność zaskarżonej decyzji sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego ani procesowego w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Podstawą prawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 6 września 2001r. o transporcie drogowym (Dz.U., z 2013r. poz.1414 ze zm.), dalej u.t.d, rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego (Dz.U. UE. L. nr 60 poz. 1) oraz rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) nr 2135/98 jak również uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz.Urz. UE L nr 102 poz.1 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 92a ust.1 ustawy z 6 września 2001r. podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem z naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu drogowego, podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 złotych do 10.000 złotych za każde naruszenie. W myśl art.92 ust.2 u.t.d. suma kar pieniężnych nałożonych za naruszenia stwierdzone podczas jednej kontroli drogowej nie może przekroczyć kwoty 10000 zł. Zgodnie z treścią art.92 ust.6 u.t.d. wykaz naruszeń obowiązków lub warunków, o których mowa w ust. 1, oraz wysokości kar pieniężnych za poszczególne naruszenia określa załącznik nr 3 do ustawy. W myśl art.4 pkt.22 lit. a i lit.h. ustawy o transporcie drogowym obowiązki lub warunki przewozu drogowego to obowiązki lub warunki wynikające z przepisów ustawy oraz rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz.Urz. UE L nr 370 poz.8) i rozporządzenia WE nr 561/2006. Zgodnie z treścią art. 34 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 1. Kierowcy stosują wykresówki lub karty kierowcy w każdym dniu, w którym prowadzą pojazd, począwszy od przejęcia pojazdu. Nie wyjmuje się wykresówki ani karty kierowcy z urządzenia rejestrującego przed zakończeniem dziennego okresu pracy, chyba że jej wyjęcie jest dopuszczalne z innych powodów. Wykresówka lub karta kierowcy nie może być używana przez okres dłuższy niż ten, na który jest przeznaczona. 2. Kierowcy odpowiednio chronią wykresówki lub karty kierowcy i nie używają zabrudzonych lub uszkodzonych wykresówek lub kart kierowcy. 3. Jeżeli w wyniku oddalenia się od pojazdu kierowca nie jest w stanie używać tachografu zainstalowanego w pojeździe, to okresy, o których mowa w ust. 5 lit. b) ppkt (ii), (iii) oraz (iv): a) jeśli pojazd wyposażony jest w tachograf analogowy - wprowadza się na wykresówkę ręcznie, w drodze automatycznej rejestracji lub innym sposobem, czytelnie i nie brudząc wykresówki; lub b) jeśli pojazd wyposażony jest w tachograf cyfrowy - wprowadza się na kartę kierowcy przy użyciu urządzenia do manualnego wprowadzania danych, w jakie wyposażony jest tachograf. Państwa członkowskie nie nakładają na kierowców obowiązku przedkładania formularzy potwierdzających ich czynności w trakcie oddalenia się od pojazdu. 4. Jeżeli w pojeździe wyposażonym w tachograf cyfrowy znajduje się więcej niż jeden kierowca, kierowcy ci zapewniają, aby ich karty kierowcy zostały włożone w odpowiednie czytniki tachografu. Jeżeli w pojeździe wyposażonym w tachograf analogowy znajduje się więcej niż jeden kierowca, kierowcy zmieniają odpowiednio wykresówki, aby właściwe informacje były zapisywane na wykresówce kierowcy prowadzącego pojazd. 