IV SA/Po 733/18

PostanowienieWSA w Poznaniu2018-10-02

Skład orzekający: Józef Maleszewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy czynność wpisania punktów karnych do ewidencji kierowców, która została następnie skorygowana przez organ prowadzący ewidencję, podlega kontroli sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny może rozpoznać skargę na czynność wpisania punktów karnych do ewidencji kierowców, nawet jeśli termin na jej wniesienie został uchybiony, jeśli uchybienie nastąpiło bez winy skarżącego. W przypadku, gdy organ prowadzący ewidencję uwzględni skargę i usunie błędnie naliczone punkty karne, postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe i powinno zostać umorzone, a organ powinien zwrócić skarżącemu koszty postępowania.
Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę na czynność Komendanta Policji polegającą na wpisaniu do ewidencji 6 punktów karnych za wykroczenie z dnia 8 grudnia 2017 r., które według skarżącego nie powinny być naliczane. Skarżący dowiedział się o naliczeniu punktów i ich konsekwencjach (wniosek o cofnięcie uprawnień) z decyzji Prezydenta Miasta. Komendant Policji, w odpowiedzi na skargę, poinformował o uwzględnieniu jej w całości i usunięciu błędnie naliczonych punktów karnych z ewidencji, wskazując na błąd w kodzie czynu przypisanym do wykroczenia.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowoadministracyjne i zasądzono od Komendanta Policji na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Józef Maleszewski po rozpoznaniu w dniu 2 października 2018r. na posiedzeniu niejawnym skargi Ł. W. na czynność Komendanta Policji w przedmiocie wpisania do ewidencji kierowców naruszających przepisy postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowoadminstracyjne, 2. zasądzić od Komendanta Policji na rzecz Ł. W. kwotę [...]zł ([...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania Ł. W. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika pismem z dnia 21 czerwca 2018 r. wniósł skargę na czynność Komendanta Policji polegającą na wpisaniu do ewidencji kierowców 6 punktów karnych za wykroczenie z dnia 8 grudnia 2017 roku i nieusunięcie przez organ 6 punktów karnych wpisanych do ewidencji kierowców za wykroczenie z dnia 8 grudnia 2017 roku. Skarżący zarzucił organowi naruszenie § 2 ust. 1 i 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz. U. z 2012 r., poz. 488 – dalej rozporządzenie) i załącznika nr 1 do tego rozporządzenia w zw. z art. 130 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. prawo o ruchu drogowym (j.t. Dz. U. z 2017 r. poz. 1260 ze zm. – dalej p.r.d.) poprzez wpisanie skarżącemu do ewidencji kierowców 6 punktów karnych za wykroczenie z dnia 8 grudnia 2017 roku, podczas gdy za wykroczenie tego rodzaju nie były przewidziane punkty karne. Na tej podstawie skarżący wniósł o uznanie czynności wpisania 6 punktów karnych do ewidencji kierowców skarżącego za bezskuteczne, zobowiązanie organu do usunięcia z ewidencji kierowców 6 punktów karnych wpisanych za wykroczenie z dnia 8 grudnia 2017 roku i zasądzenie od organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi wskazano, że w dniu 8 grudnia 2017 r. skarżący przyjął mandat za wykroczenie drogowe. Został przy tym pouczony, że za wykroczenie z art. 98 Kodeksu wykroczeń nie zostały przewidziane punkty karne. Tymczasem w dniu 20 grudnia 2017 r. do Prezydenta M. L. wpłynął wniosek organu o cofnięcie uprawnień do kierowania pojazdami, w którym wskazano, że skarżący ma 22 punkty karne. Jako podstawę wskazano art. 140 ust. 1 pkt 3 p.r.d. (przepis obecnie uchylony), zgodnie z którym po przekroczeniu określonej liczby punktów karnych uprawnienie do kierowania pojazdami cofa się. O postępowaniu skarżący dowiedział się z decyzji z dnia [...] lutego 2018 roku. Skarżący nie wiedział, dlaczego postępowaniu zostało wszczęte i dlaczego naliczono mu tyle punktów. Skarżący odwołał się zatem do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Z uzasadnienia decyzji skarżący dowiedział się, że naliczono mu punkty karne za zdarzenie z dnia 8 grudnia 2017 r. W odpowiedzi na powyższą skargę Komendant Policji działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., obecnie t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 dalej P.p.s.a.) poinformował, że uwzględnia skargę w całości i w związku z tym usuwa z ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego 6 przypisanych punktów związanych ze zdarzeniem z dnia 8 grudnia 2017 r. W uzasadnieniu Komendant wskazał, że w trakcie przeprowadzonych czynności wyjaśniających ustalono, że w dniu 8 grudnia 2017 r. skarżący ukarany został za popełnione wykroczenie przez funkcjonariusza Komendy Miejskiej Policji w L., który wpisał na karcie rejestracyjnej błędny kod czynu A02 - tj. spowodowanie zagrożenia bezpieczeństwa ruchu drogowego - kolizja drogowa i tym samym wprowadzone zostały punkty w ilości 6, zamiast Z01 - tj. inne naruszenie przepisów ruchu drogowego, za które to wykroczenie nie przypisano wartości punktowej - zgodnie