I SA/Wa 545/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka - Płaczkowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. O., E. L., J. P., A. I., H. Z., J. M., B. O., W. O. i M. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2022 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącym G. O., E. L., J. P., A. I., H. Z., J. M., B. O., W. O. i M. O. solidarnie kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie decyzją z [...] grudnia 2022 r. nr [...] podjęło z urzędu postępowanie zawieszone postanowieniem z [...] stycznia 2009 r. nr [...] oraz stwierdziło, że postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności orzeczenia Prezydium Rady Narodowej w m.st. Warszawie z 7 października 1950 r. nr [...] o odmowie przyznania prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości warszawskiej położonej przy ul. [...], ozn. nr hip. [...] – uległo umorzeniu z mocy prawa. Z akt sprawy wynika, że ww. decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie została skutecznie doręczona J. P. i H. Z. w dniu 19 grudnia 2022 r.; A. I. i J. M. w dniu 20 grudnia 2022 r.; G. O. w dniu 21 grudnia 2022 r.; B. O. w dniu 23 grudnia 2022 r. Natomiast przesyłka skierowana do E. L. wróciła do organu awizowana. Jak wynika z adnotacji placówki pocztowej przesyłka nie została podjęta w terminie. Placówka pocztowa dwukrotnie bezskutecznie zawiadamiała skarżącą o możliwości odbioru przesyłki w urzędzie pocztowym (awizo z dnia 19 grudnia 2022 r. i awizo powtórne z dnia 27 grudnia 2022 r.), po czym w dniu 3 stycznia 2023 r. przesyłka została zwrócona do organu. Pismem z 17 stycznia 2023 r. adw. A. U. działając w imieniu G. O., E. L., J. P., A. I., H. Z., J. M., B. O., W. O. i M. O. wniosła skargę na ww. decyzję z 13 grudnia 2022 r. Jednocześnie wskazała, że zaskarżona decyzja została skierowana do D. O., który w dacie jej wydania już nie żył, gdyż zmarł 24 września 2019 r. Do skargi załączyła potwierdzoną za zgodność z oryginałem kopię aktu poświadczenia dziedziczenia (Rep. A Nr [...]), z którego wnika, że wnoszący skargę W. O. i M. O. nabyli spadek po zmarłym D. O.. Przesyłka zawierająca ww. skargę została zaadresowana: "Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie ul. Obozowa 57, ul. Poligonowa 3" i została nadana w dniu 18 stycznia 2023 r. (data stempla pocztowego). Wpłynęła do biura podawczego Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie w dniu 23 stycznia 2023 r. (data prezentaty) i została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (vide: pismo z 25 stycznia 2023 r. znak: [...]), do którego wpłynęła w dniu 30 stycznia 2023 r. (prezentata Sądu). Następnie zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 259) powoływana dalej jako: "p.p.s.a.", tutejszy Sąd przekazał przedmiotową skargę Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Warszawie, która jak wynika z prezentaty organu, wpłynęła do niego w dniu 8 lutego 2023 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru – karta nr 29). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W rozpoznawanej sprawie w pierwszej kolejności należało ustalić, czy przedmiotowa skarga wniesiona została z zachowaniem ustawowego terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. Stosownie bowiem do art. 53 § 1 i art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy zaskarżona decyzja została doręczona skarżącym: J. P. i H. Z. w dniu 19 grudnia 2022 r.; A. I. i J. M. w dniu 20 grudnia 2022 r.; G. O. w dniu 21 grudnia 2022 r.; B. O. w dniu 23 grudnia 2022 r. Natomiast przesyłka skierowana do E. L. była dwukrotnie awizowana w dniach 19 grudnia 2022 r. i 27 grudnia 2022 r., a następnie w związku z jej niepodjęciem została zwrócona do nadawcy w dniu 3 stycznia 2023 r. Zastosowanie zatem znalazł art. 44 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 775 ze zm.) powoływanej dalej jako" "k.p.a.", z którego wynika, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 (tj. adresatowi, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu) operator pocztowy przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej (§ 1). Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (§ 2). W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (§ 4). W konsekwencji należało uznać, że doręczenie nastąpiło w dniu 2 stycznia 2023 r., tj. z upływem ostatniego dnia okresu 14 dni od dnia pierwszego awizo. Organ przesyłając zaskarżoną decyzję prawidłowo pouczył o terminie i sposobie jej zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie, w terminie trzydziestu dni, od dnia doręczenia decyzji stronie. Trzydziestodniowy termin do złożenia skargi upłynął zatem J. P. i H. Z. w dniu 18 stycznia 2023 r.; A. I. i J. M. w dniu 19 stycznia 2023 r.; G. O. w dniu 20 stycznia 2023 r.; B. O. w dniu 23 stycznia 2023 r. oraz E. L. w dniu 1 lutego 2023 r. Z uwagi na okoliczność, że skarżący W. O. i M. O. są następcami prawnymi D. O., wskazać należy, że w orzecznictwie sądowym przyjmuje się, iż strona, której nie doręczono decyzji (nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym), może wnieść skargę do sądu administracyjnego w terminie przewidzianym dla stron będących adresatami decyzji (por. m.in. postanowienia NSA: z 29 stycznia 1998 r., I SA 413/97, z 16 października 2012 r., I OSK 2351/12, oraz z 30 lipca 2014 r., II OSK 2012/14, z 15 listopada 2013 r., I OSK 2265/13, z 23 listopada 2016 r., II OZ 1326/16). W praktyce oznacza to, że termin do wniesienia skargi przez osobę, której zaskarżonej decyzji nie doręczono, biegnie od dnia doręczenia decyzji ostatniej ze stron postępowania administracyjnego. Względy praktyczne przemawiają za przyjęciem ściśle określonego terminu do wniesienia środka odwoławczego, tak aby strony, które brały udział w postępowaniu jak również organ, mogły w sposób jednoznaczny ustalić, czy decyzja stała się ostateczna, a zatem określić datę, od której decyzja wywołuje określone w niej skutki (tak NSA w postanowieniu z 7 kwietnia 2010 r., II OSK 507/10). Skoro zaskarżona decyzja została doręczona ostatniej ze stron postępowania E. L. w dniu 2 stycznia 2023 r., to termin na wniesienie skargi dla W. O. i M. O. upłynął w dniu 1 lutego 2023 r. W przedmiotowej sprawie skarżący wnieśli skargę w dniu 18 stycznia 2023 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), przy czym, zamiast do organu, została ona wniesiona do Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z uwagi na wskazany na przesyłce pocztowej adres: ul. Poligonowa 3, a zatem do podmiotu niewłaściwego. Sąd Okręgowy przekazał ją do tutejszego Sądu w dniu 26 stycznia 2023 r. (data stempla pocztowego), a następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w dniu 8 lutego 2023 r. przekazał ją zgodnie z właściwością do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie (data prezentaty sądu na zwrotnym potwierdzeniu odbioru pisma, przy którym przekazano skargę). W sytuacji, gdy skarga zostanie złożona do niewłaściwego organu, w orzecznictwie przyjmuje się, że organ ten powinien przesłać skargę właściwemu organowi administracji publicznej celem nadania dalszego biegu. O zachowaniu trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania skargi do właściwego organu administracji publicznej (por. postanowienia NSA m.in.: z 18 maja 2011 r., sygn. akt II OSK 802/11, z 9 lutego 2012 r., sygn. akt II OSK 2172/11, z 11 czerwca 2013 r., sygn. akt II GSK 937/13, z 29 lipca 2014 r., sygn. akt I OSK 16/13, z 19 marca 2015 r., sygn. akt II FSK 3871/14, z 6 października 2016 r., sygn. akt II OZ 1068/16, z 20 czerwca 2017 r., sygn. akt II GZ 426/17). W myśl zaś art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W związku z powyższym, jak wynika z akt sprawy, przedmiotowa skarga wniesiona została w dniu 8 lutego 2023 r. (data prezentaty na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, karta nr 29), a zatem nie ulega wątpliwości, że z uchybieniem trzydziestodniowego terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a., wobec czego podlegała odrzuceniu. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji. O zwrocie wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 w zw. z art. 202 § 2 p.p.s.a.