II SA/Ol 631/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Jezielska Sędziowie Sędzia WSA Ewa Osipuk (spr.) Sędzia WSA Tadeusz Lipiński Protokolant St. sekretarz sądowy Grażyna Wojtyszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 listopada 2013 r. sprawy ze skargi Gminy na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie zatwierdzenia konkursu na stanowisko dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego 1. uchyla zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze; 2. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącej Gminy kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; 3. orzeka, że zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze nie podlega wykonaniu. WSA/wyr.1 – sentencja wyroku Zarządzeniem nr x z dnia 9 kwietnia 2013 r., Burmistrz Biskupca, działając na podstawie § 8 ust. 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznej szkoły lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej (Dz. U. nr 60, poz. 373 z późn. zm.), zatwierdziła konkurs na stanowisko dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego nr x w Biskupcu, zwanego dalej również "Zespołem", przeprowadzony w dniu 8 kwietnia 2013 r. przez Komisję Konkursową, powołaną zarządzeniem nr 103/2013 Burmistrza Biskupca z dnia 29 marca 2013 r. - zmienionym zarządzeniem nr 111/2013 z dnia 8 kwietnia 2013 r. - w sprawie powołania komisji konkursowej dla wyłonienia kandydata na dyrektora Zespołu Szkolno - Przedszkolnego nr x w Biskupcu, prowadzonego przez Gminę Biskupiec. W uzasadnieniu zarządzenia podano, że w dniu 8 kwietnia 2013 r. Komisja Konkursowa przeprowadziła postępowanie konkursowe na stanowisko dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego nr 1 w Biskupcu, w wyniku którego nie wyłoniono kandydata na to stanowisko. Po zapoznaniu się z protokołem z postępowania konkursowego i przekazaną przez komisję dokumentacją, organ prowadzący nie dopatrzył się nieprawidłowości, które mogłyby mieć wpływ na wynik konkursu. Wojewoda Warmińsko Mazurski, rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia 5 czerwca 2013 r., stwierdził nieważność powyższego zarządzenia w sprawie zatwierdzenia konkursu na stanowisko dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego nr x w Biskupcu. Organ nadzoru podniósł, że rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia 21 maja 2013 r. stwierdził nieważność zarządzenia nr 111/2013 Burmistrza Biskupca z dnia 8 kwietnia 2013 r. w sprawie zmiany zarządzenia nr 103/2013, dotyczącego powołania komisji konkursowej dla wyłonienia kandydata na dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego nr 1 w Biskupcu, prowadzonego przez Gminę Biskupiec, gdyż rażąco naruszało ono art. 36 a ust. 6 pkt 3 lit. a w związku z art. 36 a ust. 9 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz.U. z 2004 r., Nr 256, poz. 2572 z późn. zm.). W ocenie Wojewody, skoro komisja konkursowa działała w składzie sprzecznym z obowiązującymi przepisami, to nie mogła skutecznie przeprowadzić postępowania konkursowego w sprawie wyłonienia kandydata na dyrektora Zespołu. Konsekwencją powyższego było stwierdzenie nieważności zarządzenia nr xx. Organ nadzoru podniósł ponadto, że w toku postępowania konkursowego w istotny sposób naruszone zostały przepisy rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznej szkoły lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej. Nie zawiadomiono bowiem wszystkich członków komisji o terminie posiedzenia komisji konkursowej nie później niż 7 dni przed terminem posiedzenia oraz nie odrzucono oferty kandydata, który przedłożył zaświadczenie lekarskie o braku przeciwwskazań zdrowotnych do wykonywania pracy na stanowisku kierowniczym wydane przez lekarza chorób wewnętrznych. Wojewoda wyjaśnił, że zaświadczenie to mogło być wydane wyłącznie przez lekarzy, o których mowa w § 7 rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 30 maja 1996 r. w sprawie przeprowadzania badań lekarskich pracowników, zakresu profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracownikami oraz orzeczeń lekarskich wydawanych do celów przewidzianych w Kodeksie pracy (Dz. U. nr 69, poz. 332, z późn. zm.), to jest uprawnionych w szczególności do wykonywania badań profilaktycznych. W skardze, złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, Gmina Biskupiec zarzuciła zaskarżonemu rozstrzygnięciu nadzorczemu naruszenie art. 7, art. 77 i art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267, dalej powoływanej również jako K.p.a.) w zw. z art. 91 ust. 5 ustawy o samorządzie gminnym, przez nieuwzględnienie wszystkich okoliczności sprawy istotnych dla oceny zgodności zarządzenia nr x z prawem i błędne przyjęcie, że akt ten został wydany na podstawie postępowania konkursowego przeprowadzonego z naruszeniem prawa. Skarżąca podniosła też zarzut naruszenia art. 36a ust. 9 pkt 1 w zw. z art. 36a ust. 6 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty, poprzez przyjęcie, że postępowanie konkursowe dla wyłonienia kandydata na dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego nr x w Biskupcu zostało przeprowadzone przez komisję konkursową, do której nieprawidłowo wybrano wspólnego przedstawiciela łączonych Rad Pedagogicznych Szkoły Podstawowej nr 2 i Przedszkola nr x "[...]". Wskazała też na uchybienie art. 36 ust. 3 ustawy o systemie oświaty w zw. § 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 27 października 2009 r. w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać osoba zajmująca stanowisko dyrektora oraz inne stanowisko kierownicze w poszczególnych typach publicznych szkół i rodzajach publicznych placówek (Dz.U. Nr 184, poz. 1436 z późn. zm.) i § 7 ust. 7 rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 30 maja 1996 r. w sprawie przeprowadzania badań lekarskich pracowników (...), poprzez przyjęcie, że zaświadczenie lekarskie o braku przeciwwskazań zdrowotnych do wykonywania pracy na stanowisku kierowniczym nie mogło być wydane przez lekarza chorób wewnętrznych, to jest lekarza posiadającego specjalizację w dziedzinie medycyny ogólnej, mimo że na stanowisku pracy nie stwierdzono występowania czynników szkodliwych dla zdrowia lub warunków uciążliwych. Skarżąca zarzuciła ponadto Wojewodzie naruszenie § 3 ust. 1 rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznej szkoły lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej poprzez przyjęcie, że ważność zarządzenia uzależniona była od zawiadomienia uczestników o terminie posiedzenia komisji konkursowej na 7 dni przed tym terminem. Mając na uwadze powyższe, Gmina wniosła o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego i zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Skarżąca podniosła, że przyjęte za prejudykat rozstrzygnięcie Wojewody z dnia 21 maja 2013 r. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zarzucając, że zostało ono wydane z uchybieniem licznym wymogom prawnym. Okoliczność ta powoduje, że ustalenia dotyczące zgodności z prawem zarządzenia Burmistrza Biskupca nr xx, są nierzetelne i nie zostały poparte istniejącymi faktami, a w konsekwencji rozstrzygnięcie narusza art. 7, art. 77 i art. 107 K.p.a. W ocenie skarżącej, nie uzasadnia stwierdzenia nieważności zarządzenia nr xx zarzut zaniechania zawiadomienia przez skarżącą wszystkich członków komisji konkursowej o terminie posiedzenia nie później niż 7 dni przed terminem posiedzenia. Wojewoda pominął bowiem, że termin posiedzenia komisji konkursowej znany był już 25 marca 2013 r., a poszczególne podmioty zostały o nim poinformowane jeszcze przed wytypowaniem członków komisji. Skarżąca wskazała, że niezawinione przez nią trudności, jakie napotkał proces