5. Kierowcy: a) zapewniają zgodność czasu zapisywanego na wykresówce z czasem urzędowym/oficjalnym kraju rejestracji pojazdu; b) obsługują przełączniki umożliwiające osobną i wyraźną rejestrację następujących okresów: (i) pod symbolem grafika : czas prowadzenia pojazdu; (ii) pod symbolem grafika: "inna praca", która oznacza wszelkie czynności inne niż prowadzenie pojazdu, zgodnie z definicją zawartą w art. 3 lit. a) dyrektywy 2002/15/WE, a także wszelkie prace wykonywane dla tego samego lub innego pracodawcy w sektorze transportowym lub poza nim; (iii) pod symbolem grafika: "okresy gotowości" zgodnie z definicją w art. 3 lit. b) dyrektywy 2002/15/WE; (iv) pod symbolem grafika: przerwy lub odpoczynek. 6. Każdy kierowca pojazdu wyposażonego w analogowy tachograf nanosi na swoją wykresówkę następujące informacje: a) na początku używania wykresówki - swoje nazwisko i imię; b) datę i miejsce rozpoczęcia używania wykresówki oraz datę i miejsce zakończenia jej używania; c) numer rejestracyjny każdego pojazdu, do którego został przydzielony kierowca, zarówno na początku pierwszej jazdy zapisanej na wykresówce, jak i następnych, w przypadku zmiany pojazdu, w czasie używania tej samej wykresówki; d) wskazania licznika długości drogi: (i) przy rozpoczęciu pierwszej jazdy zarejestrowanej na wykresówce; (ii) przy zakończeniu ostatniej jazdy zarejestrowanej na wykresówce; (iii) w razie zmiany pojazdu w ciągu dnia pracy - wskazanie licznika w pierwszym pojeździe, do którego kierowca był przydzielony oraz wskazanie licznika w kolejnym pojeździe; e) czas, kiedy miała miejsce zmiana pojazdu. W myśl art.4 a.) rozporządzenia nr 561/2006 przewóz drogowy oznacza każdą podróż odbywaną w całości lub w części po drogach publicznych przez pojazd, z ładunkiem lub bez, używanym do przewozu osób lub rzeczy. Z przepisu art.34 ust.1 rozporządzenia nr 165/2014 wynika obowiązek kierowcy stosowania wykresówek od momentu przejęcia pojazdu do momentu zakończenia dziennego okresu pracy. Zasadą jest zakaz wyjmowania wykresówki przed zakończeniem dziennego okresu pracy. Oznacza to, że w każdym 24-godzinnym okresie od przejęcia pojazdu przez kierowcę na wykresówce muszą być zaznaczone nie tylko okresy prowadzenia pojazdu ale także okresy odpoczynku oraz inne okresy wymienione w art.34 ust.5 rozporządzenia nr 165/2014. Jest to niezbędne z uwagi na konieczność zapewnienia kontroli między innymi okresu odpoczynku. Generalnie wykresówki nie wyjmuje się z urządzenia przed zakończeniem dziennego okresu pracy chyba, że jej wyjęcie jest dopuszczalne z innych powodów. Przykładowo wykresówka włożona o godz.1800 powinna pozostać w urządzeniu do tej samej godziny (tzn. do 1800) w dniu następnym (por. wyroki WSA w Gorzowie Wlkp. z 10 listopada 2015r. w spr. II SA/Go 666/15 i z 5 grudnia 2013r. w spr. II SA/Go 924/13, wyrok WSA w Gliwicach z 30 stycznia 2014r. w spr. II SA/Gl 1230/13 i WSA w Warszawie z 1 sierpnia 2005r. w spr. VI SA/Wa 743/05). W rozpoznawanej sprawie Z M w dniu 30 listopada 2015r. o godz.2210 na terenie firmy B w K wyjął wykresówkę i włożył ją do urządzenia rejestrującego w dniu 1 grudnia 2015r. o godz.2240 po dokonaniu załadunku. W okresie kiedy była wyjęta wykresówka przejechał około 4 kilometry. Z.M nie był uprawniony do wyjmowania wykresówki przez zakończeniem dziennego okresu pracy. Z zebranego materiału dowodowego wynika, że przejął on pojazd w dniu 30 listopada 2015r. o godz.1400 kiedy to wyjechał ze S a więc 24-godzinny okres upłynął o godz.1400 w dniu 1 grudnia 2015r. Nie miał on prawa wyjmować wcześniej wykresówki gdyż na wykresówce rejestrowane są wszystkie okresy aktywności kierowcy (okresy prowadzenia pojazdu, okresy odpoczynku i inne). Mimo to Z. .M wyjął wykresówkę, przejechał bez niej 4 kilometry, dokonał załadunku towaru i włożył ją dopiero po załadunku przed wyruszeniem w drogę powrotną do S. W istocie w okresie od godz.2210 w dniu 30 listopada 2015r. do godz.2240 w dniu 1 grudnia 2015r. nie były rejestrowane dane dotyczące prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi. Brak rejestracji wymienionych danych na karcie kierowcy stanowi naruszenie art.34 ust.1 rozporządzenia nr 165/2014. Organy administracji słusznie uznały, że doszło do naruszenia przepisów z zakresu transportu drogowego i wymierzyły karę pieniężną w wysokości 5000 zł (l.p.6.2.1. załącznika nr 3 do u.t.d.). Sąd nie podzielił poglądu podniesionego w skardze, że nie doszło do naruszenia przepisów z zakresu transportu drogowego gdyż przejazd pojazdu bez wykresówki miał miejsce pomiędzy dwoma odpoczynkami dobowymi kierowcy i odbył się poza drogą publiczną a więc w miejscu gdzie nie ma obowiązku rejestracji aktywności kierowcy. Z przepisu art.4 lit.a rozporządzenia nr 561/2006 wynika, że przewozem drogowym jest podróż odbywana chociażby w części po drogach publicznych. Przykładowo nawet wówczas gdy podróż odbywa się w 10% po drogach publicznych a w 90% poza tymi drogami to jest to przewóz w rozumieniu wymienionego przepisu. Błędny jest pogląd wyrażony w skardze, że Z.M nie miał obowiązku rejestracji swojej aktywności gdyż przejazd bez wykresówki (4 km) miał miejsce poza drogą publiczną. Z M wykonywał przewóz drogowy odbywając podróż zarówno po drogach publicznych (przejazd ze S do K oraz powrót z K do S) jak również poza drogą publiczną (teren firmy B w K). Skoro zatem znaczna część podróży odbywała się po drogach publicznych to wykonywany był przewóz drogowy w rozumieniu art.4 lit.a rozporządzenia nr 561/2006 a tym samym istniał obowiązek rejestracji aktywności kierowcy przez cały okres przewozu. Przyjęcie poglądu skarżącego oznaczałoby, że kierowca miałby obowiązek stosować wykresówki jedynie prowadząc pojazd po drodze publicznej zaś z chwilą zjazdu z tej drogi (np. na teren firmy spedycyjnej) mógłby wyjąć wykresówkę i ponownie ją włożyć powracając na drogę publiczną. Przyjęcie takiego poglądu stanowiłoby naruszenie art.34 ust.1 rozporządzenia nr 165/2014 i art.4 lit.a rozporządzenia nr 561/2006. Sąd również nie podzielił poglądu podniesionego w skardze, że przejazd 4 km bez wykresówki był dopuszczalny bo odbył się pomiędzy dwoma odpoczynkami dobowymi kierowcy. Przede wszystkim należy podnieść, że nie wiadomo w jakich okresach Z M korzystał z dziennego okresu odpoczynku a kiedy przejechał 4 km bez wykresówki bo przez ponad dobę nie była rejestrowana aktywność kierowcy. Jedynie na podstawie wykresówki można byłoby stwierdzić kiedy kierowca korzystał z odpoczynku a kiedy prowadził pojazd przez 4 kilometry. Skoro Z.M z naruszeniem obowiązujących przepisów wyjął wykresówkę i w tym czasie prowadził pojazd to nie można sprawdzić podanych przez skarżącego informacji dotyczących aktywności kierowcy. W ocenie sądu nie może być tak, że kierowca z naruszeniem obowiązujących przepisów wyjmuje wykresówkę na okres ponad 24 godziny, w tym czasie przejeżdża ok. 4 kilometry a następnie przewoźnik podnosi, że wszystko było w porządku bo przejazd bez wykresówki miał miejsce między dwoma dobowymi odpoczynkami. Informacji takich nie można sprawdzić w sytuacji gdy wykresówka była wyjęta z urządzenia. Z M nie miał prawa wyjmować wykresówki w trakcie przewozu drogowego i prowadzić pojazd bez wykresówki przez 4 km. Zarzut skargi w tym zakresie nie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie nie miała miejsca sytuacja zwalniająca skarżącego od odpowiedzialności, o której mowa w art.92c ust.1 u.t.d. W skardze nie został podniesiony zarzut naruszenia tego przepisu. W związku z czym sąd odstąpił od szerszych rozważań dotyczących art.92c ust.1 u.t.d. Wspomnieć tylko należy, że odpowiedzialność przedsiębiorstwa transportowego jest zbliżona do odpowiedzialności na zasadzie ryzyka. Przewoźnik bowiem organizuje pracę kierowców, wydaje im polecenia, nadzoruje ich pracę i kontroluje i powinien to czynić tak aby nie dochodziło do naruszeń obowiązujących przepisów. Przewoźnik posiada instrumenty prawne i faktyczne dla zapewnienia należytego wykonywania obowiązków przez kierowców tak aby nie naruszali oni prawa. Ponosi on odpowiedzialność za naruszenie przepisów przez pracowników zaś zwolnienie się od tej odpowiedzialności następuje tylko w przypadkach enumeratywnie określonych w art.92 c ust.1 u.t.d. Wymieniony przepis ma charakter wyjątkowy i podlega interpretacji ścieśniającej. Na przewoźniku spoczywa ciężar wykazania, że miał miejsce przypadek określony w art.92 c ust.1 u.t.d. Przedsiębiorstwo transportowe jest zatem zobowiązane do wykazania, że dołożyło należytej staranności organizując pracę i nie miało wpływu na naruszenie prawa przez kierowcę przy czym brak takiego wpływu musi istnieć realnie. Przez należytą staranność należy natomiast rozumieć uczynienie wszystkiego czego można rozsądnie wymagać od przewoźnika organizującego przewóz a jedynie wskutek niezależnych okoliczności lub nadzwyczajnych zdarzeń doszło do naruszenia prawa.(por. wyroki NSA z 9 listopada 2011r. w spr. II GSK 1117/10, z 17 listopada 2010r. w spr. II GSK 976/09, z 6 kwietnia 2011r. w spr. II GSK 404/10, z 6 lipca 2011r. w spr. II GSK 716/10 i z 17 kwietnia 2013r. w spr. II GSK 137/12, wyrok WSA w Gliwicach z 4 września 2013r. w spr. II SA/Gl 806/13 oraz wyroki WSA w Olsztynie z 18 grudnia 2012r. w spr. II SA/Ol 1328/12 i z 31 października 2013r. w spr. II SA/Ol 669/13). W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca nie wykazała żadnej z okoliczności, o której mowa w art.92 c ust.1 u.t.d. W szczególności nie zostało wykazane, że K J dołożył należytej staranności wymaganej przy organizowaniu przewozów zaś do naruszenia prawa doszło wskutek niezależnych okoliczności lub nadzwyczajnych zdarzeń. W skardze brak jest rozważań w tym zakresie. W związku z czym sąd uznał, że w niniejszej sprawie nie miało miejsca naruszenie art.92 c ust.1 ustawy z 6 września 2001r. Reasumując sąd uznał, że skarga nie jest zasadna. Przeprowadzone postępowanie dowodowe wykazało, że doszło do naruszenia przepisów z zakresu transportu drogowego polegające na tym ,że Z M nie rejestrował za pomocą urządzenia rejestrującego na karcie kierowcy prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi. Organy administracji trafnie wymierzyły karę pieniężną za to naruszenia. Rozpoznając sprawę sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego, bądź przepisów postępowania administracyjnego mogących mieć wpływ na wynik sprawy. Z tych wszystkich względów, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd oddalił skargę K J. k.p.