IV SAB/Po 128/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy WSA Jacek Rejman po rozpoznaniu w dniu 27 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. sp. z o.o. z siedzibą w W. na bezczynność Związku Międzygminnego "O. " z siedzibą w W. w przedmiocie rozpatrzenia skargi postanawia odrzucić skargę. W dniu 30 lipca 2024 r. (k. 7) W. sp. z o.o. (dalej: W. sp. z o.o.) wniosła skargę na bezczynność Związku Międzygminnego "O. " (dalej również: ZM "O. ") w sprawie niezałatwienia skargi z dnia 17 lipca 2024 r. "wniesionej w trybie Rozdziału 2 Działu VIII KPA". W uzasadnieniu podniosła, że 17 lipca 2024 r. wniosła za pośrednictwem Urzędu Skarbowego w W. i ZM "O. " do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. skargę na ZM "O. " w sprawie obowiązku doręczania pism w postaci elektronicznej. W odpowiedzi na skargę Związek Międzygminny "O. " wniósł o jej odrzucenie ze względu na niedopuszczalność skargi, względnie zaś o jej oddalenie jako bezzasadnej (k. 23). W piśmie procesowym z dnia 25 września 2024 r. (k. 219) W. sp. z o.o. oświadczyła, że cofa skargę w sprawie o sygn. akt IV SAB/Po 128/24. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935) - dalej: p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z kolei art. 3 § 2 p.p.s.a. wskazuje zakres spraw podlegających kontroli sądu administracyjnego, zaś art. 3 § 3 p.p.s.a. stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym, jak i w literaturze przedmiotu utrwalony jest pogląd, że w sprawach dotyczących postępowania skargowego unormowanego przepisami działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r., poz. 572) nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego (por. m.in. postanowienia NSA z dnia 18 kwietnia 2023 r. sygn. akt I OSK 180/23, 24 listopada 2011 r. sygn. akt II OSK 1961/11, 1 marca 2010 r. sygn. akt II OSK 478/09, 25 lutego 2009 r. sygn. akt II OSK 241/09 i 26 stycznia 2006 r. sygn. akt I OSK 26/07 - orzeczenia przywołane w postanowieniu NSA z dnia 19 października 2023 r. sygn. akt II OSK 1968/23, dostępne pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Trzeba podkreślić, że działania podejmowane przez organ w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków nie mają formy aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. Tym samym czynności te – niezależnie od ich formy – podejmowane przez organy administracji publicznej w trybie ogólnych przepisów działu VIII Kodeksu czy też szczególnych przepisów, mają odrębny charakter i nie podlegają kontroli sądowoadministracyjnej (por. postanowienia NSA z dnia 27 listopada 2015 r. sygn. akt I OSK 3045/15, 12 marca 2013 r. sygn. akt I OSK 318/13, 8 stycznia 2015 r. sygn. akt II OSK 1827/14 - dostępne jw.). W omawianym postępowaniu skargowym, które jest jednoinstancyjnym postępowaniem uproszczonym, nie rozstrzyga się bowiem konkretnej sprawy administracyjnej. Skarga z art. 227 k.p.a. jest odformalizowanym środkiem ochrony różnych interesów jednostki, niedającym podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego. Tym samym ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego nie podlega kognicji sądów administracyjnych (por. np. postanowienie NSA z dnia 27 sierpnia 2015 r. sygn. akt I OSK 1899/15, dostępne jw.). Skarga podlega odrzuceniu, niezależnie od jej braków fiskalnych. Złożone oświadczenie o jej cofnięciu nie mogło być ocenione jako skuteczne, bowiem cofnięcie niedopuszczalnej skargi nie mogło odnieść skutku. Cofnięcie skargi w takiej sytuacji faktycznej, jaka zachodzi w niniejszej sprawie, było prawnie nieskuteczne. Przesłanki niedopuszczalności skargi mają pierwszeństwo przed okolicznościami warunkującymi umorzenie postępowania (patrz: art. 161 § 1 [pkt 1] i art. 60 p.p.s.a.). W razie niedopuszczalności skargi – a więc uznania, że skarga nie została skutecznie wniesiona – postępowanie sądowe nie może się toczyć w ogóle, a zatem nie może zostać również umorzone (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 stycznia 2008 r. sygn. akt II OSK 1829/07, 27 czerwca 2008 r. sygn. akt II OSK 923/08 oraz 20 stycznia 2011 r. sygn. akt II OSK 2453/10, przywołane w postanowieniu NSA z dnia 16 stycznia 2014 r. sygn. II OSK 3150/13 - orzeczenia dostępne jw.). W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.