ich wyłaniania, uniemożliwiły ponowne pisemne powiadomienie wybranych już członków komisji konkursowej o terminie posiedzenia, co jednak pozostało bez wpływu na frekwencję na posiedzeniu w dniu 8 kwietnia 2013 r., w którym uczestniczyli wszyscy członkowie komisji konkursowej. Z tych względów nie doszło do sprzeczności zarządzenia z § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z 8 kwietnia 2010 r. Ewentualne uchybienie może stanowić tylko nieistotne naruszenie prawa w rozumieniu art. 91 ust. 4 ustawy o samorządzie gminnym. Skarżąca wywiodła też, że zarzut naruszenia prawa przez nieodrzucenie oferty kandydata, który przedłożył zaświadczenie lekarskie o braku przeciwwskazań do wykonywania pracy na stanowisku kierowniczym wydane przez lekarza chorób wewnętrznych, wynikał z błędnej wykładni § 7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej. Wojewoda nie wziął bowiem pod uwagę charakteru zadań wynikających z pełnienia funkcji dyrektora zespołu szkolno-przedszkolnego i pominął wyjątek zawarty w ust. 7 powołanego § 7, zgodnie z którym badania profilaktyczne pracowników, u których na stanowisku pracy nie stwierdzono występowania czynników szkodliwych dla zdrowia lub warunków uciążliwych, wymienionych we wskazówkach metodycznych, mogą przeprowadzać również lekarze posiadający specjalizację w dziedzinie medycyny ogólnej lub medycyny rodzinnej. Zaświadczenie wydane przez lekarza internistę - posiadającego specjalizację z zakresu medycyny ogólnej, wypełnia więc wymogi wynikające z powołanego wyżej przepisu i stanowi dostateczny dowód spełnienia wymogu, wynikającego z rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z 2009 r., warunków zdrowotnych, niezbędnych do wykonywania pracy na stanowisku kierowniczym. W odpowiedzi na skargę, Wojewoda Warmińsko-Mazurskiego, wniósł o jej oddalenie jako nieuzasadnionej. Stwierdził, że przyjęta przez niego interpretacja rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznej szkoły lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej, w zakresie powiadomienia członków komisji konkursowej o terminie posiedzenia i składanych przez kandydatów na stanowisko dyrektora dokumentów, była prawidłowa. Zarządzeniem z dnia 23 października 2013 r. pełnomocnik organu został wezwany do przedłożenia w terminie 7 dni, dokumentów wskazujących, że jeden z kandydatów w konkursie przedłożył zaświadczenie lekarskie niespełniające wymagań, określonych rozporządzeniem Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 30 maja 1996 r. w sprawie przeprowadzania badań lekarskich pracowników (...). Pełnomocnik Wojewody, w piśmie procesowym z dnia 29 października 2013 r. wyjaśniła, że do odpowiedzi na skargę załączono wszystkie dokumenty, którymi dysponował organ w przedmiotowej sprawie. Jednocześnie podniosła, że we "wskazówkach metodycznych", stanowiących załącznik nr 1 do rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 30 maja 1996 r. w sprawie przeprowadzania badań lekarskich pracowników (...) wymienia się m.in. jako czynnik szkodliwy lub uciążliwy niekorzystne czynniki społeczne w postaci zagrożenia wynikającego z pracy na stanowiskach decyzyjnych i związanych z odpowiedzialnością (pkt V ppkt 1 lit. b) i do takiego rodzaju stanowisk należy zaliczyć stanowisko dyrektora utworzonego Zespołu Szkolno-Przedszkolnego. Tym samym, nie jest dopuszczalne, w ocenie organu nadzoru, przyjęcie, że w przypadku przedmiotowego konkursu można było uznać za spełniające wymogi § 1 ust. 12 pkt 4 lit. f rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznej szkoły lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej, zaświadczenie o braku przeciwwskazań zdrowotnych do wykonywania pracy na stanowisku kierowniczym - wystawione przez lekarza chorób wewnętrznych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Przedmiotem zaskarżenia jest rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Warmińsko – Mazurskiego z dnia 5 czerwca 2013 r., którym stwierdzono nieważność zarządzenia Burmistrza Biskupca nr x z dnia 8 kwietnia 2013 r. wydanego w sprawie zatwierdzenia konkursu na stanowisko dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego nr x w Biskupcu, przeprowadzonego w dniu 9 kwietnia 2013 r. przez Komisję Konkursową, powołaną zarządzeniem nr xx Burmistrza Biskupca z dnia 29 marca 2013 r., zmienionym zarządzeniem nr xxx z dnia 8 kwietnia 2013 r. Podstawę prawną kontrolowanego rozstrzygnięcia nadzorczego stanowi art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594 z późn. zm.), zgodnie z którym uchwała lub zarządzenie organu gminy sprzeczne z prawem są nieważne. O nieważności uchwały lub zarządzenia w całości lub w części orzeka organ nadzoru w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia doręczenia uchwały lub zarządzenia, w trybie określonym w art. 90. W przypadku nieistotnego naruszenia prawa organ nadzoru nie stwierdza nieważności uchwały lub zarządzenia, ograniczając się do wskazania, iż uchwałę lub zarządzenie wydano z naruszeniem prawa (ust. 4). Jak wynika z treści przytoczonych przepisów, wojewoda rozstrzygając o nieważności uchwały lub zarządzenia, winien wykazać, że akt ten istotnie narusza prawo. W judykaturze przyjmuje się, że do istotnych wad, skutkujących stwierdzeniem nieważności uchwały w trybie nadzoru, zalicza się między innymi naruszenie przepisów wyznaczających kompetencję organów samorządu do podejmowania uchwał, naruszenie podstawy prawnej podjętej uchwały, naruszenie przepisów prawa ustrojowego oraz prawa materialnego poprzez wadliwą ich interpretację oraz przepisów regulujących procedury podejmowania uchwał (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 28 sierpnia 2012 r., sygn. akt I SA/Rz 698/12, LEX nr 1217635; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 11 września 2012 r., sygn. akt I SA/Łd 861/12, LEX nr 1281429). Rozstrzygnięcia te, zgodnie z art. 98 ust. 1, podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego z powodu niezgodności z prawem. Podnieść należy, że rozpoznając sprawę ze skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze sąd administracyjny ocenia jego legalność, mając na względzie nie tylko przywołane w nim, jako podstawa prawna, przepisy prawa materialnego, ale także jego zgodność z przepisami postępowania administracyjnego. W literaturze przedmiotu przyjmuje się bowiem, że podstawą do uchylenia aktu nadzoru powinno być każde naruszenie prawa, bez względu na jego materialnoprawny lub procesowy charakter (zob. T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 2004, s. 312). Z art. 91 ust. 5 ustawy o samorządzie gminnym wynika, że w postępowaniu nadzorczym stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Odpowiednie stosowanie przepisów K.p.a. należy rozumieć jako unormowanie pomocnicze, wszędzie tam gdzie ustawa o samorządzie gminnym nie reguluje cech rozstrzygnięcia nadzorczego oraz zasad i trybu postępowania nadzorczego (tak NSA w wyrokach z dnia 27 czerwca 2006 r., sygn. akt II OSK 447/06 i z dnia 17 stycznia 2013 r., sygn. akt II GSK 1903/11). Podkreślenia wymaga, że odpowiednie stosowanie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego nie może być dowolne i nie może prowadzić do odrzucenia podstawowych zasad procedury administracyjnej, w tym zasady dążenia do ustalenia prawdy obiektywnej. Dodać należy, że stosownie do art. 91 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym, rozstrzygniecie nadzorcze stwierdzające nieważność uchwały rady gminy powinno zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne, z którego winno jednoznacznie wynikać, że zakwestionowane postanowienia nadzorowanego aktu organu gminy pozostają w sprzeczności z oznaczonym przepisem prawa (zob. np. wyrok NSA z dnia 24 września 2002 r., sygn. akt II SA/Wr 3142/01, OSS 2003/3175; wyrok NSA z dnia 21 maja 2001 r., sygn. akt SA/Kr 541/01, OSS 2002/1/118; wyrok NSA z dnia 18 kwietnia 2000 r., sygn. akt III SA 397/00, ONSA 2001/3/117). Wobec powyższego, w rozstrzygnięciu nadzorczym, Wojewoda winien przedstawić wszystkie okoliczności faktyczne, istotne w sprawie. Nie będzie wystarczające wskazanie, że dany przepis został naruszony, ale konieczne jest wykazanie, na czym to naruszenie polega i w czym się wyraża. Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów stwierdzić należy, że zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze zostało podjęte z naruszeniem przepisów prawa, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W kontrolowanej sprawie zasadniczym argumentem organu nadzoru przemawiającym za koniecznością stwierdzenia nieważności przedmiotowego zarządzenia Burmistrza był fakt, że Wojewoda stwierdził w dniu 21 maja 2013 r. nieważność zarządzenia nr x Burmistrza Biskupca z dnia 8 kwietnia 2013 r. zmieniającego zarządzenie w sprawie powołania komisji konkursowej dla wyłonienia kandydata na dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego nr x w Biskupcu, prowadzonego przez Gminę Biskupiec. Uznanie przez organ nadzoru, że Komisja Konkursowa działała w nieprawidłowo powołanym składzie skutkowało uchyleniem zarządzenia, zatwierdzającego konkurs przeprowadzony przez tę Komisję. W tym miejscu należy stwierdzić, że po rozpoznaniu skargi Gminy Biskupiec, tut. Sąd wyrokiem z dnia 5 listopada 2013 r., sygn. akt II SA/Ol 630/13, uchylił rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Warmińsko - Mazurskiego z dnia 21 maja 2013 r. z uwagi na niewyjaśnienie wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych. W tej sytuacji, przedwczesna jest ocena, że Komisja Konkursowa powołana zarządzeniem nr x Burmistrza Biskupca działała niezgodnie z prawem, konsekwencją czego było stwierdzenie Wojewody, że konkurs na stanowisko dyrektora Zespołu Szkolno – Przedszkolnego był nieskutecznie przeprowadzony. Wojewoda, uzasadniając zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze, wskazał dodatkowo na błędne przyjęcie przez komisję konkursowa oferty kandydata, który przedłożył nieprawidłowe zaświadczenie lekarskie o braku przeciwwskazań do wykonywania pracy na stanowisku kierowniczym. Zaświadczenie to, jak podał organ nadzoru, wydane zostało przez lekarza chorób wewnętrznych, a nie przez lekarza, o którym mowa w § 7 rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 30 maja 1996 r. w sprawie przeprowadzania badań lekarskich pracowników, zakresu profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracownikami oraz orzeczeń lekarskich wydawanych do celów przewidzianych w Kodeksie pracy. Sąd nie mógł ocenić prawidłowości tego zarzutu, gdyż w aktach administracyjnych nie ma tego dokumentu, wobec czego nie wiadomo, jaka była rzeczywista treść zakwestionowanego zaświadczenia i kto je podpisał. Jedynie na kserokopiach załącznika nr 1 i nr 2 do protokołu Komisji Konkursowej - arkuszy badania oferty nr 1 (arkuszy pomocniczych dla członków Komisji) przy punkcie 6, dotyczącym spełnienia przez kandydata wymogu posiadania stanu zdrowia niezbędnego do wykonywania pracy na stanowisku kierowniczym, są odręczne uwagi, że zaświadczenie lekarskie wydane zostało przez lekarza chorób wewnętrznych. Powyższy materiał dowodowy jest niewystarczający do przesądzenia, że rzeczywiście kandydat przedłożył zaświadczenie wystawione przez nieuprawnionego lekarza i podejmując uchwałę o dopuszczeniu tego kandydata do postępowania konkursowego komisja naruszyła § 4 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznej szkoły lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej. Ponadto, w aktach administracyjnych brak jest ogłoszenia o konkursie, co nie pozwala na weryfikację prawidłowości jego sporządzenia. Zgodnie bowiem z § 1 ust. 2 pkt 4 lit. f powołanego wyżej rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010 r., ogłoszenie konkursu winno zawierać wskazanie wymaganych dokumentów, w tym zaświadczenia lekarskiego o braku przeciwwskazań zdrowotnych do wykonywania pracy na stanowisku kierowniczym. Nie wiadomo więc, do złożenia jakich dokumentów zobowiązani byli - na podstawie ogłoszenia konkursu na stanowisko dyrektora Zespołu Szkolno – Przedszkolnego nrx w Biskupcu - kandydaci na to stanowisko. Wydanie rozstrzygnięcia nadzorczego bez uprzedniego wyczerpującego zgromadzenia i rozpatrzenia całego materiału dowodowego narusza art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a. Sąd nie podziela również stanowiska organu o innym, istotnym naruszeniu prawa w toku postępowania konkursowego, polegającym na niezawiadomieniu wszystkich członków komisji o terminie jej posiedzenia nie później niż 7 dni przed terminem posiedzenia. Ustawa o systemie oświaty, w art. 36a ust. 12 upoważniła właściwych ministrów do określenia, w drodze rozporządzenia, regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora szkoły lub placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej, z uwzględnieniem w szczególności sposobu ogłaszania konkursu oraz sposobu nadzorowania prawidłowości postępowania konkursowego przez organ prowadzący szkołę lub placówkę. Taka delegacja ustawowa nie obejmowała umocowania do określenia w drodze rozporządzenia żadnych terminów zawitych. Przepis § 3 ust. 1 rozporządzenia w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznej szkoły lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej przewiduje, że przewodniczący komisji ustala termin i miejsce posiedzenia komisji, o czym powiadamia na piśmie członków komisji oraz kandydatów, nie później niż na 7 dni przed terminem posiedzenia. Przepis ten nie przyznaje członkom komisji ani kandydatom jakichkolwiek uprawnień możliwych do zrealizowania w podanym tam terminie, lecz wskazuje jedynie obowiązek określonego zachowania się. Nie określa też żadnych skutków niedochowania takiego terminu. Takich skutków nie można też wyinterpretować w drodze wykładni. Treść tego przepisu dowodzi bez wątpienia, że jego celem jest zapewnienie udziału kandydatom w postępowaniu konkursowym i zapewnienie sprawnego toku pracy komisji konkursowej, jednakże nie da się z tego wyprowadzić wniosku, że niezachowanie tego terminu ma prowadzić do wygaśnięcia prawa do dalszego prowadzenia postępowania konkursowego. Z powyższych względów należy przyjąć, że powyższy termin ma charakter procesowy instrukcyjny, a nie materialnoprawny. Samo naruszenie takiego terminu automatycznie nie stwarza zatem ani dla komisji ani dla uczestników postępowania żadnych konsekwencji ani uprawnień (zob. wyrok NSA z dnia 25 stycznia 2011 r. sygn.. akt I OSK 1919/10). Powyższe nie oznacza jednak, by przekroczenie tego terminu nigdy nie mogło wywołać jakichkolwiek skutków. Kwestie te mogą być badane w każdej sprawie indywidualnie, ale pod kątem ewentualnej możliwości zastosowania § 8 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010 r. Jak wynika jednak z załączonych dokumentów, w pracach Komisji brali udział wszyscy jej członkowie, a w postępowaniu konkursowym uczestniczyli wszyscy kandydaci, co oznacza, że niezachowanie powyższego terminu pozostawało bez wpływu na wynik postępowania konkursowego. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 148 p.p.s.a., uchylono zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze. Sąd podjął rozstrzygnięcie w przedmiocie wykonalności zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego na podstawie art. 152 p.p.s.a. O kosztach postępowania Sąd orzekł zgodnie z art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a.