z Załącznikiem nr 1 do rozporządzenia. Zarejestrowanie dodatkowych punktów spowodowało przekroczenie przez skarżącego limitu 20 punktów karnych, co było podstawą do sporządzenia wniosku o cofnięcie uprawnień kierowcy. W związku z zaistniałą sytuacją Komendant poinformował, że w dniu 19 lipca 2018 roku do Wydziału Komunikacji Urzędu Miasta w L. przesłany został wniosek o wycofanie przesłanego wcześniej wniosku o cofnięcie uprawnień kierowcy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył zatem, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić należy, że ustalanie punktów karnych przez organy Policji w stanie prawnym mającym zastosowanie w niniejszej sprawie odbywało się w oparciu o delegację ustawową przewidzianą w art. 130 ust. 4 p.r.d., a skonkretyzowaną w przepisach rozporządzenia. Zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia ewidencję prowadził Komendant Wojewódzki Policji właściwy ze względu na miejsce zamieszkania ewidencjonowanych. W orzecznictwie ugruntowany jest pogląd zgodnie z którym pismo właściwego organu prowadzącego ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego, stanowiące odpowiedź na wniosek o skorygowanie punktów karnych w ewidencji, jest czynnością (aktem) z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., podlegającym zaskarżeniu do wojewódzkiego sądu administracyjnego (zob. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 12 lipca 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 1923/16 i powołane tam: postanowienie NSA z dnia 9 marca 2010 r., sygn. akt I OSK 329/10, postanowienie NSA z dnia 30 stycznia 2011 r., sygn. akt I OSK 1413/11, wyrok NSA z dnia 24 października 2012 r., sygn. akt I OSK 1552/11, wyrok NSA z dnia 4 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 127/13, wyrok NSA z dnia 17 grudnia 2013 r., sygn. akt I OSK 2114/13, postanowienie NSA z dnia 3 września 2014 r., sygn. akt I OSK 1968/14, zob. http://orzeczenia.nsa.gov.pl – dalej CBOSA). Czynnością o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. jest również sam wpis punktów karnych do ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego przez organ prowadzący tę ewidencję i jako taki podlega kontroli sądowoadministracyjnej (zob. postanowienie NSA z dnia 16 maja 2018r. sygn. akt I OSK 1308/18 - CBOSA). Uznając dopuszczalność samej skargi wskazać należy, że stosownie do art. 53 § 2 P.p.s.a., w brzmieniu obowiązującym po 1 czerwca 2017 r., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności. Sąd po wniesieniu skargi może uznać, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę. W przedmiotowej sprawie Sąd uznał, że skarżący uchybił opisanemu wyżej terminowi lecz powyższe nastąpiło bez jego winy. Jak wynika z akt sprawy Prezydent M. L. decyzją z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] orzekł w przedmiocie cofnięcia skarżącemu uprawnień do kierowania pojazdami. Jak wynika z akt sprawy podstawą wydania tejże decyzji było m.in. przekroczenie dopuszczalnej liczy punktów karnych na skutek wpisania 6 punktów karnych za wykroczenie z dnia 8 grudnia 2017 r. W tym miejscu wskazać należy, iż bez znaczenia pozostaje to, że skarżący został pouczony o sposobie i terminie wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta M. L. z dnia [...] lutego 2018 r. i z powyższego uprawnienia skorzystał, skoro niezależnie od prawa do odwołania się od tych decyzji do organu II instancji, a potem ewentualnie zaskarżenia ich do sądu administracyjnego, skarżącemu przysługuje prawo do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na czynność Komendanta Policji w przedmiocie wpisu w ewidencji kierowców naruszających przepisy. Uznając skargę za dopuszczalną i podlegającą rozpoznaniu wskazać należy, iż jak wynika z akt sprawy, Komendant Policji działając w trybie autokontroli, usunął z ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego 6 przypisanych Skarżącemu punktów związanych ze zdarzeniem z dnia 8 grudnia 2017 r. Jak wynika z akt sprawy Komendant Policji pismem z dnia 19 lipca 2018 r. nr. [...] poinformował Wydział Komunikacji Urzędu M. L., że we wniosku z dnia 13 grudnia 2017r. nr [...] stwierdzono nieprawidłowe naliczenie punktów karnych w związku z niewłaściwą rejestracją kodu wykroczenia drogowego z dnia 8 grudnia 2017 r. Usunięcie przez organ 6 punktów karnych wpisanych Skarżącemu do ewidencji kierowców za wykroczenie z dnia 8 grudnia 2017 r. uznać należy za uwzględnienie skargi w całości, co spowodowało bezprzedmiotowość niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. postanowił jak w pkt 1 sentencji. Stosownie zaś do art. 201 § 1 P.p.s.a. należało orzec o zwrocie kosztów postępowania, który przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 P.p.s.a., a zatem w przypadku uwzględnienia skargi. Na zasądzone koszty złożył się wpis od skargi ([...] zł.), wynagrodzenie reprezentującego skarżącego adwokata ([...] zł) ustalone na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r. poz. 507) oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło