II SA/Po 1225/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi K. E. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w wysokości 500 zł (słownie: pięciuset złotych). /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak Skarga K. E. na bliżej opisaną w rubrum niniejszego postanowienia decyzję została wniesiona (podpisana) przez reprezentującego stronę pełnomocnika zawodowego - adwokata, który wcześniej zgłosił swój udział w sprawie administracyjnej na etapie postępowania odwoławczego (k. 28, 29 akt adm. II inst.). Do skargi nie zostało dołączone pełnomocnictwo potwierdzające umocowanie adwokata do reprezentowania skarżącej w niniejszej sprawie, jak również nie zostały dołączone wymagane odpisy skargi ani wpis, wobec czego pełnomocnik został wezwany w dniu 19 listopada 2014 r. (data doręczenia wezwania w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 listopada 2014 r. – k. 1, 14,17) m.in. do usunięcia braków skargi poprzez nadesłanie 5 odpisów skargi (poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych), a także złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed sądem administracyjnym – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Wezwanie było opatrzone pouczeniem o rygorze odrzucenia skargi. W dniu 20 listopada 2014 r. został w przedmiotowej sprawie uiszczony wpis od skargi, natomiast nie zostały uzupełnione pozostałe braki formalne (k. 18). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm., dalej: p.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z takich wymogów jest określony w art. 47 § 1 p.p.s.a. obowiązek dołączenia do pisma odpowiedniej liczby jego odpisów, celem doręczenia ich wszystkim stronom (również uczestnikom, z uwagi na brzmienie art. 33 § 1 p.p.s.a.) postępowania, jest spełniony, jeżeli dołączone odpisy (lub ksero- bądź fotokopie) są poświadczone za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie popisane. Innym wymogiem jest z kolei wyartykułowany w art. 37 § 1 i art. 46 § 3 p.p.s.a. obowiązek dołączenia przez pełnomocnika przy pierwszej czynności procesowej (w niniejszej sprawie tą czynnością było złożenie skargi do Sądu) do akt sprawy pełnomocnictwa z podpisem mocodawcy lub wierzytelnego odpisu pełnomocnictwa. Na równi z wymogami pisma, o których mowa w art. 46 p.p.s.a. należy traktować wymogi z art. 47 p.p.s.a. (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 26 sierpnia 2014 r. sygn. akt I OZ 671/14, LEX nr 1501786). Tutejszy Sąd zdaje sobie sprawę z rozbieżności orzecznictwa co do tego, czy skuteczne jest powołanie się przez pełnomocnika na złożone w postępowaniu administracyjnym pełnomocnictwo, które obejmowało również umocowanie do działania przed sądem administracyjnym, jednak zdecydowanie opowiada się za stanowiskiem, że pełnomocnik już przy dokonaniu pierwszej czynności procesowej w imieniu strony (lub uczestnika postępowania) ma obowiązek dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis. Gdyby intencją ustawodawcy było zwolnienie pełnomocnika skarżącego z przedkładania pełnomocnictwa w sytuacji, gdy znajduje się ono w aktach administracyjnych lub zostało dołączone w innej, zakończonej sprawie danej strony, to regulację taką by niewątpliwie w ustawie procesowej (p.p.s.a.) [zawarł]. Wobec tego powoływanie się w postępowaniu sądowoadministracyjnym na dokument pełnomocnictwa przedłożony w postępowaniu administracyjnym jest - w świetle jednoznacznej treści art. 37 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a. nieuprawnione (por. np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 22 maja 2014 r. sygn. akt I FSK 490/14, LEX nr 1461271; z dnia 19 listopada 2013 r. sygn. akt II GZ 654/13, LEX nr 1432681). Trzeba też mieć na uwadze, że nie sposób inaczej odczytywać treści art. 46 § 3 p.p.s.a., niż właśnie przez pryzmat art. 37 § 1 p.p.s.a., który akcentuje obowiązek przedstawienia pełnomocnictwa już przy pierwszej czynności procesowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Stąd też art. 46 § 3 p.p.s.a. – który stanowi, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa – uznać należy za potwierdzenie obowiązku określonego w art. 37 § 1 p.p.s.a. Jeżeli zatem pierwszą czynnością procesową dokonywaną przez pełnomocnika strony skarżącej jest wniesienie skargi, to – mimo że jest ona składana za pośrednictwem organu administracji – należy dołączyć do niej pełnomocnictwo (lub jego wierzytelny odpis) stosownie do art. 46 § 3 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a. i to nawet wówczas, gdy zostało ono wcześniej złożone w postępowaniu administracyjnym. Z kolei niedołączenie pełnomocnictwa powinno być traktowane jako brak formalny, powodujący konieczność wezwania pełnomocnika strony do jego usunięcia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi stosownie do art. 49 § 1 i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (zob. postanowienia NSA: z dnia 4 stycznia 2006 r. sygn. akt I FSK 334/05 i z dnia 18 stycznia 2007 r. sygn. akt I FSK 801/06). W konsekwencji Sąd nie podziela przeciwnego stanowiska, zgodnie z którym obowiązek złożenia pełnomocnictwa do występowania przed sądami administracyjnymi przy wnoszeniu skargi nie powstaje, gdy pełnomocnictwo to zostało już złożone w postępowaniu administracyjnym (pogląd taki wyrażony został m.in. w postanowieniach NSA: z dnia 8 listopada 2013 r. sygn. akt I GSK 1712/13, LEX nr 1440257; z dnia 24 czerwca 2014 r. sygn. akt II OSK 1636/14, LEX nr 1481893 i z dnia 12 czerwca 2014 r. sygn. akt I OSK 1190/14, LEX nr 1480852). Brak pełnomocnictwa, jak i brak wymaganej liczby odpisów (w sprawie poza skarżącym i organem występuje jeszcze 5 uczestników postępowania) stanowią braki formalne skargi, które mogą być uzupełnione w wyniku wezwania sądu. W związku z powyższym, skoro strona działająca za pomocą pełnomocnika nie uzupełniła braków formalnych skargi w ustawowym terminie 7 dni, który upłynął z dniem 26 listopada 2014 r., to należało skargę odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. W tym miejscu Sąd uznał za zasadne zaznaczenie, że podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, zgodnie z którym sąd nie ma kompetencji do uznania, iż nieuzupełniony istotny brak formalny skargi (jakim jest brak dołączenia pełnomocnictwa przez wnoszącego skargę pełnomocnika) może stać się innego rodzaju brakiem formalnym (brakiem podpisu strony pod skargą), który w dalszym ciągu podlegałby uzupełnieniu. Nieuzupełnienie braku formalnego skargi, w sytuacji gdy brak był istotny, a wezwanie precyzyjne i prawidłowo doręczone, obliguje wojewódzki sąd administracyjny do odrzucenia skargi, nie dając sądowi żadnego w tym względzie wyboru (por. postanowienia NSA: z dnia 25 listopada 2010 r. sygn. akt I FSK 916/10 i z dnia 21 stycznia 2014 r. sygn. akt I FSK 2140/13 - dostępne w Internecie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W tym stanie rzeczy Sąd orzekł, jak w punkcie 1. sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi Sąd orzekł w punkcie 2. postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. Orzeczenie to wiąże sąd od momentu uprawomocnienia się postanowienia o odrzuceniu skargi. /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak